Πώς κληρονομείται το θάρρος > Διάλεξη: Georges Didi-Huberman [Φιλόσοφος-Ιστορικός Τέχνης / École des Ηautes Études en Sciences Sociales (EHESS)-Παρίσι) – Τρίτη 28-02-2017,19:00-21:00 Απευθείας / Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

http://wp.me/pPn6Y-nAF

georges-didi-huberman-2

εδώ / ici

.

Απευθείας, Τρίτη 28-02-2017, 19:00-21:00

από to Μέγαρο Μουσικής Αθηνών / Αίθουσα Δημήτρη Μητρόπουλου

.

*Αν δεν μπορέσετε να παρακολουθήσετε την εκδήλωση ή δεν προλάβετε,

θα βρείτε εδώ το βίντεο, σύντομα

(θα το περάσουμε όταν ανέβει στο διαδίκτυο)

.

Πώς κληρονομείται το θάρρος

Ο Ζωρζ Ντιντί-Υμπερμάν γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1953 στο Σαιντ-Ετιέν (Saint-Étienne) της Γαλλίας. Είναι φιλόσοφος και ιστορικός τέχνης. Έχει διδάξει στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης ενώ από το 1990 διδάσκει στην École des hautes études en sciences sociales (EHESS) στο Παρίσι.

Κυριότερα έργα του: Invention de l’hystérie. Charcot et l’iconographie photographique de la Salpêtrière, για την École de la Salpêtrière (Macula, 1982), Mémorandum de la peste. Le fléau d’imaginer (Christian Bourgois, 1983), La Peinture incarnée ακολουθούμενο από το Chef-d’œuvre inconnu de Balzac, (Minuit, 1985), Fra Angelico. Dissemblance et figuration (Flammarion, 1990), Devant l’image. Questions posées aux fins d’une histoire de l’art (Minuit, 1990), Ce que nous voyons, ce qui nous regarde, (Minuit, 1992), Le Cube et le visage. Autour d’une sculpture d’Alberto Giacometti (Macula, 1992), L’Empreinte du ciel, παρουσίαση των Caprices de la foudre (Éditions Antigone, 1994), La Ressemblance informe, ou Le gai savoir visuel selon Georges Bataille (Macula, 1995), Phasmes. Essais sur l’apparition, (Minuit 1998), L’Étoilement, sur Simon Hantaï (Minuit, 1998), La Demeure, la souche, για τον Pascal Convert (Minuit, 1999), Devant le temps, (Minuit, 2000), Être crâne, για τον Giuseppe Penone (Minuit, 2000), L’Homme qui marchait dans la couleur, για τον James Turrell (Minuit, 2001), Génie du non-lieu, για τον Claudio Parmiggiani (Minuit, 2001), L’Image survivante, (Minuit, 2002), Ninfa moderna. Essai sur le drapé tombé, (Gallimard, 2002), Images malgré tout, (Minuit, 2004), Gestes d’air et de pierre, (Minuit, 2005), Le Danseur des solitudes, για τον Israel Galván (Minuit, 2006), L’Image ouverte. Motifs de l’incarnation dans les arts visuels (Gallimard, 2007), La Ressemblance par contact (Minuit, 2008), Survivance des lucioles (Minuit, 2009), Écorces (Minuit, 2009), L’Œil de l’histoire Τόμος 1: Quand les images prennent position (Minuit, 2009), Tόμος 2: Remontages du temps subi (Minuit, 2010), Tόμος 3: Atlas ou le gai savoir inquiet (Minuit, 2011), Τόμος 4: Peuples exposés, peuples figurants (Minuit, 2012), L’Album de l’art à l’époque du «Musée imaginaire» (Éditions Hazan), στο πλαίσιο του κύκλου των διαλέξεών του στο αμφιθέατρο του Λούβρου από 16 έως 30 Σεπτεμβρίου 2013, Phalènes. Essais sur l’apparition, τόμος 2 (Minuit, 2013), Sentir le Grisou (Minuit, 2014), Essayer voir (Minuit, 2014).

Ομιλητής
Georges Didi-Huberman

Φιλόσοφος, ιστορικός της τέχνης, Καθηγητής στην École des Hautes Études en Sciences Sociales (Παρίσι)

Επιμέλεια – Συντονισμός
Κώστας Δουζίνας

Aκαδημαϊκός και βουλευτής

Πηγή: Δίαυλοςdiavlos.grnet.gr

*

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s