Δύο αυτοκτονίες με κατηγορίες για το πολιτικό σύστημα

Αναδημοσιεύει ο Παύλος

…. …. ….

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013. Ώρα 8 το πρωί. Ένας 41χρονος άντρας δίνει τέλος στη ζωή του πέφτοντας από τον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας που έμενε με την γυναίκα του. – See more at: http://www.larissanet.gr/2013/06/28/eyxomai-to-aima-moy-na-gunei-potami-kai-na-sas-pnixei/#sthash.JL5TRmSV.dpuf

1. Αυτοκτονία Βαρβάρας Αργυρίου

Του γιου της Πέτρου Αργυρίου

Έχει όνομα: τη λένε Βαρβάρα Αργυρίου. Και ήταν η μητέρα μου

Αυτός ο δολοφόνος, ο κατά συρροή δολοφόνος με την άδεια και την ασυλία να σκοτώνει με δηλητήρια ή σιγαστήρα, είναι το πολιτικό σύστημα της χώρας.  Και για αυτό το τέρας πρέπει να επανέλθει η θανατική ποινή.
(Η μητέρα μου Βαρβάρα Αργυρίου, με την λατρεμένη της κορούλα, Καλοκαίρι 2012)
Δεν κρατάω πλέον λογαριασμό για τις αυτοκτονίες της κρίσης. Είμαι όμως απόλυτα βέβαιος ότι από χθες είναι +1. Και είμαι τόσο βέβαιος, γιατί αυτό το +1 που προστέθηκε στα μαθηματικά του θανάτου ήταν… η μητέρα μου.
Από τους γονείς μου αποσυνδέθηκα συναισθηματικά πολύ νωρίς γιατί εκείνοι υποστήριζαν το σύστημα και με προετοίμαζαν για αυτό όπως κάναν όλοι οι νοικοκυραίοι της εποχής.
Στα εφηβικά μου μάτια, η συναισθηματική μου απομάκρυνση από τους γονείς μου ήταν μια τιτάνια μάχη κατά του συστήματος που γνώριζα από τα μικρά μου πόσο στρεβλό και διεφθαρμένο ήταν χωρίς να χρειάζομαι κάποια δηλητηριώδη πολιτική κατήχηση για να με προγραμματίσει.
Φυσικά, όσο δίκιο και αν είχα, είχα άδικο. Γιατί οι γονείς μου, όπως εκατομμύρια άλλοι γονείς, ήταν απλοί και αφελείς άνθρωποι που παγιδεύτηκαν από την γαλαντόμο τοκογλυφία του συστήματος της εποχής τους.
Σφάλμα θανάσιμο για αυτούς και τη γενιά μου και όσες άλλες γενιές απομένουν να ρθουν, αλλά σφάλμα που οφειλόταν στην άγνοια.
Ακριβώς χάρη στην πρόωρη αποσύνδεση μου και στην απόρριψη όλων των γονεϊκών στερεότυπων μπορώ αντικειμενικότατα να σας πω:
Η μάνα μου ήταν αγία. Όπου έβλεπε ανάγκη έστεργε. Πέρασε χρόνια ολόκληρα στα νοσοκομεία της ντροπής και της οδύνης και έκανε εθελοντικά τη νοσηλεύτρια και την ψυχοπομπό σε δεκάδες συγγενείς, γνωστούς και αγνώστους.
Αγκάλιαζε όποιο παιδί βρισκόταν στο διάβα της.
Η ψυχή της δεν είχε το παραμικρό ψεγάδι. Τον παραμικρό δόλο.
Η ανεξάντλητη αγάπη της ήταν η συνδετική κόλλα για την οικογένεια όλη.
Αεικίνητη, με μια ζωντάνια που έβαζε κάτω όλα της τα παιδιά μαζί.
Σήκωσε τόσους σταυρούς αγόγγυστα. Ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε για τίποτα. Δε ζήτησε τίποτα.
Όλα για τους άλλους.
Η Βαρβάρα για όλους και κανείς για τη Βαρβάρα. Δε καταδεχόταν να ζητήσει βοήθεια.
Τα τελευταία χρόνια ήταν τα πιο δύσκολα της ζωής της, ακόμη και με τα τόσα που είχε περάσει.
Η κρίση μπήκε στη ζωή της, στο νοικοκυριό της. Το μέλλον των τριών παιδιών της, όλα τους σπουδαγμένα, πουθενά στον ορίζοντα. Η σύνταξη του άντρα της καρατομήθηκε βάναυσα. Σύνταξη δουλεμένη και πληρωμένη μέχρι την τελευταία της στιγμή πήγε κάτω από το μισό.  Σύνταξη κλεμμένη από τους πολιτικούς αλήτες.
Η γκρίνια του πατέρα καθημερινή. Η πίεση αφόρητη. Η ψυχική επίθεση από τα μήντια που ήθελαν να μας κάνουν να συμμορφωθούμε με τη μαζική κλοπή περιουσιών, αξιοπρέπειας και ζωής, αδιάκοπη.
Η μάνα σήκωνε τους σταυρούς όλων. Δούλευε ασταμάτητα στο νοικοκυριό της, με νυχτερινά τιμολόγια για να σώσει κανά ευρώ.
Αμείλικτη με τον εαυτό της. Αδυσώπητη. Κοιμόταν 4 ώρες την ημέρα για να τα έχει όλα στην εντέλεια.
Πριν από 20 μέρες, αιφνίδια, κάτω από όλη αυτή την πίεση και με τον όλο πόνο που είχε στωικά συσσωρεύσει η καλή μου μάνα κατέρρευσε.
Το μικροσκοπικό ζωντόβολο με την τόση ζωή έγινε σκιά του εαυτού της.
Δεν ήθελε να φάει. Δεν ήθελε να μιλήσει.
Μάταιοι οι γιατροί.
Κάποτε η μάνα μου, με τις εκλάμψεις θυμοσοφίας που είχε, με είχε αγγίξει βαθύτατα λέγοντας μου: Παιδί μου σε θαυμάζω: Είσαι σαν το φοίνικα. Κάθε φορά που πέφτεις σηκώνεσαι.
Προσπάθησα να της αντιγυρίσω το δάνειο ψυχής. Να της πω μάνα, θυμάσαι; Φοίνικας είσαι και εσύ.
Μα το σκοτάδι είχε σβήσει τον σπινθήρα της,
Μες στη θολούρα της έλεγε παλαβομάρες. Έλεγε στα παιδιά της, σε εμάς, πως αυτή μας δολοφόνησε.  Πως μας κατέστρεψε. Ζητούσε κατανόηση για το έγκλημα της. Ζητούσε να παραδοθεί στους αστυνομικούς. Ζητούσε την παραδειγματική τιμωρία της. Τιμωρία γιατί όλη τη ζωή της ήταν αγία.
Η τηλεόραση μιλούσε από μέσα της. Έλεγε πως αυτή τα έφαγε όλα. Τα δισεκατομμύρια. Αυτή τα έκλεψε. Ζητούσε να παραδοθεί στην αστυνομία.
Καταλάβαινε το σκοτάδι στο μυαλό της. Την ήξερε την αρρώστια πολύ καλά τόσους και τόσους που είχε συνοδοιπορήσει καρτερικά στο τελευταίο τους της ζωής ταξίδι.
Δε θα παραδιδόταν στην ασθένεια.
Τη χάσαμε μέσα από τα χέρια μας.
Όταν άλλοι στην ηλικία  της τρέμουν το θάνατο, αυτή, εκείνα τα μοιραία δευτερόλεπτα που ο πατέρας μου πήγε να σβήσει το μάτι της κουζίνας, άνοιξε το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας και έκανε την ηρωική της έξοδο. Σιωπηλά, αδιαμαρτύρητα, πήρε τους σταυρούς της μαζί της, να βαρύνει το σώμα της πούπουλο των 43 κιλών, να την πάρει στα σοβαρά ο θάνατος που εκείνη πάντα τον έπαιρνε αψήφιστα σε σχέση με τον εαυτό της.
Δεν έκανε ο θάνατος ηρωίδα τη μάνα μου. Όχι όπως έγινε με τον ήρωα Δημήτρη Χρίστουλα. Ηρωίδα ήταν η μάνα μου στην καθημερινότητα της. Μια μικρή καθημερινή ηρωίδα.
Ακούσαμε κραυγές από κάτω.
Μόλις την είδαμε από το μπαλκόνι πεσμένη δίπλα στα σκουπίδια, ο καθένας από εμάς, από την οικογένεια της που λάτρευε, σπάσαμε. Η κολώνα του σπιτιού μας είχε σπάσει, τα κόκκαλα της είχαν σπάσει.
Πέσαμε ο καθένας από εμάς σαν χάρτινοι πύργοι στο πάτωμα σφαδάζοντας από τους λυγμούς.
Κατεβήκαμε κάτω, μέσα στο κεραυνόπληκτο πλήθος.
Η μάνα μας μας άφησε έτσι όπως την θυμόμασταν: ούτε αμιχή. Ούτε σταγόνα αίματος να κηλιδώσει την όψη της.
Όλα μέσα της. Όλη η ζημιά εσωτερικά. Όπως στη ζωή, έτσι και στο θάνατο. Το κοριτσάκι μας.
Ο πατέρας μου τραβούσε τα μαλλιά του. Το σπουργιτάκι μου. Το κατσικάκι μου. Αχ περιστεράκι μου!
Ήταν ακόμη ερωτευμένος μαζί της, με την σύντροφο της ζωής του. Δεν έκλαιγε για αυτόν. Για εκείνη έκλεγε. Κανείς δεν έκλαιγε για τον εαυτό του. Όλοι κλαίγαμε που χάθηκε κάτι τόσο σπάνιο.
Είμαι δολοφόνος φώναζε ο πατέρας μου. Είμαι εγκληματίας.
Όχι ο πατέρας μου δεν ήταν δολοφόνος. Ένας καλός άνθρωπος είναι. Χωρίς πλέον τη λατρεμένη του σύντροφο.
Η μάνα μου δεν άφησε σημείωμα. Δεν προλάβαμε να πούμε ένα αντίο, να ακούσουμε τις τελευταίες της επιθυμίες, να της κρατήσουμε το χέρι, να της χαϊδέψουμε τα μαλλιά, να της δώσουμε ένα φιλί στο μάγουλο. Έφυγε μπροστάρησα, περήφανη και μόνη.
Ο θάνατος της μάνας μου θα μας αφήσει με ακόμη περισσότερα χρέη. Όπως είχα προβλέψει χρόνια πριν για τη χώρα, μετά βίας μπορούμε να θάψουμε τον νεκρό μας, τόσο ζωντανό μέχρι πριν από μερικές στιγμές.
Μας άφησε όμως μια πλούσια κληρονομιά. Την τεράστια ψυχή της. Ένα μικρό κομματάκι από την ψυχή της να δέσει τη ραγισμένα μας από τον τόσο άδικο χαμό της καρδιά μας. Να μας κάνει όχι σκληρότερους αλλά καλύτερους ανθρώπους. Μια κληρονομιά που οφείλουμε να τιμήσουμε. Ελπίζω, μόνο να ελπίζω μπορώ, πως θα φανούμε αντάξιοι του κληροδοτήματος της. Της αγάπης της για όλους τους ανθρώπους.
Ήμουν από τους πρώτους που κατέδειξα το θέμα των αυτοκτονιών της κρίσης. Μια από αυτές ήρθε και στοίχειωσε το σπίτι μας και τη ζωή μας.
Η μάνα μου προσπαθούσε να μας πείσει πως ήταν δολοφόνος. Πως μας σκότωσε. Η μάνα μου δεν ήταν δολοφόνος. Ήταν αγία.
Ο πατέρας μου φώναζε πως ήταν δολοφόνος. Πως την άφησε να πεθάνει. Δεν είναι δολοφόνος. Είναι ένας καλός άνθρωπος.
Ούτε εγώ είμαι δολοφόνος ούτε κανένας από την οικογένεια μου.
Ξέρω όμως ποιος είναι ο δολοφόνος της μάνας μου. Δεν ήταν το χέρι του βέβαια που την έσπρωξε από το παράθυρο. Αυτό έγινε με τη δική της βούληση και με το ανίκητο της, ηρωικό σχεδόν πείσμα στην αξιοπρέπεια.
Ήταν όμως αυτός ο δολοφόνος που έβαλε τη μεγάλη και ασήκωτη κοτρώνα πάνω στην πλάτη της, ακριβώς πάνω από τους σταυρούς της που για δεκαετίες  πρόθυμα και αγόγγυστα σήκωνε με τα 43 της κιλά.
Ήταν όμως αυτός που την ανάγκασε, αυτή την αεικίνητη ακαταπόνητη γυναίκα να ακινητοποιηθεί στο κρεβάτι της ντροπής δίπλα στο παράθυρο στης απόδρασης της από την ζωή. Και μόνο αυτό το παράθυρο μπορούσε να δει πλέον σαν έξοδο από ένα πόνο εσωτερικό τόσο φριχτό που ούτε να τον ψελλίσει δεν μπορούσε.
Αυτός ο δολοφόνος, ο κατά συρροή δολοφόνος με την άδεια και την ασυλία να σκοτώνει με δηλητήρια ή σιγαστήρα, είναι το πολιτικό σύστημα της χώρας.  Και για αυτό το τέρας πρέπει να επανέλθει η θανατική ποινή.
Καλή ανάπαυση Βαρβάρα μας, γλυκό μας κοριτσάκι!!!
……
……………………………………………………………..

2. Αυτοκτονία Νικόλα Τζιανή

 

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013. Ώρα 8 το πρωί. Ένας 41χρονος άντρας δίνει τέλος στη ζωή του πέφτοντας από τον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας που έμενε με την γυναίκα του.

Άφησε το παρακάτω σημείωμα που ξεκινά έτσι:

«Σε όλους αυτούς που με έφεραν ως εδώ

Εύχομαι να είμαι ο τελευταίος που θα πληρώσει τις αποφάσεις σας με αίμα«

Παρακάτω συνεχίζει και τελειώνει έτσι:

«Σας εύχομαι το αίμα μου να γίνει το ποτάμι που θα σας πνίξει.

Σας εύχομαι ότι κάνατε σε αυτό το λαό και τη χώρα να τα βρείτε στα σπίτια σας.

Τέλος εύχομαι να ξυπνήσουν οι ΕΛΛΗΝΕΣ και να πάρουν τη χώρα στα χέρια τους. Με δανεικά στα δανεικά δεν σώθηκε ποτέ κανένας

Γειά σας

Νικόλας Τζανής«

 

Αυτοκτονία

Πηγή: http://www.larissanet.gr/2013/06/28/eyxomai-to-aima-moy-na-gunei-potami-kai-na-sas-pnixei/

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Σύντομος δικός μας σύνδεσμος: http://wp.me/pPn6Y-gIu

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Για επικοινωνία: ormithiella@hotmail.gr

………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013. Ώρα 8 το πρωί. Ένας 41χρονος άντρας δίνει τέλος στη ζωή του πέφτοντας από τον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας που έμενε με την γυναίκα του. – See more at: http://www.larissanet.gr/2013/06/28/eyxomai-to-aima-moy-na-gunei-potami-kai-na-sas-pnixei/#sthash.JL5TRmSV.dpuf
Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013. Ώρα 8 το πρωί. Ένας 41χρονος άντρας δίνει τέλος στη ζωή του πέφτοντας από τον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας που έμενε με την γυναίκα του. – See more at: http://www.larissanet.gr/2013/06/28/eyxomai-to-aima-moy-na-gunei-potami-kai-na-sas-pnixei/#sthash.JL5TRmSV.dpuf
Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013. Ώρα 8 το πρωί. Ένας 41χρονος άντρας δίνει τέλος στη ζωή του πέφτοντας από τον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας που έμενε με την γυναίκα του. – See more at: http://www.larissanet.gr/2013/06/28/eyxomai-to-aima-moy-na-gunei-potami-kai-na-sas-pnixei/#sthash.JL5TRmSV.dpuf
Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013. Ώρα 8 το πρωί. Ένας 41χρονος άντρας δίνει τέλος στη ζωή του πέφτοντας από τον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας που έμενε με την γυναίκα του. – See more at: http://www.larissanet.gr/2013/06/28/eyxomai-to-aima-moy-na-gunei-potami-kai-na-sas-pnixei/#sthash.JL5TRmSV.dpuf

8 σκέψεις σχετικά με το “Δύο αυτοκτονίες με κατηγορίες για το πολιτικό σύστημα

    • πες τα ρε σαλαμανδρα! η απολυτη δειλια! απο το αυτομαστιγωμα στον εθελοντικο θανατο! στη βουλγαρια εμαθα εχουν γινει πολλες αυτοκτονιες τετοιου περιεχομενου τον τελευταιο χρονο!

  1. υπερεπαναστάτες αράξτε λίγο. Η απόλυτη δειλία είναι να γλύφεις κατουρημένες ποδιές, να καταπιέζεις και να εξαθλιώνεις, να μη κοντραριστείς ποτέ για τίποτα που αξίζει μόνο και μόνο για να μη βρεθείς ποτέ σ’αυτή τη θέση. Σίγουρα δεν είναι λύση, αλλά κάποιοι από τους εξαθλιωμένους λυγίζουν, κάποιοι σπάνε κιόλας. Λίγος σεβασμός.

    • εχεις σαφως δικιο, σεβασμος στον ανθρωπο που εσπασε! αλλα αφησε ενα σημειωμα και επραξε και απαιτειται κριτικη! δηλαδη εσυ τι λες? καλα εκανε? αυτα που γραφει?

  2. συμφωνώ οτι επιβάλεται κριτική – προτάσεις / προοπτική, όπως λέει και στο γράμμα ο άνθρωπος ξέρει οτι δεν βοηθάει κανέναν έτσι. Όπως ούτε η ντροπή, δικαιολογημένη ή μη, βοηθάει, στη φάση τη σημερινή για μένα εξαγριωμένος πρέπει να ναι ο (περισσότερος) κόσμος, οχι ντροπιασμένος. Το σχολίασα γιατί ούτε η απόλυτη δειλία είναι κ αν κ γενικό το πρώτο σχόλιο, υπονοεί οτι ούτε στη ζωή έχει αξιοπρέπεια . Και για κάποιο κόσμο (δυστυχώς όχι πολύ), πολύ πιθανόν και για τους ανθρώπους του άρθρου, δεν νομίζω πως ισχύει.

  3. Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΣ ΚΙ Ο ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ
    Ή
    ΓΙΑΤΙ Ο ΑΔΩΝΙΣ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΑΛΑΚΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ

    Ο Άδωνης είναι ναζιστής. Πιστεύει ότι Έλληνας σημαίνει να έχεις το ίδιο …DNA με τους αρχαίους. Σ’ αυτή την περίπτωση, που δεν ισχύει , ούτε ο ίδιος δεν είναι «Έλληνας» μια που κατάγεται από Αλβανούς (αρβανίτες) και Βλάχους. Γενικά, οι ιδεολογικές του απόψεις, δε διαφέρουν από εκείνες των νεο-ναζί.
    Ο Άδωνις είναι αντισημίτης. Έχει πουλήσει το βιβλίο του Εθνικοσοσιαλιστή (ναζιστή) Πλεύρη «Οι Εβραίοι», ένα ξερατό ,που ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ το Αουσβιτς. Μάλιστα το έχει χαρακτηρίσει βόμβα. Ο Πλεύρης λέει οτι …»Στον Εβραίο έτσι πρέπει να συμπεριφέρεσαι: συνοπτικές διαδικασίες και εκτέλεση στα πέντε μέτρα. Και οτι ο Χίτλερ «καλά τους έκανε στους Εβραίους».

    Ο Άδωνης είναι υπόπτως λυσσασμένος ομοφοβικός. Έχει γράψει ένα άθλιο βιβλίο (το μόνο του, μια κακο-εξηγημένη συρραφή ανυπόστατων μυθευματων ), μόνο και μόνο για να υποστηρίξει, ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν …ομοφυλόφιλοι. Ο κόσμος το ‘χει τούμπανο και ο ναζιστής κρυφό καμάρι.
    Μόνο για τα παραπάνω, ο Άδωνις ,ακόμα και με τους υπάρχοντες νόμους θα έπρεπε να ήταν ΦΥΛΑΚΗ. Δεν είναι, γιατί φαίνεται, ότι ακόμα ισχύει στην Ελλάδα το ρητό του Ηλία Πετρόπουλου, οτι η Δικαιοσύνη είναι η δουλάρα της αστυνομίας.

    Ο Άδωνις είναι και αγράμματος. Πιστεύει ότι δεν υπάρχει συνομοταξία Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, ούτε Πρωτο-ινδοευρωπαίκή γλώσσα αλλά όλες οι γλώσσες του κόσμου προέρχονται από τα Ελληνικά. Σε οποιοδήποτε Πανεπιστήμιο αν πάει και τα πει αυτά, θα καταλάβουν ότι είναι ένα ανεκδιήγητο σούργελο.

    Δεν ξέρει να γράφει το όνομά του. Επειδή είναι και κομπλεξικός αντισημίτης, δεν παραδέχεται ότι το όνομα «Άδωνις» είναι σημιτικό (εβραϊκά adonai σημαίνει Θεός, άλλωστε ο Άδωνις ήταν θεός μη Ελληνικός, που ήρθε από απέναντι. Λαθρομετανάστης δηλαδή). Έχει μάλιστα πει ότι το θεό τον λέγανε Άδωνι επειδή …τραγουδούσαν στη γιορτή του (άδω). Πρώτα δηλαδή τον τραγούδησαν και μετά τον ονόμασαν. Ο ….Άγιος Τραγουδούλης, lololol. Μιλάμε για παράνοια. Άσε που το ᾄδω γράφεται με υπογεγραμμένη. Αλλά τα αγράμματα ζωντόβολα που τον ψηφίζουν, ξέρουν από ελληνική γλώσσα;

    Ο Άδωνης εμφορείται και υπό άλλων αντι-επιστημονικών ιδεών:
    Έχει κάνει επερώτηση στη βουλή περί του τι κάνει η Πολιτεία για το …Hellenic Quest .Αυτό τον ελληνοβαρεμένο αστικό μύθο, ότι τάχα κάτι «Ισπανοί ευρωβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθεί η Ελληνική ως επίσημη γλώσσα της Ε.Ε» Και διατυμπανίζει το αποδεδειγμένα ανύπαρκτο γεγονός, που έχει παραχθεί στη φαντασία κάποιων αμαθών, ότι «κάποιοι» επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ότι » οι Η/Υ προχωρημένης τεχνολογίας δέχονται ως «νοηματική» γλώσσα μόνον την Ελληνική». Έχει υποστηρίξει την παλαβομάρα που λέει οτι, δήθεν, τα Ελληνικά είναι ανώτερη γλώσσα επειδή είναι «εννοιολογική», ενώ οι άλλες οι κατώτερες είναι, δήθεν, «σημειολογικές». Πρωτοετής της φιλολογίας, θα μπορούσε να διακρίνει τη βλακεία και την παράνοια όσων πιστεύουν τέτοιους «χόακες». Είχε κάνει κι άλλη επερώτηση στη βουλή: Τι κάνει το κράτος για να αναδείξει τα παιδιά Indigo!!! που σύμφωνα με τους παραψυχολόγους έχουν διαφορετική από μας … αιθερική αύρα!!! Άντε, να δούμε και μάγους γιατρούς στα νοσοκομεία να κάνουν βουντού…

    Μπούρδες-μπούρδες-μπούρδες κι αγραμματωσύνες.

    Επίσης είναι ψεύτης και έχει πολλά από τα συμπτώματα της ψυχικής διαταραχής του ναρκισσισμού. Ο ίδιος είχε πει για το Σαμαρά, ότι είναι «ο αχρηστότερος υπουργός από καταβολής ελληνικού κράτους» και έχει γελάσει (ψεύτικα και υπερπαίζοντας, σα φτηνός μπουλουκτσής θεατρίνος) εις βάρος του νυν αρχηγού του επί ώρα πολύ. Πως άλλαξε, έτσι ξαφνικά, όμως, δε μας είπε.

    Ο Άδωνις είναι λυσσασμένος νεοφιλελεύθερος. Έχει δηλώσει ότι «εμείς οι καπιταλιστές» θέλουμε ο πολίτης να αγοράζει τα πάντα, το νερό, τη μόρφωση, τον αέρα που αναπνέει. Σε περίοδο κρίσης η ιδεολογία αυτή ισοδυναμεί με έγκλημα, με γενοκτονία.

    Ο Μπουμπούκος είναι απατεώνας πατριδοκάπηλος.Λέει ότι πουλάει βιβλία της Ελληνικής Γραμματείας «για το έθνος» ενώ τα πουλάει για την κονόμα. Απόδειξη, οτι ποτέ δεν είπε στους «Ελληνες», οτι τα ίδια αυτά βιβλία τα βρίσκει κανείς στο Ιντερνετ ΤΖΑΜΠΑ!!!

    Ο Μπουμπούκος είναι ρατσιστής. Πως θα είναι επικεφαλής ενός οργανισμού που στηρίζεται σε μια ηθική που λέει ότι οι ασθενείς, μπρος στην αρρώστια, τον πόνο και το θάνατο είναι ίσοι, δε χωρίζονται σε άσπρους και μαύρους , σε ντόπιους και ξένους;
    Ι
    Το χειρότερο, ο μπουμπούκος είναι και σαδιστής. Έχει προτείνει τη εξής λύση για τους μετανάστες: Να τους πιάνουν, λέει και να τους αφήνουν στο Σούνιο, και καθώς δεν έχουν λεφτά, θα έρχονται στην Ομόνοια με τα πόδια. Και αυτό να γίνεται 10, 15 φορές μέχρι να εξουθενωθούν… Και γενικά «να κάνουμε τη ζωή τους δύσκολη, για να φύγουν από την Ελλάδα». Τύφλα να χει ο Κεμάλ Ατατούρκ και τα αμελέ ταμπουρού, τα τάγματα εργασίας, με τα οποία εξόντωνε τους Έλληνες κι άλλες μειονότητες, μέσα σε εξαντλητικές πορείες στις ερήμους της ανατολής.

    Εκεί φτάσαμε: Ο ανάλγητος ναζιστής, αντισημίτης, ψεύτης, απατεώνας, σαδιστής Άδωνης, δηλαδή μία ψυχοπαθολογική προσωπικότητα, να είναι υπεύθυνος για τους Έλληνες και ξένους ασθενείς, τις οροθετικές, τους γέροντες,τους χρήστες, τους μετανάστες και τα άρρωστα παιδιά τους, τους άνεργους, δηλαδή τους συνανθρώπους μας που περισσότερο από κάθε άλλον χρειάζονται τη βοήθεια μας… Πρόκειται για τον ιερό γάμο του Νεο-φιλελευθερισμού, που είναι ο σύγχρονος φασισμός , με τον παραδοσιακό ναζισμό, πάνω στο κοινό έδαφος του μίσους των κεφαλαιούχων εναντίον όσων έχουν μόνο την εργατική τους δύναμη.

    Δε μένει παρα να φωνάξουμε κι εμείς, μαζί με τους φασιστοννεδίτες:

    Alas! alas! Heil Samaras!

    *Η δε Μπουμπούκα, η «κουλή η ξανθιά», που λέει το τραγούδι, καθώς και το ανάλγητο τηλεοπτικό ξέσκισμα της αξιοπρέπειας του ατόμου, από το οποίο ξέσκισμα εκείνη ψωμιζόταν, είναι η πηγή του Ναζισμού. («Το πουλάκι σου Άδωνι, είναι δυο πόντοι» .Τατάααααμ. Γρήγορο ζουμ ιν, δραματική παύση: «-Αλήθεια ή ψέμματα;») Αλλά αυτό είναι το υλικό για μια άλλη προκήρυξη.

    ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΟΜΑΔΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s