Ο Λένιν, ο Α. Τσίπρας και το ζήτημα των πολιτικών συμμαχιών

Αναδημοσιεύει ο Παύλος, κείμενο του Γ. Φωτιάδη

….

Στις αρχές Νοεμβρίου (2014), ο Αλέξης Τσίπρας, κατά την ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, επικαλέστηκε τον Λένιν, ως προς το ζήτημα των πολιτικών συμμαχιών, έτσι:

«Ας σας θυμίσω μια πολιτική σκέψη που δεν είναι δική μου: Υπάρχουν στιγμές, που πρέπει να διευρύνουμε τα μέτωπα της πάλης ακόμα και με συμμάχους που μας φαίνονται ασταθείς, ταλαντευόμενοι, όχι αρκετά δυνατοί και αποφασισμένοι για να αντέξουν την πορεία μέχρι το τέλος» και κατέληξε με τον δικό του προβληματισμό: «Πρέπει να προβληματιστούμε αν σήμερα είναι μια τέτοια στιγμή για την Αριστερά και τη χώρα».

 

Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ, ΣΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΙΩΝ, ΑΔΙΚΗΘΗΚΕ  

Η σκέψη του Λένιν που χρησιμοποίησε ο Α. Τσίπρας φαίνεται να είναι από το κείμενο του Λένιν «Ο αριστερισμός παιδική αρρώστια του κομμουνισμού» και σε οποιαδήποτε περίπτωση σε αυτό το κείμενο παρουσιάζεται η πιο ολοκληρωμένη σκέψη του Λένιν ως προς το ζήτημα των πολιτικών συμμαχιών, καθώς και σε άλλα ζητήματα της πολιτικής πάλης.

Το κείμενο αυτό του Λένιν γράφτηκε τον Απρίλιο του 1920 και ήταν η ομιλία του στο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Τρίτης Διεθνούς). Πρόκειται για ένα εμβληματικό έργο και εξαιρετικό, κατά τη γνώμη μου, κείμενο πολιτικής θεωρίας, με θέμα, ουσιαστικά, το πώς γίνεται μια πετυχημένη επανάσταση. Στο ζήτημα των πολιτικών συμμαχιών, στο ζήτημα δηλαδή των συμμαχιών με άλλα κόμματα, ο Λένιν αφιερώνει, ειδικά, μερικές σελίδες. Θα αναφέρω εδώ τρία αποσπάσματα από τις σελίδες αυτές, που, κατά τη γνώμη μου, συμπυκνώνουν την άποψη του Λένιν όπως γράφτηκε σε αυτές τις σελίδες και σίγουρα την ώριμη άποψη του για τις πολιτικές συμμαχίες:

«Όλη η ιστορία του μπολσεβικισμού και πριν και μετά την Οχτωβριανή Επανάσταση είναι γεμάτη από περιπτώσεις ελιγμών, συμφωνιών, συμβιβασμών με άλλα κόμματα, χωρίς να εξαιρούνται και τα αστικά κόμματα!…

Μπορείς να νικήσεις έναν πιο ισχυρό αντίπαλο, μόνο εντείνοντας στο έπακρο τις δυνάμεις και χρησιμοποιώντας υποχρεωτικά, με την πιο μεγάλη επιμέλεια, φροντίδα, προσοχή και επιδεξιότητα κάθε, έστω και την ελάχιστη, «ρωγμή» ανάμεσά στους εχθρούς, κάθε αντίθεση συμφερόντων ανάμεσα στην αστική τάξη των διαφόρων χωρών, ανάμεσα στις διάφορες ομάδες ή κατηγορίες της αστικής τάξης στο εσωτερικό της κάθε χώρας –όπως και κάθε, έστω και την ελάχιστη, δυνατότητα να αποκτήσεις μαζικό σύμμαχο, έστω και προσωρινό, ταλαντευόμενο, ασταθή, αβέβαιο και συμβατικό. Όποιος δεν το κατάλαβε αυτό, δεν κατάλαβε ούτε κόκκο από το μαρξισμό και από τον επιστημονικό, σύγχρονο, σοσιαλισμό γενικά…

Και από όλα αυτά απορρέει εντελώς νομοτελειακά η ανάγκη, η απόλυτη ανάγκη για την πρωτοπορία του προλεταριάτου, για το συνειδητό του κομμάτι, για το κομμουνιστικό του κόμμα, να καταφεύγει σε ελιγμούς, σε συμφωνίες, σε συμβιβασμούς με τις διάφορες ομάδες των προλετάριων, με τα διάφορα κόμματα των εργατών και των μικρονοικοκυρέων. Όλο το πρόβλημα είναι να ξέρεις να εφαρμόζεις αυτή την τακτική έτσι που να ανεβάζεις και όχι να χαμηλώνεις το γενικό επίπεδο της προλεταριακής συνειδητότητας, της επαναστατικότητας και της ικανότητας για τον αγώνα και τη νίκη». 

Προτείνω την εξής κατανόηση στο παραπάνω κομμάτι:

Είναι σαφές ότι ο Λένιν πράγματι αναφέρεται στην ανάγκη πολιτικών συμμαχιών με συμμάχους όπως τους περιέγραψε ο Α. Τσίπρας: «προσωρινούς», «ταλαντευόμενους», «ασταθείς», «αβέβαιους», «συμβατικούς». Ωστόσο ο Λένιν δεν σταματά σε αυτό. Αν η σκέψη του σταματούσε σε αυτό και αν η πολιτική του πρακτική καθοδηγείτο μόνο από αυτό, κατά τη γνώμη μου, θα ήταν σαν αυτούς που περιέγραφε σαν «οπορτουνιστές» και το μπολσεβίκικο κόμμα θα ήταν ένα κόμμα του κυβερνητισμού και όχι της επανάστασης (με την έννοια της ριζικής μεταβολής των κοινωνικών δομών).

Εκείνο το σημείο που κάνει την αποφασιστική πολιτική διαφορά είναι αυτό στο τέλος: «(Ναι, στις συμφωνίες, στους ελιγμούς και τους συμβιβασμούς, αλλά… ) όλο το πρόβλημα είναι να ξέρεις να εφαρμόζεις αυτή την τακτική έτσι που να ανεβάζεις και όχι να χαμηλώνεις το γενικό επίπεδο της προλεταριακής συνειδητότητας, της επαναστατικότητας και της ικανότητας για τον αγώνα και τη νίκη». 

Κατά τη γνώμη μου ο Α. Τσίπρας αναφερόμενος μόνο στο ένα μέρος της σκέψης του Λένιν πάνω στις πολιτικές συμμαχίες και όχι και στο δεύτερο, που στην πραγματικότητα είναι ο όρος που βάζει ο Λένιν ως προς το πρώτο, ο όρος ως προς την ύπαρξη των πολιτικών συμμαχιών δηλαδή, αδικεί κατάφωρα τον Λένιν.

Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν αφήνω καμιά υπόνοια ότι ο Α. Τσίπρας είναι οπορτουνιστής. Έχω πολύ καλή γνώμη για αυτόν και πιστεύω ότι αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι προ των πυλών της κυβερνητικής εξουσίας. Επιπρόσθετα πιστεύω ότι επειδή πραγματικά δεν είναι οπορτουνιστής και επειδή πραγματικά ενδιαφέρεται για τις βαθιές αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα, η Ευρώπη, ο κόσμος, γι αυτό και το λάθος της μη αναφοράς της ολοκληρωμένης σκέψης του Λένιν δεν τον αφορά στην πραγματική σκέψη του. Θεωρώ ότι ήταν ένα άτυχο λάθος μονομερούς τονισμού.

Εκείνο όμως που έχει την κεφαλαιώδη πολιτική σημασία είναι να αναλύσουμε περαιτέρω αυτό το δεύτερο κομμάτι της σκέψης του Λένιν που, όπως είπα, αποτελεί το κριτήριο για πετυχημένες πολιτικές συμμαχίες και μάλιστα να το αναλύσουμε με βάση τη συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία που ζούμε. Κάνοντας δηλαδή μια «συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης συγκυρίας», όπως αγαπούσε να λέει ο Λένιν.

 

ΜΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΩΔΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΩΦΕΛΙΜΟ ΝΟΗΜΑ  

Πως λοιπόν θα προωθήσουμε (θα ανεβάσουμε) παραπέρα το επίπεδο της πολιτικής πάλης, όπως είναι ο αποφασιστικός όρος για να έχουν νόημα οι συμφωνίες και οι συμβιβασμοί;

Κατά τη γνώμη μου ένα σημαντικό ζήτημα είναι ότι οι περισσότεροι πολίτες δεν πιστεύουν ότι είναι δυνατές οι βαθιές κοινωνικές αλλαγές. Θεωρούν ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ, σαν κυβέρνηση, θα προβεί μόνο σε αλλαγές προσώπων και δεν θα προκαλέσει αλλαγές δομών, με αποτέλεσμα να καταλήξει ένα νέο ΠΑΣΟΚ. Αν πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ αλλάξει μόνο τα πρόσωπα που επανδρώνουν την ευρύτερη κρατική μηχανή, τότε πράγματι θα καταντήσει ένα νέο ΠΑΣΟΚ. Γι αυτό και πρέπει να διαψεύσει τις χαμηλές προσδοκίες και να προχωρήσει σε βαθιές αλλαγές δομών. Αυτή τη στιγμή οι πολίτες πειθαναγκάσθηκαν να κοιτούν κάτω. Πρέπει να τους παρακινήσουμε να κοιτάξουν πάλι ψηλά. Και μόνο τότε από αυτά τα όνειρα που θα συμβούν αφού το βλέμμα κοιτάξει πάλι ψηλά και πέρα, θα δημιουργηθούν οι νέες συνειδήσεις και η ικανότητα για παραπέρα αγώνες και νίκες.

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Στην πραγματικότητα το αδιέξοδο δεν είναι οικονομικό. Σε αδιέξοδο βρίσκεται ολόκληρο το υπόδειγμα του Δυτικού Πολιτισμού με την τροπή που αυτό έχει πάρει. Η λεγόμενη «πολιτισμική δυσθυμία» ή οι «δυσανεξίες της νεωτερικότητας» προηγούνται σαφώς της τελευταίας οικονομικής κρίσης. Απλώς αυτή η δυσαρέσκεια και αυτές οι δυσανεξίες έχουν καλυφθεί από την αγωνία της επιβίωσης. Με κάθε όμως καλύτερη ευκαιρία ζωής θα επανέρχονται. Γι αυτό και θα μου επιτρέψετε να επισημάνω σε όλους τους τόνους ότι τα προβλήματα που τίθενται, στο βάθος τους, ξεπερνούν με την εμβέλεια τους και αυτή την Αριστερά. Αλλά πριν μιλήσουμε περισσότερο γι αυτό (και πάντως όχι σε αυτό το κείμενο), με όρους δηλαδή πολιτισμικού υποδείγματος και πολιτισμικής αντιπολίτευσης, ας συγκρατήσουμε αυτό:

Πρέπει να πεισθούν οι άνθρωποι ότι μπορούν να αλλάξουν βαθιά τη ζωή τους. Και επομένως ο ΣΥΡΙΖΑ, από ιστορική άποψη, θα πετύχει μόνο εφόσον καταστεί ένα είδος μοχλού βαθιών αλλαγών, που σαφέστατα θα πηγαίνουν πέρα από την «αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης», που και αυτή η τελευταία θα μπορέσει να έχει διάρκεια και διεύρυνση μόνο εφόσον στηριχθεί σε νέους πυλώνες. Γιατί με το παρόν τραπεζικό σύστημα, το παρόν σύστημα ΜΜΕ, το παρόν πολιτικό σύστημα και την παρούσα Δικαιοσύνη, αυτούς δηλαδή τους πυλώνες του παρόντος συστήματος εξουσίας, η οποιαδήποτε ανακούφιση θα αποδειχθεί πρόσκαιρη, μια φενάκη κυριολεκτικά.*1

 

ΣΑΝ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ : Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ    

Το πρωταρχικό που πρέπει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι να παραγγείλει σε πολλές χιλιάδες αντίγραφα το «Ο αριστερισμός παιδική αρρώστια του κομμουνισμού» και να το μοιράσει δωρεάν στα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ. Μάλλον πολλοί δεν το έχουν καν διαβάσει και όσοι το έχουν διαβάσει έχουν ξεχάσει τι γράφει. Εκτός αν δεν δηλώνουν πια λενινιστές. Και επειδή κατατρύχονται από το αποτυχημένο (ή «αποτυχημένο») πείραμα Φλωράκη της συγκυβέρνησης του 1989, η γνώμη μου είναι ότι αν υπάρχει αποτυχία είναι γιατί οι συμβιβασμοί που ακολούθησε τότε η ηγεσία του ΚΚΕ δεν ανέβασαν, όπως αποδείχθηκε, το επίπεδο της πάλης. Το πρόβλημα δηλαδή δεν είναι στο πρώτο σκέλος της λενινιστικής άποψης (τους συμβιβασμούς καθαυτούς), αλλά στο δεύτερο σκέλος (το συνολικό πακέτο του συμβιβασμού). Πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη.

 

 

Σημειώσεις

*1 Σε ότι αφορά τα ΜΜΕ, μια λογική ριζοσπαστικών δημοκρατικών αλλαγών παρουσιάζεται στο κείμενο μου: http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=18750:fotiadis-mme&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279

 

Γιάννης Φωτιάδης

O Γιάννης Φωτιάδης είναι Οικονομολόγος και μέλος του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ

 

 

 

Πηγή: http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=19053:fwtiadis-tsipras-lenin&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279

 

 

 

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Σύντομος σύνδεσμος: http://wp.me/pPn6Y-krY

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

 
Για επικοινωνία: ormithiella@hotmail.gr

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

 

 

4 thoughts on “Ο Λένιν, ο Α. Τσίπρας και το ζήτημα των πολιτικών συμμαχιών

  1. Καλή χρονιάΚαλά τα λες, αλλά μην ξεχνάς ότι ο Λένιν τα έλεγε αυτά αφού είχε πάρει την εξουσίαΣτην ουσία, αυτό που είναι πιο σωστό, είναι να έχεις το 2ο επιχείρημα στο μυαλό σουκαι να το κάνεις, χωρίς να πεις τίποτεΚαι πολύ αργότερα, όταν και το 2 έχει επιτευχθεί, τότε το λες για τους επόμενους που θα το χρειαστούν.Συνεπώς, καλά έκανε ο Τσίπρας και δεν το είπε, λέω…φΜΑ  _____________________

     Makis Andronopoulos Journalist-Writer Mob: ++30 6944305837 Skype: makis.andronopoulos

    Στις 12:28 π.μ. Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015, ο/η Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα έγραψε:

    #yiv8997139415 a:hover {color:red;}#yiv8997139415 a {text-decoration:none;color:#0088cc;}#yiv8997139415 a.yiv8997139415primaryactionlink:link, #yiv8997139415 a.yiv8997139415primaryactionlink:visited {background-color:#2585B2;color:#fff;}#yiv8997139415 a.yiv8997139415primaryactionlink:hover, #yiv8997139415 a.yiv8997139415primaryactionlink:active {background-color:#11729E;color:#fff;}#yiv8997139415 WordPress.com | ormithiella posted: «Αναδημοσιεύει ο Παύλος κείμενο του Γ. Φωτιάδη….Στις αρχές Νοεμβρίου (2014), ο Αλέξης Τσίπρας, κατά την ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, επικαλέστηκε τον Λένιν, ως προς το ζήτημα των πολιτικών συμμαχιών, έτσι:«Ας σας θυμίσω μια π» | |

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s