Πώς στρώθηκε ο δρόμος για τον φασισμό

Αν μου ζητούσαν να επιλέξω μια φράση-κλειδί που ακουγόταν πολύ στην Ελλάδα τις προηγούμενες δυο δεκαετίες, δεν θα είχα κανένα ενδοιασμό: «Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική». Ακούστηκε πολλές φορές από χιλιάδες χείλη απλών πολιτών. Μπορεί να την είπες κι εσύ. «Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική». Ακούστηκε, ως απάντηση, από εκατοντάδες «καλλιτέχνες» και ηθοποιούς, όταν ερωτήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια για τα όσα συνέβαιναν στη χώρα μας. Το πίστευαν; Το έλεγαν γιατί ήθελαν να τα έχουν καλά με όλους και να μη χάσουν «πελάτες»; Πάντως, το έλεγαν.
Τις προηγούμενες δεκαετίες, η πολιτική στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο δημοφιλής όσο είναι σήμερα. Αν ξεκινούσες πολιτική συζήτηση, οι άνθρωποι δυσανασχετούσαν. Ήταν «βαρετό».

Κάτι ακόμα που δεν ήταν διόλου δημοφιλές στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες ήταν η γνώση και η πνευματικότητα. Ο χαρακτηρισμός «κουλτουριάρης» σου ερχόταν αμέσως σαν ταμπέλα όχι αν προσπαθούσες να πεις κάτι πολύ βαρύ και ασήκωτο αλλά αν έκανες το λάθος να ξεφύγεις λίγο από το Κλικ, το Nitro, το ποδόσφαιρο και τα τηλεοπτικά κλισέ.

Αν δεν άκουγες Βίσση, Ρέμο, Σφακιανάκη, Ρουβά και Χατζηγιάννη, ήσουν κουλτουριάρης. Κι έτσι φτάσαμε κάποια στιγμή να θεωρούνται κουλτουριάρικα τα λαϊκά τραγούδια του Τσιτσάνη και του Χατζιδάκι.

Μιλώντας με νέους ανθρώπους, συνειδητοποιείς πως δεν έχουν διαβάσει σχεδόν τίποτα. Εντάξει, δεν ήμασταν ποτέ ένας λαός βιβλιολάγνων που δεν άφηναν το βιβλίο από το χέρι αλλά οι παλαιότερες γενιές όλο και κάτι είχαν διαβάσει. Έστω, τους κλασικούς συγγραφείς. Σε κάθε περίπτωση πάντως, δεν κορόιδευαν αυτούς που αγαπούσαν το διάβασμα.

Δεν είναι τυχαία η επιτυχία του «Αλχημιστή» του Πάολο Κοέλιο στη χώρα μας. Αφενός το βιβλίο ήταν μικρό και αφετέρου περιείχε μια φράση που οι Έλληνες αποστήθισαν μαζικά: «Όταν επιθυμείς κάτι, ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις». Πώς; Μόνο με την επιθυμία; Χωρίς κόπο; Χωρίς πόνο; Χωρίς διάβασμα; Χωρίς γνώση; Ό,τι κι αν εννοούσε ο Κοέλιο, οι παθητικοί -και λόγω Ορθοδοξίας- Έλληνες καθησυχάστηκαν, αφέθηκαν στο σύμπαν και το περίμεναν να συνωμοτήσει υπέρ τους. Το σύμπαν δεν συνωμότησε.

Η αδιαφορία για την πολιτική και η απόλυτη αντιπνευματικότητα οδήγησαν στην χρεοκοπία. Πρώτα στην κοινωνική, ηθική και πολιτιστική χρεοκοπία και μετά στην οικονομική.

Ακόμα κι αν διαφωνεί κάποιος πως η αδιαφορία της πλειοψηφίας των πολιτών για την πολιτική και η αποστροφή τους για την γνώση οδήγησαν στην οικονομική χρεοκοπία, δεν θα διαφωνήσει στο ότι οι πολίτες καλούνται σήμερα να αντιμετωπίσουν την χρεοκοπία με τα πνευματικά εφόδια που απέκτησαν όλα αυτά τα χρόνια. Δηλαδή, με τον Σφακιανάκη, τη Μενεγάκη, τα ζώδια, τους μάγειρες, τις συνταγές και ό,τι άλλο πρόβαλε η ιδιωτική τηλεόραση.

Κοίταξε τα cd που αγόρασες όλα αυτά τα χρόνια, τα βιβλία που διάβασες (αν διάβασες), θυμήσου τις ταινίες, τις θεατρικές παραστάσεις και τις συναυλίες που παρακολούθησες (αν παρακολούθησες), γιατί είναι αυτά τα όπλα με τα οποία θα αντιμετωπίσεις την χρεοκοπία. Αυτός είσαι.

Βέβαια, ένα μεγάλος αριθμός Ελλήνων αντιμετωπίζει την χρεοκοπία με μόνο εφόδιο την αποβλάκωση που του πρόσφερε η ελληνική τηλεόραση. Και συνεχίζει να αποβλακώνεται.

Χρειάζονται εφόδια για να σκεφτείς. Και αυτά τα εφόδια δεν θα τα βρεις στην τηλεόραση.

Η τηλεόραση δεν έχει καμία σχέση με την παιδεία, την γνώση και το πνεύμα. Είναι ένα μέσο που μπορεί κάποιες φορές –και υπό προϋποθέσεις- να είναι ενδιαφέρον και ψυχαγωγικό αλλά στην Ελλάδα δεν συνέβη ούτε αυτό. Η ελληνική τηλεόραση απευθύνεται στα χαμηλά ένστικτα και –με ελάχιστες εξαιρέσεις- είναι ένας σκουπιδοτενεκές, με ξεπουλημένα λαμόγια, χαζογκόμενες, βιζιτούδες και διάφορους άλλους φελλούς.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι οι Έλληνες που σέβονται τον εαυτό τους δεν εμφανίζονται στην τηλεόραση. Ίσως, να δέχτηκαν να εμφανιστούν σε κάποια αξιοπρεπή εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης αλλά μέχρι εκεί.

Το να μην εμφανίζεσαι στην τηλεόραση σημαίνει -μεταξύ άλλων- πως δεν πιστεύεις πως πάνω απ’ όλα είναι το κέρδος. Γιατί η τηλεόραση έχει να κάνει με πολλά χρήματα.

Όλα αυτά τα χρόνια, τα πρόσωπα της ελληνικής τηλεόρασης δεν ενδιαφέρονταν, βέβαια, για την πολιτική. Ήταν εθνικοί σταρ, οπότε ανήκαν σε όλους τους Έλληνες και δεν έπαιρναν ποτέ θέση για τίποτα. Επίσης, τα πρόσωπα της τηλεόρασης –τουλάχιστον αυτά που κυριάρχησαν- είναι βαριά αμόρφωτα.

Σε μια χώρα που μεγάλο μέρος των πολιτών δεν ενδιαφέρονταν για την πολιτική και την γνώση -και η «εκπαίδευσή» τους ήταν τηλεοπτική-, δεν θα πρέπει να κάνει σε κανέναν εντύπωση το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή εκφράζει σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας.

Αν δεν σε ενδιέφερε ποτέ η πολιτική και, παράλληλα, έχεις την εντύπωση πως ο Καζαντζάκης είναι ποδοσφαιριστής, είναι απόλυτα λογικό –όταν χρειαστεί- να εκφραστείς πολιτικά με το απόλυτο σκοτάδι, τον φασισμό, τους ψευτοτσαμπουκάδες, τις μαγκιές, τις κλωτσιές, τα ουρλιαχτά και όλη αυτήν την κτηνωδία που εκπροσωπεί η Χρυσή Αυγή. Το κτήνος το εκφράζουν τα κτήνη.

Φυσικά, δεν είναι καθόλου τυχαία η συμπάθεια των τηλεοπτικών προσώπων για τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Μαζί τους αισθάνονται πολύ άνετα, αφού πνευματικά βρίσκονται στην ίδια κατάσταση: σε αυτή του χιμπαντζή.

Η Χρυσή Αυγή δεν ήρθε τώρα. Ο νεοναζισμός δεν ήρθε τώρα. Ο φασισμός δεν ήρθε τώρα. Θα έπρεπε να τον είχες διακρίνει στον ναρκισσισμό της Ελένης, στην εγωπάθεια του Σάκη, στη ρηχότητα της Ρούλας και του Γρηγόρη, στον αδίστακτο κυνισμό του Θέμου και στην κτηνώδη βλακεία που κουβαλάνε όλα αυτά τα εγωκεντρικά ανθρωποειδή που θεοποίησαν το εύκολο κέρδος, προώθησαν την ιδιωτεία και πούλησαν τη ψυχή τους στον διάολο.

Κι αν αυτοί έβγαλαν πολλά χρήματα, αυτοί που τους παρακολουθούσαν μαγεμένοι –και τους παρακολουθούν ακόμα αφού είναι πια ανάπηροι πνευματικά- παίρνουν για τρόπαιο τη Χρυσή Αυγή.

Οι πολίτες έχουν χρέος να ασχολούνται με τα κοινά και να ενδιαφέρονται για την πολιτική.

Οι πολίτες έχουν χρέος να φροντίζουν την ψυχή τους και το μυαλό τους, να επιζητούν την γνώση και να αποφεύγουν τα σκουπίδια.

«Μας πρόδωσαν οι πολιτικοί» λένε οι πολίτες. Ναι, αλλά πολύ πριν, οι πολίτες είχαν προδώσει τους εαυτούς τους. Το πρώτο δεν θα είχε συμβεί, αν δεν είχε συμβεί το δεύτερο.

Ο φασισμός είναι εδώ. Μέσα μας.

(Στη φωτογραφία -με ελληνική φορεσιά- είναι ο Όσκαρ Ουάιλντ. Αν και τα βιβλία του Όσκαρ Ουάιλντ υπάρχουν πια παντού -και στο διαδίκτυο-, εκατομμύρια Έλληνες στη διάρκεια της ζωής τους δεν θα διαβάσουν ούτε μια φράση του επειδή το σύμπαν δεν θα συνωμοτήσει.)

http://pitsirikos.net/2012/10/%CF%80%CF%8E%CF%82-%CF%83%CF%84%CF%81%CF%8E%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%BF-%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C/

Advertisements

12 σκέψεις σχετικά με το “Πώς στρώθηκε ο δρόμος για τον φασισμό

  1. δυο παρατηρησεις

    1) Ο χαραχτηρισμος, «βαριά αμορφωσιά» ειναι ορθος ως προς το ποσοτικο μεγεθος, ναι ειναι βαρια η κατασταση, δεν περιγραφει ομως την ποιοτητα της νοσου, γιαυτο θα προτεινα την χρηση του ορου, «αυτοανοηση αμορφωσια»,μιας και ο ορος «αυτοανοσο» περιγραφει την ασθένεια που προκύπτει οταν το ιδιο το σώμα μας (κοινωνια-πολιτισμος-θεσμοι) επιτίθενται και καταστρέφουν τα ιδια τα δικά του κύτταρα

    2) Το κειμενο χαραχτηριζει ως συμπατριωτες ολους οσους στηριζουν και εκφραζονται απ την Χρυσή Αυγή.
    Θεωρω πως ειναι λαθος, ναι οτι ειμαστε συνελληνες δεν μπορουμε να το αρνηθουμε,το οτι ομως ειμαστε συμπατριωτες χωραει πολλα μποσικα
    Η πατριδα (για καποιους) δεν ειναι καποιος απλος γεωγραφικος/συνοριακος/ιστορικος προσδιορισμος, αλλα η κουλτουρα της ανοχης και της ανεκτικοτητας, η αντιληψη του οτι δεν ειμαστε υπηκοοι αλλα προσωπα, η δημοκρατια στην καθημερινοτητα της,η αλληλεγγυη , η ανθρωπια, η ελευθερια κλπ
    Ολοι οσοι μοιραζομαστε και συναινουμε με καποιο τροπο σε ολα αυτα ειμαστε και συμπατριωτες εκτος απο συνελληνες, με τους απεναντι η σχεση περιοριζεται στο οτι απλως εχουμε την ιδια αστυνομικη ταυτοτητα που γραφει «χωρα γεννησεως Ελλας» , αλλα τπτ παραπανω

  2. panther…λες
    «Μιλώντας με νέους ανθρώπους, συνειδητοποιείς πως δεν έχουν διαβάσει σχεδόν τίποτα»
    Aυτό είναι αληθές….τόσο αληθές που εκεί που λες «σχεδόν» θα μπορούσες κάλλιστα να βάλεις «απολύτως» !
    Ίσως αυτός να ναι ένας απ τους κύριους λόγους που οι πιτσιρικάδες (και όχι μόνο) είναι τόσο επιρρεπείς σε ακραίες-ανορθολογικές ιδεολογίες και τόσο εύκολα επανδρώνουν ιδιωτικούς στρατούς (χουλιγκάνοι. χρυσαυγίτες, κ.τ.λ).
    Κι αυτό είναι μόνο μία απ της «πληγές του Φαραώ» ,μπορούμε να μιλάμε ώρες για παρόμοιες «στρεβλώσεις» σε κάθε κοινωνικό επίπεδο (πολλές τις αναφέρεις και συ)
    Όλα αυτά όμως είναι οι καρποί, αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι πρέπει να δούμε ποιος καλλιέργησε-έσπειρε το έδαφος.
    Και ναι, οι πολιτικοί έχουν την κύρια ευθύνη* γι αυτή την παράξενη «σοδιά»…μια χαρά λεν οι πολίτες «Μας πρόδωσαν οι πολιτικοί», κακώς τους μέμφεσαι

    *Όταν χάνεται ο πόλεμος στην κρεμάλα παν οι στρατηγοί…όχι οι φαντάροι (όσο κι αν λούφαραν)

  3. Blackpanther, το σύστημα κατασκευάζει τα ανθρώπινα πλάσματα έτσι ώστε να εξασφαλίσει τη συνέχειά του. Δηλαδή φροντίζει για τη δημιουργία και στη συνέχεια διατήρηση τέτοιων χαρακτηριστικών ώστε να του παρέχουν ανθρώπινο υλικό κατάλληλα δομημένο ώστε να μην καταρρεύσει. Η απολιτίκ ποιότητα οπότε δεν ήταν μία συνειδητή επιλογή που έκαναν κάποιοι άνθρωποι και την κοτσάρησαν στο είναι τους έτσι απλά. Έχει πέσει μεγάλη δουλειά, όσο και να φαίνεται τραγελαφικό ώστε να ταιστεί το τσούρμο με έναν πλούτο φαινομενικά επιλογών, αλλά που στην ουσία ήταν πολλές επιλογές με παρόμοια χαρακτηριστικά. Το σχέδιο αυτό δίνει στον καταναλωτική των παρεχομένων σκουπιδοαγαθών την αίσθηση της ελευθερίας να επιλέξει ανάμεσα σε πληθώρα προτάσεων που όμως μοιράζονται κοινές συνισταμένες και παρόμοιες ποιότητες. Δηλαδή αν δεις τις λεγόμενες καθημερινές εκπομπές, είναι τα ίδια χάλια, έχουν τις ίδιες σάχλες, προτείνουν τα ίδια σκατά, αλλά η/ο που πράττει την θέαση δεν το καταλαβαίνει. Δεν μπορεί να δει παρά την επιφάνεια της πολλαπλότητας των προτάσεων, αδυνατεί όμως να κρίνει ποιότητες. Αυτό μπορείς να το αντιπαραβάλλεις και με το εκλογικό σύστημα. Ή με τα ψώνια σε ένα πολυκατάστημα. Ή σε ένα σουπερμάρκετ. Η πληθώρα καταναλωτικών προιόντων, το ίδιο και με τα διανοητικά αγαθά, γιατί πνευματικά δεν θεωρώ πως υπάρχουν, δεν εγγυάται ποιότητα. Μάλλον η πολυφωνία ανάμεσα στα σκουπίδια οδηγεί στην ψευδαίσθηση μιας ανύπαρκτης ουσιαστικά ελευθερίας επιλογής.

    Έπειτα,να σου πω την αλήθεια με απωθεί πολλές φορές η ψεύτικη σοβαροφάνεια και η δηθενιά πολλών φορέων του λεγόμενου πνευματικού κόσμου, που τη θεωρώ γελοία και ναρκισσιστικά γλοιώδη. Πχ Νταλάρας. Ή κάτι χατζηγιάννηδες μαιντανοί. Έχεις δίκιο ότι εν προκειμένω πώς μπορείς να περιμένεις να μη θεριέψει ο φασισμός όταν πρότυπο είναι η αντρίλα του Σφακιανάκη, η γοητεία της γυναίκας του άδωνη, το κάθε τελειωμένο ψώνιο που δεν έχει ξεφύγει ποτέ απ’ ό,τι του σέρβιραν? Οι πολίτες μπορεί να έχουν χρέος να συμμετέχουν στα κοινά αλλά πήγαινέ το παρακάτω και δες πως αυτό που θεωρούν συμμετοχή στα κοινά είναι η ψήφος κάθε κάποια χρόνια, με το ανάλογο βρισίδι ή επευφημίες ανάλογα, τελικά δηλαδή έχουμε τους πολιτικούς/το πολιτικό σύστημα που μας αξίζει ή το πολιτικό σύστημα έχει τους πολίτες που θέλει? Και ας πάμε την ομογενοποίηση αυτή των σκουπιδιών και στο πολιτικό σύστημα. Μα, έχουν τόσο συγκλίνει οι πλευρές που είναι ένας αχταρμάς πασαλειμμένων πραγμάτων δίχως ουσιαστική διαφοροποίηση. Και όσο και να μας κάνει δεινή πληγή μέσα μας, μέσα σ’αυτό το πασάλειμμα, το χαιβάνι ο νεοέλληνας τι βλέπει να ξεχωρίζει? Την ακροδεξιά. Που σημαίνει ότι όταν πασαλείβονται τα όρια ανάμεσα στις κοσμοθεωρήσεις και όλα πια μοιάζουν για το μάτι που δεν είναι εκπαιδευμένο να διακρίνει ποιοτικές διαφορές στο βάθος, όχι στην επιφάνεια, τότε το μάτι θα ψάξει για το εύκολο ξεχώρισμα, που είναι ποιο? Τι ξεχωρίζει όταν δεν έχεις διάθεση, ικανότητα, θέληση, παιδεία να κάτσεις να ξεψαχνίσεις στοιχεία και διαφορές, να κρίνεις, να αποδομήσεις και μετά να συνθέσεις? Ξεχωρίζει το τρανταχτό. το πιασιάρικο, το εύπεπτο, το επιφανειακά επαναστατικό, η κρότου λάμψης της πραγματικότητας, που είναι τα χρυσαύγουλα. Άρα αυτό που θέλει παίδεμα δεν αφορά, το μυαλό που έχει διαπλαστεί να έχει μνήμη χρυσόψαρου, κριτική ικανότητα καλικάντζαρου και αναλυτική παιδεία ραπανιού διαλέγει τον πλέον εύκολο δρόμο. Στο σχολείο ποιο παιδάκι συγκέντρωνε γύρω του την κάθε φοβισμένη κλίκα, δεν ήταν ο νταής, ο bully? Δεν ήταν αυτός που βάραγε και πούλαγε μαγκιά δίχως να τον νοιάζει η ύπαρξη του δίπλα για να βγάζει τ’ απωθημένα του και κέρδιζε ένα παιχνίδι εντυπώσεων καθαρά? Η χρυσή αυγή τέτοια άτομα έχει και έτσι παίζει. Είναι οι bullies των σχολείων κατ’αναλογία, που απλά μεγάλωσαν και τώρα μπουλίζουν παρέα με άλλες ομάδες, άλλων μπούληδων.

    Συμφωνώ με το παραπάνω σχόλιο του άφωνου, η πατρίδα είναι μια κοινοτυπία, μια λέξη μόνο και τίποτ’ άλλο. Πατρίδα και οικογένεια είναι Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ. Βρίσκεις ποιος είναι ο κύκλος των δικών σου και αυτή είναι η πατρίδα σου και εκεί κατοικείς ακόμη κι αν ζεις στον ίδιο τόπο μ’άλλες κι άλλους, δεν είναι ο ίδιος ο τόπος η πατρίδα, πολύ θα συμφωνήσω με το παιδί για όσα έγραψε.

    Το ζήτημα είναι πώς θ’ανατραπεί αυτό το σκηνικό της φρίκης και της σιχασιάς? Κατά τη γνώμη δεν είναι ένας ο τρόπος που πρέπει να χρησιμοποιηθεί, ίσως πολλοί τρόποι από πολλές διαφορετικές ανθρώπινες ομάδες, ομάδες με δεσμούς εμπιστοσύνης κι ισχυρή αλληλεγγύη, ομάδες που θα έχουν διαπαιδαγωγηθεί στην αυτοοργάνωση, που θα μπορέσουν να φέρουν νέα παραδείγματα στον άνθρωπο της διπλανής πόρτας, ομάδες που θα έχουν συνείδηση της ευθύνης τους ως νέα προτάγματα εσωτερικής και ελευθεριακής ηθικής, αλλά ξέρεις, μπορεί απλά να ονειρεύομαι… Τον φασισμό θέλουν να τον βάλουν μέσα μας, δεν είναι σίγουρο πως θα το πετύχουν.

  4. «»«Μας πρόδωσαν οι πολιτικοί» λένε οι πολίτες. Ναι, αλλά πολύ πριν, οι πολίτες είχαν προδώσει τους εαυτούς τους. Το πρώτο δεν θα είχε συμβεί, αν δεν είχε συμβεί το δεύτερο.»»
    Και επειδή συνέβει το δεύτερο, μια μερίδα ανθρώπων (που δεν απέχουν και πολύ απο αυτούς που περιγράφεις) για εκδίκηση προς τους πολιτικούς, έφεραν στο κοινοβούλιο τους χειρότερους εχθρούς αυτών των πολιτκών που τους πρόδωσαν.
    Μόνο απο αυτούς φοβούνται μην ακούσουν κανένα μπινελίκι, επειδή όλοι οι άλλοι τους γλύφουν.
    Χαλαρώστε μάγκες, η Χρυσή Αυγλη ειναι σημείο των καιρών, είναι η εκφραση της εκδίκησης προς τα λαμόγια που και υφαρπάζουν τις ψήφους μας, και δεν κανουν τίποτα σωστό, με αποτέλεσμα να πληρώνουμε εμείς τα λάθη τους.
    Θα ξεφουσκώσει, όπως θα ξεφουσκώσει και ο ΣΥΡΙΖΑ. (το άλλο σημάδι των καιρών)

  5. ultra :»Συμφωνώ με το παραπάνω σχόλιο του άφωνου, η πατρίδα είναι μια κοινοτυπία, μια λέξη μόνο και τίποτ’ άλλο. Πατρίδα και οικογένεια είναι Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ. Βρίσκεις ποιος είναι ο κύκλος των δικών σου και αυτή είναι η πατρίδα σου και εκεί κατοικείς ακόμη κι αν ζεις στον ίδιο τόπο μ’άλλες κι άλλους, δεν είναι ο ίδιος ο τόπος η πατρίδα, πολύ θα συμφωνήσω με το παιδί για όσα έγραψε.»
    Κι εγω συμφωνώ μαζί σου και με αυτό το τρίστιχο «Μπες στον κύκλο κι εσύ. Πάρε τη ζωή στα χέρια σου. Για μια κοινωνία αλληλεγγύης», είχα την ελπίδα (μόνο 10 άτομα απο τους 3100 επισκέπτες, μπήκαν στον κύκλο, και μάλιστα διασπαρμένα σε διαφορετικές περιοχές) και να δημιουργηθεί κάτι σαν αντίποδας στις κομματικές οργανώσεις και κομματικούς φορείς για να απαγκιστρωθούν οι πολίτες απο τα στεγανά των κομματικών ιδεολογιών (λογιών-λογιών), και απο τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσά τους, αναμεσά μας…χωρίς καμμία προκατασκευασμένη ιδεολογική ταυτότητα, γιατί τα άτομα κάνουν την «ταυτότητα» και όχι η «ταυτότητα» τα άτομα. (μπορεί να δηλώνω οτι είμαι αυτό ή εκείνο, η αλήθεια μου όμως να είναι διαφορετική, και αυτό φαίνεται στην καθημερινή μου πράξη και στην ατομική μου σκέψη).
    Για να εξελιχθούμε επιτέλους : και απο «Homo Catanaloticus» ( ο Καταναλωτικός άνθρωπος της Νέας Εποχής, τον οποίον φιλοδοξούν οι «άρχοντες» του κόσμου τούτου να τον διαμορφώσουν, ολίγον κατ’ ολίγον, σ’ ένα ανεγκέφαλο ον που θα ζει για ν’ αγοράζει και θ’ αγοράζει για να ζει, έχοντας λησμονήσει κάθε άλλη «περιττή» έκφραση του ανθρώπινου βίου) σε homo sapiens (ικανότητα αφηρημένης σκέψης) που είμαστε πριν, για να ξαναποκτήσουμε αυτή την ικανότητα στη φαντασία , για να φανταστούμε την κοινωνία που θέλουμε να ζήσουμε , για να οραματιστούμε τον κόσμο που θέλουμε να φτιάξουμε με τα δικά μας μέσα και τις δικές μας δυνάμεις και όχι με τις εργολαβικές αναθέσεις σε κόμματα, για αφίσες και κενά απο πράξη συνθήματα (αλλά με ωραία χρώματα επαναστατικά). Η διαφήμιση προϊόντων έχει διεισδύσει και στα κόμματα με τον όρο θα έλεγα «διαφήμιση προϊόντων σκέψης», και οι πολίτες (ο θεός να μας κάνει!) αντιδρούν και σε αυτά σαν καταναλωτές, με το σκεπτικό :εγω τι θα πάρω/κερδίσω απο αυτό, όχι με το εγώ τι έχω να δώσω για αυτό! Και αφού ξεπεράσουμε αυτή την φάση να γίνουμε homo universalis ( είναι ο χαρακτηρισμός ενός ανθρώπου που συμπύκνωνε όλα τα ιδανικά της εποχής της Αναγέννησης: ερευνητικό και κριτικό πνεύμα, φιλοπεριέργεια, και κυρίως μία τάση για ενασχόληση με κάθε αντικείμενο της τέχνης και της επιστήμης), χωρίς τα στεγανά των πολιτειακών θεσμών αλλά στη βάση των ελευθεριακών θεσμών, γιατί η ιστορία έδειξε ότι οι πολιτειακοί θεσμοί εκμεταλλεύτηκαν την Γνώση για τη συσσώρευση κέρδους και δύναμης άσκησης εξουσίας.
    Και αν θελήσουμε να αξιοποιήσουμε τις δικές μας γεωγραφικές συντεταγμένες της γης που μας φιλοξενεί, (ή της «πατρίδας» ), μπορούμε να γίνουμε «homo oikoumenicus» (δική μου ορθογραφία) και όχι homo ecumenicus (με τη θεολογική διάσταση) και να ενωθούμε σε εναν κύκλο με άλλες ανθρώπινες οντότητες σε όλο κόσμο, που θα ξαναπιάσουν το νήμα της εξέλιξης της ανθρωπινης παρουσίας, της ανθρώπινης υπόστασης, του ανθρώπου αφέντη του εαυτού του.

  6. και κάτι ακόμα: συγχαρητήρια στον Blackpanter για το εύστοχο πολυδιάστασο άρθρο του.Η όψη του και η σκέψη του ειναι το ίδο ευγενικές.Αυτή ειναι η μοναδική ταυτότητα μας, που δεν πρέπειι να χάσουμε! Την ταύτιση με τον πραγματικό μας εαυτό.

  7. (Απόσπασμα από τη συζήτηση στο indymedia :’ Να διώξουμε τον τυχοδιωκτισμό’)

    Ο Λαντάουερ γράφει: «Το κράτος είναι μια κατάσταση, μια συγκεκριμένη σχέση μεταξύ ανθρώπων, ένας τρόπος ανθρώπινης συμπεριφοράς· το καταστρέφουμε συνάπτοντας άλλες σχέσεις, συμπεριφερόμενοι διαφορετικά. Οι άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι ο ένας με τον άλλον στα πλαίσια μιας «στατικής» σχέσης που καθιστά ανα¬γκαίο το καθεστώς του κρατικού καταναγκασμού και αντιπρο¬σωπεύεται από αυτό και μέσα σε αυτό. Συνεπώς, το καθεστώς μπορεί να ξεπεραστεί μόνο στον βαθμό που αυτή η σχέση μεταξύ των ανθρώπων θα αντικατασταθεί από κάποια άλλη.
    Αυτή η άλλη σχέση είναι οι Άνθρωποι. Είναι ένας δεσμός μεταξύ των ανθρώπων που ήδη υπάρχει, μόνο που δεν έχει ακόμη αποκτήσει σάρκα και οστά, δεν έχει ακόμη εξελιχθεί σε ανώτερο οργανισμό. Στον βαθμό που οι άνθρωποι, βάσει της προόδου της παραγωγής και της διανομής, ανακαλύπτουν ότι πλησιάζουν ο ένας τον άλλον ως άνθρωποι και αναπτύσσονται μαζί σαν ένας οργανισμός με αναρίθμητα όργανα και μέλη, ο σοσιαλισμός, που τώρα ζει μόνο στον νου και στις επιθυμίες μοναχικών, ατομικοποιημένων ανθρώπων, θα γίνει πραγματικό¬τητα όχι μέσα στο κράτος αλλά έξω απ’ αυτό, χωρίς το κράτος, και αυτό σημαίνει παράλληλα προς το κράτος. Το ότι «οι άνθρωποι βρίσκονται μαζί», δεν σημαίνει ότι γεννιέται κάτι και¬νούργιο, αλλά ότι αποκτά σάρκα και οστά και ανα-συστήνεται κάτι που υπήρχε πάντα –η κοινότητα, που στην πραγματικότητα υπάρχει παράλληλα προς το κράτος, αν και θαμμένη και αφη-μένη στην τύχη της.
    Κάποια μέρα θα καταλάβουν όλοι ότι ο σοσιαλισμός δεν είναι μια εντελώς καινούργια επινόηση, αλλά η ανακάλυψη ενός πράγματος που υπήρχε πάντοτε, ενός πράγμα¬τος που αναπτύχθηκε. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, η υλοποίηση του σοσιαλισμού είναι πάντα εφικτή, αν την επιθυμεί ένας ικα¬νός αριθμός ανθρώπων. Η υλοποίησή του δεν εξαρτάται από το επίπεδο της τεχνολογίας, αν και όταν ο σοσιαλισμός γίνει πράξη, θα είναι φυσικά διαφορετικός, θα ξεκινήσει και θα εξε-λιχθεί διαφορετικά, σύμφωνα με την ανάπτυξη της τεχνολογίας εξαρ¬τάται από τους ανθρώπους και την διάθεσή τους. Ο σοσιαλισμός κάθε εποχή είναι και εφικτός και ανέφικτος. Είναι εφικτός όταν υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι που να τον θέλουν και να τον πραγματοποιήσουν, και ανέφικτος όταν οι άνθρωποι είτε δεν τον θέλουν ή απλώς φαντάζονται ότι τον θέλουν, δεν είναι όμως ικανοί να τον πραγματοποιήσουν…».

    • συμφωνω απολυτα! γιάυτο συνεργατικη και αλληλεγγυα οικονομια τωρα και παντου! το κρατος και οι θεσμισεις του δεν ειναι παρα αποτελεσμα της νοοτροπιας και συμπεριφορας της κοινωνιας(συμπεριλαμβανομενου και του μνημονιακου κρατους). ειδαλλως η εξηγηση ειναι μεταφυσικη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s