Αυτά ελπίζουν να τη βολέψουν. Εμείς… ;

wp.me/pPn6Y-dUD

Αγαπητή Μαρίνα, εγώ ξέρω το όνομα σου, γιατί το άκουσα από μια φίλη σου που έχει μείνει. Είναι η Λουτσία Σαβαστάνο, αυτή που πέρσι πήγαινε στην ίδια τάξη μ’ εμένα. Μετά απ’ αυτό, δεν ξέρω τίποτα άλλο για σένα. Εκτός ότι μένεις στην οδό Σερτζέντε Ματζόρε, ότι ο πατέρας σου έχει γωνιακό μαγαζί που πουλάει παπούτσια και ότι την Κυριακή πηγαίνεις στην ενορία του Αγίου Φερντινάντο.

Εγώ, από την πρώτη μέρα του σχολείου είμαι ερωτευμένος μαζί σου, για κείνα τα βαθιά γαλάζια μάτια σου κι εκείνη τη μακριά πισινή αλογοουρά σου.

Αγαπητή Μαριάννα, εσύ είσαι ο έρωτας μου και σε πήρα από πίσω πολλές φορές μέχρι το μαγαζί σας, αλλά δεν είχα το θάρρος να σε σταματήσω, σταμάταγα πάντα ένα δυο μέτρα πριν. Αλλά κι αν κατάφερνα να σε σταματήσω, τι θα σου έλεγα; Από την ντροπή σίγουρα θα μου ερχόταν συγκοπή. Κι όμως, εγώ, θα ήθελες να ήξερες για τον έρωτα μου και να με αγαπούσες κι εσύ. Αν αραβωνιαζόμασταν, σου υπόσχομαι ότι θα σ’ αγαπώ πάντα και ότι θα σου έκανα πολλά δώρα, και μετά βλέπεις αν δεν κρατήσω το λόγο μου. Το σημαντικό είναι να μην αλλάξεις σπίτι και να ‘χεις λίγη υπομονή μαζί μου.

Αν μου περάσει η ντροπή, το πρώτο πράγμα που θα κάνω, είναι να σε παντρευτώ.

Αυτό το γράμμα το έγραψα σ’ εσένα για να αραβωνιαστούμε, αλλά αν δε γουστάρεις θα αλλάξω το όνομα και θα το στείλω στη Γκαμπριέλα.

*

Ο φύλακας άγγελος είμαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει, είναι κάτι σαν κόμικ που σκεφτήκανε οι παπάδες μαζί με τους γονείς μας, που δεν μπορούν άλλο πια να μας κάνουν να κάτσουμε καλά. Στις πλάτες μου εγώ δεν έχω κανένα, ούτε άγγελο ούτε διάολο, και σκέφτομαι ότι αν λέγονται αυτά τα ψέματα στα παιδιά, μετά, όταν μεγαλώσουν, γίνονται βλάκες σαν βλήματα και χάχες και θα τους δουλεύουνε όλοι στη μέση του δρόμου.

Εγώ πάλι, αν θέλω, όταν δεν είμαι τσαντισμένος, μπορώ να κάνω το καλό παιδί και από μόνος μου.

*

«Εγώ ελπίζω να τη βολέψω» -επιμέλεια Μαρτσέλο Ντ’ Όρτα, εκδόσεις «γνώση» (aueb.gr)

*

– Αν ξεσπάσει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, θα τον κάνει ο τρίτος κόσμος να ξεσπάσει.
– Ο διάβολος είναι ένα κάθαρμα, που άλλος σαν κι αυτόν δεν υπάρχει, να ποιος είναι.
– Αντί να ετοιμάζουνε τους πολέμους των άστρων, γιατί δεν βοηθάνε τους λαούς που πεθαίνουνε από την πείνα, αυτά τα καθίκια;
– Η ψυχή είναι αυτό που ο καθένας πιστεύει ότι είναι!
– Για να βοηθήσουμε τον κόσμο εγώ έχω πολλές ιδέες, φτάνει να μ’ ακούσει ο Κύριος.
– Εγώ σκέφτομαι ότι το να κάνεις τον Πάπα είναι το καλύτερο πράγμα στον κόσμο. Τρως, πίνεις, κοιμάσαι, δεν αγοράζεις ρούχα, δεν έχεις γυναίκα στο κεφάλι σου, παιδιά, συγγενείς, δεν έχεις το αγγούρι το νοίκι, και στο τέλος πας και στον Παράδεισο. («Ο Θεός μας έπλασε τζάμπα»-anthologio.blogspot.com)

Η Ελβετία πουλάει τα όπλα σε όλον τον κόσμο για να τον ξεκάνει, αλλά αυτή δεν κάνει ούτε έναν τοσοδούλη πόλεμο. Με αυτά τα λεφτά χτίζει τις τράπεζες, αλλά όχι τις καλές τράπεζες, τις τράπεζες των κακών, ειδικά αυτοί με τα ναρκωτικά.
– Ο Πάπας δεν ήρθε ποτέ στη Νάπολι, γιατί φοβάται ότι θα του ζητήσουν λεφτά.
– Το νερό είναι ένα δώρο του Θεού, αλλά στην Καλάμπρια δεν το έχουνε το καλοκαίρι.
– Στο Αρζάνο δεν υπάρχει κανείς που να ζητάει ελεημοσύνη, γιατί ξέρει ότι κανείς δεν μπορεί να του δώσει.
– Όλοι ξέρουν ότι οι μεγαλύτεροι απατεώνες είναι στην κυβέρνηση. Χώνουν τα χέρια τους στις τσέπες μας κι έπειτα λένε: φταίει η καμόρα, οι κακοποιοί! Αλλά αυτοί είναι η καμόρα, είναι οι κακοποιοί!
-«Τον Πάπα ποιος τον εξομολογεί;;;»

*

(για μεγέθυνση>>>κλικ επάνω στις εικόνες / σελίδες)

*

*

*

*

[..] Ένα άλλο γενικό σκάνδαλο είναι οι εφημερίδες. Στην οδό Μετίνα είναι ένα περίπτερο, που δεν μπορείς ούτε να πλησιάσεις από τις σιχασιές που έχει κρεμασμένες. Όλο γυμνές γυναίκες, γυμνότατες. Και άντρες όμως. Με όλα, μα ακριβώς όλα, έξω. Υπερβολικά όμως, όχι σαν τους κανονικούς ανθρώπους.
Εγώ αυτόν τον περιπτερά τον λυπάμαι, γιατί όταν θα πεθάνει θα πάει στην Κόλαση, αλλά και γιατί σκέφτομαι ότι, όταν γυρίζει στο σπίτι και βλέπει τη γυναίκα του, θα απογοητεύεται, πολύ θα απογοητεύεται.

*

Σκόρπιες Σκέψεις («Γιατί μας έπλασε ο Θεός»)

– Είναι πρόβλημα του Θεού γιατί μας έπλασε.
– Ο Αδάμ και η Εύα ήταν πολύ ωραίο ζευγάρι, αλλά σταθήκανε άτυχοι με τα παιδιά τους: από τα δύο που κάνανε, ο ένας βγήκε δολοφόνος και ο άλλος πεθαμένος.

– (για τα Σόδομα και τα Γόμορρα) Αυτή η ιστορία μας διδάσκει ότι ούτε ο κατακλυσμός χρησίμευσε σε τίποτα.

-Οι γυναίκες γεννιούνται παρθένες και πεθαίνουν μαμάδες.

– (για τους κυνηγούς) Αυτοί θα ήταν ικανοί να πυροβολήσουν ακόμα και το περιστέρι του Αγίου Πνεύματος.

– (για τους εξωγήινους) Για τη νοημοσύνη τους δεν είμαι και πολύ σίγουρος. Ένας Θεός ξέρει από πότε γυρίζουν ασταμάτητα γύρω από τη γη και ακόμη δεν έχουν καταφέρει να προσγειωθούνε. Εμείς μια φορά μόνο γυρίσαμε γύρω από τη Σελήνη, κι αμέσως προσγειωθήκαμε. (!!!)

(«Ο Θεός μας έπλασε τζάμπα»-anthologio.blogspot.com)

*

ΠΕΡΙΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΜΑΣ
Κάθε χρόνο αλλάζουμε αίθουσα και κάθε χρόνο η δική μας είναι πάντα η πιο άσχημη απ’ όλες. Ο δάσκαλος μου μας είπε πως το φταίξιμο είναι δικό του, παρόλο που αυτός δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Αυτός τα λέει όλα σε μας, δεν έχει μυστικά, και μας το είπε γιατί φταίει αυτός.

Αυτός μας είπε ότι στην αρχή του χρόνου, όταν δίνονται οι αίθουσες, γίνεται κόλαση ανάμεσα στους δασκάλους. Ο καθένας θέλει την πιο ωραία αίθουσα και την πιο καινούργια, ιδιαίτερα οι γριές δασκάλες. Τσακώνονται, καβγαδίζουνε, καταριούνται. Ο δάσκαλος μου σκέφτεται ότι αυτοί είναι όλοι βάρβαροι και δε μπαίνει στην κουβέντα. Τότε, όταν βλέπουνε οτί αυτός δε λέει τίποτα για τον ευατό του, τον παίρνουνε για μαλάκα (με συγχωρείτε για τη λέξη) και του δίνουνε πάντα την πιο βρώμικη αίθουσα.

Στην πρώτη εγώ ήμουνα πάρα πολύ μικρός, και δε θυμάμαι τι μας έλειπε. Στη δευτέρα τα καλοριφέρ δε ζεσταίνανε κι εμείς ψοφούσαμε από το κρύο. Στην τρίτη θυμάμαι ότι μας πηγαίνανε από δω κι από κει και δε βρίσκαμε ησυχία. Στην τετάρτη το ντουλαπάκι ήτανε σάπιο και βγαίνανε οι κατσαρίδες από μέσα. Στην πέμπτη, που είναι αυτό το χρόνο, έχουμε τα καρεκλάκια των μικρών.

Η αίθουσα μου είναι πάντα βρώμικια: δε σκουπίζουνε, δε πλένουνε, τα καλάθια είναι πάντα γεμάτα. Οι επιστάτες είναι όλη της καμόρα (Μαφία) και δε θέλουνε να κάνουνε τίποτα. Ο διευθυντής τους φωνάζει αλλά αυτοί του τρυπάνε τις ρόδες.

Κάνει καλά ο δάσκαλος μου που θέλει να πάει στο Βορρά. Εγώ όταν μεγαλώσω θα πάω στο Βόρειο Πόλο!

(Εγώ ελπίζω να τη βολέψω, avsite.gr)

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

(Εγώ ελπίζω να τη βολέψω, 36dimotiko.blogspot.com)

*

– Όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω τερματοφύλακας στη Νάπολη,

αλλά αν η Νάπολη δε με θέλει και με θέλει η Γιούβε ή η Ίντερ,

προτιμώ να ξενητευτώ.

(Εγώ ελπίζω να τη βολέψω, avsite.gr)

*

Από την προσωπική κατάθεση του δασκάλου:

– Αν ο μαθητής φτάσει στο σχολείο επιβεβαρημένος από ωφελιμιστικές ασχολίες, πράγμα αναπόφευκτο όπου βασιλεύει η φτώχεια, ας είναι τουλάχιστον το σχολείο μία όαση γαλήνης, ο θαυμαστός κόσμος της ανιδιοτελούς γνώσης μέσα στον οποίο ικανοποιούνται όλες οι περιέργειες των παιδιών, μέσα στον οποίο όλα τα ζωηρά ενδιαφέροντά τους μπορούν να εκδηλωθούν εν είδει αυθορμήτων και τερπνών δραστηριοτήτων.

– Στην κρίση του σχολείου και των άλλων κοινωνικών δομών, η μαφία είναι η μόνη που μπορεί να δώσει μια ταυτότητα και μια επίφαση αυτάρκειας σε παιδιά που δε γνωρίζουν παρά τη φτώχεια των οικογενειών τους και την αδιαφορία των κρατικών μηχανισμών.

– Είναι σημαντικό για τα παιδιά να καταλάβουν ότι το κακό, η βία, ο αυταρχισμός στο τέλος στρέφονται εναντίον εκείνων που τα χρησιμοποιούν. Ποτέ η βία δεν εξουδετερώνει τη βία.
– Με τον καιρό θα τους κάνω να καταλάβουν τη διαφορά ανάμεσα στην υπεροψία και την αξιοπρέπεια.
– Τι μπορούσα να κάνω εγώ μέσα σε 5 χρόνια, όταν το σχολείο δεν είχε καταφέρει να πετύχει τίποτα μέσα σε διακόσια, και η αστική κοινωνία, όπως ονομάζεται, σε χίλια;
– Το σχολείο στο οποίο είχα διοριστεί ήταν ο καθρέφτης του δρόμου που οδηγούσε σε αυτό. (Ο δρόμος εκείνος ήταν απαράδεκτος, με μία τεράστια λακούβα που πλημμύριζε συνεχώς με λασπόνερα και καταπόντιζε το αυτοκίνητο καθενός μη υποψιασμένου).
– Όποιος δεν είχε περάσει ποτέ από συμμορία, δεν είχε πολλές πιθανότητες να επιβιώσει στη θέση εκείνη του επιστάτη.
– Ερχόμουν από ένα σχολείο του Σεκοντιλιάνο, μπροστά στο οποίο το σχολείο του Αρζάνο έμοιαζε με αγγλικό κολλέγιο.
– Στις καρδιές των παιδιών αυτών κρυβόταν μια δειλή ποίηση. (Για τα παιδιά του Αρζάνο)

– Πάνω από όλα αυτά, ωστόσο, το Αρζάνο διαθέτει ένα απαράμιλλο αγαθό: τα έξυπνα, γεμάτα ειρωνεία και ευαισθησία, πρωτοτυπία και αθωότητα, παιδιά του. Εκείνα αντιμετωπίζουν κατά μέτωπο τον εχθρό και πολεμούν με τόλμη και γενναιότητα, αυτά δίνουν κάθε μέρα τη μάχη της ζωής, της ρημαγμένης και σκληρής ζωής τους, χωρίς να χάνουν ποτέ το χαμόγελό τους. […]  (anthologio.blogspot.com)

*

Ο Ναπολιτάνος Μαρτσέλο Ντ’ Όρτα, δημοσιεύοντας τις πιο διασκεδαστικές εκθέσεις των μαθητών του, που τις συγκέντρωσε στη διάρκεια της δωδεκαετούς θητείας του στο Δημοτικό Σχολείο του Αρζάνο, έγινε ο διασημότερος δάσκαλος της Ιταλίας. Το «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω», κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 1990, έχει φτάσει τις τριάντα εκδόσεις και έχει πουλήσει πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα: ένα απόλυτο ρεκόρ. Απ’ αυτό το βιβλίο έλκουν την υπόθεση τους μια κινηματογραφική ταινία και μια θεατρική παράσταση, ενώ τα δικαιώματα της μετάφρασης έχουν πουληθεί σε έξι χώρες, ανάμεσα στις οποίες η Ουγγαρία και η Ρωσία. Ο Ντ’ Όρτα ζευγάρωσε τις επιτυχίες του με μια δεύτερη συλλογή εκθέσεων. «Ο Θεός μας έπλασε τζάμπα»(1992) με θέμα τη θρησκεία. (anthologio.blogspot.com)

Πηγές: («Εγώ ελπίζω να τη βολέψω», «Ο Θεός μας έπλασε τζάμπα», και «Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα αρραβωνιαστήκαν από κάτω», επιμέλεια Μαρτσέλο Ντ’ Όρτα, εκδόσεις «γνώση»-anthologio.blogspot.comavsite.gr36dimotiko.blogspot.comavsite.graueb.gr)

*

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s