Το ΚΚΕ έχει δίκιο – 80% ο στρατηγικός στόχος του Κόμματος

Έχουμε εξηγήσει και άλλες φορές ότι δεν θεωρούμε απαραίτητο να συμφωνούμε πλήρως με τα κείμενα που δημοσιεύουμε. Πόσο μάλλον όταν εδώ πρόκειται για κείμενο που παρουσιάζει, με αποκλειστικότητα, σημαντική και κρίσιμη πολιτική απόφαση ενός μεγάλου και ιστορικού πολιτικού χώρου, του ΚΚΕ. Λέμε απλώς ότι το κείμενο έχει γράψει ειδικός συνεργάτης μας

Ένα χαρακτηριστικό των ρεφορμιστών είναι ότι υποτιμούν τη δύναμη της άρχουσας τάξης. Αντίθετα ένα χαρακτηριστικό των οπορτουνιστών είναι ότι έχουν πλήρη συνείδηση της δύναμης της άρχουσας τάξης, αλλά εσκεμμένα και προς τα έξω επιλέγουν να την αγνοούν προκειμένου να αποκομίζουν μικροπολιτικά οφέλη που τίποτα δεν έχουν να κάνουν με τα πραγματικά συμφέροντα της εργατικής τάξης και του λαού. Μαντέψτε σε ποια από τις δύο κατηγορίες ανήκει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι σαφές λοιπόν ότι η άρχουσα τάξη είναι πανίσχυρη. Στην οικονομία δεσπόζει η δύναμη των μονοπωλίων, που ακόμη και αυτά που είναι κρατικά ελέγχονται από υπαλληλικές κλίκες προσκείμενες στην άρχουσα τάξη (γι’ αυτό και το ΚΚΕ μιλάει για κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό). Στον ιδεολογικό τομέα έχουμε τα σχολεία, πανεπιστήμια και εκκλησία. Και άμα ξεφύγει κάτι από όλα αυτά έχουμε βέβαια τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους (ΚΜΚ), με την αστυνομία και το στρατό. Και είδαμε πολύ καλά πως οι μικροαστοί αγανακτισμένοι, παρότι δεκάδες χιλιάδες, διαλύθηκαν από μερικές διμοιρίες των ΜΑΤ. Σκεφτείτε να επέμβει και ο στρατός.

Όλα αυτά πρέπει να τα γνωρίζει καλά ένα επαναστατικό κόμμα που είναι ταυτόχρονα η πρωτοπορία της εργατικής τάξης και το επιτελείο που οργανώνει την ταξική πάλη και μάχη για την τάξη αυτή και τους συμμάχους της. Και το ΚΚΕ είναι ασφαλώς ένα πραγματικό επαναστατικό κόμμα για την εργατική τάξη. Το ΚΚΕ ξέρει πολύ καλά ότι είναι γελοίο να προσδοκά κανείς ότι ακόμη και με ένα εκλογικό ποσοστό 20 – 25% είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί καταρχήν πραγματικό ταξικό αντιμονοπωλιακό πρόγραμμα – πόσο μάλλον σοσιαλιστικό. Και που θα απευθυνθεί τότε το κόμμα της εργατικής τάξης για συμμαχίες; Δείτε τη σημερινή ζώσα πραγματικότητα. Μήπως στο εκκολαπτήριο προδοτικών φιδιών που είναι η ΔΗΜΑΡ; Ή μήπως στους κρυπτοφασίστες του Καμμένου; Που και τα δύο τα προπαγανδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό λέμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παρότι έχει συνείδηση όλης αυτής της συνολικής πολιτικής πραγματικότητας, επιλέγει συνειδητά να την αγνοεί ακολουθώντας τις χειρότερες παραδόσεις των οπορτουνιστών και γινόμενος απλώς η ζωηρή ουρά της άρχουσας τάξης.

Αντίθετα το ΚΚΕ έχει μελετήσει βαθιά τις συνθήκες της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, μέσα στα πλαίσια της νέας καπιταλιστικής κρίσης και έχει εκπονήσει σχέδιο πραγματικής ταξικής νίκης. Και είναι πραγματικά σπάνιο στην επαναστατική παράδοση να υπάρχουν σχέδια ταξικής πάλης τόσο συγκεκριμένα. Αυτό ασφαλώς αντανακλά τη ποιότητα της ταξικής ηγεσίας αυτή τη κρίσιμη στιγμή.

Το ΚΚΕ έχει λοιπόν αποφασίσει ότι με εκλογικό ποσοστό κάτω από 80% θα αρνείται να σχηματίσει κυβέρνηση. Μόνο ένα ποσοστό 80%+ δημιουργεί συνθήκες για ευνοϊκή έκβαση της ταξικής πάλης. Αυτό το ποσοστό αντανακλά τη πλήρη συσπείρωση του προλεταριάτου και των συμμάχων του γύρω από το επαναστατικό τους κόμμα. Μέχρι να συμπληρωθεί το ποσοστό αυτό το ΚΚΕ θα αρνείται τις εντολές σχηματισμού κυβέρνησης και θα δίνει ψήφους ανοχής σε αστικές κυβερνήσεις. Η επαναστατική αυτή στρατηγική θα οδηγεί την άρχουσα τάξη, που πολιτικά ακόμη θα κυβερνά, να παίρνει μια σειρά από αντιλαϊκά οικονομικά μέτρα που θα οδηγούν όλο και ευρύτερες μάζες του πληθυσμού στην προλεταριοποίηση. Ιδιαίτερα θα πληγούν οι μικροαστικές μάζες και θα προλεταριοποιηθούν. Αυτό όμως βέβαια θα μεγαλώνει την αντικειμενική βάση της επανάστασης, δείχνοντας ότι είναι οι αντιφάσεις του καπιταλισμού που οδηγούν τελικά στο θάνατο του, όπως είχαν προβλέψει οι μεγάλοι κλασικοί του Μαρξισμού – Λενινισμού.

Μα θα πουν οι αγνοί αγωνιστές, είναι δυνατόν να περιμένουμε τόσο πολύ; Καταρχήν πρέπει να πούμε στους αγνούς ταξικούς αγωνιστές ότι οι οποιεσδήποτε άκαιρες και επομένως άστοχες κινήσεις που θα έκαναν ρεφορμιστές και οπορτουνιστές,θα οδηγούσαν σε βέβαιη ήττα και σε πισωγύρισμα του λαϊκού κινήματος για πολλά χρόνια. Επομένως πρέπει με τόλμη μεν, αλλά και με γνώση να τεθεί το κρίσιμο σημείο που οριοθετεί την αποφασιστική στροφή νίκης στον ταξικό αγώνα. Αυτό ακριβώς έκανε και το ΚΚΕ οριοθετώντας συγκεκριμένο στόχο, το στόχο του  80%+.

Μιλήσαμε προηγουμένως για τις αντικειμενικές συνθήκες της νίκης που προκύπτουν από τη μεγάλη αύξηση του προλεταριάτου, σαν συνέπεια της προλεταριοποίησης ευρέων στρωμάτων του πληθυσμού και μάλιστα μικροαστικών. Άραγε φτάνει αυτό για να περάσουν τα νέα προλεταριακά στρώματα στο πλευρό του ΚΚΕ και της εργατικής τάξης και μάλιστα με ταξική συνέπεια; Ασφαλώς όχι! Γι’ αυτό και το ΚΚΕ με εισήγηση του σ. Ν. Μπογιόπουλου έχει εκπονήσει συγκεκριμένο σχέδιο προκειμένου να υπάρξει νίκη στον λεγόμενο υποκειμενικό παράγοντα που είναι το τελικό και αποφασιστικό σημείο μετά την εκπλήρωση των αντικειμενικών συνθηκών.

Έτσι σε όλες τις ΚΟΒες θα δοθεί εντολή να οργανώσουν ομάδες διαφώτισης οι οποίες θα οργανώσου μαθήματα Μαρξισμού – Λενινισμού για τις ευρείες προλεταριοποιημένες μάζες. Οι μάζες αυτές θα έχουν άφθονο χρόνο αφού ένα βασικό χαρακτηριστικό της προλεταριοποίησης τους θα είναι η ανεργία. Μετά τον κύκλο των μαθημάτων θα δίνεται πιστοποιητικό παρακολούθησης μαζί με βαθμολογία. Η υπόσχεση θα είναι ότι οι καλύτεροι θα αναλάβουν πολιτικοί καθοδηγητές στις επιχειρήσεις και τους τομείς που θα κρατικοποιηθούν με βάση το σοσιαλιστικό σχέδιο.

Εδώ πρέπει να διευκρινισθεί το εξής: Το ζητούμενο 80%+ αφορά τα πρώτα αντιμονοπωλιακά μέτρα: Έλεγχος τιμών, επενδύσεων, αύξηση επιδόματος ανεργίας, χορήγηση του επιδόματος ανεργίας για 2 χρόνια κλπ. Αφορά δηλ. το πρώτο στάδιο στην πορεία για το σοσιαλισμό. Το ΚΚΕ επίσης συγκεκριμένα και πρωτοποριακά έχει οριοθετήσει το στόχο για το σοσιαλισμό στο 95%+ εκλογικό ποσοστό. Κάτι που στη πραγματικότητα είναι εφικτό αφού η επιτυχία των αντιμονοπωλιακών μέτρων θα οδηγήσει γρήγορα και αυτούς που διστάζουν από τους νεοπρολετάριους στο πλευρό του ΚΚΕ.

Όπως κάθε ζωντανός οργανισμός έτσι και στο ΚΚΕ υπάρχουν διαφωνίες και διαφορετικές απόψεις για την πραγματοποίηση των στρατηγικών στόχων που περιγράφτηκαν παραπάνω. Αυτό δεν έχει να κάνει βέβαια με φραξιονιστικές αντιπαραθέσεις από αυτές που ενδημούν στα ρεφορμιστικά κόμματα. Εδώ οι διαφωνίες και η διαπάλη τους ακολουθεί τους επαναστατικούς κανόνες του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού και της συντροφικότητας.

Έτσι οι δύο κύριες απόψεις είναι αφενός μεν της σ. Παπαρήγα που επιμένει ότι ο στόχος του 80%+ δεν πρέπει να αποκαλυφθεί προκειμένου να αιφνιδιασθεί πλήρως η άρχουσα τάξη. Λέει δηλαδή ή άξια συντρόφισσα ηγέτης ότι το αστικό σύστημα εξουσίας θα έχει συνηθίσει στην άρνηση του ΚΚΕ να σχηματίσει κυβέρνηση με συντριπτικά ποσοστά και έτσι όταν παίρνοντας το 80%+ το ΚΚΕ θα αναγγείλει ότι αυτή τη φορά πράγματι θα σχηματίσει κυβέρνηση τότε ο αιφνιδιασμός θα είναι πλήρης. Τότε το ΚΚΕ ταυτόχρονα με την αποδοχή του σχηματισμού κυβέρνησης θα δώσει εντολή στα μέλη του και θα ζητήσει από το λαό να καταλάβει τα δημόσια κτίρια και τις υπηρεσίες, να περικυκλώσει τα στρατόπεδα και γενικά να βγει με βάση στρατηγικό σχέδιο κινητοποίησης στους δρόμους.

Αφετέρου η άποψη του σ. Μπογιόπουλου που διαφωνεί με την απόκρυψη του στρατηγικού στόχου (δηλ. του 80%+). Λέει δηλαδή ο άξιος σύντροφος ότι το κόμμα και ο λαός χρειάζονται συγκεκριμένο όραμα που να τους καθοδηγεί και αυτό δεν μπορεί να γίνει με την απόκρυψη. Ισχυρίζεται αυτή η άποψη ότι αυτό που θα χαθεί από την άποψη του αιφνιδιασμού της άρχουσας τάξης θα κερδηθεί από την γιγάντωση που θα δημιουργήσει στην ταξική πάλη και το ταξικό φρόνημα η συγκεκριμενοποίηση του στρατηγικού στόχου σε εύληπτο αριθμό.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας στο Π.Γ. υπερίσχυσε τελικά η άποψη του σ. Μπογιόπουλου, αποδεικνύοντας με το καλύτερο τρόπο πόσο ψέμα είναι η έλλειψη δημοκρατίας στο ΚΚΕ, αφού η άποψη της σ. γραμματέως «ηττήθηκε». Μεταξύ συντρόφων βέβαια ήττα δεν υπάρχει.

Έτσι το ΚΚΕ ετοιμάζεται να αναγγείλει τη νέα πορεία της νίκης με τις συγκεκριμένες νέες στοχεύσεις και επομένως το σύνθημα

ΚΚΕ ΙΣΧΥΡΟ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΑΟ

θα γίνει

ΚΚΕ ΙΣΧΥΡΟ ΜΕ 80% ΠΟΣΟΣΤΟ!

Καλόν αγώνα σύντροφοι!!!

18 σκέψεις σχετικά με το “Το ΚΚΕ έχει δίκιο – 80% ο στρατηγικός στόχος του Κόμματος

  1. ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ ΣΤΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΣΑΣ. ΒΓΑΛΤΕ ΡΕ ΡΕΜΑΛΙΑ ΤΟ ΛΟΓΟΤΥΠΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΚΑΙ ΒΑΛΤΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΑΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. ΜΗΝ ΚΡΥΒΕΣΤΕ!!!

    • πρακτόρικο είναι το ΚΚΕ που με αυτόν τον χαμό δίνει την πιο χυδαία και ύπουλη στήριξη στον δικομματισμό.
      Τέτοια ξεφτίλα σαν την Παπαρήγα δεν ξανάγινε.
      Σαμποτάρει όλη την αριστερά και την απαξιώνει λέγοντας κιόλας ότι το ΚΚΕ δεν είναι αριστερό κόμμα(!) αλλά κομμουνιστικό.
      Απο ποτε ένα κομμουνιστικό κόμμα δεν είναι αριστερό όμως;
      Πόσο περισσότερο ρεζίλι θα γίνετε ρε;
      Το πάνω κείμενο είναι προφανώς χιουμοριστικό αλλά σιγά μην οι δυσκοιλιοι ΚΚΕδες το κατάλαβαν αυτό.
      Δεν πειράζει. Θα σας προσγειωσει η μέρα των εκλογών.
      Κι εγώ ΣΥΡΙΖΑ δαγκωτό αυτή την φορά για να τιμωρήσω και τους πουλημένους της ηγεσίας του ΚΚΕ.

      • Οχι οχι… ψηφίζουμε τον κυριο κουβελη που ειναι ειλικρινής
        πασοκος ενω ο σφύριζα και ο καρπαζοεισπράκτορας Αλεξης
        ειναι στα δεξιά του

        ΚΟΥΒΕΛΗΣ – ΚΟΥΒΕΛΗΣ – ΚΟΥΒΕΛΗΣ
        δαγκωτό ΓΑΒ.

  2. Ο λαός πάει να κάνει κάτι. Πολύ σημαντικό και πρωτοφανές.

    Μεγάλα στρώματα του λαού υπερβαίνουν τους παλιούς διαχωρισμούς και την ένταξη δεξιά-αριστερά. Οι νεώτεροι μάλιστα, ένα από τα πιο πληττόμενα και σίγουρα το πιο δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας, δεν μπήκαν ποτέ στην λογική των κομματικών και παραταξιακών διαχωρισμών που μπήκαμε κάποιοι από μας τους παλιότερους.

    Αυτή ρήξη με το παλιό διαχωριστικό παρελθόν δεν σημαίνει πως τα τμήματα αυτά του λαού, που βγαίνουν από τα ιδεολογικά-κομματικά-παραταξιακά μαντριά, δεν αντιλαμβάνονται πως η κοινωνία είναι βασικά χωρισμένη σε δυο «κόμματα»: των πλουσίων και των φτωχών. Των μόνιμα σε φορολογική ασυλία και των μόνιμα αιμοδοτών του δημόσιου ταμείου. Των μόνιμα κερδισμένων και των μόνιμα εκμεταλλευομένων.

    Και η πλάκα είναι πως αυτή η συνειδητοποίηση ξεφεύγει από τα παλιά δεξιά-αριστερά στεγανά. Συμβαίνει δηλαδή ταυτόχρονα και σε «δεξιούς» και σε «αριστερούς» πολίτες. Οι «δεξιοί» πολίτες δεν φοβούνται πια να πούνε την λέξη καπιταλισμός σήμερα. Την λέξη αδικία. Την λέξη εκμετάλλευση. Και οι «αριστεροί» πολίτες ανακαλούν τον πατριωτισμό του ΕΑΜ και τον εθνικο-απελευθερωτικό του αγώνα.

    Την «ιδεολογική άβυσσο» την συντηρούν οι κομματικές ηγεσίες. Για τα λαϊκά στρώματα σημαίνει όλο και λιγώτερα πράγματα. Ολο και περισσότεροι «δεξιοί» κι «αριστεροί» πολίτες συναντώνται πολιτικά έχοντας κοινά αιτήματα για την οικονομία και για μια σειρά άλλα θέματα. Ακόμη και θέματα που για την μια ή την άλλη πλευρά ήταν μέχρι χθες το απόλυτο ταμπού.

    Κι είναι θέμα χρόνου, μεγάλα τμήματα του λαού, να φτάσουν σε μια ευρεία συναίνεση ακόμα και για τα πιο ακανθώδη και αμφιλεγόμενα ζητήματα. Και να αναζητήσουν έναν δημοκρατικό τρόπο ώστε να παίρνουν αποφάσεις για εκείνα τα ζητήματα για τα οποία δεν υπάρχει πλατειά συναίνεση μεταξύ τους.

    Η πραγματική δημοκρατία γίνεται πια αίτημα της κοινωνίας. Και η δημοκρατία καθιστά την κομματική-παραταξιακή ένταξη λιγώτερο χρήσιμη, κι αναδεικνύει επιτέλους την αξία του να έχει ο κάθε ξεχωριστός πολίτης δεξιές ή αριστερές απόψεις και θέσεις.

    Η σήψη και η διαφθορά, η μόνιμη πολιτική κοροϊδία κι όλα τα φαινόμενα εκείνα για τα οποία ο κοινοβουλευτισμός είναι ο βιότοπος και που ταυτόχρονα τον απαξιώνουν, δεν αφήνουν ελπίδες στο σύστημα πως θα καταφέρει να ξαναμαντρώσει στον ίδιο βαθμό τους πολίτες στο δίπολο αριστερά-δεξιά. Να τους ξανα-διχάσει. Ωστε να συνεχίσει να τους ελέγχει.

    Το σύστημα, κι όποιος άλλος, θα πρέπει να συνηθίσει πως όλο και περισσότεροι «αριστεροί» πολίτες θα έχουν και ορισμένες «δεξιές» θέσεις και πως όλο και περισσότεροι «δεξιοί» πολίτες θα έχουν και ορισμένες «αριστερές» θέσεις.

    Είναι μια προετοιμασία αυτή, την οποία κάνει ο λαός μας, για το επόμενο βήμα του: την πραγματική δημοκρατία.

    Την δημοκρατία που βασίζεται στις απόψεις των πολιτών και όχι στην εκ των προτέρων ένταξή τους στην δεξιά ή την αριστερά, δηλαδή στην εκ των προτέρων δογματική πολιτική τοποθέτηση και ένταξη, και στα ψυχολογικά αδιέξοδα που συχνά αυτή η ένταξη οδηγεί. .

    Στην δημοκρατία των απόψεων των πολιτών, που αλλάζουν και ξανα-αλλάζουν και διαρκώς διαφοροποιούνται, που συγκρούονται με άλλες απόψεις, δοκιμάζονται και δοκιμάζουν, ακυρώνουν παλιές ιδέες, διαμορφώνουν και γεννούν νέες.

    Ο λαϊκός άνθρωπος οργώνει το έδαφος από το οποίο θα ξεπηδήσει ο πολίτης. Και μάλιστα το κάνει ερήμην των κομμάτων. Τα οποία μόνο να χάσουν έχουν από αυτή την διαδικασία, την οποία ο λαός μας έχει θέσει ήδη σε κίνηση.

    Ο λαός μας προετοιμάζεται για την αληθινή πολιτική, λέγοντας βαθμιαία όχι στον οπαδισμό. Για την αληθινή πολιτική των πολιτών. Και όχι των εκ προοιμίου οπαδών του κάθε κόμματος και κομματάρχη.

    Ο λαός μας προετοιμάζεται για να συγκροτήσει αυτό που ο Αριστοτέλης ονομάζει «πολιτική κοινωνία».

    Θραξ Αναρμόδιος

    ΥΓ. Το ΚΚΕ δεν θέλει νάχει σχέση μ’ αυτό που ο λαός ήδη επιχειρεί. Και δεν αποτελεί βέβαια εξαίρεση.

  3. Το κείμενο έχει πλάκα. Νομίζω ότι το ΚΚΕ έχει μια μεγάλη αντίφαση κι από κει ξεκινάνε όλα. Έχει αποκαταστήσει το Στάλιν και θεωρεί την πρώην Σοβ. Ένωση σαν το μοντέλο σοσιαλισμού που πρέπει να ακολουθήσουμε κι εμείς. Η ιδέα, πέρα ότι είναι κάκιστη, έχει κι ένα ένα άλλο χαρακτηριστικό: ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ. Απλά,τώρα πια αυτό το σύστημα δεν μπορεί να εφαρμοστεί.

    Δεν γίνεται να καταργηθούν τα κόμματα, να υπάρξει μονοκομματικό κράτος, να γραφόμαστε στην Κομσομόλ, αν θέλουμε να κάνουμε καριέρα,κλπ,κλπ. Το ΚΚΕ δεν το έχει συνειδητοποιήσει (φυσικά), αλλά υπάρχει κάποια φωνή λογικής στο βάααθος του μυαλού, που τους το ψιθυρίζει.
    Για αυτό, δεν θα ήθελαν να πάρουν την εξουσία, ακόμα κι αν τους τη χάριζαν.

    Αυτή η τηλεοπτική δημοκρατία, που έχουμε, ευνοεί τα παχιά λόγια και το θεαθήναι. Πολλά πράγματα απλώς δε γίνονται.Π.χ. ο φράχτης και οι νάρκες στα σύνορα για να αποτρέψει οικογένειες μεταναστών να έρχονται εδώ, πέρα που είναι εντελώς σκατόψυχη και δολοφονική ιδέα, δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Δε γίνεται, οι πρόσφυγες θα μπαίνουν από άλλα σημεία του ποταμού ή των νησιών και το κράτος δεν μπορεί να φτιάξει 1.000 στρατόπεδα συγκέντρωσης .Οι κραυγές υπέρ των στρατοπέδων είναι μόνο για να διατρανώσουν κάποιοι την πίστη τους στα νεοναζιστικά ιδεώδη.

    ‘Ομως ο αναμάρτητος, πρώτος τον λίθον …μπαλέτο.

    Ας σκεφτούμε κι ας κάνουμε ένα (μια που εδώ διαβάζουν και τεχνοκράτες) Feasibility study. Πόσα απ, αυτά που σκεφτόμαστε μπορούν να γίνουν; Π.χ. η άμεση δημοκρατία τώρα κλπ;Μία συμμετοχή σε γενική συνέλευση ενοίκων πολυκατοικίας θα μας δώσει μια ιδέα.

    Και πόσα εκατομμύρια Ελλήνων πρέπει να συνειδητοποιηθούν για να ισχύσει στην Ελλάδα το καθεστώς της Άμεσης Δημοκρατίας;

    Πάντως μέχρι τότε, ας πάμε στη κάλπη να ρίξουμε μια σιχτίρ-ψήφο στους αντι-μνημονιακούς για να δούμε τι θα γίνει. Μεταξύ αποχής και κκε καλύτερα κκε . Θα γίνει και τζέρτζελο. Βέβαια υπάρχουν κι άλλες αντι-μνημονιακές επιλογές.

    Όσο για το δρόμο και την πλατεία, θα γεμίσουν τον Ιούνιο με το Τρίτο Μνημόνιο.

  4. Άκου «πατριώτη»
    Οι ελληνικές τράπεζες σου παίρνουν το σπίτι.
    Τα ελληνικά αφεντικά σε απολύουν.
    Οι Έλληνες χοντρέμποροι σου ακριβαίνουν τα τρόφιμα.
    Οι Έλληνες καταθέτες του εξωτερικού έχουν 600δις€ μόνο στην Ελβετία, 500 δις σε offshore και εσύ έχεις μόνο χρέη και ένα μέλλον μαύρο.
    Οι Αμερικανοί καραβανάδες και επιχειρηματικά συμφέροντα μαζί με τα ελληνικά σε βάζουν να συμμετέχεις σε πολέμους για τα δικά τους πετρέλαια.
    Οι ευρωπαίοι συνέταιροι στην Κομισιόν μαζί με τους ντόπιους τζογαδόρους σε ξεζουμίζουν,
    Μπορείς να τα βάλεις με τα αφεντικά σου, με τις τράπεζες, με τους ντόπιους και ξένους ισχυρούς; Με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που δίνει τον πλούτο από την μία μεριά, την φτώχια και την εξαθλίωση από την άλλη; Ή επειδή δεν μπορείς, σου φταίνε οι «προδότες», οι αδύναμοι, οι μετανάστες, οι φτωχοί και οι εξαθλιωμένοι; Μήπως εξυπηρετείς τους καπιταλιστές και τα τσιράκια τους που μας κυβερνάνε;

  5. Η κοινωνία δεν είναι χωρισμένη σε τάξεις. Δεν υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα. Δεν υπάρχει ταξικός πόλεμος(τον είχε καταργήσει παλαιότερα ένας υπουργός). Οι άνθρωποι δεν έχουν συμφέροντα από τα οποία απορρέουν οι ιδέες τους και οι απόψεις τους. Φροντίζουν για όλα οι άρχοντες(η αστική τάξη) να τους διδάξουν το «κοινό καλό». Οι εργαζόμενοι οφείλουν να ψηφίζουν το ίδιο κόμμα με το αφεντικό τους αφού όλοι «για το καλό της πατρίδας» προσπαθούμε.

    Τα εργασιακά δικαιώματα, εργατικές διεκδικήσεις είναι «αγκυλώσεις» και «κολλήματα» του παρελθόντος. Οι απεργίες των ναυτεργατών για την μη άρση του καμποτάζ, για να μην δουλεύουν με 400 ευρώ το μήνα είναι «εθνικά επιζήμιες». Μόνο η κερδοφορία των εργοδοτών είναι ιερή και απαραβίαστη αιώνια αλήθεια.

    Και μετά αναρωτιέστε και αντιδράτε γιατί κάποιος ισχυρίζεται το «μαζί τα φάγαμε»

  6. «…Ο λαός μας προετοιμάζεται για την αληθινή πολιτική, λέγοντας βαθμιαία όχι στον οπαδισμό. Για την αληθινή πολιτική των πολιτών. Και όχι των εκ προοιμίου οπαδών του κάθε κόμματος και κομματάρχη…»

    Ο μόνος «λαός» που σήμερα φωνάζει «να καεί το μπουρδέλο ή βουλή» (με εξαίρεση εκατό indignados και άλλους χίλιους αναρχάδος) το λέει έχοντας ακρο-δεξιό σκεπτικό. Όλοι αυτοί είναι -και θα φανεί στις εκλογές – κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες «λαού». Το θέμα είναι λεπτό και μπορεί, χωρίς να το καταλάβει κανείς να βρεθεί σε λάθος στρατόπεδο τη λάθος στιγμή.

    • Εντάξει Σταύρο, το καταλάβαμε, στην Ελλάδα υπάρχουν — μετρημένοι — 1000 αναρχικοί και 500.000 ακροδεξιοί, από τους οποίους θα γλιτώσουμε μόνο αν ψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ, ενώ όλοι οι άλλοι πολίτες πίνουν νερό στο όνομα της Αγίας Ολιγαρχικής Αντιπρόσωπευσης (κάτι σαν την Άγια Λαύρα)…. Σκέφτηκες να συγκεντρώσεις τα παραμυθάκια σου σε μία συλλογή και να τα εκδόσεις με έξοδα του ελληνικού Κοινοβουλίου;

      Μην ξεχάσεις να βάλεις και την ιστοριούλα όπου ο πολύς πολιτισμός καταστρέφει τους κοινοτικούς δεσμούς (δηλαδή ο Κόναν ο Βάρβαρος είναι η ενσάρκωση της κοινοτικής αυτοοργάνωσης), ή την άλλη όπου η αυτοάμυνα της κοινωνίας απέναντι σε μηχανισμούς επιβολής θεωρείται άσκηση εξουσίας εις βάρος των τελευταίων και άρα αναιρεί τον ίδιο τον αναρχισμό (άρα ο «σωστός» αναρχικός δεν είναι αναρχικός, αλλά χριστιανός που όταν του δίνουν μπάτσες κάθεται και τις τρώει «για να μην ασκήσει εξουσία»)

      Βλέπω το ταλέντο σου στην παιδική λογοτεχνία αυξάνεται όσο πλησιάζουν οι εκλογές.

      • Γύπα, σε έχει επιφορτίσει κανείς να μαρκάρεις ειδικά εμένα και έχεις βρει σαν πιο αποτελεσματικό τρόπο τις παράφωνες αγριοφωνάρες και το ούγκα-ούγκα πασπαλισμένο με λίγη φιλολογία περι νεωτερικότητας ;
        Σορυ, δε θα πάρω. Αν ηρεμήσεις λίγο, μπορεί να μιλήσουμε, αλλιώς, ας περιμένουμε να μεγαλώσεις.

        Για τους ακροδεξιούς και όσους θα ψηφίσουν το κόμμα τουΠλεύρη υιού και πατρός , το κόμμα του Ναζιβορίδη και του Άδωνι Νουδούκου και για τα ποσοστά της Χ.Α , θα μιλήσουμε μετά τις εκλογές.

        Προς το παρόν μόνο διάφοροι κολλημένοι Ταλιμπάν θα κάνουν αποχή.

        Κι εγώ δεν τρολλάρω υπέρ κανενός σύριζα. Προτείνω τη συμμετοχή στις εκλογές και γενικά την αριστερή ψήφο.

        ΑΥΤΗ τη στιγμή το μέτωπο του πολέμου είναι εναντίον των Μνημονιακών-νεοφιλελεύθερων-ναζιστών.

        Όταν ο πόλεμος (της κοινωνίας, όχι ο δικός σου και ο δικός μου και των άλλων εκατό) φτάσει στη φάση:
        «Να καεί το μπουρδέλο η Βουλή, να καταργηθεί η Ελληνική Δημοκρατία και να χτιστεί η Άμεση Ελληνική Δημοκρατία»,(όχι σκέτο «να καεί…»), τότε έλα να το ξανασυζητήσουμε.

        Τώρα, αυτή τη στιγμή, το «ιδιοι είναι όλοι» βολεύει τη ΧΑ. Αν και λέι ότι είναι εναντίον όλων, το βασικό της θέμα είναι να πείσει ότι δεν είναι ναζιστική συμμορία αλλά να νομιμοποιηθεί στη συνείδηση του κόσμου, ότι δηλαδή είναι σαν τα άλλα κόμματα.

        Το είπε ο ίδιος ο Μιχαλό: «Φανταστήτε τι θα κάνουμε, αν θα έχουμε και τη βουλευτική ασυλία».

        ______________________________

        Το άλλο , περί σοσιαλισμού, βαρβαρότητας και πολιτισμού, είναι κι αυτό πολύ λεπτό ζήτημα και στη τελική πολύ θεωρητικό και επιστημονικό. Δε συζητιέται με κραυγές τύπου Βάζελος-Γαύρος.

        • Μια και το ανέφερες, εφόσον καταργήθηκε το πανεπιστημιακό άσυλο, πρέπει να καταργηθεί και η βουλευτική ασυλία, αφού θεωρητικά με την ίδια λογική ήταν θεσπισμένα. Ένας λόγος παραπάνω, βέβαια, το γεγονός ότι η βουλευτική ασυλία έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για την ατιμώρητη ασυδοσία και το ότι την ονειρεύονται για τον ίδιο λόγο οι ναζιστές.

        • @Σταύρος
          Τι να μιλήσουμε αστείε τύπε; Κατά κανόνα μόνο ψέμματα και διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας εκστομίζεις, πασπαλισμένες με λίγη κεκαλυμμένη φιλολογία περί σοσιαλδημοκρατίας. Φυσικά κανένα επιχείρημα δεν αντικρούεις, ενώ σε κάθε στηλίτευση ανοησίας που έχεις πει (από τις πολλές), το μόνο που έχεις πάντα να «ανταπαντήσεις» είναι αποπροσανατολιστικές, άσχετες ή ατεκμηρίωτες γενικολογίες του στυλ «είσαι ούγκα – μπούγκα», «οι Σχολιαστές στηρίζουνε την Ακροδεξιά», «να μου μιλάς καλύτερα» και άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.

          Αν δες θες «κραυγές», να σου επισημάνω ξανά τέσσερα μεγαλειώδη σφάλματα στα οποία επανέρχεσαι ξανά και ξανά (μιας και υποκρίνεσαι ότι δεν τα κατάλαβες, λόγω «των παράφωνων αγριοφωνάρων»), παριστάνοντας δήθεν τη «φωνή της λογικής»:

          α) Επιμένεις ότι η Αριστερά για κάποιον άγνωστο λόγο δεν μπορεί να οριστεί, υποστηρίζοντας εμμέσως και πολύ μεταμοντέρνα (και πολύ βολικά για τους σοσιαλδημοκράτες κεντροαριστερούς που θέλουν να αυτοαποκαλούνται αριστεροί) ότι στις λέξεις μπορεί η κάθε υπερπερσόνα να δίνει το δικό της νόημα (άρα και το ΠΑΣΟΚ… σοσιαλιστικό είναι…)

          β) Υποκρίνεσαι (πολύ βολικά για τις σοσιαλδημοκρατικές σου ευαισθησίες υπέρ της αντιπροσώπευσης) ότι η συντριπτική πλειονότητα όσων αντιπαθούν τον κοινοβουλευτισμό φλερτάρουν με την Ακροδεξιά, «ξεχνώντας» πολύ βολικά τη μαζικοποίηση του ελευθεριακού χώρου τα τελευταία χρόνια, το ότι οι φασίστες ήταν απλώς μια μικρή (αλλά φωνακλάδικη) μειοψηφία στους Αγανακτισμένους, και το ότι οι περισσότεροι μη-φασίστες δεξιοί καθόλου αντικοινοβουλευτικοί δεν είναι εδώ και δεκαετίες.

          γ) Αναπαράγεις καθεστωτικές ανοησίες σχετικά με το πόσο στη Β. Ευρώπη «οι πολίτες είναι ευσυνείδητοι και έχουν ισχυρούς κοινοτικούς δεσμούς, ενώ το κράτος λειτουργεί σωστά», τεκμηριώνοντας δήθεν την εν λόγω φιλοσυστημική μπαρούφα με το καινοφανές επιστημονικό εύρημα (το οποίο φυσικά κατέβασες από το κεφάλι σου) «περισσότερος πολιτισμός => λιγότερη κοινότητα», και «λησμονώντας» πολύ βολικά ότι η Β. Ευρώπη είναι ο σκληρός πυρήνας της διεθνούς ελίτ, ενώ η Ελλάδα ένα ημιπεριφερειακό, υπό μόνιμη καταλήστευση προτεκτοράτο (με τη διαχρονική συμπαιγνία φυσικά της τοπικής άρχουσας τάξης).

          δ) Παριστάνεις ότι ο αναρχισμός αυτοαναιρείται επειδή δεν είναι χριστιανισμός και προτάσσει την άμυνα της κοινωνίας απέναντι σε μηχανισμούς επιβολής («λησμονώντας» φυσικά ότι κανένας αναρχικός ποτέ δεν υποστήριξε το «γύρνα και το άλλο μάγουλο ίνα μην ασκήσεις εξουσία» και άρα τίποτα δεν αυτοαναιρείται, παρά μόνο στη νοσηρή φαντασία σου).

          Όλη σου η διαδικτυακή παρουσία στόχο έχει την προπαγάνδιση της σοσιαλδημοκρατίας σε αφελείς (δηλαδή επιστροφή στην πολιτική σκέψη μιας εκατονταετίας πριν), αλλά για κάποιο μυστηριώδη λόγο εσύ πιστεύεις ότι αποτελείς «τη φωνή της λογικής» κατηγορώντας τους πάντες ως φασίστες, επικίνδυνους, εξαπατημένους και δε συμμαζεύεται.

          ………………………..

          «Το άλλο , περί σοσιαλισμού, βαρβαρότητας και πολιτισμού, είναι κι αυτό πολύ λεπτό ζήτημα και στη τελική πολύ θεωρητικό και επιστημονικό. Δε συζητιέται με κραυγές τύπου Βάζελος-Γαύρος.»

          Ρε άσε τώρα τα αποπροσανατολιστικά σάπια περί ποδοσφαιρικών κραυγών, επειδή δεν έχεις ούτε επιχειρήματα, ούτε τεκμηρίωση και δε θες να παραδεχθείς ότι κατεβάζεις κατά βούληση πράγματα από το κεφάλι σου, αναλόγως με το τι σε συμφέρει στην εκάστοτε συζήτηση.

  7. Πού ήταν η αριστερά? Τι έκανε το ΚΚΕ; Τι έκαναν τα άλλα αριστερά κόμματα;

    Αυτά τα ερωτήματα τα κάνουν πάντα οι κρυφοδεξιοί. Που στήριζαν(και αρκετοί ακόμα στηρίζουν) τα δύο κόμματα εξουσίας. Η γνήσια αριστερά ήταν εκεί φιλαράκο. Στους ναυτεργάτες, στην χαλυβουργεία, στους Αιγύπτιους αλλιεργάτες στην Μηχανιώνα, στους 300 μετανάστες-εργάτες στην Νομική και αλλού

    Εσύ όμως δεν πήγες στους εργατικούς αγώνες. Αυτά είπαμε είναι «αγκυλώσεις» του παρελθόντος. Ασε που δεν λειτουργούν τα μαγαζακια μας, «κινδυνεύει η εθνική οικονομία» και άλλα πολλά που σου λένε από το πρωϊ μέχρι το βράδυ τα ΜΜΕ ιδιοκτησίας «πατριωτών» εφοπλιστών, βιομηχάνων.

    Και όχι μόνο δεν πήγες, αλλά τους έδιωξες από τις πλατείες γιατί φοβόσουν μήπως «σε καπελώσουν».
    Τι να σου κάνει η έρμη η αριστερά; Να μείνει σου φταίει. Να φύγει πάλι σου φταίει. Αυτά τα θυμάσαι όταν έλεγες «έξω τα κόμματα από τις πλατείες»; Τώρα γιατί γκρινιάζεις που δεν βλέπεις την αριστερά;

    Μήπως τα περιμένεις όλα από τους άλλους χωρίς να αλλάξεις στο παραμικρό τις συνήθειές σου και τον τρόπο σκέψης σου; Xωρίς καμία δέσμευση, χωρίς να διακινδυνευτεί το ελάχιστο; Ούτε καν μία μέρα απεργίας; Και ας μην πας στην πορεία. Και όλα αυτά για να μην χάθεί το «μεροκάμματο» και να μην «κακοχαρακτηριστείς» κλπ κλπ;

    Λοιπό υπάρχει η «μαγική συνταγή». Πατάμε λοιπόν ένα κουμπί, γίνεται επανάσταση ή ανατροπή ή αλλαγή(διαλέξτε και παίρνετε). Πάντα από τους άλλους, γιατί εμείς έχουμε δουλειές, είμαστε οικογενειάρχες, έχουμε ψώνια, σπίτι, πεθερικά, γονείς, γατιά, σκυλιά(οι άλλοι δεν έχουν) Και τσουπ επιστρέφουμε στην «κανονικότητα» που ξέραμε μέχρι πριν 3 χρόνια. Τόσο απλά.

    Μόνο που και μέσα στο ευρώ, μέσα στην ΕΕ και χωρίς διαγραφή του χρέους και εθνικοποίηση των τραπεζών, και μεγάλα μεροκάμματα δεν γίνονται. Και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα γεμάτη; Ή θα ζήσεις περίπου σαν σκλάβος υποθηκεύοντας και τα παιδιά σου για 20 χρόνια, ή θα περάσεις δύσκολα για 5 χρόνια με προοπτική να ζήσεις καλύτερα τα υπόλοιπα. Πρέπει να διαλέξεις ένα από τα δύο. Άλλές λύσεις δεν υπάρχουν

    Τρέμει ο Παγκόσμιος Καπιταλισμός! Ο Dow Jones καταρρέει! Ο Τσίπρας,γνήσιος επαναστάτης, ποιο έξυπνος από τον Λένιν, ψάχνοντας από εδώ, ψάχνοντας από εκεί, βρήκε την Αχίλλειο φτέρνα του συστήματος.

    Συνεργασίες με Καμμένο , επισκέψεις σε Πατρειαρχείο(το Βατοπαίδι δεν υπάγετε στο Πατρειαρχείο ρε παιδιά;). Αυτό δεν εμποδίζει άλλους Συριζαίους να μιλάνε για δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Πως λένε μία χωρα δύο συστήματα(το εξής ένα, καπιταλισμός) στην Κίνα;

    Κάτι τέτοιο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s