Δεν μου αρέσει η Ελλάδα του «ομορφάντρα», ούτε του «αγαπούλα πούλα», ούτε της «φουκαριάρας της μάνας μου»

της Χριστίνας Ταχιάου

Η συνειδητοποίηση ήρθε πριν λίγα χρόνια και με βάρεσε σα χαστούκι: κατάλαβα ότι δε μ’ αρέσει η Ελλάδα. Τόσο απλά. Το χειρότερο, όμως, δεν ήταν αυτό. Το χειρότερο ήταν όταν κατάλαβα ότι δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσω να αλλάξω κάποια από αυτά που θεωρούσα κακώς κείμενα: κατάλαβα ότι η Ελλάδα αρέσει στους Έλληνες. Άρα, το λάθος είμαι εγώ.

Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι δεν νιώθω καν Ελληνίδα τέτοιας Ελλάδας. Ποια Ελλάδα να υπερασπιστώ και με ποια Ελλάδα να ταυτιστώ;

Με την Ελλάδα που θεωρεί λογικό να δίνει φακελάκι; Με την Ελλάδα που κυκλοφορεί στο δρόμο λες και είναι μόνη της; Με την Ελλάδα που λατρεύει τα 100 ντεσιμπέλ; Με την Ελλάδα που φυσάει τον καπνό της στα μούτρα του απέναντι; Με την Ελλάδα που παραβιάζει όποιο νόμο γουστάρει; Με την Ελλάδα που δικαιολογεί την παρανομία; Με την Ελλάδα που νιώθει ανώτερη από τους «ξένους»; Με την Ελλάδα που καμαρώνει επειδή κατασκεύασε κάτι ελεεινής ασχήμιας χωριά; Με την Ελλάδα που θεωρεί λογικό να απλώνει ξαπλώστρες στις άλλοτε πανέμορφες παραλίες; Με την Ελλάδα που θεωρεί φυσιολογικό να πηγαίνει σε απίθανης αρπαχτής κλαμπ και καφέ και να παρακαλάει κάτι άθλιους φουσκωτούς τύπους της νύχτας να μη φάει πόρτα; Με την Ελλάδα που πιστεύει ότι δεν μπορεί να διοριστεί χωρίς μέσο; Με την Ελλάδα που φιλάει κατουρημένες ποδιές για να κάνει τη δουλειά της; Με την Ελλάδα που θεωρεί λογικό να πληρώνει ένα κάρο λεφτά σε μπουζούκια και μπαρ και μετά να οδηγεί μεθυσμένη; Με την Ελλάδα που πιστεύει «Και τι έγινε που έπιασαν τους Καραμπέρηδες; Αυτοί είναι το πρόβλημα;»; Με την Ελλάδα που απαιτεί να «φέρουν πίσω τα κλεμμένα» αλλά εξαιρεί τον εαυτό της από την επιστροφή; Με την Ελλάδα που διεκδικεί το δικαίωμά της να εξακολουθήσει να λειτουργεί κουτοπόνηρα; Με την Ελλάδα που πάσχει από έλλειψη φιλοδοξίας;

Όχι, δεν είμαι αγία. Όλα τα παραπάνω, τα απορρίπτει ο «ενήλικος» εαυτός μου. Ο «ανήλικος», έχει υπάρξει μέρος αυτού που τώρα απορρίπτω. Ίσως γι αυτό ενοχλούμαι τόσο πολύ τώρα. Το θέμα είναι ότι ο «ενήλικος» έχει περάσει στο άλλο άκρο. Θέλει τάξη, ησυχία, τυπικότητα κι αξιοκρατία.

Για μένα, η κρίση υπάρχει εδώ και χρόνια. Και δεν εννοώ την οικονομική, εννοώ την αισθητική, πολιτιστική, αξιακή κρίση. Η οικονομική κρίση δεν με εξέπληξε καθόλου. Αντίθετα, με εξέπληξε το γεγονός ότι τόσοι έξυπνοι άνθρωποι εξεπλάγησαν.

Την πρώτη φορά που είδα τη διαφήμιση με τον «ομορφάντραμου» ένιωσα ένα κρύο χέρι να μου σφίγγει το κεφάλι. Το ίδιο είχα νιώσει κι όταν είδα τις διαφημίσεις με την «αγαπούλα την κουκούλα» και «τη φουκαριάρα τη μάνα μου». Είναι οι διαφημίσεις που συμβολίζουν την Ελλάδα που δε μ’ αρέσει. Την Ελλάδα του γηπέδου, του βρώμικου, της φοροδιαφυγής, του μέσου, της διαφθοράς, του ψυχοπονιάρη, του τεμπέλη, του λαθραίου, του καταφερτζή, του αναίσθητου, του Ελληνάρα. Το χειρότερο είναι ότι όλοι, μικροί – μεγάλοι, απ΄ όλα τα στρώματα της κοινωνίας, γελάνε με τις διαφημίσεις αυτές. Το χαίρονται, ρε παιδάκι μου.

Φρικάρω. Φρικάρω με τις διαφημίσεις και με τη συνεχή αναπαραγωγή τους. Νιώθω ένα τσίμπημα δυστυχίας όποτε ακούω τη λέξη «ομορφάντρα μου». Μου έρχεται στο νου και η εικόνα: ασπρόμαυρη Ελλάδα, κοντοί κι άσχημοι άντρες, τσίκνα, βρωμιά ιδρώτα στο γήπεδο, λίπη και λίγδες. Όταν ακούω τη φράση «τι βάζω μέσα; Τη μάνα μου και τον πατέρα μου βάζω μέσα!» μου έρχεται στο νου ένα φέρετρο σκεπασμένο με την ελληνική σημαία.

«Γιατί όμως πιστεύεις ότι έχουν τόση απήχηση αυτές οι διαφημίσεις;» με ρώτησε η φίλη μου. Μα, επειδή, ο Έλληνας σε αυτήν ακριβώς την Ελλάδα νιώθει άνετα. Στην Ελλάδα της αγαπούλας, του ομορφάντρα μου και της φουκαριάρας της μάνας του. Στην Ελλάδα της δραχμής…

Η Χριστίνα Ταχιάου είναι δημοσιογράφος

Πηγή:  protagon.gr

Εμείς το είδαμε στην καλύβα ψηλά στο βουνό  ( panosz.wordpress.com )

 

*Διευκρινίζουμε. Αναφερόμαστε στα concept των εν λόγω διαφημιστικών μηνυμάτων και όλης της κοσμοθεωρίας που εκφράζουν. Οι ηθοποιοί που αναπαριστούν τους χαρακτήρες αυτούς, δεν ευθύνονται, ειδικά με την ανεργία που αντιμετωπίζουν. Να τονίσουμε, μάλιστα, ότι τους βρίσκουμε εξαιρετικούς στους χαρακτήρες που ενσαρκώνουν.

24 σκέψεις σχετικά με το “Δεν μου αρέσει η Ελλάδα του «ομορφάντρα», ούτε του «αγαπούλα πούλα», ούτε της «φουκαριάρας της μάνας μου»

  1. Αυτη ειναι πιο κομπλεξικη και απο μενα.Σε μερικα σημεια ενα δικιο το εχει ,αλλα μπλεκει διαφορετικα και ασχετα πραγματα μεταξυ τους.Και εμενα με αναγουλιαζει η διαφημηση αλλα ταυτοχρονα με αναγουλιαζουν και οι διανοουμενοι που πουλανε «υψηλης αισθητικης» κουλτουρα μεσα απο σκουπιδοχωρους τυπου προταγον.τζι αρ.

    «Το θέμα είναι ότι ο «ενήλικος» έχει περάσει στο άλλο άκρο. Θέλει τάξη, ησυχία, τυπικότητα κι αξιοκρατία»

    Ξεχασε να βαλει και την ασφαλεια.Ξερω,ξερω.»Τι εχουν τα ερμα και ψοφανε»,»φατε παντεσπανι αν δεν εχετε για ψωμι» κτλ

    Αν δεν της αρεσει το μερος που ζει ας μαζεψει την υψηλης αισθητικης κουλτουρα της και ας παει στο Βερολινο.Αντε να ξεβρωμιζει ο τοπος σιγα σιγα απο τα νεοφιλελευθερα ευρωλιγουρια.

  2. Οι διανοουμενοι που πουλανε “υψηλης αισθητικης” κουλτουρα μεσα απο σκουπιδοχωρους & οι τηλεπερσόνες της showbizz, του lifestyle & του παρόντος πολιτικού συστήματος θέλουν
    ευελφάλεια (flexicurity)*…

    *Σύμφωνα με τις τελευταίες επιταγές της ΕΕ & των απανταχού Λεσχών.

  3. Δυστυχώς…
    Δυστυχώς ο Έλληνας, ή μάλλον ο Ελληνάρας πάντα γοητευόταν από τα συνθήματα και τα σλόγκαν, κυρίως αυτά που είναι κενά περιεχομένου. Η διάνοια του τόσο μπορεί, τόσο αποθηκεύει και τόσο αναπαράγει. Δεν είναι τυχαίο που κυβερνήσεις, εδώ και χρόνια, εκλέγονται και αλωνίζουν μόνο με συνθήματα – πουκάμισα αδειανά!!!
    Να θυμηθούμε το «ο Λαός θέλει, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μπορεί» ? Το «υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και τη θέλουμε»? Το «μαζί σου Ανδρέα για μια Ελλάδα νέα»? Το «χέρι χέρι με τον Καρατζαφέρη»? (καλά αυτό είναι και το μόνο που βγήκε αληθινό στις μέρες μας…ήμαρτον Θεέ μου…) ή το «λεφτά υπάρχουν»?
    Για να μη μιλήσουμε για τα γηπεδικής αισθητικής και διάθεσης συνθήματα που ακούγαμε όλο το καλοκαίρι στις πλατείες της «αγανάκτησης» κι ακόμα ακούμε στις πορείες και τις-ο Θεός να τις κάνει διαμαρτυρίες- τύπου «ε-ε-ε-, ο-ο-ο- πάρτε το μνημόνιο και φυγετε από δω!» Η καφρίλα και η ανάξια λόγου διεκδίκηση σε όλο της το μεγαλείο…
    Δεν είναι τυχαίο που τα πολιτικά αστικά κόμματα προσλαμβάνουν διαφημιστές προεκλογικά για να τους σκαρώσουν το νέο σλογκανάκι.
    Δεν είναι τυχαίο που επί τριετίας ήταν αγαπημένο τραγουδάκι μια παπαρία τύπου «θα ‘μαι καλό παιδί, άξιος μαθητής, αρκεί το παριζάκι μου να είναι Υφαντής» και την οποία τραουδούσε ένα πράσινο (!) αρκούδι φορώντας σλιπάκι τύπου Ατθίς!!! Ο εμετός ο απόλυτος! Μεχρί και «ρινγκ τον» (σικ) το είχανε πολλοί στα τηλέφωνα τους…
    Να πω κι άλλα? Εκείνο το ανεκδιήγητο «Έλα Αλέκο!» που έλεγε ένας σκοροφαγωμένος σκύλος?
    Να πάω πιο παλιά… » η μαμά μου η καλή καθαρίζει με Roly» ? «δεν τα βλέπεις βρε κεφάλα, είναι αλλιώτικα από τ’ άλλα»
    Του Έλληνα του αρέσει το εύκολο γιατί αυτό μπορεί, του αρέσει το γρήγορο γιατί τόσο χρόνο αποφασίζει να διαθέσει για όποιο ζήτημα, σοβαρό ή ανόητο, του αρέσει το μουλοχτό γιατί αρνείται να εκθέσει ανοιχτά την σκέψη του ( αν έχει σκέψη), του αρέσει η «ζωη της άλλης» γιατί δεν θέλει να έχει δική του ζωή!
    Και να το πάω και πιο πέρα και με πιο άγριο τρόπο του αρέσουνε οι χούντες για να αποφασίζουν άλλοι γι αυτόν, να μην έχει καμιά ευθύνη κι άμα λάχει να γκρινιάζει κι από πάνω που του κάνουνε τη ζωή του σκατά.
    Του Έλληνα του αρέσουνε τα S.O.S στις εξετάσεις, τα σκονάκια, τα λυσάρια…
    Ασφαλώς και η κρίση στη βάση της είναι ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ, ΗΘΙΚΗ και ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΉ πριν γίνει οικονομική. Γι αυτό άλλωστε και «αυτοί που ξέρουν από αριθμούς» διάλεξαν την Ελλάδα για να κάνουν το πείραμα τους και τους πέτυχε κι όλας!
    Σταματάω εδώ γιατί αρχίζω να φουντώνω και «θα προβώ σε ωμότητες» που λέει κι ο Ζήκος!
    Ευχαριστώ.
    Υ.Γ.
    Ο Μανώλης Μαυροματάκης είναι κοντα 25 χρόνια ηθοποιός με συνεχή παρουσία στο θέατρο και μάλιστα σε παραστάσεις αξιόλογες και επί της ουσίας πρωτοποριακές, κάμποσες απο αυτές μάλιστα με πολιτικό περιεχόμενο (Νικαράγουα, Βόϊτσεκ, Ζορμπάς)…
    Ο Τάκης Σπυριδάκης είναι καμιά τριανταριά χρόνια στο χώρο του, από τους πλέον ταλαντούχους με συμμετοχές στις ταινίες του συχωρεμένου του Νικολαϊδη που έγραψαν ιστορία στο Ελληνικό σινεμά…
    Οι Έλληνες περίμεναν μια διαφήμηση για να τους ανακαλύψουν…

    • «Ασφαλώς και η κρίση στη βάση της είναι ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ, ΗΘΙΚΗ και ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΉ πριν γίνει οικονομική. »

      Επίσης η αισθητική, ηθική και πολιτιστική αυτή «κρίση» δεν περιορίζεται στην Ελλάδα αλλά σε γενικές γραμμές αφορά όλη τη Δύση, οπότε τόσο το σχόλιό σου όσο και το καθεστωτικότατο αρχικό άρθρο κάπου μπάζουν, προσπαθωντας να μας πείσουν ότι για τα προβλήματα του Έλληνα φταίει δήθεν… ο Ελληνάρας!

    • @Άνθρωπος στον Πλανήτη

      Ενα όνειδος είναι αυτοί οι έλληνες. Αξιοι μόνο της περιφρόνησής μας.

      Ισως θα έπρεπε να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας να αντιδρούν συναισθηματικά ακόμη και μόνο στο άκουσμα της λέξης έλληνας, γεμίζοντας με όλα τα συναισθήματα απαξίωσης και βδελυγμίας για αυτούς τους ρυπαρούς πνευματικά και ηθικά έλληνες.

      Ισως θα έπρεπε να εξετάσουμε μήπως είναι γονιδιακή η μεταβίβαση αυτής της ελληνικής υποστάθμης από γενιά σε γενιά.

      Ασε που τόσο που τους αρέσουνε οι χούντες έχουν καταστεί ανάχωμα στην προσπάθεια όλων των δημοκρατικών και αντικαπιταλιστικών δυνάμεων του πλανήτη στην αποτίναξη του ιμπεριαλισμού, του ναζισμού, του φασισμού, μη σου πω και του καπιταλισμού.

      Θραξ Αναρμόδιος

  4. Μα η αισθητική, πολιτιστική και αξιακή κρίση είναι ΠΟΛΙΤΙΚΗ επιλογή.

    Αυτό με την προπαγάνδιση από τα ΜΜΕ των κυρίαρχων πολιτικών επιλογών (γιατί οι υπόλοιπες προπαγάνδες απλώς βοηθούν) ξαναπέστο Πειρατή!!!

  5. Η διαφήμιση είναι εδώ και χρόνια ΚΑΙ τέχνη. Η συγκεκριμένη επιχειρεί μια ηθογραφία και σε κάποιο βαθμό το πετυχαίνει.

    Η αρθρογράφος είναι μίζερη και (συμφωνώ με νούμερο) άμα δεν της αρέσει να πάει αλλού. Απ’ ότι φαίνεται φράγκα έχει οπότε να μην καταπιέζεται.

    Για τα φάουλ αυτής της χώρας, δηλαδή την υποκουλτούρα που επιβλήθηκε με πολιτικές σκοπιμότητες υποταγής και ελέγχου, δεν διαφωνεί κανείς, αλλά κάποιος έλεγε πως οι βλάκες αναγνωρίζουν την ομορφιά μόνο στο «κλασικά» «όμορφο».

    Κι εγώ λέω πως πρέπει να αγαπάς κάτι για να το κάνεις καλύτερο, που σημαίνει να του βρίσκεις ήδη κάτι θετικό.

  6. Η αισθητική άποψη της συγκεκριμένης μου θυμίζει όλον αυτό το νεο-οικολογο-κουβελο-protagono-μπουταρο-μανδραβελο-ευελφαλειο-συρφετό που σνομπάρει καθετί βλέπει γύρω του.
    Όλα του φαίνονται πολύ… «λαουτζίκος» και απαξιούν να ταυτιστούν μαζί του.
    Δεν τους απωθεί μόνο ο «Αγαπούλας» που απωθεί όλους.
    Τους απωθεί και ο αγρότης κι ο βοσκός κι ο ταξιτζής κι ο λαικατζής κι ο σερβιτόρος κι ο χασάπης κι ο μανάβης κι ο ναυτεργάτης κι ο κουλουρτζής κι ο καντινιέρης… τους ενοχλεί κι αυτός που σατιρίζει με καλή καρδιά και διάθεση όλους τους παραπάνω και τα κουσούρια τους.
    Αφού δεν τους αρέσει τίποτα σ’ αυτόν εδώ τον τόπο, τι θέλουν και μας ζαλίζουν τα τέτοια;

  7. «Ασφαλώς και η κρίση στη βάση της είναι ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ, ΗΘΙΚΗ και ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΉ πριν γίνει οικονομική»

    Την αλλη φορα οι διαφημιστες θα χρησιμοποιησουν γυμνασμενο μοντελο να ψηνει λουκανικα εξω απο το γηπεδο απαγγελωντας ποιηση.Τα λουκανικα θα συνοδευονται με γκουρμε σαλατα ροκας με σος μελιου και αυγολεμονου.Εναλλακτικα θα σερβιρεται αυγοταραχο,νεκροζωντανοι αστακοι με σος μαστιχας χιου και σαμπανια. Οι οπαδοι θα ειναι και αυτοι μοντελα.Για κασκολ θα φορανε φουλαρια απο την τελευταια κολεξιον του Αρμανι και θα κρατανε ανα χειρας την βιβλο του σαβουαγ βιβγ του Ζαμπουνη.

  8. «Όλα του φαίνονται πολύ… “λαουτζίκος” …»
    συμφωνώ απολύτως mazestix !

    Aλλα ακόμα ποιο πολύ συμφωνώ μ αυτό:
    «Αφού δεν τους αρέσει τίποτα σ’ αυτόν εδώ τον τόπο, τι θέλουν και μας ζαλίζουν τα τέτοια;»

  9. Όλος ο σκοπός του άρθρου ήταν για να χυθεί το δηλητήριο για την δραχμή στην τελευταία παράγραφο. Η δε «αρθρογράφος» είναι τόσο ελληνίδα όσο και η …Παναρίτη. Sayanim λέγονται όλοι αυτοί οι τύποι, αν δεν απατώμαι.

  10. Τα έμψυχα όντα θα αντικατασταθούν από άψυχα ολογράμματα. Η διαφήμιση θα παίξει το ρόλο του ασυνήδυτου δυνάστη και η μοναρχία της ατεχνίας, θα αντικαταστήσει την έμψυχη τέχνη.. Αυτός είναι ο χώρος της διαφήμισης, ένα διαδύκτιο κατάθεσης χρημάτων.. που παραδόξως βραβέβεται από εικαστικούς· όχι της τέχνης, μα της καταναλωτικής ατεχνίας..Ανακύκλωσης καμμένων μυαλών και πελατολογικών δημιουργικών;.. ιδεών;..
    Art influence the way we see the world.
    Stop making trash!

  11. Υπαρχει μια γενικη αισθηση τοσο στο κειμενο οσο και στα σχολια, πως παντα φταιει ο αλλος…. μηπως να αρχισουμε λεω να κοιταζουμε μεσα μας για τον απειρο πλουτο που κρυβουμε; να επαναφερουμε στην επιφανεια τις αληθινες αξιες, περαν της οικονομικης; Μην ακους τους φρονιμους ελεγε ο Καζατζακης. Η ψυχη μπορει τ αδυνατα

    • Δεν ειπε κανεις οτι δεν υπαρχουν ατομικες ευθυνες και μαλιστα τεραστιες.Η δημοσιογραφος ομως μπλεκει μεταξυ τους στερεοτυπα και κατευθυνομενη απο τα πανω κουλτουρα με πολιτικα σκανδαλα και ανομια.Τι αλλο ,περα απο ατομικη αγενεια σημαινει το φυσημα του καπνου στα μουτρα του αλλου.Εκτος και αν η αγενεια ειναι καπου καταγεγραμμενη στο dna και δε το πειρα χαμπαρι.Η ιδια της ιδεολογικα ειναι βουτηγμενη στο μικροαστισμο, οποτε τι μας τα πρηζει;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s