Νίκη των Παλαιστίνιων απεργών πείνας την ημέρα της Νάκμπα

γράφει η filistina

Στις 15 Μαΐου κατά την 64η επέτειο της Νάκμπα επιτεύχθηκε η συμφωνία μεταξύ των Ισραηλινών αρχών και των Παλαιστινίων κρατουμένων για τη λήξη μιας ιστορικής και ηρωικής απεργίας πείνας. 

Νάκμπα είναι η  καταστροφή των Παλαιστινίων όταν στις 15 Μάη 1948 ξεριζώθηκαν πάνω από 750.000 Παλαιστίνιοι από τις εστίες τους για να δημιουργηθεί το κράτος του Ισραήλ. Ακόμα και σήμερα 5 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι πρόσφυγες ανά τον κόσμο διεκδικούν το αυτονόητο, όσο και διεθνώς κατοχυρωμένο, δικαίωμά τους στην επιστροφή.

Με τον φόβο μια νέας Ιντιφάντα -στην περίπτωση που κάποιος απεργός πείνας πέθαινε και ενώ πλησίαζε η επέτειος της Νάκμπα – το Ισραήλ αναγκάστηκε να ικανοποιήσει τα αιτήματα των κρατουμένων, αιτήματα που   είχαν να κάνουν με  τίποτα παραπάνω από τα στοιχειώδη κατοχυρωμένα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η λήξη της απεργίας πείνας των 2000 περίπου κρατουμένων, που είχε ξεκινήσει στις 17 Απριλίου 2012, αποτελεί μια μεγάλη νίκη για το κίνημα των Παλαιστινίων κρατουμένων. Με τη συμφωνία αυτή το Ισραήλ δεσμεύεται για:

– Το τέλος της καταχρηστικής χρήσης της απομόνωσης για λόγους ασφαλείας

– Τέλος στα μέτρα τιμωρίας που ακολούθησαν την αιχμαλωσία του Ισραηλινού στρατιώτη Gilad Salit, δηλαδή την απαγόρευση επισκέψεων των συγγενών των κρατουμένων από τη Γάζα (από το 2007) και την απαγόρευση στην εκπαίδευση (από το 2011)

– Βελτίωση των συνθηκών κράτησης των κρατουμένων

Σύμφωνα με το Addameer, δε θα υπάρξουν νέες διαταγές διοικητικής κράτησης ή ανανεώσεις των διαταγών διοικητικής κράτησης για τους 308 Παλαιστίνιους που βρίσκονται σήμερα σε διοικητική κράτηση, εκτός εάν τα μυστικά αρχεία, στα οποία βασίζεται η διοικητική κράτηση, περιέχουν «πολύ σοβαρές» πληροφορίες.

Για τους πέντε υπό διοικητική κράτηση κρατούμενους που είχαν ξεκινήσει ήδη απεργία πείνας, ανάμεσά τους οι Bilal Diab και Thaer Halahleh  που είχαν φτάσει στρην 77η ημέρα απεργίας πείνας, συμφωνήθηκε να μην ανανεωθεί η διοικητική τους κράτηση και να απελευθερωθούν κατά την καθορισμένη λήξη της. Ο Thaer Halahleh θα απελευθερωθεί στις 5 Ιουνίου και ο Bilal Diab στις 14 Αυγούστου.

Oi διοικητικά κρατούμενοι   Thaer Halahleh και Bilal Diab

Η μεγάλη αυτή νίκη των Παλαιστινίων κρατουμένων οφείλεται  αρχικά στους ίδιους τους απεργούς πείνας, στη θέληση και στη δύναμη τους-χαρακτηριστικά αυτών που παλεύουν για το δίκιο τους-και στη συνέχεια στον Παλαιστινιακό λαό ΄και στο διεθνές κίνημα αλληλεγγύης που τους στήριξε. Κι όλα αυτά μέσα στην εκκωφαντική σιωπή των δυτικών Μέσων Μαζικής επικοινωνίας. Επόμενος στόχος είναι να γίνουν οι όροι της συμφωνίας πράξη και να τηρήσει το Ισραήλ τις υποσχέσεις του.

Περισσότερα για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους και την απεργία πείνας διαβάστε στο άρθρο:

Παλαιστίνιοι στις Ισραηλινές φυλακές Κρατούμενοι χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα

Φωτογραφίες από τους πανηγυρισμούς στην Παλαιστίνη μετά την ανακοίνωση για το τέλος της απεργίας πείνας των κρατουμένων:

3 σκέψεις σχετικά με το “Νίκη των Παλαιστίνιων απεργών πείνας την ημέρα της Νάκμπα

    • @filistina

      Πρόκειται για ένα κρατικό καθεστώς που είναι διαποτισμένο με μια ιδεολογία, που μοιάζει με τον ναζισμό, με την έννοια ότι στηρίζουν την δικαιολόγηση των αποτρόπαιων πράξεών τους και τα εγκλήματά τους κατά των Παλαιστινίων, ούτε λίγο ούτε πολύ, σε ιδέες περί ανωτερότητας, περί θεϊκών υποσχέσεων κλπ κλπ,

      Δείγματά αυτών των ιδεοληψιών έχουμε από την δεκαετία του 1950 και τις πρώτες τρομοκρατικές επιθέσεις στα παλαιστινιακά χωριά. Εχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια, από ΤΟΤΕ, κάθε απόφαση του ΟΗΕ σχετικά με το ζήτημα.

      Και το χειρότερο όποιος μιλήσει εναντίον τους, του κολλάνε και την ρετσινιά του αντισημίτη και του ναζιστή. Ας ελπίσουμε, επειδή το ισραηλινό καθεστώς εξαθλιώνει και τον δικό του λαό και έτσι έχουμε ήδη κάποιες αντιδράσεις και από τους ίδιους τους ισραηλινούς, πως υπάρχουν δυνατότητες να αλλάξουν κάπως τα πράγματα…

      Ενα τέτοιο καθεστώς λοιπόν δεν μπορεί να το εμπιστεύεται κανείς, και λογικό είναι να μην έχουμε μεγάλες προσδοκίες, διότι κι άλλες φορές απογοητευτήκαμε από την βαρβαρότητα και τη διγλωσσία τους. Και την ατιμωρησία των εγκλημάτων τους (με ένα κορυφαίο από τα τελευταία εκείνον το βομβαρδισμό με λευκό φώσφορο, υλικό απαγορευμένο από κάθε διεθνή πολεμική συνθήκη).

      Ισως όμως δικαιούμαστε να έχουμε κάποιες μικρές ελπίδες διότι πια φαίνεται πως και το θηρίο που τους στηρίζει, από την άλλη πλευρά του ατλαντικού, δεν είναι και στα πάνω του όπως παλιά.

      Θραξ Αναρμόδιος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s