Η δημοκρατία του protagon. Και ποιά είναι αλήθεια η δημοκρατία του Ποταμιού;

Σχολιάζει και αναδημοσιεύει ο Παύλος

….

….

Το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη παρουσίασε, ως γνωστόν, τις θέσεις του με ερωτοαποκρίσεις (http://tvxs.gr/news/ellada/i-taytotita-toy-%C2%ABpotamioy%C2%BB-me-erotiseis-kai-apantiseis). Σε αυτή τη διαδικασία δεν υπήρχε ερώτημα και επομένως αντίστοιχη απάντηση για το θέμα της δημοκρατίας. Ωστόσο το ζήτημα – πρόβλημα της σημερινής ελαχιστότατης δημοκρατίας την οποία βιώνουμε, τόσο στη χώρα μας, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει τεθεί με έμφαση στις εξεγέρσεις και στα διάφορα κινήματα Αγανακτισμένων και άλλης αμφισβήτησης που ξέσπασαν από το 2011 και μετά.

Θέτω, για παράδειγμα, ένα ερώτημα:

Πως αντιμετωπίζεται το πρόβλημα του ότι οι κυβερνήσεις που βγαίνουν από τις εκλογές εφαρμόζουν, σχεδόν παντού και πάντα, πρόγραμμα διαφορετικό (σε διάφορους βαθμούς) από αυτό για το οποίο ψηφίστηκαν στις εκλογές;

Δεν θα έπρπε να υπάρχει μια διαδικασία μέσω της οποίας θα δίνεται η δυνατότητα, στους πολίτες, ελέγχου και ανάκλησης των αντιπροσώπων τους και τελικά της κυβέρνησης τους, εφόσον κρίνουν ότι δεν εκτελούν σωστά τις εντολές που έχουν λάβει;

Πως είναι δυνατό το Ποτάμι, που θέλει να παρουσιάζεται σαν κάτι καινούριο και διαφορετικό από το σύμπαν των κομμάτων, να μην αφιερώνει ούτε μια ερώτηση και την αντίστοιχη απάντηση στο θέμα της δημοκρατίας, αφού ουσιαστικά η έλλειψη της δημοκρατίας ή η ελάχιστη δημοκρατία, είναι κύριο γενεσιουργό αίτιο της σημερινής κατάστασης, καθώς και του εξαχρειωμένου κομματικού συστήματος;

Παρακάτω, πάντως, ακολουθεί επώνυμη καταγγελία που δείχνει ότι το protagon, το site του Στ. Θεοδωράκη, μάλλον δεν ακολουθεί δημοκρατική συμπεριφορά.

Μήπως αυτά τα σημάδια, η ανελεύθερη συμπεριφορά στο protagon και η σιωπή στις βασικές θέσεις του Ποταμιού πάνω στο ζήτημα της δημοκρατίας, σημαίνουν κάτι βαθύτερο για τη σχέση Ποταμιού και δημοκρατίας;

….  ….  ….

 

Η δημοκρατία του protagon.

Του Κωστή Παπαϊωάννου

Στις 17/7/2013, διάβασα ένα άρθρο του κ. Τάκη Μίχα στο protagon.gr με τίτλο «Γιατί όχι «εθνικοσοσιαλιστές»;».

Χαρακτηριστικό απόσπασμα της προβληματικής του άρθρου είναι το εξής:

«Και τώρα έρχομαι στο πιο ενδιαφέρον, πρόσφατο παράδειγμα: Αυτό αφορά τον χαρακτηρισμό της Χρυσής Αυγής ως «ναζί»; Το ερώτημα εδώ είναι γιατί χρησιμοποιείται αυτός ο ξένος όρος τη στιγμή που υπάρχει ένας ωραιότατος ελληνικός όρος για να αποδώσει το ίδιο φαινόμενο – δηλαδή, «εθνικοσοσιαλιστές»; Γιατί, λοιπόν, «ναζί» και όχι «εθνικοσοσιαλιστές»; Πρόκειται για μια τυχαία επιλογή; Ασφαλώς όχι! Η γενικευμένη χρήση του όρου «ναζί» και η εξαφάνιση του ελληνικού όρου «εθνικοσοσιαλιστές» εξυπηρετεί καίριες σκοπιμότητες του  (σ.σ. του αριστερού) Kομιτάτου».

Προσπάθησα αμέσως να υποβάλω ένα σχόλιο στο άρθρο αλλά το σχόλιό μου δεν δημοσιεύτηκε ποτέ. Το παραθέτω εδώ για λόγους ιστορικούς και μόνο:

“Δεν υπάρχουν έλληνες ναζί αλλά υπάρχουν έλληνες χαζί κύριε. Διαβάστε τις τρεις τελευταίες φράσεις σας:

“Δεν υπάρχουν «δυνάμεις καταστολής». Υπάρχουν δυνάμεις ασφαλείας.

Δεν υπάρχουν «αντιεξουσιαστές». Υπάρχουν χούλιγκανς, δολοφόνοι και ληστές.

Δεν υπάρχουν Έλληνες «ναζί». Υπάρχουν Έλληνες εθνικοσοσιαλιστές.”

Αν μου βρείτε σε τι διαφέρουν από δήλωση της ΧΑ μπορεί και να αποφύγετε να ανήκετε στη συμπαθή κατηγορία των ελλήνων χαζί…”

….

Το Σάββατο 15/3/2014 διάβασα ένα αντίστοιχης ευθυκρισίας κείμενο, με τίτλο «Θα κάνουμε τους Χρυσαυγίτες ήρωες;», αυτή τη φορά του κ. Τάσου Μελετόπουλου.

Στο κείμενο υποστηριζόταν η καινοφανής θεωρία ότι

«Είναι προτιμότερο λοιπόν να έχουμε τους φασίστες εγκλωβισμένους στο «κελί» της Βουλής. Να γνωρίζουμε τα μέλη, να τους ελέγχουμε και να παλεύουμε μαζί τους με επιχειρήματα αποδυναμώνοντας την ισχύ τους, παρά εκατοντάδες ανώνυμους φασίστες, δίχως κεντρική διοίκηση, με «όπλα» στις γωνιές των δρόμων».

Σκέφτηκα πως επεκτείνοντας τη θεωρία αυτή, δεν υπάρχει λόγος κανένας επίορκος υπάλληλος να απομακρύνεται από τη θέση του στο δημόσιο και κανένας νονός της νύχτας να εκδιώκεται από το στέκι του για να δικαστεί. Μπορούμε καλύτερα να ελέγχουμε τους διαφθαρμένους εφοριακούς πίσω από το γραφείο της εφορίας και τους μπράβους στις πόρτες των νυχτομάγαζων.

Φουρκισμένος λοιπόν από τις σκέψεις του κ. Μελετόπουλου, (και αφελής, παρά το περσινό μου πάθημα) έγραψα στο protagon.gr ένα ακόμα σχόλιο:

”Με ένα υστερόγραφο θεωρεί ότι καθάρισε ο αρθρογράφος για όλες τις προηγούμενες ανοησίες. Τι σημαίνει “οι ένοχοι και βέβαια να λογοδοτήσουν;” Για να αποδειχθούν ένοχοι πρέπει πρώτα να λογοδοτήσουν. Για να λογοδοτήσουν αρκεί να είναι ύποπτοι, όχι ένοχοι. Αυτό το κρίνει η Δικαιοσύνη. Δουλειά της Βουλής είναι να άρει την ασυλία για να αφήσει να κριθούν. Αυτό δεν μπορεί να το κάνει με βάση όλους τους απίθανους ακροβατισμούς τέτοιων άρθρων αλλά με μόνο το αίτημα της Δικαιοσύνης. Απλό κ. Μελετόπουλε. Έχουν κι άλλοτε εκφραστεί απόψεις για μια κατά παραγγελία και αλά καρτ λειτουργία της Δικαιοσύνης, σπάνια όμως με τέτοια χαριτωμένη αφέλεια ωμής αμεριμνησίας σαν την δική σας. Για να μη σχολιάσουμε πόσο «περιορισμένοι» στο κλουβί της Βουλής ήταν οι Χρυσαυγίτες…”

Μάταια περίμενα την ανάρτησή του. Για δεύτερη φορά ο διαχειριστής έκρινε ότι ένα επικριτικό σχόλιο, επώνυμο (και τις δυο φορές υπέγραφα με το ονοματεπώνυμό μου) δεν χωρούσε στην ιστοσελίδα με τις «ιστορίες για να σκεφτόμαστε διαφορετικά».

Μάλλον το «διαφορετικά» δεν είναι απεριόριστο, η κριτική πρέπει να έχει όρια. Αναρωτήθηκα μήπως φταίει η ένταση της κριτικής αυτής, μήπως οι λέξεις ενόχλησαν ή απλώς οι ενστάσεις έπεσαν βαριές στο στομάχι του διαχειριστή. Θα σεβόμουν, έστω διαφωνώντας, μια τέτοια εξήγηση, μια έκφραση, υπερβολικής έστω, προσήλωσης σε κανόνες γαλατικής διαδικτυακής ευπρέπειας. Θα δεχόμουν την επιβολή ενός τέτοιου κανόνα αρκεί να εφαρμοζόταν σε όλους και αιτιολογημένα. Δεδομένου όμως πως το μόνο μήνυμα που μου εξέπεμψαν οι κύριοι του protagon ήταν να περιμένω μέχρι να αναρτήσουν το σχόλιο και δεδομένου πως η μη ανάρτησή του δεν συνοδεύτηκε από κάποια εξήγηση, ούτε πέρσι ούτε φέτος, εικάζω πως δεν πρόκειται περί ευπρέπειας αλλά περί απρεπέστατου κανακέματος των συνεργατών/αρθρογράφων της ιστοσελίδας δια της «φιμωτικής» προσβολής όσων, ή κάποιων από όσους, διαφωνούν μαζί τους.

Υποθέτω ότι θα πρέπει να ζήσω με την προσβολή. Υποθέτω πως έχουν μάθει κι οι αρθρογράφοι να ζουν με το κανάκεμα. Υποθέτω πως θα έχουν μάθει κι οι αναγνώστες να ζουν με κοσκινισμένα σχόλια.

Θα μου πείτε, τι ψάχνεις τώρα… Και θα έχετε δίκιο.

 

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/i-dimokratia-toy-protagon-toy-kosti-papaioannoy

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Σύντομος σύνδεσμος: http://wp.me/pPn6Y-io4

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Για επικοινωνία: ormithiella@hotmail.gr

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

3 σκέψεις σχετικά με το “Η δημοκρατία του protagon. Και ποιά είναι αλήθεια η δημοκρατία του Ποταμιού;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s