Λαοί του Κόσμου 3>Τουαρέγκ: οι «Κούρδοι» της Σαχάρας [ελληνικά / english]

wp.me/pPn6Y-eu5

Τελευταία Ενημέρωση: 20-08-2012, 03:30 / Άρθρα & φωτος.

Του Γιώργου Δελαστίκ*

*(το 1ο άρθρο της ανάρτησης / ακολουθούν και άλλα σχετικά με τους Τουαρέγκ)

Οι Τουαρέγκ μπορεί να είναι στα μυαλά όλων αναπόσπαστα δεμένοι με τη Σαχάρα, αλλά πατρίδα οργανωμένη σε δικό τους κράτος δεν έχουν. Ζουν στην Αλγερία, στον Νίγηρα, στο Μάλι και σε δύο μεθοριακές ζώνες της νοτιοδυτικής Λιβύης και του Βορρά της Μπουρκίνα Φάσο. >>>

Περιεχόμενα / Άρθρα:

-Τουαρέγκ: οι «Κούρδοι» της Σαχάρας (Του Γιώργου Δελαστίκ)

-Ο νομαδικός λαός των Τουαρέγκ

Τουαρέγκ, από το Λεξικό Εθνών, Εθνοτήτων, Λαών του Γιόζεφ Βολφ

– Τουαρέγκ, φωτογραφίες

Tuareg people/ brief ethnological analysis

-Ο ξεσηκωμός των Τουαρέγκ σαρώνει τη Λιβύη (27 Φεβρουάριος 2011)

-Are Tuaregs being used as cover by Islamic militants? (March 30 2008)

-Αφού το Μάλι έπαψε να υπάρχει, μήπως ήρθε ο χρόνος να ανασχεδιαστεί ο χάρτης του Σαχέλ και της Υποσαχάριας Αφρικής;( 24 ΜΑΡΤΊΟΥ 2012), του  Bernard Lugan

-Οι Τουαρέγκ ανεξαρτητοποίησαν το βόρειο τμήμα του Μάλι (06 / 04 / 2012)

-Ποιοι είναι οι αντάρτες Τουαρέγκ; Οι νομάδες που κατέλαβαν μια χώρα (2 Απριλίου 2012)

-Νίνα Ουάλετ Ινταλού, Η «πασιονάρια» των Τουαρέγκ, του Γιώργου Αγγελόπουλου (20 Απριλίου 2012)

-Λιβύη: Μισθοφόροι Τουαρέγκ (13-09-2011)

-Στο στόχαστρο του Σαρκοζί οι αντάρτες Τουαρέγκ

Πιθανότητα γαλλικής στρατιωτικής παρέμβασης στη Δυτική Αφρική (11/04/2012)

-Τουαρέγκ με σόλο ηλεκτρικά (Tinariwen), του Γιώργου Χριστοδουλόπουλου

*

*

Περιοχή εξάπλωσης των Τουαρέγκ (wikipedia)
*
<<<
Οι Τουαρέγκ μπορεί να είναι στα μυαλά όλων αναπόσπαστα δεμένοι με τη Σαχάρα, αλλά πατρίδα οργανωμένη σε δικό τους κράτος δεν έχουν. Ζουν στην Αλγερία, στον Νίγηρα, στο Μάλι και σε δύο μεθοριακές ζώνες της νοτιοδυτικής Λιβύης και του Βορρά της Μπουρκίνα Φάσο.

Μοιάζουν σ’ αυτό με τους Κούρδους. Είναι εκατομμύρια, αλλά είναι διασκορπισμένοι σε μια τεράστια έκταση της ερήμου χωρίς δική τους χώρα. Τώρα, ίσως αυτό να αρχίζει να αλλάζει σταδιακά, καθώς τα δύο τρίτα του εδάφους του Μάλι βρίσκονται στα χέρια των εξεγερμένων Τουαρέγκ.

Ολες οι πόλεις του βόρειου τμήματος του Μάλι, αρχής γενομένης από το θρυλικό στα μυθιστορήματα των αρχών του περασμένου αιώνα Τιμπουκτού, βρίσκονται στα χέρια των ανταρτών Τουαρέγκ. Παράδοξη φαινομενικά εξέλιξη, αν κρίνει κανείς από το γεγονός ότι στον Βορρά ζουν μόλις 1,3 εκατ. άνθρωποι – μόνο το ένα δέκατο δηλαδή των 13,2 εκατομμυρίων που ζουν στο νότιο κομμάτι του Μάλι, το οποίο βρίσκεται όμως όχι στην έρημο, αλλά στην τροπική υποσαχάρια Αφρική.

Το όνομα «Αζαουάντ» αρχίζει να εμφανίζεται στον διεθνή Τύπο. Είναι το όνομα με το οποίο οι Τουαρέγκ αποκαλούν τις περιοχές του Μάλι που ελέγχουν.

Υπάρχουν τρία κινήματα, ένοπλα, φυσικά, που δραστηριοποιούνται εκεί. Το πρώτο είναι λαϊκών καταβολών, μια παρεφθαρμένη μορφή των κλασικών εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Ονομάζεται Εθνικό Κίνημα για την Απελευθέρωση του Αζαουάντ – MNLA από το ακρωνύμιό του στα Γαλλικά, καθώς το Μάλι ήταν γαλλική αποικία. Τα άλλα δύο είναι ισλαμιστικά. Το ένα αποκαλείται Ανσάρ Εντίν και το άλλο AQMI – από τα αρχικά της ονομασίας Αλ Κάιντα του Ισλαμικού Μαγκρέμπ.

Οσο και αν ακούγεται παράξενα, η ανατροπή του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι στη Λιβύη από τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους με τη χρήση της στρατιωτικής μηχανής του ΝΑΤΟ έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αποσταθεροποίηση του… Μάλι!

Αυτό οφείλεται στο ότι χιλιάδες σκληροτράχηλοι πολεμιστές Τουαρέγκ βρίσκονταν στην υπηρεσία του Καντάφι, ο οποίος υποσχόταν να τους βοηθήσει να φτιάξουν δικό τους κράτος. Μόλις το ΝΑΤΟ άρχισε την επίθεση κατά της Λιβύης, οι Γάλλοι συμβούλευσαν τους Τουαρέγκ να γυρίσουν στις χώρες τους. «Πήραμε όσο χρόνο χρειαζόταν για να εξοπλιστούμε καλά και κατόπιν διασχίσαμε την έρημο για να φύγουμε από τη Λιβύη», εξομολογείται στη γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ» ένας από αυτούς.

Ο οπλισμός τους ήταν πολύ βαρύς για τα αφρικανικά δεδομένα. Ιδίως η κατοχή κινητών εκτοξευτήρων πολλαπλών πυραύλων οδήγησε τους Τουαρέγκ του Μάλι σε αλλεπάλληλες στρατιωτικές νίκες επί των κυβερνητικών στρατευμάτων από τις αρχές αυτού του χρόνου. Οι πόλεις του Βορρά έπεφταν η μία μετά την άλλη στα χέρια των ανταρτών, αποκαλύπτοντας παράλληλα πόσο σαθρή ήταν η κυβέρνηση του προέδρου Αμαντού Τουμανί Τουρέ, η οποία χαρακτηριζόταν από εκτεταμένη διαφθορά και ανικανότητα.

Σε συνδυασμό με την ενδημική στα αφρικανικά κράτη έλλειψη οικονομικών πόρων και την απροθυμία των στρατιωτών του Νότου του Μάλι να πηγαίνουν να πολεμούν στη Σαχάρα, στο βόρειο τμήμα της χώρας τους, όπου ήταν παντελώς ξένοι και αντιμετωπίζονταν ως κατακτητές από τον τοπικό πληθυσμό, η κατάσταση επιδεινωνόταν διαρκώς. Οι στρατιωτικές ήττες και απώλειες πολλαπλασιάζονταν. Η δυσαρέσκεια γενικευόταν.

Μέσα στο κλίμα αυτό το στρατιωτικό πραξικόπημα που εκδηλώθηκε την 21η Μαρτίου 2012 στην πρωτεύουσα Μπαμακό έγινε δεκτό σχεδόν με ανακούφιση, παρόλο που διέκοπτε μια εικοσαετή συνεχή πορεία δημοκρατικής διακυβέρνησης, πράγμα πολύ σπάνιο για την Αφρική.

Η χούντα όμως δεν μπορεί να σταματήσει τους Τουαρέγκ. Το Μάλι είναι αδύνατον να επανέλθει στην προηγούμενη κατάσταση. Η πιο λογική λύση θα ήταν να παραχωρηθεί γρήγορα αυξημένη αυτονομία στο Αζαουάντ, πριν οι εξελίξεις στο στρατιωτικό πεδίο οδηγήσουν σύντομα στην πλήρη απόσχιση και ανεξαρτητοποίησή του. Καμία γειτονική χώρα δεν θα αναγνωρίσει ένα ανεξάρτητο Αζαουάντ, καθώς αυτό θα είναι προάγγελος της απόσχισης εδαφών από την Αλγερία, τον Νίγηρα, τη Λιβύη, τη Μαυριτανία, την Μπουρκίνα Φάσο – κάτι που ίσως μετατρέψει την πατρίδα των Τουαρέγκ σε χαίνουσα πληγή αιματοκυλίσματος επί δεκαετίες…

ΝΙΓΗΡΙΑ
Ειρηνοποιοί για… πλιάτσικο

Στρατιωτική επέμβαση στο Μάλι εξετάζει η Οικονομική Κοινότητα των Κρατών της Δυτικής Αφρικής (CEDEAO), με επικεφαλής τη Νιγηρία, καθώς οι μεγάλες χώρες δείχνουν απρόθυμες να εμπλέξουν τον ΟΗΕ σε μια τέτοια περιπέτεια – πόσω μάλλον που όσες σφαγές και να γίνουν στο Μάλι, δεν απειλούνται κατά κανέναν τρόπο σημαντικά συμφέροντά τους. Από εκεί και πέρα όμως το παρελθόν των αφρικανικών ειρηνευτικών αποστολών, όπου λόγω πληθυσμιακού μεγέθους και στρατιωτικής ισχύος πρωτοστατεί η Νιγηρία, προκαλεί ανησυχίες. Οπως έδειξαν οι αποστολές στη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε τη δεκαετία του 1990, οι Αφρικανοί «κυανόκρανοι» πρωτίστως… λεηλατούν, αρπάζουν, καταστρέφουν, βιάζουν, σφάζουν τους τοπικούς πληθυσμούς αντί να τους σώζουν.

*Δημοσιεύθηκε στο “Εθνος” την Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2012 (Συγγραφέας άρθρου: Γιώργου Δελαστίκ)

Εμείς το διαβάσαμε στη Σεισάχθειαseisaxthia.wordpress.com

*

———————————————————————————————

*

Ο νομαδικός λαός των Τουαρέγκ

Οι Τουαρέγκ είναι ένας Βερβερικός νομαδικός, κτηνοτροφικός λαός της κεντρικής και νότιας Σαχάρας και στο τμήμα του Σαχέλ στη δυτική Αφρική. Η ονομασία «Τουαρέγκ» είναι αραβική και προφανώς σημαίνει «περιπλανώμενος».
Στη γλώσσα τους ονομάζονται Imuhay.
*
*
*
*
*
*

Περιοχή εξάπλωσης των Τουαρέγκ (wikipedia)
*
*

Φωτογραφία Flickr
Ο πληθυσμός τους φτάνει περίπου το 1.200.000* σε όλη την περιοχή εξάπλωσης τους, που περιλαμβάνει τα κράτη: Νίγηρας, Μάλι, Μπουρκίνα, Φάσο, Αλγερία, Λιβύη.
*1.315.000 σύμφωνα με νεότερα στοιχεία

Φωτογραφία Garrondo

Είναι πολύ πιθανό να κατάγονται από τους αρχαίους λαούς της Σαχάρας, όπως περιγράφονται από τον Ηρόδοτο. Περιέγραψε τοναρχαίο Λιβυκό λαό Garamantes, εκ των οποίων αρχαιολογικά στοιχεία βρέθηκαν στα ερείπια της Germa (αρχαιολογικός χώρος της Λιβύης και πρωτεύουσα των Garamantes).

Φωτογραφία  Triss16
Στον πολιτισμό των Τουαρέγκ οι γυναίκες έχουν υψηλή κοινωνική θέση, σε σύγκριση με άλλους Αραβικούς και Βερβερικούς λαούς.

Στους Τουαρέγκ ο κανόνας κάλυψης του προσώπου, που επιβάλλει το Ισλάμ, αντιστρέφεται. Οι άντρες είναι εκείνοι που καλύπτουν τα πρόσωπά τους, φορώντας τα παραδοσιακά τουρμπάνια (ονομάζονται tagelmust), αφήνοντας μόνο την περιοχή των ματιών ακάλυπτη, σε αντίθεση με τις γυναίκες που δεν το καλύπτουν.

Φωτογραφία  Brend Stirton

Αυτό γίνεται όχι μόνο για λόγους παράδοσης-πιστεύουν ότι διώχνουν μακριά τα κακά πνεύματα-, αλλά και για την προφύλαξή τους, κατά τις μετακινήσεις τους, από τις αμμοθύελλες, που θερίζουν τη Σαχάρα. Επίσης είναι μια «θερμομονωτική» λύση ενάντια στην αφόρητη ζέστη και τον καυτό ήλιο της ερήμου.

Φωτογραφία  haddock

Ονομάζονται και «μπλε άνθρωποι», γιατί με τα χρόνια το δέρμα τους αρχίζει να βάφεται, από τα ενδύματα που φοράνε (ονομάζονται Alasho), τα οποία είναι βαμμένα με το χαρακτηριστικό λουλακί χρώμα.

Φωτογραφία  giuseppedr

Όσον αφορά στη θρησκεία τους, είναι μουσουλμάνοι Σουνίτες, αλλά διατηρούν πολλά προ-ισλαμικά ήθη και έθιμα, όπως για παράδειγμα τα πολλά φυλαχτά που φοράνε, κυρίως οι γυναίκες.

Φωτογραφία  Garrondo

Η γλώσσα τους είναι η Ταμασέκ. Η βερβερική αυτή γλώσσα στηρίζεται στη γραφή  Τιφινάγ, η οποία χρησιμοποιείται ευρέως και από τους άλλους Βέρβερους στην Αλγερία, το Μαρόκο και την Μαυριτανία.

Φωτογραφία  Alain Elorza

Πηγές 1  2
Εμείς το είδαμε στο ιστολόγιο Όμορφος κόσμος, μαγικός (δημοσίευση από τη  )

*

———————————————————————————————

*

Τουαρέγκ

Μία από τις μεγαλύτερες εθνολογικές ομάδες των Βερβέρων, η οποία ζει στο χώρο της Κεντρικής Σαχάρας.

Διαφέρουν από τους υπόλοιπους Βέρβερους, αλλά και από τις άλλες εθνότητες της Β. Αφρικής.

Η γλώσσα τους ανήκει στην ομάδα των χαμιτικών γλωσσών.

Πολιτιστικά και κοινωνικά αποτελούν ιδιαίτερη αρχαία βερβερική ομάδα, η οποία μέχρι σήμερα χαρακτηρίζεται από πολλές ιδιομορφίες (απόλυτη ισχύς του καστικού συστήματος, νομαδικός τρόπος ζωής σε ιδιόρρυθμες χαμηλές σκηνές, προτίμηση στο μαύρο και στο σκούρο μπλε χρώμα, κάλυψη του προσώπου των ανδρών -στους Άραβες συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο- κλπ).

Κατά την 1η μ.Χ. χιλιετία οι περιοχές των Τουαρέγκ βρίσκονταν βορειότερα,

στις πλαγιές των οροσειρών Άτλας & Αντιάτλας.

Κατά τον 11ο αιώνα, όμως, πιεζόμενοι από τη μετανάστευση των Αράβων στα νότια, κατέφυγαν στις οάσεις της Σαχάρας, όπου ζουν μέχρι σήμερα.

Τον 19ο αιώνα αντιστάθηκαν με επιτυχία στις επιθέσεις των Γάλλων, διατηρώντας την περιοχή τους ελεύθερη.

O πληθυσμός τους (Wikipedia):

  •  Νίγηρ: 790,000 (1998)
  •  Μάλι: 450,000 (1991)
  •  Μπουκίνα Φάσο: 30,000 (1991)
  •  Αλγερία: 25,000 (1987)
  •  Λιβύη: 20,000 (1993)

Ασχολούνται κυρίως με την εκτροφή καμηλών & τη γεωργία.

Στις νότιες περιοχές της Σαχάρας οι Τουαρέγκ έχουν αναμειχθεί ως ένα βαθμό με νέγρικους πληθυσμούς.

Πηγή: Λεξικό Εθνών, Εθνοτήτων, Λαών του Γιόζεφ Βολφ (1994)

*

———————————————————————————————

*

Τουαρέγκ

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

———————————————————————————————

*

Tuareg people

Tuareg.JPG

Total population
1.2 million (est.)[1]
Regions with significant populations
Languages
The Tuareg languages (Tamasheq, Tamajeq, Tamahaq), HausaArabic
Religion
Islam

The Tuareg (also spelled Twareg or Touareg; endonym Imuhagh) are a Berber people with a traditionally nomadicpastoralist lifestyle. They are the principal inhabitants of the Saharan interior of North Africa.[2][3]

The Tuareg language, or languages, have an estimated 1.2 million speakers. About half this number is accounted for by speakers of the Eastern dialect (Tamajaq, Tawallammat).[1]

Most Tuareg live in the Saharan parts of Nigerand Mali but, being nomadic, they move constantly across national borders, and small groups of Tuareg are also found in southeastern Algeria, southwestern Libya and northern Burkina Faso, and a small community in northernNigeria.[4]

Names

The name Tuareg is derived from Targa, the Berber name of Libya’s Fezzan province.

*

*

The name Tuareg thus in origin designated the inhabitants of Fezzan from the perspective of the Berbers living closer to the Mediterranean coast, and was adopted from them into English, French and German during the colonial period.

The Berber noun targa means «drainage channel» and by extension «arable land, garden».

It designated the Wadi al-Haya area between Sabha and Ubari and is rendered in Arabic as bilad al-khayr «good land».

The name of the Tuareg for themselves is Imuhagh (Imazaghan or ImashaghenImazighan).

The term for a Tuareg man is Amajagh (var. AmasheghAmahagh), the term for a woman Tamajaq (var. TamasheqTamahaqTimajaghen).

The spelling variants given reflect the variety of the Tuareg dialects, but they all reflect the same linguistic root, expressing the notion of «freemen», strictly only referring to the Tuareg «nobility«, to the exclusion of the artisan client castes and slaves.

Another self-designation of more recent origin is linguistic, Kel Tamasheq or Kel Tamajaq {Neo-Tifinagh […]} «Speakers of Tamasheq«.

Also encountered in ethnographic literature of the early 20th century is the name Kel Tagelmust «People of the Veil»[5] and «the Blue People» (for the indigo colour of their veils).

Territory

Areas where significant numbers of Tuareg live
*
The Tuareg people inhabit a large area, covering almost all the middle and western Sahara and the north-central Sahel. In Tuareg terms, the Sahara is not one desert but many, so they call it Tinariwen («the Deserts»).
Among the many deserts in Africa, there is the true desert Ténéré. Other deserts are more and less arid, flat and mountainous: Adrar,Tagant, Tawat (TouatTanezrouftAdghagh n FughasTamasnaAzawaghAdarDamarguTagamaMangaAyr,Tarramit (Termit), KawarDjadoTadmaitAdmerIghargharAhaggarTassili n’AjjerTadrartIdhanTanghartFezzan,TibestiKalanshoLibyan Desert, etc. While there is little conflict about the driest parts of Tuareg territory, many of the water sources and pastures they need for cattle breeding get fenced off by absentee landlords, impoverishing some Tuareg communities. There is also an unresolved land conflict about many stretches of farm land just south of the Sahara. Tuareg often also claim ownership over these lands and over the crop and property of the impoverished Rimaite-people, farming them.
*
*
Teneré: the true desert
>>>

File: Fachi-Bilma-Dünen.jpg

A dune sea (Erg) between Fachi and Bilma.
*
*

File: Arakao1.jpg

Arakao
*
*

File: Kaouartal-bei-Bilma.jpg

The Kaouar cliffs, near Bilma, which forms a chain of oases in the eastern Ténéré.
*
*

File: Arbre-neu1.jpg

The Arbre du Ténéré (tree of Ténéré)
*
*
*

Azawad (briefly)

Azawad
أزواد
Azawad
Unrecognized state
  2012
Flag of Azawad

Flag

Capital Timbuktu (proclaimed)
Gao (provisional)
Language(s) Tuareg languages,Hassānīya Arabic,SonghayFula
Religion Islam
Government Transitional Council of the State of Azawad, Conseil de Transition de l’Etat de l’Azawad (CTEA)
President
 – 2012 Bilal Ag Acherif
Vice President
 – 2012 Mahamadou Maiga Djeri
History
 – Azawad Declaration of Independence 6 April 2012
 – Battle of Gao 27 June 2012
 – Fall of Ansongo 12 July 2012

Azawad (Tuareg: … , AzawdArabic: أزواد ‎, AzawādFrenchAzawad or Azaouad) is a territory situated in northern Mali as well as a former unrecognised state unilaterally declared by the National Movement for the Liberation of Azawad (MNLA) in 2012 after a Tuareg rebellion drove the Malian Army from the territory. Azawad, as claimed by the MNLA, comprises the Malian regions of TimbuktuKidalGao, as well as a part of Mopti region,[1] encompassing about 60 percent of Mali’s total land area. Azawad bordersBurkina Faso to the south, Mauritania to the west and northwest, Algeria to the north and northeast, andNiger to the east and southeast, with undisputed Mali to its southwest. It straddles a portion of the Saharaand the Sahelian zoneGao is its largest city and served as the temporary capital,[2] while Timbuktu is the second-largest city, and intended to be the capital.[3]

On 6 April 2012, in a statement posted to its website, the MNLA declared «irrevocably» the independence of Azawad from Mali. In Gao on the same day, Bilal Ag Acherif, the secretary-general of the movement, signed the Azawadi Declaration of Independence, which also declared the MNLA as the interim administrators of Azawad until a «national authority» is formed.[4] The proclamation has yet to be recognised by a foreign entity,[5] and even the MNLA’s claim to have de facto control of the Azawad region is disputed.[6] TheEconomic Community of West African States, which refused to recognise Azawad and called the declaration of its independence «null and void», has said it may send troops into the disputed region in support of the Malian claim.[7][8]

On 26 May, the MNLA and its former co-belligerent Ansar Dine announced a pact in which they would merge to form an Islamist state.[9] However, some later reports indicated the MNLA had decided to withdraw from the pact, distancing itself from Ansar Dine.[10][11] Ansar Dine later declared that they rejected the idea of Azawad independence.[12] The MNLA and Ansar Dine continued to clash,[13] culminating in the Battle of Gaoon 27 June, in which the Islamist groups Movement for Oneness and Jihad in West Africa and Ansar Dine took control of the city, driving out the MNLA. The following day, Ansar Dine announced that it was in control of all the cities of northern Mali.[14]

(still on construction / to be fulfiled a bit later)

Source: wikipedia

*

———————————————————————————————

*

Ο ξεσηκωμός των Τουαρέγκ σαρώνει τη Λιβύη

Κυριακή, 27 Φεβρουάριος 2011

Δεκάδες φυλές εξεγέρθηκαν ενάντια στο μιλιταριστικό «διαίρει και βασίλευε» του αμείλικτου συνταγματάρχη Καντάφι

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΑΡΑΣ

Ατίθασοι και ετοιμοπόλεμοι. Ως το 2009 (φωτογραφία) οι Τουαρέγκ έκαναν αντάρτικο στο Μάλι της Δυτικής Σαχάρας«Αυτό που έγινε στην Αίγυπτο και στην Τυνησία αποκλείεταινα αγγίξει τη Λιβύη. Ναι, ο Καντάφι είναι τρελός,αλλά έχει στο τσεπάκι τις μεγάλες φυλές, που τον διατηρούν στην εξουσία 42 χρόνια τώρα. Πληρώνειαδρά τους φυλάρχους» έλεγε με κάθε σοβαρότητα πριν από μόλις δύο εβδομάδες μεγαλοστέλεχος δυτικής πετρελαϊκής εταιρείας σε αμερικανό δημοσιογράφο.

Επεσε έξω: ως και οι Τουαρέγκ, οι σκληροτράχηλοι νομάδες πολεμιστές της Σαχάρας, ξεσηκώθηκαν, μαζί με μια πανσπερμία τοπικών φυλών που ρίχτηκε σε έναν λυσσασμένο πόλεμο για το πετρέλαιο, την εξουσία και- πρωτόγνωρη λέξη- την ελευθερία.

Η σπίθα που άναψε από τους φυλάρχους της πλούσιας σε πετρέλαιο Ανατολικής Λιβύης έγινε πυρκαγιά που σάρωσε το πολύπλοκο φυλετικό παζλ της χώρας, με προσάναμμα την απόφαση του «Αδελφού Ηγέτη» Μοαμάρ Καντάφι να μην παραιτηθεί αλλά να πεθάνει σαν «βεδουίνος πολεμιστής». Η άβυσσος του εμφυλίου πολέμου είναι ανοιχτή. Και είναι κοινό μυστικό, ανεξάρτητα από την τύχη του δικτάτορα, ότι από τη στάση των φυλάρχων-πολεμάρχων, οι οποίοι στην πλειονότητά τους έχουν εξεγερθεί και έχουν αναλάβει τον έλεγχο των παραδοσιακών τους εδαφών, θα εξαρτηθεί το μέλλον όχι μόνο του καθεστώτος, αλλά και της Λιβύης ως κρατικής οντότητας και βασικού προμηθευτή καυσίμων της Ευρώπης. Ο Καντάφι επιβίωσε επί δεκαετίες χειραγωγώντας αριστοτεχνικά τις βαθύτατες ιστορικές αντιπαλότητες των 140 φυλών της Λιβύης. Ενός κράτους-μωσαϊκού, τα σύνορα και η πληθυσμιακή σύνθεση του οποίου καθορίστηκαν πάνω στον χάρτη, με τον χάρακα, από τους αποικιοκράτες.

Αν και στην αρχή της επανάστασης αυτός και οι άλλοι «Ελεύθεροι Αξιωματικοί» του ορκίστηκαν να καταστείλουν την παραδοσιακή ισχύ των φυλάρχων, σύντομα συνειδητοποίησαν ότι ο μόνος τρόπος να παραμείνουν στην εξουσία ήταν η συστηματική εξαγορά με χρήματα και θέσεις εξουσίας των ισχυρότερων φυλών.

Ετσι, πέρα από την «αξιοποίηση» στον κρατικό μηχανισμό σύσσωμης της δικής του μικρής φυλής, της Καντάφα- που από νομάδες γιδοβοσκοί και καμηλιέρηδες βρέθηκαν μέσα σε δύο γενιές να διαχειρίζονται πετρελαϊκά έσοδα δισεκατομμυρίων -, ο συνταγματάρχης προχώρησε σε μια «συμμαχία με τον Διάβολο». Δηλαδή με τις ανώτερες κάστες των πολυπληθών φυλών Ουαρφάλα (πάνω από 1 εκατομμύριο) και Μαγκάρα, εδραιώνοντας την εξουσία του. Αλλες, μικρότερες φυλές, τα πατρογονικά χώματα των οποίων βρίσκονταν δυστυχώς γι΄ αυτούς πάνω από τα πετρελαϊκά κοιτάσματα στα ανατολικά, βρέθηκαν επί Καντάφι εκτός νυμφώνος.

Το διαίρει και βασίλευε όμως δεν λειτουργεί πια. Σε αντίθεση με την Τυνησία και την Αίγυπτο, δεν υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις ικανές να εγγυηθούν μια «ομαλή μετάβαση», όπως κόμματα, εργατικά συνδικάτα ή πάσης φύσεως οργανώσεις πολιτών.

Ολα αυτά βέβαια δημιουργούν τον κίνδυνο για ένα τεράστιο κενό εξουσίας. Ελλείψει μιας «ενωτικής» προσωπικότητας ή ομάδας που να μπορεί να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, είναι πολύ πιθανό να δούμε διάφορους φυλάρχους να επιχειρούν να αναλάβουν με τα όπλα τον έλεγχο στις περιοχές τους, επιχειρώντας να μετατρέψουν τη Λιβύη σε Σομαλία.

Ηδη ορισμένες φυλές απειλούν ότι θα διακόψουν τη ροή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου από τις περιοχές τους. Συμμορίες ενόπλων κακοποιών που υπακούουν μόνο σε τοπικούς πολεμάρχους στήνουν μπλόκα σε κεντρικούς αυτοκινητοδρόμους και «ξαλαφρώνουν» τους δύσμοιρους πρόσφυγες και τους ξένους εργάτες που εγκαταλείπουν όπως όπως τη Λιβύη.

Και στον Βορρά, στην άλλη «όχθη» της Μεσογείου, η Γηραιά Ηπειρος τρέμει στην ιδέα των συνεπειών μιας παραδομένης στο χάος Λιβύης, τόσο για τον ανεφοδιασμό με πετρέλαιο όσο και για τα ανθρώπινα ποτάμια των παράνομων μεταναστών. Ο στρατός και οι δυνάμεις ασφαλείας της Λιβύης βρίσκονται ουσιαστικά υπό διάλυση. Πιλότοι αυτομολούν, ολόκληρες μονάδες ενώνονται με τους διαδηλωτές παραδίδοντας τα όπλα τους, ενώ βασικές υποδομές (λιμάνια, αεροδρόμια, πετρελαϊκές εγκαταστάσεις) είτε δεν λειτουργούν είτε έχουν υποστεί ήδη μεγάλες καταστροφές. Λαμπρό πεδίο μελλοντικής επιχειρηματικής δόξας για τις δυτικές εταιρείες, θα σπεύσουν να πουν οι κυνικοί. Υπό έναν όρο: η χώρα να μη διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη (το 1954, μετά την ιταλική, πρώτα, και την αγγλογαλλική, κατόπιν, αποικιακή κατοχή) μέσα στη δίνη των φυλετικών συγκρούσεων.

Ο ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ «ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΜΠΛΕ ΠΕΠΛΟΥ» ΟΠΛΟΦΟΡΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΣΤΕΙΕΥΕΤΑΙ

Ερημος Σαχάρα: λημέρι από άμμο 
Οι βερβερικής καταγωγής Τουαρέγκ, γνωστοί και ως «λαός του μπλε πέπλου» ή «γαλάζιοι άνθρωποι» από τα χαρακτηριστικά μπλε υφάσματα με τα οποία προστατεύουν τα πρόσωπά τους από την άμμο της ερήμου,αριθμούν περίπου έξι εκατομμύρια και απλώνονται σε ολόκληρη την έκταση της Σαχάρας. Αδάμαστοι πολεμιστές χωρίς πατρίδα 
Οι Τουαρέγκ πολέμησαν για δεκαετίες τους Γάλλους,αλλά τελικά είδαν τα εδάφη τους να διαμοιράζονται μεταξύ των νέων κρατών της περιοχής.Η κατάσταση παραμένει εύθραυστη στη Δυτική Σαχάρα (Μάλι),όπου η τελευταία ένοπλη εξέγερση έληξε μόλις το 2009.

Χθες ήταν υπέρ… 
Χιλιάδες γαλλόφωνοι αντάρτες Τουαρέγκ από το Τσαντ,το Μάλι και τον Νίγηρα,μέλη απελευθερωτικών κινημάτων που είχαν υποστηριχθεί παλαιότερα από τον Καντάφι, κατέφυγαν στη Λιβύη και σήμερα δρουν ως αιμοσταγείς μισθοφόροι στις «επαναστατικές πολιτοφυλακές» του.

…σήμερα στρέφονται κατά του Καντάφι 
Ωστόσο η ηγεσία της θρυλικής φυλής επισήμως ανακοίνωσε τη συμμετοχή της στην επανάσταση κατά του Καντάφι την περασμένη Κυριακή.

Πολλοί εξεγέρθηκαν απελευθερώνοντας την πόλη Γκαντ, στα νοτιοδυτικά της Λιβύης,κοντά στα σύνορα με την Αλγερία.

Φύλαρχοι απειλούν τα… ρεζερβουάρ μας 
Μακράν η ισχυρότερη πολιτικά φυλή της Λιβύης είναι η Ουαρφάλα,η οποία αριθμεί πάνω από ένα εκατομμύριο μέλη.Ωστόσο η φυλή με το μεγαλύτερο «ειδικό βάρος» σήμερα είναι η Αλ Ζουάγια,η οποία ζει στην πλούσια σε πετρέλαιο Ανατολή και ήδη απείλησε να διακόψει τη ροή προς την Ευρώπη.

/2011#ixzz1F8jFO1aq

Πηγή: roumlouki.gr

*

———————————————————————————————

*

Are Tuaregs being used as cover by Islamic militants?

published: March 30 2008  10:49

Flickr/Arriving at the Horizon
The Tuareg people have a rich history as a nomadic tribe now are being used as a front for Al-Qaida.
By Scott Morgan — morganrights.tripod.com
published: March 30 2008 10:49 PM updated:: April 02 2008 02:39 PM

The current crisis along the Malian-Algerian border is being overshadowed by questionable elections and other events occurring across Africa, but the worsening situation needs to be more closely monitored.

The region in question, along with parts of Chad and Niger, is home to theTuareg people. They are a people with a rich history of music that has lasted for countless generations—they have generally moved across the region by the way of camelback without any major difficulty.

In the last few years, however, tensions have risen between the Tuaregs and the governments of Niger and Chad. There have been reports that the mining industry in Northern Niger has come under threats of attack from the Tuaregs; there have been attacks against the armed forces of these nations as well. In recent weeks groups of Tuareg rebels have launched two raids against the Malian military capturing dozens of soldiers.

There have been reports that forces loyal to Al-Qaida are in the region and it is believed the group that kidnapped Austrian tourists recently in Tunisia is hiding out in the same area.Western intelligence services and special forces units have a keen interest in the region as well. There have been reports that forces loyal to Al-Qaida are in the region and it is believed the group thatkidnapped Austrian tourists recently in Tunisia is hiding out in the same area. It is also rumored that the terror group has cemented ties with some Tuareg people in the region.

Reports are also surfacing that talks will be held in Tripoli in early April. The Malian government will be sending one delegation and forces loyal to Tribal Chief Ag Bahanga will lead the other delegation. This is not the first time that Libya has mediated a dispute between the Taureg and a Government. In the 1980s, they were involved in the talks that the Tuaregs had with the Government of Niger.The Government of Mali has asked for international assistance to rein in the rebel forces that have been a major part of the problem as well. Currently the U.S. has a program called the Trans-Sahara Counter-Terrorism Partnership (TSCTP). The project has U.S. soldiers training armed forces in the region to confront insurgencies; Mali has been used as a key training ground since the project was initiated. It should be noted that the government of Mali has not directly asked for military aid yet.

Tensions in this particular region have been simmering for some time. Several states have had autocratic governments in the past that have histories of repression. Most people outside of Africa have never even heard of the Tuareg people or the countries in question due to the other concerns in Africa that international media seems to be favoring. But will the volatile situation change in the near future?

Scott A. Morgan publishes Confused Eagle on found atmorganrights.tripod.com

Editor: James Baird

Comments

#1TCN commented, on March 31, 2008 at 12:51 p.m.:Are you reporting on verifiable information, or simply spreading «rumors»? Truth in reporting requires verifiable sources, and your article is based on «rumors» without sources. You should do your research before spreading gossip and untruths that are damaging to a people. You have generalized on «the Tuaregs» and attributed false, damaging attributes to an entire population. Your words are racist and prejudiced. Is that what you have learned in journalism classes? This article is ethnocentric, based on hearsay that is unfounded. Your article is libellous and hurtful to innocent people. You should be ashamed of yourself, and your university should think carefully about allowing you to publish such trash.

#2Politics Editor commented, on March 31, 2008 at 3:53 p.m.:TCN,The article is in no way spreading «rumors» as you claim. If you want a few facts that back his article, here they are:

«The Tuareg are motivated to fight al-Qaida in order to defend their territory. At the beginning of this month an AQIM cell was dismantled in the area and a big fish (Abu Osama) was caught, allegedly thanks to information provided by some Tuareg tribal leaders.»

– Oliver Guitta, Middle East Times

«There are many rebel groups [some Tuaregs included] in that part of Africa. Some of them are supposed to have very strong links with al-Qaida, and there is lots of arms trafficking, many traffics in that part of the region.»

– Nico Colombant, Voice of America

«In the most recent incident, ethnic Tuareg rebels took about 30 troops hostage last week. The attack occurred in the same lawless cross-border region where reports have suggested two Austrian tourists are being held since being kidnapped by Islamic militants last month while on vacation in Tunisia.»

– The Associated Press, reported in the International Herald Tribune

—–

In no way did Mr. Morgan claim that ALL Tuaregs are Islamic extremists nor did he generalize about the group. How did he spread racism or prejudice on any level?

He simply pointed out the fact that SOME Tuaregs are, according to many reliable sources, being used as cover by and on some level working with al-Qaida. The key point of the article is that other happenings in Africa have led to minimal coverage from international media.

#3Nelson Cronyn commented, on March 31, 2008 at 4:38 p.m.:I lived with Tuaregs for eight years, and remain in close contact with my Tuareg «family» in Niger. It is unfortunate that these people, the most pro-American and moderate Moslems in the Sahara, are becoming viewed as violent Islamic extremists due to the actions of a few well-armed rebel/bandit groups (some with little to no Tuareg involvement) that may have connections to AQIM.
The on-again, off-again Tuareg rebellions in Niger and Mali, as well as hostage-taking for ransoms, pre-date Al-Quaida and have nothing to do with Islamic fundamentalism. The Tuareg have been marginalized by all of the Sahelian/Saharan governments, and are struggling mightily to maintain their traditional existence despite enormous challenges, ranging from climate change to the neglect of governments and development agencies. It would be in the best interest of the U.S. to reach out to the Tuareg via diplomacy and development assistance. Without substantive efforts on the part of the U.S. to form alliances with the Tuareg community across the Sahel/Sahara, it is likely that AQIM, through coercion and well-placed gifts, will gain the hearts and minds of these natural allies of the U.S.
You mention tensions «between the Tuaregs and the governments of Niger and Chad». I think you meant Mali, not Chad – there are virtually no Tuaregs in Chad and the Chadian Sahara is dominated by the Toubou and Gorane who tend not to get along with the Tuareg.
#4TCN commented, on March 31, 2008 at 9:21 p.m.:I, too, have lived with Tuaregs in Niger for four years, and know them well. The Sahara is quite vast and there are a variety of armed groups, but the ones linked to Al-Qaida are of Arab origin. The Tuareg-led rebel groups are fighting against the marginalization of their people. Their struggle is not related to Islam, and they are not linked to Al-Qaida in any way. It is unfortunate that some Americans have confused the Tuaregs with the Arabs because they wear turbans, ride camels, and are Muslim. Other than that, Tuaregs and Arabs have many cultural differences, and very different cultural values and practices. The Al-Qaida linked groups have Arab origins and are religion-based. Tuaregs are Berber-speaking, moderate Muslims with Berber customs. As the above writer stated, the Tuaregs are the most moderate Muslims in the Sahara, and the Tuareg-led rebellions in Mali and Niger have nothing to do with Al-Qaida or extremism. Americans who are not familiar with peoples of the Sahara, and the enormous differences between Arabs and Berber-speakers (as well as the animosity between many Arabs and Berber-speakers), often lump the two groups together. Some Americans have assumed that because Tuaregs live in the Sahara, they would somehow be in cohoots with terrorists or lured by them. This notion is pure speculation, and anyone who suggests such is not basing it on any solid evidence, because there simply isn’t any. Just because some poorly-informed American has rumored or suggested it does not mean that it has any basis. Both the Malian and the Nigerian Tuareg rebels groups have publicly stated, to reporters and in published interviews, that they are in no way linked to extremist groups, and that they would defend their territories against such groups. It is unfortunate that uninformed, confused Americans have chosen to cast the Tuareg people as extremists, when they are not. This is damaging to a population that is having difficulty maintaining their livelihood and way of life right now, due to the neglect of governments and development agencies, as the above author noted. I agree with the above writer that the U.S. should seek to reach out to the Tuareg people through diplomacy and development, since the Tuaregs are a valuable asset in the fight against terrorism. This has been suggested by others, as well. I do not think it is likely that the Tuaregs would be «bought» by gifts from Islamic radicals. They are a highly intelligent people who want to be included as equal citizens, within an inclusive, democratic government within their own country. It is also true that the Tuaregs are very pro-American and have great hopes for American development projects and help with developing democratic governance in Niger and Mali. The Tuaregs are America’s natural allies in the Sahara. They support democracy, freedom, and equality, and they are against Muslim extremism.

#5Politics Editor commented, on March 31, 2008 at 10:07 p.m.:TCN,I understand your disagreement with the author’s description of the Tuaregs, feel free to contact me if you would like to write an article to be posted on the site that details your stance rather than just leaving your opinions in a lengthy comment. I don’t claim to be an expert in African affairs, and I would like to think that someone who has lived in Saharan Africa would have greater insight on the issue than myself.

I assure you, you have sorely misread my opinions and beliefs regarding the Tuaregs, Africans and Muslims.

You can reach me at politics@tnjn.com if you are interested in writing or contributing to an article, or if you would like to go into more depth with this conversation.

– Austin Baird

#6Jack commented, on March 31, 2008 at 11:01 p.m.:I always thought that the reason people didn’t write about Africa was because there was a general disinterest in the subject. Maybe people tried and gave up after meeting up with people like TCN who are quick to call you a liar and a racist if disagree with them. Most college web sites are more about campus life issues and not about substance. This web site is doing a good job of going beyond what a typical college is printing. TCN, cut them off at the knees again and the next story might be on Brittany’s rehab or who got voted off of American Idol. You don’t have to agree but you don’t have to call kids that you don’t know racists or say they are prejudiced.
#7NC commented, on April 1, 2008 at 1:50 p.m.:TCN –
You’re absolutely right that the Tuareg would not be «bought» by Islamic radicals. I retract my comment about the possibility of AQIM winning Tuareg hearts and minds – the Tuareg are far too intelligent, pragmatic, and savvy to become extremists.
Jack – This is a discussion, and TCN’s comments about the article struck me as pretty civil given the magnitude of the consequences associated with linking Tuareg’s to AQIM and the lack of depth in the article. The main problem with this piece is in the headline, which implies that Tuaregs are providing cover for Islamic extremists – a question that is not answered or followed in the body of the article. If this line of thought (i.e. that Tuaregs are supporting/covering for AQIM) were to gain traction in the DOD and/or State Department, much less the governments of Niger, Mali, and Algeria, the Tuareg would suffer severe consequences due to unfounded rumors.
#8Jack commented, on April 1, 2008 at 6:59 p.m.:If the DOD and/or State Department gets their intelligence reports from college newspapers then God help us all.

#9jmw556 commented, on April 1, 2008 at 9:39 p.m.:I think the main issue with this article isn’t the subject but rather the actual construction. I am pleased to see someone taking an interest in the Tuareg, however the article doesn’t seem to convey what you intended.The title does indeed imply that the Tuareg are providing cover for Islamic extremists, which is probably why TCN accused you of spreading rumors. None of the «facts» that back the article seem to suggest this in any way.

It is a shame you didn’t include a more thorough background of the conflicts in Niger and Mali. In your article you lump them together, but although they are similar in nature they are in fact two separate conflicts.

I ran out of space! comment continued below…

#10jmw556 commented, on April 1, 2008 at 9:39 p.m.:I was also very surprised to see that you hadn’t included any information or reference at all to the Mouvement des Nigeriens pour la Justice (MNJ), the group leading the rebellion in Niger. You mention that there have been attacks on the both military bases and the uranium mining industry in Niger, but you fail to mention the purpose behind these attacks. You also failed to mention the numerous accusations by human rights watch dogs against the Nigerien government concerning human rights abuses such as torture, extra judiciary executions, arbitrary arrests and a ban on all journalism in the north (which has a lot to do with why the conflict isn’t hardly getting any media attention).I’m sure you did not intend to write a biased article (what journalist does?), unfortunately failing to explore both sides of the conflict has painted the Tuareg as the «bad guys,» which is not necessarily true. I suggest you take a look at the MNJs blog (www.m-n-j.blogspot.com) so that you can read up on their side of the story.

Finally, the quote that you site from the AP seems a bit confusing. There are some pretty big differences between the Tuareg and the Islamic militants, and just because they happen to be in the same geographical location does not mean there is enough evidence to link or even compare their two actions.
1. The tuareg are holding military troops hostage
while the militants are holding innocent civilians,

2. The MNJ has promised on their website to treat
their prisoners of war in accordance with
international law, and have since released several
prisoners to the international red cross for medical
treatment. I don’t believe the same can be said for
the Islamic militants.

Please don’t let these comments get you down, I really do appreciate your interest in the Tuareg and I hope that you will continue to do more research on the subject and perhaps try writing another piece that explores the situation in more depth. If you’d like to discuss the conflict or any of my comments or if you’d like a list of further resources you can email me at jmw556@gmail.com

A few tips for the future:
1. proof read, proof read, proof read! (Tuareg is spelled two different ways in this article…you need to be consistent!)
2. try setting up your facts for each «side» in a parallel chart to make sure that you are writing an unbiased piece. If you have a whole lot of research on one side but not much on the other you’ll know what you need to investigate more thoroughly.
3. try not to rely so heavily on previous opinions from other articles. Use them as a jumping off point, then fish out some primary sources and come to your own conclusions. If you do use their opinions consider including a quote or two (that could have saved you from some of TCNs heat)

best of luck in the future!

Source: tnjn.com

*

———————————————————————————————

*

ΣΆΒΒΑΤΟ, 24 ΜΑΡΤΊΟΥ 2012

Αφού το Μάλι έπαψε να υπάρχει, μήπως ήρθε ο χρόνος να ανασχεδιαστεί ο χάρτης του Σαχέλ και της Υποσαχάριας Αφρικής;

γράφει ο Bernard Lugan

Σουδάν, Λιβύη, Σομαλία, Ουγκάντα… η εφαρμογή του σχεδίου Ζινόν για την Αφρική βρίσκεται στο φόρτε του. Προχθές έσκασε η βόμβα του πραξικοπήματος στο Μαλί που μάλλον θα σημάνει το τέλος αυτού του κράτους. Μετέφρασα μια σύντομη αλλά αποκαλυπτική ανάλυση του Γάλλου ιστορικού Bernard Lugan.

Στο Μάλι, όπου ένα στρατιωτικό πραξικόπημα ανέτρεψε τον σημερινό πρόεδρο Στρατηγό Αμαντού Τουμανί (Amadou Toumani), οι προεδρικές εκλογές που είχαν κηρυχτεί για τις 29 Απριλίου 2012 δεν θα λάβουν χώρα. Αυτό το πραξικόπημα είναι αποτέλεσμα της ήττας του στρατού του Μάλι από τους αντάρτες Τουαρέγκ [1] που διεκδικούν τη διχοτόμηση της χώρας.

Έκπληκτος, ταραγμένος και υπό διάλυση, ο στρατός του Μαλί επικαλείται την οργάνωση ΑΚΙΜ (Aqmi) («ΑλΚάιντα στο Ισλαμικό Μαγκρέμπ») για να προσπαθήσει να πείθει τη Δύση να επέμβει στο πλευρό του, υποστηρίζοντας ότι οι Τουαρέγκ είναι σύμμαχοι των μουσουλμάνων φονταμενταλιστών. Η απειλή της ΑΚΙΜ στην περιοχή είναι προφανώς πραγματική. Πρέπει ως εκ τούτου να έχουμε μια παβλοφική απάντηση μόλις αναφέρεται; Και πάλι, η ιστορική εθνογραφία θα μπορούσε να ήταν μια μεγάλη βοήθεια για τους πολιτικούς μας. Οι Τουαρέγκ όντος δεν είναι οι μόνοι κάτοικοι της Δυτικής Σαχάρας, μια τεράστια περιοχή με γεωγραφικά και ανθρώπινα χαρακτηριστικά με ισχυρές αντιθέσεις που φιλοξενεί τέσσερεις μεγάλους πληθυσμούς με καλά προσδιορισμένα εδάφη:
·         Οι Τουαρέγκ που είναι Βέρβεροι που ζουν στην κεντρική Σαχάρα,
·         οι Σαάμπα (Chaamba), που είναι Άραβες οι οποίοι συνδέονται με το παρακλάδι των Beni Sulaym έχουν ως εδαφική καρδιά την όαση Τιμιμούμ στην Αλγερία,
·         Οι Ρεγκιμπά (Reguibat), και αυτοί Άραβες οι οποίοι διεκδικούν μια ιδρισσιδική καταγωγή, νομάδες που περιπλανούνται μεταξύ της Μαυριτανίας και της Δυτικής Σαχάρας,
·         Οι Σαρακηνοί (Maures) από τους οποίους η λευκή συνιστώσα είναι επίσης αραβική, καθότι σχετίζεται με τις χιλαλικές φυλές (Hilali, του Μπένι Χιλάλ), κατοικούν στη Μαυριτανία.
Αυτοί οι πληθυσμοι ήταν πάντα σε σύγκρουση. Κατά τη στιγμή της αποικιοκρατικής ώθησης, και για να ξεκαθαρίσουν τους παλιούς  λογαριασμούς τους με τους Βέρβερους γείτονες τους, οι Σαάμπα  αποτελούσαν αποτελεσματική βοήθεια για του Γάλλους, οι οποίοι σκόνταβαν στο οχυρό Τουαρέγκ. Σήμερα, και οι παρατηρητές ασφαλώς δεν το είδαν, το ΑΚΙΜ ευημερεί κυρίως σε κάποιους Άραβες της Σαχάρας, όχι στους Τουαρέγκ, με ορισμένες εξαιρέσεις που σχετίζονται με εσωτερικές διαιρέσεις ορισμένων υπο-φυλών.
Για εμάς τους Ευρωπαίους, οι οποίοι πρέπει να φυλάξουμε την πίσω-αυλή μας του Σαχάρα-Σαχέλ, το ερώτημα είναι σαφές: μπορούμε να αφήσουμε να αναπτυχθεί ένας αλυτρωτισμός των Τουαρέγκ που προστίθεται στις περιφερειακές εστίες αποσταθεροποίησης της βόρειας Νιγηρίας με την φονταμενταλιστική σέκτα Μπόκο Χαράμ (Boko Haram) στη περιοχή της βόρειο-δυτικής Σαχάρας με το AQIM στη μεθοριακή ζώνη της αλγερινο-μαροκινο-μαυριτανικής παραμεθόριου με το Πολισάριο;
Αντιμέτωποι με αυτή τη νέα κατάσταση η οποία είναι, όπως έχω αποδείξει επαρκώς [2], μια άμεση συνέπεια της ατυχούς γαλλο-νατοϊκής  επέμβασης στη Λιβύη, υπάρχουν δύο επιλογές:
·         Είτε η επείγουσα και μαζική παρέμβαση στο πλευρό των στρατιών του Μάλι και του Νίγηρα, τόσο για τη τεχνητή διατήρηση αυτών των δύο κρατών, με σκοπό να περιοριστεί το ΑΚΙΜ και να εξασφαλίσουμε τις προμήθειες μας σε ουράνιο.*Αυτή η λύση χωρίς φαντασία δεν θα λύσει το πρόβλημα σε βάθος.
*(ΒΜΡ>>>μάλιστα, καταλάβαμε, λοιπόν, τι παίζεται κι εκεί…)
·         Είτε αντίθετα, να αναγνωρίσουμε επιτέλους την πραγματικότητα των Βερβερίνων Τουαρέγκ και να αναθέσουμε υπεργολαβικά σε αυτό τον λαό τόσο την καταπολέμηση του ΑΚΙΜ, όσο και των μαφιόζικων δομών που μαστίζουν την περιοχή. Όμως, μια τέτοια πολιτική που απαιτεί τον βαθύ επαναπροσδιορισμό αυτών των δύο τεχνητών κρατών που είναι το Μάλι και ο Νίγηρας, είναι φυσικά αδιανόητη στα μάτια των Ιακωβίνων και των κομφορμιστών που μας κυβερνούν.
Μια τρίτη οδός θα ήταν να επιλεγεί, η χειρότερη απ ‘όλες, αυτή των ημίμετρων που οδηγούν πάντα στην καταστροφή.
  
[1] Για το θέμα αυτό δείτε το φάκελο που δημοσιεύεται στην l’Afrique Réelle του Μαρτίου 2012. 
[2] Και πάλι, δείτε τα αρχεία για το θέμα αυτό στα προηγούμενα τεύχη της l’Afrique Réelle.
 
Εμείς το διαβάσαμε στο infognomonpolitics.blogspot.gr

*

———————————————————————————————

*

06 / 04 / 2012  07:03

 Οι Τουαρέγκ ανεξαρτητοποίησαν το βόρειο τμήμα του Μάλι!

Το Εθνικό Κίνημα Απελευθέρωσης του Αζαουάντ, το οποίο αποτελεί μια σημαντική συνιστώσα της εξέγερσης των Τουαρέγκ στο Μαλί, κήρυξε σήμερα «την ανεξαρτησία του Αζαουάντ» με δήλωση που δημοσιεύεται στον ιστότοπό του και την οποία έκανε ένας από τους εκπροσώπους του στο τηλεοπτικό δίκτυο France 24.

«Κηρύσσουμε επισήμως την ανεξαρτησία του Αζαουάντ που αρχίζει από σήμερα», δήλωσε ο Μοσά Αγκ Αταχέρ, προσθέτοντας πως θα γίνουν σεβαστά «τα σύνορα με τα όμορα κράτη».

Οι αντάρτες Τουαρέγκ δραστηριοποιούνται στο βόρειο τμήμα της αφρικανικής χώρας.

Πηγή: newsbomb.gr

*

———————————————————————————————

*

Ποιοι είναι οι αντάρτες Τουαρέγκ;

Οι νομάδες που κατέλαβαν μια χώρα

 
Δευτέρα, 02 Απριλίου 2012

Οι αντάρτες Τουαρέγκ κατέλαβαν το Τιμπουκτού, τελευταία πόλη στο βόρειο Μαλί που παρέμενε υπό κυβερνητικό έλεγχο,μετέδωσαν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία.Ποιοι είναι οι Τουαρέγκ;Οι Τουαρέγκ,είναι μια νομαδική φυλή στη Βόρεια και Δυτική Αφρική.Κυρίαρχοι του εμπορίου στην έρημο,όταν αυτό υπήρχε.Η ζωή τους άλλαξε δραματικά μετά από χιλιάδες χρόνια όταν σύνορα επιβλήθηκαν και το εμπόριο βρήκε θαλάσσιες διαδρομές.Η προσπάθεια επιβίωσής τους συχνά συνδέθηκε με εξεγέρσεις.Πρόσφατα στο Μαλί,το Νίγηρα και είχαν εμπλοκή και στο πόλεμο της Λιβύης.Οι Τουαρέγκ έχουν ερθεί σε επαφή με την Αλ Κάϊντα του Ισλαμικού Μαγκρέμπ (AQIM).

Στα τέλη Αυγούστου 2011, ο Ι. Bahanga, ένας Τουαρέγκ επαναστάτης ο οποίος ηγήθηκε μιας εξέγερσης στο Μαλί κατά την περίοδο 2007-2009 πριν από τη φυγή του προς τη Λιβύη, επανεμφανίστηκε στο βόρειο Μαλί. Πραγματοποίησε μια συνέντευξη μέσω δορυφορικού τηλεφώνου στην αλγερινή εφημερίδα Al Watan, κατά την οποία ορκίστηκε να “αναγεννήσει” την εξέγερση των Τουαρέγκ. Μέσα σε λίγες ώρες ,ετά από τη συνέντευξη, ο Bahanga σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στην περιοχή του Κιντάλ Μάλι – ένα γεγονός που πιθανόν δεν ήταν ατύχημα.

Ο Bahanga ήταν μεταξύ των περίπου 800 Τουαρέγκ που πολέμησαν ως μισθοφόροι στο Λιβυκό εμφύλιο πόλεμο και είχαν αρχίσει να επιστρέφουν στη χώρα τους στα τέλη του 2011 καθώς η σύγκρουση πλησίαζε στο τέλος της. Οι χώρες καταγωγής των Τουαρέγκ , ιδιαίτερα το Μάλι και ο Νίγηρας, είχαν υποστεί μια σειρά από εξεγέρσεις κατά τη διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών, κι έτσι υπήρχε ανησυχία για την άφιξη των εκατοντάδων εκπαιδευμένων και εξοπλισμένων μαχητών . Ο Bahanga ήταν ο νούμερο ένα κίνδυνος για τις υπηρεσίες ασφαλείας του Μαλί,εκπαιδευμένες από Αμερικανούς.

Οι Τουαρέγκ είναι νομάδες κτηνοτρόφοι, που κατάγονται από τη Βόρεια Αφρική. Εκτιμώνται συνολικά σε πάνω από 1 εκατομμύριο, στο Μαλί, στο Νίγηρα και την Αλγερία, αν και μπορεί επίσης να βρεθούν σε μικρότερο αριθμό στη Λιβύη, τη Μπουρκίνα Φάσο και η Μαυριτανία.

Οι Τουαρέγκ δεν ήταν πάντα μαχητές και λαθρέμποροι. Για περισσότερο από δύο χιλιετίες κυριάρχησαν στο εμπόριο μέσα στην έρημο της Σαχάρας. Πουλούσαν ζώα, κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, αλάτι, τμικρά όπλα και πολύτιμους λίθους. Μέχρι σήμερα οι Τουαρέγκ παραμένουν μία από τις λίγες εθνότητες στη Σαχάρα, όπου το νερό σπανίζει και οι θερμοκρασίες μπορεί εύκολα να υπερβούν τους 38 βαθμούς Κελσίου .

Όταν το Μαλί και ο Νίγηρας κήρυξαν την ανεξαρτησία τους το 1960, άρχισαν να ισχυρίζονται ότι η περιοχή εδώ και χιλιάδες χρόνια δεν ανήκε σε κανέναν άλλο και οι Τουαρέγκ ξεκίνησαν ένα αντάρτικο στα βουνά στο βόρειο Μαλί από το 1961 μέχρι το 1964.

Στη δεκαετία του 1970 και του 1980, η εκτεταμένη ξηρασία είχε ως αποτέλεσμα την απερήμωση μεγάλων τμημάτων του βόρειου Μάλι και του Νίγηρα, η οποία ανάγκασε πολλούς Τουαρέγκ να μεταναστεύσουν, κυρίως στην Αλγερία και τη Λιβύη. Ταυτόχρονα, η αστικοποίηση άλλαζε το τοπίο της περιοχής.

Στη Λιβύη, ορισμένοι Τουαρέγκ που είχαν εγκαταλείψει τη πατρίδα τους, είχαν προσληφθεί από τον ηγέτη της Λιβύης Μ.Καντάφι , σ΄ ένα ειδικό στρατιωτικό σύνταγμα που δημιουργήθηκε το 1972 για να βοηθήσει στην ένωση της περιοχής στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το διαφαινόμενο σχέδιο Καντάφι πέρι Ηνωμένων Πολιτειών Αφρικής. Αλλά η ισλαμική Λεγεώνα διαλύθηκε το 1987 μετά την ήττα της στο Τσαντ. Με υποσχέσεις για βοήθεια από το Μαλί και το Νίγηρα , οι Τουαρέγκ μαχητές εκπαιδευμένοι και οπλισμένοι άρχισαν να επιστρέφουν στο Μάλι και τον Νίγηρα. Οι εντάσεις αυξήθηκαν γρήγορα και Τουαρέγκ συγκρούστηκαν με αγρότες στο Μαλί. Καθώς περνούσε ο καιρός και η βοήθεια των κυβερνήσεων δεν υλοποιήθηκε,η απογοήτευση μεταξύ των Τουαρέγκ ξεχείλισε.

Εκατοντάδες συνελήφθησαν στο Νίγηρα, την άνοιξη του 1990 και είχαν κατηγορηθεί για επίθεση σε κυβερνητικά κτίρια. Η εξέγερση ξέσπασε μήνες αργότερα, όταν αντάρτες Τουαρέγκ στο Μαλί επιτέθηκαν σε αστυνομικό τμήμα κοντά στα σύνορα του Νίγηρα .

Η βία μεταξύ των Τουαρέγκ και των κυβερνήσεων του Μαλί και του Νίγηρα έπληξε τις δύο χώρες και διήρκεσε μέχρι το γαλλοαμερικανική μεσολάβηση το 1992.

Οι υποσχέσεις δεν τηρήθηκαν κι έτσι οι περιοχές που ζουν οι Τουαρέγκ έγιναν καταφύγια για τους ισλαμιστές μαχητές. Ήταν στα μέσα προς τέλη της δεκαετίας του 1990 που η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν αντιτρομοκρατικές πρωτοβουλίες για την εκπαίδευση των Τουαρέγκ και την καταπολέμηση των ισλαμιστών μαχητών, συμπεριλαμβανομένης της Αλ Κάιντα.

Τα αποτελέσματα αυτής της εκπαίδευσης, φάνηκαν το 2007, όταν δύο ομάδες Τουαρέγκ από το Μαλί με επικεφαλής τον Α. Bahanga και από τον Νίγηρα με τον Iyad Gali, με βάση το Κίνημα για τη Δικαιοσύνη στο Νίγηρα,επαναστάτησαν εναντίον του Μαλί και του Νίγηρα κυβερνήσεις.

Στις αρχές του χρόνου οι Τουαρέγκ ξεκίνησαν νέο κύκλο επιθέσεων,νέα εξέγερση και χθες μπήκαν στο Τιμπουκτού.Η σχέση τους με την τρομοκρατία και ειδικά με την Αλ Κάϊντα και τα παρακλάδια της προβληματίζει αν και οι αναλυτές επισημαίνουν ότι οι Τουαρέγκ δεν συνδέονται μ΄ αυτές τις ομάδες ιδεολογικά αλλά οικονομικά. Ακόμη και στη Λιβύη οι 800 που πολεμούσαν στο πλευρό των δυνάμεων του Καντάφι,κατέβασαν τα όπλα όταν οι πληρωμές σταμάτησαν.

Πηγή: onalert.gr

*

———————————————————————————————

*

ΝΙΝΑ ΟΥΑΛΕΤ ΙΝΤΑΛΟΥ

[Πρόσωπα] Η «πασιονάρια» των Τουαρέγκ

Του Γιώργου Αγγελόπουλου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 20 Απριλίου 2012
Η Νίνα Ουάλετ Ινταλού είναι η μοναδική γυναίκα στην ηγεσία του κινήματος των Τουαρέγκ, οι οποίοι εξεγέρθηκαν πριν από τρεις μήνες και κήρυξαν την ανεξαρτησία τους στο Αζάουαντ, το Βόρειο Μάλι. Και τώρα βρίσκονται μεταξύ σφύρας και άκμονος: η ανεξαρτησία τους δεν έχει αναγνωριστεί από κανέναν και έχουν να αντιμετωπίσουν, από τη μια πλευρά τις Αρχές του Μάλι (την περασμένη Κυριακή άρχισαν διαπραγματεύσεις μαζί τους) και από την άλλη τους ισλαμιστές τής «Αλ Κάιντα στο Ισλαμικό Μαγρέμπ».
Η 49χρονη Ινταλού είναι μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του Εθνικού Απελευθερωτικού Κινήματος του Αζάουαντ (MNLA) και ζει εξόριστη στο Νουακσότ, την πρωτεύουσα της Μαυριτανίας. Τυλιγμένη σε μια «μαλάφα», το παραδοσιακό μαύρο φόρεμα της Σαχάρας, και με το τσιγάρο στο χέρι, υποδέχθηκε εκεί την Ιζαμπέλ Μαντρό της γαλλικής «Λε Μοντ». «Θέλουμε την ανεξαρτησία μας ή μια ομοσπονδία και διεξαγωγή δημοψηφίσματος σε πέντε ή δέκα χρόνια» τόνισε η «πασιονάρια» των Τουαρέγκ. «Η αυτονομία θα ήταν οπισθοδρόμηση και έχουμε πια κουραστεί» πρόσθεσε.
Κατάγεται από μια ισχυρή φυλή, τους Ιντνάν, και υποστηρίζει την υπόθεση των Τουαρέγκ από τη δεκαετία του 1980. Παράλληλα ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις. Στα 26 της πήρε δίπλωμα στο δημόσιο δίκαιο, πήγε στην Ακτή του Ελεφαντοστού και ίδρυσε στο Αμπιτζάν μια εταιρεία που απασχολούσε 250 εργαζομένους. Παντρεύτηκε, απέκτησε τρία παιδιά, πήρε διαζύγιο. Επέστρεψε στο Βόρειο Μάλι και το 1997 εξελέγη δήμαρχος του Κιντάλ. Ομως οι ισλαμιστές την εμπόδισαν να ασκήσει τα καθήκοντά της, επειδή είναι γυναίκα.
Παντρεύτηκε ξανά και πήρε διαζύγιο για δεύτερη φορά ενώ οι φήμες την ήθελαν να έχει διάσημους εραστές, από τον πρώην πρόεδρο της Ακτής του Ελεφαντοστού Φελίξ Χουφουέτ Μπουανί που ήταν κουνιάδος της μέχρι τον Μουάμαρ Καντάφι, καθώς από το 1998 επισκέφθηκε επανειλημμένα την Τρίπολη για να συναντήσει τους Τουαρέγκ που ήταν στην υπηρεσία του πρώην ηγέτη της Λιβύης. «Δεν ήμουν ποτέ ερωμένη του» λέει θιγμένη. «Μισούσα πολύ αυτό τον άνθρωπο όταν έβλεπα πώς χρησιμοποιούσε τους Τουαρέγκ για να πολεμούν στο Τσαντ ή αλλού».
Την ώρα της ανεξαρτησίας η Ινταλού βρίσκει τους ισλαμιστές και πάλι μπροστά της. Και δεν τους έχει καμιά εμπιστοσύνη. «Η Αλ Κάιντα καταλαμβάνει το έδαφός μας, ούτε οι άνδρες μπορούν πια να καπνίζουν» τονίζει η γυναίκα για την οποία ένας κυβερνητικός αξιωματούχος του Μάλι είχε δηλώσει πως «είναι ο ισχυρός άνδρας του MNLA». Στην περιοχή του Τιμπουκτού, «οι τζιχαντιστές έχουν ιδρύσει στρατόπεδο. Προτείνουν στους νέους να τους δώσουν ένα όχημα κι ένα όπλο. Κάποιος που καβαλούσε γάιδαρο, βρίσκεται ξαφνικά μ’ ένα 4Χ4, έτσι εξαπατούν τους ανθρώπους». Γι’ αυτό η Ινταλού ζητάει βοήθεια για να περιθωριοποιηθεί η Αλ Κάιντα: «Πρέπει οι Δυτικοί να εμπλακούν και να μας δώσουν τα μέσα, δίνουν εκατομμύρια για να απελευθερώνουν ομήρους. Εδώ και μήνες μάς υπόσχονται βοήθεια, όμως τίποτα» λέει. Στο Βόρειο Μάλι, ανάμεσα στους ισλαμιστές, η ανεξαρτησία έχει πικρή γεύση…
Πηγή: tanea.gr

*

———————————————————————————————

*

τρίτη, 13 σεπτεμβρίου 2011

Λιβύη: Μισθοφόροι Τουαρέγκ

 Περιοχή εγκατάστασεων των Τουαρέγκ
Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για τους Τουαρέγκ (έτσι ονομάστηκαν από τους Άραβες κατακτητές και σημαίνει «εγκαταλελειμένοι από τον Θεό»), μια από τις διάφορες ομάδες των πολυσυζητημένων μισθοφόρων του Καντάφι, δημοσιεύτηκε στον γαλλικό ιστότοπο  L’ExpressΣε ελληνική μετάφραση από τον Κριστιάν αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Ινφογνώμονα, απ’ όπου το αναδημοσιεύουμε.
ΔΕΕ
Le long voyage de retour des mercenaires touaregs
Λιβύη: Το μακρύ ταξίδι επιστροφής των Τουαρέγκ
Προσλαμβανόμενος με χίλια δολάρια το μήνα, με ένα Καλάσνικοφ και πυρομαχικά, ο Αγκάλη Γκίσα πίστευε ότι η δουλειά του ήταν να υπερασπιστεί τον Μουαμάρ Καντάφι της Λιβύης κατά των ντόπιων φτωχά εξοπλισμένων ανταρτών.
Σήμερα, αυτός ο μικρός έμπορος γύρισε πίσω στους δικούς του, τον νομαδικό λαό των Τουαρέγκ στα βουνά του Νίγηρα. Η σύντομη καριέρα του ως μισθοφόρος τερματίστηκε με τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ που ούτε αυτός ούτε πολλοί από τους συναγωνιστές του, δεν πρόβλεψαν ότι θα γίνει.
«Για μάς, επρόκειτο να πολεμήσουμε τους αντάρτες, όχι μια εναέρια αρμάδα», δήλωσε ο ίδιος στο Reuters στα ορεινά του Αϊρ στον βόρειο Νίγηρα, κοντά στην πόλη του Νταμπάγκα, 45 χλμ βόρεια του Άγκαντεζ, της περιφερικής πρωτεύουσας.
«Τώρα, γυρίσαμε εδώ για να ζήσουμε ειρηνικά. Τελείωσαν τα όπλα, για μένα», δήλωσε ο Αγκάλη που κάθεται δίπλα σε έναν άλλο λιποτάκτη, τον Μαχμούτ Αχμέτ, έναν Τουαρέγκ με διπλή καταγωγή από τον Νίγηρα και τη Λιβύη.
Σ’ αυτό το μέρος της Σαχάρας πέρασε τη Δευτέρα ένα λιβυκό κομβόι από δεκάδες στρατιωτικά οχήματα, τροφοδοτώντας φήμες για φυγή στην εξορία του Μουαμάρ Καντάφι και των συγγενών του. Ακόμα και αν αγνοούμε τον τελικό προορισμό της αυτοκινητοπομπής, ο Αχμέτ και ο Αγκάλη μιλούν για την περίπλοκη σχέση μεταξύ της Λιβύης του Καντάφι, των φτωχών γειτονικών χωρών, όπως του Νίγηρα και των Τουαρέγκ που δεν γνωρίζουν τα σύνορα της ερήμου.

Σε μια χώρα όπου το ημερομίσθιο μπορεί να φτάσει τόσο χαμηλά όσο ένα δολάριο, ο Αγκάλη άρπαξε την ευκαιρία, όταν Λίβυοι στρατολόγοι του προσέφεραν το Μάρτη χίλια δολάρια το μήνα για να ενταχθεί στις μάχες στη Λιβύη.

Με τα πόδια ή με οτοστόπ 

Με 40 άλλους Τουαρέγκ ή μαύρους Αφρικανικούς, τον πήγαν στην όαση της Sabha, όπου του έδωσαν ένα όπλο, σφαίρες, προκαταβολή ένα μισθό, πριν να του δοθεί η διαταγή να μεταβεί στο Zaouïah, 50 χλμ. δυτικά της Τρίπολης, και να υπερασπιστεί το διυλιστήριο της πόλης.
Από τύχη βρήκε εκεί τον Μαχμούτ Αχμέτ, 37 ετών, ένα παλιό φίλο που όπως και πολλοί Τουαρέγκ στο Νίγηρα και το Μαλί, είχε βρει δουλειά λίγα χρόνια νωρίτερα στον τακτικό στρατό της Λιβύης.
Στην αρχή, όλα πήγαν καλά, αλλά με το πέρασμα των εβδομάδων, οι επιθέσεις του ΝΑΤΟ μετατράπηκαν σε «καταιγισμό βομβών», σύμφωνα με τα ίδια του τα λόγια.
«Πώς θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε μια δύναμη που δεν τη βλέπεις, που κτυπά χωρίς να είσαι σε θέση να απαντήσεις;», ρωτά ο Μαχμούτ.
«Όταν είσαι πνευματικά υγιής, το καλύτερο πράγμα που έχεις να κάνεις είναι να αποδεχθείς την ήττα»! Και συνεχίζει: «Ήταν ο καθένας για τον εαυτό του. Εγκαταλείψαμε τα όπλα μας επιτόπου, ανάμεσα σε δεκάδες πτώματα που σάπιζαν στον ήλιο».
Όμως το ταξίδι της επιστροφής δεν ήταν εύκολο. Μέσα σε μια ομάδα είκοσι άλλων Αφρικανών, οι δύο φίλοι έπρεπε να αποφύγουν τα οδοφράγματα που ελέγχονται από τις δυνάμεις του Καντάφι, πάντα επιφυλακή για νεοπροσλαμβανομένους.
«Σε ορισμένα σημεία έχυναν πετρέλαιο στο δρόμο για να εμποδίσουν την κυκλοφορία», διηγείται ο Μαχμούτ.
Προχωρώντας μερικές φορές με τα πόδια, μακριά από τους κύριους δρόμους, μερικές φορές με οτοστόπ με άλλες μικρές ομάδες λιποτακτών, οι Μαχμούτ και Αγκάλι περπάτησαν προς το όρος Αϊρ μέσω της Αλγερίας.
Δεν είναι γνωστό πόσοι άλλοι μαχητές Τουαρέγκ έχουν κάνει την ίδια διαδρομή κατά τις τελευταίες εβδομάδες. Όχι περισσότεροι από εκατό, λένε οι τοπικοί ηγέτες, σε σύγκριση με τους χιλιάδες Τουαρέγκ που υπηρετούσαν για χρόνια στο λιβυκό στρατό.
Πολλοί ηγέτες των Τουαρέγκ προσπαθούν τώρα να πείσουν το Μεταβατικό Συμβούλιο στη Τρίπολη να θέσει τέρμα στα αντίποινα εναντίον των Αφρικανών που θεωρούνται από τις νέες αρχές μισθοφόροι. Σε αντάλλαγμα, παροτρύνουν τους Τουαρέγκ να μείνουν στη Λιβύη και να ενταχθούν στις νέες αρχές. Αλλά ο Μαχμούτ και ο Αγκάλη δεν μπορούν να κρύψουν τον θαυμασμό που συνεχίζουν να αισθάνονται για τον Μουαμάρ Καντάφι. «Ο Καντάφι ήταν και είναι μεγάλος άνδρας», λέει ο Μαχμούτ.
«Το λάθος του ήταν ότι δεν είδε ότι η εξέγερση προκλήθηκε από τη Δύση, που ήθελε να βάλει τέλος στη βασιλεία του. Ελπίζω να βρει κάπου έναν τόπο εξορίας, αντί να ταπεινωθεί από μια σύλληψη».

Jean-Stéphane Brosse για τη γαλλική υπηρεσία

Πληροφορίες για τους Τουαρέγκ
LOCATION: Saharan and Sahelian Africa (mostly Niger, Mali, Algeria, Libya, and Burkina Faso)

RELIGION: Islam ( Maliki)
People Name: Tuareg 
Primary Language: Tamajaq 
Ethnologue Code: TTQ, THZ, THV 
Other Names: Imjeghen, Blue men of the desert. 
Dialects: 4, each with sub-dialects 

Population
Total People: approx. 1.25 million (Algeria 76,000; Mali 100,000; Libya 18,000; Niger 700,000; refugees in Mauritania and Burkina Faso).
LANGUAGE: Tamacheq. They have an ancient written script known as tifinagh
The Tuareg or «Blue Men of the Desert» have long been known as warriors, traders and travellers of the Sahara Desert – as a people of grace and nobility as well as fighters of fierce reputation. Timbuctoo had previously been sacked by the Tuaregs as early a 1433, and they had occupied it for thirty years. Between 1591 and 1593, the Tuaregs had already taken advantage of the situation to plunder Timbuctoo once more. Between 1723 and 1728, the Tuaregs once more occupied and looted Timbuctoo. Thus Timbuctoo, once the queen city of the Western Sudan, with more than 200,000 inhabitants, and the center of a powerful state, degenerated into a shadow of its former stature.
HISTORY: Tuareg is a term used to identify numerous diverse groups of people who share a common language and a common history. Tuareg camel caravans played the primary role in trans-Saharan trade until the mid-20th century when European trains and trucks took over. Goods that once were brought north to the edge of the Sahara are now taken to the coast by train and then shipped to Europe and beyond. Tuareg history begins in northern Africa where their presence was recorded by Herodotus. Many groups have slowly moved southward over the last 2,000 years in response to pressures from the north and the promise of a more prosperous land in the south. Today, many Tuareg live in sedentary communities in the cities bordering the Sahara that once were the great centers of trade for western Africa. Tuareg an Islamle who perform their 5 daily prays.
Tuareg is a term given to these people by the Arabs, as they initially resisted Islam. The name Tuareg means «abandoned by God». Individually the ethnicitys are recognised by area of origin or language: Kel Tamasheq (meaning the people who speak Tamasheq), Kel Tamashek, Kel Ajjer, Kel Tamahaq and there are other dialects and names they call themselves.
ECONOMY: For thousands of years, Tuareg economy revolved around trans-Saharan trade. There are basically five trade routes which extend across the Sahara from the northern Mediterranean coast of Africa to the great cities on the southern edge of the Sahara. Tuareg merchants were responsible for bringing goods from these cities to the north. From there they were distributed throughout the world. Because of the nature of transport and the limited space available in caravans, Tuareg usually traded in luxury items, things which took up little space and on which a large profit could be made. Tuareg were also responsible for bringing enslaved people north from west Africa to be sold to Europeans and Middle Easterners. Many Tuareg settled into the communities with which they traded, serving as local merchants and representatives for their friends and family who continued to trade.
Economics
Occupations: Pastoralists, guards, domestic servants, blacksmiths
Income sources: Cheese, livestock, transport of salt, dates
Products/Crafts: Cheese, baskets, mats, leatherwork, knives, iron objects, jewelry
Trade partners: Neighbouring peoples, Algeria, Mali, Nigeria. There is a mutual economic dependency of nomads and farmers, and a rivalry over administration of production means.
Modernisation/Utilities: Many people were forced to give up their nomadic lifestyle and moved to the towns. Some villiages, also in remote areas, have one TV set with a solar panel (although maintainance is a problem).

http://www.africanholocaust.net/peopleofafrica.htm#t

*

———————————————————————————————

*

Στο στόχαστρο του Σαρκοζί οι αντάρτες Τουαρέγκ

Πιθανότητα γαλλικής στρατιωτικής παρέμβασης στη Δυτική Αφρική
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  11/04/2012 06:54
Στο στόχαστρο του Σαρκοζί οι αντάρτες Τουαρέγκ

Ετοιμη για μια ακόμη στρατιωτική «παρέμβαση» στην Δυτική Αφρική, στο βόρειο Μάλι αυτη τη φορά, εμφανίζεται η γαλλική κυβέρνηση, με τις «πλάτες» και των ΗΠΑ.

Η απόφαση μιας ετερόκλητης συμμαχίας βεδουίνων Τουαρέγκ και ισλαμιστών μαχητών της ομάδας «Άνσαρ» να ανακηρύξουν την ανεξαρτησία της «Αζαουάντ», όπως αποκαλούν στη γλώσσα τους το βόρειο Μάλι, ανοιγει ξανά την όρεξη του Νικόλα Σαρκοζί, ο οποίος σύμφωνα με τους αναλυτές βρίσκεται σε δεινή θέση και θα επιθυμούσε όσο τίποτε έναν δυναμικό και νικηφόρο «μίνι-πόλεμο» πριν τις κάλπες.
Πράγματι, ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Αλέν Ζιπέ δήλωσε σήμερα πως η Γαλλία είναι έτοιμη να παράσχει υλικοτεχνική υποδομή σε μια «ειρηνευτική» αποστολή της Οικονομικής Ένωσης Δυτικό- Αφρικανικών Κρατών (ECOWAS) στο Μάλι, προκειμένου να «προστατεύσει την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα» της χώρας- δηλαδή να κατανικήσει τους αντάρτες. Όμως πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο φιλοπόλεμος Σαρκοζί, που χρησιμοποιεί την ισλαμοφοβία ως τελευταίο χαρτί γιά να παραμείνει στο Μεγαρο των Ηλυσίων, «δεν πρόκειται να δειξει αυτοσυγκρατηση» και, όπως και στην περίπτωση της Λιβύης, θα διατάξει περιορισμένη έστω εμπλοκή Γάλλων στρατιωτικών και γαλλικών πολεμικών μέσων στις μάχες κατά των «ισλαμιστών», για ευνόητους πολιτικούς λόγους.
Πιο συγκρατημένη, αλλά εξίσου ουσιαστική αναμένεται πως θα είναι και η στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ, οι οποίες έσπευσαν να απορρίψουν αμέσως το διάγγελμα ανεξαρτητοποίησης των Τουαρέγκ, υπερτονίζοντας την διασύνδεση ορισμένων μαχητών του «Εθνικού Κινήματος για την Απελευθέρωση της Αζαουάντ» (MNLA) με την αλ Κάιντα του Μαγκρέμπ. Στην πραγματικότητα, η ισλαμιστική ομάδα Ανσάρ Ντίνε, που συμμετέχει στην εξέγερση κατά των κυβερνητικών δυνάμεων διαχώρισε την θέση της από την ανακήρυξη του νέου «κράτους», ξεκαθαρίζοντας ότι δικός τους στόχος είναι η δημιουργία ισλαμικού κράτους υπό το καθεστώς της σαρίας σε ολόκληρη την περιοχή…
Να σημειωθεί εδώ ότι η ένωση ECOWAS αποτελεί δημιούργημα της Ουάσιγκτον και των Παρισίων, που την έχουν αξιοποιήσει συχνά στο παρελθόν για πολεμικές ενέργειες που οι μεγάλες δυνάμεις δεν ήθελαν να αναλάβουν οι ίδιες όπως η «παρέμβαση»- εισβολή στην Λιβερία το 1990 και τη Σιέρα Λεόνε το 1997. Οι πιο ισχυρές δυνάμεις στην ECOWAS είναι η Σενεγάλη και η Ακτή Ελεφαντοστού, δυο πάμφτωχες, «ημιδημοκρατικές» (sic) χώρες – σύμμαχοι της Γαλλίας, στις οποίες το Παρίσι διατηρεί στρατιωτικές βάσεις και οι γαλλικές εταιρείες έχουν μεγάλα συμφέροντα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της …δημοκρατικής λειτουργίας στην γαλλιστί «Cote d’Ivoire», ήταν βέβαια η «παρέμβαση» των Γάλλων αλεξιπτωτιστών το 2011 που συνέβαλε στην ανατροπή του πρώην προέδρου Λοράν Γκμπαγκμπό και την αντικατάσταση του με τον νέο «εκλεκτό», τον Αλασάν Οαταρά. Ο οποίος Οαταρά, συμπτωματικά, σήμερα είναι πρόεδρος της ECOWAS και πρωταγωνιστεί στις προετοιμασίες για την επέμβαση στο Μάλι! Όπως δήλωσε ο πρόεδρος Οαταρά, η Ένωση σκοπεύει να «χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα στη διάθεση της για να θέσει τέρμα στην εξέγερση» των Τουαρέγκ. Από όλες τις γειτονικές με την εστία της κρίσης χώρες, πάντως, μόνον η Αλγερία προειδοποίησε για τους «ανεξέλεγκτους κινδύνους» μιας ξένης επέμβασης.


Γκάζι και ουράνιο
Επισήμως, η εξέγερση των Τουαρέγκ θέτει σε κίνδυνο στρατηγικά συμφέροντα της Γαλλίας στο Μάλι και την Δυτική Αφρική συνολικά μια περιοχή που το Παρίσι εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σαν τμήμα της σφαίρας γεωπολιτικής επιρροής του. Η αλήθεια είναι πως η ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Σαχάρας, και ιδιαίτερα των αφιλόξενων περιοχών οπού ζουν οι Τουαρέγκ στο βόρειο Μάλι, τον Νίγηρα και την νότια Λιβύη, κρύβει μεγάλο ενδιαφέρον για τις ενεργειακές εταιρείες, αφού κάτω από την έρημο πιστεύεται πως κρύβονται μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, αλλά και ουρανίου, το οποίο θέλουν οι Γάλλοι για την τροφοδοσία της πυρηνικής τους βιομηχανίας. Πως όμως να πλησιάσουν τον άγριο, ακυβέρνητο, παραδοσιακά ληστοκρατούμενο αυτό τόπο οι ξένες εταιρείες;
Αν και το Μάλι ανεξαρτητοποιήθηκε από την Γαλλία το 1960, στην πραγματικότητα παρέμεινε ένα τυπικό μετά-αποικιακό «προτεκτοράτο», με διαδοχικές ξενοκίνητες στρατιωτικές κυβερνήσεις να εναλλάσσονται στην εξουσία, ενώ ο γεωργικός και ορυκτός πλούτος της χώρας γινόταν αντικείμενο εκμετάλλευσης από γαλλικές και άλλες δυτικές εταιρείες.
Οι αντάρτες δεν αποφάσισαν ξαφνικά την ανεξαρτητοποίηση της Αζαουάντ: είχε προηγηθεί στις 22 Μαρτίου το στρατιωτικό πραξικόπημα στην πρωτεύουσα Μπαμακό, που ανέτρεψε τον επί χρόνια εκλεκτό των Γάλλων «πρόεδρο» Αμαντού Τουμανί Τουρε, ο οποίος κατηγορήθηκε από τον στρατό πως είχε διακόψει την μισθοδοσία των μονάδων και έχει ουσιαστικά εγκαταλείψει την μάχη κατά των αυτονομιστών Τουαρέγκ στο βορρά.
Στη θέση του «καμένου», για τους πρώην προστάτες του, δικτάτορα Τουρέ, ανήλθε ένας λοχαγός, ο Αμαντού Σανογκό, ο οποίος όλως τυχαίως εκπαιδεύτηκε στις ΗΠΑ για έξη συναπτά έτη – από το 2004 ως το 2010! Ενώ όμως ο Σανογκό προσπαθεί να αναδιατάξει τις δυσαρεστημένες μονάδες του, οι Τουαρέγκ εκμεταλλεύτηκαν το κενό εξουσίας και – ενισχυμένοι από ομάδες έμπειρων πολεμιστών που τάχθηκαν στο πλευρό του Καντάφι και μετά το πέρας του πολέμου στη Λιβύη διέσχισαν την έρημο παίρνοντας μαζί τους βαρέα όπλα, όπως αντιαεροπορικά πολυβόλα, από τις λιβυκές αποθήκες – κατέλαβαν χωρίς μεγάλη αντίσταση πόλεις με συμβολική αλλά και στρατηγική σημασία, όπως το μυθικό Τιμπουκτού και την Καντίλ.
Δικαίως λοιπόν στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η κρίση στο βόρειο Μάλι είναι «παιδί» του πολέμου στην Λιβύη, σε μια περιοχή του κόσμου όπου τα τεχνητά σύνορα ελάχιστο ρολο παίζουν στην σκληρή καθημερινότητα των ντόπιων φυλών της ερήμου. Από αυτή την άποψη, η σχεδόν βέβαιη νέα πολεμική περιπέτεια των Γάλλων στην δυτική Αφρική δεν είναι παρά η φυσική συνέχεια των άγριων συγκρούσεων που έλαβαν χώρα πριν λίγους μήνες στην πρώην «Τζαμαχιρία», με αποτέλεσμα την ανατροπή και δολοφονία του Μουαμάρ Καντάφι και τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, στην πλειοψηφία τους αμάχων.

Πηγή: tovima.gr

*

———————————————————————————————

*

Τουαρέγκ με σόλο ηλεκτρικά

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Ο πρώτος τους δίσκος κυκλοφόρησε στη Δύση το 2001. Ως συγκρότημα, όμως, οι Tinariwen* -από τη φυλή των Τουαρέγκ της Σαχάρας- υπήρχαν ήδη επί δύο δεκαετίες. Τη μουσική τους την έβρισκε κανείς σε κασέτες, κατά καιρούς απαγορευμένες στο Μάλι, εναντίον της κυβέρνησης του οποίου οι νομάδες Τουαρέγκ είχαν εξεγερθεί ζητώντας την ανεξαρτησία της Σαχάρας.

*σημαίνει «the Deserts», οι Έρημοι

Οι Τινάριγουεν αφήνουν την έρημο και έρχονται στο φεστιβάλ του «Κόσμου»

Οι Τινάριγουεν αφήνουν την έρημο και έρχονται στο φεστιβάλ του «Κόσμου»Τα χρόνια του ’80, στην αρχική τους σύνθεση, οι Τινάριγουεν έπαιζαν στα στρατόπεδα εκπαίδευσης των ανταρτών Τουαρέγκ που είχαν δημιουργηθεί στη Λιβύη και την Αλγερία. Αργότερα και ώς το 1996 που επήλθε η εκεχειρία συνέχισαν στα ανταρτικά κρυσφήγετα στη Σαχάρα του Βόρειου Μάλι.

Σήμερα οι Τινάριγουεν παίζουν σε φεστιβάλ σ’ όλο τον κόσμο, έχοντας αποκτήσει φανατικούς οπαδούς ανάμεσα σε ρόκερ όπως ο Ρόμπερτ Πλαντ που έχει παίξει μαζί τους, ο Κάρλος Σαντάνα, ο Κρις Μάρτιν των Coldplay, ο Τζάστιν Ανταμς των Strange Sensation που έκανε παραγωγή στο δίσκο τους «Amassakoul» ή οι Ρόλινγκ Στόουνς των οποίων άνοιξαν την περιοδεία του 2007, παίζοντας μπροστά σε 65.000 θεατές στο Δουβλίνο.

Οι Τινάριγουεν, πρώτοι μουσικοί Τουαρέγκ που χρησιμοποίησαν ηλεκτρικές κιθάρες στη μουσική τους, τραγουδούν στη διάλεκτο Ταμασέκ και στα γαλλικά. Οι «ειδικοί» εντάσσουν τον ήχο τους στο στιλ Tishoumaren, τη «μουσική των ανέργων», δηλαδή.

Μετά την περσινή θριαμβευτική τους εμφάνιση στο φεστιβάλ Σάνης στη Χαλκιδική, θα τους δούμε και στην Αθήνα, την 1η Ιουλίου στις εγκαταστάσεις του Ιππικού Ομίλου στο Γουδή και στο πλαίσιο του 1ου «Kosmos festival». Αυτή τη φορά θα παίξουν και κομμάτια από τον τελευταίο τους δίσκο «Imidiwan: Companions» που θα κυκλοφορεί εκείνες τις μέρες.

«Οι στίχοι μιλάνε για την επανάσταση, την πίστη, τη νοσταλγία, τα βάσανα και την καταπίεση, τη μνήμη, τη φυσική ομορφιά της ερήμου», μας λένε οι ίδιοι. «Αλλά και για τη σπουδαιότητα της εξέλιξης στην έρημο, της ειρήνης και της εκπαίδευσης. Δεν είμαστε, ούτε ποτέ υπήρξαμε παραδοσιακοί μουσικοί.

Τραγουδώντας για την καταπίεση

»Είμαστε μοντέρνο συγκρότημα και μιλάμε για την πραγματικότητα γύρω μας: θυμίζουμε ότι υπάρχει ένα μικρό μέρος του κόσμου που λέγεται Σαχάρα και πως αυτός ο τόπος είναι από τους πιο όμορφους και υπέροχους στη Γη μας. Και δεν είναι άδειος. Κατοικείται από πολλές και διαφορετικές εθνότητες: Τουαρέγκ, Μαυριτανούς, Σονγκάι, Πελ… Οι άνθρωποι αυτοί έχουν δυνατούς πολιτισμούς και όμορφες μουσικές. Βεβαίως έχουμε και προβλήματα, έλλειψης νερού, ανάπτυξης, μόρφωσης, ειρήνης ανάμεσα στις φυλές, αλληλεγγύης. Για όλα αυτά τραγουδάμε. Και αν μέσω της μουσικής μας ένας Ιάπωνας, ένας Αυστραλός, ένας Ισπανός ή ένας Ελληνας μαθαίνει τα πιο βασικά γεγονότα, αυτό είναι επιτυχία για μας».

Το 2001, στο πρώτο Φεστιβάλ της Ερήμου στο Tin Essako οι Γάλλοι LoJo που βρέθηκαν εκεί άνοιξαν τις πόρτες του κόσμου για τους Τινάριγουεν. Την ίδια χρονιά έκαναν την πρώτη τους ευρωπαϊκή τουρνέ και έπαιξαν σε μεγάλα φεστιβάλ: «Ηταν πια φανερό για μας», θυμούνται τώρα, «πως η μουσική μας είχε αποκτήσει πλέον παγκόσμια δυναμική».

Κι όταν κλήθηκαν για πρώτη φορά ν’ ανοίξουν συναυλία των Ρόλινγκ Στόουνς στην Ιρλανδία;

«Ηταν περίεργο συναίσθημα», απαντούν. «Μόνο και μόνο το μέγεθος του τεχνικού εξοπλισμού… Ουάου! Δεν είχαμε ξαναδεί κάτι σαν κι αυτό. Η σκηνή ήταν αχανής. Και όταν έπαιξαν οι Ρόλινγκ Στόουνς, το πλήθος ήταν απίστευτο. Μας ρώτησαν πώς θ’ αντιδρούσε ένας νομάς από τα μέρη μας αν τον οδηγούσαν εκεί μ’ ένα ελικόπτερο κατευθείαν από την έρημο. Σίγουρα θα του καιγόταν το κεφάλι»!

– Και τώρα, τι συμβαίνει;

«Πίσω στη Σαχάρα, όλοι γνωρίζουν τα τραγούδια μας, οι στίχοι έχουν αυτή την ιδιαίτερη δύναμη γιατί είναι κατανοητά από το κοινό μας. Για την ακρίβεια, το κοινό είναι όπως εμείς. Δεν υπάρχει καμιά διαφορά. Συχνά στην έρημο τα κονσέρτα είναι για μας, την κοινότητά μας, τους φίλους και τις οικογένειές μας. Χαλαρά. Μακριά από την έρημο, όμως, ξαναβρισκόμαστε αμέσως σ’ ένα επαγγελματικό, θα λέγαμε, απρόσωπο πλαίσιο. Ενα πλαίσιο προκατασκευασμένο. Εχουμε, όμως, πια σχεδόν παντού φίλους που μας δίνει χαρά να ξανασυναντάμε.

»Βέβαια, στις περιοδείες η κοινωνική μας ζωή είμαστε εμείς οι ίδιοι σαν να είμαστε στο στρατό! Αλλά μας αρέσει αυτή η πρόκληση. Να παίζουμε για ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τους Τινάριγουεν, που δεν γνωρίζουν καν τι είναι ένας Τουαρέγκ. Αυτό σημαίνει πως από τη στιγμή που οι άνθρωποι αυτοί σε εκτιμούν, είναι η δύναμη της μουσικής που μιλά. Κι αυτό μας ικανοποιεί απόλυτα».*

 Πηγή: enet.gr
*

*

—————————————————————————————————————————-

Η ανάρτηση δεν έχει ολοκληρωθεί. Συνεχίζεται (λίγο αργότερα).

Τσεκάρετε νέες ενημερώσεις ( η νεότερη ενημέρωση θ΄αναφερθεί στην αρχή της ανάρτησης)

—————————————————————————————————————————-

*

One thought on “Λαοί του Κόσμου 3>Τουαρέγκ: οι «Κούρδοι» της Σαχάρας [ελληνικά / english]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s