Έναν αόρατο κόσμο

Έναν αόρατο κόσμο φτιάχνω κληροδότημα σιωπής δίχως ιστορική αρχή συστήνοντάς σας τους ήχους και τις ανάσες της τραγωδίας.

Αυτόχειρες ήρωες της Άνοιξης δίχως την δική σας καταγωγή κρατούν λιωμένα στα χέρια τους τα άστρα της αιώνιας φθοράς.

Η θλίψη τους γίνεται επικίνδυνη όπως η τέχνη όταν προκαλεί την μετριότητα που υπηρετεί την εξουσία των άστρων.

Ένας όμορφος τόπος στο βασίλεμα της καθημερινότητας του γκρίζου οριοθετεί τις πειραγμένες φωτογραφίες του νεκρού δημιουργού.

Μνήμες σκόρπιες κάλυκες σπάνιων λουλουδιών σκοτώνουν τους πολεμιστές που τόσο εύκολα ενθουσιάζονται από το νόημα των λέξεων και την  άρνηση του μέλλοντος.

Είχα την τύχη να κυνηγήσω στο περιθώριο της απραξίας την  εικόνα που πριν καταρρεύσει είχε δοξάσει τον θάνατο της Αγίας Ποίησης.

Από τότε αποξενώθηκα και η κραυγή μου πιθανόν να αφομοιώθηκε από την ανθρωποθυσία της μίμησης και τον αέρα του πολιτισμού που εκλιπαρούσε τα πεσμένα φύλλα του φθινοπώρου.

http://www.filoxenoumenospoiitis.wordpress.com

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Έναν αόρατο κόσμο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s