Τελευταία δώρα… Το τέλειο δώρο για τον μικρό μπάχαλο!

Παρουσιάζει ο Παύλος

….

junior mpxaloi

….

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Πηγή: http://troll-a-ktiko.blogspot.com/2013/12/blog-post_25.html

……………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Σύντομος σύνδεσμος: http://wp.me/pPn6Y-hKX

………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Για επικοινωνία: ormithiella@hotmail.gr

……………………………………………………………………………………………………………………………………………….

6 σκέψεις σχετικά με το “Τελευταία δώρα… Το τέλειο δώρο για τον μικρό μπάχαλο!

  1. Εδώ και καιρό, η ολιγαρχία με τα εργαλεία του καπιταλισμού, ενσωματώνει τον αναρχισμό.

    Αν δεν μετασχηματιστεί όπως η ίδια η ζωή το απαιτεί, θα διαστραφεί, θα απορροφηθεί και θα αποτελέσει παρελθόν.

    Μπορεί η σκέψη μου να είναι απολύτως εσφαλμένη. Δεν θα κοστίσει σε κανέναν τίποτα.
    Αν όμως δεν είναι ;

      • Πολύ καλή πάσα για έναν πολιτικό διάλογο που δύναται και να ξεφύγει από τα συνηθισμένα.
        Ετοιμάζομαι και θα επανέλθω εντός ημερών.

  2. Θα συμφωνήσω με το σχόλιο του JDoe ότι ο καπιταλισμός ενσωματώνει τον αναρχισμό. Όχι «εδώ και καιρό», αλλά εδώ και πολύ καιρό.

    Το θέμα όμως δεν είναι ότι ενσωματώνει τον αναρχισμό. Το θέμα είναι ότι ενσωματώνει τα πάντα. Ενσωματώνει τα επαναστατικά αισθήματα (να αναφέρω τα μπλουζάκια Τσε Γκεβάρα;). Ενσωματώνει την αγάπη (στείλε και συ ένα μήνυμα τα χριστούγεννα με την Cosmote για να ταϊσεις τα πεινασμένα παιδάκια), ενσωματώνει την αλληλεγγύη (όλοι μαζί μπορούμε του ΣΚΑΙ), ενσωματώνει το όνειρο για μια καλύτερη ζωή. Αυτή είναι η δουλειά του καπιταλισμού, να κάνει τα πάντα εμπόρευμα. Αν κάποιος μαρκετίστας θεωρήσει ότι το κουκλάκι μπάχαλου θα κάνει πωλήσεις, θα βρεθεί ένας καπιταλιστής να φτιάξει και να πουλήσει ένα κουκλάκι μπάχαλου.

    Η τάση αυτή του καπιταλισμού φτάνει σε βαθμό σχιζοφρένειας. Διατίθενται προς πώληση τα πάντα, ακόμη και πράγματα που θα στραφούν κατά του συστήματος (ο μαρξ είπε ότι ο καπιταλιστής είναι ικανός να σου πουλήσει και το σκοινί με το οποίο θα τον κρεμάσεις). Η χρήση του αντικειμένου δεν έχει σημασία, αρκεί να υπάρχει αγοραστής. Οποιος δεν με πιστεύει μπορεί να αναζητήσει αντιασφυξιογόνα μάσκα στο διαδίκτυο…

    Πιο μεγάλη σημασία δίνω στο ερώτημα του Παύλου, που αναρωτιέται σε τι συνίσταται ένας μη ενσωματωμένος αναρχισμός. Θα πω τι με προσέλκυσε εμένα στην αναρχία (δεν μου αρέσει η λέξη αναρχισμός, δηλώνει ένα κλειστό ιδεολογικό σύστημα, κάτι που απλώς δεν ισχύει στην αναρχία).

    Καταρχήν θεωρώ ότι η αναρχία είναι ΦΥΣΕΙ εχθρική προς το υπάρχον οικονομικοκοινωνικό σύστημα, και ΦΥΣΕΙ μη ενσωματώσιμη από αυτό. Γι’ αυτό και αποτελεί τον μεγαλύτερο εχθρό του κράτους και του κεφαλαίου και την καταδιώκει με δυσανάλογα βάρβαρο τρόπο σε σχέση με την απήχησή της στην κοινωνία, όπως αποδεικνύουν οι δεκάδες πολιτικοί κρατούμενοι από το συγκεκριμένο τρόπο, η καταστολή των δομών της, των καταλήψεών της κλπ. Γιατί φύσει μη ενσωματώσιμη; Δεν συμβαίνει το ίδιο και με άλλα επαναστατικά ρεύματα; Πώς επιχειρεί το σύστημα να ενσωματώσει την αναρχία; Θα τα απαντήσω και τα τρία, σε χαλαρό ύφος και όπως μου έρχονται στο μυαλό και συγνώμη αν ο λόγος μου μοιάζει λίγο… προφορικός.

    Γιατί φύσει μη ενσωματώσιμη;
    Η αναρχία αρνείται στο σύνολό της το υπάρχον κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό μοντέλο. Ολικά και σε κάθε του πτυχή. Αρνείται την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αρνείται όχι απλώς την ύπαρξη οικονομικών ελίτ, όχι απλώς την ύπαρξη χρήματος, αλλά και την ίδια την ύπαρξη της ιδιοκτησίας. Αρνείται την κοινωνία των τάξεων και θέλει την αταξική κοινωνία. Αρνείται και τις υπάρχουσες (αποδεκτές και «νόμιμες») μεθόδους για την αλλαγή του κόσμου: αρνείται τις εκλογές, την αντιπροσώπευση, την ιεραρχία, την υποταγή της μειοψηφίας στην πλειοψηφία. Εν ολίγοις αρνείται τον θεμέλιο λίθο όλων των κοινωνιών που έχουν υπάρξει μέχρι σήμερα: την άσκηση εξουσίας. Αυτό την καθιστά ολοκληρωτικό (και όχι εν μέρει) εχθρό του υπάρχοντος συστήματος από την ίδια της τη φύση. Η αποδοχή της αναρχίας ως πρόταγμα (ως κοινωνικό μοντέλο και ως ατομική στάση ζωής) σημαίνει απλά την πλήρη άρνηση του υπάρχοντος.

    Δεν συμβαίνει το ίδιο και με άλλα επαναστατικά ρεύματα;
    Οχι εντελώς. Υπάρχουν επαναστατικά, κομμουνιστικά και αριστερά ρεύματα που θέλουν για παράδειγμα την αταξική κοινωνία. Δεν αρνούνται όμως την άσκηση εξουσίας (πχ δικτατορία του προλεταριάτου), την ιεραρχία (κάθετη δόμηση των οργανώσεων), ή τη συμμετοχή σε εκλογές. Αυτά αποτελούν ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ των επαναστατικών αυτών ρευμάτων στον αγώνα τους ενάντια στο υπάρχον σύστημα. Και το σύστημα τις εκμεταλλεύεται. Παραδείγματα: Αν διεκδικείς την ψήφο στις εκλογές, είσαι επιρρεπής στο λαϊκισμό. Αναγκάζεσαι να «στρογγυλεύεις» θέσεις σου για να προσελκύσεις περισσότερους ψηφοφόρους. Να είσαι ασυνεπής με αυτά που πιστεύεις ή με προγενέστερες θέσεις σου. Να εμπλέκεσαι σε παιχνίδια τακτικισμών / συμμαχιών / ελιγμών για να κερδίσεις μια έδρα σε ένα φοιτητικό σύλλογο ή την ηγεσία ενός συνδικαλιστικού σωματείου. Αναγκάζεσαι να ορκιστείς πίστη στο σύνταγμά τους, για να μην τεθείς εκτός νόμου. Να τηρείς τη δική τους νομιμότητα. Να καταδικάζεις τη βία από όπου και αν προέρχεται, για να μη σε διασύρουν τα κανάλια τους. Η αποδοχή των όρων του συστήματος έχει τις συνέπειές του.

    Σου λέει ένας αριστερός σε ένα σωματείο «πάμε να κάνουμε απεργία». Μπορεί να στο λέει από επαναστατική διάθεση. Μπορεί όμως και να στο λέει για να αυξήσει επιρροή στο σωματείο. Μπορεί να θέλει να χρησιμοποιήσει την απεργία ως εκλογικό όφελος, ή ποιος ξέρει τι άλλο. Όταν ένας αναρχικός σου λέει «πάμε να κάνουμε απεργία», μπορεί να είναι κάφρος μπάχαλος, μπορεί η απεργία να είναι προδιαγεγραμμένα μάταιη, μπορεί να θέλει να ικανοποιήσει τα επαναστατικά του ένστικτα, αλλά για ένα πράγμα είσαι σίγουρος: ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ Η ΑΛΛΟ ΟΦΕΛΟΣ. Η αναρχία στο θέμα αυτό είναι ΑΔΟΛΗ και καθαρή σαν διαμάντι. Θα μιλήσω πιο κάτω για τις παθογένειες.

    Πώς επιχειρεί το σύστημα να ενσωματώσει την αναρχία;
    Είδαμε ότι για να σε ενσωματώσει, το σύστημα πρέπει να εκμεταλλευτεί κάποια σου αδυναμία. Κάποια σου προσδοκία, που βρίσκεται σε ΘΕΣΜΙΚΟ πεδίο, ελεγχόμενο από το ίδιο. Η αναρχία δεν διαθέτει τέτοιες αδυναμίες. Περαιτέρω, επειδή είναι αποκεντρωμένη, διάσπαρτη παντού, με πάμπολλες συλλογικότητες, στέκια, καταλήψεις, μέσα αντιπληροφόρησης, χωρίς κεντρική οργάνωση, είναι πολύ δύσκολο να κατασταλεί από το κράτος με φυσικά μέσα, δηλαδη με ξύλο και συλλήψεις (δεν διαθέτομεν γραφεία καρδιά μου, πρέπει να μας μαζέψετε όλους έναν προς έναν). Επιπλέον, επειδή η αναρχία έχει ΧΙΛΙΑ ΔΙΚΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΛΕΕΙ, (όχι όμως και σε όλα όσα πράττει), είναι δύσκολο να ηττηθεί πολιτικά / επικοινωνιακά. Ο μόνος τρόπος που μένει στο κράτος για να ενσωματώσει την αναρχία, είναι η διαστροφή των θέσεών της και η μετατροπή της σε λαιφστάιλ.

    Αυτό δυστυχώς γίνεται με μπόλικους τρόπους: με ασφαλίτες που μεθοδευμένα εκτρέπουν καταστάσεις σε καταστροφικές πολιτικά επιλογές (όχι ότι έχουμε πρόβλημα με την αντιβία, την ασκούμε πολυ συχνά και μόνοι μας, αλλά να είστε σίγουροι ότι πολλές καφρίλες που έχουν γίνει ήταν κρατική δουλειά), με προπαγάνδα από τα μίντια ώστε να φετιχοποιούνται ορισμένες πτυχές της όπως αυτή της βίας, με εξαφάνιση των πτυχών του αναρχικού λόγου που αφορά την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη, την ελευθερία, τη δημιουργία, με λίγα λόγια με πόλεμο ενάντια στην κοινωνική της απεύθυνση. Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί «τάσεις» στο χώρο της αναρχίας που προέκυψαν από την απογοήτευση λόγω της αποτυχίας των κοινωνικών αγώνων και πρεσβεύουν ατομικές «λύσεις» ή βλέπουν ως εχθρό την κοινωνία. Οι τάσεις αυτές με μεγάλη προθυμία προβάλλονται από το κράτος, γιατί ακριβώς ΔΙΑΣΤΡΕΦΟΥΝ την αναρχία και είναι ο μόνος τρόπος να ενσωματωθεί η αναρχία από το σύστημα.

    Για να απαντήσω στο ερώτημά σου Παύλο, δεν μπορώ να φανταστώ μια μη ενσωματωμένη αναρχία. Η αναρχία ΕΙΝΑΙ μη ενσωματατωμένη και μη ενσωματώσιμη. Αυτό που «ενσωματώνεται» είναι κάτι άλλο και όχι αναρχία. Αν η αναρχία διαδωθεί στις μάζες, αλίμονό στα αφεντικά. Και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά εδώ και δύο αιώνες.

    Θα επανέλθω με περισσότερα

  3. Δαίμων του πληκτρολογίου.
    Στην πέμπτη παράγραφο τέταρτη γραμμή που έγραψα «από τον συγκεκριμένο τρόπο», εννοούσα «από τον συγκεκριμένο χώρο». Τρέχα γύρευε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s