Έλληνες αξιωματικοί, εξοπλισμοί και διαφθορά

Αναδημοσιεύει ο Παύλος

….

Οι αξιωματικοί του ελληνικού στρατού μπορούν να εργαστούν σε ιδιωτική εταιρεία και να προωθούν πωλήσεις οπλικών συστημάτων, αρκεί να έχουν μεσολαβήσει τρία χρόνια από την αποστράτευσή τους.

Δεν έχω καταλάβει μέχρι σήμερα για ποιόν λόγο επιτρέπεται κάτι τέτοιο, έστω και έπειτα από τρία χρόνια. Ούτε και γιατί θα πρέπει οι στρατιωτικοί να συνταξιοδοτούνται νωρίς. Αυτό που σίγουρα είναι ακατανόητο είναι γιατί το ελληνικό δημόσιο σφυρίζει αδιάφορα γι΄ αυτή την υπόθεση.

Δεν μιλάμε για τα υποβρύχια ή για την αγορά του αιώνα. Μιλάμε για κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα. Ο κόσμος το είχε τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι! Οι ξένες εταιρείες χρησιμοποιούν πρώην Έλληνες αξιωματικούς για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Κι απ΄ ό,τι φαίνεται από τις πρόσφατες αποκαλύψεις, κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα είναι μία υποψήφια υπόθεση διαφθοράς για τον αρμόδιο εισαγγελέα.

Δεν ανακαλύψαμε σήμερα τον τροχό. Αυτές είναι υποθέσεις αρκετά γνωστές σε όλους. Το πρόβλημα είναι ότι δεν τολμάει κανείς να φέρει τις υποθέσεις αυτές στο φως του ήλιου!

Δεν είναι μόνο τα χρήματα που χρησιμοποιούνται για τον εκμαυλισμό συνειδήσεων. Πιο σημαντικό για την Δημοκρατία μας είναι ότι μέσα από αυτές τις φαύλες διαδικασίες χρηματοδοτούνται ομάδες ανθρώπων που μπορεί στο μέλλον να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στα δρώμενα.

Δεν υπάρχουν αποδείξεις. Δεν μπορεί να υπάρξουν αποδείξεις, παρά μόνο αν αρχίσει να σκάβει βαθιά στην υπόθεση η ελληνική Δικαιοσύνη. Και το ερώτημα – κλειδί είναι γιατί το ελληνικό δημόσιο έχει δεχτεί την αντισυμβατική συμπεριφορά Ελλήνων αξιωματικών. Τι ακριβώς κρύβει η σχέση αυτή μεταξύ εταιρειών και στρατεύματος και γιατί δεν έχει επέμβει μέχρι σήμερα κάποιος για να σταματήσει την καταστρατήγηση των νόμων.

Οι αξιωματικοί που έχουν παραβιάσει τις συμβάσεις που οι ίδιοι έχουν υπογράψει με το  ελληνικό δημόσιο και δεν έχουν τηρήσει την ρήτρα της τριετίας (πενταετίας στο παρελθόν) θα πρέπει να κληθούν να δώσουν εξηγήσεις κι ακόμη να επιστρέψουν τις συντάξεις τους στο δημόσιο. Αλλά και οι εταιρείες θα πρέπει να κληθούν να εξηγήσουν γιατί δέχτηκαν να συμμετάσχουν σε μία τέτοια ενέργεια. Φανταζόμαστε υπάρχουν ποινές γι΄ αυτές τις περιπτώσεις.

Σκεφτείτε πόσο ισχυρά είναι αυτά τα κυκλώματα που η πενταετία που ίσχυε επί σειρά δεκαετιών  έχει γίνει τριετία! Πενταετία στο παρελθόν, τριετία στην εποχή της κρίσης! Αντί να απαγορευτεί εντελώς!

Τα εξοπλιστικά προγράμματα είναι μία πολύπλοκη υπόθεση που κρύβουν περισσότερα πράγματα από τις υποθέσεις του Άκη και των συνεργατών του. Κάποιοι φαίνεται να έκαναν την μπάζα της ζωής τους και κάποιοι άλλοι να εξυπηρέτησαν τις ιδεοληψίες τους. Οι δεύτεροι είναι σαφώς πιο επικίνδυνοι.

Στο παρελθόν υπήρξαν αιτήματα, κυρίως από την πλευρά της αριστεράς, για δημόσιο έλεγχο των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Ήταν μία θέση που δεν την συζητούσαν καν τα κόμματα εξουσίας. Σήμερα ξέρουμε καλά για ποιόν λόγο…

Όπως και ξέρουμε ότι  η εξουσία αρέσκεται να κρύβει τις αμαρτίες της κάτω από το μεγάλο χαλί του «εθνικού συμφέροντος». Μόνο που αδιαφάνεια και εθνικό συμφέρον είναι δύο έννοιες ξένες μεταξύ τους.

Ακόμη και σήμερα οι εισαγγελείς μπορούν αν θέλουν να διερευνήσουν τον σκοτεινό κόσμο του εμπορίου όπλων. Ας ξεκινήσουν από τους αξιωματικούς που έχουν παραβιάσει τις συμβάσεις τους. Κι από το ερώτημα «ποιός σας παρότρυνε να παρανομήσετε». Θα έχουν δουλειά για πολλά – πολλά χρόνια.

Για τους εισαγγελείς ο λόγος!

Θανάσης Μαυρίδης

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Πηγή: http://www.capital.gr/NewsPrint.asp?id=1930193

………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Σύντομος σύνδεσμος: http://wp.me/pPn6Y-hKo

………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Για επικοινωνία: ormithiella@hotmail.gr

……………………………………………………………………………………………………………………………………………….

2 σκέψεις σχετικά με το “Έλληνες αξιωματικοί, εξοπλισμοί και διαφθορά

  1. Οι αξιωματικοί ακόμα κι αν αποστρατευθούν δεν παύουν να είναι αξιωματικοί… Άρα δεν θα πεπρεπε να επιτρέπεται ποτέ να είναι μεσάζοντες!

    Όλα αυτά είναι Πασοκικά κατάλοιπα! Παλιότερα μπορούσε κανείς να χαραχτηρίσει τους καραβανάδες φασίστες, αυταρχικούς δεν ξέρω γω τί, αλλά λαμόγια άρχισαν να γίνονται σε αριθμούς μετρήσιμους από Άκη και μετά! Δεξιοί κι σοσιαληστές…

    Θυμάμαι όταν μετά κανά χρόνο με Ακη υπουργό Εθνικής άμυνας, συνελήφθη ο υπασπιστής του (κάποιος συνταγματάρχης) και η σύζυγος υπασπιστού (μόνιμη λοχίας) να μιζώνονται από άλλα λαμπρά παληκάρια «αξιωματικούς» για να πάρουν καλή μετάθεση! Ποινή: μεταθεση στην παραμεθόριο ενώ ο 20-1 (όσοι εχουν πάει φαντάροι τον έχουν ακουστά) προέβλεπε μέχρι καθαίρεση φυλάκιση κλπ.

    Σε συζήτηση που είχα με κάποιον απόστρατο που τσακωνόμαστε για τα πολιτικά στο καφενείο εκείνα τα χρόνια (είχαν ενδιαφέρον οι κουβέντες μας -μακαρίτης τώρα πιά…) τον ρώτησα πώς και δεν εμφανιζότανε το φαινόμενο πιο παλιά. Το κρύβανε ή υπήρχε άλλο ήθος. Η απάντηση με είχε κουφάνει.

    «αν πιανότανε κανείς να κάνει ατιμωτικό αδίκημα, έμπαινε κάποιος συνάδελφος στο γραφείο και του άφηνε ένα περίστροφο γεμάτο επάνω στο τραπέζι… Ήξερε το κάθαρμα τι έπρεπε να κάνει και δεν έβγαιναν τέτοια πράγματα όσο σπανια και να ήταν προς τα έξω…»

  2. «Ολα τα χωριά έχουν μνήματα». Στις κοινωνίες δεν υπάρχουν στεγανοί χώροι ή χώροι σε …καραντίνα. Η μόλυνση μεταδίδεται γρήγορα από το ένα κοινωνικό τμήμα στο άλλο. Είναι δύσκολο να γίνει πιστευτό πως σε μια κοινωνία που πάσχει από την διαφθορά και έχει ελαστικοποιήσει τις αξίες της, οι αξιωματικοί του στρατού θα αποτελούσαν εξαίρεση.

    Μετά το κίνημα στο Γουδί, το 1909, έχουμε γενίκευση του φαινομένου να εισέρχονται στην πολιτική αξιωματικοί του στρατού. Κατά κάποιον τρόπο μπορούμε να θεωρήσουμε σαν πέρας του φαινομένου αυτού, το 1974.

    Σε όλη λοιπόν την διάρκεια του μεσοπολέμου, εκείνες τις δύο ταραγμένες δεκαετίες «κινημάτων», «στάσεων», «επαναστάσεων» κλπ κλπ, ένας ικανός αριθμός από αξιωματικούς του στρατού μπήκαν στα κόμματα και ασχολήθηκαν με την πολιτική. Είχαμε μάλιστα και πολλούς επιφανείς της πολιτικής, πρώην αξιωματικούς. Πχ Παπάγος, Πλαστήρας, Μεταξάς, Κονδύλης (ο οποίος έχει πει και το αμίμητο «αν ήξερα τι είναι πολιτική θα είχα γίνει πρωθυπουργός από τότε που ήμουν δεκανέας» ή κάπως έτσι).

    Διηγείται ο Κ. Σιμόπουλος στο βιβλίο του «Η διαφθορά της εξουσίας» πως ο μύθος, διότι περί μύθου πρόκειται, του αδιάφθορου των αξιωματικών του στρατού, κατέπεσε γρήγορα στα χρόνια εκείνα, με την στελέχωση πολιτικών θέσεων σε υπουργεία από αξιωματικούς του στρατού. Οπου απεδείχθη οτι η ιδιότητα του, πρώην έστω, αξιωματικού δεν αποτελούσε τείχος προστασίας από την διαφθορά.

    Οτι κάποιοι κοινωνικοί χώροι έχουν κάποιες πιο επίμονες παραδόσεις, σίγουρα ισχύει. Ομως όταν βρέχει όλοι βρέχονται.

    Η διήγηση με «το γεμάτο περίστροφο στο τραπέζι» μπορεί να φαίνεται εντυπωσιακή, δεν την αμφισβητώ, αλλά μόνο ως εξαίρεση θα πρέπει να την λογαριάζουμε. Η επιμονή στην εντιμότητα δεν έχει να κάνει με το αν κάποιος είναι αξιωματικός ή απλός πολίτης. Εχει να κάνει με το κοινωνικό περιβάλλον και τις παραμέτρους του.

    Γι’ αυτό σκέφτομαι πως αν θέλουμε να κατανοούμε τα κοινωνικά φαινόμενα θα πρέπει να διπλοκοσκινίζουμε τέτοιες εξιδανικεύσεις διότι όταν δεν το κάνουμε καταλήγουμε σε μια μυθολόγηση της πραγματικότητας.

    Θραξ Αναρμόδιος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s