ΗΓΕΤΕΣ & ηγέτες

http://wp.me/pPn6Y-fUO  

08-03-2013  &  09-03-2012  

«Ya no soy yo. Soy el pueblo.»

Hoy, el pueblo se desborda de amor

y despide a su Pdte Chávez

¡ HASTA SIEMPRE COMANDANTE CHÁVEZ FRÍAS !

¡ HASTA LA VICTORIA ! ¡ VENCEREMOS ! *

ΗΓΕΤΕΣ & ηγέτες

Πηγές: κυκλοφορεί στο Facebook /

TeleSURtv.net– La Señal Informativa de América Latina

* >>>

«Πιά δεν είμαι εγώ. Είμαι ο λαός.» 

Σήμερα, ο λαός ξεχειλίζει από αγάπη

και αποχαιρετά τον Πρόεδρό του Τσάβες

Μέχρι την αιωνιότητα Κομαντάντε Τσάβεζ  Φρίας!

Μέχρι τη Νίκη! Θα Nικήσουμε!

————————————————————-

Με τον τρόπο αυτό & με αυτά τα λόγια

ο λαός της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας, 

οι λαοί της Κεντρικής & Νότιας Αμερικής

& 55 αντιπροσωπείες από όλη την υφήλιο

(ακόμα και από ΗΠΑ)

αποχαιρέτησαν τον μεγάλο Ηγέτη των φτωχών.

Με ειδική τελετή, μέσα σε κλίμα μεγάλης συγκίνησης, 

με το Σύνταγμα στα χέρια όλοι οι παρευρισκόμενοι,

κρατώντας το με μεγάλο σεβασμό,

ορκίστηκε τις απογευματινές ώρες

ως «εντεταλμένος Πρόεδρος»

ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Nicolás Maduro Moros,

έτσι όπως είχε υποδείξει/προτείνει ο Ούγκο Τσάβες,

με τη λογική να μη μείνει ακυβέρνητη η χώρα ούτε για μια στιγμή,

με σκοπό να την οδηγήσει σε εκλογές, μέσα σε 30 ημέρες,

όπου ο ίδιος ο λαός θα αποφασίσει για το νέο του Πρόεδρο,

κάτι που τονίστηκε ιδιαίτερα.

Ο Nicolás Maduro Moros τόνισε, επίσης, ιδιαίτερα, τουλάχιστον 3 φορές,

στη συγκινητική του ομιλία στη Βουλή,

αμέσως μετά την ορκωμοσία του,

ότι «δεν έχει καμία προσωπική φιλοδοξία»

& ότι «ο λαός της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας

είναι αυτός που πραγματικά θα αποφασίσει για τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν».

Τόνισε, επίσης, τον «περίεργο & ξαφνικό τρόπο»

με τον οποίο εκδηλώθηκε η ασθένεια του Ούγκο Τσάβες,

η οποία ήταν «εξαιρετικά καλπάζουσα»,

αφήνοντας πολλά υπονοούμενα,

στα οποία ανταποκρίνονταν γνέφοντας 

οι παρευρισκόμενοι στην εκδήλωση.

Σε ξεχωριστή θέση ανάμεσά τους ο Ραφαέλ Κορρέα,

Ηγέτης του Εκουαδόρ. 

Ο Jorge Arreaza, πρώην Υπουργός Επιστήμης & Τεχνολογίας,

ορκίστηκε Εντεταλμένος Αντιπρόεδρος της Προσωρινής Κυβέρνησης.

Ο Nicolás Maduro Moros μαζί με όλους τους Υπουργούς 

της Κυβέρνησης , με στρατιωτικούς από τα ανώτατα (αλλά και όλα τα) κλιμάκια

& με όλο τον παρευρισκόμενο κόσμο

ορκίστηκαν όλοι μαζί μπροστά στο φέρετρο του εκλιπόντος Ούγκο Τσάβες,

μπροστά στη μητέρα του, τ΄αδέρφια & παιδιά του,

ότι θα διαφυλάξουν με κάθε τρόπο

ότι έχτισε μέχρι τώρα με κόπους & αγώνες 

ο λαός της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας.

Οι Βενεζολάνοι,

παρά τη μεγάλη συγκίνηση & θλίψη που βιώνουν

μετά τον πρόωρο χαμό του Ηγέτη τους,

διδάσκουν πολιτισμό, αλληλεγγύη, δικαιοσύνη

σε όλη την υφήλιο.

*

Ότι είναι υπογραμμισμένο,

περιλαμβάνει ενεργό link

για όποιον θέλει να παρακολουθήσει τις σχετικές εκδηλώσεις

& τα ειδικά αφιερώματα στον Ούγκο Τσάβες,

από κεντρικό ειδησεογραφικό κανάλι της Λατινικής Αμερικής.

Τα ισπανικά είναι γλώσσα που αντιλαμβάνονται όσοι μιλούν ελληνικά.

Μην ξεχνάμε, βέβαια, ότι οι εικόνες μιλούν όσο 1.000 λέξεις.

Όσοι μιλούν γαλλικά ή ιταλικά, έστω και λίγα,

θα διευκολυνθούν ακόμη περισσότερο στην κατανόηση.

Ανεξάρτητα από τα σχετικά άρθρα που διαβάζουμε,

το να παρακολουθήσουμε τα ίδια τα γεγονότα

μέσα στο πολιτισμικό λίκνο τους,

μας κάνουν να κατανοήσουμε ακόμη περισσότερο

τη σημασία τους.

Ένα ακόμη υπογραμμισμένο ενεργό link,

πάνω στο όνομα του εκλιπόντος Ηγέτη,

οδηγεί σε συνοπτικό κείμενο

της βιογραφίας του & των πραγματικών κατορθωμάτων & αγώνων του,

όχι μόνο για το λαό της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας,

αλλά και για όλους τους λαούς της Λατινικής Αμερικής,

με βασικό μέλημα & σκοπό

την αυτονομία τους,

την ανεξαρτησία τους από άλλες δυνάμεις,

το να πάψουν να είναι «η ουρά των ΗΠΑ»,

το «κάτω τμήμα» της κοινής ηπείρου που ανήκουν,

την κοινωνική δικαιοσύνη,

τα κοινωνικά & ανθρώπινα δικαιώματα στη διαβίωση, την υγεία, την παιδεία,

την απομάκρυνση της -κάθε είδους- ανθρώπινης εκμετάλλευσης από άνθρωπο,

την καλύτερη & ανθρώπινα αξιοπρεπή ζωή,

την αγάπη προς την Πατρίδα & τη γη που κάποιος γεννήθηκε,

(Patria o Muerte / Πατρίδα ή Θάνατος)

την αλληλεγγύη,

την αληθινή ανθρωπιά.

*

Είναι δύσκολο για κάποιον να μπορέσει να κατανοήσει το μέγεθος αυτού του Ηγέτη.

Δύσκολο, ακόμα και για κάποιον που γνωρίζει τη γλώσσα & την κουλτούρα των λαών αυτών.

Μέγεθος Παγκόσμιας Εμβέλειας & μεγάλης σπανιότητας.

Πέρα από πολιτικές ιδεολογίες & κομματικά θέματα.

Ο Κομαντάντε Ούγκο Τσάβες εξέφραζε όλα τα ιδανικά που αναφέρονται παραπάνω,

μέσα από ένα σπάνιο συνδυασμό τους,

μέσα από τα ίδια του τα βιώματα & τις εμπειρίες του στη γη αυτή που τον γέννησε,

με μοναδικό επίκεντρο ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.

Πιστεύω πως, ακόμη και όσοι έχουν συγγενική πολιτική ιδεολογία με τα προαναφερθέντα ιδανικά,

είναι πολύ λίγοι εκείνοι που μπορούν αληθινά να κατανοήσουν τί κατόρθωσε ο άνθρωπος αυτός.

Το θέμα είναι καθαρά πολιτισμικό:

οι πολύπαθοι λαοί της Λατινικής Αμερικής

είναι στην ουσία οι μόνοι που κατανοούν το αληθινό μέγεθος του εν λόγω Ηγέτη.

Γι΄αυτό και παραθέτουμε ενεργά links:

η κατανόηση του θέματος αυτού είναι καθαρά βιωματική.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.

Και είναι σημαντική η κατανόηση,

γιατί το παράδειγμα του ανθρώπου αυτού,

δίνει αληθινά κίνητρα να παλέψουμε όλοι για έναν καλύτερο & πιο ανθρώπινο κόσμο.

ΑΛΗΘΙΝΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΟΣΜΟ.

Ηγέτες του μεγέθους του

γεννιούνται με μεγάλη σπανιότητα

και όχι με μεγάλη συχνότητα μέσα σε εκατοντάδες χρόνια.

«Γεννιούνται»,

αλλά είναι και ο ίδιος ο συνδυασμός

των βιωμάτων, των εμπειριών,

της τόλμης, της φυσικής & ψυχικής δύναμης,

των προσωπικών αγώνων τους,

που τους κάνει να «γίνονται».

«Γεννιούνται», αλλά και «γίνονται».

Ένας αληθινά σπάνιος συνδυασμός,

που γράφει, όμως, την αληθινή ιστορία

του πολιτισμού του ανθρώπου.

Αυτή που αληθινά αξίζει να μνημονεύεται

για τα επιτεύγματά της,

τα επιτεύγματα της ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ

& όχι τις δράσεις των πολέμων & της σκλαβιάς.

*

Στο πολύ ενδιαφέρον Ντοκιμαντέρ (παραγωγής του TeleSUR TV,

κεντρικού καναλιού πληροφόρησης όλης της Λατινικής Αμερικής),

με τίτλο «Guerillero como el Ché» («Αντάρτης όπως ο Τσε»),

ο Ούγκο Τσάβες διηγείται ιστορίες από τις συζητήσεις του με τον Φιντέλ Κάστρο.

Ούγκο Τσάβες: » Η Επανάσταση δεν είναι να περπατάς/ προχωράς με ένα όπλο.

Είναι να καταφέρεις να δώσεις το μέγιστο σύνολο ευτυχίας στο λαό, 

που θα έχει μια διάρκεια για πάνω από 100 χρόνια,

όπως έλεγε και ο Μπολιβάρ, που προδόθηκε τόσο πολύ, σε πολλούς τόπους».

.

«Το παρόν είναι αγώνας, πάλη. Και νίκη.

Δε μιλάμε για ουτοπία.

Πάλη και νίκη.

Το μέλλον, όμως, θα μας ανήκει».

.

Ούγκο Τσάβες: «Πατρίδα ή Θάνατος! Θα νικήσουμε!» («¡Patria o Muerte! ¡Venceremos!)

>>>Φιντέλ Κάστρο:»Νικάμε ήδη τώρα!» («¡Estamos venciendo! / «Δε θα λες  θα νικήσουμε. Νικάμε ήδη τώρα!»)

.

Ούγκο Τσάβες: ‘Λένε πως πριν φύγει απ΄τη ζωή ο Τσε, έστειλε μήνυμα στον Φιντελ  ‘»πείτε στον Φιντέλ ότι κάποια μέρα  θα δούμε μία επανάσταση θριάμβου στη Λατινική Αμερική».

Λέω, λοιπόν, κι εγώ ‘»πείτε στον Φιντέλ ότι εδώ θριαμβεύουμε» ‘.

.

Ούγκο Τσάβες: 

«Ο Ιμπεριαλισμός θα καταρρεύσει μέσα στις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα».

*

————————————————————————————————————————————————–

*

Ο «πρόεδρος των φτωχών» άλλαξε τη Νότιο Αμερική

Ο θάνατος του Τσάβες σηματοδοτεί την έναρξη επίθεσης των ΗΠΑ

για να καθυποτάξουν απολύτως εκ νέου όλες τις χώρες του Δυτικού ημισφαιρίου
 .
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
Πέρασε στην Ιστορία ο Ούγκο Τσάβες. Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας θα κατοικεί από εδώ και πέρα στον κόσμο των θρύλων. Για γενιές και γενιές στις φτωχές λαϊκές οικογένειες οι μεγαλύτεροι θα διηγούνται στους νεότερους πώς ήταν η χώρα όταν κυβερνούσε ο «πρόεδρος των φτωχών».
.
Τότε που εκατομμύρια φτωχοί εργάτες και αγρότες της Βενεζουέλας απόκτησαν για πρώτη φορά στη ζωή τους τη δυνατότητα να επισκεφθούν γιατρό, τότε που εκατοντάδες χιλιάδες Βενεζουελάνοι μπήκαν σε διαμέρισμα φεύγοντας από τις καλύβες και τις παράγκες, τότε που εκατομμύρια φτωχοί έμαθαν να γράφουν και να διαβάζουν καθώς ο Τσάβες έστειλε 250.000 (!) δασκάλους και φοιτητές να μάθουν γράμματα στους απόκληρους της κοινωνίας…
.
Τον Τσάβες δεν τον κλαίνε όμως μόνο εκατομμύρια κάτοικοι της Βενεζουέλας. Τον κλαίνε και πολλές πολλές δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι πρώτα πρώτα σε ολόκληρη τη Νότιο Αμερική, σε όλη τη Λατινική Αμερική. Ο λόγος του λατινοαμερικάνικου θρήνου είναι ότι ο Ούγκο Τσάβες επέδρασε καταλυτικά με την πολιτική που άσκησε στην αλλαγή του πολιτικού προσανατολισμού σχεδόν όλων των χωρών της Νοτίου Αμερικής σε προοδευτική κατεύθυνση. Οπως ο Φιντέλ Κάστρο και η κουβανική επανάσταση σφράγισαν τις συνειδήσεις των Λατινοαμερικανών τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, έτσι και ο Ούγκο Τσάβες άφησε βαριά τη σφραγίδα του στη Νότιο ιδίως Αμερική κατά τη δεκαετία και πλέον από το έτος 2000 μέχρι σήμερα.
.
Η Βενεζουέλα δεν είναι ούτε μια πολύ μικρή χώρα, καθώς ο πληθυσμός της ανέρχεται σε περίπου 28 εκατομμύρια, ούτε μια χώρα χωρίς οικονομικές δυνατότητες, καθώς τα πετρέλαιά της αποφέρουν έσοδα πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο. Εθνικοποιώντας τα πετρέλαια και αξιοποιώντας τα έσοδα από την πώλησή τους πρωτίστως για τη μαζική βελτίωση του επιπέδου ζωής των Βενεζουελάνων και δη των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων και δευτερευόντως για να βοηθήσει προοδευτικά καθεστώτα φτωχών λατινοαμερικανικών χωρών, ο Τσάβες αναδείχθηκε στην αδιαφιλονίκητη ηγετική φυσιογνωμία της Λατινικής Αμερικής αυτή την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα.
.
Ο Τσάβες είναι αυτός που έσωσε οικονομικά την Κούβα. Χωρίς τον Τσάβες είναι άκρως αμφίβολο αν θα μπορούσαν να νικήσουν στις εκλογές ο Μοράλες στη Βολιβία και ο Κορέα στον Ισημερινό. Δεν εννοούμε ότι ο Τσάβες τους στήριξε οικονομικά και επικράτησαν. Πέραν του ότι και αυτή η παράμετρος σίγουρα υπήρξε, το καθοριστικό στοιχείο της επιρροής του Τσάβες στη Λατινική Αμερική ήταν το ιδεολογικό και πολιτικό παράδειγμά του: ένας φτωχός μιγάς όχι μόνο έγινε πρόεδρος, αλλά και έγινε πρόεδρος συντρίβοντας τη λυσσώδη αντίσταση της απίστευτα διεφθαρμένης αλλά και ισχυρότατης αστικής τάξης της Βενεζουέλας, αρπάζοντάς της τα πετρέλαια και μοιράζοντας τα κέρδη από την εκμετάλλευσή τους στον λαό.
.
Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Τσάβες τόλμησε να σηκώσει κεφάλι εναντίον των ΗΠΑ, να αποκρούσει το πραξικόπημα που οργάνωσε η Ουάσιγκτον από κοινού με το κατεστημένο της Βενεζουέλας στις 12 Απριλίου 2002, να αποκαλεί δημοσίως «Χίτλερ» τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους και «φασίστα» τον δεξιό Ισπανό πρωθυπουργό Χοσέ Μαρία Αθνάρ. Αυτό είναι που έδωσε κουράγιο και αυτοπεποίθηση στους λαούς της Νοτίου Αμερικής. Υπό το πρίσμα αυτό ο Τσάβες και η πολιτική του επέδρασαν στη μετατόπιση προς τα κεντροαριστερά και των δύο «γιγάντων» του νότιου τμήματος της αμερικανικής ηπείρου – της Βραζιλίας των 200 εκατομμυρίων ανθρώπων και της κατεξοχήν «ευρωπαϊκής» Αργεντινής με τα 42 εκατομμύρια κατοίκους.
.
Ο χαμός του Τσάβες συνιστά σοβαρότατο πλήγμα για τις προοδευτικές κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής. Το κενό που αφήνει είναι άκρως δυσαναπλήρωτο. Ο θάνατός του θα σημάνει την έναρξη μιας τεράστιας αντεπίθεσης των ΗΠΑ να εξανδραποδίσουν εκ νέου σε απόλυτο βαθμό τα κράτη της Νοτίου Αμερικής και να εξαλείψουν από προσώπου γης κάθε προοδευτική ή ακόμη και ψευτοπροοδευτική κυβέρνηση του δυτικού ημισφαιρίου.
.
Οι μηχανισμοί εξουσίας της Ουάσιγκτον θα κινητοποιήσουν στο έπακρο τις αστικές τάξεις όλων των λατινοαμερικανικών χωρών, οι οποίες, άλλωστε έχουν πρωτίστως και ίδιον συμφέρον, προκειμένου να σαρώσουν κάθε κοινωνική ή οικονομική κατάκτηση που αμφισβητεί εμπράκτως έστω και κατ’ ελάχιστον την κρατούσα «τάξη πραγμάτων». Η πρώτη μάχη για την αντιδραστικοποίηση θα δοθεί βεβαίως στη Βενεζουέλα, αλλά δεν θα περιοριστεί μόνο εκεί. Θα γενικευθεί σε όλη την ήπειρο. Μπορεί εμείς στην Ευρώπη να υποφέρουμε από την πολιτική του Βερολίνου και ως εκ τούτου να έχουμε στο στόχαστρο τη Γερμανία, αλλά μόνο οι αφελείς ή οι υπηρετούντες ιδιοτελείς σκοπούς ξεχνούν πόσο εχθρική προς τους λαούς είναι η πολιτική των ΗΠΑ.

*

*

Το Wikileaks αποδεικνύει ότι οι ΗΠΑ σχεδίαζαν να ανατρέψουν τον Τσάβες

Το Wikileaks δημοσίευσε πρόσφατα μεγάλο αριθμό αρχείων, ανάμεσα στα οποία και αρκετά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, από εταιρείες και οργανώσεις με έδρα τις ΗΠΑ. Τα νέα αυτά αρχεία αποκαλύπτουν ότι οι ΗΠΑ κατέβαλαν συστηματικές προσπάθειες για παρέμβαση στη Βενεζουέλα με σκοπό να ανατρέψουν τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας, Hugo Chávez. Τα αρχεία της ιστοσελίδας δείχνουν ότι τουλάχιστον δύο αμερικανικές οργανώσεις έχουν πραγματοποιήσει στοχευμένες δράσεις σε συνεργασία με την αντιπολίτευση της Βενεζουέλας από το 2006. 

Pravda και Venezuela Solidarity 
8 Μαρτίου 2013 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους 

Πριν από μία εβδομάδα περίπου, το Wikileaks δημοσίευσε πάνω από 40.000 απόρρητα αρχεία, τα οποία σχετίζονται με τη Βενεζουέλα και αποδεικνύουν τον σαφή ρόλο των ΗΠΑ* στις προσπάθειες να ανατραπεί η προοδευτική κυβέρνηση του δημοφιλούς και δημοκρατικά εκλεγμένου ηγέτη της χώρας, Hugo Chávez.

.Τα αρχεία αυτά, τα οποία καλύπτουν ένα διάστημα από τον Ιούλιο του 2004 έως τον Δεκέμβριο του 2011, δημοσιεύθηκαν στην ιστοσελίδα του Wikileaks στο Τwitter και είναι πλέον προσβάσιμα μέσω του Wikileaks Global Intelligence Files. Αποτελούνται κυρίως από μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με αποστολέα την αμερικανική ιδιωτική εταιρεία Stratfor.
.Στο εταιρικό προφίλ της η εταιρεία αυτή ισχυρίζεται ότι παρέχει αναλύσεις για όσες πολυεθνικές εταιρείες επιθυμούν να επενδύσουν σε διάφορες χώρες (ανάμεσα σε αυτές και η Βενεζουέλα), και χρησιμοποιεί μια σειρά από τοπικές πηγές προκειμένου να δημιουργήσει σχετικές αναλύσεις για την εκάστοτε χώρα. Ωστόσο, τα αρχεία ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που διέρρευσαν μέσω Wikileaks αποδεικνύουν ότι τα κίνητρα και οι στόχοι της εν λόγω εταιρείας είναι κάθε άλλο παρά «ανεξάρτητα», αφού λειτουργεί ως υπηρεσία πληροφοριών και ανάπτυξης στρατηγικής για όσους επιθυμούν να διαμορφώσουν κατάλληλες πολιτικές συνθήκες σε μια χώρα, με στόχο τόσο την οικονομική εκμετάλλευση και την παρέμβαση στα πολιτικά πράγματά της.
.Το Wikileaks περιγράφει την Stratfor ως

«μια εταιρεία η οποία στα χαρτιά αυτοπαρουσιάζεται ως «εκδότης χρήσιμων πληροφοριών», αλλά στην πραγματικότητα παρέχει ευαίσθητες/εμπιστευτικές πληροφορίες σε μεγάλες εταιρείες, όπως η διαβόητη Dow Chemical στο Μποπάλ της Ινδίας, η Lockheed Martin, η Northrop Grumman, η Raytheon, αλλά και σε κρατικές υπηρεσίες, όπως το αμερικανικό υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, το σώμα των Αμερικανών Πεζοναυτών και η Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών του Στρατού (DIA)».

.

«Τα μηνύματα αυτά ηλεκτρονικού ταχυδρομείου», εξηγεί το Wikileaks,«αποκαλύπτουν στον προσεκτικό αναγνώστη το εύρος του δικτύου πληροφοριοδοτών της Stratfor, την δομή της, τις τεχνικές ξεπλύματος χρήματος, αλλά και τις ψυχολογικές μεθόδους που εφαρμόζει».

.

Τα μηνύματα που διέρρευσαν καλύπτουν ένα φάσμα θεμάτων, αλλά επικεντρώνονται κυρίως:

.

  • στον τομέα της ενέργειας, ιδιαίτερα του πετρελαίου και των πετροχημικών
  • στο θέμα της πολιτικής αλλαγής και της δυναμικής που υπάρχει μέσα στις δεξιάς ιδεολογίας πολιτικές δυνάμεις της Βενεζουέλας και
  • στο θέμα της στρατιωτικής ηγεσίας και των ενόπλων δυνάμεων της χώρας.

.
Τα μηνύματα άπτονται επίσης του θέματος των σχέσεων της Βενεζουέλας με την Κούβα, την Κίνα, τη Ρωσία και το Ιράν και παρουσιάζουν δυσοίωνες προβλέψεις για την οικονομία και το μέλλον του χρηματοπιστωτικού τομέα της χώρας.

.Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της εν λόγω εταιρείας που έχουν αναρτηθεί συμπεριλαμβάνουν τις διευθύνσεις του αποστολέα και του παραλήπτη, αλλά επίσης δεν παραλείπουν να αναφέρουν, μεταξύ άλλων, την αξιοπιστία της πηγής από την οποία η εταιρεία αντλεί τις πληροφορίες της. Για παράδειγμα, ένα χαρακτηριστικό μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, στο οποίο παρουσιάζονται οι πολιτικές προϋποθέσεις για την αξιοπιστία της Stratfor, σύμφωνα με τα κριτήριά της, χρησιμοποιεί μια πηγή που περιγράφεται ως «οικονομολόγος της Βενεζουέλας που μένει στο Καράκας» και χαρακτηρίζεται ως «αξιόπιστη πηγή Β’ κατηγορίας» (πράγμα που υπονοεί ότι η πηγή είναι με βεβαιότητα εναντίον του Τσάβες).
.Στα μηνύματα γίνονται συχνές αναφορές σε συναντήσεις με διάφορα εξέχοντα πρόσωπα της πολιτικής σκηνής της Βενεζουέλας, και συγκεκριμένα αρχηγούς δεξιών παρατάξεων της αντιπολίτευσης, όπως ο Antonio Ledezma (δήμαρχος του Καράκας), ο Henrique Capriles (ο προεδρικός υποψήφιος που ηττήθηκε από τον Hugo Chávez πέρυσι) και ο Leopoldo Lopez, καθώς και ο μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης που πρόσκεινται στην Δεξιά, Rafael Poleo. Χαρακτηριστικό απόσπασμα:
.

«Συνομίλησα με τον Rafael Poleo [έναν πολύ σημαντικό πολιτικό αναλυτή στη Βενεζουέλα] πριν από δύο ημέρες», αναφέρει μια πηγή.

.

Οι διασυνδέσεις αυτές και οι μυστικές συναντήσεις συμπληρώνουν τον κρίκο που συνδέει τις δραστηριότητες των παραγόντων της δεξιάς αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα με αυτές του αμερικανικού παράγοντα, καταδεικνύοντας τις φιλοδοξίες του τελευταίου.

.Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από και προς το προσωπικό του Stratfor αναφέρουν διάφορα πολιτικά γεγονότα κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, αλλά επικεντρώνονται στις φοιτητικές διαδηλώσεις του 2009-2010, όταν η δεξιά πτέρυγα των φοιτητών, χειραγωγούμενη από όμοιας ιδεολογίας κόμματα της αντιπολίτευσης, κατόρθωσε ώστε να παραλύσει η κρατική εταιρεία ηλεκτρισμού, με αποτέλεσμα να πληγεί η Βενεζουέλα από την χειρότερη ξηρασία των τελευταίων 100 χρόνων, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να απενεργοποιηθεί εντελώς το σύστημα παροχής ενέργειας, μεγάλο μέρος του οποίου στηρίζεται στους υδάτινους πόρους της χώρας.
.Κάποια μηνύματα αφορούν, επίσης, τις δήθεν «μαζικές» διαδηλώσεις που μεταδόθηκαν από το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο του Καράκας RCTV μετά την απόρριψη της αίτησης για την ανανέωση της άδειας του δεξιού αυτού καναλιού, λόγω του ότι υποστήριξε το υποκινούμενο από τις ΗΠΑ πραξικόπημα και έκανε δημόσια έκκληση για την παραίτηση του δημοκρατικά εκλεγμένου Προέδρου Chávez.
.Εξίσου ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που αποκάλυψε το Wikileaks κάνουν συχνή αναφορά σε μια μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ) γνωστή με το όνομα CANVAS (Center for Applied Non Violent Action and Strategies, Κέντρο Εφαρμοσμένων Mη Bίαιων Δράσεων και Στρατηγικών), που ήταν παλιότερα γνωστή για την δράση της στην πρώην Γιουγκοσλαβία.
.Τον Ιανουάριο του 2010, η CANVAS συνέταξε έκθεση με τίτλο «Ανάλυση της κατάστασης στη Βενεζουέλα», στην οποία παρουσιάζεται μια στρατηγική παρόμοια με εκείνη που εφαρμόστηκε στη Σερβία το 2000, με την υποστήριξη της αμερικανικής Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA), για την ανατροπή του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς ύστερα από διαμαρτυρίες των φοιτητών και μια «χρωματιστή επανάσταση» που χρηματοδοτήθηκε από την CIA, την USAID και την NED.
.Στα συγκεκριμένα μηνύματα έχουν επισυναφθεί πολλά αρχεία του Word, αρκετά από τα οποία έχουν χαρακτηριστεί με την ένδειξη «όχι για δημοσίευση» και τα οποία αναλύουν τα βήματα που ενδείκνυνται για την οργάνωση μιας «επανάστασης», η οποία θα ανατρέψει τον Hugo Chávez από την εξουσία.
.Μάλιστα, ένα από αυτά τα επισυναφθέντα έγγραφα φέρει τον τίτλο «Πρακτικός Οδηγός για το Στήσιμο μιας Επανάστασης». Στα μηνύματα αυτά, ο λαός της Βενεζουέλας χαρακτηρίζεται ως«καθυστερημένος» και «παρλαπίπας». Όσο για την ίδια τη χώρα, σύμφωνα με την ΜΚΟ CANVAS,«είναι σκέτο ανέκδοτο».
.Η ΜΚΟ διευκρινίζει με σαφήνεια την συνιστώμενη στρατηγική της για την ανατροπή κυβερνήσεων:
.

«Όταν κάποιος ζητάει την βοήθειά μας, όπως στην περίπτωση της Βενεζουέλας, συνήθως τους θέτουμε το ερώτημα «Εσείς με ποιο τρόπο θα το καταφέρνατε»; Αυτό σημαίνει ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι μια ανάλυση της κατάστασης (όπως το δείγμα που σας έστειλα σε αρχείο .doc). Στην συνέχεια θα πρέπει να διατυπωθεί μια «Δήλωση του Στόχου» (η οποία δεν έγινε ακόμη). Έπειτα θα ακολουθήσει η διατύπωση μιας «Αντίληψης της Επιχείρησης», δηλαδή του όλου σχεδίου της εκστρατείας», διευκρινίζει η CANVAS στην εταιρεία Stratfor«Για την συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε τρεις εκστρατείες-επιχειρήσεις: την ενοποίηση της αντιπολίτευσης, την προεκλογική εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές του Σεπτεμβρίου και παράλληλα με τις πρώτες δύο θα οργανώσουμε και την εκστρατεία προώθησης του συνθήματος «Μη μείνεις αμέτοχος. Κατέβα να ψηφίσεις».

.
Αναφερόμενη στα σχέδια αποσταθεροποίησης, η CANVAS υπογραμμίζει σε ένα μήνυμά της προς την Stratfor:

.

«Εμείς απλώς τους παρέχουμε τα εργαλεία που θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν».

.
Σε αναφορά της στον συνασπισμό των δεξιών κομμάτων της αντιπολίτευσης, η ΜΚΟ CANVAS υπογραμμίζει ότι:
.

«Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, λόγω της πλήρους καταστροφής η οποία έχει επέλθει στη χώρα, λόγω της καχυποψίας που κυριαρχεί μεταξύ των ομάδων της αντιπολίτευσης και λόγω της γενικής αποδιοργάνωσής τους, πρέπει πρώτα να γίνει η αρχική ανάλυση. Το εάν θα προχωρήσουν στα επόμενα βήματα ειλικρινά εξαρτάται από τα ίδια αυτά κόμματα. Με άλλα λόγια, εξαρτάται από το εάν θα αντιληφθούν ότι, λόγω της έλλειψης ΕΝΟΤΗΤΑΣ, ενδέχεται να χάσουν τη μάχη πριν αυτή ξεκινήσει».

.

«Φέτος είναι βέβαιο ότι θα δραστηριοποιηθούμε στη Βενεζουέλα», γράφει σε ένα μήνυμά της η CANVAS.

.
Eιδικά δε για τις βουλευτικές εκλογές του 2010, η ΜΚΟ εξηγεί:

.

«Έχουν εκλογές τον Σεπτέμβριο και είμαστε σε στενή επαφή με ακτιβιστές από εκεί και συγκεκριμένα άτομα που είναι διατεθειμένα να τους βοηθήσουν. (Σας παρακαλούμε αυτό να μην διαρρεύσει πουθενά προς το παρόν). Επίκειται άμεσα η πρώτη φάση της προετοιμασίας μας».

.
Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολίας στον αναγνώστη ως προς το ποια ακριβώς είναι τα κέντρα που υποβοηθούν την δεξιά αντιπολίτευση της Βενεζουέλας:

.

«Για να απαντήσω στo ερώτημά σας, τα αμερικανικά μας δίκτυα είναι βέβαιο ότι συμμετέχουν. Δεν μπορώ να σας επιβεβαιώσω εάν ο συγκεκριμένος κύριος που αναφέρατε εμπλέκεται, αλλά τα συνήθη κέντρα αποφάσεων, οργανώσεις και ιδρύματα είναι μέρος της επιχείρησης».

.
Άλλα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου περιέχουν διάφορα συνημμένα αρχεία που παρουσιάζουν λεπτομερείς περιγραφές της ακριβούς κατάστασης των ενόπλων δυνάμεων της Βενεζουέλας: του στρατού, της αεροπορίας και του ναυτικού, καθώς και λεπτομέρειες σχετικές με τους ακριβείς αριθμούς των μελών του προσωπικού τους, με τον εξοπλισμό και την τεχνογνωσία.
.

«Θα σας αποστείλουμε άμεσα περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις μεθόδους που χρησιμοποίησε ο Chávez προκειμένου να βελτιώσει το στράτευμα και τις υπηρεσίες ασφαλείας κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας», αναφέρει ο αποστολέας. «Αυτή τη στιγμή είναι όλα γραμμένα σε πρόχειρο, στις σημειώσεις μου, αλλά θα πρέπει να σας πω ότι με έχει εντυπωσιάσει αρκετά αυτός ο Hugo».

.
Τα άκρως λεπτομερή αρχεία εξηγούν ότι:

.

«Οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα της άμυνας έχουν προχωρήσει πέρα από τα όρια που σηματοδοτούν οι προμήθειες των όπλων νέας τεχνολογίας σε σημείο ώστε να έχουν διαμορφώσει ένα εντελώς νέο και σύγχρονο δόγμα αμυντικής πολιτικής. Στις νέες αυτές αντιλήψεις συμπεριλαμβάνεται ο «ασύμμετρος πόλεμος» και η εξάρτηση από τις τηλεπικοινωνίες της χώρας και τις υποδομές εφοδιασμού, καθώς και τη λαϊκή υποστήριξη, προκειμένου να είναι η χώρα σε θέση να αντισταθεί σε μια ευρείας κλίμακας εισβολή των ΗΠΑ».

.

*Παραθέτουμε σχετικό απόσπασμα από το άρθρο «Μπορεί ένας λαός να νικήσει τους διεθνείς τραπεζίτες»;
 

Το παλιό, δοκιμασμένο κόλπο της δολιοφθοράς (που τελικά απέτυχε)

Το Σάββατο, 25 Αυγούστου 2012, στις 1:11 π.μ., έγινε μια τεράστια έκρηξη στο μεγαλύτερο διυλιστήριο πετρελαίου της Βενεζουέλας, το Amuay, στην περιφέρεια Falcon. Από την έκρηξη σκοτώθηκαν 41 άτομα, 18 από τα οποία ήταν μέλη της Εθνοφρουράς της χώρας, και 64 άτομα τραυματίστηκαν σοβαρά17 από τα πτώματα είχαν απανθρακωθεί εντελώς και δεν ήταν δυνατό να αναγνωριστούν.

.Δύο από τις κύριες εγκαταστάσεις του διυλιστηρίου καταστράφηκαν εντελώς από την έκρηξη και η εκτεταμένη πυρκαγιά που προκλήθηκε ισοπέδωσε επιχειρήσεις και σπίτια στην περιοχή. Εκτεταμένες ζημιές σημειώθηκαν επίσης στη βάση της Εθνοφρουράς. Το διυλιστήριο Αmuay ανήκει σε συγκρότημα διυλιστηρίων που θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Μόνο στο Αmuay παράγονται 645.000 βαρέλια αργού πετρελαίου και 200.000 βαρέλια βενζίνης καθημερινά, ενώ από όλο το συγκρότημα παράγονται 946.000 βαρέλια αργού σε καθημερινή βάση.
.Το γεγονός ότι η έκρηξη αυτή, που σημειωτέον έγινε τα ξημερώματα και τα αίτια παραμένουν αδιευκρίνιστα, σημειώθηκε λίγες μόλις εβδομάδες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Βενεζουέλα.
.Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση έδρασε αμέσως και το διυλιστήριο άρχισε να λειτουργεί και πάλι κανονικά δύο μέρες μετά την έκρηξη, ο Δυτικός τύπος ξεκίνησε μια εκστρατεία προπαγάνδας εναντίον του Προέδρου Chávez, κατηγορώντας τον για ανικανότητα.
.

Το απόρθητο φρούριο της αμερικανικής πρεσβείας στο Καράκας

.
Αυτό, ωστόσο, που δεν πληροφορήθηκαν όσοι ενημερώνονται από τα συμβατικά μέσα ενημέρωσης είναι ότι ένα μήνα περίπου πριν το τραγικών διαστάσεων συμβάν στο Amuay, κάποιοι υπάλληλοι στην αμερικανική πρεσβεία στην πρωτεύουσα της χώρας, το Καράκας, προέβλεπαν ότι ο Chávez θα σημείωνε «οριακή νίκη» στις εκλογές της 7ης Οκτωβρίου λόγω κάποιου «απρόβλεπτου γεγονότος». 

.Σε τηλεοπτική εκπομπή που μεταδόθηκε στις 22 Ιουλίου33 ημέρες πριν από την έκρηξη, ο Βενεζουελάνος δημοσιογράφος José Vicente Rangel ανέφερε ότι ο διευθύνων σύμβουλος μιας από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων είχε τρίωρη συνάντηση με υψηλόβαθμα μέλη του προσωπικού της αμερικανικής πρεσβείας στο Καράκας, στην οποία είχε παραστεί ο ίδιος. Kατά τη διάρκεια της συζήτησης ο Rangel ενημέρωσε τους Αμερικανούς για τα «κακά νέα»: παρά τις προσπάθειές τους να ενισχύσουν την αντιπολίτευση, οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι τις εκλογές της 7ης Οκτωβρίου θα τις κέρδιζε και πάλι ο Hugo Chávez, και μάλιστα με διαφορά.
.Η αντίδραση των Αμερικανών ήταν άμεση και απροκάλυπτη:
.

«Και όμως«, τους απάντησαν, «εμείς διατηρούμε διαφορετική άποψη. Ο νικητής των εκλογών θα κερδίσει οριακά. Έχουμε εμπιστοσύνη στον ηγέτη της αντιπολίτευσης, Capriles, και πιστεύουμε ότι θα κλείσει αυτή την «ψαλίδα» μεταξύ του κόμματός του και του Chávez«!

.

Όταν ο Rangel και ο διευθυντής της εταιρείας δημοσκοπήσεων ζήτησαν διευκρινίσεις, οι Αμερικανοί είπαν ότι δεν είναι απίθανο «να γεφυρωθεί αυτό το χάσμα λόγω κάποιου απρόβλεπτου γεγονότος« (το μέγεθος και τα χαρακτηριστικά του οποίου δεν διευκρίνισαν) «με συνέπειες που θα καθορίσουν το εκλογικό αποτέλεσμα«.
.Μετά από τα τραγικά γεγονότα της 25ης Αυγούστου και την κατάλληλη εκμετάλλευση του γεγονότος από την αντιπολίτευση (διάχυση κειμένων και φωτογραφιών στα ΜΜΕ που τόνιζαν την ανευθυνότητα της κυβέρνησης), όλο και περισσότεροι υποψιάζονταν ότι η έκρηξη στο διϋλιστήριο, που είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν οι ζωές 41 ανθρώπων, ήταν αποτέλεσμα δολιοφθοράς και όχι «ατύχημα»...

*

Hugo Chávez (1954-2013)

6 Μαρ, ’13   1:28 ΠΜ

Πάντα είχα σεβασμό για τους λαούς και τους ηγέτες που επιδιώκουν την ανεξαρτησία. Μάλλον, επειδή η Ελλάδα δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Για τον Ούγκο Τσάβες έχουν γραφτεί πολλά και -μετά τον θάνατό του- θα γραφτούν ακόμα περισσότερα. Στο τέλος, όμως, τους ηγέτες των ανεξάρτητων χωρών τους κρίνει μόνο λαός της χώρας τους. Όχι οι σκλάβοι που ζουν σε άλλες χώρες.

.

(Έχω τσακωθεί για τον Ούγκο Τσάβες. Πριν από καμιά δεκαριά χρόνια, στην τότε δουλειά μου, γνώρισα δυο ζευγάρια από τη Βενεζουέλα, γύρω στα 60. Δεν ήταν φίλοι του Ούγκο Τσάβες· οι ψηφοφόροι του Τσάβες δεν είχαν χρήματα για υπερατλαντικά ταξίδια και κρουαζιέρα στη Μύκονο και τη Σαντορίνη. Κατηγορούσαν τον Τσάβες με απίστευτες βρισιές. Τον μισούσαν. Ήταν ολοφάνερο πως ανήκαν στην μεγαλοαστική τάξη που είχε φρικάρει με την αναδιανομή της γης και τα κοινωνικά προγράμματα για τους φτωχούς. Τύχαινε να γνωρίζω καλά -και από πολλές πλευρές- την πρόσφατη ιστορία της Βενεζουέλας, οπότε τους έκανα με τα κρεμμυδάκια. Εκνευρίστηκαν τόσο πολύ που μου ζητούσαν να πάω να μείνω στη Βενεζουέλα. Αν ζουν, θα είναι ευτυχισμένοι σήμερα.)

Πηγή: pitsirikos.net

—————————————————————————————————————————————————

*

«Για τον Ούγκο Τσάβες έχουν γραφτεί πολλά και -μετά τον θάνατό του-θα γραφτούν ακόμα περισσότερα. 

Στο τέλος, όμως, τους ηγέτες των ανεξάρτητων χωρών τους κρίνει μόνο λαός της χώρας τους.

Όχι οι σκλάβοι που ζουν σε άλλες χώρες.«

 *

Advertisements

19 σκέψεις σχετικά με το “ΗΓΕΤΕΣ & ηγέτες

  1. Οι πραγματικοί ηγέτες του λαού σκύβουν ευλαβικά και του φιλούν το χέρι.
    Οι αυτόκλητοι «πάπες» προτάσσουγν τη χερούκλα τους για φίλημα.
    Από συνήθεια. Γιατί έχουν μάθει να απλώνουν την «ελέω Θεού» χερούκλα τους για να αρπάζουν τους καρπούς του μόχθου του λαού, να αρπάζουν τα υπάρχοντά του, το σπίτι του, την αξιοπρέπειά του.
    Τα λαϊκά κινήματα όσο χρειάζονται το χειραφετημένο λαό, άλλο τόσο χρειάζονται και ηγέτες.
    Σαν τον Τσάβες.

    • @ Συντροφος: «ti malakies diavazei kaneis grammenes apo douloparoikous pou panta tha latreuoun na exoun eksousiastes pano apo to kefali tous»

      …»οι λατρείες “των μεγάλων ανδρών” φανερώνουν μια συγκεκριμένη αντίληψη της ιστορίας.»

      Από που βγαίνει το συμπέρασμα ρε μεγάλε επαναστάτη πως τα κείμενα αυτής της ανάρτησης ή το ΣχΣ το ίδιο προωθεί την προσωπολατρεία.

      Μαλάκας είσαι και φαίνεσαι. Γμ την κακία σας ζώα.

      Είσαι τόσο απελευθερωμένος εσύ που δεν έχεις ήρωες; Ποιες είναι δηλαδή οι πολιτικές σου απόψεις σούπερ-επαναστάτη; Και τι θα σχολίαζες κάτω από ένα κείμενο που θα εξιστορούσε τα σχετικά με τον Σ. Μπολιβάρ;

      Παπάρα.

      Θραξ Αναρμόδιος

        • @Ταμπακερης: «πολυ βριζεις θειο και θα πεσεις σε κανενα βρωμογλωσσο στο τελος»

          Γιατί δεν βάζεις χέρι Ταμπακέρη τιμητή και αυτόν που παραπάνω γράφει : «ti malakies diavazei kaneis grammenes…»; Δεν το είδες;

          Γιατί βάζεις χέρι επιλεκτικά μόνο εμενα και δεν βάζεις χέρι κι εκείνους που σαν τον ultra λοιδωρούν και εκτοξεύουν κακία και βρισιές στον οποιονδήποτε διαφωνούν;

          Η μήπως δεν τόχεις προσέξει; Κι έχεις προσέξει μόνο τις δικές μου τωρινές ύβρεις;

          Εχω πέσει σε βρωμόγλωσσους κι άλλες φορές. Μπορώ να γίνω κι εγώ βρωμόγλωσσος με τους βρωμόγλωσσους.

          Θραξ Αναρμόδιος

      • @anarmodios

        ξεκινάμε απο τον τίτλο «ΗΓΕΤΕΣ & ηγέτες» ο οποιος δηλωνει ατομα τα οποια θελουν ρε παιδι μου τον «ηγετη» τους και χωρις «ηγετη» δε μπορουν, και μαλιστα υπαρχουν καποιοι ηγετες με κεφαλαια (δηλαδή οι ημιθεοι «ηγετες») και καποιοι χωρις κεφαλαια

        «αποχαιρέτησαν τον μεγάλο Ηγέτη των φτωχών.» η προσφωνηση με κεφαλαια γραμματα προκειμενου να δειξει θαυμασμο, μεγαλειοτητα και λατρεια συνεχιζεται… χωρια φυσικα τον χαρακτηρισμο «ηγετης των φτωχων» λες και οι «φτωχοι» χρειαζονται τον τσομπανη τους να τους οδηγησει στη σωτηρια και χωρις «ΗΓΕΤΗ» δεν μπορουν να ζησουν

        «παρά τη μεγάλη συγκίνηση & θλίψη που βιώνουν

        μετά τον πρόωρο χαμό του Ηγέτη τους,»

        «Είναι δύσκολο για κάποιον να μπορέσει να κατανοήσει το μέγεθος αυτού του Ηγέτη.

        Δύσκολο, ακόμα και για κάποιον που γνωρίζει τη γλώσσα & την κουλτούρα των λαών αυτών.

        Μέγεθος Παγκόσμιας Εμβέλειας & μεγάλης σπανιότητας.»

        «Ο Κομαντάντε Ούγκο Τσάβες εξέφραζε όλα τα ιδανικά που αναφέρονται παραπάνω,

        μέσα από ένα σπάνιο συνδυασμό τους,»

        «Ηγέτες του μεγέθους του

        γεννιούνται με μεγάλη σπανιότητα

        και όχι με μεγάλη συχνότητα μέσα σε εκατοντάδες χρόνια.»

        να τα αφησω μαστορα ή θες να προσθεσω και αλλα; νομιζω οτι η προσωπολατρεια ειναι εντελως προφανης για οποιον γνωριζει λιγα ελληνικα και εχει παρακολουθησει στο μαθημα της Εκθεσης-Εκφρασης το πως μεσα απο το λογο εκφραζονται αντιληψεις και συναισθηματα

        • Το να γράψει κάποιος ένα κείμενο και να εκθειάσει ακόμα ένα πρόσωπο που θεωρεί μεγάλη μορφή, για την προσφορά του ή ότι άλλο, κείμενο που εκ των πραγμάτων θα ολισθήσει στον συναισθηματισμό, δεν σημαίνει πως προτείνει απαραίτητα την τυφλή προσωπολατρεία ως λύση των πολιτικών και οικονομικών προβλημάτων.

          Και βασικά δεν σημαίνει «malakies … grammenes apo douloparoikous pou panta tha latreuoun na exoun eksousiastes pano apo to kefali tous».

          Σημαίνει απλως οτι λέει κάποιος πως το εν λόγω πρόσωπο είχε μια θετική προσφορά. Εστω κι αν το κάνει σε υπερβολικό βαθμό. Τον εξαγιάζει, εξηρωίζει, κλπ κλπ κλπ.

          Ολα αυτά που σημειώνεις παρακάτω, έπειτα από το πρώτο σχόλιό σου το θυμωμένο, (τα σχετικά με τους «μεγάλους άνδρες» και την συγκεκριμένη αντίληψη περί της δράσης τους στην ιστορία και με οποία τυχαίνει να συμφωνώ κι εγώ, και ΠΟΛΥ μάλιστα να συμφωνώ), θα λειτουργούσαν μια χαρά και ως αντίβαρο στην συναισθηματική ολίσθηση της αρχικής ανάρτησης. Αλλά έτσι που το κανες τελικά ακυρώθηκαν. Ταμπούρωσες αρνητικά απέναντί σου εκείνους που μπορεί μεν να μην έχουν την δική σου κριτική οξύνοια, στέκονται όμως με συμπάθεια ή και θαυμασμό απέναντι σε πρόσωπα όπως ο Τσάβεζ.

          Και το σημαντικό δεν είναι το ότι τοποθετήθηκαν κάποιοι αρνητικά απέναντί σου, αλλά το ότι τοποθετήθηκαν αρνητικά απέναντι στις σωστές κρίσεις που διατυπώνεις.

          Και δεν καταλαβαίνω, ειλικρινά, γιατί χρειάζεται τώρα να εξηγώ το προφανές.

          Θραξ Αναρμόδιος

  2. οι λατρείες «των μεγάλων ανδρών» φανερώνουν μια συγκεκριμένη αντίληψη της ιστορίας. Μια
    αντίληψη που θέλει την ιστορία να δημιουργείται από φωτεινές προσωπικότητες (αρσενικές στην πλειψηφία)
    και τις αποφάσεις τους. Μια αντίληψη ότι η κοινωνία είναι ο κομπάρσος, οι απώλειες κάτω από το σπαθί
    κάθε τυχαίου στρατιωτικού, οι χειροκροτητές στις αποφάσεις κάθε μεγάλου πολιτικού, το ποίμνιο κάθε
    ευλογημένου τραγόπαπα. Μια αντίληψη που έχει ανάγκη από άρχοντες, αφού αυτοί είναι που καθορίζουν
    τα πράγματα

    ευτυχως λοιπον που υπαρχουν ανθρωποι σε τουτο εδω τον κοσμο οι οποιοι αντιλαμβανόμαστε την ιστορία σαν πεδίο κοινωνικών συγκρούσεων και τους εαυτούς μας ως ενεργά ιστορικά υποκείμενα

      • οταν επιλεγετε να προσκυνατε ηγετισκους να θεωρειτε οτι ο ρολος σας ειναι αυτος του κομπαρσου τοτε ναι ειστε

        συγγνωμη που δεν προσκυναμε «πεφωτισμενες» προσωπικοτητες και θεωρουμε οτι οι κοινωνιες αλλαζουν απο τους ανθρωπους χωρις ουδεποτε να περιμενουμε τον καθε κυβερνητη να μας σωσει και να μας οδηγησει σα ποιμνιο στη σωτηρια

        • Εντάξει να καταδικάσουμε τις επαναστάσεις με μπροστάρηδες, όπως του Τσάβες, του Μοράλες, του Κορρέα, του Κίρχνερ…
          Τι να μην καταδικάσουμε;
          Τι τελοσπάντων να αποδεχτούμε;
          Εσείς οι «ενάντιοι σε κάθε εξουσία» τελικά τί μοντέλο προτείνετε;
          Τα μοντέλα των βιβλίων;

          Εμένα με ενδιαφέρουν τα μοντέλα της πραγματικότητας.
          Σοσιαλισμός σημαίνει να κάνεις τη ζωή του λαού καλύτερη προσφέροντας σε όλους σπίτι, παιδεία, υγεία και εργασία.
          Τα υπόλοιπα είναι θεωρίες.
          Ενδιαφέρουσες μεν, θεωρίες δε.

          • βασικα σοσιαλισμος δεν ειναι αυτο που περιγραφεις, εχει πολυ συγκεκριμενο εννοιολογικο ορισμο στην πολιτικη φιλοσοφια,

            αυτο που περιγραφεις λεγεται σοσιαλδημοκρατια

            επισης αυτο εδω που περιγραφεις «Εντάξει να καταδικάσουμε τις επαναστάσεις με μπροστάρηδες, όπως του Τσάβες» ειναι και η διαφωνια μας, πρωτον γιατι αυτο που λες απλα ειναι ανιστορητο και δευτερον γιατι εγω δεν αντιλαμβανομαι την ιστορια ως δημιουργια μεγαλων υποτιθεμενων φωτεινων προσωπικοτητων, αλλα ως πεδιο κοινωνικων και ταξικων συγκρουσεων δημιουργημενη απο το πληθος

            οι επαναστασεις δε γινονται απο κανεναν ηγετισκο αλλα απο το λαο

            • Αγγίζει την αλήθεια αυτό το οποίο έγραψες σύντροφε αν και δεν την καλύπτει ολοκληρωτικώς
              Όντως οι επαναστάσεις γίνονται από τον λαό και μάλιστα σε χρονικές περιόδους κατά τις οποίες οι όποιες κοινωνικές διεργασίες έχουν καταφέρει μία βαθειά μεταβολή στο συλλογικό υποσυνείδητό του.
              Μένει όμως αναπάντητο το ερώτημα σχετικώς με τον μεγάλο άνδρα- ή γυναίκα – ο οποίος σε όλες τις επαναστάσεις και εν γένει τις κοινωνικές ανατροπές πάντα εμφανίζεται σαν αρχηγός -ηγέτης .
              Πόσο πολύτιμος ή αχρείαστος είναι αυτός ο άνθρωπος και πόση βαρύτητα έχει ο ρόλος αυτού στην όλη υπόθεση?
              Είναι βέβαιο το ότι ένας άνθρωπος μόνος δεν μπορεί να καταφέρει και πολλά πράγματα ακόμα και εάν έχει την δύναμη του Ηρακλέως ακόμη και εάν έχει το ηθικό ανάστημα ενός θεού. Είναι και για αυτόν πολύτιμη η ώθηση την οποία δίνει ένας λαός και μόνον η ώθηση ενός λαού είναι ώθηση αληθινή.
              Απ’ο την άλλη πλευρά του ζητήματος βλέπουμε ότι ένας λαός είτε αντιλαμβάνεται τον ενεργό ρόλο της δράσεως ή της αδρανείας του διαμέσω της ιστορικής πορείας είτε όχι οπωσδήποτε έχει ανάγκη από αυτόν ο οποίος θα του δείξει τον δρόμο ή τον τρόπο ώστε ο λαός να καθορίσει αυτήν την ιστορική πορεία .
              Η μαρτυρία της ανθρώπινης ιστορίας μόνον αυτό μας έχει δείξει έως τώρα δηλαδή το ότι ουδέποτε ένας κατάφερε κάτι σπουδαίο μηδέποτε πολλοί πορεύτηκαν δίχως αυτόν τον έναν.
              Είναι μία σχέση αλληλένδετων ο λαός και ο ηγέτης -η ίδια η λέξη σημαίνει οδηγός- όπως αλληλέδετα είναι η στοίβα με τα ξύλα και το σπίρτο που τα ανάβει ή το εκρηκτικό μείγμα και ο πυροδοτητής και εάν λείπει το όποιο ένα ασφαλώς καθίσταται άχρηστο και το άλλο.
              Μην παραβλέπουμε ή μην υποτιμούμε τον ρόλο του ηγέτη όπως δεν παραβλέπουμε το φως του φάρου το οποίο μας καθορίζει ασφαλή πορεία.
              Ειδικά ηγέτες όπως ο Τσάβες ή ο Κορέα είναι άξιοινα φέρουν την επωνυμία
              ΑΓΙΟΙ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥΣ

              • Προς Ακμων

                Συμφωνώ με όσα γράφεις, μόνο που ενας λαός που ειναι σαν «κακοποιημένο παιδί» (όπως και ο ελληνικός) χάνοντας τον ηγέτη του δεν έχει την αυτοεκτίμηση που χρειάζεται για να πιστεψει στις δυνάμεις του, πνευματικές κυρίως, για να υλοποιήσει και να συνεχίσει την πορεία προς το δικό του όραμα. Αυτό είναι ευύνη των ηγετών που απο απλή ανρώπινη ανάγκη, έλουν να προστατεύουν αυτό το «κακοπομένο παιδί » απο τους εχθρούς του, κάνοντάς το απο αγάπη, αλλά αυτό είναι το μέγα ολίσθημα ενος ηγέτη, το να μη προετοιμάσει το λαό του να πιστέψει στις δικές του δυνάμεις, με το σκεπτικό της απόκτησης αυτοεκτίμησης και ωριμότητας. Αυτό προϋποθέτει μια επαναστατική παιδεία που η επαναστατική Κούβα διατηρεί μέχρι σήμερα με νύχια και με δόντια παρά τις επιέσεισ αναρχοκομμουνιστικών των Δυτικο-ευρωπαϊκων αναλυτών των κινημάτων απο απόσταση (σαν τις αλεπούδες με την κομμένη την ουρά…). Δηλαδή, θα ήταν οικονομικά και κοινωνικά πιο χρήσιμη η μακροπρόθεσμη επένδυση σε αυτή την ψυχολογική προετοιμασία του λαού και ας μένανε ακόμα σε καλύβες (που δε βρίσκω τίποτε το κακό σε αυτό, αρκεί να εξασφαλίζονταν οι υγιείς συνήκες διαβίωσης και οι προϋποέσεις).
                Πως ενα υποτιμημένο παιδί (και απο τον ηγέτη του ακόμα-έστω και άθελά του) θα κοιτάξει την αστική τάξη, τον θανάσιμο εχθρό του, στα μάτια για να τον κάνει να τραπεί σε φυγή, αντί να τον εκλιπαρεί για «προστασία απο τις ανελέητες επιθέσεις του» συμβιβαζόμενος με μια ηπιότερη επίεση με πιο «δημοκρστικά» μεσα;

          • αντε καλα να κατσουμε να κουβεντιασουμε Τσάβες, Μοράλες, Κορρέα, αλλα και για τον Κίρχνερ που σαν κυβερνητης της Σαντα Κρουζ ειχε ιδιωτικοποιησει τα πετρελαια κλπ κλπ

            νταξει ρε παιδια αντε να στηριξουμε και τον βενιζελο τελικα … κι αυτος μετανιωμενος δειχνει

  3. »Να μένουμε σε καλύβες αρκεί να προυποθέτουν τους όρους υγειινής».
    Γιατί όχι και σε σπηλιές ακόμα που πληρούν καλύτερα τους όρους υγειινής.
    Και να φανταστεί κάποιος πως αυτοί που γράφουν αυτά τα μαργαριτάρια δεν θα αντέξουν λεπτό σε τέτοιες συνθήκες »καλύβας»καλομαθημένοι καθώς είναι απο τις καπιταλιστικές ανέσεις.
    Και δεν το εύχομαι σε κανένα απο τα νέα παιδιά που μόλις τώρα μπαίνουν στις κατηγορίες των νεόπτωχων.
    Κατά τ’άλλα συμφωνώ με τον Ακμωνα,που τοποθετεί το ζήτημα στη σωστή του βάση.

  4. Ροζα
    Αγγίζεις ένα σημείο του όλου προβλήματος το οποίο αξίζει προσοχής και διερεύνησης δηλαδή το ότι ένας ηγέτης πρέπει μεταξύ άλλων να φροντίσει και για τον ας πούμε απογαλακτισμό του λαού ο οποίος βρίσκεται υπό την ηγεσία αυτού ώστε ο λαός να μπορεί να διατηρήσει μία θετικώς προσανατολισμένη πορεία στον χρόνο που θα έλθει μετά την απουσία του ηγέτη.
    Ο Ελληνικός λαός είχε κατά το παρελθόν ηγέτες οι οποίοι θέλησαν να πράξουν ότι το καλύτερο μπορούσαν για αυτόν δεδομένων πάντα και των συγκυριών του εκάστοτε ιστορικού χρόνου.
    Κανείς όμως από αυτούς δεν κατόρθωσε το ανωτέρω ζητούμενο και οι αιτίες είναι κατά την γνώμη μου οι εξής
    Πρώτη έρχεται η πυκνή αστάθεια συγκυριών και παραγόντων διαμόρφωσης των καταστάσεων όπως αυτή εκφράστηκε έως τώρα στο ελληνικό ιστορικό δρώμενο.Δηλαδή ενώ οι όποιες καταστάσεις μεταβάλλονται χοντρικά ανά 25αετία σε άλλες χώρες στην Ελλάδα ο χρόνος αυτών των μεταβολών υπήρξε εξαιρετικά στενός μην δίνοντας το περιθώριο στον εκάστοτε ηγέτη ούτε καν να σκεφτεί το μακρινό μέλλον και αναγκάζοντας τους ικανούς να αντιδρούν απλώς στα όποια τρέχοντα προβλήματα και τους ανίκανους να κοιτούν το πως θα ωφελήσουν πρώτα τον εαυτό τους γνωρίζοντας και οι μεν και οι δε το σύντομο της ημερομηνίας λήξης τους.
    Έπειτα έχουμε και το ευμετάβλητο της διάθεσης του λαού μαζί με την απαιτητικότητά του.Έχουμε δηλαδή έναν λαό ο οποίος και γρήγορα βαριέται αλλά και πιεστικά απαιτεί ΄΄τα πάντα εδώ και τώρα΄΄ μην δίνοντας τον απαιτούμενο χρόνο σε μία επί μακρόν σταθερότητα ώστε να υπάρξει κάποιου είδους διιαμόρφωση. Κοιτάζοντας ψύχραιμα θα δούμε το ότι οι Έλληνες εν γένει ενώ είμαστε πρόθυμοι για αλλαγές και καινούριες δοκιμές γρήγορα αρχίζουμε να τις κρίνουμε από την αρνητική τους πλευρά εστιάζοντας πολλές φορές σε εκείνο το μικρό σημείο του προβλήματος το οποίο έμεινε άλυτο και μην βλέποντας την όλη εικόνα.
    Μέσα σε όλα αυτά θα πρέπει και να παραδεχτούμε και το ότι ο Ελληνικός λαός κυρίως λόγω παιδείας μικρή έχει σχέση με αυτό που ονομάζεται ΛΟΓΟΣ και ως εκ τούτου έχει συχνά την τάση να θέτει ως αρχή εκείνη την σχέση που καλείται »από το μέρος στο όλον΄΄ .Έτσι αρκεί ένας δικτάτορας για να πούμε ΄΄τους είδαμε και τους στρατιωτικούς» ή ένας »εργατοπατέρας» για να πούμε »τους είδαμε και τους συνδικαλιστές».και αυτό στερεί τις ευκαιρίες από ανθρώπους ικανούς οι οποίοι απλώς έτυχε να ανήκουν στην τάξη των στρατιωτικών ή των συνδικαλιστών
    Ας μην το κρύβουμε εύκολα παρασυρόμαστε από γόητες ή δημαγωγούς φτάνοντας στο σημείο να αποδίδουμε την ιδιότητα του μεγάλου ηγέτη σε ανθρώπους όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλήε -ένας άνθρωπος ο οποίος κατά βάση δεν ήξερε να μιλήσει και δεν μπορούσε να απομνημονεύσει δύο σειρών λόγια ή ο Ανδρέας Παπανδρέου -ένας κατεξοχήν λαλίστατος αλλά ασαφέστατος ψεύτης.
    Κατά την γνώμη μου η λύση είναι η επένδυση στην ΠΑΙΔΕΊΑ των νέων ανθρώπων και δη των παιδιών όχι με την απλή συσσώρευση γνώσεων αλλά με την ουσιαστική διαμόρφωση της αντίληψής τους ώστε να αναζητούν σε κάθε εμπειρία εκείνη την σχέση αιτίας -αποτελέσματος ή εκείνη την εναντίωση αλήθεια-ψέμα οι οποίες θα τα διδάξουν το πως να χαράσσουν ως ώριμοι άνθρωποι ασφαλή πορεία.
    Από την προσπάθεια αυτή ας διδαχθούμε και εμείς το πως να παραμερίζουμε από μπροστά μας το όποιο πέπλο απάτης μας ρίχνει ο κάθε δημαγωγός ή ο κάθε γόης και να κοιτούμε την αλήθεια και μόνον αυτήν και όχι το πόσο ευχάριστα μας ακούγονται τα λόγια κάποιου ή το πόσο μας μαγνητίζει ή αύρα του.

    • Ένας «ηγέτης»πρέπει να παραιτηεί ο ίδιος απο την ιδέα μεγαλείου που τον διακατέχει καθώς και απο την ιδέα του παντοδύναμου που του επιβάλει να «υποδυθεί» ένας έξυπνος μέν αλλά χειριστικός και ανώριμος λαός. Δε λέω οτι ο «ηγέτης» θα κάνει ατομική ψυχοθεραπεία στον κάθε πολίτη χωριστά, αλλά πρέπει να δώσει τις κατευθυντήριες γραμμές για την μετάβαση απο την «επαναστατική περίοδο», και να επενδύσει χρόνο και ενέργεια στην ανάπτυξη της ικανότητας του λαού για αυτοδιαχείριση, στην αυτονομία και την απελευθέρωση του ατόμου απο την ανάγκη να φέρει την κονκάρδα το κόμμτοας για να αυτοπροσδιοριστεί.
      Όσο τον δικό μας σοσιαλιστικό «ηγέτη» είχε σε μεγάλη εκτίμηση ενα λαό που δεν τον ήξερε καν, γιατί δεν ειχε τη διάεση να τον γνωρίσει…όπως και τον ευτό του εξάλλου.
      Βασικά προτείνω εντατική ψυχοθεραπεία και ψυχανάλυση σε όποιον έλει να υποδυθεί τον «ηγέτη».

Γράψτε απάντηση στο AKMΩΝ Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s