Γιώργος Γραμματικάκης: για την Κρίση, την Αγανάκτηση, την Αλληλεγγύη, την Επιστήμη, την Έρευνα, την Παιδεία, τον Κόσμο, το Σύμπαν, το Φως.

http://wp.me/pPn6Y-fEG

*Για όσους ενδιαφέρονται, τσεκάρετε συχνά, θα προστεθούν νέες ενημερώσεις με εκπομπές, συνεντεύξεις, άρθρα. Οι νέες ενημερώσεις θα σημειώνονται εδώ.

Γιώργος Γραμματικάκης

Οπωσδήποτε και ο Γιώργος Γραμματικάκης είναι ένα μέρος του Συστήματος.

Αναπόφευκτα. Πιστεύω πως είναι και θέμα επιβίωσης.

Μου δίνει, όμως, την εντύπωση πως, τελικά, έχει βρει τις ισορροπίες του & ξέρει να Το «χρησιμοποιεί», χωρίς Αυτό να τον αφομοιώνει. 

Ορθώνει ανάστημα και δεν αφήνει την ψυχή και τη σοφία του να αλλοτριωθούν από Αυτό.

Και αφηγείται ιστορίες με έναν ξεχωριστό τρόπο,

που μας κάνουν να κατανοήσουμε & να αγαπήσουμε τον Κόσμο & το Σύμπαν.

*Πριν από οποιαδήποτε κριτική, παρακαλώ πολύ, δείτε το σύνολο των θεμάτων & links της ανάρτησης.

Link 1 [η πιο πρόσφατη εκπομπή-συνέντευξη/ «Στα Άκρα», 01-02-2013 (Επιμ.-Παρ.: Βίκυ Φλέσσα-ΝΕΤ)]

Γιώργος Γραμματικάκης

Ο Γιώργος Γραμματικάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1939, όπου κι έζησε τα σχολικά του χρόνια, ενώ στην συνέχεια σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές και δημοσίευσε τις πρώτες του ερευνητικές εργασίες στο Ιmperιal College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου – από όπου και έλαβε το 1973 το διδακτορικό του δίπλωμα – ενώ έχει συνεργασθεί με πολλά άλλα Ευρωπαϊκά εργαστήρια και Πανεπιστήμια.

Μετά την επιστροφή του από την Αγγλία εργάσθηκε σαν ερευνητής στον «Δημόκριτο», αργότερα στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών (CERN) της Γενεύης, ενώ από το 1978 άρχισε να διδάσκει και να συμμετέχει στην οργάνωση του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Το 1982 εκλέγεται καθηγητής του Ιδρύματος, και μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του. Η επιστημονική του έρευνα έχει περιστραφεί γύρω από τις θεμελιώδεις αλληλοεπιδράσεις του σύμπαντος και την δομή της ύλης.

Στην Κρήτη ασχολήθηκε επίσης με την αιολική ενέργεια, ως δε Επισκέπτης Καθηγητής (1989 – 1990) στο Πανεπιστήμιο του Harνard των Ηνωμένων Πολιτειών με την Ιστορία της Επιστήμης.

Τον Μάϊο του 1990 εκλέγεται Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης, ενώ επανεκλέγεται το 1993 για μια ακόμα τριετία. Είναι συγγραφέας των βιβλίων «Η κόμη της Βερενίκης» – στο οποίο και βασίσθηκε η τηλεοπτική σειρά «Αναζητώντας την Βερενίκη» στην ΕΤ1, «Κοσμογραφήματα» και «Η αυτοβιογραφία του φωτός».

Υπήρξε επίσης συνεργάτης της εφημερίδας το «Βήμα» και μέλος (1997-2002) του Δ.Σ. της ΕΡΤ, ενώ έχει τακτική συνεργασία με την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία»& έχει διατελέσει και πρόεδρος του Μουσείου Νίκου Καζαντζάκη.

Τον Σεπτέμβριο του 2000 ανέλαβε την Προεδρία της Διοικούσας Επιτροπής στο Πανεπιστήμιο του Ιονίου. Εκείνη την περίοδο, το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του ζούσε και εργαζόταν στην Κέρκυρα.

Το 2006 συνταξιοδοτήθηκε και εξελέγη ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Τα τελευταία χρόνια έχει συμμετάσχει σε διεθνείς επιτροπές εμπειρογνωμόνων, που ασχολούνται με τις προοπτικές της παιδείας και της έρευνας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Την τελευταία δεκαετία συμμετέχει σε ένα μεγάλο πείραμα στη θάλασσα της Πύλου (ΝΕΣΤΩΡ), που προσπαθεί να ανιχνεύσει τα σωματίδια νετρίνο που φθάνουν από το Σύμπαν. (noexcus.blogspot.gr)

(biblioasi.gr + noexcus.blogspot.gr  + μερικές σημειώσεις/ενημερώσεις δικές μας)

Επί του παρόντος, είναι, επίσης, αντιπρόεδρος του ΔΣ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Όπως αναφέρει ο ίδιος, τα «αξιώματα» πέραν του διδακτικού & επιστημονικού του έργου τα έχει αναλάβει ανιδιοτελώς.

*

Βιβλία

images

Ένας αστρολάβος του ουρανού και της ζωής

Ένας αστρολάβος του ουρανού και της ζωής

Συγγραφέας: Γιώργος Γραμματικάκης
Εκδότης: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
Αριθμός Σελίδων: 384
Έτος Έκδοσης: 12-2012
Σε άλλους καιρούς, ο αστρολάβος καθοδηγούσε τους ναυτικούς στα ταξίδια τους και αποκάλυπτε στους ανθρώπους τις κινήσεις των άστρων και τις φωτεινές αναλαμπές τους. Ο σύγχρονος αστρολάβος, που κρατά στα χέρια του ο αναγνώστης, δεν έχει διαφορετική φιλοδοξία. Το ταξίδι όμως που υπόσχεται κρύβει μεγαλύτερες εκπλήξεις και αναπάντεχες διαδρομές. Θα ξεκινήσει από τα θαυμαστά του Σύμπαντος, τους μακρινούς γαλαξίες και τους κομήτες, την αντιύλη και τις υπέρλαμπρες εκρήξεις αστεριών. Στη συνέχεια, θα αναζητήσει τις απαντήσεις που δίδει η σημερινή επιστήμη στα προαιώνια ερωτήματα του ανθρώπου: για την έννοια του χρόνου αλλά και την ύπαρξη εξωγήινης ζωής, για το μεγάλο πείραμα του CERN αλλά και την ανίχνευση του φαντασματικού νετρίνου στα θαλάσσια βάθη της Πύλου.
H συμπόρευσή του όμως με τον αναγνώστη θα επιτρέψει στον αστρολάβο και μια διαφορετική περιήγηση. Εκείνην στον κόσμο του ανθρώπου και της Ζωής του. Πρώτα θα προσπαθήσει να ανιχνεύσει την οδυνηρή κρίση που κρατά σήμερα δέσμια την Ελλάδα· και να εντοπίσει, στην πρόσφατη πορεία της, τις αιτίες των σημερινών δεινών, αλλά και τα επιτεύγματά της. Την περιήγηση θα ολοκληρώσει -με τη συμπόρευση του αναγνώστη, πάντοτε- μια ματιά στον σύγχρονο άνθρωπο και τη μοίρα του· που αισθάνεται μετέωρος ανάμεσα στην εκρηκτική ανάπτυξη της τεχνολογίας και την κυριαρχία ενός οικονομικού συστήματος με ανάλγητο πρόσωπο.
Το ταξίδι, λοιπόν, που υπόσχεται ο σημερινός Αστρολάβος, έχει έναν γνώριμο προορισμό. Είναι οι κόσμοι που κινείται χρόνια τώρα ο συγγραφέας: τα αινίγματα του Σύμπαντος και η πορεία της Ελλάδας, οι κατακτήσεις της επιστήμης και η ανθρώπινη μοίρα. Μόνον που οι κόσμοι αυτοί του συγγραφέα, όπως το ίδιο το Σύμπαν μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, μοιάζουν τώρα σαν να διαστέλλονται αιφνίδια και ανεξήγητα, σαν να θέλουν να καλύψουν τον χώρο και τον χρόνο. Η προσδοκία τους είναι ότι κάπου εκεί θα συναντήσουν και τους κόσμους του αναγνώστη, τις αγωνίες και τα ερωτήματά του. Τότε η χειραψία, του συγγραφέα με τον αναγνώστη, δεν θα είναι πια στα σκοτεινά. Θα γίνει υπό το φως των άστρων και με το στίγμα που αποκάλυψε ένας αστρολάβος του Ουρανού και της Ζωής.Περιεχόμενα

Στέφανος Τραχανάς: Ο συγγραφέας Γιώργος Γραμματικάκης
Υπό τύπον προλόγου: Οι ιχνηλασίες ενός αστρολάβου
Σύντομο ιστορικό και ευχαριστίες

ΜΕΡΟΣ A΄. ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

I. Τα θαυμαστά του Σύμπαντος
Γνωριμία με το Σύμπαν
Διαλογισμοί υπό τον καλοκαιρινό ουρανό
Εγώ, ο Κομήτης Hale-Bopp
Ένας παράδοξος αγγελιαφόρος του Σύμπαντος
Υπέρλαμπρες εκρήξεις αστεριών
Η γοητεία της αντιύλης
Η σκοτεινή θάλασσα του Σύμπαντος
Ένας αιώνας φωτεινής κυριαρχίας

IΙ. Ο άνθρωπος και το Σύμπαν
Oι δυνητικές απορίες ενός αναγνώστη
Θεοί και Γίγαντες του ελληνικού ουρανού
Διαλογισμοί γύρω από τον χρόνο και τα παράδοξά του
O άνθρωπος εξόριστος ή κέντρο του Σύμπαντος;
Εξωγήινη ζωή: Στιγμές στην ιστορία της
Οι πρόσφατες εξελίξεις στην αναζήτηση εξωγήινης ζωής
Η εξωγήινή μας μοναξιά
H μελαγχολία ενός Πρωτοπόρου
Αναζητώντας την Αρχή των Πάντων
Ο βασιλιάς Νέστωρ και τα αινίγματα του Σύμπαντος
Η μοναδική ήττα του Αϊνστάιν
Ένα χαμόγελο του Σύμπαντος

ΜΕΡΟΣ Β΄. ΤΗΣ ΖΩΗΣ
I. Ένα σημειωματάριο για την κρίση
Σκόρπιες σκέψεις για την κρίση ― και ένας μονόλογος
Τον καιρό των πτώσεων
RESET
Η επανάσταση των σιωπηλών
TO EXIT

IΙ. Η Ελλάδα και ο κόσμος της
Οι Αναμονές
Η χώρα των υποκριτικών εκπλήξεων
Τον τόπο μας, εμείς οι Έλληνες δεν τον αγαπούμε
Ο λυγμός του καλοκαιριού
Η πρωτεύουσα και οι Ελληνοπόλεις
Ο Τιτανικός στη ζωή μας
Η χώρα του διαλόγου
Φταίει το κάδρο Η οδυνηρή και ένοχη σιωπή ενός τηλεφωνητή
Η Μεγάλη Επιστροφή

IΙΙ.Τα πάθη της ελληνικής Παιδείας
Ένας δεκάλογος για το πραγματικό Πανεπιστήμιο
Η σημασία της Ακαδημαϊκής Διδασκαλίας
Ένα Πανεπιστήμιο συνδιαλέγεται με το μέλλον Το αναπάντητο ερώτημα
Η απολογία ενός πρύτανη
Η μοναξιά του αξιώματος

IV.Η ανθρώπινη μοίρα
Η δεκαετία της οδύνης
Γιατί πόλεμος;
Σκέψεις μεταπολεμικές και μετέωρες
Της εποχής των κινητών
H πειρατεία του χρόνου
Η ναυτία της Τεχνολογίας
Το μέλλον θα είναι άλλο

(Πηγή: biblioasi.gr)

*

 

Συνομιλίες με το φως

Περιέχει: DVD

Συνομιλίες με το φως

 

Συγγραφέας: Γιώργος Γραμματικάκης
Εκδότης: Ιανός
Επιμέλεια: Χρονάς, Γιώργος
Φωτογρφία: Σωτηρίου, Λίλα
Αριθμός Σελίδων: 72
Έτος Έκδοσης: 04-2009

 

Το ταξίδι του καθηγητή Γιώργου Γραμματικάκη, που έγινε ένα βράδυ Ιανουαρίου στον Ιανό, αποκτά σάρκα (βιβλίο) και οστά (dvd), σ αυτό το βιβλίο των εκδόσεών μας. Με ιδιαίτερη τιμή ο Ιανός παρουσιάζει τη δουλειά του καθηγητή, όπου μπορεί να μιλάει για το διάστημα, τη γη, τον ουρανό, τα άστρα, το φως, τον ήλιο, τις εκρήξεις των άστρων, το Μπιγκ Μπανγκ κ.α. με μια μοναδική ποιητική στάση.

Τα κεφάλαια του βιβλίου είναι:
– Το ταξίδι
– Η αναζήτηση της Βερενίκης και του φωτός
– Το τολμηρό βήμα
– Το αγαθό πρόσωπο του Ιανού
– Οι συνομιλίες με το φως και η απεικόνισή τους
– Η ανακάλυψη του αρχέγονου φωτός
– Συνάντηση της μουσικής με την επιστήμη
– Η αυτοβιογραφία του φωτός
– Η εκδήλωση

Οι συνεργάτες σε αυτό το μοναδικό ταξίδι στην «αυτοβιογραφία του φωτός» είναι ο Γιώτης Κιουρτσόγλου, ο David Lynch, ο Οδυσσέας Γραμματικάκης και η ηθοποιός Εύα Ψυλλάκη. Οι φωτογραφίες του βιβλίου είναι της Λίλας Σωτηρίου.

Στην εκδήλωση, που περιέχεται στο dvd, το οποίο συνοδεύει το βιβλίο ο καθηγητής της φυσικής Γιώργος Γραμματικάκης αναφέρεται σε μια από τις μεγαλύτερες επιστημονικές ανακαλύψεις της εποχής μας:

Την ύπαρξη, δηλαδή, ενός αρχέγονου φωτός, που φτάνει στη Γη από όλες τις κατευθύνεις του ουρανού και επιβεβαιώνει την γένεση του Σύμπαντος από μια Μεγάλη Έκρηξη.

Το αρχέγονο φως αφηγείται τα όσα θαυμαστά είδε και έζησε από την γένεση του Σύμπαντος μέχρι την εξέλιξή του σε δισεκατομμύρια άστρα και γαλαξίες. Περιγράφει επίσης την σιωπηλή εμφάνιση της ζωής στον πλανήτη Γη.

Το αρχέγονο φως συνεχίζει την αφήγησή του, και περιγράφει την εμφάνιση του ανθρώπου και την κυριαρχία του στην Γη.

Αναφέρεται επίσης στην εξέλιξη της επιστήμης, που οδήγησε και στην δική του εντυπωσιακή ανακάλυψη. Η ηθοποιός ερμηνεύει το ποίημα, που βρέθηκε στα χειρόγραφα ενός συγγραφέα, χωρίς καμιά άλλη ένδειξη για την ταυτότητα ή τα περιστατικά της ζωής του.

Το αρχέγονο φως ολοκληρώνει την αφήγησή του, ανακαλώντας τις σημαντικότερες μνήμες στην μακραίωνη διαδρομή του και την συνάντησή του με Εκείνη.

Το αρχέγονο φως αποσύρεται στην σιωπή του. Οι μουσικές όμως συνομιλίες με το Σύμπαν και την ζωή εξακολουθούν.

(Πηγή: biblioasi.gr)

*

Η κόμη της Βερενίκης

(γυρίστηκε σε τηλεοπτική σειρά από την ΕΤ-1)

Συνοδεύεται από δίσκο με μουσική σύνθεση του Ανδρέα Γεωργοτά και αφήγηση του Γ. Γραμματικάκη

Η κόμη της Βερενίκης 
Συγγραφέας: Γιώργος Γραμματικάκης
Εκδότης: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
Αριθμός Σελίδων: 198
Έτος Έκδοσης: 05-2006

Το βιβλίο αυτό αφορά σε ένα πείραμα που έγινε πριν από 15 περίπου δισεκατομμύρια χρόνια. O επιστήμονας που το σχεδίασε δεν είναι πια τριγύρω για να μας εξηγήσει τι ακριβώς έκανε και κυρίως, τι σκοπό εξυπηρετούσε. Ήταν δε τέτοιες οι συνθήκες και η θερμοκρασία του πειράματος, που καθιστούν ανέφικτη την επανάληψή του στα γήινα εργαστήρια.

O Γιώργος Γραμματικάκης, ανασυνθέτοντας με τρόπο ποιητικό και γλαφυρό τις σύγχρονες επιστημονικές απόψεις για τη γένεση του Σύμπαντος και την εμφάνιση της ζωής, αναφέρεται στην κορυφαία εκδήλωση αυτής της ζωής, τον άνθρωπο, και υπογραμμίζει τους κινδύνους που απειλούν τη Γη και τον πολιτισμό μας. Bιβλίο βαθύτατα φιλοσοφικό και με έντονο λογοτεχνικό χαρακτήρα,

H Kόμη της Bερενίκης ανοίγει νέους δρόμους στη σύγχρονη πολυδιάστατη θεώρηση της Eπιστήμης αλλά και του Aνθρώπου: καθώς ο εικοστός αιώνας πλησιάζει στο τέλος του, και ο άνθρωπος μένει ολοένα και πιο μετέωρος, μήπως είναι καιρός να ξανασκεφτούμε πάνω σε έναν άλλο πολιτισμό, πάνω σε μια νέα αντίληψη του ανθρωπισμού

*

Η Αυτοβιογραφία του φωτός

Η Αυτοβιογραφία του φωτός
Συγγραφέας: Γιώργος Γραμματικάκης
Εκδότης: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
Επιμέλεια: Τραχανάς, Στέφανος
Αριθμός Σελίδων: 477
Έτος Έκδοσης: 11-2005

«Γεννήθηκα πριν από αιώνες αιώνων, σε έναν Χώρο όπου δεν υπήρχε χώρος, και σε έναν Χρόνο όπου δεν υπήρχε χρόνος. Με ένα περίεργο ωστόσο τρόπο, αισθάνομαι ότι προϋπήρχα της γενέσεώς μου. Κι ενώ από τότε όλα έχουν αλλάξει, εγώ αισθάνομαι ότι τίποτε δεν αλλάζει. Η παρουσία μου μετρά το αιώνιο.
Δεν αξίζει άλλωστε να συζητά κανείς για πράγματα -την γένεσή μου και την γένεση του Κόσμου- που προκαλούσαν ανέκαθεν διαμάχες. Αυτό που ενισχύει την αυτοπεποίθησή μου είναι ότι η παρουσία μου έμοιαζε πάντοτε πρωταρχική: στους μύθους ή σε ό,τι ονομάζεται επιστήμη, στα έργα των θνητών αλλά και στις θρησκείες, το φως έπαιζε πάντοτε ρόλο ιδιαίτερο. Κατά καιρούς πολλοί διερωτήθηκαν για την φύση του, και άλλοι πάλι έμειναν απλώς στον θαυμασμό και την αποδοχή… Εγώ λοιπόν, που είμαι το παλαιότερο, το αρχέγονο φως, ήρθε η ώρα να μιλήσω λίγο για τον εαυτό μου».
Με αυτά τα λόγια αρχίζει την αυτοβιογραφία του το αρχέγονο φως, που η ανακάλυψή του το 1965 υπήρξε από τις σημαντικότερες στην ιστορία της κοσμολογίας. Πριν δώσει τον λόγο στο ίδιο το φως, ο γνωστός συγγραφέας της «Κόμης της Βερενίκης» και των «Κοσμογραφημάτων» παρουσιάζει τους θαυμαστούς τρόπους που μέσω του φωτός η επιστήμη οδηγήθηκε στις πιο σπουδαίες κατακτήσεις της: την θεωρία της σχετικότητας, την κβαντική συμπεριφορά του μικροκόσμου, τις σύγχρονες απόψεις για την γένεση και την εξέλιξη του Σύμπαντος. Δεν παραλείπει ακόμη να υπογραμμίσει την σημασία του φωτός για την ίδια την ζωή αλλά και την Τέχνη, ενώ αναφέρεται και στις φιλοσοφικές ή θρησκευτικές αντιλήψεις που συνοδεύουν το φως από τους αρχαίους χρόνους. Βιβλίο εύληπτο και πολυσήμαντο, η «Αυτοβιογραφία του φωτός» περιγράφει με απλά λόγια την συναρπαστική περιπέτεια της σύγχρονης επιστήμης, και απλώς ζητά από τον αναγνώστη να διαβαστεί «πρώτα με τον νου και, ύστερα ή παράλληλα, με την ψυχή».

(Πηγή: biblioasi.gr)

*

«Κοσμογραφήματα’

(εξαντλημένο)

*

*

23.8.06

Γ. Γραμματικάκης: Η αυτοβιογραφία του Φωτός

Είναι μερικοί άνθρωποι που σαν τους συναντήσεις στο δρόμο σου σε ακουμπάνε θαρρείς με ένα μαγικό ραβδάκι και σε σημαδεύουν. Ο Γιώργος Γραμματικάκης είναι ένας από αυτούς.
*
Φυσιογνωμία που αποπνέει πραότητα, λόγος διδακτικός και παιδευτικός. Ίσως να φταίει η δουλειά του δασκάλου, που χρόνια τον μπόλιασε με υπομονή και κατανόηση. Φωνή βαθειά που σε κάθε κόμπιασμά της νομίζεις πως ακούς τον ήχο ενός εργοστασίου που παράγει σκέψεις και ετοιμάζεται να στις παραδώσει. Τα λέω αυτά γιατί οι περισσότεροι ξέρουν τον Γιώργο Γραμματικάκη ή τον ανακαλύπτουν από τα βιβλία του. Όμως η αίσθηση της παρουσίας του έχει μία ακόμη μεγαλύτερη δύναμη.
*
Η πρώτη σκέψη μου όταν τον πρωτογνώρισα (αφελής ίσως, αλλά ταιριαστή τότε με το νεαρό της ηλικίας μου) ήταν πως τούτο το «σουλούπι» ταιριάζει στους σοφούς. Γκρίζα μαλλιά, γενειάδα, καλοσυνάτο χαμόγελο και μια φωνή σε απόλυτο online με την σκέψη. Και συνάμα δεκτικός, προσγειωμένος, έτοιμος να εξηγήσει και να γίνει κατανοητός.
*
Η Κόμη της Βερενίκης ήταν η πρώτη απόπειρα να εκλαϊκεύσει την γνώση και την επιστήμη του. Και βρήκε απήχηση απροσδόκητη.
*
Τώρα ο Γιώργος Γραμματικάκης επέστρεψε με ένα ακόμη καταπληκτικότερο πόνημα. «Η αυτοβιογραφία του Φωτός» μπήκε στις προθήκες των βιβλιοπωλείων τον Φλεβάρη και έγινε αμέσως ανάρπαστη.
«Το φως -λέει ο ίδιος-που είναι ο πρωταγωνιστής αυτού του βιβλίου, νομίζω πως συγκινεί τον κάθε άνθρωπο. Το φως υπάρχει στη ζωή του καθενός. Εγώ το καινούργιο στοιχείο που έβαλα είναι να πω πόσο το φως και η μελέτη του υπήρξε οδηγός στις μεγάλες επιστημονικές ανακαλύψεις, στην κατανόηση των μεγάλων μυστικών του Σύμπαντος αλλά και της ζωής. Είναι η μεγάλη γέφυρα ανάμεσα στην επιστήμη, στην τέχνη, στην ανθρώπινη ζωή. Και είναι το μόνο που δεν θα πεθάνει ποτέ. Αυτή λοιπόν ήταν η γενεσιουργός αιτία του βιβλίου πριν από πάρα πολλά χρόνια και τονίζω ότι το γράψιμο του βιβλίου διήρκεσε δέκα χρόνια».
*
Συντροφιά με τον Κορνήλιο Καστοριάδη στο Παρίσι

*

Μιλώντας πρόσφατα στο γενέθλιο τόπο του για το νέο βιβλίο ο Γιώργος Γραμματικάκης καθήλωσε ένα πολυπληθές και «μωσαϊκό» ακροατήριο πανεπιστημιακών συναδέρφων του και απλών αναγνωστών του, που στέκονται μακριά από τα εργαστήρια της Φυσικής. Ο λόγος του όμως βρήκε δρόμο για τις καρδιές όλων.

*
«Η πρόθεση μου απόψε -είπε ξεκινώντας-ήταν να μιλήσω για άλλα. Με απασχολεί ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό ένα φαινόμενο που θα ονόμαζα » Η Θεμελιώδης Αντίφαση της Κρήτης». Έχει πολλές όψεις, συνοπτικά όμως είναι το χάσμα ανάμεσα στα μεγάλα και κούφια λόγια, που ενδημούν στο νησί, και μια πραγματικότητα. Είτε για τον πολιτισμό πρόκειται, είτε για το φυσικό περιβάλλον ή τις εκφράσεις της πολιτικής – που προκαλεί συχνά οργή και πόνο. Δεν ξέρω άλλο τόπο πιο ευλογημένο από τους θεούς, κι ωστόσο τόσο αφημένο στα ρεύματα της εποχής και στην ιδιοτέλεια των ανθρώπων.
*
Ενώ όμως η πρόθεση μου ήταν να μιλήσω για αυτά, τα γήινα και πικρά, ένα φως αρχέγονο και συμπαντικό, έδειξε φοβερή αδημονία να προηγηθεί. Εσκόπευε, όπως είπε, να αποσυρθεί στη σιωπή του, και ήθελε πριν να πει λίγα πράγματα για τον εαυτό του. Από την εξομολόγηση του, κράτησα με κόπο σημειώσεις. Και αν αυτό ηχεί παράδοξο και ίσως ως παραλήρημα ενός πρώην πρύτανη και ανορθόδοξου Ηρακλειώτη, η απόδειξη βρίσκεται εδώ, στην αίθουσα: Σε κάθε κυβικό της εκατοστό, υπάρχουν αυτή τη στιγμή μερικές εκατοντάδες αρχέγονα φωτόνια. Σωματίδια δηλαδή φωτός, που υπήρξαν μάρτυρες της δημιουργίας του Σύμπαντος, και φθάνουν σήμερα στη γη από όλες τις κατευθύνσεις του ουρανού. Είναι ένα απολίθωμα φωτός, διαθέσιμο ωστόσο στο ρίγος και στο άγγιγμα σας, στο άγγιγμα του κάθε ανθρώπου. Όπως όλα τα απολιθώματα, δίδει στοιχεία για ένα απώτατο παρελθόν, που αυτή τη φορά συμπίπτει και με την αρχή του Κόσμου.
*
Η ανακάλυψη του αρχέγονου φωτός, που υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες στην ιστορία της επιστήμης, έγινε τυχαία. Δύο φυσικοί των εργαστηρίων Bell της Αμερικής, ο Arno Penzias και Robert Wilson, προσπαθούσαν το 1965 να συλλάβουν με μια κεραία σαν χοάνη τα σήματα ενός τεχνητού δορυφόρου. Την λήψη όμως δυσχέραινε η παρουσία μιας παράδοξης ακτινοβολίας, που έφτανε στην κεραία με τη μορφή μικροκυμάτων.
*
Όπως διαπιστώθηκε, η ακτινοβολία αυτή ήταν ο απόηχος της αδιανόητης, Μεγάλης Έκρηξης, που πριν από 15 δισεκατομμύρια χρόνια δημιούργησε το ίδιο το Σύμπαν.
Όπως η ζέστη σε ένα σβησμένο τζάκι, πιστοποιούσε την ύπαρξη μιας λαμπρότατης φωτιάς στο παρελθόν. Η παρουσία της είχε μάλιστα προβλεφθεί από παλιά. Οι τολμηρές όμως ιδέες, τόσο στην επιστήμη όσο και στη ζωή, περνούν συχνά απαρατήρητες.
*
*
Είναι λοιπόν αυτό, το αρχέγονο φως, που διηγείται απόψε την ιστορία του. Απλώς από παραδρομή γράφτηκε ως ομιλητής ένας καθηγητής της φυσικής, πρώην πρύτανης και ανορθόδοξος Ηρακλειώτης. Εκείνος είχε απλώς την τύχη, μια ευλογημένη νύχτα που επικρατούσε σιωπή ασυνήθιστη στην θορυβώδη πόλη μας, να καταγράψει την αυτοβιογραφία του φωτός, όπως το ίδιο την επιθυμούσε. Δεν παίρνω όρκο ότι δεν έχασα κάποιες λέξεις, η και φράσεις ολόκληρες.
*
Το αρχέγονο φως έχει πια εξασθενήσει, ύστερα από ένα ταξίδι που διαρκεί τόσα και τόσα δισεκατομμύρια χρόνια. Σύμφωνα όμως με τη θεωρία της σχετικότητας, το φως διαθέτει μια αξιοθαύμαστη ιδιότητα: Για το φως ο χρόνος δεν περνά, το φως δεν έχει ηλικία.Όσοι από σας διακρίνουν ένα φθόνο, μια ζήλια αδιόρατη στον τόνο της φωνής η τις κινήσεις μου, δεν θέλω να αποκρύψω άλλο την αιτία. Το σημαντικό είναι ότι απόψε, ενώ στο βήμα μοιάζει να βρίσκεται ένας καθηγητής της φυσικής, διαβάζει απλώς όσα το αρχέγονο φως του υπαγόρευσε, εκείνο είναι που αδημονεί να σας μιλήσει».
*
Η γέννηση του Φωτός
«Γεννήθηκα πριν από αιώνες αιώνων, σε ένα Χώρο όπου δεν υπήρχε χώρος, και σε ένα Χρόνο όπου δεν υπήρχε χρόνος. Με ένα περίεργο ωστόσο τρόπο, αισθάνομαι ότι προϋπήρχα της γενέσεως μου. Κι ενώ από τότε όλα έχουν αλλάξει, εγώ αισθάνομαι ότι τίποτε δεν αλλάζει. Η παρουσία μου μετρά το αιώνιο.
*
Δεν αξίζει άλλωστε να συζητά κανείς για πράγματα – την γένεση μου και την γένεση του Κόσμου – που προκαλούσαν ανέκαθεν διαμάχες. Αυτό που ενισχύει την αυτοπεποίθηση μου, είναι ότι η παρουσία μου έμοιαζε πάντοτε πρωταρχική: Στους μύθους ή σε ό,τι ονομάζεται επιστήμη, στα έργα των θνητών αλλά και στις θρησκείες, το φως έπαιζε πάντοτε ρόλο ιδιαίτερο. Κατά καιρούς πολλοί διερωτήθηκαν για την φύση του, και άλλοι πάλι έμειναν απλώς στον θαυμασμό και την αποδοχή. Δεν είναι άλλωστε χωρίς σημασία το γεγονός, ότι το φως υμνήθηκε όσο τίποτε άλλο από καλλιτέχνες και ποιητές.
*
Εγώ λοιπόν, που είμαι το παλαιότερο, το αρχέγονο φως, ήρθε η ώρα να μιλήσω λίγο για τον εαυτό μου. Δεν ξέρω για ποιόν λόγο μου δημιουργήθηκε αυτή η ανάγκη. Ούτε τα γηρατειά -που αρέσκονται στις αναδρομές- έχουν νόημα για μένα, ούτε, όπως παραδέχθηκα ήδη, έχω παράπονο από την αναγνώριση και τις τιμές. Απλώς τα θαύματα και τα περίεργα, που μόνον εγώ γινότανε να ζήσω, θα ‘θελα να τα μάθουν κι άλλοι. Δεν είναι βέβαια σπάνιο, μια αυτοβιογραφία να ωθείται και από άλλα κίνητρα, βαθύτερα. Αν, όσο προχωρά η διήγηση μου, ανακαλύψω ότι υπάρχουν και σε μένα, ορκίζομαι από τώρα ότι δεν θα το αποκρύψω. Αυτό άλλωστε επιβάλλει η διαφάνεια, που υπήρξε ανέκαθεν -ή, για να ‘μαι πιο ακριβής, από κάποιο σημείο και πέρα- χαρακτηριστική του βίου μου».
*
Η διαφάνεια του Φωτός!
«Έθιξα άθελα μου μια κρίσιμη καμπή της αιώνιας διαδρομής μου, που θεωρείται δίκαια μεγάλης σημασίας. Πράγματι, 400.000 χρόνια από τη γένεση του Σύμπαντος, παύει η αλληλοεπίδραση μου με την ύλη. Αρχίζει τότε, όπως λένε, η
εποχή της διαφάνειας.
*
*
Σπεύδω βέβαια να τονίσω, ότι οσάκις αναφέρονται χρόνια οι χρονικές περίοδοι στην διήγηση μου, δεν έχει πολύ νόημα για μένα -διευκολύνει απλώς όσους ακούν. Από τότε πάντως που απελευθερώνομαι από τους υλικούς δεσμούς μου, είμαι σε θέση να μεταφέρω εικόνες και γεγονότα του απώτατου παρελθόντος. Η εποχή της διαφάνειας, σημαίνει για τους μεταγενέστερους την αρχή της γνωριμίας τους με το πρώιμο Σύμπαν.
*
Ας βάλομε όμως τα πράγματα σε κάποια σειρά. Λέγεται ότι το Σύμπαν δημιουργήθηκε από μια υπέρθερμη, μεγάλη Έκρηξη, πριν από 15 περίπου δισεκατομμύρια χρόνια. Λέγεται ακόμα ότι εγώ, το αρχέγονο φως, αποτελούσα τότε το κυρίαρχο συστατικό του Σύμπαντος, ενώ η αρχική ύλη συνιστούσε μια αμελητέα πρόσμειξη. Δεν ξέρω σε ποιόν οφείλεται η φράση «Εν αρχή ην το Φως». Να δηλώσω όμως, με κάθε ταπεινότητα, ότι δεν κρύβει και μεγάλη δόση υπερβολής.
*
Με κυρίευσε όμως η φλυαρία, και λησμόνησα να αναφερθώ σε ένα καθοριστικό γεγονός: Ότι η Μεγάλη Έκρηξη, που δημιούργησε το Σύμπαν είχε σαν συνέπεια τη συνεχή και φρενιτιώδη διαστολή του. Από το αρχικό του λοιπόν μέγεθος, που ήταν απειροελάχιστο, το Σύμπαν θα αποκτήσει γρήγορα ιλιγγιώδεις διαστάσεις. Μαζί, εξάλλου, με τη διαστολή, αρχίζει και η πτώση της θερμοκρασίας του. Κάθε φορά που το μέγεθος του Σύμπαντος διπλασιάζεται, η θερμοκρασία του πέφτει στο μισό. Εκατό μόλις δευτερόλεπτα μετά την Μεγάλη Έκρηξη, δεν υπερβαίνει το ένα δισεκατομμύριο βαθμούς, όση περίπου είναι και στο εσωτερικό των άστρων. Η συνεχής αυτή ψύξη επηρεάζει άμεσα και την δική μου ενέργεια και η ακτινοβολία μου, από την ορατή περιοχή του φάσματος, έχει σήμερα μετατοπισθεί στα ραδιοκύματα. Άλλο ωστόσο θέλω να τονίσω: Ότι ακόμη και σήμερα, κι ενώ έχουν περάσει 15 δισεκατομμύρια χρόνια από την εκρηκτική Αρχή του, το Σύμπαν εξακολουθεί πάντα να διαστέλλεται.
*
Οι γαλαξίες υπερνικούν την βαρυτική έλξη, και απομακρύνονται ο ένας από τον άλλο με τεράστια ταχύτητα.
Η απομάκρυνση αυτή προδίδεται από το ίδιο το φως των γαλαξιών -πόσο αποκαλυπτικός είναι πάντα ο ρόλος του φωτός!- και επιβεβαιώνει εκείνα που έζησα από πρώτο χέρι:
Ότι μια αδιανόητη Μεγάλη Έκρηξη υπήρξε η αρχή του παντός, και έπλασε με περίτεχνες διαδικασίες στον χώρο και στον χρόνο όσα ορατά και αόρατα μας περιβάλλουν.
*
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι όσοι με ακούν θα έχουν ήδη σοβαρές αμφιβολίες για την ειλικρίνεια -η έστω την ακρίβεια της μνήμης μου.
Έχω κι εγώ συνείδηση ότι η αφήγηση μου φαίνεται απίστευτη, και ότι θυμίζει λίγο παραμύθι.
Το ίδιο δεν ισχύει μήπως με ορισμένες ιστορίες της ζωής, η τουλάχιστον κάποιες κρυφές διαδρομές της;
*
Όσο πάντως με αφορά, θέλω να διαβεβαιώσω, ότι η αυτοβιογραφία μου στηρίζεται σε γεγονότα.
Σε κάθε όμως αυτοβιογραφία -και μάλιστα συνοπτική – πολλά δεν είναι δυνατόν να αναφερθούν, ενώ άλλα δεν επιτρέπεται εγώ να θίξω.
Στη λογική λοιπόν απορία, τι υπήρχε ή τι έγινε πριν από την Μεγάλη Έκρηξη, θα περιορισθώ σε ό,τι απαντά η επιστήμη.
Είναι, ισχυρίζεται εκείνη, μια απορία χωρίς νόημα.
Ο χώρος και ο χρόνος δημιουργούνται ταυτόχρονα με την Μεγάλη Έκρηξη, και δεν νοούνται ως αυθύπαρκτες οντότητες.
Ούτε λοιπόν το «πριν» υπάρχει.
Στο ακόμα όμως βαθύτερο ερώτημα, τι προκάλεσε την Μεγάλη Έκρηξη, και ποιος υπήρξε ο σκοπός της, να μου επιτρέψετε να σιωπήσω.
Όχι ότι δεν ξέρω.
Η θέση μου ωστόσο είναι δύσκολη, και μερικά πράγματα δεν επιδέχονται καν μια υπαινικτική απάντηση».
*
Tα πρώτα στάδια του Σύμπαντος
«Στα πρώτα λοιπόν στάδια του Σύμπαντος, η οργιαστική δραστηριότητα των πρωταρχικών στοιχείων του -πού είχαν πάντα εμένα μάρτυρα η συνεργάτη- οδηγεί στη σύνθεση πρωτονίων και, αργότερα, απλών πυρήνων δευτερίου και ηλίου.
*
*
Κάποια ωστόσο καθοριστική στιγμή, με την μεσολάβηση της ηλεκτρομαγνητικής δυνάμεως τα άφθονα επίσης ηλεκτρόνια, συλλαμβάνονται σε σταθερές τροχιές γύρω από τα πρωτόνια.
Έτσι, 400.000 χρόνια μετά την Μεγάλη Έκρηξη, δημιουργούνται τα άτομα του υδρογόνου, που είναι σταθερά και ηλεκτρικά ουδέτερα. Έκτοτε το υδρογόνο αφθονεί στο Σύμπαν, και υπολογίζεται ότι συnιστά το μεγαλύτερο μέρος της ορατής του ύλης.
*
Υπάρχει ωστόσο μια βαθύτερη αιτία, που η δημιουργία των ατόμων καθόρισε και την δική μου σταδιοδρομία.
Αφού τα άτομα είναι ηλεκτρικά ουδέτερα, παύω να αλληλεπιδρώ με την ύλη.
Κατά κάποιο τρόπο, κέρδισα την ελευθερία μου, και ταξιδεύω πια χωρίς καμιά υλική δέσμευση.
*
Θα κατακτήσω την κάθε γωνιά του Σύμπαντος, θα ζήσω τις πιο δύσκολες και δημιουργικές του ώρες. Θα μεταφέρω ακόμη χρήσιμες πληροφορίες σε όποιον έχει την ικανότητα, η την διάθεση, να τις δεχτεί. Χωρίς υπερβολή, με τη δημιουργία των ατόμων και την δική μου απελευθέρωση, το Σύμπαν περνά από την προϊστορία, στην ιστορική περίοδο του. Όπως η Ιστορία έχει τα γραπτά μνημεία της, στο Σύμπαν υπάρχει από τότε η δυνατότητα των απ’ ευθείας παρατηρήσεων.
*
Η απαρχή της ιστορικής περιόδου σφραγίζεται λοιπόν από τον σχηματισμό των ατόμων, και από την ολοένα και εμφανέστερη κυριαρχία της ύλης.
Έχοντας πια εξασφαλίσει κάποια ύπαρξη, το Σύμπαν δεν φαίνεται να βιάζεται.
*
Μετά την πρώτη φάση της δημιουργίας, συντίθεται από ένα τεράστιο νέφος υδρογόνου και μικρές ποσότητες ηλίου. Υπό την επίδραση της βαρύτητας, στο νέφος αυτό αρχίζουν να εκδηλώνονται μικρές μεταβολές.
Κάποια τυχαία συσσώρευση της ύλης σε μια περιοχή του νέφους, αποτελεί πόλο έλξης για τα υπόλοιπα άτομα.
Ο πόλος αυτός διαρκώς ισχυροποιείται, και όπως συμβαίνει σε μια χιονοστιβάδα, η συσσώρευση ύλης αποκτά κάποια στιγμή υπολογίσιμη πυκνότητα και μέγεθος.
Έτσι, το αρχικά ομοιόμορφο νέφος εμφανίζει διάσπαρτες περιοχές συμπύκνωσης της ύλης.
Είναι οι πρωτογαλαξίες.
Μοιάζουν με νησίδες σε ένα αδιάφορο ωκεανό αραιής ύλης που, όπως υποπτεύθηκα αμέσως, προοιωνίζονταν κάποια σπουδαία και δραματική εξέλιξη. Η αλήθεια είναι ότι για την εξέλιξη αυτή χρειάσθηκε να περιμένω ακόμα μερικά δισεκατομμύρια χρόνια. Δεν μετανιώνω όμως, ούτε παραπονιέμαι. Διότι όχι μόνον το Σύμπαν άλλαξε από τότε μορφή, αλλά και εγώ απέκτησα συντροφιά στο απέραντο και μοναχικό ταξίδι μου».
*
Ο Γιώργος Γραμματικάκης ξεκίνησε το ταξίδι που κάποτε ζήλεψε σαν ιδέα ο Αϊνστάιν, όταν σε ηλικία δεκαέξι ετών αναρωτήθηκε τι θα γινόταν αν ταξίδευε με μια ακτίνα φωτός. Αυτό το φαινομενικά απλό ερώτημα τον οδήγησε αργότερα να ανατρέψει τη φυσική της εποχής του με τη διατύπωση της Θεωρίας της Σχετικότητας.
*
«Κεντρική προσπάθεια της ζωής μου, λέει ο συγγραφέας, είτε στα πανεπιστήμια που έχω διδάξει είτε στα γραπτά μου, είναι να δείξω αυτό που ήξερε η Αναγέννηση και το έχει ξεχάσει ο σύγχρονος πολιτισμός:
ότι η υπερβολική εξειδίκευση δεν μας αποκαλύπτει την αλήθεια.
Η αλήθεια είναι συνήθως το όλον και μεταξύ της τέχνης, της φιλοσοφίας και της επιστήμης υπάρχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά.
*
Η μεγαλειώδης ιδιότητα του φωτός είναι ότι κατά κάποιον τρόπο τα δένει όλα αυτά μαζί. Ας μην ξεχνάμε ότι η επιστήμη είναι ως έναν βαθμό έμπνευση και πάθος, όπως η τέχνη».
Το βιβλίο ανήκει εδώ και μήνες στα ευπώλητα. Κι ο συγγραφέας δεν έχει ανάγκη διαφήμισης.
Ο ίδιος ζητά από τους αναγνώστες του ένα πράγμα:
«Να το διαβάσουν πρώτα με το νου και ύστερα ή παράλληλα με την ψυχή!».

*

*

Η άποψη του Γιώργου Γραμματικάκη για τις εκλογές Μαΐου 2012

Αναδημοσιεύουμε από εμάς & από protagon.gr,

μαζί με τα σχόλια & τις απόψεις συν-σχολιαστών, πιστεύοντας πως έχουν σημασία.

>>>

Αυτές οι εκλογές, δεν είναι δικές μου. Ελπίζω να είναι οι επόμενες, ή οι μεθεπόμενες.

Γιώργος Γραμματικάκης του Γιώργου Γραμματικάκη

Photo: Λίλα Σωτηρίου

 

Αυτές εδώ  οι εκλογές, δεν είναι  δικές μου. Ελπίζω να είναι οι επόμενες, η οι μεθεπόμενες. Αυτές όμως εδώ, μου προκαλούν απώθηση και δέος. Στις τηλεοπτικές οθόνες, αποτυπώνονται  οι  χειρότεροι εφιάλτες μου:

 

Πρόσωπα, που νόμιζα βυθισμένα στην λήθη της ιστορίας, επιχειρούν πάλι να μας σώσουν και χειρονομούν. Ακόμα κι ένας πρώην πρωθυπουργός διέκοψε την σιωπή του. Δεν ήθελε όμως να απολογηθεί για την κατάσταση που οδήγησε την χώρα αλλά να στηρίξει απλώς τον αυτοδύναμο  διάδοχο  του.

 

Σε αυτές τις εκλογές η υποκρισία δεν αντέχεται και η αυτοκριτική σπανίζει. Όπως σπανίζει και η αίσθηση ευθύνης. Ενώ αμήχανοι υποψήφιοι, στα παράθυρα και τα τραπέζια των τηλεοπτικών “συζητήσεων”, προσπαθούν να κλέψουν την εύνοια του δημοσιογράφου και του κοινού. Δείγματα μιας άλλης οπτικής έδωσε κάποια στιγμή η αριστερά. Αδυνατεί όμως να ξεφύγει από τις χρόνιες αγκυλώσεις της.

 

Το πολιτικό λοιπόν  σκηνικό, θυμίζει ένα θίασο σκιών, που παίζει τους ίδιους πληκτικούς ρόλους, το ίδιο δράμα ή την ίδια κωμωδία. Λίγοι μοιάζουν να συναισθάνονται ότι το τοπίο είναι πια βομβαρδισμένο και έρημο και στα περίχωρα “θερίζουν χιλιάδες άρματα δρεπανηφόρα”.

 

Αυτές λοιπόν οι εκλογές δεν είναι δικές μου, αναγνώστη. Ελπίζω να μην είναι ούτε δικές σου. Φαίνεται ότι η Ιστορία δεν θέλει ακόμα να αποκαλύψει τις πραγματικές προθέσεις της: Μας αφαίρεσε το παρελθόν κι άφησε πίσω του ανασφάλεια και οδύνη. Αντί όμως να ανθίσουν στα ερείπια ρίζες και λουλούδια πιό ανθεκτικά στους ανέμους, άφησε να φυτρώσουν νέοι σπόροι βίας, εθνικής ομφαλοσκόπησης και λαϊκισμού.

 

Δεν λείπουν βέβαια και τώρα, ανάμεσα στα κόμματα και τους υποψηφίους, οι ανάσες φρεσκάδας και άλλου ύφους, οι αληθινοί και οι ιδεολόγοι. Δεν θα είναι μικρό το καλό για την χώρα αν εκείνοι επιβιώσουν και όχι τα πολλά τα κύμβαλα τα αλαλλάζοντα. Εξαρτάται όμως και από την δική μας κρίση. Την χαμηλή ποιότητα των πολιτικών μας εκπροσώπων καταγγείλαμε σε πλατείες και συνάξεις. Τείνει όμως να λησμονηθεί ότι στην ψήφο του λαού εστήριξαν την άνοδο τους.

 

Μια πιο σωστή λοιπόν επιλογή θα καθησυχάσει κάπως και τις τύψεις μας. Όπως μας δίδαξε το παρελθόν, τα κόμματα που ψηφίζαμε –αν δεν ανήκαμε στους οπαδούς ή τον πελατειακό τους περίγυρο – διέψευδαν γρήγορα τις προσδοκίες μας. Φοβούμαι ότι το ίδιο θα γίνει και τώρα, με εντονότερο ασφαλώς τρόπο. Ίσως, μάλιστα, αυτήν την φορά να μην έχει νόημα η μετάνοια μας κι ούτε θα διακρίνεται κάποια οδός επιστροφής.

 

Αυτές λοιπόν οι εκλογές με απωθούν, μοιάζει σαν λίγοι να τις ήθελαν. Κινούνται σε υπόγεια ρεύματα, τους λείπει η προοπτική. Άλλα περιμέναμε, άλλα ονειρεύομαστε τα πικρά μας βράδια. Τώρα η οργή σμίγει με τον φόβο, η λογική με το συναίσθημα, η διαστροφή της αλήθειας συγχέεται με την ίδια την αλήθεια. Ο πολίτης  αισθάνεται μετέωρος.  Θέλει να τιμωρήσει   τα  “μεγάλα” κόμματα, φοβάται όμως και την ακυβερνησία που ενεδρεύει. Νιώθει ταπεινωμένος από την συμπεριφορά της Ευρώπης, δεν θέλει όμως καθόλου –και σωστά!- να αποκοπεί από τον κορμό της.

 

Δεν ξέρω λοιπόν για σένα, αναγνώστη. Αυτός που υπογράφει, όμως, αποφάσισε από την αρχή ότι στις “κρίσιμες” αυτές εκλογές θα αφιερώσει τον λιγότερο δυνατό χρόνο, την λιγότερη ή και καθόλου προσοχή. Δεν τον ενδιαφέρουν οι δημοσκοπήσεις, οι αλληλοκαταγγελίες των αρχηγών, τα προγράμματα που δεν θα τηρηθούν, οι δεσμεύσεις και οι όρκοι. Στην δική τους φλυαρία, εκείνος αντιπαραθέτει την σιωπή του. Στο πλαστό τους πάθος, την αδιαφορία του.

 

Υπάρχουν άλλωστε τόσα πράγματα, σοβαρά και ασφαλώς “πολιτικά” που μπορεί  να κάνει ο πολίτης στην άχαρη αυτή περίοδο. Το καλό θεάτρο ή ο κινηματογράφος ανθούν και προβληματίζουν και σπουδαία βιβλία βοηθούν στην κατανόηση της κρίσεως και της ιστορίας μας.  Εκεί, άλλωστε, στον περίγυρο – σε μια παράλληλη Ελλάδα – υπάρχουν πάντα άνθρωποι που πράττουν το σωστό και το δύσκολο. Κυρίως, όμως, υπάρχει ο διπλανός μας: Εκείνος και όχι τα κομματικά τερτίπια είναι καιρός να προσελκύσει  το ενδιαφέρον μας, στην δική του δυσκολία πρέπει να παρασταθούμε.

 

Ας πορευθούμε λοιπόν, συναγωνιστές και Πρωταγωνιστές, σιωπηλοί και θαρραλέοι προς τις εκλογές. Μέσα στα δεινά που ζει η χώρα, υπάρχει άλλωστε και ένα μεγάλο κέρδος: κάναμε βήματα προς την εθνική αυτογνωσία μας. Έχομε έτσι την βεβαιότητα ότι αυτές οι εκλογές δεν είναι δικές μας, ότι άλλα περιμέναμε. Και την υποψία ή την ελπίδα, ότι εκεί, στο βάθος του ορίζοντα, θα υπάρξουν και οι δικές μας εκλογές. Εκείνες που θα επιτρέψουν την ορμητική είσοδο του καινούργιου και του ουσιαστικού, του καίριου και του αληθινού. Τότε και μόνον τότε, οι εκλογές θα μας ανήκουν. Και όπως έγινε συχνά στην ιστορία,   θα ανοίξουν τον δρόμο προς  την έξοδο.

 

Διαβάστε>>>

Θετικά & αρνητικά, σχετικά με παρελθοντικές πολιτικές δηλώσεις του Γιώργου Γραμματικάκη >>>

7 σχόλια – “Αυτές οι εκλογές, δεν είναι δικές μου. Ελπίζω να είναι οι επόμενες, ή οι μεθεπόμενες.”

    (03-05-2012)

Πηγή βασικού άρθρου: protagon.gr

Σχόλια: sxoliastesxwrissynora

*

Όπως έγραφα και τότε, το 2012, σκοπός μου δεν είναι να αγιοποιήσω.

Γι΄αυτό και παραθέτω και τα θετικά & τα αρνητικά.

Το έργο, όμως, παραμένει έργο. Και ο ψυχισμός.

Κάποιοι αναγκάστηκαν να κάνουν μερικές υποχωρήσεις στο Σύστημα.

«Μέσα, βέβαια, κι από την σύμπραξη αυτή εξελίχτηκε κι ακούστηκε κι ο επιστήμονας. Γιατί άλλοι που δεν συνέπραξαν, τους “έφαγε η μαρμάγκα” ή η ξενιτειά.»

Δεν προτρέπω, οπωσδήποτε, σε καμία περίπτωση για «σύμπραξη με το Σύστημα». Απλώς, σημειώνω την «ανάγκη», για κάποιους & πως το χειρίστηκαν.

Βέβαια, οι άνθρωποι εξελίσσονται.

Με χαροποίησαν ιδιαίτερα οι διατυπώσεις του Γιώργου Γραμματικάκη στην πιο πρόσφατη συνέντευξη-συζήτησή του στο Link 1.

Προσωπικά πιστεύω στις Αξίες & την Αξιοκρατία.

Είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα που πρέπει όλοι να συνεχίσουμε να παλεύουμε γι΄αυτό, με τον τρόπο που μπορεί ο καθένας στη ζωή του.

*

Θα προστεθούν εκπομπές, συνεντεύξεις, άρθρα.

Όσοι ενδιαφέρεστε, τσεκάρετε συχνά για νέες ενημερώσεις.

*

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s