Η Χημεία της Αγάπης ΙΙ / Ωκυτοκίνη (Οxytocin), η θεραπευτική ορμόνη της αγάπης

http://wp.me/pPn6Y-mpc

Η χημεία της αγάπης 1

“It’s meant to be”  μου είπε και τα μάτια της άστραψαν από χαρά. Το βλέμμα της δεν άφηνε περιθώρια άλλα από το να αφεθώ και να την πιστέψω.. Είναι μοιραίο να το ζήσω… Ένας γλυκός στροβιλισμός ξεκινάει στο κεφάλι και σκέψεις περί μοιραίων συνομωσιών που κίνησαν τα νήματα ώστε να συμβεί αυτή ακριβώς η ιστορία. Αλλά είναι όντως έτσι; Κάθε μας κίνηση, κάθε μας πράξη ή απραξία μας οδηγεί ένα βήμα πιο κοντά σε αυτό που είναι να ζήσουμε;

Έχουμε δηλαδή ένα προκαθορισμένο σκοπό, τον οποίο, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, θα τον εκπληρώσουμε;

Ή κάθε επιλογή μας είναι μια καινούρια ευκαιρία που επανακαθορίζει την πορεία μας;

Στις αλυσίδες του DNA μας υπάρχουν μόνο γενετικές πληροφορίες ή/και η πορεία που υποχρεωτικά θα χαράξουμε;

Το θέμα βέβαια δεν είναι να απαντήσουμε στα παραπάνω ερωτήματα.

Ποιος θα μπορούσε άλλωστε να δώσει οριστική απάντηση;

Πριν από μένα είπαν, κομμουνιστής μέχρι να γίνεις πλούσιος, φεμινίστρια μέχρι να παντρευτείς, άθεος μέχρι να αρχίσει να πέφτει το αεροπλάνο.

Θα προσθέσω, κυνικός μέχρι να ερωτευτείς.

Το θέμα είναι γιατί μπαίνουμε στην διαδικασία αυτή.

Γιατί χρειαζόμαστε να αναλύουμε αν «είναι να τη ζήσουμε» αυτή την ιστορία, που προφανώς είναι στα γεννοφάσκια της.

Είναι η ανάγκη μας να αποδεχτούμε τα νέα δεδομένα που παρουσιάζονται στη ζωή μας.

Είναι η ανάγκη μας να δικαιολογήσουμε τις επιλογές μας, να τις αποδώσουμε σε κάτι έξω από εμάς και να μεταθέσουμε αλλού τις ευθύνες ή το φταίξιμο για την ενδεχομένως ατελέσφορη συνέχεια.

Οι μικρές δόσεις μαγείας και μεταφυσικού μας βοηθούν να απελευθερωθούμε, να καταλύσουμε τις άμυνες μας (με όχι πάντα επιτυχημένα αποτελέσματα) και να αφεθούμε στο νέο, το καινούριο, το άγνωστο.

Είναι μια μορφή ηδονής να νιώσουμε ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ενδώσουμε.

Μα πιο πολύ από όλα, είναι η ανάγκη μας για αγάπη. Η επιθυμία μας για αμοιβαία και αδόλευτη αγάπη.

H Candace Pert, Ph.D, ερευνήτρια – καθηγήτρια στο Medical Center του Πανεπιστημίου Georgetown στην Washinghton D.C, και συγγραφέας του βιβλίου «Μόρια Συναισθημάτων»:

Το «Γιατί νιώθεις όπως νιώθεις» (Molecules of Emotion, Why You feel the Way You Do [Scribner 1997]) αναφέρει ότι οι ενδορφίνες, οι οποίες σχετίζονται με το αίσθημα της αγαλλίασης, μας βοηθούν να «δενόμαστε» με τους άλλους ανθρώπους. Με άλλα λόγια, μας βοηθούν να δημιουργούμε σχέσεις αγάπης.

Οι ενδορφίνες είναι «φυσικές ενδογενείς ουσίες, παρόμοιες με τη μορφίνη, τις οποίες παράγουμε στον εγκέφαλο, στα σεξουαλικά όργανα, στα έντερα, στο ανοσοποιητικό σύστημα και στην καρδιά», λέει η Pert.

Σύμφωνα με την ίδια επιστήμονα:

«Σίγουρα τα δεδομένα δείχνουν ότι εμπλέκονται ενδορφίνες» όταν νιώθουμε αγάπη.

Είναι γνωστό ότι οι ενδορφίνες δημιουργούν ένα θετικό αίσθημα παρόμοιο με αγαλλίαση, όπως επίσης ότι διεγείρουν τα ειδικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, τα ονομαζόμενα κύτταρα του Φυσικού Φονέως, τα οποία καταπολεμούν τον καρκίνο.

.

Η χημεία της αγάπης 2

.

Έρευνες στο Ινστιτούτο για τα Μαθηματικά της Καρδιάς (Institute for HeartMath) στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ απεκάλυψαν ότι όταν νιώθουμε αγάπη, ή άλλα θετικά συναισθήματα, όπως συμπόνια, φροντίδα, ευγνωμοσύνη, η καρδιά μας στέλνει μηνύματα στον εγκέφαλο που προκαλούν την έκκριση ορμονών, οι οποίες επιδρούν θετικά στην υγεία μας και στη συναισθηματική μας κατάσταση.

Όταν είμαστε ανήσυχοι, θυμωμένοι ή στενοχωρημένοι, προκαλείται αρρυθμία στους καρδιακούς παλμούς παρακωλύοντας τη λειτουργία του εγκεφαλικού φλοιού.

Αντιθέτως, όταν έχουμε συναισθήματα όπως αγάπη, ευγνωμοσύνη, εκτίμηση, η καρδιά μας χτυπάει ρυθμικά, διευκολύνοντας τη λειτουργία του φλοιού.

Οι ρυθμικοί καρδιακοί παλμοί δημιουργούν έναν εσωτερικό συγχρονισμό που βελτιώνει τον τρόπο που σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε και χειριζόμαστε την ασθένεια.

Όταν είμαστε σε μία μη-αγαπητική κατάσταση ή όταν είμαστε θυμωμένοι με κάποιον, τα δύο μισά του νευρικού συστήματος αποσυγχρονίζονται.

Μοιάζει σαν να πολεμούν το ένα το άλλο:

το ένα προσπαθεί να επιταχύνει την καρδιά καθώς το άλλο προσπαθεί να την επιβραδύνει.

Αυτό δημιουργεί τον επισφαλή, άνισο καρδιακό ρυθμό.

Αυτός, με τη σειρά του, προκαλεί περισσότερη συναισθηματική ένταση στο νευρικό σύστημα και στο νου μας.

Όπως είναι, λοιπόν, προφανές, η χημεία της αγάπης υπάρχει όντως γραμμένη στην διπλή έλικα των γενετικών μας πληροφοριών.

Όσο για τα εσωτερικά οφέλη της αγάπης, γνωστά σε όλους μας, ο Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ, στο βιβλίο του «Η αγάπη είναι επιλογή» λέει τα εξής :

«Το να περιγράψουμε την αγάπη σημαίνει ότι την περιορίζουμε.

Όπως δεν μπορούμε να δούμε τον άνεμο, δεν μπορούμε να δούμε και την αγάπη, αλλά αντιλαμβανόμαστε τα αποτελέσματά της.

Ποιες θα μπορούσαν να είναι κάποιες ιδιότητες ή ενδείξεις της αγάπης; …..

1. Μία πλευρά της αγάπης είναι ότι νιώθουμε χαρά, ειρήνη και ευγνωμοσύνη απλώς με το να σκεφτόμαστε ή να ερχόμαστε σε επαφή με αυτούς που αγαπάμε. Η παρουσία τους μας δίνει ευτυχία. Στα πρώτα στάδια της πνευματικής μας εξέλιξης, αυτό συμβαίνει συνήθως όταν οι άλλοι συμπεριφέρονται με τρόπους που ικανοποιούν τις ανάγκες μας. Καθώς εξελισσόμαστε, η αγάπη μας είναι πιο αγνή και ανεξάρτητη από αυτό που εκείνοι κάνουν.

2. Η αγάπη και η κατανόηση αυξάνουν η μία την άλλη. Η κατανόηση βοηθάει την αγάπη να παραμένει σταθερή, ακόμα κι όταν οι άλλοι δεν είναι τόσο τέλειοι όσο θα θέλαμε να είναι. Η αγάπη μας επιτρέπει να έχουμε μεγαλύτερη κατανόηση και υπομονή γι’ αυτούς που αγαπάμε.

3. Όταν αγαπάμε, σεβόμαστε τις ανάγκες των άλλων, τους φόβους, τις αδυναμίες, τη δύναμη, τις αρετές και τις ιδιότητές τους.

Η αυτοθυσία από αγάπη είναι εντελώς διαφορετική από την αυτοθυσία που βασίζεται στο φόβο.

Σ’ αυτή τη δεύτερη περίπτωση, θυσιάζουμε τις ανάγκες μας ή τα δικαιώματά μας, επειδή φοβόμαστε τη σύγκρουση ή την απόρριψη ή επειδή φοβόμαστε να μη χαλάσουμε την εικόνα μας του «καλού ανθρώπου».

Όταν τις θυσιάζουμε με αγάπη, κάνουμε μια συνειδητή επιλογή να αφήσουμε κάτι που έχουμε ανάγκη για να βοηθήσουμε τους άλλους. Δεν υπάρχει πόνος, δεν προσδοκούμε ανταλλάγματα, δεν κρατάμε λογαριασμούς και ισοζύγια. Το ξεχνάμε αμέσως. Η εμπειρία της αγάπης είναι η ανταμοιβή μας και δεν χρειάζεται καμιά άλλη» .

.

Η χημεία της αγάπης 3

.

Η αγάπη, εξ ορισμού, είναι (αυτό)θυσιαστική.

Μέχρι πρότινος, δεν πίστευα στην ανιδιοτελή αγάπη. Έμαθα, ωστόσο, ότι η ανιδιοτελής αγάπη μπορεί να υπάρξει μόνο αν στραγγίξουμε κάθε προσωπική επιθυμία και ανάγκη.

Πρόκειται μάλλον για αγάπη από απόσταση, του τύπου «θέλω να είσαι καλά ακόμη κι αν αυτό συμβαίνει ενώ είσαι μακριά μου, άρα δεν με πειράζει να είσαι μακριά μου».

Πρόβλημα βέβαια δημιουργείται όταν η ανιδιοτέλεια ή αυτοθυσία συμβούν σε καταχρηστικό βαθμό. Όταν δηλαδή αυτός που αγαπάει ξεριζώσει την ίδια του την καρδιά και την παραχωρήσει στον άλλον-υποκείμενο της αγάπης του.

Με λίγα λόγια όταν απωλέσει το πλέον ζωτικό και παλλόμενο κομμάτι του εαυτού του για χάρη της αγάπης του (εξαιρετικά ανθυγιεινό).

Και αν το υποκείμενο αμφίδρομα μοιράζεται την ίδια αγάπη τότε οι απώλειες περιορίζονται στο ελάχιστο δυνατό.

Το μείζον συμβαίνει όταν το υποκείμενο, παίζοντας στο γήπεδο που του έχει παραχωρηθεί, πάρει την καρδιά και θελήσει να την διαμορφώσει στα δικά του μέτρα. Και την ζουλάει και την κοσκινίζει και την στενεύει και την ξεχειλώνει.

Και εσύ που αγαπάς, τρέχεις να βουλώσεις τις τρύπες της καρδιάς σου.

Πόσα μπαλώματα να βρεις;

Και μόνο δύο χέρια έχεις.

Αφού η καρδιά σου είναι σε ξένα χέρια και με κάθε μια τρίχα από τα μαλλιά σου να προσπαθήσεις να κλείσεις τις τρύπες, πάλι κάποια θα περισσεύει.

Η συνειδητή αποδοχή των επιλογών μας και κατ’ επέκτασην του εαυτού μας είναι η βάση για να τον αγαπήσουμε.

Και για να καταφέρουμε να αγαπήσουμε ειλικρινά και υγιώς τον εαυτό μας, πρέπει μπορούμε να κατανοήσουμε, να αποδεχτούμε και να αγαπήσουμε τους γύρω μας*.

*αμφίδρομο, τελικά

Κι έτσι να πλημμυρίσουμε ενδορφίνες και ηρεμία.

Και αν σας ρωτάνε τι παίρνετε και είστε έτσι να απαντάτε, αγάπη.

Πηγή: Από το Αντικλείδι

.

.

Ωκυτοκίνη, η θεραπευτική ορμόνη της αγάπης

 Η χημεία της αγάπης 3

Η ωκυτοκίνη είναι μια από τις δύο σημαντικότερες ορμόνες της γαλουχίας – η δεύτερη είναι η προλακτίνη. Ο ρόλος και οι επιδράσεις της ωκυτοκίνης μελετούνται τα τελευταία χρόνια εντατικά από επιστήμονες σε όλον τον κόσμο. Πρόκειται για ένα συναρπαστικό τομέα έρευνας που μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις για την καλούμενη και «ορμόνη της αγάπης».

Η ωκυτοκίνη παράγεται στον εγκέφαλο ως απάντηση στην επαφή του παιδιού με τη θηλή της μητέρας και γενικότερα με την περιοχή του στήθους.

Οι δράσεις της είναι οι εξής:

1.Αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος στην περιοχή του μαστού.

Ως αποτέλεσμα το στήθος γίνεται κόκκινο και ζεστό, άρα το μωρό διατηρείται εκεί ζεστό πολύ πιο εύκολα από ό,τι με κουβέρτες ή με θέρμανση ανάνηψης! Έχει αποδειχθεί ότι ένα νεογέννητο που τοποθετείται δέρμα με δέρμα στο στήθος της μάνας του αμέσως μετά τη γέννηση κινδυνεύει λιγότερο από υποθερμία – χαμηλή θερμοκρασία σώματος – , σε σύγκριση με εκείνο που απομακρύνεται από τη μητέρα του, τυλίγεται με κουβέρτες και τοποθετείται κάτω από λαμπτήρα θέρμανσης!

2. Συσπάει τη μήτρα, με αποτέλεσμα να μειώνει την κολπική αιμορραγία και να αποβάλλεται ο πλακούντας.

Μητέρες που θηλάζουν έχουν μικρότερο κίνδυνο για αναιμία μετά τον τοκετό και λιγότερη απώλεια αίματος.

3. Βγάζει το γάλα από το στήθος με το λεγόμενο αντανακλαστικό έκθλιψης του γάλακτος.

Τι είναι αυτό;

Όταν το μωρό ακουμπήσει τα χειλάκια του στο στήθος, νευρικές απολήξεις του δέρματος της περιοχής δίνουν σήμα που φτάνει σε μια σημαντική περιοχή του εγκεφάλου που λέγεται υποθάλαμος.

Ο υποθάλαμος δίνει εντολή στο γειτονικό αδένα, την υπόφυση, να ελευθερώσει στην κυκλοφορία του αίματος μεγάλα ποσά από την ορμόνη ωκυτοκίνη.

Η ωκυτοκίνη φτάνει στο μαζικό αδένα του στήθους που παράγει το γάλα και συσπά μυικά κύτταρα, με αποτέλεσμα το γάλα που υπάρχει μέσα στο σύστημα των γαλακτοφόρων πόρων να εκθλίβεται προς τα έξω, δηλαδή προς το στόμα του μωρού. Μόλις το μωρό πιάσει το στήθος, κάνει γρήγορες θηλαστικές κινήσεις ενεργοποιώντας το αντανακλαστικό έκθλιψης του γάλακτος, όπως περιγράφηκε παραπάνω.

Έπειτα από ένα με δύο λεπτά κατά μέσο όρο γρήγορου «πιπιλίσματος» του μωρού στο στήθος ωθείται το πρώτο κύμα γάλακτος από τον αδένα προς το στόμα του παιδιού. Όσο περισσότερες ενεργοποιήσεις του αντανακλαστικού γίνουν κατά τη διάρκεια του ίδιου γεύματος, τόσο περισσότερο γάλα συνολικά θα μεταφερθεί στο παιδί. Επομένως το αντανακλαστικό της έκθλιψης έχει μεγάλη σημασία για το θηλασμό, ειδικά για τον πρώτο καιρό, όταν όλα είναι καινούργια στον οργανισμό της μητέρας.

Η ωκυτοκίνη βγαίνει στην κυκλοφορία όχι μόνο αν ερεθιστεί η θηλή της μητέρας, αλλά και με εγκεφαλικό τρόπο. Η σκέψη του μωρού , η χαλάρωση, η εικόνα του, το κλάμα του μπορούν να δώσουν το έναυσμα ώστε η μητέρα να «κατεβάσει» γάλα. Επιπλέον η διέγερση της θηλής του στήθους και η ενεργοποίηση του αντανακλαστικού έκθλιψης γάλακτος μπορεί να γίνει και με τεχνητούς τρόπους: με ζεστό ντουζ, με μασάζ ή συμπίεση του στήθους, με μασάζ στην πλάτη της μητέρας παράλληλα με την σπονδυλική στήλη από πάνω προς τα κάτω.

Η έκλυση ωκυτοκίνης καταστέλλεται από το άγχος, από αισθήματα ντροπής ή φόβου, από την κατάθλιψη και τον πόνο.

Να γιατί είναι πολύ σημαντικό να υποστηρίξουμε τη λεχώνα ψυχικά, να αποτρέψουμε πληγωμένες θηλές. Να γιατί πολλές μητέρες, από άγχος και φόβο δεν καταφέρνουν να βγάλουν καθόλου γάλα τις πρώτες φορές με το θήλαστρο. Να γιατί κάποιες γυναίκες με έντονα αισθήματα ντροπής δεν καταφέρνουν να θηλάσουν το μικρό τους σε δημόσιο χώρο.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις το γάλα υπάρχει στο στήθος, ο αδένας μπορεί να το παράγει χωρίς πρόβλημα, αλλά δε μπορεί να φτάσει από το στήθος στο παιδί εφόσον μπλοκάρεται το αντανακλαστικό της έκθλιψης.

Το στρες δεν «κόβει» το γάλα, μπορεί όμως να καταστείλει τη μεταφορά του προς το παιδί. Ο θηλασμός είναι σε σημαντικό βαθμό μια ψυχολογική διαδικασία για τη μητέρα η οποία, εάν νιώσει πως δε μπορεί να παράγει αρκετό γάλα για το παιδί της, αγχώνεται, δε μπορεί να μεταφέρει το γάλα της στο παιδί της και πέφτει στη δίνη ενός φαύλου κύκλου.

Για αυτό οι περισσότερες γυναίκες που νομίζουν ότι «δεν έχουν γάλα» κάνουν λάθος:

επειδή δεν πιστεύουν στον εαυτό τους και στις δυνάμεις τους μπλοκάρουν την έκθλιψη γάλακτος, παρότι έχουν πλήρη δυνατότητα να παράγουν όσο γάλα χρειάζεται το παιδί. Τελικά δίνουν ξένο γάλα, το μητρικό γάλα παραμένει και λιμνάζει στο στήθος, με αποτέλεσμα η παραγωγή πραγματικά να μειωθεί μετά από μερικές ημέρες.

4. Αυξάνει τη δίψα, βοηθώντας τη μητέρα να διατηρήσει την ενυδάτωσή της κατά τη γαλουχία.

5. Χαλαρώνει τη μητέρα, αλλάζει θετικά την ψυχολογία της.

Μειώνει το άγχος στη μητέρα, μειώνει την αρτηριακή της πίεση και τα επίπεδα κορτιζόλης (ορμόνη του άγχους) στο αίμα της. Φέρνει τη μητέρα σε μια κατάσταση ηρεμίας και κοινωνικής δεκτικότητας.

Η ωκυτοκίνη επιδρά θαυμαστά στην ικανότητά μας να συνδεόμαστε με τους άλλους, να τους νιώθουμε και να τους αποδεχόμαστε. Η φύση προέβλεψε η «κοινωνική» αυτή ορμόνη να αυξάνεται αμέσως μετά τη γέννηση, βοηθούμενη από το θηλασμό του παιδιού, ώστε η μητέρα να «ενωθεί» με το παιδί της. Γεμίζει τη μητέρα με θετικά συναισθήματα, με ευφορία. Αυξάνει την αντοχή της μαμάς στον πόνο. Αυξάνει τα αισθήματα αγάπης, τις μητρικές συμπεριφορές και το δέσιμό της με το παιδί.

6. Ενισχύει τους δεσμούς αγάπης μητέρας και παιδιού.

Ωκυτοκίνη έχει βρεθεί ότι παράγεται και στο ίδιο το σώμα του βρέφους κατά τη διάρκεια του θηλασμού, με παρόμοιες ευεργετικές επιδράσεις.

Το μωρό χαλαρώνει, «διαχέεται» μετά το θηλασμό.

Επιπρόσθετα η ορμόνη ανευρίσκεται και μέσα στο ίδιο το μητρικό γάλα, ενισχύοντας τα αισθήματα ηρεμίας και παρηγοριάς στο μωρό.

Μελέτες δείχνουν ότι μωρά που θηλάζουν αποκλειστικά για έξι μήνες και συνεχίζουν έπειτα να θηλάζουν παράλληλα με λήψη συμπληρωματικών τροφών τείνουν να έχουν καλύτερους, πιο ισχυρούς δεσμούς σύνδεσης, επαφής με την μητέρα και γενικότερα τους γονείς τους.

Τα ευρήματα αυτά αποδίδονται σε μεγάλο βαθμό στην ευεργετική επίδραση της ωκυτοκίνης.

Η θαυμαστή αυτή ορμόνη δεν περιορίζει τις δράσεις της στη γαλουχία.

Οι ερευνητές έχουν εστιάσει στην επίδρασή της στον ψυχισμό παιδιών και ενηλίκων και την έχουν ήδη αποκαλέσει «ορμόνη της αγάπης».

Βρίσκεται κυρίαρχη σε όλες τις συμπεριφορές αγάπης των ανθρώπων, ακόμα και τις μη σχετιζόμενες με τη γαλουχία:

στον έρωτα,

στην αδερφική αγάπη,

στην συμμετοχή σε ομάδα ανθρώπων με παρόμοιες με εμάς ιδέες.

Είναι αυτές οι ανακαλύψεις που οδήγησαν κάποιους επιστήμονες να αναρωτηθούν:

Ποιος είναι ο ρόλος της ωκυτοκίνης – ή καλύτερα της έλλειψής της – σε ψυχικά νοσήματα παιδιών και ενηλίκων, όπως συναισθηματικές διαταραχές, αυτισμός και αντικοινωνική συμπεριφορά;

Και πως θα μπορούσε η ορμόνη αυτή να βοηθήσει θεραπευτικά στις παραπάνω καταστάσεις;

Ας επικεντρώσουμε την προσοχή μας στον αυτισμό.

Η αυτιστικού τύπου διαταραχή έχει γίνει μια από τις πιο διαδεδομένες επιδημίες – μάστιγες κατά την παιδική ηλικία στον δυτικό κόσμο.

Επηρεάζει πλέον ένα για κάθε εκατό παιδιά ή ένα για κάθε πενήντα οκτώ αγόρια.

Αυτό που κάνει καταστροφικό τον αυτισμό για τους γονείς είναι ότι φαίνεται να χτυπάει αναπάντεχα, «από το πουθενά».

Ένα μωρό που φαινόταν φυσιολογικό και υγιές ξαφνικά παλινδρομεί στον αυτισμό στην ηλικία των 18 μηνών ή των δύο χρόνων.

Δεν αναπτύσσει εκφραστική και γλωσσική επικοινωνία, παίζει μονότονα και επαναλαμβανόμενα, έχει συγκεκριμένα, λιγοστά και μη δημιουργικά ενδιαφέροντα, δεν αναπτύσσει τη φαντασία του.

Επιπλέον, οι γονείς απελπίζονται ανακαλύπτοντας ότι δε μπορεί να βρεθεί συγκεκριμένη αιτία για την κοινωνική ανεπάρκεια του παιδιού τους και δε μπορεί να δοθεί δραστική θεραπεία.

Πρέπει να αποδεχθούν την ποιοτική αναπηρία του παιδιού τους στην κοινωνική επικοινωνία και αλληλεπίδραση, όπως και την μειωμένη του ικανότητα να αναγνωρίζει συναισθήματα των άλλων και να εκφράζει τα δικά του.

Σε μια μελέτη από τη Γαλλία που δημοσιεύθηκε το 2010, ενήλικες με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας – το λεγόμενο σύνδρομο Asperger – έλαβαν ωκυτοκίνη.

Τα άτομα αυτά δυσκολεύονται να ενταχθούν σε κοινωνικές καταστάσεις και να κάνουν φιλίες, παρά την ομαλή τους νοημοσύνη.

Οι επιστήμονες βρήκαν ότι οι ασθενείς μετά τη λήψη της ορμόνης έδειξαν καλύτερη αλληλεπίδραση με τους άλλους και ανέφεραν εντονότερα συναισθήματα εμπιστοσύνης και ένωσης με τους άλλους.

Κοιτούσαν στα μάτια τους άλλους για περισσότερη ώρα και έδειχναν γενικότερα βελτιωμένη κοινωνική συμπεριφορά και συναίσθημα.

Σε μια άλλη έρευνα του 2010 από την Αυστραλία, έφηβοι με αυτιστική διαταραχή έλαβαν ωκυτοκίνη ή εικονικό φάρμακο-placebo. Έπειτα συμπλήρωσαν ένα τεστ που έχει να κάνει με την αναγνώριση συναισθημάτων μέσα από το ανθρώπινο πρόσωπο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, οι ασθενείς που πήραν ωκυτοκίνη είχαν βελτιωμένη αναγνώριση συναισθημάτων συγκριτικά με εκείνους που πήραν placebo.

Καναδοί ερευνητές δημοσίευσαν φέτος τα αποτελέσματα μιας τυχαιοποιημένης κλινικής δοκιμής που αφορούσαν 20 ενήλικες με αυτισμό. Η χορήγηση της ορμόνης δύο φορές την ημέρα επί έξι εβδομάδες χάρισε στους ασθενείς μεγαλύτερη κοινωνική λειτουργικότητα, μείωση των επαναλαμβανόμενων κινήσεων και καλύτερη ποιότητα ζωής.

Μία ακόμη έρευνα από την Ιταλία ήρθε το 2009 να προσθέσει καινούργιες πληροφορίες.

Η έρευνα έγινε σε υγιείς άνδρες εθελοντές.

Τους δόθηκε ωκυτοκίνη και περίπου μία ώρα αργότερα υποβλήθηκαν σε συγκεκριμένα ψυχολογικά τεστ. Τα άτομα που πήραν την ορμόνη διάβασαν με μεγαλύτερη ακρίβεια τα θετικά συναισθήματα και έκαναν λιγότερα λάθη στην ταξινόμησή τους. Προσδιόριζαν σωστά τις εκφράσεις του προσώπου και εκτιμούσαν πληρέστερα τα θετικά συναισθήματα.

Άλλες μελέτες δείχνουν ότι η ωκυτοκίνη επιφέρει μείωση του άγχους, καλύτερη διάθεση και μνήμη σε υγιείς ανθρώπους, βελτιωμένη συμπεριφορά στην προσέγγιση άλλων ανθρώπων. Επιδρά σε περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με την επεξεργασία των συναισθημάτων και την κοινωνική ανταμοιβή. Μπορεί να έχει θεραπευτικό ρόλο σε καταστάσεις όπως οι κρίσεις πανικού, η κατάθλιψη και η σχιζοφρένεια.

Αν λοιπόν σκεφτούμε ότι ο θηλασμός είναι η κατεξοχήν κατάσταση όπου η ορμόνη αυτή βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα – σε μητέρα και παιδί – , τότε ποια να είναι η επίδραση του μητρικού θηλασμού στην πρόληψη του αυτισμού και άλλων ψυχικών διαταραχών; Οριστικές επιστημονικές απαντήσεις δεν υπάρχουν ακόμα. Το πεδίο είναι καινούργιο και πολλή έρευνα χρειάζεται ακόμα να γίνει.

Μια επιστημονική μελέτη από την Ιαπωνία δημοσιευμένη το 1989 έρχεται να μας δώσει κάποιες αρχικές ενδείξεις. Σε αυτήν συγκρίθηκαν στατιστικά 145 παιδιά με αυτισμό με 224 φυσιολογικά παιδιά.

Περίπου 25% των ασθενών είχαν αποθηλάσει πρώιμα, στο τέλος της πρώτης εβδομάδας της ζωής τους, σε σύγκριση με μόλις 8% των φυσιολογικών παιδιών. Πρώιμος αποθηλασμός εξαιτίας προβλήματος της μητέρας συνέβη σε 18% των ασθενών με αυτισμό συγκριτικά με το 6% των παιδιών χωρίς αυτισμό. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι ιστορικές μελέτες αποκαλύπτουν πως η νόσος είναι περισσότερο συχνή σε κοινωνικο-οικονομική κατάσταση όπου η συχνότητα του θηλασμού είναι λιγότερο συχνή. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι ο πρώιμος αποθηλασμός των βρεφών είναι πιθανό να συμβάλλει στην αιτιολογία του αυτισμού.

Το 2006 αμερικανοί επιστήμονες από το San Diego της Καλιφόρνια διεξήγαγαν μια έρευνα ερωτηματολογίου. Γονείς 861 παιδιών με αυτιστική διαταραχή και 123 υγιών παιδιών συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο. Ο μη θηλασμός, όταν συγκρίθηκε με το θηλασμό για περισσότερο από έξι μήνες, συνδεόταν σημαντικά με αύξηση στην πιθανότητα αυτιστικής διαταραχής (περίπου 2.5 φορές πιο πιθανό). Χρήση τροποποιημένου γάλακτος αγελάδας για βρέφη, ακόμα και εμπλουτισμένου με ωφέλιμα λιπαρά DHA, συνδεόταν με αυξημένη πιθανότητα εκδήλωσης αυτιστικής διαταραχής (περίπου 4.5 φορές πιο πιθανό).

Ο αυτισμός είναι χρόνιο νόσημα με πολύπλοκη αιτιολογία. Είναι εντελώς απλουστευτικό και παραπλανητικό να πούμε ότι κάποια παιδιά γίνονται αυτιστικά γιατί δε θήλασαν. Υπάρχουν γενετικοί παράγοντες που ερευνώνται, άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες κλπ. Από την άλλη πλευρά όμως ο μητρικός θηλασμός, μέσα από την θαυμαστή του ορμόνη, είναι πιθανό να παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ενός υγιούς ψυχικά και σωματικά παιδιού και στην πρόληψη σύγχρονων επιδημιών όπως ο αυτισμός.

Στέλιος Παπαβέντσης Παιδίατρος MRCPCH DCH IBCLC

Επιστημονική βιβλιογραφία

1.Andari E et al. Promoting social behavior with oxytocin in high-functioning autism spectrum disorders. Proc Natl Acad Sci U S A. 2010;107(9):4389-94.
2.Guastella AJ et al. Intranasal oxytocin improves emotion recognition for youth with autism spectrum disorders. Biol Psychiatry. 2010;67(7):692-4.
3.Scantamburlo G et al. Oxytocin: From milk ejection to maladaptation in stress response and psychiatric disorders. A psychoneuroendocrine perspective. Ann Endocrinol (Paris). 2009;70(6):449-54.
4.Tom N et al. Oxytocin in health and disease. Int J Biochem Cell Biol. 2010;42(2):202-5.
5.Lee HJ et al. Oxytocin: the great facilitator of life. Prog Neurobiol. 2009;88(2):127-51.
6.Di Simplicio M et al. Oxytocin enhances processing of positive versus negative emotional information in healthy male volunteers. J Psychopharmacol. 2009;23(3):241-8.
7.Bartz JA et al. Oxytocin and experimental therapeutics in autism spectrum disorders. Prog Brain Res. 2008;170:451-62.
8.Tanoue Y et al. Weaning time of children with infantile autism. J Autism Dev Disord. 1989;19(3):425-34.
9.Schultz ST et al. Breastfeeding, infant formula supplementation, and Autistic Disorder: the results of a parent survey. Int Breastfeed J. 2006;1:16.

Πηγή: pediatros-thes.gr

.

.

Γιατί η ωκυτοκίνη ονομάζεται ορμόνη της αγάπης;

Γιατί η ωκυτοκίνη ονομάζεται ορμόνη της αγάπης;

27 Απριλίου 2014 • Ρωτάτε – απαντάμε

Η ωκυτοκίνη είναι μια ορμόνη που γίνεται στον εγκέφαλο, στην περιοχή του υποθαλάμου και μεταφέρεται προς την υπόφυση, που βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου απ’ όπου και εκκρίνεται.

Ευρέως ονομάστηκε «ορμόνη της αγάπης», αλλά έχει και πολλά άλλα ονόματα, όπως «ορμόνη της αγκαλιάς», «μόριο της ηθικής», «ορμόνη της ευδαιμονίας», δεδομένου ότι οι ερευνητές έχουν αρχίσει να ανακαλύπτουν τις επιπτώσεις που έχει, δοθέντος του ρόλου της στην αγάπη, πέρα από τις βιολογικές λειτουργίες των θηλυκών κατά την αναπαραγωγή.

Χημικά η ωκυτοκίνη είναι γνωστή ως ένα εννεαπεπτίδιο (ένα πεπτίδιο που περιέχει εννέα αμινοξέα) και βιολογικά είναι γνωστή ως νευροπεπτίδιο. Δρα τόσο ως ορμόνη, όσο και ως νευροδιαβιβαστής στον εγκέφαλο.

Η απελευθέρωση της ωκυτοκίνης από την υπόφυση δρα για να ρυθμίζει τις εξής γυναικείες αναπαραγωγικές λειτουργίες:

Α) Τοκετό

Β)  Θηλασμό

Η απελευθέρωσή της κατά τη διάρκεια της γέννας κάνει τους μύες της μήτρας να συσπώνται, με άλλα λόγια αυξάνει την κινητικότητα της μήτρας. Η έκκριση της ωκυτοκίνης πυροδοτείται από την διαπλάτυνση του τραχήλου της μήτρας κατά τη διάρκεια της γέννας και αυτή η επίδραση με τη σειρά της αυξάνει τη συχνότητα των συσπάσεων. Με τον ίδιο τρόπο διεγείρει τις θηλές. Ουσιαστικά δηλαδή διευκολύνει, τόσο τον τοκετό όσο και το θηλασμό.

Σύμφωνα με τους ερευνητές αν πρέπει κάνεις να συνοψίσει την αναπαραγωγική σημασία της ωκυτοκίνης μπορεί κάλλιστα να πει πως «εξυπηρετεί το συνεχή πολλαπλασιασμό των ειδών».

Όμως, μέσα από την εξέλιξη το «ρεπερτόριό» της έχει επεκταθεί και έχει αναλάβει πιο κεντρικό ρόλο σε περίπλοκες πτυχές της αναπαραγωγικής συμπεριφοράς. Για το λόγο αυτό οι ερευνητές αποκαλούν την ωκυτοκίνη «μεγάλη διευκόλυνση της ζωής».

Οι γιατροί συνταγογραφούν την ωκυτοκίνη για να ξεκινήσουν οι συσπάσεις του τοκετού ή για να ενισχυθούν στη διάρκεια της διαδικασίας της γέννας. Επίσης, χρησιμοποιείται για να μειώσει τις αιμορραγίες μετά τη γέννηση του παιδιού. Το φάρμακο έχει επίσης ρόλο στην ιατρική διακοπή της κύησης ή κατά τη διάρκεια μιας αποβολής.

Οι επιδράσεις της ωκυτοκίνης στο συναίσθημα

Η ωκυτοκίνη απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος για να παράγει τις κλασικές επιπτώσεις στη μήτρα και το μητρικό γάλα, αλλά κυκλοφορεί επίσης σε καθορισμένες περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στην συναισθηματική, γνωστική και κοινωνική συμπεριφορά.

Πιο συγκεκριμένα, έχει αντίκτυπο σε κοινωνικές συμπεριφορές, ενώ συμβάλλει σε συναισθηματικές αντιδράσεις που αφορούν:

* Χαλάρωση

* Εμπιστοσύνη

* Ψυχολογική σταθερότητα

Σύμφωνα με κάποιους ερευνητές, ωστόσο,  η ορμόνη της αγάπης δεν ενεργεί μόνη της στη χημεία της αγάπης, αλλά είναι «απλά ένα σημαντικό συστατικό ενός σύνθετου νευροχημικού συστήματος που επιτρέπει στο σώμα να προσαρμοστεί στις εξαιρετικά συγκινησιακές καταστάσεις».

Η επιστημονική έρευνα συμφωνεί πως η ωκυτοκίνη έχει ειδική ικανότητα να ρυθμίζει κοινωνικές συμπεριφορές, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων της μητρικής φροντίδας, της επιθετικότητας, της επανασύνδεσης των ζευγαριών, της σεξουαλικής συμπεριφοράς, της κοινωνικής μνήμης και της εμπιστοσύνης.

Επίσης, μειώνει τις αποκρίσεις του στρες και έχει αγχολυτικά αποτελέσματα σε μεγάλο αριθμό ατόμων.

Σε μία από τις μελέτες της ωκυτοκίνης που δημοσιεύτηκε το 2012 εξετάστηκαν τα επίπεδά της στους νέους και διαπιστώθηκε ότι παρουσίαζαν υψηλά επίπεδα της συγκεκριμένης ορμόνης στα πρώτα στάδια μιας ρομαντικής σχέσης τους, τα οποία μάλιστα διαρκούσαν για τουλάχιστον έξι μήνες.

Μελέτες για τις επιπτώσεις της ωκυτοκίνης στο συναίσθημα

Ωκυτοκίνη, η ορμόνη της μονογαμίας; Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS το Νοέμβριο του 2013 εξέτασε εγκεφαλογραφήματα ανδρών που έλαβαν ωκυτοκίνη ή placebo (εικονικό φάρμακο) μέσω ενός ρινικού σπρέι. Η ωκυτοκίνη σχετίστηκε με την ενεργοποίηση των κέντρων ανταμοιβής στον εγκέφαλο των ανδρών και με μεγαλύτερα αισθήματα έλξης για τις συντρόφους τους σε σχέση με άλλες γυναίκες που είδαν σε φωτογραφίες. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν παρόμοια μελέτη που είχε δημοσιευτεί ένα χρόνο πριν, τον Νοέμβριο του 2012, στο περιοδικό Journal of Neuroscience: Η ωκυτοκίνη είναι μια ορμόνη που βοηθά να παραμείνουν οι άνδρες πιστοί.

Τα υψηλά επίπεδα της ωκυτοκίνης προκαλούν υπερευαισθησία στα συναισθήματα των άλλων. Μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2014 στο περιοδικό Emotion, διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που πήραν ωκυτοκίνη σε ρινικό σπρέι, μπορούσαν να δουν πιο έντονες τις εκφράσεις των συναισθημάτων στα πρόσωπα των άλλων.

Η ωκυτοκίνη κάνει τους ανθρώπους να είναι πιο εξωστρεφείς. Μελέτη του 2011 που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Phychopharmacology έδειξε πως τα αποτελέσματα ενδορρινικής χορήγησης ωκυτοκίνης βελτίωσαν την αυτο-αντίληψη σε κοινωνικές καταστάσεις, ενισχύοντας τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, όπως τη ζεστασιά, την εμπιστοσύνη, τον αλτρουισμό και τη διαφάνεια.

Η ωκυτοκίνη ενθαρρύνει την αγάπη, αλλά μπορεί να ενθαρρύνει και το ψέμα. Μελέτη του 2014 διαπίστωσε πως οι συμμετέχοντες που πήραν ωκυτοκίνη είχαν περισσότερες πιθανότητες να πουν ψέματα προς όφελος μιας ομάδας ανθρώπων της οποίας αποτελούσαν μέλη.

πηγή: medinova.gr

.

.

Ωκυτοκίνη: Όσα πρέπει να ξέρετε για την ορμόνη της αγάπης

Ωκυτοκίνη: 14 αλήθειες για την ορμόνη της αγάπης

Αν έχετε γεννήσει πρόσφατα ή αν θηλάζετε το πιθανότερο είναι να έχετε ακούσει για την ωκυτοκίνη.

Η ορμόνη ωκυτοκίνη είναι εκείνη που ελέγχει τις συσπάσεις της μήτρας κατά τη διάρκεια του τοκετού και σχετίζεται με τον θηλασμό.

Η μητέρα πυροδοτεί τη δημιουργία της ορμόνης, καθώς στον θηλασμό διεγείρεται η θηλή του μαστού της. Η ορμόνη μεταφέρεται στους μαστούς μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και προκαλεί συσπάσεις των γαλακτοφόρων πόρων και αδένων ώστε να υποβοηθήσει την εκροή του γάλακτος!

Αλλά αυτή η καταπληκτική ορμόνη δεν εμπλέκεται μόνο σε αυτές τις δύο λειτουργίες.

Εδώ είναι 14 συναρπαστικές αλήθειες σχετικά με την ωκυτοκίνη.

  1. Συσπάει τη μήτρα, με αποτέλεσμα να μειώνει την κολπική αιμορραγία και να αποβάλλεται ο πλακούντας.
  2. Μόλις γεννιέται το μωρό απελευθερώνεται μεγάλη ποσότητα της ωκυτοκίνης και τα επίπεδα της ωκυτοκίνης στο μωρό είναι επίσης υψηλά κατά τη γέννηση.
  3. Η ορμόνη φτάνει στο ζενίθ της αμέσως μετά τη γέννηση. Οι γιατροί μάλιστα μπορούν να μεγιστοποιήσουν το δυναμικό της ορμόνης με την τοποθέτηση του μωρού πάνω στη μαμά, αφήνοντας τους ανενόχλητους να γνωριστούν.
  4. Η ωκυτοκίνη στα μωρά αυξάνεται επίσης είτε με το μασάζ είτε όταν η μαμά και ο μπαμπάς κρατάνε τα χεράκια του.
  5. Η επισκληρίδιος ένεση μπορεί να επηρεάσει τις επιδράσεις της ωκυτοκίνης και να μειώσει την ποσότητά της. Δεδομένου ότι η ωκυτοκίνη αυξάνει το όριο του πόνου, ενδέχεται να μην χρειαστεί καν επισκληρίδιος.
  6. Η προλακτίνη, η ορμόνη που συνδέεται με την γαλουχία, εξαρτάται από την ωκυτοκίνη για την παραγωγή του. Τα επίπεδα αυτών των δύο ορμονών συσχετίζεται έντονα κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
  7. Η ωκυτοκίνη βοηθά τις μητέρες να αλληλεπιδράσουν με τα μωρά τους και επωφελούνται και οι δύο από τα αποτελέσματά της.
  8. Όταν ένα μωρό κουρνιάζει στο στήθος, η ωκυτοκίνη απελευθερώνεται, οπότε κρατήστε το μωράκι σας αγκαλιά στο στήθος κατά τη διάρκεια του θηλασμού αντί να το κρατάτε στα χέρια με αντικριστά τα πρόσωπα.
  9. Η απελευθέρωση της ωκυτοκίνης παρεμποδίζεται από ένα αγχωτικό περιβάλλον. Αλλά όταν υπάρχει υποστήριξη, ηρεμία, ζεστασιά και αγάπη στο περιβάλλον, τότε ενθαρρύνεται η παραγωγή της ορμόνης.
  10. Η ωκυτοκίνη βοηθά το σώμα να χρησιμοποιήσει τα θρεπτικά συστατικά μέσω της πέψης και βοηθά στη μεταφορά αυτών των θρεπτικών ουσιών στο μητρικό γάλα (και στο έμβρυο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης).
  11. Η ωκυτοκίνη έχει άμεσες επιπτώσεις στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, ειδικά του νεοφλοιού του νεογέννητου.
  12. Η ωκυτοκίνη απελευθερώνεται και κατά τη διάρκεια του οργασμού στις γυναίκες και στους άντρες. Ο οργασμός έχει μια σειρά από φυσικά και συναισθηματικά οφέλη για την υγεία, γι ‘αυτό μην ξεχάσετε να κάνετε αυτό το δώρο στον/στην σύντροφό σας.
  13. Μπορεί να έχει θεραπευτικό ρόλο σε καταστάσεις όπως οι κρίσεις πανικού, η κατάθλιψη και η σχιζοφρένεια.
  14. Εκτός από τα παραπάνω, η ωκυτοκίνη απελευθερώνεται ακόμα κι όταν μοιράζεστε ένα γεύμα με έναν φίλο, αγκαλιάζετε κάποιον που σας ενδιαφέρει ακόμα κι αν είναι το σκυλάκι σας. Αν λοιπόν αισθάνεστε πώς σας έχει πάρει από κάτω, περάστε λίγο ποιοτικό χρόνο με μια καλή φίλη, πάρτε μια αγκαλιά σας εκείνους που νοιάζεστε και δείξτε την αγάπη σας στον/στην σύντροφό σας. Τα υπόλοιπα αφήστε τα πάνω στην …  ωκυτοκίνη.

Από Αθανασιάδου Βιολέττα

πηγή

.

.

Ωκυτοκίνη: Ποια είναι η ορμόνη της αγάπης και τι κάνει

του Θάνου Ασκητή

Η έκκριση της ωκυτοκίνης αυξάνει και ισχυροποιεί την εμπιστοσύνη, την εγγύτητα, την οικειότητα και τη σύνδεση ανάμεσα στους συντρόφους

Η ωκυτοκίνη είναι η ορμόνη του έρωτα, της αγκαλιάς, της σύνδεσης.

Πρόκειται για μια πεπτιδική ορμόνη που εκκρίνεται από νευρικά κύτταρα της περιοχής του υποθαλάμου. Το όνομά της προέρχεται από τον συνδυασμό των λέξεων «ωκύς» και «τόκος» που σημαίνει γρήγορος τοκετός. Ετσι εξηγείται και το γεγονός πως είναι μία ορμόνη πραγματικά απαραίτητη κατά τον τοκετό. Εκτός από εκείνη την περίοδο, εντοπίζεται κατά τον θηλασμό, τη λοχεία, τον οργασμό και τη σωματική επαφή. Η βασική της επιρροή εντοπίζεται στον δεσμό της μητέρας με το βρέφος καθώς και μεταξύ των συντρόφων στα ζευγάρια.

Η δεκτικότητα προς τους άλλους, η ευκολία στη σύνδεσή μας μαζί τους, η ενσυναίσθηση και η αποδοχή τους είναι όλα αποτελέσματα της ωκυτοκίνης.

Αναλυτικότερα, κατά τον τοκετό γίνεται η έκκριση της ορμόνης που μεταφέρεται μέσω του αίματος στη μήτρα και βοηθά στη σύσπαση των τοιχωμάτων της. Επιπλέον, συχνά η χορήγηση ωκυτοκίνης ενισχύει και τις ωδίνες του τοκετού, ενώ αυξάνει και την αντοχή στον πόνο. Στην περίοδο της λοχείας η γυναίκα χρειάζεται την ωκυτοκίνη για να πραγματοποιούνται οι συσπάσεις της μήτρας, η αποβολή των λόχειων και τελικά η μήτρα να επιστρέψει στο κανονικό της μέγεθος.

Επιπλέον, την ίδια περίοδο λαμβάνει χώρα και ο θηλασμός. Η μητέρα πυροδοτεί τη δημιουργία της ορμόνης, καθώς στον θηλασμό διεγείρεται η θηλή του μαστού της. Η ορμόνη θα μεταφερθεί στους μαστούς μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και θα προκαλέσει συσπάσεις των γαλακτοφόρων πόρων και αδένων ώστε να υποβοηθήσει την εκροή του γάλακτος. Άγχος, ντροπή, φόβος, κατάθλιψη και πόνοι είναι πιθανό να βασανίζουν τη λεχώνα και να διαταράσσουν τον θηλασμό. Ωστόσο, η ωκυτοκίνη, που εκκρίνεται σε μεγαλύτερες ποσότητες την περίοδο αυτή, εμποδίζει την επικράτησή τους.

Παρατηρώντας τη γυναικεία απόκριση στην ορμόνη, ερευνητές έδειξαν ενδιαφέρον και για τον ανδρικό πληθυσμό. Χορηγώντας τους ποσότητα ωκυτοκίνης ρινικά, αποδείχθηκε πως η συναισθηματική τους κατανόηση παρουσιάζει αύξηση και φτάνει στα επίπεδα των γυναικών. Η ικανότητα αντίληψης συναισθηματικών καταστάσεων σε κοινωνικό επίπεδο μοιάζει να γίνεται οξύτερη.

Προτού εξαχθούν τα παραπάνω συμπεράσματα, είχε εντοπιστεί η επίδραση των υψηλών επιπέδων ωκυτοκίνης σε ένα είδος τρωκτικών. Οι επιστήμονες είχαν καταλήξει πως η ορμόνη είναι υπεύθυνη για τη διατήρηση μακροχρόνιων σχέσεων χωρίς τον κίνδυνο της απιστίας. Τελευταία έρευνα που έγινε σε κλινική της Γερμανίας, δε, έδειξε πως ρινικοί ψεκασμοί ωκυτοκίνης πριν από τη σεξουαλική επαφή φέρνουν μεγαλύτερη ηδονή και πιο έντονο οργασμό τόσο στον άνδρα όσο και στη γυναίκα.

Καθώς λοιπόν είναι εμφανής η επιρροή της εν λόγω ορμόνης στον οργανισμό, είναι μεγάλος ο αριθμός των μελετών που έχουν ξεκινήσει να γίνονται την τελευταία 10ετία. Πολύ σημαντικά είναι τα ευρήματα που αφορούν στην ωκυτοκίνη και στον αυτισμό. Ερευνα του Πανεπιστημίου του Γέιλ απέδειξε πως η ρινική χορήγηση της ορμόνης ενεργοποιεί εγκεφαλικές περιοχές που εμπλέκονται στην αναγνώριση των συναισθημάτων και της ανταμοιβής-απόλαυσης.

Καθώς τα άτομα που πάσχουν από αυτισμό έχουν σημαντικά κοινωνικά ελλείμματα, βρέθηκε πως με την ωκυτοκίνη, έστω και προσωρινά, τα εγκεφαλικά αυτά κέντρα μπορούν να λειτουργήσουν σε φυσιολογικό επίπεδο. Φαίνεται λοιπόν να υπάρχουν δεύτερες σκέψεις αναφορικά με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον αυτισμό και την ίασή του.

Μια άλλη διαταραχή που φαίνεται να μπορεί να επηρεαστεί από τη χορήγηση της ορμόνης είναι η νευρική ανορεξία. Πιο συγκεκριμένα, έρευνες σε Αυστραλία, Αγγλία και Κορέα υποστηρίζουν πως η ανησυχία αναφορικά με το βάρος και το σχήμα του σώματος, την τροφή και τις αρνητικές συνήθειες διατροφής μειώνεται εντυπωσιακά μετά από ρινική λήψη ωκυτοκίνης.

Καθώς τα ευρήματα ολοένα ισχυροποιούνται, ιδιαίτερο ενδιαφέρον φαίνεται να παρουσιάζει και η επίδραση της ωκυτοκίνης στους πάσχοντες από σχιζοφρένεια και πιο συγκεκριμένα τόσο στη βελτίωση της συναισθηματικής κατανόησης όσο και στην κοινωνική τους αλληλεπίδραση.

Καταλήγουμε συνεπώς πως η επίδραση της ορμόνης αυτής γίνεται πράγματι εμφανής και ενισχυτική αναφορικά με την αγάπη, την εγγύτητα και τη σύνδεση μεταξύ των συντρόφων.

Επιπλέον, ανεξάρτητα από τους τεχνητούς τρόπους, ας μην ξεχνάτε πως η πραγματική επαφή μπορεί να επιφέρει την παραγωγή της ωκυτοκίνης που θα μας παρακινήσει να μείνουμε κοντά στον σύντροφό μας.

πηγή

.

.

Καλύτερος οργασμός; Πάρτε ωκυτοκίνη

04-04-2014 /

Την «ορμόνη της αγάπης», την ωκυτοκίνη, συνιστούν οι ειδικοί για πιο έντονους οργασμούς.

Ο οργασμός αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απολαύσεις της ανθρώπινης φύσης. Φυσικό, λοιπόν, να αποτελεί ένα από τα καυτά θέματα των περιοδικών, το επίκεντρο συζητήσεων σε ανδρικές και γυναικείες παρέες, αντικείμενο μιας ολόκληρης βιομηχανίας και υπό εξέταση μυστήριο του επιστημονικού κόσμου.

Μάλιστα, γερμανοί ερευνητές αποκάλυψαν ότι η λεγόμενη «ορμόνη της αγάπης», η ωκυτοκίνη, μπορεί να τονώσει τη σεξουαλική ζωή ανδρών και γυναικών, χαρίζοντάς τους πιο έντονους οργασμούς.

Επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή Hannover εξέτασαν 29 ζευγάρια, στα οποία χρησιμοποιήθηκε είτε σπρέι ωκυτοκίνης, είτε placebo, πριν από τη σεξουαλική επαφή, και παρατήρησαν ότι όσοι έλαβαν ωκυτοκίνη βίωσαν καλύτερα τον οργασμό και ένιωθαν πιο ικανοποιημένοι. Η επίδραση της ορμόνης δε, ήταν πιο εμφανής στους άνδρες από ότι στις γυναίκες.

Αν και τα παραπάνω συμπεράσματα κρίθηκαν ενδιαφέροντα, ωστόσο οι ερευνητές παραδέχονται ότι η επίδραση που έχει η εξωγενής λήψη της συγκεκριμένης ορμόνης δεν είναι σημαντική, καθώς η ίδια ορμόνη εκκρίνεται φυσικά από τον ίδιο τον οργανισμό κατά τη σεξουαλική επαφή. 

πηγή: vita.gr

.

.

Η ένεση του έρωτα

*Article in english > here

Τρωκτικά ερωτεύτηκαν με μια ένεση στον εγκέφαλο
που αύξανε τα επίπεδα ορμονών-«κλειδιών»
Η ένεση του... έρωτα
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  03/06/2013 20:28 – tovima.gr
Μια ένεση στον εγκέφαλο χάρισε τον έρωτα σε τρωκτικά

Λονδίνο 

Ένα πρωτότυπο πείραμα σε ένα είδος τρωκτικού που ζει στην Αμερική δείχνει για πρώτη φορά ότι το ζευγάρωμα πυροδοτεί μόνιμες χημικές αλλαγές σε ορισμένα γονίδια που ρυθμίζουν τη μονογαμική συμπεριφορά. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι οι ερευνητές μπόρεσαν να αναγκάσουν τα τρωκτικά να ερωτευτούν προκαλώντας αυτές τις αλλαγές με φάρμακα.

Διάσημο μονογαμικό τρωκτικό

Η νέα μελέτη στο Νature Neuroscience αφορά τον μίκρωτο Microtus ochrogaster, ένα τρωκτικό των λιβαδιών που έχει γίνει διάσημο για τους ισόβιους μονογαμικούς δεσμούς του. Μάλιστα το συγκεκριμένο είδος μίκρωτου χρησιμοποιείται συχνά ως πειραματόζωο σε μελέτες που εξετάζουν την επίδραση των ορμονών στη σεξουαλική συμπεριφορά.

Οι μελέτες αυτές έχουν δείξει ότι η σύναψη ενός ισόβιου, μονογαμικού δεσμού εξαρτάται από τις ορμόνες ωκυτοκίνη και βασοπρεσίνη, οι οποίες υπάρχουν και στον άνθρωπο και πιστεύεται ότι παίζουν ρόλο στις σχέσεις αγάπης και εμπιστοσύνης.

Συγκεκριμένα, οι μίκρωτοι που έχουν βρει το ισόβιο ταίρι τους παρουσιάζουν σημαντική αύξηση των υποδοχέων για αυτές τις ορμόνες στα κύτταρα του εγκεφάλου τους. Μάλιστα η επίδραση των ουσιών αυτών είναι τόσο έντονη, ώστε η χορήγησή τους σε άλλα είδη μίκρωτων, τα οποία κανονικά δεν είναι μονογαμικά, τα αναγκάζει να αφοσιωθούν σε έναν μόνο σύντροφο.

Στη νέα έρευνα, η ομάδα του δρος Μοχάμεντ Καμπάζ στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Φλόριδας θέλησε να διαπιστώσει ποιος μηχανισμός αυξάνει τους υποδοχείς των δύο αυτών ορμονών στους εγκεφάλους των ερωτοχτυπημένων τρωκτικών.


Ο μίκρωτος Microtus ochrogaster είναι διάσημος

για τους ισόβιους, μονογαμικούς δεσμούς του

(Πηγή: Emory University)

Ενεση στον εγκέφαλο χαρίζει τον έρωτα

Το πείραμα πραγματοποιήθηκε σε μίκρωτους M.ochrogaster που είχαν τοποθετηθεί ανά ζευγάρια σε κλουβιά, αλλά δεν είχαν προλάβει να ζευγαρώσουν. Οι ερευνητές χορήγησαν μια ουσία με ένεση κοντά σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται επικλινής πυρήνας και αποτελεί μέρος του κυκλώματος επιβράβευσης. Η ουσία αυτή έχει την ιδιότητα να «ξετυλίγει» περιοχές των χρωμοσωμάτων που παραμένουν σφιχτά πακεταρισμένες και αδρανείς.

Η χορήγηση των ουσιών αυτών πράγματι έδειξε να ενεργοποιεί τα κοιμισμένα γονίδια των περιοχών αυτών: τα πειραματόζωα παρουσίασαν αύξηση των υποδοχέων ωκυτοκίνης και βασοπρεσίνης και άρχισαν να δείχνουν μονογαμική συμπεριφορά.

«Το ζευγάρωμα ενεργοποιεί αυτή την περιοχή του εγκεφάλου [τον επικλινή πυρήνα] η οποία με τη σειρά της οδηγεί στην εμφάνιση προτίμησης για ένα συγκεκριμένο ταίρι. Μπορούμε να προκαλέσουμε την ίδια αλλαγή στον εγκέφαλο με αυτή την ουσία» εξηγεί ο δρ Καμπάζ.

Επιγενετικές αλλαγές λόγω ζευγαρώματος

Το συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι το ζευγάρωμα στο συγκεκριμένο είδος μίκρωτου προκαλεί «επιγενετικές αλλαγές» σε συγκεκριμένα γονίδια. Πρόκειται για χημικές τροποποιήσεις του DNA (προσθήκη μεθυλομάδων) που ενεργοποιούν ή μπλοκάρουν την έκφραση των γονιδίων, χωρίς όμως να επηρεάζουν τις αλληλουχίες τους.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα αποτελέσματα του πειράματος θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε μελέτες που εξετάζουν την επίδραση επιγενετικών παραγόντων στη σεξουαλική ζωή των ανθρώπων.

Ο δρ Καμπάζ σπεύδει πάντως να διευκρινίσει ότι μια απλή ένεση δεν αρκεί για να ξυπνήσει τον έρωτα, ακόμα και στον μονογαμικό μίκρωτο: το φάρμακο δεν είχε κανένα αποτέλεσμα σε ζώα που δεν είχαν περάσει μερικές τουλάχιστον ώρες με το υποψήφιο ταίρι τους.

Με άλλα λόγια, ο έρωτας απαιτεί και λίγη εξοικείωση.

.
.

O έρωτας είναι μεθυστικός κυριολεκτικά

O έρωτας είναι μεθυστικός… κυριολεκτικά

.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  20/05/2015 10:49  / ΘΟΔΩΡΗΣ ΛΑΪΝΑΣ / tovima.gr

Ποιητές, συγγραφείς και στιχουργοί έχουν γράψει για το πώς κάποιος που έχει ερωτευτεί λειτουργεί με τρόπο παρόμοιο με κάποιον που έχει μεθύσει. Μια νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει ότι πράγματι ο έρωτας έχει μεθυστική επίδραση στον άνθρωπο και μάλιστα όχι μόνο τη «γλυκιά», την ευχάριστη πλευρά της μέθης αλλά και τα δυσάρεστα επακόλουθά της.

Η μελέτη

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μπέρμπιγχαμ στη Βρετανία διαπίστωσαν ότι η ωκυτοκίνη, που είναι γνωστή και ως η «ορμόνη της αγάπης», στους ερωτευμένους παράγει συναισθήματα χαλάρωσης, ευτυχίας και σιγουριάς, αλλά παράλληλα προκαλεί και μια σειρά αρνητικών συναισθημάτων και συμπεριφορών όπως επιθετικότητα, ζήλια και αλαζονεία.

«Αποφασίσαμε να διερευνήσουμε ταυτόχρονα τις επιπτώσεις τόσο της κατανάλωσης αλκοόλ όσο και της ωκυτοκίνης και μείναμε έκπληκτοι από τις ομοιότητες της επίδρασης που έχουν στον άνθρωπο. Αν και στοχεύουν διαφορετικούς υποδοχείς στον εγκέφαλο προκαλούν τις ίδιες αντιδράσεις» αναφέρει ο καθηγητής Ίαν Μίτσελ, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Neuroscience and Biobehavioural Reviews».

πηγή:  ΘΟΔΩΡΗΣ ΛΑΪΝΑΣ / tovima.gr

.

.

Η ορμόνη της αγάπης ως αντίδοτο στη μέθη;

Η ωκυτοκίνη φαίνεται ότι μπλοκάρει τη μεθυστική δράση του αλκοόλ
Η ορμόνη της αγάπης ως αντίδοτο στη μέθη;
Μια δόση χημικής αγάπης ίσως αποτρέπει το μεθύσι -αλλά όχι και τη σύλληψη μετά το αλκοτέστ

Σίδνεϊ

Η ωκυτοκίνη, η περίφημη ορμόνη στην οποία βασίζονται οι ερωτικές και κοινωνικές σχέσεις, φαίνεται ότι μπλοκάρει τη μεθυστική δράση του αλκοόλ, τουλάχιστον σε αρουραίους που αφέθηκαν να τα τσούξουν. «Σε ένα ισοδύναμο του τεστ νηφαλιότητας για αρουραίους, τα πειραματόζωα στα οποία δόθηκε αλκοόλ και ωκυτοκίνη πέρασαν με άνεση» αναφέρει ο Μάικλ Μπάουεν του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, πρώτος συγγραφέας της μελέτης στην επιθεώρηση «PNAS».

Οι μελέτες

Μια πληθώρα προηγούμενων μελετών έχει δείξει ότι η ωκυτοκίνη, η ορμόνη που δρα ως φυσικό ελιξίριο του έρωτα, βοηθά τα ζευγάρια να ερωτευτούν, τις μητέρες να συνδεθούν με τα μωρά τους, και τις ομάδες ανθρώπων να συνεργαστούν καλύτερα. Παράγεται στον εγκέφαλο στην κορύφωση της σεξουαλικής πράξης, στη διάρκεια του θηλασμού, την ώρα μιας τρυφερής αγκαλιάς, ακόμα και σε κοινωνικές επαφές που βασίζονται στην εμπιστοσύνη.

Η νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι η ωκυτοκίνη, εφόσον ληφθεί πριν από την κατανάλωση αλκοόλ, εμποδίζει το αλκοόλ να συνδεθεί στους υποδοχείς GABA-A του εγκεφάλου και να προκαλέσει έτσι μέθη. «Το αλκοόλ διαταράσσει το συντονισμό των κινήσεων επειδή αναστέλλει τη δραστηριότητα περιοχών του εγκεφάλου που αναλαμβάνουν το λεπτό έλεγχο των κινήσεων. Η ωκυτοκίνη προλαμβάνει αυτή τη δράση σε σημείο που να μην μπορούμε να καταλάβουμε από τη συμπεριφορά των αρουραίων ότι ήταν στην πραγματικότητα μεθυσμένοι. Είναι μια πραγματικά εντυπωσιακή επίδραση» σχολιάζει ο Δρ Μπάουεν.

Η ορμόνη

Η δράση της ωκυτοκίνης στην πρόληψη της μέθης δεν έχει δοκιμαστεί στον άνθρωπο, ωστόσο ο Μπάουεν και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο του Ρέγκενσμπουργκ στη Γερμανία υποψιάζονται ότι η ορμόνη θα μπλόκαρε και άλλες επιπτώσεις του αλκοόλ όπως οι διαταραχές της ομιλίας.

Το πρώτο βήμα για την επανάληψη των πειραμάτων στον άνθρωπο, επισημαίνει η ερευνητική ομάδα, είναι η ανάπτυξη ενός μέσου χορήγησης της ωκυτοκίνης που θα επέτρεπε σε επαρκείς ποσότητες της ορμόνης να φτάσουν στον εγκέφαλο. Στην περίπτωση των αρουραίων, η ωκυτοκίνη διοχετεύθηκε απευθείας στον εγκέφαλο με ένεση. Οι ερευνητές επισημαίνουν ακόμα ότι μια δόση ωκυτοκίνης δεν θα έσωζαν κανένα από τα αλκοτέστ: η ορμόνη μπλοκάρει τη δράση του οινοπνεύματος στον εγκέφαλο, δεν αλλάζει όμως τα επίπεδα αλκοόλ στο αίμα.

.
.

Ορμόνη δείχνει να ξυπνά το πάθος του οίστρου

Η ωκυτοκίνη που δρα ως φυσικό ελιξίριο του έρωτα, βοηθά τα ζευγάρια να ερωτευτούν
Ορμόνη δείχνει να ξυπνά το πάθος του οίστρου
H ορμόνη ωκυτοκίνη ήταν γνωστό ότι παίζει κρίσιμο ρόλο στον έρωτα

Νέα Υόρκη 

Η ωκυτοκίνη, η ορμόνη που δρα ως φυσικό ελιξίριο του έρωτα, βοηθά τα ζευγάρια να ερωτευτούν, τις μητέρες να συνδεθούν με τα μωρά τους, και τις ομάδες ανθρώπων να συνεργαστούν καλύτερα. Πειράματα σε ποντίκια δείχνουν τώρα ότι η ίδια ορμόνη ίσως ξυπνά το πάθος στα θηλυκά στη διάρκεια του οίστρου.

Η ενεργοποίηση

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Ροκεφέλερ στη Νέα Υόρκη αναφέρουν ότι εντόπισαν μια νέα κατηγορία νευρώνων στο θηλυκό εγκέφαλο, η οποία ενεργοποιείται από την ωκυτοκίνη μόνο όταν το θηλυκό περάσει στη γόνιμη περίοδο του κύκλου. Η ανακάλυψη, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Cell», έρχεται να προστεθεί στα προηγούμενα, εντυπωσιακά ευρήματα για την ωκυτοκίνη, η οποία δείχνει να εμπλέκεται σε μια μεγάλη ποικιλία κοινωνικών αλληλεπιδράσεων στα θηλαστικά.

Εκκρίνεται μεταξύ άλλων με τα φιλιά, τον εναγκαλισμό και τον οργασμό, καθώς και στον εγκέφαλο της μητέρας και του βρέφους στη διάρκεια του θηλασμού.

Δείχνει επίσης να παίζει ρόλο στις φιλίες και γενικά στις σχέσεις οικειότητας και εμπιστοσύνης.
Νευρώνες που αντιδρούν στην ωκυτοκίνη έχουν βρεθεί σε πολλές περιοχές του εγκεφάλου, ωστόσο οι νευρώνες της τελευταίας μελέτης ήταν άγνωστοι μέχρι σήμερα.

«Αναγνωρίζοντας ένα νέο πληθυσμό νευρώνων που ενεργοποιούνται από την ωκυτοκίνη, αποκαλύψαμε ένα νέο τρόπο με τον οποίο αυτό το χημικό σινιάλο επηρεάζει τις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα αρσενικά και τα θηλυκά ποντίκια» λέει ο Νατάνιελ Χάιντζ, επικεφαλής της έρευνας.

Τα πειράματα

Η ομάδα του Νατάνιελ εξέτασε ποντίκια στα οποία είχε απενεργοποιηθεί με μεθόδους γενετικής μηχανικής ο υποδοχέας της ωκυτοκίνης στους συγκεκριμένους νευρώνες.  Τα πειράματα έδειξαν ότι η γενετική παρέμβαση είχε θεαματική επίδραση στα θηλυκά. Η συμπεριφορά τους παρέμενε κανονική όσο δεν βρίσκονταν στη γόνιμη φάση του κύκλου τους, όταν όμως βρίσκονταν σε οίστρο δεν έδειχναν το αναμενόμενο ενδιαφέρον για τα αρσενικά. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αναφέρουν οι ερευνητές, τα θηλυκά σε οίστρο προτιμούσαν να παίζουν με ένα τουβλάκι Lego παρά να περιεργαστούν έναν υποψήφιο σύντροφο.

Αντίθετα, το ίδιο μπλοκάρισμα της ωκυτοκίνης δεν έδειξε να έχει καμία επίδραση στα αρσενικά και τα θηλυκά που δεν βρίσκονταν σε οίστρο. «Δεν γνωρίζουμε το μηχανισμό του φαινομένου, πιστεύουμε όμως ότι η ωκυτοκίνη δίνει το μήνυμα στα θηλυκά που βρίσκονται σε οίστρο να δείξουν ενδιαφέρον για τους πιθανούς συντρόφους τους» λέει η Μίχο Νακαζίμα, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Και αυτό θα σήμαινε ότι η ωκυτοκίνη ρυθμίζει τις μεταβολές στη συμπεριφορά των θηλυκών ανάλογα με τη φάση του αναπαραγωγικού κύκλου. Παραμένει βέβαια ασαφές αν ο ίδιος πληθυσμός ανθρώπινων νευρώνων υπάρχει και στον άνθρωπο και λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, τα ευρήματα βοηθούν στο να εξηγηθεί πώς οι άνθρωποι και άλλα θηλαστικά ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους ανάλογα με τις κοινωνικές περιστάσεις.

.

Θεραπεία της «αγάπης» αναγεννά μυς

Η ορμόνη ωκυτοκίνη φάνηκε να αναγεννά ταχύτατα τον μυϊκό ιστό ηλικιωμένων ποντικιών μετά από τραυματισμό
Θεραπεία της «αγάπης» αναγεννά μυς
Ελπιδοφόρα αποτελέσματα γύρω από τη μυϊκή αναγέννηση
έδωσαν οι πρώτες δοκιμές της θεραπείας ωκυτοκίνης σε ηλικιωμένα ποντίκια

Καλιφόρνια 

Οργανικό «λίφτινγκ» είναι ικανή να προσφέρει η ορμόνη της αγάπης ωκυτοκίνη, υποστηρίζει νέα αμερικανική μελέτη.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, διαπίστωσαν ότι ενέσιμη θεραπεία ωκυτοκίνης θα μπορούσε να οδηγήσει στην ταχύτατη ανάρρωση μυϊκών τραυματισμών και στη θωράκιση της οστικής υγείας, ιδιαίτερα σε προχωρημένη ηλικία.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα νέα ευρήματα θα μπορούσαν ενδεχομένως να βρουν εφαρμογή σε ηλικιωμένα άτομα, «φρενάροντας» τη μυϊκή ατροφία λόγω προχωρημένης ηλικίας.

Ως γνωστόν η ωκυτοκίνη εκκρίνεται στον οργανισμό κατά την σωματική επαφή, ενώ σχετίζεται με τον θηλασμό, τη διαδικασία του τοκετού, την ανάπτυξη κοινωνικών δεσμών και το σεξ.

Ηλικιωμένα ποντίκια… ξανάνιωσαν

Δοκιμές σε ηλικιωμένα ποντίκια έδειξαν ότι σε αντίθεση με οποιαδήποτε άλλη θεραπεία κατά της μυϊκής ατροφίας, η ωκυτοκίνη δεν συνοδευόταν από παρενέργειες (π.χ. καρκινογενέσεις κ.ά.) ενώ παράλληλα επιτάχυνε τον χρόνο ανάρρωσης των μυϊκών τραυματισμών σε ρυθμούς παρόμοιους με εκείνους που παρατηρούνταν σε νεαρά τρωκτικά.

Η θεραπεία που εφαρμόστηκε στα πειραματόζωα είχε συνολική διάρκεια εννέα ημερών. Στο τέλος της, οι ειδικοί είδαν ότι οι τραυματισμένοι μύες των ηλικιωμένων ποντικιών, στα οποία είχε χορηγηθεί η ενέσιμη ωκυτοκίνη είχαν αναρρώσει πολύ ταχύτερα, συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου.

«Η επίδραση της ωκυτοκίνης ήταν αστραπιαία. Η ανάρρωση του μυϊκού ιστού των ηλικιωμένων ποντικών άγγιζε περίπου το 80%, εκείνης που είχαμε παρατηρήσει σε νεαρά ποντίκια» εξηγεί ο ερευνητής δρ Κρίστιαν Ελάμπντ.

Από την άλλη πλευρά, ο μυϊκός ιστός νεαρών ποντικιών, τα οποία είχαν λάβει την εν λόγω θεραπεία δεν φάνηκε να αναγεννάται με τους ίδιους, γρήγορους ρυθμούς. Οι ερευνητές πιστεύουν πως η ωκυτοκίνη «ενισχύει τα βλαστικά κύτταρα “γερασμένου” μυϊκού ιστού, χωρίς να τα κάνει να διαιρούνται ανεξέλεγκτα».

Τα ενδιαφέροντα ευρήματα των επιστημόνων δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «NatureCommunications».

πηγή: Ειρήνη Βενιού /  tovima.gr

.
.

Το γονίδιο που μας κάνει να θυμόμαστε πρόσωπα

Ο υποδοχέας της ωκυτοκίνης, γνωστή και ως «ορμόνη της αγάπης», μας βοηθάει να αναγνωρίζουμε τους συνανθρώπους μας
Το γονίδιο που μας κάνει να θυμόμαστε πρόσωπα
Ο υποδοχέας της ωκυτοκίνης, της λεγόμενης «ορμόνης της αγάπης», καθορίζει την ικανότητά μας να αναγνωρίζουμε πρόσωπα

Ουάσινγκτον 

Ο υποδοχέας της ωκυτοκίνης, η οποία είναι γνωστή και ως «ορμόνη της αγάπης» επειδή εμπλέκεται στη δημιουργία στενών δεσμών ανάμεσα στις μητέρες και τα παιδιά τους ή μεταξύ των ζευγαριών, αποδεικνύεται ότι παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην ικανότητά μας να αναγνωρίζουμε πρόσωπα.

Τα ευρήματα, τα οποία έρχονται από μελέτη διεθνούς ομάδας ερευνητών, αναμένεται να ρίξουν νέο φως σε διαταραχές οι οποίες σχετίζονται με την επεξεργασία κοινωνικών πληροφοριών όπως ο αυτισμός και ενδεχομένως να οδηγήσουν σε νέες θεραπείες για ένα ευρύ φάσμα ψυχικών διαταραχών.

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences», είναι η πρώτη η οποία διαπιστώνει ότι μεταλλάξεις στον υποδοχέα της ωκυτοκίνης επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό την ικανότητά μας να αναγνωρίζουμε τους συνανθρώπους μας.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Εμορι στην Ατλάντα, το University College του Λονδίνου και το Πανεπιστήμιο του Τέμπερε στη Φινλανδία που την υπογράφουν επισημαίνουν μάλιστα ότι το ένα τρίτο των ανθρώπων φέρει τη μετάλλαξη του γονιδίου που επιδρά αρνητικά σε αυτήν την ικανότητα, κάτι το οποίο ίσως εξηγεί γιατί ορισμένοι άνθρωποι θυμούνται σχεδόν όλα τα πρόσωπα που έχουν συναντήσει στη ζωή τους, ενώ κάποιοι άλλοι δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν ακόμα και μέλη της οικογένειάς τους.

Ρόλος-«κλειδί» στην επεξεργασία κοινωνικών πληροφοριών

Η μελέτη ξεκίνησε από μια ανακάλυψη που έγινε αρχικά σε τρωκτικά:

οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Εμορι με επικεφαλής τον Λάρι Γιανγκ διαπίστωσαν ότι μεταλλάξεις στον υποδοχέα της ωκυτοκίνης που έφεραν τα πειραματόζωα ήταν καθοριστικές για την κοινωνική αναγνώριση, η οποία στα τρωκτικά βασίζεται στην όσφρηση.

Θέλοντας να διερευνήσει αν το ίδιο γονίδιο μπορεί να ευθύνεται και για την – οπτική – αναγνώριση προσώπων στους ανθρώπους η διεθνής ομάδα των επιστημόνων επέλεξε να εξετάσει οικογένειες με ένα μόνο αυτιστικό παιδί, καθώς είναι γνωστό ότι τα μέλη των οικογενειών αυτών εμφανίζουν μεγάλες αποκλίσεις στην ικανότητα της αναγνώρισης προσώπων.

Οι επιστήμονες εξέτασαν πώς μικρές διαφορές στη δομή του υποδοχέα της ωκυτοκίνης επηρέαζαν την ικανότητα μνήμης των προσώπων στους γονείς, τα αυτιστικά παιδιά και τα μη αυτιστικά αδέλφια τους. Είδαν ότι μια και μόνο μετάλλαξη του υποδοχέα της ωκυτοκίνης είχε τεράστια επίδραση στην ικανότητα μνήμης των προσώπων στα άτομα που την έφεραν.

Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν σύμφωνα με τον δρα Γιανγκ ότι η ωκυτοκίνη ενδέχεται να παίζει γενικότερα κεντρικό ρόλο στην επεξεργασία των κοινωνικών πληροφοριών, η οποία είναι προβληματική σε άτομα με αυτισμό.

πηγή: Λαλίνα Φαφούτη /  tovima.gr

.

.

*Γιατί το να ζεις κοντά στα ζώα & να συνδέεσαι μαζί τους μπορεί να λειτουργήσει και θεραπευτικά

>

Η ωκυτοκίνη δεσμός αγάπης ανθρώπων και σκύλων

Όταν κοιταζόμαστε με τα κατοικίδιά μας παράγεται σε αυξημένες ποσότητες η ορμόνη
Η ωκυτοκίνη δεσμός αγάπης ανθρώπων και σκύλων
Η ωκυτοκίνη φαίνεται ότι είναι η κινητήριος δύναμη πίσω (και) από την αγάπη ανάμεσα στον άνθρωπο και τον σκύλο
.
Ποιoς δεν σκλαβώθηκε από τα μάτια κάποιου σκύλου κάποια στιγμή και ποιoς δεν ένοιωσε πως κάτι ανάλογο νοιώθει και ο «καλύτερος φίλος» του ανθρώπου;
Τώρα, μια νέα ιαπωνική επιστημονική έρευνα έρχεται για πρώτη φορά να εξηγήσει αυτή την ιδιόμορφη ιστορία αγάπης που «παίζεται» με τα μάτια.
Oταν ο άνθρωπος και ο σκύλος κοιτάζονται στα μάτια, πυροδοτείται η αυξημένη παραγωγή της ορμόνης ωκυτοκίνης και στους δύο, πράγμα που δημιουργεί έναν βιοχημικής φύσης συναισθηματικό δεσμό μεταξύ τους. Κάπως έτσι τα κατοικίδια ζώα και ιδίως οι σκύλοι γρήγορα γίνονται αναπόσπαστο μέλος μιας ανθρώπινης οικογένειας, ψυχή τε και σώματι.Η μελέτηΕρευνητές, με επικεφαλής τον ζωολόγο Τακεφούμι Κικουσούι, καθηγητή Κτηνιατρικής του Πανεπιστημίου Αζαμπού μελέτησαν στο εργαστήριο 30 ζεύγη ανθρώπων (ανδρών και γυναικών) και σκύλων (από διάφορες ράτσες) και μέτρησαν τα επίπεδα της ωκυτοκίνης πριν και μετά την 30λεπτη επαφή μεταξύ τους.Η ανάλυση των ούρων τόσο των ανθρώπων, όσο και των σκύλων, έδειξε ότι η ωκυτοκίνη τους ακολουθούσε παράλληλη πορεία. Όσο ανέβαινε στους ανθρώπους, τόσο αυξανόταν στους σκύλους – και το αντίστροφο.

Και όσο μεγάλωνε η ωκυτοκίνη στα δύο είδη, τόσο μεγαλύτερος ήταν ο χρόνος που οι σκύλοι (και ιδίως οι σκύλες) κοιτούσαν τα αφεντικά τους. Η ωκυτοκίνη αυξανόταν στους σκύλους κατά 130% περίπου, ενώ στα αφεντικά τους κατά 300%, όταν κοιτάζονταν για αρκετή ώρα στα μάτια.

Οι ερευνητές συμπέραναν ότι η δράση της ωκυτοκίνης -της ορμόνης της στοργής και της αγάπης- μπορεί να υπερβεί τα σύνορα των βιολογικών ειδών, τουλάχιστον μεταξύ ανθρώπων και σκύλων.

Παρόμοια πειράματα με λύκους (από τους οποίους κάποτε προήλθαν οι σκύλοι) δεν έδειξαν ανάλογη επίδραση στην ωκυτοκίνη, ούτε των ανθρώπων  ούτε των λύκων, παρόλο που οι τελευταίοι είχαν ανατραφεί από ανθρώπους, ήδη από τη στιγμή της γέννησής τους. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science».

Η εξήγηση

Η ανακάλυψη μπορεί να εξηγήσει πώς ένα μέρος των λύκων εξημερώθηκε πριν από χιλιάδες χρόνια και έγινε σύντροφος του ανθρώπου, με τη βοήθεια του αρχαίου βιολογικού μηχανισμού της ωκυτοκίνης.

Οι ερευνητές υποθέτουν ότι κάποια στιγμή μια ομάδα πιο φιλικών λύκων αλληλεπίδρασε με μια ομάδα ανθρώπων με τρόπο τέτοιο που υπήρξε μια αμοιβαία αύξηση της ωκυτοκίνης, κάτι που -μέσω ενός «ενάρετου κύκλου» ανατροφοδότησης- οδήγησε σε πιο στενό δεσμό μεταξύ τους κ.ο.κ.

Η ωκυτοκίνη, η οποία παράγεται στον υποθάλαμο του εγκεφάλου και εκκρίνεται από την υπόφυση, επιτελεί ποικίλους ρόλους στους ανθρώπους και σε άλλα θηλαστικά. Βοηθά στην έναρξη του τοκετού, στη δημιουργία δεσμού ανάμεσα στη μητέρα και στο βρέφος στη διάρκεια του θηλασμού, στη μείωση του στρες, στην αρμονική συνεργασία των μελών μιας ομάδας, στην ενίσχυση του αλτρουισμού, στη σεξουαλική διέγερση κ.α.

Άλλοι επιστήμονες εμφανίστηκαν πάντως πιο επιφυλακτικοί και δήλωσαν ότι περιμένουν τα ευρήματα της μελέτης να επιβεβαιωθούν από μεγαλύτερες μελέτες. […]

πηγή:  tovima.gr

.

.

*Γιατί το να ζεις κοντά στα ζώα & να συνδέεσαι μαζί τους μπορεί να λειτουργήσει και θεραπευτικά

>

Τα κατοικίδια αγαπούν το αφεντικό τους

Απελευθερώνουν την ορμόνη της αγάπης όταν αισθάνονται αγάπη από τους γύρω τους
Τα κατοικίδια αγαπούν το αφεντικό τους
«Μαμά, μπαμπά, σας αγαπώ!» λέει ο σκύλος σας σύμφωνα με τους Αμερικανούς επιστήμονες
.

Καλιφόρνια 

Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου – και όχι μόνο – μπορεί τελικά να ανταποδώσει την αγάπη που δέχεται από το αφεντικό του, υποστηρίζει νέα μελέτη Αμερικανών επιστημόνων.
Αν και κάτι τέτοιο δεν αποτελεί είδηση – τουλάχιστον για τους φιλόζωους –, παρόλα αυτά υπάρχουν πλέον και οι επιστημονικές αποδείξεις.
.
Σύμφωνα με τα ενδιαφέροντα ευρήματα των ειδικών του Πανεπιστημίου Claremont,  στον οργανισμό των κατοικιδίων απελευθερώνεται η ορμόνη της αγάπης, ωκυτοκίνη, στην περίπτωση στενής επαφής με το αφεντικό ή τα μέλη της «οικογένειάς» του. Πρόκειται για την ίδια ορμόνη, που εκκρίνεται στους ανθρώπους και ευθύνεται για το στενό δέσιμο ανάμεσά τους.Δοκιμάζοντας την αγάπηΣτο πλαίσιο της μελέτης τους οι ερευνητές με επικεφαλής τον καθηγητή Πολ Ζακ πραγματοποίησαν μια σειρά πειραμάτων με σκοπό τη μέτρηση των επιπέδων της ωκυτοκίνης που απελευθερωνόταν στον οργανισμό των σκύλων όταν έρχονταν σε επαφή με άλλα ζώα ή με ανθρώπους.Οι δοκιμές έλαβαν χώρα σε ένα καταφύγιο ζώων στο Άρκανσο, όπου πολλά είδη έρχονταν σε επαφή μεταξύ τους. Εκεί, οι ειδικοί εντόπισαν έναν σκύλο ο οποίος έπαιζε συχνά με ένα κατσίκι. Τα παιχνίδια τους περιείχαν κυνηγητό, χοροπηδητό και εικονικούς καυγάδες (κατά τους οποίους έδειχναν δόντια και μούγκριζαν ο ένας στον άλλον).Τα δύο νεαρά ζώα τοποθετήθηκαν μαζί σε έναν χώρο για περίπου 15 λεπτά, όπου άρχισαν να παίζουν. Στη συνέχεια, οι ερευνητές έλαβαν δείγμα αίματος τόσο από τον σκύλο όσο και από το κατσίκι.

«Είδαμε ότι ο σκύλος είχε 48% αύξηση στα επίπεδα της ωκυτοκίνης στο τέλος του παιχνιδιού με τον φίλο του. Αυτό δείχνει ότι ο σκύλος εμφάνιζε ένα δέσιμο με το άλλο ζώο» αναφέρει ο δρ Ζακ.

«Η πιο εντυπωσιακή ήταν ωστόσο η αντίδραση του κατσικιού απέναντι στον σκύλο. Βάσει των αναλύσεων φάνηκε ότι το ζώο εμφάνιζε 210% αύξηση στα επίπεδα της ωκυτοκίνης στον οργανισμό του*. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να μεταφραστεί σε πραγματικό “έρωτα”» λέει χαριτολογώντας ο ειδικός.

*αυτό, οπωσδήποτε, μας βάζει και σε σκέψεις σχετικά με το θυσιασμό των οικόσιτων (ή όχι) ζώων & επιβεβαιώνει για μία ακόμη φορά τους υπέρμαχους της χορτοφαγίας

Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να σημαίνει ότι τα κατοικίδια μπορούν να αγαπούν το αφεντικό τους.

«Όπως ο άνθρωπος όταν αγαπάει κάποιον άλλον εμφανίζει αύξηση ως προς τα επίπεδα της ωκυτοκίνης στο αίμα, έτσι και στα ζώα φαίνεται να συμβαίνει το ίδιο. Ενδεχομένως λοιπόν, και εκείνα να είναι σε θέση να αγαπούν και να ερωτεύονται».

Βαθύ δέσιμο ανθρώπου-ζώου

Σε άλλη δοκιμή οι ερευνητές έλαβαν δείγμα αίματος από 100 φιλόζωους, οι οποίοι μπήκαν σε ένα δωμάτιο για να παίξουν με τον σκύλο ή την γάτα τους.

Αμέσως μετά οι ερευνητές προχώρησαν σε μια νέα δειγματοληψία και στη σύγκριση των επιπέδων ωκυτοκίνης στο αίμα των εθελοντών.

Φάνηκε λοιπόν, ότι κατά μέσο όρο, οι ιδιοκτήτες των χαριτωμένων κατοικιδίων εμφάνιζαν μια αύξηση των επιπέδων της ωκυτοκίνης κατά 30%, μετά το παιχνίδι με το αγαπημένο τους ζωάκι.

«Τα άτομα που είχαν σκύλο είχαν περισσότερες πιθανότητες να αισθάνονται ένα έντονο δέσιμο με το ζώο τους, συγκριτικά με τους ιδιοκτήτες γάτας. Αυτό συμβαίνει, γιατί πολύ απλά ο σκύλος είναι πιο εξαρτώμενος από τον ιδιοκτήτη του συγκριτικά με τη γάτα, γεγονός που έχει εκπαιδεύσει τον εγκέφαλό μας ώστε να αναπτύσσουμε βαθύτερο δέσιμο μαζί τους» καταλήγει ο δρ Ζακ.

πηγή: Ειρήνη Βενιού / tovima.gr

.

.

Τι είναι η ωκυτοκίνη και ποια είναι η δράση της στις γυναίκες και στους άντρες; Μπορεί να έχει ιατρική εφαρμογή;

Δημοσίευση: 13 Αυγούστου 2015

Πηγή: iatronet.gr

Ωκυτοκίνη: Όσα πρέπει να ξέρετε για την ορμόνη της αγάπης

Γνωστή με το όνομα “ορμόνη της αγάπης”, καθώς ελευθερώνεται όταν οι άνθρωποι έρχονται κοντά, σωματικά και κοινωνικά, η ωκυτοκίνη είναι μια ορμόνη που παράγεται στον οπίσθιο λοβό της υπόφυσης, στη βάση του εγκεφάλου. Λέγεται πως μπορούμε να βιώσουμε αύξηση της ωκυτοκίνης ακόμα και όταν παίζουμε με τον σκύλο μας. Ταυτόχρονα, έχει τη δυνατότητα να ενισχύσει την ανάμνηση κακών εμπειριών με ανθρώπους και να επηρεάσει το πώς αντιδρούμε όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ξένους. Με λίγα λόγια, το συναίσθημα που θα μας προκαλέσει η ωκυτοκίνη – οικειότητα ή καχυποψία – εξαρτάται από το περιβάλλον. 

Πώς λειτουργεί στις γυναίκες;

Η ωκυτοκίνη είναι ιδιαίτερα σημαντική για τις γυναίκες, καθώς παίζει ρόλο στον τοκετό, αλλά και στη φροντίδα του μωρού. Κατά τη διάρκεια του τοκετού, η ορμόνη προκαλεί τις συσπάσεις της μήτρας. Όταν το μωρό θηλάζει, η ωκυτοκίνη δίνει εντολή στο σώμα να παρέχει γάλα. Παρατηρήθηκε μέσα από έρευνες του 2007 ότι όσο πιο ανεβασμένα ήταν τα επίπεδα ωκυτοκίνης της εγκυμονούσας στο πρώτο τρίμηνο, τόσο αυξάνονταν οι πιθανότητες να δεθεί με το μωρό της με το να του τραγουδάει ή να το κάνει μπάνιο. Την ίδια στιγμή, ενώ η μητέρα φροντίζει το μωρό της, τα επίπεδα ωκυτοκίνης του μωρού επίσης αυξάνονται.

Πώς λειτουργεί στους άντρες;

Στους άντρες, παρατηρείται εξίσου η δυνατότητα της ωκυτοκίνης να δημιουργεί αισθήματα οικειότητας. Για παράδειγμα, σε ένα πείραμα με πατέρες που δέχτηκαν μια επιπλέον δόση της ορμόνης (σε μορφή σπρέι), παρατηρήθηκε ότι περνούσαν περισσότερο χρόνο με τα μωρά τους. Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι όταν δόθηκε μια δόση της ορμόνης σε άντρες που βρίσκονταν σε σχέση, στέκονταν σε μεγαλύτερη απόσταση από μια ελκυστική γυναίκα σε σχέση με άντρες που δεν έλαβαν την ορμόνη. Η έρευνα υπαινίσσεται πως η ωκυτοκίνη ενισχύει την πίστη στους άντρες που έχουν ήδη δεθεί με μια γυναίκα.

Σε ακόμα μια έρευνα, χορηγήθηκε ωκυτοκίνη σε άντρες και τους ζητήθηκε να γράψουν κάτι για την μητέρα τους, και τα αποτελέσματα έδειξαν πως η ορμόνη μπορεί να ενισχύσει τα αισθήματα που προκαλούν οι παλιότερες εμπειρίες, κάνοντας τις κοινωνικές πληροφορίες που έχει συλλέξει ο εγκέφαλός μας πιο εμφανείς.

Πώς χρησιμοποιείται ιατρικά;

Έχει εξεταστεί η πιθανότητα να χρησιμοποιηθούν σπρέι ωκυτοκίνης για την αντιμετώπιση του αυτισμού. Η νευρολογική αυτή αναπηρία χαρακτηρίζεται από δυσκολίες στις κοινωνικές επαφές, για αυτό και μια μικρής κλίμακας μελέτη του 2013 χορήγησε σε παιδιά και εφήβους με αυτισμό μια δόση της ορμόνης, κι έπειτα τους ζήτησε να αναγνωρίσουν μια γκάμα συναισθημάτων, με βάση φωτογραφίες από διάφορες εκφράσεις των ματιών. Οι συμμετέχοντες δεν μπόρεσαν να ξεχωρίσουν τα συναισθήματα, αλλά οι περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις ήταν πιο ενεργές.

Συνεπώς, αν μπορούν να υπάρξουν οφέλη από τη χρήση της ορμόνης στη θεραπεία του αυτισμού, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι συμβαίνουν στο πλαίσιο θετικών αλληλεπιδράσεων.

Δεν υπάρχουν μελέτες που να αναφέρονται στις μακροπρόθεσμες παρενέργειες των σπρέι ωκυτοκίνης που χρησιμοποιούνται σε μελέτες όπως οι παραπάνω, και απαιτείται πιο εκτενής έρευνα. Η πιτοκίνη, μια συνθετική μορφή ωκυτοκίνης που χρησιμοποιείται σαν βοηθητικό στον τοκετό, πάντως, παρουσιάζει παρενέργειες όπως ναυτία, εμετό και πόνους στο στομάχι.

Επιμέλεια: Θοδωρής Διάκος

 Πηγή: iatronet.gr
.
.

Ωκυτοκίνη: Η »ορμόνη της αγάπης» στη μάχη κατά των ψυχικών νόσων

Ερευνητές έδειξαν ότι η πρόκληση απελευθέρωσης ωκυτοκίνης στον εγκέφαλο μπορεί ενδεχομένως να αποτελέσει θεραπευτική επιλογή για την ενίσχυση της κοινωνικής λειτουργίας σε ψυχικές νόσους.

Δημοσίευση: 5 Μαρτίου 2015

Ωκυτοκίνη: Η ''ορμόνη της αγάπης'' στη μάχη κατά των ψυχικών νόσων

Νέα έρευνα αποκάλυψε ότι η ωκυτοκίνη, η ‘’ορμόνη της αγάπης’’, μπορεί ενδεχομένως να ενισχύσει την κοινωνική λειτουργία, σε ψυχικές νόσους.

Ερευνητές του Emory University, έδειξαν ότι η πρόκληση απελευθέρωσης ωκυτοκίνης στον εγκέφαλο μπορεί ενδεχομένως να αποτελέσει θεραπευτική επιλογή για την ενίσχυση της κοινωνικής λειτουργίας σε ψυχικές νόσους όπως ο αυτισμός και η σχιζοφρένεια.

Οι ερευνητές Meera Modi και Larry Young έδειξαν για πρώτη φορά τη δυνατότητα φαρμάκων απελευθέρωσης ωκυτοκίνης να ενεργοποιούν τον κοινωνικό εγκέφαλο, να δημιουργούν δεσμούς και πιθανόν να αντιμετωπίζουν κοινωνικές ελλείψεις σε ψυχικές διαταραχές.

Ερευνητές μελέτησαν αρουραίους για τις ανάγκες της παρούσας έρευνας.
Φυσιολογικά, είναι αναγκαίο να ζευγαρώσουν οι αρουραίοι για να απελευθερωθεί η ωκυτοκίνη που οδηγεί σε μονογαμία.
Για πρώτη φορά, ωστόσο, οι ερευνητές έδειξαν ότι ένα φάρμακο που ενεργοποιεί υποδοχείς μελανοκορτίνης απελευθερώνει ωκυτοκίνη στον εγκέφαλο για να επηρεάσει τις κοινωνικές σχέσεις.

Σύμφωνα με τον Young, μια ένεση μελανοκορτίνης, γρήγορα προκάλεσε δέσιμο μεταξύ αρσενικού και θηλυκού χωρίς να ζευγαρώσουν και το δέσιμο διήρκεσε πολύ μετά την εξαφάνιση της επήρειας του φαρμάκου.

Οι ερευνητές έδειξαν επίσης ότι το ίδιο φάρμακο ενεργοποιούσε κύτταρα ωκυτοκίνης, επομένως τα κύτταρα απελευθέρωναν ωκυτοκίνη άμεσα στο κέντρο επιβράβευσης του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο να δημιουργεί δεσμούς.

Ο Young πιστεύει ότι η τελευταία ανακάλυψη ανοίγει νέο δρόμο έρευνας, για να επωφεληθούμε από τη δύναμη του συστήματος ωκυτοκίνης στον εγκέφαλο, ώστε να ενισχυθεί η ικανότητα επεξεργασίας κοινωνικών πληροφοριών που θα μπορούσαν να επηρεάσουν σε βάθος την αγωγή κοινωνικών διαταραχών, ιδιαίτερα όταν συνδυάζονται με συμπεριφορικές θεραπείες που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση παιδιών με αυτισμό.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ‘’Neuropsychopharmacology’’.

Πηγές: ‘’Neuropsychopharmacology’’

 Πηγή: iatronet.gr
.
.

Ωκυτοκίνη (oxytocin) – η ορμόνη τής αφοβίας, της φιλίας, τής αγκαλιάς. / Κορτιζολη – η ορμονη του φοβου, της επιθετικοτητας, της καταθλιψης. Οι θεραπευτικες δυνατοτητες της Ωκυτοκίνης.

πηγή: thesecretrealtruth

 OXYtocyn 1
Οι άνθρωποι έχουν δύο θεμελιώδεις συγκινήσεις:
το θάρρος (δηλαδή την αφοβία) και το φόβο.
.
Όπως και άλλοι οργανισμοί, έχουν συνήθως μια από τις δύο ακόλουθες ορμονικές απαντήσεις στα ερεθίσματα: 
 
Τα απειλητικά ερεθίσματα προκαλούν μια αύξηση της αδρεναλίνης και της κορτιζόλης.
Τα καθησυχαστικά ερεθίσματα προκαλούν μια αύξηση της ωκυτοκίνης.
.
Μια άμεση απειλή προκαλεί την απάντηση πάλη-ή-φυγή που συνδέεται με την αδρεναλίνη.
Η αδρεναλίνη επιταχύνει τον καρδιακό ρυθμό, την αναπνοή, ενεργοποιεί τους μύες και προωθεί την υπερ-επαγρύπνηση.
.
Η συνεχής πίεση (περισσότερο από 15 λεπτά) αυξάνει μια άλλη ορμόνη, την κορτιζόλη.
Η κορτιζόλη, μας κάνει κι αυτή υπερ-άγρυπνους, αλλά οι λειτουργίες της είναι αρκετά διαφορετικές από την προσωρινή εκτίναξη της αδρεναλίνης με σκοπό να μας απομακρύνει από τον κίνδυνο, και συχνά δυσμενείς.
Σε τέτοιες καταστάσεις συνεχούς πίεσης η κορτιζόλη παραμένει σε υψηλά επίπεδα, προκαλεί εθισμό εξουθενώνοντας τα επινεφρίδια, και αρχίζει να αποσυνθέτει σταδιακά οστά και μυς για να θρέψει το επικοινωνιακό-νευρικό σύστημα και τα ζωτικής σημασίας εσωτερικά όργανα. Μια άλλη παρενέργεια είναι ότι μας κάνει πεινασμένους, αναγκάζοντάς μας να ψάχνουμε για πολυθερμιδικά τρόφιμα.
Σήμερα, 6.000 χρόνια μετά από περιόδους […] συνεχών εντάσεων […] & πολέμων (Raymond Kelly, Απόλεμες κοινωνίες και η αρχή τού πολέμου, Πανεπιστήμιο Μίσιγκαν / Warless societies and the origin of war, www.saharasia.org) οι μεγαλύτεροι παράγοντες διαρκούς άγχους της πλειονότητας των ανθρώπων είναι αντικοινωνικές πιέσεις από επιθετικά, ήδη εξαντλημένα άτομα.
Αντιμετωπίζουμε τις απειλές υπό μορφή πιθανής απώλειας εργασίας, πίεσης να αντέξουμε στο κυκλοφοριακό, το θόρυβο, τα τρομολαγνικά ΜΜΕ, τις δυσαρμονικές σχέσεις κ.λπ.
Ο οργανισμός μας έχει δυο επιλογές: αναζήτηση στοργής ή περισσότερη κορτιζόλη.
Η κορτιζόλη είναι πολύ «σκληρή» στους ανθρώπους, έτσι όλες αυτές οι απειλές γίνονται ακόμα πιο επικίνδυνες…

Ευτυχώς έχουμε έναν ενσωματωμένο μηχανισμό για τις πιέσεις, που αποτελεί τη βάση της εναλλακτικής απάντησής μας στα ερεθίσματα, μιαν άλλη ορμόνη, την ωκυτοκίνη.

.
Εκτός από τη λειτουργία της στη δημιουργία τρυφερών σχέσεων, τον τοκετό και τη γαλακτοπαραγωγή, η ωκυτοκίνη αντιμετωπίζει τις συνέπειες της κορτιζόλης. Αυτή η αντιαγχωτική επίδραση της ωκυτοκίνης είναι μια πρόσφατη ανακάλυψη, και πολύ συναρπαστική, επειδή δείχνει το δρόμο για καλύτερη υγεία με εξ ολοκλήρου φυσικά, ατοξικά μέσα.
.
Αφοβία – Ωκυτοκίνη, φέρνουν ευτυχία, γενναιοδωρία:
 
Αντιαγχωτική ορμόνη
Φέρνει ηρεμία
Ελαττώνει τους εθισμούς & το σύνδρομο στέρησης
Αυξάνει την ερωτική δεκτικότητα
Αισιοδοξία
Διευκολύνει την εκμάθηση
Επισκευάζει, θεραπεύει και αποκαθιστά
Επιταχύνει τη θεραπεία των τραυμάτων
Ελαττώνει την αίσθηση του πόνου
Χαμηλώνει την πίεση του αίματος, προστατεύει από τις καρδιακές παθήσεις
Μας βοηθά πάντα να είμαστε θαρραλέοι

.
Φόβος – Κορτιζόλη, προκαλούν εθισμό, αυτo-καταστροφή :
 
Επιθετικότητα
Διέγερση, ανησυχία, καταπίεση
Ενεργοποιεί τους εθισμούς
Καταστέλλει την ερωτική διάθεση
Συνδεμένη με την κατάθλιψη
Τοξική στα εγκεφαλικά κύτταρα
Αποσυνθέτει τους μυς, τα κόκαλα και τις αρθρώσεις
Αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα
Αυξάνει τον πόνο
Φράζει τις αρτηρίες, συμβάλλει στις καρδιακές παθήσεις και την υψηλή πίεση αίματος
Παχυσαρκία, διαβήτης, οστεοπόρωση

Σχεδόν όλα τα αρνητικά αποτελέσματα των πίεσεων στο σώμα και το μυαλό συσχετίζονται με τα ανυψωμένα επίπεδα κορτιζόλης.
 
Αυτά περιλαμβάνουν:
 
χρόνια ανησυχία και κατάθλιψη, συναισθηματική υπερ-αντίδραση, αρνητικότητα, αύξηση βάρους, καρδιακές παθήσεις, υψηλή πίεση αίματος και αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό.
Πολυάριθμες δραστηριότητες παράγουν ωκυτοκίνη: άσκηση, περισυλλογή, μασάζ, η φροντίδα κατοικίδιων, η συνεργασία με μια ομάδα αλληλοβοήθειας κ.ο.κ.
Ακόμα μια από τις σημαντικότερες λεωφόρους για τη μείωση των πιέσεων και την αύξηση των επίπεδων ωκυτοκίνης βρίσκεται στις ήρεμες στενές σχέσεις μας.
Στο βιβλίο του «Αγάπη & Επιβίωση», ο δρ Dean Ornish επισημαίνει ότι η αγάπη και η φιλικότητα είναι τόσο ισχυροί παράγοντες της υγείας, ώστε αν παράγονταν με μορφή χαπιών, οι γιατροί που δεν θα τα συνιστούσαν στους ασθενείς, θα ήταν ένοχοι κακής πρακτικής.
Μπορεί να αναρωτηθεί κανείς γιατί να μην μπορούμε να πάρουμε χάπια αυτής της χρήσιμης ορμόνης, της ωκυτοκίνης. Δυστυχώς, η ωκυτοκίνη δεν διασχίζει το φράγμα αίματος – εγκεφάλου. Πρέπει να την παράγουμε φυσικά στον εγκέφαλο για να βελτιώσουμε την προοπτική μας στη ζωή (ή να την εγχύσουμε  με  μεγάλη ακρίβεια σε μια μικροσκοπική περιοχή του εγκεφάλου με ειδικό εξοπλισμό, πράγμα όχι ιδιαίτερα πρακτικό).
Η ωκυτοκίνη θα μπορούσε να ονομαστεί «ορμόνη της φιλίας» και «ορμόνη της αγκαλιάς».
Την παράγουμε φυσικά όταν αγαπάμε, αγαπιόμαστε, ανατρέφουμε, προσφέρουμε με αυταπάρνηση ή έχουμε στοργική επικοινωνία.
Η ωκυτοκίνη δεν είναι σε καμία περίπτωση η νευροχημική ουσία πίσω από  επιθετικότητα («μήνιν», μένος, μανία) ούτε πισω απο σεξουαλική βία, που είναι αντίθετη προς την ερωτική ανταπόκριση.
Όταν επιλέγουμε να κάνουμε έρωτα αποφεύγοντας τις αγχωτικές εναλλαγές εντάσεων με το συνοδευτικό θυμό τους, τη δυσαρέσκεια και την αποθάρρυνση, και ερωτοτροπώντας ανιδιοτελώς, στοργικά και ισορροπημένα, μπορούμε να βελτιώσουμε πολύ την υγεία και την ευημερία μας.
Αυτή η αλλαγή ίσως χρειαστεί χρόνο και τα αποτελέσματα έρχονται σταδιακά. Αλλά η αρμονική συνύπαρξη θα οδηγήσει σε μεγάλες βελτιώσεις σε εκπληκτικά σύντομο χρονικό διάστημα.
Δεν θα μπορούσαμε να αγαπάμε και να ερωτευόμαστε χωρίς ωκυτοκίνη.
Δε θα φοβόμασταν χωρίς κορτιζόλη.
Αυτές οι διαφορετικές ορμόνες παράγουν αυτές τις αντίθετες συγκινήσεις, ακριβώς όπως η αγάπη και ο φόβος προκαλούν την παραγωγή αυτών των αντίστοιχων ορμονών.
Με άλλα λόγια, αυτές οι ορμόνες και η συμπεριφορά λειτουργούν κυκλικά.
Αυτό σημαίνει ότι με γνώση, θέληση και επαρκή ξεκούραση μπορούμε συνειδητά να κατευθύνουμε τη συμπεριφορά μας για να παράγουμε τις ευεργετικές ορμόνες.
Η ωκυτοκίνη είναι μια μοναδική νευροχημική ουσία:
όσο περισσότερη ωκυτοκίνη παράγουμε, τόσο περισσότερο το σώμα και το μυαλό μας ανταποκρίνονται σε αυτή.
Τα νευρικά κύτταρα αυξάνουν τους υποδοχείς ωκυτοκίνης, καθιστώντας τους πιο ευαίσθητους στα αποτελέσματά της.
Γίνεται όλο και ευκολότερο να είσαι στοργικός.
Η ωκυτοκίνη είναι η νευροχημική βάση στην παροιμία «όσο περισσότερο δίνετε, τόσο περισσότερο παίρνετε».
Η αφοβία, η αγάπη τείνει να αναπαράγει περισσότερη αφοβία και αγάπη, και ο φόβος τείνει να αναπαράγει περισσότερο φόβο.
Εξαρτάται από μας και την αλληλοβοήθεια που δείχνουμε μεταξύ μας.

Πρόσφατα συμπεράσματα που καταδεικνύουν τη δύναμη της ωκυτοκίνης:
 
Η ωκυτοκίνη μειώνει το φόβο. (Huber, 2005)
.
Η ωκυτοκίνη επιταχύνει τη θεραπεία. Τα πληγωμένα χάμστερ θεραπεύονται δύο φορές πιο γρήγορα παρέα με ένα αδερφάκι, παρά στην απομόνωση (DeVries, 2004).
.
Η ωκυτοκίνη σταματά τη βουλιμία για γλυκά. (Billings, 2006).
.
Η ωκυτοκίνη μειώνει την αντικοινωνική συμπεριφορά. Η χορήγηση ωκυτοκίνης ομαλοποίησε την κοινωνική συμπεριφορά σε ζώα με συμπτώματα σχιζοφρένιας. (Lee, 2005)
.
Η ωκυτοκίνη προωθεί την υγιή κοινωνική συμπεριφορά. Η χορήγηση ωκυτοκίνης μειώνει τα συμπτώματα του αυτισμού. (Hollander, 2003)
.
Η ωκυτοκίνη μειώνει το στερητικό σύνδρομο των εθισμών. Όταν οι επιστήμονες τη χορήγησαν σε τρωκτικά εθισμένα στην κοκαΐνη, τη μορφίνη ή την ηρωίνη, οι αρουραίοι ελάττωναν τη δόση τους ή παρουσίαζαν λιγότερα συμπτώματα απόσυρσης. (Kovacs, 1998)
.
Η ωκυτοκίνη ηρεμεί. (Agren, 2002)
.
Η έλλειψη ωκυτοκίνης συνδέεται με την κατάθλιψη, ίσως επειδή τα υψηλά επίπεδα της ανταγωνίστριας κορτιζόλης είναι οι κύριοι ένοχοι στις διαταραχές κατάθλιψης και άγχους. (Uvnas-Moberg, 1999)
.
Η ωκυτοκίνη αυξάνει τη σεξουαλική δεκτικότητα, και έτσι εξηγείται γιατί ο τρυφερός ερωτικός τρόπος παραμένει ευχάριστος. (Pedersen, C.A., 2002), (Arletti, 1997)
.
Η ωκυτοκίνη μειώνει τα αποτελέσματα της κορτιζόλης. Τα αυξημένα επίπεδα ωκυτοκίνης στον εγκέφαλο μειώνουν τα επίπεδα κορτιζόλης στο αίμα. (Legros, 2003)
.
Η ωκυτοκίνη αυξάνει τη μακροζωία. Η συντροφικότητα αυξάνει τη μακροζωία (Υoung, 2004).
.
Η ωκυτοκίνη μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί οι στοργικοί άνθρωποι ζουν σημαντικά περισσότερο. (Cal Tech, 1998).
 
άρθρο «Αγάπη και φόβος», της Marnia Robinson, στην εφημερίδα Sun
 
 
OXYtocyn 2

.
«Oxytocin party»

 
Η ωκυτοκίνη, σύμφωνα με τις τελευταίες επιστημονικές έρευνες, αποτελεί τη βασική ορμόνη που εμπλέκεται στενά στη γέννηση των ερωτικών αισθημάτων. Η ορμόνη αυτή όταν εκκρίνεται από τον υποθάλαμο του εγκεφάλου μας προκαλεί αισθήματα χαράς και ευδαιμονίας και συνεπώς συμβάλλει στην ενδυνάμωση των ερωτικών αισθημάτων ενός ζευγαριού.
Οι ειδικοί γνωρίζουν από καιρό ότι αυτή η εγκεφαλική ορμόνη όποτε εκκρίνεται παράγει αισθήματα ευεξίας και ηρεμίας στο γυναικείο σώμα: η ωκυτοκίνη απελευθερώνεται κυρίως από τις γυναίκες κατά την τελική φάση της κύησης, αφού διευκολύνει τις συσπάσεις της μήτρας κατά τη διάρκεια του τοκετού. Εκκρίνεται επίσης κατά τον θηλασμό. Όμως, πιο πρόσφατες έρευνες αποκάλυψαν τον εξίσου αποφασιστικό ρόλο της ωκυτοκίνης σε ορισμένες κοινωνικές συμπεριφορές των ζώων και κυρίως στη συναισθηματική συμπεριφορά των ανθρώπων.
Πράγματι, κάποιες από αυτές τις έρευνες αποκάλυψαν ότι η λήψη αυτής της ορμόνης συνοδεύεται πάντα από αυξημένα αισθήματα εμπιστοσύνης και ενσυναίσθησης (empathy) μεταξύ των ανθρώπων. Στην Αυστραλία μάλιστα έγιναν πειράματα βελτίωσης των προβληματικών συζυγικών σχέσεων με χορήγηση ωκυτοκίνης.
«Αισθάνομαι ευτυχής, σαν να είμαι ελαφρώς μεθυσμένη, αν και δεν έχω πιει τίποτα. Δεν μπορώ να σταματήσω να χαμογελώ. Θα περιέγραφα αυτή την κατάσταση σαν μια μορφή ευεξίας», διηγείται μια γυναίκα.
Το πώς ακριβώς δρα και επηρεάζει τη συναισθηματική διάθεση των ανθρώπων η ωκυτοκίνη δεν είναι ακόμη γνωστό. Ωστόσο, παρά την άγνοια των ειδικών, αυτή η «μαγική» ορμόνη που φαίνεται να διευκολύνει τη συναισθηματική ζωή των ανθρώπων αποτελεί τον αναμφισβήτητο πρωταγωνιστή στα «oxytocin party» που πραγματοποιούνται στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ.
.
Και δεν υπάρχει τίποτα το αφύσικο ή ύποπτο σε αυτά τα πάρτι και στη χορήγηση αυτής της ορμόνης, αφού παράγεται από το ανθρώπινο σώμα και επομένως είναι μια απολύτως φυσική ουσία.
Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται η γοητευτική ξανθιά Joy Norderstrom, ιδρύτρια της Joy of Romance Inc, της ιδιωτικής εταιρείας που προάγει τη συναισθηματική «επανεκπαίδευση» των ενήλικων Αμερικανών, είτε μέσω ειδικών σεμιναρίων, είτε με τη διοργάνωση «ερωτικών πάρτι».
 
OXYtocyn 3 
.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΩΚΥΤΟΚΙΝΗΣ

Η υπάρχουσα βιβλιογραφία για την ωκυτοκίνη σε ζώα και ανθρώπους μαρτυρά αρκετούς θεραπευτικούς τομείς όπου μπορεί να αποδειχθεί ευεργετική η ωκυτοκίνη, όπως οι αγχώδεις διαταραχές (anxiety disorders) [π.χ. η κοινωνική φοβία [social phobia], η διαταραχή στρες μετά από ψυχοτραυματική εμπειρία, η διαταραχή άγχους αποχωρισμού (separation anxiety disorder)], οι διαταραχές με έντονη κοινωνική δυσλειτουργία (social dysfunction) [π.χ. ο αυτισμός, οι διαταραχές του φάσματος (spectrum) του αυτισμού, η σχιζοφρένεια], οι σεξουαλικές διαταραχές και η μεθοριακή διαταραχή προσωπικότητας (borderline personality disorder). 
.
Μέχρι σήμερα, κεντρικές επιδράσεις της ωκυτοκίνης στους κλινικούς πληθυσμούς έχουν αναφερθεί στον αυτισμό, στη διαταραχή στρες μετά από ψυχοτραυματική εμπειρία , στη σεξουαλική δυσλειτουργία, στη σχιζοφρένεια  και σε ένα υποσύνολο ασθενών με χρόνια δυσκοιλιότητα πασχόντων από το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (irritable bowel syndrome) .
Η τελευταία αυτή μελέτη είναι μέχρι σήμερα η πιο μακροχρόνια (διάρκειας 13 εβδομάδων) και μεγάλη μελέτη που έχει αναφέρει κεντρικές επιδράσεις της ενδορρινικής ωκυτοκίνης. Σε ένα πληθυσμό 49 γυναικών με χρόνια δυσκοιλιότητα, αν και η ωκυτοκίνη δεν διέφερε από το placebo στις μετρήσεις της δυσκοιλιότητας, εμφάνισε όντως μια τάση μείωσης του κοιλιακού πόνου, των ενοχλήσεων και της καταθλιπτικής διάθεσης.
.
Αξιοσημείωτες είναι επίσης μικρές αρνητικές μελέτες της ωκυτοκίνης στην ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή (obsessive-compulsive disorder) και την τριχοτιλλομανία (trichotillomania). Δεδομένων της αρχαίας προϊστορίας της ωκυτοκίνης και του γεγονότος ότι οι διαταράξεις των κοινωνικών σχέσεων αποτελούν εξέχον χαρακτηριστικό των περισσότερων μειζόνων ψυχιατρικών διαταραχών, οι οποιεσδήποτε θεραπευτικές επιδράσεις της ωκυτοκίνης πιθανότατα θα υπερβούν τα σύγχρονα διαγνωστικά όρια.
Πιο υποθετικά, η ωκυτοκίνη, ενεργώντας άμεσα στα νευρωνικά υποστρώματα της προσκόλλησης, μπορεί να είναι χρήσιμη ως «ενισχυτικό φάρμακο» (“augmentation agent”) στην ατομική ψυχοθεραπεία ή στην ψυχοθεραπεία ζεύγους (couple psychotherapy) .
Οι σύνδεσμοι ανάμεσα στις ψυχοδυναμικές, αναπτυξιακές και νευροβιολογικές εννοιολογικές δομές αυξάνουν τις πιθανότητες οι ενισχυτικές της εμπιστοσύνης επιδράσεις της ωκυτοκίνης να μειώνουν τους αντανακλαστικούς, βασισμένους στον εγκέφαλο μηχανισμούς άμυνας που σχετίζονται με την αποστροφή προς την προδοσία .
Οι επιδράσεις αυτές ίσως είναι ευεργετικές στην ψυχοθεραπεία, όπου οι μηχανισμοί άμυνας και η εξαρτημένη αποφυγή (conditioned avoidance) παρεμβαίνουν στις ψυχοθεραπευτικές αλλαγές . 
.
Η MDMA (3,4-μεθυλενοδιοξυμεθαμφεταμίνη), η οποία έχει ωκυτονινεργική δραστηριότητα, έχει μελετηθεί στο πλαίσιο αυτό. Από ευρύτερη σκοπιά, ο ρόλος της ωκυτοκίνης στο σχηματισμό των κοινωνικών αναμνήσεων και η ευεργετική της επίδραση όταν συνδυάζεται με κοινωνική υποστήριξη  μπορεί να ενισχύσει το σχεσιακό συστατικό πολλών θεραπευτικών παρεμβάσεων.
.
Περαιτέρω εξελίξεις όσον αφορά τις θεραπευτικές δυνατότητες της ωκυτοκίνης ίσως προκύψουν αν και όταν αναπτυχθούν φάρμακα λαμβανόμενα από το στόμα που θα έχουν ως στόχο το κεντρικό σύστημα ωκυτοκίνης.
Η ωκυτοκίνη, ένα απλό πεπτίδιο, όταν χορηγείται από το στόμα ή ενδοφλεβίως, αποδομείται γρήγορα από τις πεπτιδάσες στο πλάσμα και στο έντερο.
Επιπλέον, λόγω του αιματεγκεφαλικού φραγμού (blood-brain barrier), η ωκυτοκίνη στο πλάσμα διεισδύει ελάχιστα στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Έτσι, η ενδορρινική χορήγηση – ένα σχετικά ασυνήθιστο σύστημα χορήγησης στην ψυχιατρική – είναι το πλέον αξιόπιστο σύγχρονο μέσο επίτευξης αποδείξιμων κεντρικών επιδράσεων .

OXYtocyn 4

πηγή: thesecretrealtruth (Ωκυτοκίνη (oxytocin) – η ορμόνη τής αφοβίας, της φιλίας, τής αγκαλιάς. / Κορτιζολη – η ορμονη του φοβου, της επιθετικοτητας, της καταθλιψης. Οι θεραπευτικες δυνατοτητες της Ωκυτοκίνης.)

.
.
Σχετικά με το θέμα της Ψυχολογίας των Ανθρώπινων Σχέσεων
δείτε επίσης (κλικ):

Έρως 8: Η χημεία της αγάπης

και όλα τα σχετικά άρθρα με tag / ταμπέλα

Έρως

Έρως Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

One thought on “Η Χημεία της Αγάπης ΙΙ / Ωκυτοκίνη (Οxytocin), η θεραπευτική ορμόνη της αγάπης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: