Περί βίας, νομιμότητας, εξουσίας και άλλων ζιζανίων (με αφορμή την τηλεοπτική εμφάνιση Κατρούγκαλου)

Στην πολυσυζητημένη συζήτηση περί βιας στην τηλεοπτική εκπομπή Ανατροπή, ένας εκ των συμμετεχόντων τόλμησε να πει το αυτονόητο, δηλαδή ότι (επί λέξη) «Οι Έλληνες οφείλουμε υπακοή στο Σύνταγμα και στους νόμους που είναι σύμφωνοι με αυτοί». Το Σύνταγμα επί λέξη λέει: «Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό […] αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.»
Ο κος Κατρούγκαλος απλώς απέδωσε το νόημά του. Ότι δηλαδή τους μη σύμφωνους με το Σύνταγμα νόμους δεν υποχρεούμαστε να τους τηρούμε. Το αντίθετο μάλιστα, το Σύνταγμα ορίζει πως πρέπει με κάθε μέσον να αντιστεκόμαστε σε αυτούς που το καταλύουν (δηλαδή το παραβιάζουν).
Επειδή πολλοί κραυγάζουν πως εάν παραβαίνεται μια Συνταγματική αρχή από έναν νόμο, αρμόδιο για να αποφασίσει είναι το ΣτΕ κι όχι οι διαδηλωτές στους δρόμους, και πάλι το Σύνταγμα ορίζει το ποιος είναι ο τελικός κριτής νομιμότητας στο άρθρο 120 και στο άρθρο 1 στις παρακάτω παραγράφους:
  1. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
  2. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.
  3. Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.
  4. Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
  5. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.

Επειδή το Σύνταγμα το’χω διαβάσει δεκάδες φορές και ακόμη δεν έχω καταφέρει να βρω από που πηγάζει το ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας υπερισχύει της λαϊκής κυριαρχίας, θα ζητούσα από όλους τους απολογητές της «νομιμότητας» να μου το υποδείξουν εάν το βρουν.

Σε ένα άλλο καίριο σημείο της συζήτησης ο κος Κατρούγκαλος μίλησε για τις καταλήψεις (και για οποιονδήποτε άλλον νόμο) λέγοντας πως η κοινωνία εν τέλει είναι τελικός κριτής κάθε νόμου και πράξης.
Εξάλλου, όπως επίσης είπε, γι’αυτό παρότι έχουν γίνει χιλιάδες καταλήψεις και συνεχίζουν να γίνονται σε ολόκληρο τον κόσμο (ακόμη και στον Καναδά και στις ΗΠΑ) οι εισαγγελείς δεν παρεμβαίνουν παρά σε ελαχιστότατες περιπτώσεις, επειδή το κοινό αίσθημα είναι πιο σημαντικό από το γράμμα του νόμου. Έτσι κι αλλιώς, οι νόμοι υποτίθεται πρέπει να αντανακλούν το κοινό αίσθημα και αλλάζουν με βάση αυτό. Φαίνεται πως πολύς κόσμος (και κυρίως οι εξουσιαστές που δημιουργούν τους νόμους) έχουν μπερδέψει την έννοια του νόμου με τον Μωσαϊκό νόμο.Επίσης, ο κος Κατρούγκαλος, όσον αφορά τις επιθέσεις εναντίον καθηγητών, τους αποκλεισμούς συγκλητικών, τους προπηλακισμούς πρυτάνεων είπε πολλές φορές (αν και διακοπτόταν συνεχώς από την χάβρα Παγκαλέων και σία) πως οποιαδήποτε μορφή βίας δεν έχει κοινωνικό αντίκρυσμα την καταδικάζει. Κι αυτό κάνει εδώ και χιλιετίες ο πολιτισμένος κόσμος και η διανόηση. Γι’αυτό δεν καταδικάζουμε τον Καραΐσκάκη, τους αντάρτες του ΕΛΑΣ και τον Παναγούλη αλλά καταδικάζουμε την σφαγή στην Τιεν Αμέν και τις εκτελέσεις αμάχων από τους Γερμανούς.Οι υπόλοιποι συνδαιτυμόνες της συζήτησης όμως δεν μας είπαν ποτέ κάτι για τους βασανισμούς διαδηλωτών από την ΕΠΊΣΗΜΗ πολιτεία. Από αυτούς που ο Δένδιας υπερασπίζεται και απειλούσε με μηνύσεις όσους έλεγαν ότι η αστυνομία βασανίζει ανθρώπους απλώς και μόνον επειδή είναι αναρχικοί οι αριστεροί.  Όταν η συστημική και νομιμοποιημένη βία βασανίζει αγωνιστές στα κολαστήριά της, όταν αφήνουν τα ΜΑΤ ανθρώπους τυφλούς ή κουφούς από επιθέσεις με χειροβομβίδες κρότου λάμψης, όταν στέλνουν κατά εκατοντάδες στα νοσοκομεία με κατάγματα και ανοιγμένα κεφάλια, όταν αφήνουν εκατομμύρια ανθρώπους αβοήθητους χωρίς στέγη, χωρίς φαγητό, χωρίς περίθαλψη (κατά παράβαση του έρμου του Συντάγματος που τα ορίζει ως βασικά δικαιώματα για τα οποία πρέπει να μεριμνά το κράτος) ή όταν καταστρέφουν δάση, θάλασσες και υδροβιότοπους για να πλουτίσουν αυτοί και οι φίλοι τους γιατί δεν έχουν ποτέ βγει να τα καταδικάσουν έστω στον ίδιο βαθμό στον οποίο καταδικάζουν τα γιαουρτώματα;

Με λίγα λόγια ο Κατρούγκαλος λέει τα προφανή, όπως και το ότι μια ρατσιστική ή πολιτική δολοφονία δεν είναι το ίδιο με ένα γιαούρτωμα ή το σπάσιμο μιας τράπεζας. Η καταδίκη σε μια εξαθλιωμένη ζωή δεν είναι το ίδιο με τον προπηλακισμό ενός πολιτικού ή το κάψιμο ενός περιπολικού.

Η κατά το δοκούν εφαρμογή του Συντάγματος είναι χαρακτηριστικό μιας αποτυχημένης κοινωνίας σε σήψη και μιας εξουσίας που έχει χάσει την νομιμοποίησή της.
Για τους αρχαίους Έλληνες το Κράτος και η Βία ήταν αδέρφια. Ήταν αυτά τα αδέρφια που εξετέλεσαν την εντολή των «Θεών» να καρφώσουν πάνω στον βράχο του Καυκάσου τον Προμηθέα και να τον υποβάλουν στο μεγαλύτερο βασανιστήριο που είχε ποτέ σκαρφιστεί κάποιος. Ο Προμηθέας το μόνο πού’χε κάνει ήταν να βοηθήσει τον άνθρωπο να ξεφύγει από το ζώο. Να του μάθει δηλαδή δυο πράματα που οι Θεοί κρατούσαν για τον εαυτό τους ώστε να διατηρήσουν την εξουσία τους. Βάλτε τώρα στην θέση των θεών τους κεφαλαιοκράτες, στην θέση του Προμηθέα τον κάθε κοινωνικό αγωνιστή, στην θέση του ανθρώπου τον λαό. Το Κράτος και η Βία δεν χρειάζονταν καν μεταφορά. Ήταν και παραμένουν από τα χρόνια του Ησίοδου και του Αισχύλου αυτά που κρατάνε τον άνθρωπο στην ζωώδη κατάσταση του σκλάβου ώστε οι Θεοί να συνεχίσουν να απολαμβάνουν μόνοι τους τα προνόμιά τους και να μην απειληθεί η εξουσία τους. Οποιοδήποτε δικαίωμα έχει κατακτηθεί και οποιαδήποτε βελτίωση στην ποιότητα ζωής κατάφεραν να επιτύχουν οι άνθρωποι στα βάθη των αιώνων (ακόμη κι αυτά που έχασαν ύστερα) το κατάφεραν χάρη στην ανυπακοή, στην παραβίαση των νόμων που ίσχυαν τότε και στα ποτάμια αίματος που έχυσαν αντιστεκόμενοι στους «Θεούς» που συνεργάζονταν με το Κράτος και την Βία. Οι νομοταγείς συνεργάτες της εκάστοτε εξουσίας ξέρουμε πολύ καλά ιστορικά τι ρόλο έπαιξαν.Ο Σοφοκλής στην Αντιγόνη μας δείχνει με τον πλέον αριστοτεχνικό και δραματικό τρόπο την ηθική υποχρέωση για τήρηση των ηθικών νόμων έστω και αν αυτό σημαίνει αντίσταση κατά των ανθρώπινων νόμων με τίμημα το θάνατο. Ο ηθικός νόμος της ελευθερίας, του δικαιώματος στην ζωή και της ισότητας των ανθρώπων υπερισχύει κάθε νόμου ή Συντάγματος κι εμείς έχουμε υποχρέωση να τον ακολουθούμε με κάθε τίμημα.Νικόλαος Γρυσπολάκης

9 σκέψεις σχετικά με το “Περί βίας, νομιμότητας, εξουσίας και άλλων ζιζανίων (με αφορμή την τηλεοπτική εμφάνιση Κατρούγκαλου)

  1. Καταδικάζοντας την “καταδίκη της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται”
    “Αν ένας ηγεμόνας χρησιμοποιεί την εξουσία του εναντίον του λαού του, τότε ο λαός έχει το δικαίωμα να τον αντιμετωπίσει με Βία. Ο σωστός τρόπος για να αντιμετωπιστεί η παράνομη βία της εξουσίας είναι η ίδια η Βία.”
    Τζον Λοκ Δεύτερη πραγματεία περί διακυβερνήσεως
    Η κυβέρνηση μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα αποφάσισε να παρουσιαστεί ως ο εγγυητής της δημοκρατικής νομιμότητας, ως «κέντρο» κι έστρεψε, έπειτα από ένα χρόνο καταστολής του «αριστερού άκρου» και της αντίστοιχης ακροδεξιάς κι αντικομμουνιστικής ρητορικής, την κρατική ισχύ προς το «δεξιό άκρο»….. συνεχεια εδώ: http://wp.me/pryYN-1pg

  2. Aς δεχτούμε λοιπόν πως η «λαϊκή κυριαρχία» και η «κοινωνία» είναι υπεράνω του συνταγματικού δικαστηρίου
    όμως πως διαπιστώνεται το τι θεωρεί σωστό η κοινωνία και τι όχι ?
    Ένας τρόπος είναι οι εκλογές-δημοψηφίσματα……..άλλος?

    Και μη πούμε πως οι διαδηλώσεις και οι ¨αγώνες» μας δείχνουν τη θέληση της κοινωνίας, γιατί αν συνέβαινε κάτι τέτοιο τότε αυτό θα αποτυπωνόταν και στα εκλογικά αποτελέσματα, πράμα που δε συμβαίνει
    Ούτως ή άλλως όλα αυτά αφορούν ελάχιστους, άντε 50000-100000 χιλιάδες (στην καλύτερη) σε μια πόλη 5μυρίων (για να πάρουμε την Αθήνα ως παράδειγμα)

    Φτάσαμε στο σημείο οι τρεις κι ο κούκος, γραφικοί που φωνάζουν και ωρύονται μέρα παρά μέρα (πιθανόν από βίτσιο ή για ενδεχόμενο πλιάτσικο) να θεωρείται πως εκφράζουν την θέληση της κοινωνίας

    Και τι θα γίνει αν αύριο η ΧΑ (η κάτι ανάλογο) αποκτήσει μεγαλύτερη δύναμη και μαζεύει περισσότερους στο δρόμο;….θα μπορεί να αμφισβητεί όποιον νόμο δε γουστάρει στο όνομα της λαϊκής κυριαρχίας;

    Όλα αυτά είναι «οχλοκρατία» και καμμιά σχέση δεν έχουν με δημοκρατία ή λαϊκή κυριαρχία

    • Εμ αυτό είναι το πρόβλημα με το συγκεντρωτικό ιεραρχικό σύστημα. Δεν μπορεί ποτέ να εκφραστεί η λαϊκή κυριαρχία διότι δεν είναι μια και δεν μπορεί να ισχύει σαν οδοστρωτήρας στα πάντα. Γι’αυτό το θέμα είναι να υπάρχει αυτονομία και αυτοδιοίκηση.

      Δεν ξέρω εάν το κάνει εσκεμμένα ή από λάθος αλλά συγχέεις την θέληση της πλειοψηφίας, τις εκλογές, την δημοκρατία σε έναν αχταρμά. Το ότι δεν συμμετέχει το 30-40% στις «εκλογές» σου λέει κάτι; Μήπως το ότι αυτό το κομμάτι του λαού γνωρίζει και αντιλαμβάνεται, έστω και υποσυνείδητα ότι οι εκλογές είναι μια απάτη;

      Η Αθήνα δεν έχει 5 εκατομμύρια αλλά ολόκληρη η Αττική έχει κάτι λιγότερο (πλέον) από 4 -συμπεριλαμβανομένων των εμβρύων, των οικονομικών μεταναστών, των αναπήρων και των ηλικιωμένων-. Όταν επί εβδομάδες τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2011 πάνω από μισό εκατομμύριο (όχι το ίδιο μισό εκατομμύριο αλλά πολλοί που εναλλάσσονταν κάθε μέρα – έρευνα έδειξε ότι το 60% των ελλήνων είχε συμμετάσχει σε αυτές τις διαδηλώσεις έστω και μια φορά-) ήταν έξω από το κοινοβούλιο και έλεγε όχι στο Μνημόνιο, αυτό είναι τρεις κι ο κούκος, γραφικοί που φωνάζουν για πλιάτσικα; Το ότι δεν αφήνεται καμία διαδήλωση χωρίς να χτυπηθεί και χωρίς θύματα, χωρίς βασανισμούς και τυχαίες συλλήψεις, αυτό αφήνει την λαϊκή θέληση να εκφραστεί ελεύθερα;

      Επίσης, δεν ξέρω πάλι αν το κάνεις εσκεμμένα ή από άγνοια, συγχέεις την φασιστική επιβολή της βίας και του ρατσισμού της ΧΑ με την λαϊκή κυριαρχία. Η λαϊκή κυριαρχία δεν σημαίνει πως εάν οι πολλοί θέλουν να σκοτώσουν τους λίγους τότε αυτό πρέπει να γίνει. Λαϊκή κυριαρχία σημαίνει πως εντός των πλαισίων των διεθνώς αποδεκτών ανθρωπίνων δικαιωμάτων (καλό θά’κανε να τα διάβαζες, όπως και το Σύνταγμα) ο λαός αποφασίζει προς τα πού θέλει να κινηθούν οι πολιτικές και πως να γίνουν πράξη αυτά που ευαγγελίζεται το Σύνταγμα. Και πάλι εάν οι άνθρωποι μια κοινωνίας θέλουν κάτι άλλο αποφασίζουν να ακολουθήσουν αυτόνομα και ανεξάρτητα άλλον δρόμο.

      Αυτά τα επιχειρήματα τύπου Πρετεντέρη με λαϊκίστικες και ανιστόρητες ατάκες δεν μπορούν να θολώσουν πλέον τα νερά. Αν έχεις κάποιο σχόλιο επί της ουσίας ας το κάνεις. Εάν είναι να πετάς άσχετες ανακρίβειες, λάσπη και ρητορικές ατάκες δίχως νόημα τότε δεν έχεις κάτι να συνεισφέρεις.

      • «τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2011 πάνω από μισό εκατομμύριο (όχι το ίδιο μισό εκατομμύριο αλλά πολλοί που εναλλάσσονταν κάθε μέρα – έρευνα έδειξε ότι το 60% των ελλήνων είχε συμμετάσχει σε αυτές τις διαδηλώσεις έστω και μια φορά»

        Τώρα με κούφανες !
        Δε νομίζω πως μπορώ να συμμετάσχω σε τέτοια συζήτηση

        • Προφανώς δεν μπορείς να συμμετάσχεις. Μάλλον θα διάβαζες εκείνη την εποχή γι’αυτό δεν είχες καταλάβει τι γίνεται. Μην ανησυχείς, έχει συμβεί και σ’άλλους. Αν θες όμως κάνε μια έρευνα, έχει ενδιαφέρον.

          Αν θες βγες και κάνε καμιά βόλτα και στις εργατικές συνοικίες και ρώτα πόσοι συμφωνούν με τις πολιτικές που εφαρμόζονται. Θα εκπλαγείς. Επίσης το 40% των Ελλήνων ζει στην φτώχεια. Πραγματικά. Το ξέρω πως σε εκπλήσσει και πως δεν έχεις δει κάτι τέτοιο αλλά είναι μια λυπηρή πραγματικότητα. Σπάσε την φούσκα στην οποία ζεις και θα το διαπιστώσεις ιδίοις όμμασι.

          Επίσης δες εδώ: http://www.3comma14.gr/pi/?survey=11948 Το 1/3 των μαθητών (δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου) έχουν συμμετάσχει τον τελευταίο καιρό σε διαδήλωση. Μάλλον θά’ναι εξωγήινοι κι αυτοί.

  3. Πράγματι πρέπει να υπάρχουν ορισμένες θεμελιώδεις αρχές, αποτυπωμένες σε κάποια μορφή Συντάγματος, με μεγαλύτερη αντοχή από πρόσκαιρες λαικές κυριαρχίες. Και μάλλον πάντα πρέπει να υπάρχει και ειδικό ανεξάρτητο σώμα να τις υπερασπίζεται ακόμη και απέναντι σε λαικές ετυμηγορίες που θα τις επιβουλεύονται. Ακόμη και η αυθεντικότερη λαική εξουσία δεν σημαίνει καθόλου ότι δεν θα είναι τυρανική. Αντίθετα θα μπορούσε να είναι τυρανικότερη ακόμη και από αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες της κακιάς ώρας.
    Ωστόσο, η γνώμη μου είναι ότι το παραπάνω κείμενο δεν έχει τέτοιο θέμα, ώστε να πρέπει και εμείς να εστιάσουμε εκεί…

    • Το κεντρικό νόημα του παραπάνω κειμένου είναι πως οι νόμοι και τα Συντάγματα δεν είναι γραμμένα σε πέτρα. Δεν είναι εντολές θεϊκές αλλά σκοπός τους είναι να αντανακλούν το κοινό συναίσθημα και να προστατεύουν τους πολίτες από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας αλλά και τις μειονότητες από τις αυθαιρεσίες των πλειονοτήτων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s