ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ (και όχι μόνο) ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ ΤΟ 1974 – Με αφορμή την ανακάλυψη ομαδικού τάφου Ελληνοκυπρίων

Ανεβάζει ο Παύλος

Εντοπίσθηκε ο μεγαλύτερος ομαδικός τάφος του Αττίλα 2
Φωτογραφία αρχείου
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Σοκ και δέος προκαλεί η ανακάλυψη του μεγαλύτερου ομαδικού τάφου στην περιοχή Χαμίτ Μάντρες (στην κατεχόμενη Λευκωσία) Ελληνοκυπρίων, που έως τώρα θεωρούνταν αγνοούμενοι.

Ήδη άρχισαν να ανασύρονται τα πρώτα οστά από τη Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων. Τα οστά ανήκουν σε πεσόντες ή εκτελεσθέντες στρατιώτες της Εθνικής Φρουράς, οι οποίοι εγκλωβίστηκαν όταν έσπασε η αμυντική γραμμή στην περιοχή της Μιας Μηλιάς, στις 14 Αυγούστου του 1974, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης «Αττίλας 2».

 
Την ίδια ώρα σε άλλο ομαδικό τάφο στην περιοχή Τραχώνι (στον παλαιό δρόμο Λευκωσίας και Αμμοχώστου) βρέθηκε μέσα σ΄αυτόν και ο μικρότερος αγνοούμενος.
Η ανακάλυψη είναι συγκλονιστική, αφού εντοπίστηκαν τα οστά ενός βρέφους, μόλις μερικών μηνών (γεννήθηκε το 1974), που οι Τούρκοι όπως αποδείχθηκε από μαρτυρίες, το πήραν από την αγκαλιά της μάνας του και το δολοφόνησαν. Στον τάφο βρέθηκαν επίσης τα οστά της μάνας του βρέφους, της 11χρονης αδελφής της, της γιαγιάς της, καθώς και τα οστά του πατέρα του βρέφους Ανδρέα Κυριάκου του Κυριάκου.
 
 
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Τούρκοι κατέσφαξαν 320 Ελληνοκύπριους

Αλλη μια συγκλονιστική μαρτυρία σφαγής Ελληνοκύπριων αιχμαλώτων κατά την τουρκική εισβολή του ’74 δημοσιεύεται στον τουρκοκυπριακό Τύπο.

Ελληνοκύπριος αιχμάλωτος του "Αττίλα" (φωτογραφία αρχείου)

Ελληνοκύπριος αιχμάλωτος του «Αττίλα»

(φωτογραφία αρχείου)

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Αφρίκα», η οποία δημοσιεύει δηλώσεις Τουρκοκύπριου αυτόπτη μάρτυρα, οι επιβάτες 8 λεωφορείων, στο καθένα από τα οποία επέβαιναν σαράντα Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι, σφαγιάστηκαν με λόγχες και ξιφολόγχες από Τούρκους στρατιώτες.

Το περιστατικό, σύμφωνα με τη μαρτυρία, συνέβη την ώρα που οι 320 συνολικά Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι έφτασαν με τα λεωφορεία στην παραλία της Κερύνειας και στο σημείο της απόβασης, προκειμένου να επιβιβαστούν σε πλοίο και να μεταφερθούν στην Τουρκία.

Την ίδια ώρα κατέφτασε πλοίο με Τούρκους στρατιώτες, οι οποίοι αφού έμαθαν ποιοι ήταν οι αιχμάλωτοι, τους επιτέθηκαν με τις λόγχες και τις ξιφολόγχες των όπλων τους, σφαγιάζοντάς τους στην παραλία.

«Κοκκίνισε η θάλασσα»

Από το αίμα των αιχμαλώτων η θάλασσα κοκκίνισε, αναφέρει χαρακτηριστικά ο μάρτυρας στην «Αφρίκα», ο οποίος παραδέχτηκε ότι φοβήθηκε και ο ίδιος για τη ζωή του, επειδή η μανία των Τούρκων στρατιωτών ήταν τόση που υπήρχε κίνδυνος να σφάξουν και τους Τουρκοκύπριους που συνόδευαν τους Ελληνοκύπριους αιχμαλώτους.

Ο αυτόπτης μάρτυρας, που δεν θέλει να αποκαλυφθεί το όνομά του, δήλωσε ότι οι 320 Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι ίσως να θάφτηκαν σε κάποιο χώρο κοντά στο ξενοδοχείο «Μάρε – Μόντε» της Κερύνειας.

Στη μαρτυρία του ο Τουρκοκύπριος αναφέρει ότι η σφαγή έγινε στα τέλη Αυγούστου του 1974. *

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=77778 – Ελευθεροτυπία 1-9-2009
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
 
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥΡΚΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ: Είδα να σκοτώνουν δεμένο κοριτσάκι
 
Ο Αττίλα Ολγκάτς δεν είναι ο πρώτος που μίλησε ανοιχτά για αγριότητες κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Εχουν προηγηθεί άλλοι πριν από χρόνια. Ενας από αυτούς ήταν ο Γιαλτσίν Κιουτσούκ, διανοούμενος της τουρκικής Αριστεράς, αλλά και σύμβουλος του τουρκικού Πενταγώνου κατά την περίοδο Ετσεβίτ, υπηρέτησε ως λοχαγός στον «Αττίλα 2». Τον είχαμε συναντήσει, για λογαριασμό του «Ε» της «Κ.Ε.», τον Φεβρουάριο του ’98 στο Παρίσι όπου και ζούσε αυτοεξόριστος, κατηγορούμενος για φιλοκουρδική δράση στην πατρίδα του. Κλαίγοντας συνεχώς, μας μίλησε για τις αγριότητες κατά αμάχων που ο ίδιος είδε με τα μάτια του στην Κύπρο. Παραθέτουμε ένα μέρος της συνομιλίας που είχαμε τότε με τον Κιουτσούκ: Πότε αντικρίσατε για πρώτη φορά το βάρβαρο πρόσωπο της τουρκικής εισβολής;
«Στην Κύπρο είδα πολλά. Χρειάζονται βιβλία ολόκληρα για να περιγράψω τις     
εμπειρίες μου. Θα σας πω όμως κάποια πράγματα. Κάποια άλλα τα κρατώ για     
μένα. Κοντά στην περιοχή Πέντε Μίλια μάς χτύπησαν με όλμους. Εμείς όμως     
συνεχίσαμε και μπήκαμε στο χωριό Ασά. Ηταν φανερό ότι οι Ελληνες δεν     
πίστευαν ότι εμείς πρόκειται να φτάσουμε στα χωριά τους.     
Αρχισαν να τρέχουν για να σωθούν την τελευταία στιγμή. Στα σπίτια που     
μπαίναμε οι κατσαρόλες ήταν γεμάτες ζεστό φαΐ. Για τους φαντάρους που     
προέρχονταν από την Ανατολία, ο πλούτος που υπήρχε εκεί ήταν     
εξωπραγματικός. Τα χρυσαφικά, τα χρήματα, οι οικοσκευές ήταν όλα εκεί.     
Φαντάζεστε τι ακολούθησε».
Είδατε να δολοφονούνται άμαχοι;
«Είδα πολλούς νεκρούς. Και αμάχους. Τα χωράφια ήταν γεμάτα νεκρούς αμάχους. Πολύ άσχημη ιστορία. Στην Κύπρο έμαθα ότι και οι πεθαμένοι κινούνται. Ηταν τέτοια η ζέστη, που τα πτώματα φούσκωναν και άλλαζαν πλευρά. Αφόρητη βρώμα. Πολλοί αξιωματικοί ήταν κατά των αγριοτήτων. Αλλά τι να προλάβουν; Ο καθένας έκανε ό,τι ήθελε. Οι ακροδεξιοί αξιωματικοί είχαν το πάνω χέρι. Οι μεγαλύτερες αγριότητες που είδα έγιναν στο χωριό Τύμπου, όπου σήμερα είναι το τουρκικό αεροδρόμιο. Από εκεί πήγαμε προς τη Λεμεσό.     
Οι Ελληνες στρατιώτες μάς έβλεπαν και έτρεχαν. Μπήκαμε χωρίς δυσκολία στην πόλη. Ηταν πολύ εύκολο, δεν συναντήσαμε αντίσταση.     
Εκεί άρχισαν και οι μεγάλες λεηλασίες». Ο Κιουτσούκ μάς μίλησε και για μια ιστορία που τον πονάει πολύ, ξεσπώντας κάθε τόσο σε λυγμούς:
«Απ’ όσα είδα, μια ιστορία ήταν και η πιο απάνθρωπη. Συνέβη στο χωριό Τύμπου, όπου και είχαμε πάει για εκκαθαριστικές επιχειρήσεις. Ολοι οι κάτοικοι είχαν φύγει.     
Καθόμουν σε μια αυλή χαλαρώνοντας και έτρωγα σταφύλια.     
Τότε άκουσα ριπές και μετά κλάματα και κραυγές στα τουρκικά.     
«Θεέ μου, σκότωσα, σκότωσα», φώναζε κάποιος δικός μας.     
Ετρεξα μέσα στο σπίτι και την είδα. Ηταν πεσμένη στο πάτωμα. Ηαν φανερό πως ήταν ένα καθυστερημένο κοριτσάκι που το είχαν αφήσει μόνο του.     
Είχε μικρά χέρια και ήταν μογγολάκι. Αυτά τα χεράκια κάποιοι φαντάροι μας είχαν δέσει.     
Στη συνέχεια έβαλαν τις κάννες των όπλων τους στη μήτρα της και έριξαν δύο ριπές.     
Οταν την πλησίασα ζούσε ακόμη. Χτυπιόταν και αιμορραγούσε από κάτω.     
Επειτα από λίγο έσβησε.     
Η οργή μου ήταν τέτοια ώστε χτύπησα μερικούς στρατιώτες.     
Την πήραμε με δύο άλλους, τη βάλαμε σε μια κουβέρτα και τη θάψαμε σαν άνθρωπο.     
Ακόμη θυμάμαι πολύ καθαρά πού είναι ο τάφος αυτός.     
Ο διοικητής μας φώναξε τους δύο φαντάρους που σκότωσαν το κοριτσάκι και τους έδωσε συγχαρητήρια.     
Με έπιασαν ξανά τα κλάματα.     
Δεν πίστευα αυτά που έβλεπα. Μαζί μου και αρκετοί άλλοι στρατιώτες».
Ως αξιωματικός του τουρκικού στρατού, γνωρίζετε τι έχουν γίνει οι Ελληνες αγνοούμενοι;
«Θα σας πω κάτι. Σύμφωνα με όσα είδα και έζησα στην Κύπρο, το θέμα των αγνοουμένων έχει τελειώσει. Μην τους ψάχνετε. Δεν μπορώ να σας πω ακριβώς τι έγινε. Είδα πολλούς αιχμαλώτους, έσωσα μάλιστα αρκετούς.     
Ομως πιστεύω ότι η ιστορία με τους αγνοούμενους έχει τελειώσει. Το ξέρω, είναι σκληρό για τους δικούς τους…». *
Πηγή: Ελευθεροτυπία 31-1-2009
 
 
………………………………………………………………………………………………………………………………………………
 
Του ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ   
Υστερα από 35 χρόνια την άλλη Κυριακή θα γίνει στην
Κύπρο η κηδεία δύο οικογενειών που σχεδόν
ξεκληρίστηκαν, τον πυρωμένο Αύγουστο του ’74, όταν μια
ομάδα φανατικών Τουρκοκυπρίων τις έστησε στον τοίχο.
Είναι οι οικογένειες Λιασή και Σουπουρή που μακελεύτηκαν
στο χωριό Παλαίκυθρο της Μεσσαορίας.
Οι τουρκοκύπριοι εξτρεμιστές
πυροβόλησαν 22 αθώους -οι
περισσότεροι γυναίκες και
παιδιά -από τους οποίους
τέσσερις σώθηκαν: η Γιαννούλα
Λιασή (29 ετών τότε), η Χριστίνα Λιασή
(23), ο Γιώργος Λιασής (14) και ο Πέτρος
Σουπουρής (10). Ενα άλλο αγόρι, ο Κώστας
Σουπουρής (9) είχε κατορθώσει να
διαφύγει νωρίτερα απ’ τη σφαγή.
Τα δύο ορφανά της οικογένειας Σουπουρή,
ύστερα από έρευνες χρόνων, ανακάλυψαν
τα οστά του πατέρα, της μάνας, των δύο
αδελφών και μιας θείας τους που
σκοτώθηκαν δίπλα τους το 1974. Τα οστά
βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο στο Παλαίκυθρο
και ταυτοποιήθηκαν στο εργαστήριο της
Επιτροπής Αγνοουμένων.
*Ολα ξεκίνησαν στις 14 Αυγούστου 1974, όταν το τουρκικό Γενικό Επιτελείο
έδωσε διαταγή προέλαση μετά την κατάρρευση των συνομιλιών στη Γενεύη κι
ενώ από τις 20 Ιουλίου είχε και καταληφθεί το 10% του νησιού.
*Η προέλαση προς την Αμμόχωστο γινόταν
από την 39η μεραρχία, υπό τον στρατηγό
Ντεμιρέλ, ο οποίος στα απομνημονεύματά
του περιγράφει τι αντίκριζε στα
εγκαταλειμμένα ελληνικά χωριά:
«Οι πόρτες των σπιτιών ήταν ορθάνοιχτες     
κι όλα είχαν εγκαταλειφθεί όπως ήταν.     
Μαγειρεμένα φαγητά, κομμένα και     
μισοφαγωμένα φρούτα. (…) Τα     
υπνοδωμάτια και τα καθιστικά  εγκαταλείφθηκαν άρον άρον όπως ήταν».
*Το Παλαίκυθρο είναι ένα χωριό στη Μεσσαορία με γεωργούς και
κτηνοτρόφους, που το άφησαν όπως-όπως για να σωθούν. Μόνο τρεις
φαμίλιες έμειναν για να φροντίζουν τα ζώα τους. Μεταξύ αυτών και η
επταμελής οικογένεια του Αντρέα Σουπουρή.
*Μια ομάδα νεαρών Τουρκοκυπρίων από το γειτονικό χωριό Επηχώ έφτασε,     
τότε, στο Παλαίκυθρο για πλιάτσικο, παίρνοντας από τη φάρμα του Σουπουρή     
τις αγελάδες και τα σύγχρονα μηχανήματα αρμέγματος. Εφυγαν, αλλά σε λίγο     
επέστρεψαν οπλισμένοι.
*Είτε για να κλείσουν στόματα για το πλιάτσικο, είτε για λόγους αντεκδίκησης,     
διέταξαν την οικογένεια Σουπουρή και άλλες δύο οικογένειες να βγουν στην     
πίσω αυλή. Υστερα άρχισαν να τους πυροβολούν, με τα σώματα να πέφτει το     
ένα πάνω στο άλλο.
*Από τους 21, οι 17 βρήκαν αμέσως φρικτό     
θάνατο, οι τέσσερις έμειναν τραυματίες και     
ο ένας, ο Κώστας Σουπουρής, γλίτωσε     
τρέχοντας
*Ο Πέτρος Σουπουρής τραυματίστηκε στην
κοιλιά: «Πρώτα σκότωσαν τους μεγάλους     
και μετά τους μικρούς. Εγώ βγήκα     
τελευταίος από το σπίτι. Με πυροβόλησαν     
και έπεσα. Εχασα τις αισθήσεις μου. Οταν     
συνήλθα χτυπημένος, άκουσα μόνον έναν     
από τους τραυματίες να ζητάει νερό».
*Ενας τούρκος αξιωματικός που εμφανίστηκε μάζεψε τους τέσσερις τραυματίες
και διέταξε να τους περιθάλψουν σ’ ένα κοντινό χωριό το Βόνη.
Τους νεκρούς είπε να τους θάψουν σ’ ένα χωράφι με ελαιόδεντρα. Τα δύο
παιδιά που επέζησαν, μεταφέρθηκαν από τον Ερυθρό Σταυρό στην ελεύθερη
Κύπρο και μεγάλωσαν με τις θείες τους.Ρεπορτάζ αρχείου – Ελευθεροτυπία 22-2-2009
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
 
ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ
 
Μεταβαπτισμένες σε «γενοκτονία», οι σποραδικές σφαγές Τουρκοκυπρίων μεταξύ 1963 και 1974 από ελληνοκυπριακές παραστρατιωτικές οργανώσεις και την Εθνική Φρουρά αποτελούν μέχρι σήμερα το υπ’ αριθμόν ένα νομιμοποιητικό επιχείρημα του καθεστώτος Ντενκτάς και της τουρκοκυπριακής δεξιάς γενικότερα ενάντια σε κάθε «μειοδοτική» απόπειρα συνδιαλλαγής με τους «εγκληματίες του Νότου». Από το «μουσείο της βαρβαρότητας» στη Λευκωσία (με κεντρικό έκθεμα την μπανιέρα, μέσα στην οποία βρέθηκαν σφαγμένα τα παιδάκια κι η γυναίκα του γιατρού της ΤΟΥΡΔΥΚ τον Δεκέμβριο του 1963) μέχρι το κενοτάφιο της Τόχνης στους πρόποδες του Πενταδάκτυλου, μια ολόκληρη αλυσίδα μνημείων συγκροτεί την τουρκοκυπριακή εκδοχή του συνθήματος «δεν ξεχνώ». Κεντρική θέση σ’ αυτή την αφήγηση έχουν οι ομαδικοί τάφοι των χωριών Μάραθα (Μουράταγα), Σανταλάρ και Αλόα, όπου στις 14.8.74 οι φασίστες της ΕΟΚΑ Β΄ δολοφόνησαν εν ψυχρώ 126 τουρκοκύπριους αμάχους κάθε φύλου και ηλικίας: επιβλητικά μνημεία με τα ονόματα των θυμάτων και τα (συνήθη) εθνικά σύμβολα, αλλά και τα γκρεμισμένα σπίτια των ανθρώπων που πλήρωσαν για το δεύτερο Αττίλα.

Πηγή: http://www.iospress.gr/ios2000/ios20000723b.htm  (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 23/7/2000)

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Σύντομος δικός μας σύνδεσμος: http://wp.me/pPn6Y-eFi

………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Για επικοινωνία: ormithiella@hotmail.gr

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

 
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s