Dracula Untold: Η αληθινή ιστορία του Βλαντ Γ’ «Τέπες» (Vlad III Ţepeş), Ηγεμόνα της Βλαχίας (15ος αιώνας)

http://wp.me/pPn6Y-jZN

Βλαντ Τέπες

Όλοι γνωρίζουν τον Δράκουλα, τον λογοτεχνικό βρυκόλακα, που έπινε το αίμα των ζωντανών. Υπάρχει όμως, ένας άντρας πίσω απ’ τον μύθο του συγγραφέα Μπραμ Στόουκερ .

Ήταν ο Βλαντ «Τέπες», ο Παλουκωτής.

Πέρασε την παιδική του ηλικία ως όμηρος των Οθωμανών και έμεινε στην ιστορία για τις θηριωδίες που διέπραξε εναντίον τους. Πέθανε, προδομένος απ’ τον Γενίτσαρο αδερφό του.

Γεννήθηκε το 1431 στην Τρανσυλβανία. Ο πατέρας του, ο Βλαντ Β’, ήταν ηγεμόνας της Βλαχίας.

Πατέρας και γιος ανήκαν στο τάγμα των Ντρακούλ, τάγμα αφιερωμένο στην καταπολέμηση της ισλαμικής απειλής, που αντιπροσώπευε εκείνη την περίοδο η Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Όμηρος των Οθωμανών

Το κάστρο Μπραν στην Τρανσυλβανία

Το κάστρο «Μπραν» στην Τρανσυλβανία, γνωστό ως το «Κάστρο του Δράκουλα»

.

Παρά την αντι-ισλαμική στάση του, ο Βλαντ Β’ συμμάχησε με τους Οθωμανούς, για να γίνει ηγεμόνας της Βλαχίας. Τα κατάφερε, μετά μια σειρά από διαμάχες.Οι Οθωμανοί, όμως, ζήτησαν να τους δώσει τους δυο γιους του ως ομήρους, για να αποτρέψουν τυχόν «ατασθαλίες» του φιλόδοξου ηγεμόνα. Έτσι κι έγινε. Ο Βλαντ μαζί με τον μικρότερο αδερφό του, Ράντου, «φυλακίστηκαν» στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Αν και ζούσαν με τιμές, που άρμοζαν σε ευγενείς, τα δύο αγόρια ήταν υπό συνεχή παρακολούθηση.

Ο Ράντου προσαρμόστηκε πολύ εύκολα στον οθωμανικό τρόπο ζωής, αλλά δεν ίσχυε το ίδιο και για τον Βλαντ. Δεν ξέχασε ποτέ ότι ήταν φυλακισμένος από εχθρούς και αντιδρούσε στις εντολές των ανώτερων με κάθε ευκαιρία. Τιμωρούνταν συχνά και με εξαιρετική αγριότητα, καθώς οι Οθωμανοί δε δίσταζαν καθόλου να χρησιμοποιήσουν το μαστίγιο, ακόμη και στον γιο του ξένου ηγεμόνα.

Ενηλικίωση και αγώνες για την εξουσία

Ο Βλαντ Β’ και ο πρωτότοκος γιος του, σκοτώθηκαν σε μια μάχη εναντίον της επανάστασης των Ούγγρων ευγενών το 1447.

Όταν ο Βλαντ αφέθηκε ελεύθερος απ’ τους Οθωμανούς εκείνη την περίοδο και γύρισε πίσω στη Βλαχία, είχε να αντιμετωπίσει πολλά ανοιχτά μέτωπα.

Αν ήθελε να πάρει τη θέση του πατέρα του, ως ηγεμόνας της Βλαχίας, έπρεπε να δώσει πολλούς αγώνες. Χρειάστηκε μία δεκαετία, για να κατατροπώσει τους εχθρούς του, αλλά το 1456 κατάφερε να κερδίσει τον θρόνο του πατέρα του και να ονομαστεί Βλαντ Γ’, ηγεμόνας της Βλαχίας.

Βλαντ ο Παλουκωτής

Το 1460, ο Βλαντ σταμάτησε κάθε επικοινωνία με την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Έδωσε μία πολύ ξεκάθαρη απάντηση στους Οθωμανούς απεσταλμένους, που είχαν έρθει για να ζητήσουν φόρο υποτελείας: κάρφωσε τα τουρμπάνια στα κεφάλια τους. Αμέσως μετά, διέσχισε με τις δυνάμεις του τον Δούναβη, περνώντας σε περιοχές που κατείχε η Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν τότε ο Μωάμεθ Β’, ο Πορθητής της Κωνσταντινούπολης.

Για να αντιμετωπίσει τον Βλαντ, έστειλε τον Μπέη της Νικόπολης, Χαμζά Πασά, μαζί με 1000 ιππείς. Ο Βλαντ τους έστησε ενέδρα και τους κατατρόπωσε.

Μετά τη μάχη, ο Βλαντ παλούκωσε και τους 1001 Οθωμανούς. Ήταν μόνο η αρχή.

Τον χειμώνα του 1462 έσπειρε τον θάνατο σε όλη την περιοχή, μεταξύ της Σερβίας και της Μαύρης Θάλασσας.

Σε γράμμα του, στον Βασιλιά της Ουγγαρίας, ο Βλαντ έγραφε:

«Σκοτώσαμε 23.884 Τούρκους, πέρα από αυτούς που κάψαμε μες στα σπίτια τους, ή τους Τούρκους που σκότωσαν οι στρατιώτες… Τώρα ξέρετε, Μεγαλειότατε, ότι δεν υπάρχει πια ειρήνη μεταξύ εμένα και του Σουλτάνου»….

Ο Σουλτάνος Μωάμεθ Β’ πέρασε γρήγορα στην αντεπίθεση.

Με στρατό που έφτανε τις 100.000, πέρασε τον Δούναβη και μπήκε στη Βλαχία.

Οι δυνάμεις του Βλαντ δε μπορούσαν να συγκριθούν αριθμητικά με αυτές του Σουλτάνου, γι’ αυτό και ο Βλαντ άρχισε έναν αντάρτικο πόλεμο, που προκάλεσε τεράστιες απώλειες στους αντιπάλους.

Σε μία βραδινή επιδρομή, οι άντρες του Βλαντ λέγεται ότι σκότωσαν 15.000 Τούρκους.

Με ρυθμό βασανιστικά αργό και φοβερές απώλειες, οι Οθωμανοί κατάφεραν να φτάσουν στο Ταργκοβίστε, την πρωτεύουσα της Βλαχίας. Εκεί, όμως, τους περίμενε ένα σοκαριστικό θέαμα.

Ένα λιβάδι είχε «στολιστεί» απ’ άκρη σ’ άκρη με τα παλουκωμένα κορμιά Οθωμανών στρατιωτών.

Η εικόνα έτρεψε τον επιτιθέμενο στρατό σε φυγή. Ο Μωάμεθ Β’ αποχώρησε από τη Βλαχία και όλα έδειχναν ότι ο Βλαντ είχε καταφέρει να νικήσει τον παντοδύναμο οθωμανικό στρατό.

Βλαντ Τέπες 2

.

Η πτώση του «Δράκουλα»

Αυτός που οδήγησε τον Βλαντ στην καταστροφή, ήταν ο ίδιος του ο αδερφός, ο Ράντου, που είχε γίνει Γενίτσαρος των Οθωμανών.

Όταν έφυγε ο Σουλτάνος, άφησε τον Ράντου να διοικήσει τον στρατό και τα δύο αδέρφια πολέμησαν μεταξύ τους.

Ο Βλαντ σημείωσε κι άλλες νίκες, αλλά προδόθηκε απ’ τον ίδιο του τον στρατό. Τα στρατεύματα της Βλαχίας είχαν κουραστεί και προσχώρησαν στο αντίπαλο στρατόπεδο, υπό τη διοίκηση του Ραντού.

Ο Βλαντ τότε στράφηκε για βοήθεια στον σύμμαχό του, τον Βασιλιά της Ουγγαρίας, Κορβίνους. Αντί να τον βοηθήσει όμως, τον πρόδωσε και αυτός. Τον συνέλαβε και τον φυλάκισε στα μπουντρούμια ενός απομονωμένου φυλακίου. Η κράτησή του διήρκησε πάνω από δέκα χρόνια.

Όταν αφέθηκε ελεύθερος, κατάφερε να αρπάξει για ακόμη μία φορά τον θρόνο της Βλαχίας, τον Νοέμβριο του 1476. Δύο μήνες αργότερα, δολοφονήθηκε και το κεφάλι του στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη ως τρόπαιο.

Πηγή: από την πάντα εξαιρετική & πολύ ενδιαφέρουσα Μηχανή του Χρόνου ( mixanitouxronou.gr)

*

*

Οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι βρήκαν το καταφύγιο του Κόμη Δράκουλα

01/10/2014  Μηχανη του Χρόνου

το καταφύγιο του Κόμη Δράκουλα

Χτισμένο κοντά στη Μαύρη Θάλασσα στη Βόρεια Τουρκία αρχαιολόγοι βρήκαν υπόγεια τούνελ, περάσματα, ένα στρατιωτικό καταφύγιο και κελιά.

Σε ένα από αυτά εικάζουν πως κρατήθηκε φυλακισμένος στις αρχές του 15ου αιώνα από τους Οθωμανούς ο Vlad III που ενέπνευσε τον Bram Stoker να δημιουργήσει τον χαρακτήρα του Κόμη Δράκουλα.

Η ανακάλυψη έγινε κατά τις εργασίες υποστύλωσης του κάστρου Tokat  , που διαρκεί εδώ και πέντε χρόνια. Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Ibrahim Cetin εκεί βρέθηκαν  δύο μπουντρούμια-κελιά, όπου εκτιμάται πως κρατήθηκε αιχμάλωτος από τους Οθωμανούς Τούρκους ο Πρίγκιπας της Βλαχίας Vlad III, ξακουστός στην εποχή του ως Βλαντ ο Παλουκωτής.

«Το κάστρο είναι εντελώς περικυκλωμένο από μυστικά τούνελ. Είναι πολύ μυστηριώδες» είπε στην Hurriyet ο αρχαιολόγος Ιμπραήμ Cetin και πρόσθεσε «Είναι δύσκολο να εκτιμήσουμε σε ποιο δωμάτιο ακριβώς κρατήθηκε ο Κόμης Δράκουλας, αλλά ήταν κάπου εδώ».
.

drakoulas-castle-1

.

drakoulas-castle-2

.

Πηγές: Μηχανή του Χρόνου ( news247 )

*

*

Βλαντ Γ΄ «Τέπες» (Vlad III Ţepeş), Ηγεμόνας της Βλαχίας (XV αιώνας)

*προφέρεται Βλαντ Γ΄ Τσέπες

Πορτραίτο του Βλαντ του Ανασκολοπιστή από κάστρο τουΊνσμπρουκ της Αυστρίας
.
Ο Βλάντ Γ΄ Τσέπες (Vlad III Ţepeş) ή αλλιώς Βλάντ Δράκουλας (Vlad Dracula) (Νοέμβριος ή Δεκέμβριος 1431 – Δεκέμβριος 1476), πιο γνωστός με τους τίτλους Βλαντ ο Ανασκολοπιστής και Κόμης Δράκουλας, ήταν Πρίγκιπας της Βλαχίας το 1448, 1456–1462 και 1476.
.
Γεννήθηκε το 1431 στην πόλη Σιγκισοάρα (Sighişoara) της Τρανσυλβανίας (η γενέτειρά του είναι γνωστή και με το όνομα Σάσμπουργκ (Schassburg) από την εποχή της Αυστροουγγρικής κυριαρχίας). Καταγόταν από τον ευγενή οίκο του Μπασαράμπ (Basarab), θεμελιωτή του Βλαχικού κράτους, και ήταν γιος του προηγούμενου βοεβόδα Βλάντ Β΄ Ντράκουλ (Vlad II Dracul) και της πριγκίπισσας Kνεάζνα (Cneajna).
Κληρονόμησε τον τίτλο του Τάγματος του Δράκου που παραχωρήθηκε στον πατέρα του από τον βασιλέα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Σιγισμούνδο (Sigismund).
Το όνομα του Βλαντ έγινε θρύλος και τροφοδότησε την πένα του Μπραμ Στόκερ (Bram Stoker), ο οποίος δημιούργησε τον αιμοδιψή χαρακτήρα «Δράκουλα».
.

Βιογραφία

Ο Βλάντ Τσέπες γεννήθηκε τον Νοέμβριο ή Δεκέμβριο του 1431 στην πόλη Σιγκισοάρα της Τρανσυλβανίας.

Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό τον Μίρτσεα Β΄ (Mircea II) (14271447) και έναν μικρότερο, τον Ράντου τον Ωραίο (Radu cel Frumos) (1437/14391475).

Ο πατέρας του ήταν ο Βλαντ Β΄ Ντράκουλ, νόθος γιος του Μίρτσεα Α΄ (Mircea cel Mare), και η μητέρα του η πριγκίπισσα Σνεάζνα, κόρη του Αλέξανδρου του Kαλού (Alexandru cel Bun) της Μολδαβίας.

Τις πρώτες του γνώσεις τις πήρε από τη μητέρα του και την οικογένειά της, όμως οι πραγματικές του σπουδές ξεκίνησαν το 1436, οπότε και διδάχτηκε την τέχνη του πολέμου και της ειρήνης, που ήταν απαραίτητη για έναν Χριστιανό Ιππότη.

Το 1438 ο πατέρας του συνόδευσε τον Σουλτάνο Μουράτ Β΄ στην εκστρατεία του στην Τρανσυλβανία, όπου προσπάθησε να προστατέψει τον τοπικό πληθυσμό από τις λεηλασίες των επιδρομέων, κάτι που προκάλεσε την καχυποψία του Σουλτάνου.

Ο τελευταίος τον φυλάκισε για το λόγο αυτό στην Καλλίπολη. Απελευθερώθηκε με αντάλλαγμα την ομηρία των γιων του Βλαντ και Ράντου το 1444, οι οποίοι φυλακίστηκαν για τέσσερα χρόνια στην πόλη Εγκριγκόζ της Ανατολίας.

Ο νεαρός Βλαντ, δώδεκα ετών τότε, παρέμεινε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ως το 1448. Κατά τη διάρκεια της ομηρίας του έμαθε την τουρκική γλώσσα και απέκτησε εξαιρετική στρατιωτική εκπαίδευση.

Κατα πάσα πιθανότητα το γεγονός αυτό επηρέασε τη ψυχική υγεία του Βλαντ. Αναφέρεται ως μια εξαιρετικά ανισόρροπη, με διάφορες περίεργες ιδέες και συνήθειες, προσωπικότητα.

Επίσης η φυλάκισή του τον ώθησε να μισήσει τους Οθωμανούς.

Σε ηλικία 17 ετών έμαθε για τη δολοφονία του πατέρα και του μεγαλύτερου αδερφού του.

Τούρκοι τον απελευθέρωσαν και του επέστρεψαν τον θρόνο της Βλαχίας, τον οποίο είχαν καταλάβει ο Βλάντισλαβ Β΄ και οι Βογιάροι.

.

Η βασιλεία του Βλαντ Β΄ δε διήρκησε πολύ. Οι Βογιάροι σε συμμαχία με τον Ούγγρο Ιωάννη Ουνιάδη εισέβαλαν στη Βλαχία και εξεδίωξαν τον Βλαντ, παρά την προσπάθεια των Τούρκων να τον υποστηρίξουν.

Ο Βλαντ αναγκάστηκε να ζητήσει άσυλο από τους συμμάχους στη Μολδαβία, αλλά μετά από τέσσερα χρόνια, το 1451, ο ηγεμόνας της Μολδαβίας και θείος του Βλαντ δολοφονείται.

Ο Βλαντ φεύγει και πάλι, αυτή τη φορά μαζί με τον ξάδελφό του Stefan cel Mare. Ο πρώην εχθρός του Hunyadi, εντυπωσιασμένος για τις γνώσεις του Βλαντ σχετικά με το τρόπο που λειτουργεί η Οθωμανική Αυτοκρατορία, τον προσλαμβάνει ως σύμβουλό του στην Ουγγαρία.

Το 1456, ανεβαίνει στο θρόνο της Βλαχίας με τη βοήθεια της Ουγγαρίας και Βλάχων βογιάρων και σκοτώνει σε μονομαχία το προηγούμενο βασιλιά Βλάντισλαβ Β΄.

Κατά την έναρξη της βασιλείας του ο λαός του αριθμουσε περίπου 500 χιλιάδες άτομα, ενώ το κράτος της Βλαχίας βρισκόταν σε κατάσταση μαρασμού ύστερα από χρόνια πολέμου.

Ο Βλαντ προώθησε το εμπόριο και ενδυνάμωσε το στρατό.

Αγωνίστηκε με τους βογιάρους για τη συγκέντρωση της κρατικής εξουσίας.

Όπλισε του ελεύθερους αγρότες και κάτοικους για την καταπολέμηση της εσωτερικής και εξωτερικής απειλής (την απειλή της κατάκτησης των εδαφών από την Οθωμανική Αυτοκρατορία).

Οι Οθωμανοί θεωρούσαν ότι η Βλαχία ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1461, ο Βλαντ αρνήθηκε να πληρωσει φόρο υποτελείας στον Οθωμανό σουλτάνο. Στη συνέχεια διέσχισε τον Δούναβη και λεηλάτησε τα εδαφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορία στη σημερινή Βουλγαρία.

Ο Μωάμεθ Β΄ συγκέντρωσε ένα στρατό 60.000 στρατιωτών και 30.000 ατάκτων. Ο Βλαντ οργάνωσε ενέδρες και σε μία από αυτές, τη «Νύχτα της επίθεσης» (17 Ιουνίου 1462) σκότωσε 15.000 Τούρκους, οι οποίοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν.

Ο Μωάμεθ Β΄ έπεισε τον αδελφό τού Βλαντ, Ράντου, να οδηγήσει τους γενίτσαρους στην κατάκτηση της Βλαχίας, όπως και έκαναν. Ο Βλαντ φυλακίστηκε στην Ουγγαρία για ψευδείς κατηγορίες για συνεργασία με τους Τούρκους και πέρασε δώδεκα χρόνια στη φυλακή. Κυβέρνησε και πάλι το 1476, αλλά την ίδια χρονιά σκοτώθηκε από τους Βογιάρους.

Έμβλημά του υπήρξε ο δράκος κρεμασμένος από έναν σταυρό. Ο Βλαντ Γ΄ επονομάστηκε Δράκουλας (Draculea), που σημαίνει γιος του Δράκου και κατά άλλη εκδοχή γιος του διαβόλου.

.

Προκάτοχος
Βλάντισλαβ Β΄
Πρίγκιπας της Βλαχίας
Coat of arms of Wallachia, 1700.svg

1448
Διάδοχος
Βλάντισλαβ Β΄
Προκάτοχος
Βλάντισλαβ Β΄
Πρίγκιπας της Βλαχίας
Coat of arms of Wallachia, 1700.svg

14561462
Διάδοχος
Ράντου ο Ωραίος

.

Σχετικές Φωτογραφίες: πορτρέτα, τόποι, κάστρα, μνημεία >>> εδώ

.

Πηγή: el.wikipedia

*

*

ΒΛΑΝΤ ΝΤΡΑΚΟΥΛ: ΤΟ ΑΤΣΑΛΙΝΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ΒΛΑΝΤ ΝΤΡΑΚΟΥΛ

newsbomb.gr   02 Οκτωβρίου 2012

Τις μαύρες ημέρες της εισβολής του Οθωμανικού σκότους, μαζί με το υπέρλαμπρο άστρο του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, την δάδα αναμμένη κρατά και το χέρι του ηγεμόνα της Βλαχίας, Βλαντ Ντρακούλ (Τέπες).

Ένας μαχητής της Ορθοδοξίας που έμελλε να συκοφαντηθεί όχι μόνον από τους Τούρκους αλλά κυρίως από τους Γερμανούς οι οποίοι τον ταύτισαν με το απόλυτο κακό.

Όλοι γνωρίζουμε τον «Κόμη Δράκουλα» από τις γνωστές ταινίες τρόμου. Ο υπηρέτης του διαβόλου, ο δαίμονας που σπέρνει τον τρόμο στους ανθρώπους. Η ιστορική αλήθεια είναι τελείως διαφορετική, αφού η λάμψη του Ορθόδοξου ηγεμόνα της Βλαχίας σκορπούσε τρόμο μόνον στους υπηρέτες του σκότους. Τους Οθωμανούς εισβολείς και τους πάμπλουτους γερμανούς επικυρίαρχους που λυμαίνονταν τον λαό της Βλαχίας. Όπως άλλωστε οι Έλληνες μαχητές της Μικρασιατικής εκστρατείας που ονομάστηκαν από τους Τούρκους «Σεϊτάν Ασκέρ» – στρατός του Σατανά.

Και όμως, οι σφαγείς και εκμεταλλευτές των Εθνών κατάφεραν να περάσουν την δική τους εκδοχή, ως εκδίκηση στον προστάτη των Ορθοδόξων απέναντι στους οικονομικούς και φυσικούς γενοκτόνους οι οποίοι φαίνεται πως συνεργάζονται αγαστά ακόμα και στη νεώτερη ιστορία. Η διαχρονική συμμαχία Γερμανών και Τούρκων σημαδεύτηκε από την γενοκτονία των ορθόδοξων πληθυσμών και στον 20 αιώνα.

Ο Βλάντ Ντρακούλ, γεννήθηκε τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβρη του 1431 στο φρούριο της πόλης Σιγκισοάρα στην Τρανσυλβάνια.

Ήταν ο δεύτερος γιος του Βλάντ ΙΙ Ντρακούλ ο οποίος από το 1431 ήτανε μέλος του μυστικού Τάγματος του Δράκου (Order of the Dragon), μια οργάνωση η οποία ήθελε να προστατεύσει την Ανατολική Ευρώπη από τους Οθωμανούς και της οποίας τα μέλη ήταν πιστά στην Ορθοδοξία.

Ο Βλαντ ο 2ος, χρησιμοποιούσε το έμβλημα του δράκου σε όλες του τις εμφανίσεις. Εξ ου και το επίθετο του, Ντρακούλ = Δράκος. Ο Βλαντ ο 3ος, είχε το επίθετο Drăculea, αφού το ul/ulea, σημαινει ‘γιος του’. Ο Βλαντ ο 3ος μυήθηκε στην Τάξη αυτή στην ηλικία των 5 χρόνων. Η μητέρα του ήταν η Ορθόδοξη πριγκήπισα Cneajna της Μολδαβίας.

Εδώ φαίνεται το μέγεθος της συκοφαντίας γύρω από το πρόσωπό του. Το Τάγμα των Ιπποτών του Δράκου, ήταν η μυστική οργάνωση των Ορθόδοξων Ιπποτών που ιδρύθηκε μετά την επική μάχη του Κοσσυφοπεδίου με σκοπό να διαφυλάξει την Ορθοδοξία και μετέπειτα τον Χριστιανισμό από την τουρκική λαίλαπα. Ο πραγματικός ιδρυτής του μάλιστα ήταν ο Δεσπότης της Σερβίας Στέφανος Λαζάρεβιτς, που έλαβε τον τίτλο το 1402 από τον ίδιο τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Μανουήλ Β’ Παλαιολόγο, πατέρα του τελευταίου Αυτοκράτορα.

Τα λόγια μάλιστα του Μανουήλ Παλαιολόγου επανήλθαν στο προσκήνιο στις 12 Σεπτεμβρίου 2006, όταν ο Πάπας Βενέδικτος ο 16ος σε μια ομιλία του στο Πανεπιστήμιο του Ρέγκεσπουργκ, στο οποίο υπήρξε καθηγητής θεολογίας, αναφέρθηκε σε μια ρήση του Μανουήλ από το βιβλίο του «26 Διάλογοι με ένα Πέρση».

Συνομιλώντας ο Αυτοκράτορας με έναν Πέρση Μουσουλμάνο λόγιο, του λέει: «Δείξε μου τι καινούριο έφερε στον κόσμο ο Μωάμεθ και θα συναντήσεις μόνο σατανικές και απάνθρωπες ιδέες, όπως η επιταγή του να εξαπλωθεί η πίστη που δίδαξε δια πυρός και σιδήρου».

Επιπρόσθετα, ο Δεσπότης Στέφανος ανακηρύχθηκε Άγιος από την Ορθόδοξη εκκλησία της Σερβίας και η μνήμη του τιμάται την 1η Αυγούστου. Το τάγμα των Ιπποτών του Δράκου λοιπόν, μόνο «σατανικό» δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.

Μα και ο ίδιος ο Βλαντ Ντρακούλ διατηρούσε στενές σχέσεις με το «Περιβόλι της Παναγίας», το Άγιον Όρος. Έκανε μάλιστα και αρκετές χρηματικές δωρεές στις μονές του Αγίου Παντελεήμονα και του Φιλόθεου. Αυτό όμως που δεν γνωρίζουν πολλοί και το αποκαλύπτει ο Βυζαντινός ιστορικός Μιχαήλ Δούκας, είναι το ότι ο Βλαντ εκπαιδεύτηκε από Έλληνες δασκάλους ειδικά σταλμένους από την Κωνσταντινούπολη, όπως άλλωστε συνέβαινε με όλα τα τέκνα των Ορθόδοξων ηγετών.

Η αιχμαλωσία του ως παιδί στην αυλή του Σουλτάνου, ίσως εξηγεί και την απίστευτη σκληρότητα που έδειχνε απέναντι στον εχθρό. Το μυστικό τάγμα των Ιπποτών του Δράκου λέγεται ότι εκτός από την Ορθόδοξη παράδοση φανέρωνε στα μέλη του και στοιχεία της Αρχαίας Ελληνικής γραμματείας (Αριστοτέλης), ενώ τελευταίο του γνωστό μέλος ήταν ο Μέγας Πέτρος, Τσάρος της Ρωσίας.

Το βιογραφικό και οι αγώνες του βρίθουν από την προσπάθεια του να υπερασπίσει τον λαό του από την διαφθορά των ισχυρών, την εκμετάλλευση των γερμανών εμπόρων και επικυρίαρχων αλλά και την φυσική απειλή των Οθωμανών εισβολέων. Πόσο επίκαιρο ακούγεται στις ημέρες μας το έργο αυτού του μεγάλου ηγέτη…

Είχε 3 αδέρφια, o μεγαλύτερος ήταν ο Μircea II, ο δεύτερος ήταν ο Vlad IV, γνωστός και ως Vlad Călugarul (Βλάντ ο Μοναχός) και ο τρίτος που ήταν ο μικρότερος, ο Radu, γνωστός σαν Radu cel Frumos (Ράντου ο Όμορφος).

Ο Βλαντ ο 2ος, ήταν υπο πίεση και απειλόταν από τον Σουλτάνο με εισβολή, αν δεν εκανε τα θεληματα του. Έτσι, αναγκάστηκε να δώσει ως ομηρους τους 2 νεαρότερούς του γιούς, μέχρι να ικανοποιήσει τα θελήματα του σουλτανου.

Ο Βλάντ, τα χρόνια που ήταν υπό τους Οθωμανούς, συχνά πυκνά μαστιγωνόταν επειδή ηταν αντιδραστικός, ενώ έμαθε και διάφορους τρόπους βασανιστηρίων, τους οποίους εφάρμοσε αργότερα. Επίσης, άρχισε να νιώθει μίσος για τον μικρότερό του αδερφό Ραντου -ο οποίος τα πήγαινε καλά με τους Tούρκους- απεχθανόταν τον Μεχμετ (ο οποιος εγινε αργότερα Σουλτανος) και έβλεπε σαν εχθρό τον πατέρα του που τους παρεδωσε στους Οθωμανούς. Μισούσε το οτι ο πατέρας του έκανε τα θεληματα τους, αψηφωντας τον όρκο του εναντι του Τάγματος του Δράκου.

Ο πατέρας του δολοφονήθηκε κοντα στο Bălteni, τον Δεκέμβριο του 1447 απο επαναστάτες βογιάρους, οι οποίοι εκτελούσαν διαταγές του Ούγγρου John Hunyadi. Ο μεγαλύτερος του αδερφός Mircea, είχε πεθάνει στα χέρια πολιτικών του αντιπάλων, αφού τον τύφλωσαν με καυτά σίδερα και τον έθαψαν ζωντανό.

Ο Σουλτάνος, εισέβαλε στην Βλαχία και έβαλε τον Βλάντ στο θρόνο, απλά σα μια μαριονέτα που θα μπορουσε να ελέγχει. Ο Hunyadi την ίδια χρονιά εισέβαλε στη Βλαχία και ο Βλάντ γλύτωσε στην Μολδαβία και ήτανε υπο την προστασία του θείου του (Μπογκτάν ο 2ος), μέχρι και τον Οκτώβριο του 1451.

Ο Μπογκτάν δολοφονήθηκε απο τον Πετρου Αρον και ο Βλάντ, ρίσκαρε ξεφεύγοντας στην Ουγγαρία. Ο Hunyadi εντυπωσιασμένος απο τις γνώσεις του Βλάντ σε θέματα τακτικής και σκέψης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, καθώς και απο το μίσος που έτρεφε έναντι στο νέο Σουλτάνο Μεχμετ ΙΙ, του έδωσε χάρη και τον είχε σαν προσωπικό σύμβουλο. Τελικά, τον προώθησε για να γίνει και πάλι κυρίαρχος της Βλαχίας.

Το 1456 οι Ούγγροι εισέβαλαν στη Σερβία για να διώξουν τους Οθωμανούς και ο Βλάντ την ίδια ώρα, επιτέθηκε στη Βλαχία για να πάρει πίσω το θρόνο του. Και οι 2 πολεμοι στέφθηκαν με επιτυχία. Ο Hunyadi πέθανε ξαφνικά απο πανούκλα (plague) και ο Βλάντ βρέθηκε απόλυτος κυρίαρχος της Βλαχίας.

Μεταξύ του 1456 και του 1462, ο Βλαντ περνούσε τον περισσότερό του χρόνο στο δικαστήριο της πόλης Targoviste ή στο Βουκουρέστι φτιάχνοντας νόμους. Εμφανιζόταν σε θρησκευτικές εκδηλώσεις και πανηγύρια, ενώ έκανε δωρεές σε πολλά μοναστήρια και εκκλησίες. Εζησε κυρίως στο παλάτι στη Τargoviste (ερείπια τώρα), ενώ έκανε επιδιορθώσεις σε άλλα, όπου ζούσε κατα καιρούς, δείχνοντας έτσι την μεγάλη του αγάπη στην Ορθοδοξία.

Απ’ τον καιρό που πέθανε ο παππούς του το 1418, η Βλαχία είχε πέσει σε αναρχία. Οι συνεχείς πολέμοι οδήγησαν πολλούς στο έγκλημα, το εμπόριο είχε σταματήσει και οι αγροτική παραγωγή ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Ο Βλάντ ήθελε να αποκαταστήσει την τάξη και να εξαλείψει το έγκλημα με κάθε τρόπο. Ήθελε να σταθεροποιήσει την Οικονομία της χώρας, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις εξωτερικές απειλές.

Τα πρώτα χρόνια που κυβερνουσε, στόχος του ήταν να απαλλαγεί απο κάθε λογής πιθανούς εχθρούς, ιδιαίτερα του βογιάρους. Έτσι αντικατέστησε αρκετούς απο αυτούς στο συμβούλιο της χώρας, με ανθρώπους οι οποίοι ήτανε πιστοί μόνο σε αυτόν και τους είχε εμπιστοσύνη. Πολλούς, τους εξόντωσε όχι μόνο πολιτικά αλλά και φυσικά, σκοτώνοντας τους με την αγαπημένη του μέθοδο (παλούκωμα). Έτσι του έμεινε και το προσωνύμιο «Τέπες», δηλαδή «ανασκολοπιστής, παλουκωτής».

Ένα απο τα πρώτα του μελήματα ήταν να εκδικηθεί τους συνομώτες που σκότωσαν τον πατέρα του και τον αδελφό του. Έτσι, οργάνωσε ένα μεγάλο γλέντι και κάλεσε τους βογιάρους οι οποίοι ήτανε εκ των υπευθύνων, για να γιορτάσουν το Πάσχα. Οι γηραιότεροι απο αυτούς, κατέληξαν καρφωμένοι σε παλούκια, ενώ οι υπόλοιποι δούλευαν σαν σκλάβοι για να κτισουν το Κάστρο Poienari, βόρεια της πόλης Targoviste. Ελάχιστοι απ αυτούς επεζησαν.

Ο Βλαντ αγνόησε τους παλιούς βογιάρους και τους αντικατέστησε με ιππότες, οι οποίοι συχνά ήταν απλοί χωρικοί και άτομα μικρομεσαίας τάξης, δίνοντας έτσι πραγματικά την εξουσία στον λαό.

Το 1459, σκότωσε 30000 Γερμανούς εποίκους και τους αφέντες της πόλης Κρονσταντ στη Τρανσυλβανια, αφού ήταν στυγνοί εκμεταλλευτές του λαού του. Αυτός είναι και ο λόγος του μίσους που τρέφουν ακόμα και σήμερα οι Γερμανοί στο πρόσωπο του.

Ενας πρίγκηπας της φυλής Danesti, ο οποίος ήταν ένας απο τους ανθρώπους που τύφλωσαν και έθαψαν ζωντανό τον αδερφό του Βλάντ Mircea, αιχμαλωτίστηκε και όσοι ανθρωποι είχαν σχέση με αυτόν, πέθαναν καρφωμένοι σε παλούκια. Ο πρίγκηπας αυτός αναγκάστηκε να διαβάσει τον ‘επικήδειό’ του γονατιστός μπροστά σε ένα ανοικτό τάφο, πρίν ο Βλάντ τον σκοτώσει.

Ακολουθώντας την οικογενειακή παράδοση και το μίσος του κατά των Οθωμανών, το 1460 συμμάχησε με τον Κορβίνο, βασιλιά της Ουγγαρίας και έκαναν πόλεμο στους Οθωμανούς. Ο Βλάντ κατάφερε να κερδίσει πολλές μάχες και κατέστρεψε τις περιοχές μεταξύ της Σερβίας και της Μαύρης Θάλασσας.

Ο Σουλτάνος Μεχμετ ο 2ος που είχε κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη, αποφάσισε να μαζέψει ένα τεράστιο στρατό και να επιτεθεί στον Βλάντ. Ο Σουλτάνος μαζί με τον στρατό του αντίκρυσαν ένα δάσος απο παλούκια, στα οποία ήταν καρφωμένα τα πτώματα τουλάχιστον 20000 τούρκων, στην Βλαχία. Ο Βλάντ, με ένα μικρό στρατό των (30-40 χιλιάδων) άρχισε τον κλεφτοπόλεμο με μικρές αλλά αποτελεσματικές επιθέσεις. Η πιο σημαντική επίθεση, ήταν εναντιον του ίδιου του Μεχμετ στον χώρο που κατασκήνωναν τα στρατευματα του, απο τον ίδιο τον Βλάντ και μερικούς άντρες του.

Η μάχη αυτή έμελλε να γραφτεί στην ιστορία.

Ο Βλαντ αναγκάστηκε να πολεμήσει μόνος του τον επεκτατικό στρατό του Σουλτάνου. Ύστερα από την αδιαφορία των Δυτικών μοναρχών, την προδοσία του Βασιλιά των Ούγγρων, Ματθία Κορβίνο, η μάχη φαινόταν άνιση. Μια σίγουρη σφαγή των Βλάχων από 120.000 Οθωμανούς που όδευαν ανενόχλητοι προς την χώρα τους.. Με κεφαλή τον ίδιο τον Σουλτάνο. Ο φόβος όμως που υπήρχε στο στρατόπεδο των Βλάχων, που προερχόταν από την δύναμη του εχθρικού στρατού, έσβηνε μπροστά στην πίστη στον ηγέτη τους.. Κανένας δεν έκανε πίσω στο άκουσμα της φράσης «όποιος σκέφτεται τον θάνατο να μην έλθει μαζί. Να κάτσει εδώ..». Έτσι, 22.000 ντόπιοι που στην σύνθεση τους υπήρχαν και 12χρονα παιδιά, κατάφεραν να ανακόψουν την προέλαση πολλαπλάσιας στρατιωτικής δύναμης, στις τάξεις της οποίας μάλιστα υπήρχαν άριστα εκπαιδευμένοι φονιάδες.

Ο «παλλαϊκός στρατός» των Βλάχων (που ο Βλαντ τον αποκαλούσε «μεγάλο στρατό») κατάφερε να τρέψει σε φυγή τον Σουλτάνο. Ο Βλαντ Τσέπες έπαιξε καταλυτικό ρόλο και για τα δύο στρατόπεδα. Από τη μια οι πολεμιστές του προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να προδώσουν τον ηγέτη τους, και από την άλλη η στρατηγική του ευφυΐα έφερε την αριθμητική ανισότητα σε δεύτερη μοίρα.

Μια αιφνιδιαστική και τρομακτική επίθεση κατά την διάρκεια της νύχτας, καθώς και ένα αποτρόπαιο τοίχος που έχτισαν οι άνθρωποι του, καταρράκωσε το ηθικό κάθε στρατιώτη των Οθωμανών. Τι και αν στον αριθμό, στον εξοπλισμό και στην εκπαίδευση οι Οθωμανοί υπερτερούσαν; Η φρίκη και ο τρόμος ήταν κάτι το πρωτόγνωρο γι’ αυτούς. Δεν ήξεραν πώς να τα αντιμετωπίσουν. Ήταν η πρώτη φορά που πληρώθηκαν με το ίδιο νόμισμα.

Οι Θεριστές του Βλάντ Ντρακούλ και το Δάσος των Νεκρών…

Αν και ο Βλαντ συνεχώς υποχωρούσε, όλα συνέβαιναν σύμφωνα με το σχέδιο του. Την 17η Ιουνίου του 1462, οι «θεριστές» του επισκέφτηκαν το στρατόπεδο του Σουλτάνου. «Μέσα στη σκοτεινή νύκτα, άνθρωποι λυγεροί σαν τα θηρία ξεπήδησαν κάτω από τις πυκνές φυλλωσιές των δέντρων. Έβγαιναν τσούρμα- τσούρμα ώσπου έφτασαν κάπου στις 10.000. […] Οι υπερφυσικές δυνάμεις του αφέντη τους, που βρισκόταν ανάμεσα τους, ο σφοδρός πόθος να εκδικηθούν αυτόν που ήρθε να ληστέψει το βιός τους, είχαν σφραγίσει τα στόματα τους. Μόλις έφτασαν στην άκρη του στρατοπέδου.. μια άγρια ιαχή έσκισε τον άφωτο αγέρα και οι θεριστάδες άρχισαν […] είχαν αποκάμει να θερίζουν τα ζωντανά σπαρτά. Οι Ρουμάνοι έστριψαν.. και ο γοργός αγέρας του πρωινού τους έσπρωξε πίσω στο δάσος, απ’ όπου είχαν έρθει..»

Οι «θεριστές», μαζί με τον Βλαντ Τσέπες, βγήκαν κάτω από το φως του φεγγαριού, έσπειραν τον θάνατο θερίζοντας ζωές και με την εμφάνιση του ηλίου χάθηκαν, έτσι ξαφνικά όπως εμφανίστηκαν.

Στόχος τους ήταν η σκηνή του Σουλτάνου και η δολοφονία του. Ένα λάθος, όμως, τους οδήγησε αρχικά στις σκηνές δύο αξιωματούχων. Τελικά, όταν έφτασαν στην σκηνή του Σουλτάνου, η φρουρά των γενίτσαρων είχε ήδη παραταχθεί, έτοιμη να θυσιαστεί. Ο ήλιος είχε ήδη κάνει την εμφάνιση του.

Έτσι, υποχώρησαν δίχως να ολοκληρώσουν τον «θερισμό»… Η επίθεση της 17ης Ιουνίου έσπειρε την απελπισία στο στρατόπεδο του Μωάμεθ Β’. Με δυσκολία Οθωμανοί σύμβουλοι τον έπεισαν να μην εγκαταλείψει τον στρατό του. Όπως αποδείχτηκε έκαναν λάθος.

Την επόμενη μέρα, ο Οθωμανικός στρατός ξεκινάει την προέλαση με σκοπό την ολοκληρωτική εξολόθρευση του Βλαντ. Ακόμα και με τις προηγούμενες μεγάλες απώλειες, η αριθμητική αναλογία ήταν δυσανάλογα υπέρ τους. Η μάχη αυτή όμως δεν έμελλε να γίνει ποτέ…

Τα στρατεύματα συνάντησαν στο δρόμο τους ένα δάσος. Είχε μήκος τριών χιλιομέτρων και πλάτος ενός.. Ένας δάσος από παλούκια τα οποία διαπερνούσαν πτώματα Οθωμανών συμπολεμιστών τους… Τα νεκρά κορμιά βρίσκονταν σε αποσύνθεση, το σκηνικό συμπλήρωναν τα όρνια που τρέφονταν από την σάπια σάρκα…

Οι Οθωμανοί είχαν αποδείξει αρκετές φορές ότι ήταν οι καλύτεροι πολεμιστές στον γνωστό τότε κόσμο. Αλλά αυτό ήταν κάτι άλλο, κάτι δαιμονικό. Αμέσως ο Σουλτάνος διέταξε υποχώρηση και ο θρύλος του ενσαρκωμένου Τρόμου, Βλαντ Τσέπες, απλώθηκε στην Γερμανία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Οι Οθωμανοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, αφήνοντας τον Ράντου (ετεροθαλή αδερφό του Βλάντ ο οποίος ηταν συμμαχος τους) να πολεμήσει στη θέση τους. Ο Ραντου, κατάφερε να έρθει σε συμφωνία με τον Ούγγρο βασιλιά, ο οποίος και συνέλαβε τον Βλάντ το 1462 μετά από προδοσία.

Η πρώτη γυναίκα του Βλάντ, αφού προειδοποιήθηκε για τον ερχομό των εχθρικών στρατευμάτων προς το κάστρο, προτίμησε να πηδήξει απ το παράθυρο της και να πεθάνει στον ποταμό Arges. H ίδια είχε πεί οτι προτιμούσε να σαπίσει και να φαγωθεί απ τα ψάρια παρά να πιαστεί αιχμάλωτη των Τούρκων. Η ιστορία των Ορθόδοξων λαών είναι γεμάτη από Ζάλογγο και Αρκάδι.

Ο Βλαντ ήταν πια αιχμάλωτος των Ούγγρων, αλλά κατάφερε να κερδίσει (και πάλι) την εμπιστοσύνη του βασιλιά, στο σημείο που του επετράπηκε να γνωρίσει και να παντρευτεί την ξαδέλφη του Ούγγρου μονάρχη. Έτσι, η Κοντέσσα Ilona Szilagy, έγινε γυναίκα του και του έκανε και 2 γιούς. Μαζί τους και με τον Mihnea cel Rau (γιός του απο προηγούμενο γάμο), έμειναν μέχρι το 1474 στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, ενώ ο ετεροθαλής του αδερφός Ράντου, ήτανε πρίγκηπας της Βλαχίας.

Το 1475, αποφάσισε οτι θα πάρει τη θέση του πίσω, ως πρίγκηπας της Βλαχίας, και έβαλε τον Stefan Bathory της Τρανσυλβανιας, να επιτεθεί στη Βλαχία με δυνάμεις αποτελούμενες απο Βογιάρους της Βλαχίας, Τρανσυλβανούς, και Μολδαβούς στρατιώτες σταλμένους απο τον ξάδερφό του (πριγκηπας Stephen ο τρίτος της Μολδαβίας). Ο αδερφός του Βλάντ, είχε πεθάνει 1,5 χρόνο πρίν και πρίγκηπας ήταν ένας αλλος σύμμαχος των Οθωμανων, ο οποίος ανήκε στην φυλή Danesti.

O Βλάντ πήρε πίσω το θρόνο του αλλά αρκετές απο τις δυνάμεις του επέστρεψαν στην Τρανσυλβανια, αφήνοντας τον εκτεθειμένο. Χωρίς να έχει αρκετό στρατό (μόλις 4 χιλιάδες), ο Βλάντ έπρεπε να αντιμετωπίσει τους Οθωμανούς οι οποίοι θα εξαπέλυαν νέα επίθεση.

Σχετικά με το θάνατο του υπάρχουν πολλές εκδοχές. Η πλέον αξιόπιστη λεέι οτι έπεσε μαχόμενος εναντια στους Οθωμανούς, κοντά στο Βουκουρέστι. Πέθανε -το πιο πιθανό- σε μια μάχη τον Δεκέμβριο του 1476.

Σήμερα οι συμπατριώτες του δικαιολογούν την σκληρότητά του και τον θεωρούν απελευθερωτή. Οι έμποροι σε Τρανσυλβανια και Βλαχία, ήταν στην πλειοψηφία τους Γερμανοί τους οποίους θεωρούσε παράσιτα, που έτρωγαν σε βαρος των Ρουμάνων. Οι Βλάχοι βογιάροι, είχανε αποδειχτεί άπιστοι σε πολλές περιστάσεις. Εξ’ ου και τα παλουκώματα τους.

Οι πράξεις του, είχαν κίνητρα πατριωτικά, θρησκευτικά και πολιτικά, καθώς ήθελε με κάθε τρόπο να υπάρξει νόμος, τάξη και κοινωνική δικαιοσύνη στην Βλαχία ώστε να αντιμετωπίσει τον εξωτερικό κίνδυνο. Πιστός πάντα στην Ορθοδοξία και τις προσταγές του Μυστικού Τάγματος των Ορθόδοξων Ιπποτών του Δράκου. Ήταν χωρίς αμφιβολία, το ατσάλινο χέρι της Ορθοδοξίας.

Πηγή: newsbomb.gr

*

*

Στα χνάρια του Δράκουλα (Ρουμανία)

Δεν θέλω να απογοητεύσω τους τουρίστες που ταξίδεψαν στη Ρουμανία και γύρισαν με την εντύπωση πως πήγαν στο αυθεντικό το κάστρο του Κόμη Δράκουλα. Η αλήθεια είναι πως είδαν άλλο Δράκουλα.

Διευκρινίζουμε λοιπόν ευθύς εξ αρχής ότι η πραγματική κατοικία του μεσαιωνικού πρίγκιπα Βλαντ Ντράκουλα, δεν είναι το περίφημο κάστρο Μπραν, στο οποίο κάθε χρόνο συρρέουν ορδές τουριστών για μια ελεγχόμενη δόση τρόμου και ιστορίας, αλλά το απομονωμένο κάστρο Ποϊενάρι σε μια δύσβατη ορεινή περιοχή της Βλαχίας, βόρεια από την πόλη Curtea de Arges. Στέκεται πάνω σε ένα βραχώδη λόφο, κοντά στο δρόμο Transfagarasan και χτίστηκε στις αρχές του 13ου αιώνα.
.
Σύμφωνα με τον θρύλο, ο πρίγκιπας Βλαντ αιχμαλώτισε τους κατοίκους μιας γειτονικής εχθρικής πόλης και τους ανάγκασε να χτίσουν το κάστρο για λογαριασμό του. Λόγω του μεγέθους και της θέσης του, το κάστρο ήταν πολύ δύσκολο να το καταλάβει οποιοσδήποτε.

Το σίγουρο είναι ότι στα χρόνια του Βλαντ επεκτάθηκε και χρησιμοποιήθηκε ως μόνιμη βάση του Βλάχου ηγεμόνα, σε αντίθεση με το Μπραν, που φέρεται να ήταν προσωρινό ορμητήριό του για επιδρομές στην Τρανσυλβανία, αλλά και το (ανακαινισμένο) κάστρο Χουνιάντ, όπου φέρεται να φυλακίστηκε για επτά χρόνια, μετά την εκθρόνισή του το 1462.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Το κάστρο από το 1476 μετά το θάνατο του ηγεμόνα Βλάντ εγκαταλείφθηκε και το 1888 μια κατολίσθηση έριξε ένα τμήμα του στον παρακείμενο ποταμό Arges.

Παρ΄όλα αυτά, το κάστρο χάρη σε μια ελαφρά επισκευή διατηρεί ακόμη τα τείχη και τους πύργους του. Πάντως για να φτάσει ο επισκέπτης είναι πολύ κουραστικό, γιατί πρέπει να ανέβει με τσιμεντένια σκαλοπάτια στα 1.480 μέτρα. Αξίζει όμως τον κόπο γιατί η θέα από τη βουνοκορφή είναι μοναδική με βαθιά φαράγγια ολόγυρα, γρανιτένιους βράχους και ειδυλλιακές λίμνες.

.
Τα δρομολόγια από και προς το Ποϊενάρι με δημόσια μέσα μεταφοράς δεν είναι τακτικά και η μεγαλύτερη τουριστική πόλη της περιοχής, το Μπρασόβ, βρίσκεται ώρες μακριά. Ο δρόμος είναι επικίνδυνος, ενώ τα τελευταία μέτρα προς το κάστρο είναι προσβάσιμα μόνο πεζή. Η είσοδός του φυλάσσεται από έναν μοναδικό φύλακα, που δεν μιλάει αγγλικά, θα βρείτε όμως ενημερωτικό υλικό στα Αγγλικά και Γαλλικά. Το εισιτήριο κοστίζει μόλις 1,5 ευρώ.
.
Στους πρόποδες της οροσειράς Bargau, 265 χλμ. από το Βουκουρέστι και 160 από το Μπρασόβ, υπάρχει η πόλη Bistrita την οποία ο συγγραφέας Bram Stocker επέλεξε για τις αφηγήσεις του με τον Δράκουλα. Στο μυθιστόρημα του διάσημου Μπραμ, ο πρωταγωνιστής Τζόναθαν Χάρκερ περνά μια νύχτα στο Golden Krone Hotel πριν συνεχίσει το ταξίδι του προς ανατολάς έως το κάστρο του Δράκουλα. Στην πραγματικότητα δεν υπήρξε τέτοιο ξενοδοχείο στη Bistrita όταν γράφτηκε το μυθιστόρημα, στις μέρες μας όμως ένα ξενοδοχείο με το ίδιο όνομα υπάρχει για να ικανοποιεί την περιέργεια των τουριστών.
.
Η περιοχή κατοικείται από τη νεολιθική εποχή και το 1465 διέθετε 18 αμυντικούς πύργους και προμαχώνες. Το 1602 τα Αυστριακά στρατεύματα κατέστρεψαν το αμυντικό σύστημα και διαδοχικές πυρκαγιές τον 19ο αιώνα άφησαν πίσω τους ελάχιστα ίχνη από το κάστρο. Ο πύργος, που χτίσθηκε μεταξύ 1465 και 1575 σε τρία επίπεδα στέκεται ακόμα και σήμερα και στεγάζει μια συλλογή από μάσκες και μαριονέτες.
.
Στο μουσείο της πόλης η είσοδος είναι ελεύθερη κι ο επισκέπτης μπορεί να δει ένα μπρούτζινο σπαθί σε Mυκηναϊκό στυλ (14ος αιώνας π.Χ.), χάλκινα εργαλεία από τη Θράκη (13ος – 10ος αιώνας π.Χ.), κοσμήματα και όπλα (6ος αιώνας π.Χ.) από τους Σκύθες , αγγεία, όπλα και άλλα αντικείμενα από τη μεγάλη νεκρόπολη των Κελτών στη Fantanele (4ος-2ο αιώνα π.Χ.).
.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Οι ιστορίες για το Δράκουλα στη Ρουμανία δεν τελειώνουν ποτέ. Στο Snagov, πολύ κοντά στο Βουκουρέστι, οι λάτρεις του Δράκουλα έχουν να δουν πολλά. Το πιο χαρακτηριστικό είναι η λίμνη, στο κέντρο της οποίας βρίσκεται ένα νησί. Σε αυτό το νησάκι υπάρχει ένα μοναστήρι του 16ου αιώνα στο βρίσκεται ο τάφος του Βλαντ του Παλουκωτή. Πως μπορείτε να φτάσετε στο Snagov; Υπάρχει λεωφορείο που περνά κάθε δυο ώρες, αλλά καλό θα είναι να φορέσετε άνετα παπούτσια διότι θα χρειαστεί να βαδίσετε ένα χιλιόμετρο για να φτάσετε στη λίμνη. Επίσης για να μπείτε στο μοναστήρι θα χρειαστεί να μη φοράτε σορτς και γενικά η ενδυμασία σας να είναι σεμνή.

.

Μια άλλη πόλη το Targoviste στη δεξιά όχθη του ποταμού Ialomita συνδέεται με το Δράκουλα διότι υπάρχει ένας πύργος που έχτισε ο Βλάντ. Η περιοχή είναι περισσότερο γνωστή διότι εδώ έγινε η δίκη και η εκτέλεση του Νικολάε Τσαουσέσκου και της συζύγου του Έλενας τον Δεκέμβριο του 1989.
.
Μια άλλη ρουμανική πόλη, η Sighişoara συγκεντρώνει τουρίστες γιατί σ΄ αυτή γεννήθηκε ο Δράκουλας το 1431 και έζησε, με τον πατέρα του Vlad , μέχρι το 1435, όταν μετακόμισε στην Targoviste . Το σπίτι του Δράκουλα σε χρώμα ώχρας βρίσκεται στην πλατεία του Κάστρου κοντά στον Πύργο του Ρολογιού. Το ισόγειό του χρησιμεύει ως εστιατόριο, ενώ ο πρώτος όροφος φιλοξενεί το μουσείο των Όπλων.

Να προσθέσουμε πως η πόλη έχει χαρακτηριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την UNESCO, γιατί είναι σχεδόν άθικτη από τον 16ο αιώνα και έχει για στολίδια της εννέα πύργους, λιθόστρωτα δρομάκια και περίτεχνες εκκλησίες. Η μαγική της ατμόσφαιρα λένε κάποιοι μπορεί να συναγωνιστεί με την ατμοσφαιρική μαγεία της Πράγας και της Βιέννης. Η πόλη απέχει 170 χλμ. από το Βουκουρέστι και 72 χλμ. από το Μπρασόβ.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Από το 1897, όταν ο Ιρλανδός συγγραφέας Μπραμ Στόκερ έγραψε το διάσημο μυθιστόρημά του «Δράκουλας», εκατομμύρια άνθρωποι αναζητούν τα ίχνη του αιμοσταγούς κόμη στην Τρανσυλβανία. Ο Στόκερ δεν είχε επισκεφθεί ποτέ την Ανατολική Ευρώπη, αλλά ο διάσημος ήρωάς του βασίζεται σε μια ιστορική προσωπικότητα, στον ευγενή Βλαντ Ντράκουλια, ο οποίος έζησε από το 1431 ως το 1476 και κυβέρνησε τη Βλαχία, όπου υψώνονται τα Καρπάθια Ορη. Το παρωνύμιο Βλαντ Τέπες ή «Βλαντ ο Παλουκωτής» προέρχεται από τον ανασκολοπισμό που εφήρμοζε στους Οθωμανούς εχθρούς του. Ωστόσο το… παλούκωμα, ο φοβερός και άγριος τρόπος εκτέλεσης ήταν συνηθισμένη πρακτική τον Μεσαίωνα σαν μέθοδος εκτέλεσης αλλά και εκφοβισμού του πληθυσμού και για τους περισσότερους Ρουμάνους ο Βλαντ παραμένει εθνικός ήρωας.
.
Ο πληθυσμός της χώρας είναι 22.215.421 κάτοικοι. Η σημερινή Ρουμανία βρίσκεται στο έδαφος της αρχαίας Δακίας κάτοικοι της οποίας ήταν σκυθικά φύλα, όπως οι Γέτες και οι Δάκες. Το 14ο αι. στην περιοχή διαμορφώθηκαν τρεις ηγεμονίες, η Βλαχία και η Μολδαβία και δυτικά και βορειότερα αυτών η Τρανσυλβανία, που στο μεγαλύτερο διάστημα βρισκόταν υπό Ουγγρική κηδεμονία. Σε πολλές πόλεις κατά μήκος του Δούναβη αναπτύχθηκαν πλούσιες ελληνικές παροικίες και αυτή η ελληνική υπεροχή διατηρήθηκε ως την εποχή που η Ρουμανία κέρδισε την ανεξαρτησία της.
.
Επίσημη γλώσσα είναι η ρουμανική, νεολατινική γλώσσα με λίγα σλαβικά στοιχεία και με ελληνικές, γερμανικές και γαλλικές επιρροές στο λεξικό της. Οι μειονότητες ομιλούν τις δικές τους γλώσσες. Το μεγαλύτερο ποσοστό των Ρουμάνων είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, με επικεφαλής το Ρουμάνο πατριάρχη. Πρωτεύουσα της Ρουμανίας είναι το Βουκουρέστι, ιστορική πόλη, παλιά πρωτεύουσα της Βλαχίας. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι το Ιάσιο (349.000 κάτ.), ιστορική πρωτεύουσα της Μολδαβίας και σημαντικό ιστορικό κέντρο, η Κωνστάντσα (344.876 κάτ.), το λιμάνι της Ρουμανίας στις ακτές του Εύξεινου Πόντου, το Κλουζ (332.350 κάτ.), ιστορική πόλη με ωραία κτίρια που παλιότερα ανήκε στην Αυστροουγγρική αυτοκρατορία, η Κραϊόβα (306.825 κάτ.), υφαντουργικό και πετροχημικό κέντρο, το Μπρασόβ (319.908 κάτ.), βιομηχανικό κέντρο, η Τιμισοάρα (334.098 κάτ.), η Βράιλα (242.000 κάτ.), το Πλοέστι (253.600 κάτ.), η Σιμπίου (170.000 κάτ.) κ.ά.
.
Στο ρουμανικό πολιτισμό ανιχνεύονται αρκετές και σημαντικές επιρροές από γειτονικούς πληθυσμούς και από άλλους πολιτισμούς που, ευρισκόμενοι σε υψηλότερο βαθμό ανάπτυξης, άσκησαν έλξη και γοητεία στους Ρουμάνους. Οι Έλληνες, οι Γερμανοί και οι Γάλλοι είναι αυτοί που επηρέασαν τους Ρουμάνους χάρη στη δύναμη του πολιτισμού τους, ενώ στη μακροχρόνια συμβίωση και στις επιμειξίες με τους Σλάβους και τους Ούγγρους οφείλονται οι επιδράσεις του σλαβικού και του μαγυάρικου πολιτισμού. Τέλος, η υποταγή στον τουρκικό ζυγό επέδρασε και στον πολιτισμικό τομέα.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Εξέχουσα θέση κατέχουν στη λαϊκή ρουμανική παράδοση οι λαϊκοί μύθοι και δοξασίες, τα παραμύθια και τα τραγούδια που αναφέρονται σε σημαντικά γεγονότα της ιστορίας, που διαμόρφωσαν την εθνική συνείδηση και την πολιτιστική ταυτότητα των Ρουμάνων. Σε πολλές από αυτές τις φολκλοριστικές εκδηλώσεις εντοπίζονται στοιχεία που είναι κοινά σε όλους σχεδόν τους βαλκανικούς λαούς, απόδειξη του ενιαίου πολιτισμικού χώρου της Βαλκανικής χερσονήσου, στον οποίο διαμορφώθηκαν οι επιμέρους ιστορικές συνειδήσεις. Σημαντικό ρόλο στη λαϊκή ψυχή κατέχει η μουσική, που ως κύριο όργανο έχει το βιολί και τους αυλούς.
.
Ενα παραμυθένιο τοπίο

Η Ποϊάνα Μπρασόβ είναι ένα πολύ δημοφιλές χιονοδρομικό κέντρο και απέχει μόλις 12 χιλιόμετρα από τη ρουμανική πόλη Μπρασόβ, που διατηρεί μέχρι σήμερα το παραδοσιακό χρώμα τρανσυλβανικού χωριού. Οι εγκαταστάσεις του χιονοδρομικού κέντρου είναι σύγχρονες και υψηλού επιπέδου. Οι μετακινήσεις στο χωριό γίνονται με άμαξες που τις σέρνουν άλογα και λειτουργεί σχολή ιππασίας για μικρούς και μεγάλους.

Οι ηλιόλουστες ημέρες κάνουν απολαυστικές τις καταβάσεις στις χιονισμένες βουνοπλαγιές,

Η επίσκεψη στη γειτονική Μπρασόβ θα γεμίσει ευχάριστα τις ώρες σας. Αξιόλογες εκκλησίες, όπως η «Μαύρη Εκκλησία» και η εκκλησία του Αγίου Βαρθολομαίου, το παλαιότερο μνημείο της πόλης, περιλαμβάνονται στα αξιοθέατα, αλλά το ωραιότερο κτιριακό συγκρότημα της πόλης είναι το Cerbul Carpatin, μια φυλακή του 16ου αιώνα που φιλοξενεί σήμερα ένα ατμοσφαιρικό εστιατόριο και αίθουσα δοκιμής κρασιών. Φυσικά δεν θα παραλείψετε την εκδρομή στον πύργο του Κόμη Δράκουλα…

Οι έμπειροι σκιέρ απολαμβάνουν τις υψηλού βαθμού δυσκολίας πίστες στην Ποϊάνα Μπρασόβ.

.

Για να φτάσετε στην Ποϊάνα Μπρασόβ θα πετάξετε μέχρι το Βουκουρέστι. Από εκεί το χιονοδρομικό απέχει 190 χλμ. Μπορείτε να φτάσετε οδικώς ή με τρένο, αφού η χώρα έχει πολύ καλό και ασφαλές σιδηροδρομικό δίκτυο.

.

Η εμπειρία του σκι

Το χιονοδρομικό κέντρο διαθέτει 10 πίστες διαφορετικού βαθμού δυσκολίας που εκτείνονται σε μήκος 20 χιλιομέτρων.

Στις, διεθνών προδιαγραφών, σχολές σκι θα βρείτε εκπαιδευτές που θα σας βοηθήσουν να βελτιώσετε τις επιδόσεις σας. Μπορείτε να δοκιμάσετε την τύχη σας και στην ελκηθροδρομία, ένα σπορ που οι Ρουμάνοι ασκούν με επιδεξιότητα πρωταθλητή εδώ και χρόνια. Υπάρχει επίσης φυσικό και τεχνητό παγοδρόμιο για πατινάζ, αλλά και κέντρο τοξοβολίας.
.
[…]

Γεύσεις

Για τη βραδινή διασκέδαση προτιμήστε τα εστιατόρια με φολκλόρ διακόσμηση και τοπικές σπεσιαλιτέ, όπως τα «Sura Dacilor» και «Coliba Haiducilor». Ξεκινήστε το γεύμα σας μ’ ένα ποτηράκι τζούικα (ρακί από δαμάσκηνα). Δοκι­μάστε τσιόρμπε (ξινή σούπα με κοτόπουλο), ψητά λουκάνικα και αρνί ψημένο σε γάλα.
Ένα ταξίδι στη Ρουμανία δεν μοιάζει με κάποιο συνηθισμένο. Και τούτο γιατί η Ρουμανία είναι σταυροδρόμι φυλών και πολιτισμών, γλωσσικών διαφοροποιήσεων και θρησκευτικών αποκλίσεων, που δεν συναντιούνται αλλού στη Βαλκανική, ακόμη και στην Ευρώπη ολόκληρη.

.

Η χώρα του Κόμη Δράκουλα

Άλλοτε, η χώρα των φτωχών ανθρώπων και των πλούσιων παραδόσεων. Σήμερα η Ρουμανία αποτελεί ένα από τα πιο δραστήρια κράτη της Ευρώπης κι είναι αναμφισβήτητο ότι η οικονομική άνοδος καθώς και ο πολιτιστικός της ρόλος οφείλεται κατά κύριο λόγο στο χαρακτήρα του λαού της που εργάζεται εντατικά, συμβάλλοντας στην απογείωση της προόδου του και χτίζει την ευημερία του βήμα – βήμα.

Πιο γοητευτική περιοχή η Τρανσυλβανία, εκεί που ακόμη και σήμερα ο μύθος του Κόμη Δράκουλα εξακολουθεί να συναρπάζει.

Οι μεσαιωνικές πόλεις Μπρασόβ, Βράιλα και Σιμπίου γοητεύουν τον επισκέπτη. Το πολιτιστικό πανόραμα της χώρας συμπληρώνουν οι πλούσια διακοσμημένες προσόψεις των μεγάρων στο Ιάσιο και φυσικά στο Βουκουρέστι, το οποίο, με τις πρόσφατες πινελιές μοντέρνας αρχιτεκτονικής αποπνέει την ατμόσφαιρα μιας σύγχρονης μεγαλούπολης.

Το Κάστρο του Δράκουλα >

enlefkotv

*

*

Για τον Μωάμεθ τον Πορθητή(Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ Χαν) θα βρείτε περισσότερα εδώ

*

*

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s