Βύσματα και γλάστρες δε χρειάζονται στην Αρχιτεκτονική Πολυτεχνείου Κρήτης

BlackMediterraneanPirate  19-01-2012   

short  link   wp.me/pPn6Y-cmC

Πώς να μην φτάσει σε τέλμα το Τμήμα; Ήταν αναμενόμενο. Κρίμα.

Τα ΄χαμε μάθει καλά τα σχολιανά τους και τα γνωρίζαμε για χρόνια. Με εξαιρετικούς φοιτητές, με διακρίσεις σε διεθνείς διαγωνισμούς, δυναμικούς αγωνιστές, που διεκδικούν με πάθος τα δικαιώματά τους, αλλά τι να το κάνεις…

Άλλο ένα Τμήμα που ξεκίνησε τη λειτουργία του με πολλές ελπίδες, που έφτασαν, όμως, να καταπατηθούν σύντομα, από σωρεία ρουσφετιών.

Απίστευτο συντεχνιακό μαγαζάκι, με Διοικούσα προσωρινή επιτροπή (παλιότερα) από ΕΜΠ Αθήνας, από Πάτρα και ΑΠΘ Θεσσαλονίκης, όπου τακτοποιούνταν κολλητοί από άλλα Πολυτεχνεία / Πανεπιστημιακά Τμήματα της χώρας, καθηγητές συχνά με 1 βασικό πτυχίο, που η θέση τους είναι στη Μέση Εκπαίδευση και όχι στα ΑΕΙ, χωρίς καν μεταπτυχιακά ή εργασιακή πείρα, ενώ απορρίπτονταν επιστήμονες με εξαιρετικά δείγματα δουλειάς, διακρίσεις και χρόνια διαμονής στο εξωτερικό. Για το λόγο αυτό, η Σχολή είχε κλείσει (λουκέτο) για τουλάχιστον 6 μήνες το Ακαδημ. έτος 2008-2009, ανεξάρτητα από καταλήψεις άλλων Σχολών και είναι από τις πρώτες που κλείνουν σε γενικές καταλήψεις στα ΑΕΙ (δείτε σχετικό παλιότερο δημοσίευμα, παρακάτω).

Η εν λόγω επιτροπή είχε φτάσει στο σημείο να περιμένει να εκλέξει καθηγητές ή να πάρει σημαντικές αποφάσεις για το Τμήμα, όταν οι φοιτητές απουσίαζαν σε πολυήμερες εκδρομές. Αυθαιρεσία που πήγαινε σύννεφο. Κομματικοί εκβιασμοί φοιτητών και χαφιεδιλίκια από παιδιά καθηγητών. Καθηγητές και καθηγήτριες που κουβαλούσαν τους φίλους/ες, συντρόφους, συζύγους, παλιούς φοιτητές κολλητών καθηγητών από τα προαναφερθέντα ΑΕΙ ή παλιούς συμφοιτητές τους να διδάξουν (ΕΛΕΓΞΤΕ ΤΟ, ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΤΕ), διώχνοντας ικανούς συναδέλφους τους. Βασικό προσόν για την ένταξη στο Τμήμα η καταγωγή από την Κρήτη και δη από τα Χανιά, αλλά και από τη Θεσσαλονίκη (όπου κατοικοέδρευαν μέλη του Τμήματος & της Διοικ. Επιτροπής) : οι εν λόγω καταγωγές συγχωρούσαν κάθε έλλειψη προσόντων.

Βιβλία που δεν δίνονταν στους φοιτητές και χρήματα που χάνονταν, χωρίς κανείς να ζητήσει την παραμικρή εξήγηση. Ειδικά, όσο παρέμενε πρύτανης ο κ. Γρυσπολάκης (που είχε προσωπική φιλική σχέση με μέλη ΔΕΠ ή υπαλλήλους του εν λόγω Τμήματος), μπορείτε να καταλάβετε τι γινόταν. Οι 1-2 ζωντανές και τίμιες φωνές στο Τμήμα, πνίγονταν από τη σαπίλα των υπολοίπων. Έφτασαν σε σημείο να προσπαθήσουν να αλλάξουν την κατεύθυνση και το όνομα του Τμήματος από «Αρχιτεκτονική» σε «Συντήρηση Μνημείων» ή κάτι παρόμοιο, επειδή βολεύονταν κάποιοι, ενώ 500 άτομα είχαν εισαχθεί στο Τμήμα για να σπουδάσουν Αρχιτεκτονική και όχι Συντήρηση.

Αλίμονο: κάποιοι να τρώνε τα νιάτα τους στην ξενιτιά και τη μελέτη για να φέρουν νέες ιδέες στη χώρα και γυρνώντας πίσω να βρίσκουν όλες τις πόρτες κλειστές, ενώ κάποιοι που δεν μετακινήθηκαν απ΄την πόλη τους και το σπίτι του μπαμπάκα τους (που έχει «γνωριμίες»), να βρίσκουν στο δρόμο τους απλωμένα κόκκινα βελούδινα χαλιά για να πατήσουν.

Κυβερνητικός Βουλευτής που ενημερώθηκε και του ζητήθηκε να παρέμβει τότε με έλεγχο στο Τμήμα (Κυβέρνηση Καραμανλή), είπε: «μην με ανακατεύετε με αυτούς εκεί. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.»  Τοπικός Κυβερνητικός Βουλευτής που, επίσης, ενημερώθηκε, επίσης δεν μπόρεσε να προβεί σε κανέναν έλεγχο και άφησε το θέμα ανοιχτό. Καταλάβατε γιατί. Υποθέτετε από ποιούς προστατεύονταν αυτοί που «αλώνιζαν» στο Τμήμα. Χανιά γαρ.

Πώς να μην φτάσει σε τέλμα το Τμήμα; Δυστυχώς, ακόμα και αν κλείσει, δεν θα εκπλαγούμε καθόλου, εκεί που το κατάντησαν. Κρίμα.

Ακολουθεί αναδημοσίευση από indy (& αρκετά ακόμα ενδιαφέροντα άρθρα με το ιστορικό του προβληματικού Τμήματος)

Βύσματα και γλάστρες δε χρειάζονται στην Αρχιτεκτονική Πολυτεχνείου Κρήτης

από Αντικαθεστωτικά Κουνάβια 23:13, Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012

Κείμενο – αντίδραση για το τέλμα στο οποίο έχει φτάσει ένα καινούριο πανεπιστημιακό τμήμα.

Βιώνουμε ένα τέλμα, μία σαπίλα, ένα απίστευτο θέατρο σκιών να εκτυλίσσεται μπροστά στα απαθή μάτια των περισσοτέρων. Από καιρό έχουν ξεχαστεί πολλά και θεμελιώδη για την αξιοπρέπειά μας. Το μαγαζί αυτό είναι ένα πανεπιστήμιο, και πρέπει όλοι να το συνειδητοποιήσουν άμεσα, γιατί έχουμε μπει στο δρόμο της καταστροφής.

Ασφαλώς δεν είναι ούτε φιλανθρωπικό ίδρυμα βυσμάτων, ούτε χώρος για καριερίστες και χομπίστες τυπάκους, που νομίζουν πως εδώ ήρθαν για να πουλάνε τη μούρη που ποτέ δεν μπόρεσαν να πουλήσουν στον έξω κόσμο.

Το να είσαι εδώ μέσα, όποιος και να είσαι, εκτός από τον ντελιβερά με τους καφέδες και τα σάντουιτς που έρχεται περιστασιακά, είναι ευθύνη. Ευθύνη προς την κοινωνία που ρίχνει φράγκα στο μέρος αυτό, ευθύνη προς την κοινωνία που περιμένει ότι από εδώ θα βγουν αρχιτέκτονες, μα πάνω απ’ όλα στην κοινωνία που περιμένει πως από εδώ θα βγούνε άνθρωποι, με άλφα κεφαλαίο, και όχι οργανάκια ενός σάπιου συστήματος, υπερεξειδικευμένα, και με δικαίωμα να αφήνουν το σχεδιαστήριο μόνο όταν πρέπει να επισκεφτούν την τουαλέτα και την οικογένεια κάθε χριστούγεννα και πάσχα.

Ένα σύστημα το οποίο έκανε την αρχιτεκτονική νταβατζηλίκι, το χτίσιμο ένδειξη ισχύος, και τον αρχιτέκτονα είτε μεγαλοπαράγοντα, είτε καημένο καμπουριασμένο σχεδιαστή στα νύχια των ζώων που συμπεριφέρονται ως εργολάβοι που νομίζουν ότι τους ανατέθηκε ο σχεδιασμός του κόσμου.

Ένα σύστημα που έδωσε σε πολλούς το δικαίωμα να νομίζουν πως με τις φιλικές και οικογενειακές τους σχέσεις θα γίνονται καθηγητές. Ένα σύστημα που έκανε τους ήδη βολεμένους, πλέον ήσυχους για τη θεσούλα τους.

Γιατί τα χαρτιά δεν κάνουν το δάσκαλο. Το πανεπιστήμιο έχει ανάγκη από πανεπιστημιακούς, από ποιότητα και όχι από ποσότητα. Έχει ανάγκη από ανθρώπους με όρεξη και διάθεση, από ανθρώπους που γνωρίζουν την πραγματικότητα, από ανθρώπους που αγαπάνε την αμφισβήτηση, τη ζωή, τη δημιουργικότητα.

Ανθρώπους με άποψη, που δεν την αντιμετωπίζουν ως ευαγγέλιο και που βοηθάνε άλλους να βρουν τη δική τους. Μόνο τέτοιες προσωπικότητες μπορούν να ξυπνήσουν τα μοσχάρια που παράγει το λύκειο, μόνο τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να σπρώξουν τις ιδέες λίγο παραπέρα.

Αυτό θα έπρεπε να γίνεται εδώ μέσα. Να κατεβάζουμε ιδέες. Διδάσκοντες και διδασκόμενοι. Περισσότερη σκέψη, λιγότερα κλικ. Αλλά για αυτό χρειάζονται κατάλληλοι άνθρωποι. Και όσοι δε μπορούν να βοηθήσουν ας φύγουν. Κανίβαλοι και βύσματα που επαναπαύονται σε μια θεσούλα, που θεωρούν πως το καθηγητιλίκι είναι διεκπεραιωτική  δουλίτσα και όχι λειτούργημα, πως το σύμπαν τους οφείλει κατιτίς μια και καταδέχονται να τιμήσουν εμάς τα ποταπά μυρμήγκια με την παρουσία τους, μάλλον πρέπει να αναθεωρήσουν.

Εδώ είναι πανεπιστήμιο, χώρος σκεπτόμενων ανθρώπων, χώρος ελεύθερων ιδεών.
Οι γλάστρες δε χρειάζονται.

Αντικαθεστωτικά Κουνάβια

Πηγή:  athens.indymedia.org

 

*********************************************************************************************************

Για του λόγου το αληθές, δείτε παλιότερα σχετικά άρθρα

>>>

Το πρόβλημα είναι παλιό, δεν είναι καινούριο

Υπό κατάληψη η Αρχιτεκτονική Σχολή του Πολυτεχνείου Κρήτης

Διαμαρτυρία των φοιτητών

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 06 Οκτωβρίου 2008

*

Yπό κατάληψη τελεί η Αρχιτεκτονική σχολή του Πολυτεχνείου Κρήτης στα Χανιά όπως ομόφωνα αποφάσισε η γενικη συνέλευση των φοιτητών της σχολής.

*

*

Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος των φοιτητών στη Γενική Συνέλευση του τμήματος Αρχιτεκτόνων Γιώργος Βελιβασάκης, «ο κύριος λόγος που αποφασίσθηκε η κατάληψη είναι ότι διαφωνούμε με τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις από τη διοίκηση».

Σύμφωνα με τους φοιτητές δεν ανανεώθηκε η σύμβαση 5 καθηγητών με εμπειρία στο διδακτικό αντικείμενο και έγινε η πρόσληψη άλλων με μικρότερη εμπειρία.

Σε ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Φοιτητών Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ιδρύματος τονίζει ότι «είναι ανάγκη να βελτιωθεί η ποιότητα των σπουδών μας, αλλά και να επέλθει η απαραίτητη διαφάνεια των διαδικασιών της διοίκησης του τμήματος».

Κατά τη διάρκεια της κατάληψης πραγματοποιούνται στο χώρο της σχολής μικρή έκθεση φοιτητικών εργασιών και προβολή ταινιών καθημερινά στις 10 το βράδυ.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Πηγή: tanea.gr

 

—————————————————————————————————————————————————-

Σημείωση:

ο πρύτανης κ. Γρυσπολάκης έχασε τελικά τη θέση του, λόγω παρατυπιών στην ψηφοφορία που τον εξέλεξε (κρίθηκε άκυρη, κατόπιν ένστασης από τον έτερο υποψήφιο και νυν πρύτανη κ. Φίλη).

Απόφαση Δ.Σ. Ενιαίου Συλλόγου Φοιτητών:

«Να μην πάρει καμία απόφαση η σύγκλητος όσο απουσιάζει ο Σύλλογος Φοιτητών»

Dec 23rd, 2008

Σήμερα το πρωί ενημερωθήκαμε ότι ο κ.Γρυσπολάκης όρισε Σύγκλητο την Τρίτη 23 Δεκέμβρη. Ανάμεσα στα θέματα της ημερήσιας διάταξης περιλαμβάνονται και τα εξής:

  • Τετραετής Ακαδημαϊκός και Αναπτυξιακός Προγραμματισμός
  • Επιπλέον εξεταστική για τους τελειόφοιτους φοιτητές (εμβόλιμη εξεταστική)

 

Τα δύο αυτά θέματα αποτελούν εδώ και καιρό ζητήματα αντιπαράθεσης μεταξύ του Συλλόγου Φοιτητών και της Πρυτανείας του κ.Γρυσπολάκη, καθώς οι αποφάσεις που παίρνονται και αυτά που προβλέπουν οι νόμοι, σε καμία περίπτωση δεν εξυπηρετούν τις ανάγκες μας.

 

Ο τετραετής προγραμματισμός αποτελεί εφαρμογή του νέου Νόμου Πλαίσιο, ενώ διακυβεύεται ακόμα από το πανεκπαιδευτικό κίνημα αν θα εφαρμοστεί. Ο κ.Γρυσπολάκης είναι απ’ τους πρώτους Πρυτάνεις (αν όχι ο πρώτος) που έρχονται να εναρμονιστούν με τις επιταγές της κυβέρνησης της Ν.Δ.  Η θέση της Πρυτανείας για το ζήτημα της εμβόλιμης εξεταστικής είναι αυτή της εναρμόνισης πάλι με τον Νόμο Πλαίσιο, χωρίς να λαμβάνονται υπόψην τα αιτήματα και οι ανάγκες του Συλλόγου Φοτητών για κατοχύρωση της εμβόλιμης εξεταστικής απ’ το 5ο έτος και πάνω.

 

Είναι απαράδεκτο απ’ τη μεριά του Πρύτανη Γρυσπολάκη να ορίζει Σύγκλητο 2 μέρες πριν τα Χριστούγεννα, την στιγμή που γνωρίζει ότι οι φοιτητές απουσιάζουν – οι εκπαιδευτικές διαδικασίες τελειώναν στις 19 Δεκεμβρη – ενώ τους αφορούν άμεσα τα ζητήματα αυτά. Αν γινόταν αυτό για πρώτη φορά θα καταλαβαίναμε ότι όλοι έχουν το δικαίωμα να κάνουν λάθος. Πως όμως να κάνει λάθος ο ¨γνωστός-αγνωστος¨ πρύτανης της βίας όταν σκοπίμως συνεδριάζει τα όργανα του ιδρύματος εν-κρυπτώ όταν ξέρει ότι όλοι οι φοιτητές έχουν φύγει.

 

Ειδικά σε αυτή την περίοδο που όλες οι (περίπου 200) καταλήψεις φοιτητών σε όλη την Ελλάδα ζητούν να πέσει η κυβέρνηση και μαζί της οι νόμοι για την παιδεία που ψήφισε! Με κόκκινο πανί το Νέο Νόμο Πλαίσιο. Αυτόν ψηφίζει αύριο ο «κύριος» Γρυσπολάκης δίνοντας εξετάσεις για ακόμη μία φορά στα κομματικά επιτελεία της ΝΔ και στην κυβέρνησή της. Εκφραστής με το πιο δειλό τρόπο των κυβερνητικής πολιτικής που το μόνο που ξέρει καλά είναι η καταστολή. Από τη κατάργηση του αυτονόητου δικαιώματος του λόγου, μέχρι τα δακρυγόνα, το ξύλο και τις ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ όπως του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόουλου. Είναι η ίδια πολιτκή που προσπαθεί να καταπνίξει κάθε αντίθετη άποψη, κάθε αγώνα, κάθε φωνή αντίσταση. Τον καλούμε να αποσύρει τα θέματα από τη σύγκλητο και να την κάνει δημόσια αμέσως μετά τις γιορτές.

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ΣΥΓΚΛΗΤΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

 

Πηγή: ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ       agonaskritis.gr

 

—————————————————————————————————————————————————-

Η κατάσταση δεν διορθωνόταν. Οι φοιτητές συνέχιζαν τις κινητοποιήσεις τους.

>>>

Διαμαρτυρία φοιτητών της Αρχιτεκτονικής του Πολυτεχνείου Κρήτης για την ιδιωτικοποίηση της παιδείας

Αναδημοσίευση από Ελευθεροτυπία

Ηλεκτρονική Έκδοση   enet.gr, 21:55   Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

*
*
Πορεία πραγματοποίησαν σήμερα οι φοιτητές του τμήματος Αρχιτεκτονικής του Πολυτεχνείου Κρήτης, που διαμαρτύρονται για την ιδιωτικοποίηση της παιδείας και την εφαρμογή των νόμων της αγοράς στο Πανεπιστήμιο.
 Οι φοιτητές κατασκεύσαν ένα καρνάβαλο, που συμβόλιζε το Υπουργείο Παιδείας, τον οποίο και έκαψαν.  «Στο δρόμο σπάμε την τρομοκρατία, με όπλο την κατάληψη και την απεργία», φώναξαν κατά το πέρασμά τους έξω απο τα γραφεία της Ν.Ε. του ΠΑΣΟΚ.
Σε ανακοίνωση του ο Σύλλογος Φοιτητών Αρχιτεκτονικής του Πολυτεχνείου της Κρήτης σημειώνει πως «έπειτα από συνέλευση αποφάσισε την κατάληψη του τμήματος στις 2-3 Μαρτίου εκφράζοντας την αντίρρηση του στο νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο και στις οικονομικές εξελίξεις. Παράλληλα, εκφράζει τη διαφωνία του στην καταπάτηση του ασύλου. Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο για την εκπαίδευση, επιβάλλονται δίδακτρα στους φοιτητές σε περίπτωση δεύτερης συνεχούς αποτυχίας τους σε συγκεκριμένο μάθημα.
Στην περίπτωση κατά την οποία ο φοιτητής δεν μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά, θα παραχωρούνται φοιτητικά δάνεια τα οποία θα αναγκάζεται να αποπληρώνει με τα αρχικά του εισοδήματα κατά την είσοδό του στην αγορά εργασίας. Ακόμη, η εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δε θα γίνεται σε τμήμα/σχολή αλλά σε εκπαιδευτικό ίδρυμα και στο δεύτερο έτος ανάλογα με τις επιδόσεις τους σε αντίστοιχα μαθήματα οι φοιτητές θα μετατίθενται σε συγκεκριμένα τμήματα.
Επίσης, η διοίκηση του ιδρύματος μεταφέρεται κατά ένα μέρος της σε εξωγενείς παράγοντες στους οποίους περιλαμβάνονται στελέχη επιχειρήσεων σχετικά με το χώρο του εκάστοτε τμήματος. Οι εξωτερικοί αυτοί παράγοντες που θα είναι διορισμένοι, θα έχουν στην αρμοδιότητά τους τη διαχείριση του ασύλου, των προγραμμάτων σπουδών και την επιλογή του πρύτανη και την παύση των καθηκόντων του, αποδυναμώνοντας την έννοια της αυτοδιοίκησης.
*
Παράλληλα, καταδικάζουμε τη συντονισμένη από τις αρχές προσπάθεια ποινικοποίησης του ασύλου και της παροχής αυτού. Πιο συγκεκριμένα, μέλη της Επιτροπής Αλληλεγγύης και οι πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου Αθηνών πρόκειται να διωχθούν ποινικά για τη συμπαράσταση τους στους 250 μετανάστες και για την παροχή ασύλου σε αυτούς και τη μη έγκαιρη άρση του. Ταυτόχρονα, στα Χανιά στοχοποιείται έντονα η κατάληψη Rosa Nera σε κτήριο του Πολυτεχνείου Κρήτης.
Στον τομέα της οικονομίας ζητούμε την άμεση απεμπλοκή της χώρας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την παραγραφή του δημοσίου χρέους καθώς αυτό είναι προϊόν διαφθοράς (κατάχρηση δημόσιας περιουσίας). Οι πρακτικές αυτές προβλέπονται από το διεθνές δίκαιο και έχουν εφαρμοστεί στο παρελθόν και σε άλλες δημοκρατίες (Νιγηρία, Ισημερινός). Τέλος η ελληνική κοινωνία ουδέποτε ερωτήθηκε αν προτίθεται να συναινέσει στην αποπληρωμή ενός μαύρου χρέους (όπως αναφέρει και ο Ν. Τσόμσκι), του οποίου η δημιουργία δεν ήταν δική της πρακτική».
—————————————————————————————————————————————————-
Το κτίριο Παπαδοπέτρου στα Χανιά, η εγκατάσταση κόμβου ευρυζωνικών δικτύων και οι φοιτητές
Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων – Εκπαίδευση
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ , Κυριακή, 24 Ιούνιος 2007
Κάτω τα χέρια από το άσυλο!

Κάτω τα χέρια από το κτίριο Παπαδοπέτρου!

Σεπτέμβρης 2005: Το κτίριο Παπαδοπέτρου γίνεται δωρεά στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Ο Πρύτανης έχει σκοπό να στεγάσει εκεί τα γραφεία ‘διαμεσολάβησης’ και ‘διασύνδεσης και σταδιοδρομίας’.

Μάης 2006: Ξεκινάει το μεγαλειώδες φοιτητικό κίνημα. Οι καταλήψεις σχολών γίνονται όλο και περισσότερες και βάζουν στο στόχαστρο την πολιτική της ΕΕ στην εκπαίδευση. Το κίνημα αντιτίθεται στους 3 νόμους: αξιολόγηση, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, στο νέο νόμο πλαίσιο και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Έβαλε στην άκρη τις καθεστωτικές λογικές της ΔΑΠ (ΝΔ) και της ΠΑΣΠ (ΠΑΣΟΚ) που στηρίζουν την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στο πλευρό των κομμάτων τους. Συντονίστηκε οριζόντια μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις, τα ανοιχτά τους συντονιστικά και το Πανελλαδικό Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων.

30 Μαΐου 2006: Στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Φοιτητών αποφασίστηκε να γίνει την επόμενη μέρα πορεία και κατάληψη του κτιρίου Παπαδοπέτρου για να μετατραπεί σε κέντρο αγώνα και γνωστοποίησης των αιτημάτων μας προς τη χανιώτικη κοινωνία, αφού το απομακρυσμένο από τα Χανιά πολυτεχνείο και η ανεπαρκής προβολή από μερίδα των ΜΜΕ δε μας διευκόλυνε να ενημερώσουμε τους Χανιώτες και να τους καλέσουμε σε κοινό αγώνα.

1η Ιούνη 2006: Με εντολή του Πρύτανη Γρυσπολάκη στήνονται τα ΜΑΤ έξω από το κτίριο καταλύοντας το πανεπιστημιακό Άσυλο. Η πορεία των φοιτητών στην προσπάθεια της να μπει στο κτίριο χτυπιέται άγρια από τα ΜΑΤ με γκλομπς και δακρυγόνα και 3 φοιτητές καταλήγουν στο νοσοκομείο. Μερικές ώρες αργότερα ξαναγίνεται πορεία όπου συμμετείχαν οι διπλάσιοι φοιτητές και πολλοί Χανιώτες που ευαισθητοποιήθηκαν από την άγρια καταστολή. Η πορεία των 1000 ατόμων καταλαμβάνει το κτίριο. Από την πρώτη στιγμή, το συντονιστικό της Γενικής Συνέλευσης δηλώνει ότι το κτίριο είναι ανοιχτό σε κάθε Χανιώτη εργαζόμενο, σε κάθε μαθητή, δάσκαλο, μετανάστη, άνεργο, με σκοπό τη δημιουργία ενός κοινού μετώπου παιδείας- εργασίας. Την ίδια μέρα οι φοιτητικές πορείες αντιμετωπίζουν την καταστολή σε όλη την Ελλάδα. Η Κυβέρνηση θέλοντας να φιμώσει και να τρομοκρατήσει το φοιτητικό κίνημα χρησιμοποιεί την ωμή βία.

Καλοκαίρι 2006: Το φοιτητικό κίνημα κορυφώνεται και οι καταλήψεις σχολών φτάνουν τις 423. Στις πανελλαδικές πορείες στην Αθήνα διαδηλώνουν πάνω από 20.000 φοιτητές. Στα Χανιά, το κτίριο Παπαδοπέτρου γίνεται κέντρο αγώνα του φοιτητικού κινήματος. Στα Συντονιστικά συμμετέχουν και πολλοί εργαζόμενοι, οργανώνονται πολιτικές συζητήσεις και πολιτιστικά δρώμενα που αγκαλιάζονται από τη χανιώτικη κοινωνία. Σε κάλεσμα του Συλλόγου μας ανταποκρίνονται σωματεία εργαζομένων, συνδικάτα, σύλλογοι δασκάλων, καθηγητών και η κοινή συνέλευση καταλήγει σε μαζική πορεία στα Χανιά και βάζει τα πρώτα βήματα για κοινό αγώνα… Ενώ οι καταλήψεις έχουν σταματήσει λόγω καλοκαιριού, το συντονιστικό βγάζει πρόγραμμα εκδηλώσεων και το κτίριο έχει πολιτική και πολιτιστική ζωή μέσα στο καλοκαίρι.

Σεπτέμβρης 2006: Ο πρύτανης Γρυσπολάκης (που όλο τον προηγούμενο διάστημα έβγαινε στα κανάλια και κατηγορούσε τις καταλήψεις) περνάει από τη Σύγκλητο απόφαση που λεει ότι “στο κτίριο δεν υπάρχει Άσυλο” και ότι “μια μικρή ομάδα φοιτητών μπλοκάρει την επιστημονική ανάπτυξη αφού στο κτίριο είναι να εγκατασταθεί ο κόμβος ευρυζωνικού δικτύου οπτικών ινών”. Να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα: Καταρχήν η κατάληψη δεν έγινε από μια μικρή ομάδα αλλά από το Σύλλογο Φοιτητών (μετά από απόφαση μαζικότατης Γενικής Συνέλευσης) και πολλούς Χανιώτες διαδηλωτές. Δε θέλουμε να σταματήσουμε την τεχνολογική ανάπτυξη, ίσα ίσα που θέλουμε να υπάρχει δωρεάν ίντερνετ στο σπίτι κάθε Χανιώτη, γι’ αυτό δηλώσαμε από την πρώτη στιγμή ότι θέλουμε να τοποθετηθεί ο κόμβος σε ειδικό χώρο του κτιρίου όπου θα έχουν πρόσβαση μόνο οι τεχνικοί, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δε θα έχει στέγη ο Σύλλογος Φοιτητών. Ο πρύτανης Γρυσπολάκης όμως επιμένει στον πόλεμο εντυπώσεων και δεν προχωράει τις διαδικασίες για να ξεκινήσει το έργο.

Ιούνης 2007: Ο πρύτανης Γρυσπολάκης καλεί το σύλλογο φοιτητών να εγκαταλείψει το κτίριο μέχρι τις 26 Ιούνη για να αρχίσουν τα έργα. Μήπως τον ενοχλεί η παρουσία του συλλόγου μέσα στην πόλη τη στιγμή που η κυβέρνηση αλλά και μερίδα καθηγητών μέσα στο Πολυτεχνείο εντείνουν την επίθεσή τους ενάντια στο φοιτητικό κίνημα; (βλ. Ακύρωση συλλόγου φοιτητών ΗΜΜΥ μέσα στα όργανα συνδιοίκησης).

Θέλουμε και πετυχαίνουμε το κτίριο που κατακτήσαμε να είναι κομμάτι και χώρος του Πολυτεχνείου, να είναι ανοιχτό σε όλους τους φοιτητές του πολυτεχνείου, τις πολιτικές και πολιτιστικές ομάδες, στους σπουδαστές του ΤΕΙ, σε όλους τους εργαζόμενους, τους μαθητές, τους δασκάλους, τους μετανάστες και τους ανέργους. Αλλά κυρίως να είναι ο χώρος που θα δραστηριοποιούνται εκείνες οι κοινωνικές ομάδες και Σύλλογοι που έχουν δώσει μάχες στο πλευρό του Συλλόγου Φοιτητών και θα συνεχίσουν να δίνουν.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ

Πηγή: ecocrete.gr
—————————————————————————————————————————————————-

Εκ νέου κρίση στο Πολυτεχνείο Κρήτης, με επικίνδυνους χειρισμούς της διοίκησης.

[Εκδοχές του δημοσιεύθηκαν: ΠΑΤΡΙΣ, 16.1.2010, http://www.patris.gr/articles/172664/ , ΑΛΦΑΒΗΤΑ 21/1/2010, http://www.alfavita.gr/ank_b/ank21_1_10_0520.php  Χανιώτικα Νέα 27.1.2010]

Τα πρόσφατα γεγονότα, με την κατάληψη του κτιρίου της διοίκησης, έρχονται σε συνέχεια και ως αποτέλεσμα ενεργειών των τελευταίων ετών, ενεργειών, για τις οποίες, δυστυχώς, δεν είναι άμοιρη ευθυνών η διοίκηση του Ιδρύματος.

 

Η τελευταία, ιδιαίτερα μετά το γνωστό πραξικοπηματικό τρόπο εκλογής της από 27.8.2008 (με παρουσία εξωπανεπιστημιακών τραμπούκων, κλοπή και καταστροφή των 2 εκ των 4 καλπών, αποκλεισμό 3.231 προπτυχιακών και μεταπτυχιακών εκλεκτόρων, κ.ο.κ.), δεν διαθέτει τη νομιμοποίηση εκείνη, το ηθικό και παιδαγωγικό κύρος, που θα της επέτρεπε να διασφαλίζει θεσμικά την ενότητα, την εύρυθμη λειτουργία και την προαγωγή του ερευνητικού και διδακτικού μας έργου. Έχοντας δημιουργήσει ζοφερό προηγούμενο καταστρατήγησης του Πανεπιστημιακού Ασύλου, μεσούντος του μεγαλειώδους πανεκπαιδευτικού κινήματος που οδήγησε στη ματαίωση της άρσης του άρθρου 16 του Συντάγματος (περί δημόσιου χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης), με την πρόσκληση δυνάμεων καταστολής (ΜΑΤ), χημικό πόλεμο και αιματοκύλισμα φοιτητών μας στο κέντρο των Χανίων (1.6.2006), οδήγησε έκτοτε, με σύσσωμη την αλληλεγγύη των συμπολιτών μας, στην κατάληψη του κτιρίου Παπαδόπετρου από τους φοιτητές.

 

Έκτοτε, το κτίριο αυτό, παρά την εγκατάλειψη και την παλαιότητά του, με σκληρή εθελοντική εργασία των φοιτητών, μετετράπη εν πολλοίς σε πολιτιστικό, συνδικαλιστικό και κοινωνικό κέντρο, ανοικτό στην κοινωνία των Χανίων, υπό τη διαχείριση του φοιτητικού συλλόγου. Θεατρικές, μουσικές, χορευτικές, λογοτεχνικές, φωτογραφικές, κινηματογραφικές, επιστημονικές, κ.ά. δραστηριότητες, βρήκαν εδώ φιλόξενη στέγη. Εκ των πραγμάτων, ο χώρος αυτός καταξιώθηκε ως οργανικό ζωντανό κύτταρο, με τη συμμετοχή εκατοντάδων μελών της κοινότητας του Ιδρύματος και συμπολιτών μας, ένα κύτταρο που προωθούσε την ώσμωση της δημιουργικότητας και της αυτενέργειας Πολυτεχνείου-πόλης. Μεγαλειώδης εκδήλωση διεθνιστικής κοινωνικής αλληλεγγύης των φοιτητών μας, ήταν η μετατροπή του κτιρίου και σε στέγη του αγώνα των μεταναστών απεργών πείνας (2008) που συγκλόνισε την κοινωνία των Χανίων.

 

Ο πραξικοπηματικώς ασκών τη διοίκηση του Ιδρύματος, κ. Ι.Γρυσπολάκης, συνοδευόμενος από αστυνομικές δυνάμεις, σε περίοδο διακοπών (23.12.2009) προέβη σε διάρρηξη του κτιρίου και αλλαγή κλειδαριών, ενώ την επομένη των Χριστουγένων, με συνοδεία ΜΑΤ, προέβη σε αρπαγή και μεταφορά σε άγνωστη διεύθυνση, περιουσιακών στοιχείων και εξοπλισμού του κτιρίου (όλων των κουφωμάτων, ηλεκτρονικών υπολογιστών, βιβλίων της βιβλιοθήκης, προβολέων, επίπλων, κ.ο.κ.). Τα παραπάνω συνιστούν κατάφορη παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου, που δημιουργεί κακό προηγούμενο και δηλητηριάζει την παιδαγωγική και επιστημονική ατμόσφαιρα.

 

Οι ασκούντες τη διοίκηση διατείνονται ότι δεν υφίσταται θέμα ασύλου, δεδομένου ότι δεν διεξάγονται στο χώρο αυτό προγραμματισμένα μαθήματα. Προς τι αυτή η συσταλτική ερμηνεία του ασύλου; Άραγε όλες αυτές οι πολιτιστικές δραστηριότητες, οι διαλέξεις, οι συλλογικές μελέτες, τα σεμινάρια, τα μαθήματα Ελεύθερου Λογισμικού-Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα, κ.ο.κ. δεν συνιστούν εκπειδευτικό-μορφωτικό έργο; Έτσι επιβραβεύουμε την πρωτοβουλία και τη δημιουργικότητα των νέων μας;

 

Σπασμωδικές κινήσεις στα όρια θεσμικοτητας-εξωθεσμικότητας, επιτείνουν την κατάσταση, παγιώνοντας την εντύπωση ότι προτάσσεται και θεσμοθετείται το “δίκαιο” των εκάστοτε επιτήδειων, που αιφνιδιάζοντας και ασκώντας βία (με “γιουρούσια” και πρακτικές μπουκαδόρων) δημιουργούν τετελεσμένα, οδηγώντας το Ίδρυμα σε επικίνδυνο φαύλο κύκλο, πέρα κι έξω από κάθε ακαδημαϊκή δεοντολογία. Συνάδουν άραγε όλα αυτά με σώφρονα και συνετή στάση πανεπιστημιακών δασκάλων, με τρεις δεκαετίες εμπλοκή-σύμφυση σε διοικητικές λειτουργίες;

 

Αυτές οι πρακτικές, αναγόμενες σε κυρίαρχο υπόδειγμα διδασκόντων, καταρρακώνουν το κύρος και την αξιοπιστία των τελευταίων, ακυρώνουν την όποια δημιουργικότητα της παιδαγωγικής αλληλεπίδρασης, φαλκιδεύοντας την με την κατίσχυση της εξουσιαστικής “τιμωρίας”,της τιθάσευσης, του πειθαναγκασμού. Δεν νοείται πανεπιστημιακή παιδεία που προτάσσει πρακτικές ρεβανσισμού έναντι των νέων,  πρακτικές “μαστιγίου και καρότου”. Υπάρχει μια θεμελιώδης παιδαγωγική αρχή: το κύρος του δασκάλου και ο σεβασμός προς αυτόν δεν επιβάλλεται αυταρχικά, αλλά κατακτάται με κόπο, όχι μόνο με όσα λέει εκ καθέδρας, αλλά κυρίως με όσα δηλώνει η στάση ζωής του, με τη συνέπεια λόγων και έργων, με την όλη προσωπικότητά του. Βάσει αυτής της αρχής, η συχνότητα και η ένταση της προσφυγής του δασκάλου σε αυταρχισμό, είναι αντιστρόφως ανάλογες του πραγματικού επιστημονικού και παιδαγωγικού του κύρους. Ο δάσκαλος, ακόμα και αν διαφωνεί με ενέργειες και ιδέες των φοιτητών (πράγμα καθ’ όλα φυσικό), δεν επιδιώκει την εξόντωση των τελευταίων, αλλά την δια της πειθού παιδαγωγία.

 

Ορισμένοι, δεν συνειδητοποιούν ότι η όποια καιροσκοπική δράση που στοχοποιεί τους νέους, γεννά αντίστοιχη αντίδραση, ότι σπέρνοντας καιροσκοπικά ανέμους, είναι δεδομένο πως θα θερίσουν απρόβλεπτες θύελλες (ο Δεκέμβρης του 2008 δεν ήταν τυχαίος). Με δεδομένο το “τις ήρξατο χειρών αδίκων” και αλλεπάλληλες αυταρχικές ενέργειες, που θέτουν τη φοιτητιώσα νεολαία του Ιδρύματος στη θέση του προς εξόντωσιν εχθρού ενός άνευ όρων και ορίων “ολοκληρωτικού πολέμου”, οι συνέπειες μπορεί να είναι απρόβλεπτες.

 

Αναμενόμενη “συγκομιδή” αυτής της “σποράς” ήταν και η πρόσφατη ολιγοήμερη κατάληψη της διοίκησης. Διαφωνώ με το σκεπτικό της αυτόκλητης ανάληψης τέτοιου τύπου δράσης, ερήμην των συλλογικών οργάνων του Ιδρύματος (γεγονός που, ευτυχώς, συνειδητοποιήθηκε έγκαιρα), αλλά οφείλω να κατανοήσω την αγανάκτηση και την οργή που γεννούν παρόμοιες ενέργειες ακραίου διοικητικού αυταρχισμού.

 

Σε πρόσφατες δηλώσεις του ο κ. Γρυσπολάκης εξέφρασε την ετοιμότητά του να ενοικιάσει κτίριο στο κέντρο της πόλης για να στεγάσει τις προαναφερθείσες δραστηριότητες που φιλοξενούσε το κτίριο Παπαδοπέτρου. Εξακολουθεί να επικαλείται ως θέσφατο κάποια απόφαση της Συγκλήτου για χρήση του ως άνω κτιρίου από εργαστήρια του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών. Κατ’ αρχάς, οι αποφάσεις της Συγκλήτου (αυτών που αφορούν τη χρήση κτιρίων συμπεριλαμβανομένων) δεν είναι θέσφατα, αλλά αναπροσαρμόζονται σε συνάρτηση με τις εκάστοτε ερευνητικές, εκπαιδευτικές και πολιτιστικές ανάγκες του Ιδρύματος.

 

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της αυθαίρετης παραχώρησης από τους ασκούντες τη διοίκηση της μερίδας του λέοντος του κτιρίου Επιστημών (εξ’ υπαρχής κατασκευασμένου και προοριζόμενου για το Γενικό Τμήμα) στο Τμήμα Ηλεκτρονικών Μηχανικών Η.Υ., ως επιστέγασμα μιας αγοραίας “αξιολόγησης” συνεισφοράς και αναγκών. Όσο αφορά δε το επίμαχο κτίριο Παπαδόπετρου, οι αλλεπάλληλες αλλαγές προθέσεων χρήσης και οι παλινωδίες της διοίκησης είναι εντυπωσιακές: ήταν ενοικιαζόμενο σε ιδιώτη επιχειρηματία, και στη συνέχεια προοριζόταν διαδοχικά για στέγη των Δημοσίων Σχέσεων του Ιδρύματος, έδρα Εταιρείας Διαχείρισης Υδάτινων Πόρων, έδρα του κόμβου Ευρυζωνικών Δικτύων και τελικά -έδρα εργαστηρίων του Τμήματος Αρχιτεκτόνων… Εγείρεται λοιπόν το εύλογο ερώτημα: εφ’ όσον θα διατεθούν ούτως ή άλλως πόροι για ενοικίαση κτιρίου, γιατί να μη διασφαλιστεί χώρος πλησίον της Αρχιτεκτονικής, ώστε να μη ταλαιπωρούνται με επιπρόσθετες μετακινήσεις (λόγω επιπλέον διασποράς δραστηριοτήτων) οι συνάδελφοι, το προσωπικό και οι φοιτητές της Αρχιτεκτονικής;

 

Με δεδομένη την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, προς εκτόνωση της έντασης, είναι σκόπιμο η Σύγκλητος να αποφασίσει την ανακαίνιση του Μεγάρου Παπαδόπετρου, ώστε θεσμικά πλέον (και όχι τελώντας υπό κατάληψη), να μετατραπεί -υπό όρους συνδιαχείρισης όλων των συλλόγων του Πολυτεχνείου και της Συγκλήτου- σε πολιτιστικό και κοινωνικό κέντρο της κοινότητας του Ιδρύματος, ανοικτό και στην κοινωνία των Χανίων.

 

Υπάρχει ωστόσο και ένα έκδηλο πλέον μείζον ζήτημα. Τα προβλήματα του Ιδρύματος και της Ανώτατης Παιδείας είναι πολλά και περίπλοκα. Τα τελευταία χρόνια, όπως διαπιστώνεται σε συζητήσεις εντός και εκτός του Ιδρύματος (παρά την αδυναμία έκφρασης και το διάχυτο φόβο που τείνει να επικρατεί), οι νυν ασκούντες τη διοίκηση υπό τον κ. Ι.Γρυσπολάκη, με τη σπουδή τους να είναι βασιλικότεροι του βασιλέως (της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας) στην αντιμεταρρύθμιση, αδυνατούν να λύσουν αυτά τα προβλήματα. Η αδυναμία τους δεν έγκειται στο ότι απλώς είναι μέρος των προβλημάτων, αλλά στο ότι εκ των πραγμάτων, με τις ενέργειες, τον αυταρχισμό και την αυθαιρεσία  που χαρακτηρίζουν πράξεις και παραλείψεις τους, είναι οι ίδιοι πλέον βασικό αίτιο που προκαλεί και οξύνει εμπρηστικά προβλήματα. Δημιουργούν πλέον την αίσθηση μαθητευόμενων μάγων, που δεν είναι εις θέση να ελέγξουν τα στοιχειά που ενεργοποιούν. Το πρόβλημα δεν είναι προσωπικό. Είναι πρωτίστως θεσμικό, επιστημονικό και παιδαγωγικό.

 

Η μόνη σοβαρή κίνηση εκ μέρους τους, εν όψει και της εκδίκασης της σχετικής προσφυγής στο Συμβούλιο Επικρατείας, θα ήταν να παραιτηθούν, ώστε να δρομολογηθεί μια διάδοχη κατάσταση, που ενδέχεται να αποκαταστήσει στοιχειώδες ακαδημαϊκό πνεύμα και κλίμα πανεπιστημιακής διαλογικότητας στο πολύπαθο Ίδρυμά μας. Όσο η κατάσταση αυτή θα χρονίζει, θα κακοφορμίζει περαιτέρω και θα καθιστά βαρύτερη την ευθύνη, όχι μόνον αυτού του τύπου της διοίκησης, αλλά και όσων εξ ημών καθίστανται συνένοχοι με την ανοχή και την αδράνειά τους.

 

Διοικήσεις και πανεπιστημιακοί έρχονται και παρέρχονται. Εκείνο που έχει τη μείζονα σημασία είναι η διαγενεακή παρακαταθήκη παιδείας και πολιτισμού που λόγω και έργω κληροδοτούμε στις επόμενες γενεές.

 

Με τιμή

Επίκουρος Καθηγητής Φιλοσοφίας

Δημήτρης Πατέλης

Πηγή: ilhs.tuc.gr

>>>

Τί δήλωνε τότε ο πρώην πρύτανης κ. Γρυσπολάκης για το κτίριο Παπαδοπέτρου

(η ύπαρξη δήθεν «ναρκωτικών» ως καλή δικαιολογία για να επέμβει η Πολιτεία και η Αστυνομία)

>>>

Καταγγελίες για ναρκωτικά σε κτήριο του Πολυτεχνείου Κρήτης

11-09-10

Σε καταφύγιο περιθωριακών ατόμων αλλά και χρηστών ουσιών έχει μετατραπεί το Μέγαρο Παπαδοπετρου, στο κέντρο της πόλης των Χανίων, όπως ανέφερε σήμερα ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης Ιωακειμ Γρυσπολακης.

Το Μέγαρο, ένα παλιό νεοκλασικό αρχοντικό, είναι κληροδότημα του Πολυτεχνείου Κρήτης και πρόκειται να στεγάσει την Αρχιτεκτονική σχολή.

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια τελούσε υπό κατάληψη, εγκαταλείφθηκε και ερήμωσε, ενώ ο εργολάβος που ανέλαβε την αποκατάσταση του εγκατέλειψε το έργο, όπως δήλωσε ο πρύτανης.

«Η εργολαβία είχε ανατεθεί το Δεκέμβριο του 2009 σε κάποιο εργολάβο, ο οποίος μας κατήγγειλε κατά επανάληψη πως απειλήθηκε και η ζωή του και η περιουσία του από γνωστούς ανθρώπους, φοιτητές του Πολυτεχνείου Κρήτης και επομένως αυτός αποφάσισε να μην συνεχίσει», είπε.

Μετά από αυτό, στις 7 Σεπτεμβρίου, έγινε νέος διαγωνισμός στον οποίο το παρών έδωσαν 15 εργολάβοι, οι οποίοι, ωστόσο, δεν υπέβαλαν προσφορές υποστηρίζοντας πως το κτίριο είναι υπό κατάληψη.

Όπως είπε ο πρύτανης, « προχθές μπήκαμε μέσα το καθαρίσαμε, βρήκαμε μέσα σύριγγες, βρήκαμε μια χούφτα από υπνοστεντον – μου είπαν ότι είναι ναρκωτικά χάπια – βρήκαμε μια βρωμιά πρωτοφανή, κλεμμένες όλες οι σωληνώσεις ψύξης και θέρμανσης, του κτηρίου, αξίας περίπου 30,000 ευρώ».

Ο κ. Γρυσπολάκης είπε πως έλειπε ακόμα και η σιδερένια πόρτα του εργοταξίου που υπήρχε στην είσοδο του κτηρίου.

Το γεγονός καταγγέλθηκε στις αστυνομικές αρχές ενώ στην επόμενη συνεδρίαση της συγκλήτου θα γίνει νέα πρόσκληση των εργολάβων με την ελπίδα αυτή την φορά ο διαγωνισμός να μην αποβεί άγονος.

http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ

 

Πηγή: http://www.edugate.gr/content/kataggelies-gia-narkotika-se-ktirio-toy-polytexneioy-kritis

—————————————————————————————————————————————————-
Για τις Πρυτανικές εκλογές στο Πολυτεχνείο Κρήτης
που ακύρωσαν την εκλογή του πρύτανη κ. Γρυσπολάκη 
(τη θέση του κατέλαβε τελικά ο έτερος υποψήφιος και παλαιότερος πρύτανης κ. Φίλης, κατόπιν προσφυγής του στο ΣτΕ που έκρινε τις εκλογές ως άκυρες)
Ανακοίνωση του Συλλόγου Φοιτητών (27-08-08)
ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ: Παράνομες οι πρυτανικές εκλογές (ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ – 29/08/08)

ΕΚΛΟΓΕΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

Σήμερα Τετάρτη 27 Αυγούστου πραγματοποιήθηκαν οι πρυτανικές εκλογές στο Πολυτεχνείο Κρήτης, μετά την χθεσινή απόφαση του Συλλόγου Φοιτητών να επιτρέψει την διεξαγωγή τους. Απ’ το πρωί στον χώρο που είχαν στηθεί οι κάλπες στις οποίες ψήφιζαν τα μέλη ΔΕΠ και οι εργαζόμενοι του ιδρύματος έκανε την εμφάνισή της μια ομάδα 7-8 ατόμων “φουσκωτών” – παρακρατικών – ανθρώπων της νύχτας. Όταν μέλη του Συλλόγου φοιτήτων αντιλήφθηκαν την παρουσία τους, συγκεντρώθηκαν στο χώρο (το χώρο της Πρυτανείας του Πολυτεχνείου Κρήτης) για να προασπίσουν το ακαδημαϊκό άσυλο και ζήτησαν από τους μπράβους να αποχωρήσουν. Τότε οι μπράβοι κινήθηκαν επιθετικά εναντίων των φοιτητών και μάλιστα ένας απ’ αυτούς επιτέθηκε σε μέλος του Συλλόγου και εκπρόσωπο των φοιτητών στη Σύγκλητο του Πολυτεχνείου Κρήτης, ενώ αρκετοί απ’αυτούς πήραν στα χέρια τους παλούκια και καδρόνια.

 

Όταν ρωτήθηκαν για τον λόγο της παρουσίας τους στο χώρο απάντησαν ότι έφτασαν μετά από πρόσκληση του νυν Πρύτανη Ι.Γρυσπολάκη, με την αιτιολογία ότι φοβόταν για την σωματική του ακεραιότητα.

 

Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Η κυβέρνηση κι ο πρύτανης Γρυσπολάκης κάνουν φανερό ότι ο μόνος τρόπος για να εφαρμοστεί ο νέος Νόμος Πλαίσιο (μέρος του οποίου είναι οι πρυτανικές εκλογές) είναι η τρομοκρατία και η βία, όπως ακριβώς συνέβη και στα υπόλοιπα ιδρύματα της χώρας (βλ. ΠΑ.ΠΕΙ, Α.Π.Θ.).

 

Για μας η διαδικασία των πρυτανικών εκλογών είναι διπλά παράνομη. Πρώτον, επειδή γίνεται σύμφωνα με νόμο που ψηφίστηκε στη Βουλή, με 151 βουλευτές, τη στιγμή που πορεία 50.000 φοιτητών χτυπιώταν αλύπητα απ’ τις δυνάμεις καταστολής και έχει βρει αντίθετο το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας. Δεύτερον, επειδή ο Πρύτανης της Βίας Ι.Γρυσπολάκης ακολουθώντας την παράδοση που ο ίδιος δημιούργησε όταν κάλεσε τα ΜΑΤ να χτυπήσουν την πορεία του Συλλόγου μας την 1η Ιούνη 2006, επιλέγει τις δυνάμεις όχι του κράτους αλλά του παρακράτους για να επιβάλλει την επανεκλογή του.

 

Κάθε απειλή κατά της σωματικής ακεραιότητας οποιουδήποτε μέλους του Συλλόγου μας την επόμενη περίοδο φέρει σαν υπεύθυνο τον κ. Ι.Γρυσπολάκη και τους μπράβους του.

 

Δηλώνουμε ότι δεν υποκύπτουμε στην τρομοκρατία της κυβέρνησης και των υπαλλήλων της. Με απόφαση (26/8/08) της γενικής μας Συνέλευσης καλούμε και τους υπόλοιπους Συλλόγους Φοιτητών σε νέο γύρο κινητοποιήσεων τον Οκτώβριο ενάντια στο Νέο Νόμο Πλαίσιο και την παραβίαση του Συντάγματος που αποτελεί ο νόμος περί Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών.

 

Καλούμε κάθε πολίτη, σύλλογο, σωματείο και πολιτικό φορέα στην πόλη να καταδικάσουν τα γεγονότα, τον υπεύθυνο τους Ι.Γρυσπολάκη, και να σταθούν στο πλευρό των φοιτητών προστατεύοντας τους, όπως έχουν κάνει και στο παρελθόν (την περίοδο των ΠΣΕ όπου ο τότε πρύτανης Σωτηρόπουλος έφερνε πάλι μπράβους να δείρουν τους φοιτητές). Η δημοκρατική κοινωνία των Χανίων έχει αποδείξει, και ελπίζουμε πως θα το κάνει άλλη μια φορά, την αποδοκιμασία της απέναντι στη βία κατά φοιτητών.

 

Η ΒΙΑ ΚΑΙ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΓΡΥΣΠΟΛΑΚΗ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΠΡΑΒΩΝ ΤΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

Σύλλογος Φοιτητών Πολυτεχνείου Κρήτης

Πηγή:
Π.Ο.Σ.Δ.Ε.Π. – A.E.I., Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού των ΑΕΙ, Hellenic Federation of University Teachers’ Associations
**********************************************************************************************************
Λίγα λόγια για την πόλη των Χανίων, την Αρχιτεκτονική της
&
την Αρχιτεκτονική Σχολή του Πολυτεχνείου Κρήτης
>>>
Η αρχιτεκτονική της πόλης των Χανίων

Στην όμορφη πόλη των Χανίων αναμειγνύεται αρμονικά η σύγχρονη, η Βενετική, η Τούρκικη και η παραδοσιακή αρχιτεκτονική, δημιουργώντας μια μοναδική και ελκυστική εικόνα.

Αρχαιολογικοί χώροι, ναοί, πλατείες, και μοναδικά κτίρια στολίζουν τον ελκυστικό και γεμάτο γοητεία δήμο Χανίων.

Το 1964 η πόλη των Χανίων χαρακτηρίστηκε από την Πολιτεία ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και καταβάλλεται έντονη προσπάθεια για τη διατήρηση και ανάδειξη του ιστορικού χαρακτήρα της.

Βασικός σκοπός του προγράμματος είναι η διάσωση όλων των ιστορικών περιόδων της παλιάς πόλης, η ανάδειξη και η προβολή του πολιτιστικού της χαρακτήρα, με την παράλληλη αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της και την ορθή ανάπτυξη των κοινωνικοοικονομικών δραστηριοτήτων της.

Γιατί παρά την έντονη ανάπτυξη των τελευταίων χρόνων, τις επεμβάσεις, τις καταστροφές και τις μοντέρνες αρχιτεκτονικές αντιλήψεις, η παλιά πόλη μας κατάφερε να διατηρήσεις σε μεγάλο βαθμό το ιστορικό της πρόσωπο.

Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου (Κ.Α.Μ.) – Μεγάλο Αρσενάλι

*

*

*

*

*

Το Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου (Κ.Α.Μ.) είναι αμιγής Δημοτική Επιχείρηση με έδρα τα Χανιά , ενταγμένη στο Δίκτυο Αρχιτεκτονικής της Επικράτειας Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού. Ιδρύθηκε το 1997 με πρωτοβουλία του Δήμου Χανίων και επιχορηγείται κατά το ήμισυ από το δήμο Χανίων και το Υπουργείο Πολιτισμού.

Στόχος του ΚΑΜ παραμένει, από την πρώτη διατύπωση του προγράμματός του, η ανάληψη διαφόρων δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων, που θα εστιάζουν το ενδιαφέρον τους στα προβλήματα της διαχείρισης του χώρου και της Αρχιτεκτονικής, της τέχνης που σχετίζεται άμεσα με αυτήν.

Τα προβλήματα αυτά είναι ιδιαίτερα αισθητά στη Κρήτη, την Ελλάδα και γενικότερα τις Μεσογειακές χώρες, όπου η απρογραμμάτιστη και αποσπασματική τουριστική δραστηριότητα καταστρέφει το περιβάλλον, το κεφάλαιο που προστατεύει την ανθρώπινη ύπαρξη και που στηρίζει τον τουρισμό.

Η αρχιτεκτονική ως τέχνη που άμεσα σχετίζεται με το κλίμα, τις ειδικές συνθήκες του τόπου στον οποίο πραγματοποιείται, και με την κοινότητα, της οποίας τα προβλήματα διαχειρίζεται, υφίσταται σήμερα ένα απίστευτο διωγμό καθώς περιορίζεται σε προτάσεις, που μοναδικό στόχο έχουν τη γρήγορη επένδυση και απόδοση και που αδιαφορούν για το αποτέλεσμα, τα κτίσματα και γενικότερα την διαμόρφωση του χώρου. Σήμερα λοιπόν που σχεδόν κανείς δεν ενδιαφέρεται για την αρχιτεκτονική και την εν γένει διαχείριση του χώρου, οφείλουμε να φέρουμε στο κέντρο του ενδιαφέροντος των αρχών και των κατοίκων αυτών των μαγικών τόπων, την τέχνη της Αρχιτεκτονικής και τις αξίες που απορρέουν από αυτήν.

Κι ακόμα οφείλουμε να προβάλλουμε εκείνα τα χαρακτηριστικά της, που αντιπροσωπεύουν αυτό που θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι εκφράζει την «Μεσογειακή ταυτότητά» της και που προκύπτουν από την ιδιαιτερότητα της διαχείρισης του χώρου στις Μεσογειακές χώρες.

Στόχος του Κ.Α.Μ. λοιπόν είναι να αποκαταστήσει τον σεβασμό προς το φυσικό περιβάλλον και να επιχειρήσει να αποδώσει ξανά στο χτισμένο την αξία του ως έργο πολιτισμού.

—————————————————————————————————————————————————-
Γαλλική Σχολή – Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Πολυτεχνείου Κρήτης

*

*

*

Στη Χαλέπα, πριν το Παλάτι και το σπίτι του Βενιζέλου, συναντούμε το κτίριο της τέως Γαλλικής Σχολής των Καλογραιών, του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ.

 

Πρόκειται για ευρύχωρο και άνετο κτίριο, περιτριγυρισμένο από ψηλό και καλοχτισμένο περιβολότοιχο, αν και αυτός περιέκλειε χώρο όχι και λίγων στρεμμάτων. Στη Σχολή διδάχθηκαν τη διεθνή τότε Γαλλική γλώσσα, πολλές γενεές κοριτσιών των καλύτερων οικογενειών της πόλης. Το ακίνητο αγοράσθηκε στις 20-11-1895 και στοίχισε, τελικά, 27.453 χρυσά φράγκα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων μεταβίβασης (συμβολαιογραφικά, εγγραφή στο Υποθηκοφυλακείο κλπ.).

 

Ήταν ιδιοκτησία του Ντεφτερδάρη (δηλ. του προϊστάμενου των οικονομικών υπηρεσιών της Διοίκησης), ενώ το κτίσμα που υπήρχε είχε ανεγερθεί από προηγούμενο ιδιοκτήτη,τον Χουσεΐν Πασά. Το αρχικό οικόπεδο συνόρευε με τα κτήματα του Θεμιστοκλή Μητσοτάκη, της Νεσρές Χανούμ Μελιγγουνοπούλας, συζύγου Χουσεΐν Καλλιοντζάκη, με το δρόμο των βυρσοδεψείων και με το δρόμο της Χαλέπας. Η έκταση του ακινήτου ήταν 8746 τ.μ. και το συμβόλαιο πώλησης είχε αριθμό 14560/8-11-1895.

 

Το σπίτι αγοράστηκε στο όνομα «Τάγμα των Αδελφών του Αγίου Ιωσήφ Χαλέπας Χανίων» και περιλάμβανε τρία ισόγεια δωμάτια, δυο διαδρόμους και πέντε ανώγεια δωμάτια, αμπέλι 20 εργατών,πηγάδι, περιβόλι και άλλους βοηθητικούς χώρους. Συμβαλλόμενοι ήταν ο Εσσάτ Βέης Χατατζαδές, η Αδελφή Άννα Ιωσήφ Ποκάρ και συμβολαιογράφος ο Νικ. Ι. Στεφανίδης. Μάρτυρες υπογράφουν ο Ιωάννης Σερβάκης και ο Χριστόφορος Κιαγιαδάκης. Ο πωλητής υπογράφει ως πληρεξούσιος της συζύγου του Σενιγές Χανούμ, θυγατέρας του Μελέκ Βέη από το Ηράκλειο.

 

Το κτίριο σήμερα ανήκει στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Έχουν διαμορφωθεί αίθουσες διδασκαλίας και χώροι γραφείων. Το κτίριο χρησιμοποιείται κυρίως για διαλέξεις, εργαστήρια, συνέδρια κ.τ.λ.

Διεύθυνση: Ελ. Βενιζέλου 127

Πηγή:  skyscrapercity.com

**********************************************************************************************************

 

 

BlackMediterraneanPirate  

 Σύντομος    Σύνδεσμος          wp.me/pPn6Y-cmC
Advertisements

25 σκέψεις σχετικά με το “Βύσματα και γλάστρες δε χρειάζονται στην Αρχιτεκτονική Πολυτεχνείου Κρήτης

  1. Χαμός.

    Δυο λόγια πληροφοριακά.

    Μέχρι τη δεκαετία του 90 στην Ελλάδα υπήρχαν δυο αρχιτεκτονικές σχολές: Του ιστορικού ΕΜΠ με ιστορία ενός αιώνα, και του ΑΠΘ, που νομίζω ιδρύθηκε περίπου το 50. Σήμερα είναι νομίζω 6 σε διάφορες πόλεις.

    Η Αρχιτεκτονική ήτανε πάντα μια σχολή πολυτελείας κατά κάποιο τρόπο, όπως εξάλλου και η σπουδές γενικά έχουν ταξικό χαρακτήρα, κάτι που οφείλεται στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που αναπαράγει και δεν αίρει τις ταξικές διαφορές. Ειδικά για την Αρχιτεκτονική αυτό είναι πιο ξεκάθαρο, και μόνο από το γεγονός πως τα δυο μαθήματα επιλογής που δίνονται υποχρεωτικά στις πανελλήνιες εξετάσεις για την εισαγωγή σε αυτή τη σχολή (ελεύθερο και γραμμικό σχέδιο), παλαιότερα δεν διδάσκονταν καν στη δευτεροβάθμια, αργότερα εισήχθησαν υποτυπωδώς και γελοιωδώς, και από του χρόνου καταργούνται και πάλι. Έτσι, ένα παιδί που στο οικογενειακό του περιβάλλον δεν έχει κατάλληλες προσλαμβάνουσες παραστάσεις, ώστε να ξέρει τι είναι το σχέδιο, ή ζει σε μια επαρχιακή πόλη που δεν έχει φροντιστήρια σχεδίου, ουσιαστικά αποκλείεται από αυτή την επιλογή. Γι αυτό ήταν και είναι συνηθισμένο το φαινόμενο, σε αυτή τη σχολή να εισάγονται κατά πλειοψηφία παιδιά μηχανικών ή πάντως μορφωμένων οικογενειών. Τα ίδια αυτά παιδιά έχουν όλες τις προϋποθέσεις για μεταπτυχιακά – διδακτορικά στο εξωτερικό, κάτι που ένα φτωχόπαιδο που δουλεύει και σπουδάζει, ούτε στον ύπνο του δεν βλέπει, μια και κοιτά πώς να τελειώσει για να μπει στην παραγωγή. Ξέρω προσωπικά συγκεκριμένες τέτοιες περιπτώσεις, παιδί από ορεινό χωριό που μπήκε μετά από πολλές θυσίες και προσπάθειες, δούλευε όλα τα χρόνια και δεν έβλεπε την ώρα να τελειώσει να βγει στην αγορά να βγάζει μεροκάματο να ζει και την πατρική οικογένεια. Έτσι, ακαδημαϊκή καριέρα θα ακολουθήσουν κατά κανόνα τα παιδιά των αστικών, μέσων και μεγαλοαστικών οικογενειών.

    Αυτή είναι η αντίρρηση μου σε κάτι που γράφεις στην αρχή Πειρατή:

    “Αλίμονο: κάποιοι να τρώνε τα νιάτα τους στην ξενιτιά και τη μελέτη για να φέρουν νέες ιδέες στη χώρα και γυρνώντας πίσω να βρίσκουν όλες τις πόρτες κλειστές, ενώ κάποιοι που δεν μετακινήθηκαν απ΄την πόλη τους και το σπίτι του μπαμπάκα τους (που έχει “γνωριμίες”), να βρίσκουν στο δρόμο τους απλωμένα κόκκινα βελούδινα χαλιά για να πατήσουν.”

    • Ναι. Έχουμε υπ΄όψη μας και για το ΤΕΙ Χαλκίδας.

      Εκεί βολεύονται ξώφαλτσα αρκετοί «ημέτεροι» (είναι δίπλα στην Αθήνα, βλέπετε, βολεύει, 1 ωρίτσα απόσταση, δεν χρειάζεται καν αλλαγή τόπου διαμονής), μέχρι να «σκάσει μύτη» κατάλληλη θεσούλα σε Υπουργείο χαλαρό (για να μην κουράζονται) και υπεράνω κάθε υποψίας.

      Εξωφρενικό Παράδειγμα από τα τέλη της δεκαετίας ΄80:
      βοηθός Καθηγητή χωρίς καν Απολυτήριο Λυκείου!!!

      Στα ΤΕΙ επίσης γίνεται της τρελής, ειδικά με τους «Ειδικούς Επιστήμονες», «Ειδικούς Συνεργάτες».

      Μάλιστα έχει ανοίξει το ΕΑΠ (Ανοιχτό Πανεπιστήμιο) και την «πίσω πόρτα», για να τακτοποιούν με ειδική προτεραιότητα τα «μεταπτυχιακά» τους που δεν έχουν κάνει, αλλά διδάσκουν σε ΤΕΙ.

      Με αυτό το ΕΑΠ, πάλι, παίζει να γίνεται πανηγύρι κάτω απ΄τη μύτη μας.

      Παρατηρήσαμε πολιτικούς διορισμένους σε θέση καθηγητή εκεί, που την κρατάνε καβατζαρισμένη, και πολιτικούς που δεν είχαν προλάβει να σπουδάσουν, οπότε κληρώθηκαν γρήγορα-γρήγορα (νόμιμα άραγε;;; το ευχόμαστε… ίσως… γιατί κάποιοι περιμένουν 5 χρόνια και βάλε να κληρωθούν) και κάνουν και τις σπουδούλες τους, μην τους κατηγορήσουν για αμόρφωτους, όταν θα χτυπάνε τα ανώτατα κλιμάκια (που ξέρεις, με το σπρώξε-γλείψε, μπορεί κάποτε να καταφέρουν να φτάσουν μέχρι εκεί: στα πολυπόθητα γι΄αυτούς ΑΝΩΤΑΤΑ ΚΛΙΜΑΚΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ!!!).

      Πολύ μεγάλο πανηγύρι γίνεται με τις αποσπάσεις.
      Όλοι οι επίδοξοι ψηλομύτηδες που έχουν πολιτικό μέσο ή κολλητό σε κάποιο Τμήμα ή στο Υπουργείο, χτυπάνε απόσπαση σε Πανεπιστημιακό Τμήμα. Με 1 βασικό πτυχίο όλοι τους εννοείται.
      Απ΄το Γυμνάσιο στο Πανεπιστήμιο. Μουράτοι.
      Μεταπτυχιακά; Τί είναι αυτό; Αυτά τα περιττά είναι για τους χαζούς. Σιγά μην φάνε οι ξύπνιοι τη ζωή τους στα θρανία…

      Η μεγάλη διαφορά, φυσικά, έγκειται στις ώρες διδασκαλίας.

      Μεγάλο νταβαντούρι, επίσης, παίζεται σε όλες τις Καλών Τεχνών & Αρχιτεκτονικές.
      Εκεί, με προεδρικό διάταγμα δεν χρειάζεται Διδακτορικό για τους διδάσκοντες.
      Υποκαθίσταται(υποτίθεται) από το έργο / φάκελο εργασίας του υποψήφιου διδάσκοντα.
      Καταλαβαίνετε… … …

      Άλλο εξωφρενικό παράδειγμα από Σχολή Καλών Τεχνών, από τα τέλη της δεκαετίας ΄80:
      Τακτικός Καθηγητής με απολυτήριο Δημοτικού !!! Μόνο!!! 🙂

      Ole Ελλαδάρα! Αθάνατη Ελλαδάρα! Ole!

  2. καλα αυτα τα περι ξενιτιας εκτος του οτι βρωμανε μικροαστιλα απο χιλιομετρα ερχονται να προστεθουν στο συνολικο λαϊκιστικο σκηνικο πατριδοεθνικολατρειας….

    ασε που η λογικη λεει οτι στην «ξενιτια» φευγουν αυτοι που εχουν οντως λεφτα απο τον μπαμπακα (και που συνηθως δεν εχουν κατορθωσει να περασουν στη σχολη που θελουν στα εδω πανεπιστημια ή που απλα τα περιφρονουν), ενω αυτοι που μενουν για σπουδες στην πολη απο την οποια καταγονται δεν εχουν λεφτα για να σπουδασουν αλλου (γιατι δυσκολευομαι να πιστεψω οτι υπαρχει νοημων ανθρωπος που θελει να ζησει ως φοιτητης μαζι με τη μαμα και το μπαμπα)

  3. @ Xanadu

    Μικρή, νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα, αλλά δεν συμβαίνει αυτό.

    Στο έχω ξαναπεί.

    Σεβάσου τουλάχιστον κάποιους που ίσως και λόγω ηλικίας, σκαμπάζουν 1-2 πραγματάκια παραπάνω από σένα.

    *
    Πάλι πήγες να με ειρωνευτείς σε σχόλιο χθες και διαπίστωσες ότι ήσουν λάθος.

    Δεν χρειάζεται να είσαι επιθετική μαζί μου. Χαλάρωσε λιγάκι.

    Ο επαναστάτης δεν φαίνεται με τον τσαμπουκά απαραίτητα.

    Μην προσπαθείς να καλλιεργήσεις συγκεκριμένο image.

    Ξέρουμε ότι είσαι δυναμικό στοιχείο και με δυνατό μυαλό και το εκτιμούμε πραγματικά.

    Βγάλε λίγο τα θετικά σου στοιχεία προς τα έξω και μην είσαι συνέχεια αρνητική & επιθετική.

    Προσπάθησε να συνεισφέρεις με τη δύναμη της σκέψης σου -που το ΄χεις- και με ιδέες,
    όχι πια με αυτό τον τσαμπουκά.

    Κουράζει.

    *

    «καλα αυτα τα περι ξενιτιας»>>>

    Καλό θα είναι όποιος δεν έχει ζήσει το θέμα αυτό να μην το πιάνει στο στόμα του.

    Σας ακούω ώρες-ώρες και μιλάτε για έννοιες όπως «πατρίδα», «κουλτούρα» κλπ. και με πιάνει αγανάκτηση.

    Κι εγώ γουστάρω διεθνισμό κάργα κι έζησα το πραγματικό όνειρο της «Ενωμένης Ευρώπης» στο pick του.

    Όμως>>>

    Δεν ξέρεις τί σημαίνει να μην μιλήσεις ούτε 1 κουβέντα από τη γλώσσα σου σερί για 2 χρόνια.

    Να μην δεις τη μάνα σου, τ΄αδέρφια σου, τους φίλους σου.

    Να είσαι πάντα απών.
    Να μην έχεις την εφημεριδούλα σου.
    Το προγραμματάκι σου στην TV.
    Ν΄ακούς για πρώτη φορά τα τραγούδια του Μάλαμα & του Θανάση Παπακωνσταντίνου 5 ή 10 χρόνια μετά την έκδοσή τους.
    Κι όλα αυτά σε εποχές που το ίντερνετ δεν ήταν τόσο ανεπτυγμένο όπως τώρα.
    Τώρα, δεν λέω, όπου και να είσαι έχεις τα πάντα.
    Αλλά παλιότερα, πολλή πίκρα.

    Να είσαι πάντα απών. Από όλους και όλα.
    Για να δεις 2 πράγματα παραπέρα. Για να μάθεις 2 πράγματα παραπάνω, που δεν υπάρχουν στη χώρα σου , γιατί είναι πίσω. Από ανάγκη. Για να δουλέψεις.

    Καλύτερα, όποιος δεν έχει νιώσει παρόμοια δύσκολα συναισθήματα, τουμπεκί ψιλοκομμένο.

    *

    «ασε που η λογικη λεει οτι στην “ξενιτια” φευγουν αυτοι που εχουν οντως λεφτα απο τον μπαμπακα (και που συνηθως δεν εχουν κατορθωσει να περασουν στη σχολη που θελουν στα εδω πανεπιστημια ή που απλα τα περιφρονουν)»

    >>>

    Μας δουλεύεις ρε κοπέλα μου;

    Όλους για πλούσιους μας περνάς;

    Γιατί;

    Επειδή ίσως εσύ δεν προσπάθησες ή δεν ήθελες να ξεφύγεις απ΄ τα τετριμμένα;;;
    Επειδή ίσως κάνεις ότι σου επιβάλλει η ταξική σου συνείδηση;
    Ε, λοιπόν σε πληροφορώ ότι το πέρασα το ρημάδι το φράγμα.
    Κι ας το πληρώνω τώρα ακριβά, από κάθε άποψη (δεν αναφέρομαι στο οικονομικό).

    Κι ας κατέστρεψα ίσως και το υπόλοιπο της ζωούλας μου γι΄αυτό, που δεν είναι «τακτοποιημένη»,
    όπως θα ήταν αν είχα υπακούσει την ταξική μου συνείδηση και τις ταξικές μου δυνατότητες∙ αυτό που μου υπαγόρευε η «κοινωνία».

    Φτου! Τέτοια ξεφτίλα, ούτε νεκρός!

    Μάθε, λοιπόν, ότι πέρασα στην Ελλάδα. Και σπούδασα πρώτα εδώ. Και σε 2 σχολές.
    Δεν τις περιφρόνησα καθόλου, όπως γράφεις.

    Έφυγα έξω γιατί ήθελα να δω τον κόσμο και γιατί τότε που έφυγα, δεν υπήρχαν μεταπτυχιακά στο αντικείμενό μου, στην κωλοχώρα μας την καθυστερημένη.
    Μάθε επίσης ότι υπάρχουν και υποτροφίες, που δεν είναι πάντα απαραίτητο το μέσον για να τις χτυπήσεις. Με εξετάσεις, φυσικά. Δύσκολες.
    Χρειάζονται απλώς τύχη και μελέτη στο αντικείμενό σου.

    Αν γράψεις καλύτερα απ΄τους άλλους και τολμήσουν να σου βγάλουν άλλον μπροστά, υπάρχει και η επανεξέταση. Εκεί δεν μπορεί να κρυφτεί τίποτα.
    2 τέτοιες εξετάσεις χτύπησα.

    Και ήταν τόσο δύσκολες οι εξετάσεις, που και στις 2 περιπτώσεις απ΄την ένταση και το μέγεθος της προσπάθειας, μου κόπηκε η μιλιά όταν τέλειωσα.
    Δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη για πολλή ώρα. Λέξη.
    Τόσο δύσκολα.
    Πιέστηκα πολύ.

    Μάλιστα, στον ίδιο χρόνο που οι άλλοι έδιναν ξένη γλώσσα μόνο στα αγγλικά, εγώ έδινα και αγγλικά και γερμανικά και ισπανικά.
    Γιατί δεν ήξερα ακόμη που θα με δεχτούν έξω.
    Μάθε επίσης ότι και τις ξένες γλώσσες για να φύγω έξω τις έμαθα μόνος μου.
    Με μέθοδο. Και με διάβασμα.
    1 μου πλήρωσε ο μπαμπάκας μου, όπως οι περισσότεροι μπαμπάδες.
    Το φροντιστήριο Αγγλικών.
    Άλλες 6 έμαθα μόνος μου. Με μέθοδο και βιβλία που ούτε καν πλήρωσα.
    Από φωτοτυπίες μουλωχτές, από ΄δω κι από ΄κει.

    Και κοιμόμουν σε τρένα κι όπου έβρισκα, όταν ταξίδευα (και ταξιδεύω) για να γνωρίσω τον κόσμο.
    Άλλοι για να σπουδάσουν και να δουν 2 πράγματα παραπάνω δούλευαν Greek Restaurant & καθαρίστριες.
    Το Greek Restaurant «πάει σύννεφο» σε πολλούς φοιτητές του εξωτερικού.
    Αλλά το «Κλικ», το «Νίτρο», το «Maxim» & το «Cosmopolitan” δεν ασχολήθηκαν ποτέ με αυτό το θέμα.

    *
    Μην μας λες λοιπόν ότι
    >>>
    «στην “ξενιτια” φευγουν αυτοι που εχουν οντως λεφτα απο τον μπαμπακα (και που συνηθως δεν εχουν κατορθωσει να περασουν στη σχολη που θελουν στα εδω πανεπιστημια ή που απλα τα περιφρονουν)».
    >>>
    Δεν λέω, δεν έχεις άδικο. Οι περισσότεροι είναι άτομα που φεύγουν έτσι.
    Όμως, όχι όλοι! Είμαστε αρκετοί που κυνηγήσαμε το όνειρό μας για γνώση & την περιέργειά μας για τον κόσμο χωρίς «λεφτα απο τον μπαμπακα».
    Γκέγκε;

    Όπως καταλαβαίνεις, όταν κάποιος έχει πραγματικά προσπαθήσει και με πολύ κόπο να καλυτερεύσει τη γνώση του πάνω σε συγκεκριμένο/α αντικείμενο/α, δεν μπορεί να δεχτεί τον κάθε αδαή ψωνισμένο να του παριστάνει τον «προφεσόρο».
    Ειδικά όταν είναι «τενεκές ξεγάνωτος», όπως όλοι αυτοί οι ρουσφετολόγοι των Ελληνικών Πανεπιστημίων, που κατακτούν την επιστημονική ή καλλιτεχνική τους αξία γλείφοντας.

    • εσυ εγραψες οτι οποιος φευγει στην «ξενιτια» ειναι αξιος και οποιος σπουδαζει στα πατρια εδαφη φλουφλης και βολεμενος

      και πανω σε αυτη την εντελως ανυποστατη βαση σου απαντησα

      οσον αφορα για την καλλιεργεια image.. νταξ.. ΟΚ… μαλλον αλλου θα πρεπε να κατευθυνεται το σχολιο και οχι σε μενα, καμια αναγκη δεν εχω να επιβεβαιωσω το εγω μου μεσω της διαδικτυκης μου περσονας την οποια πραγματικα θεωρω ασημαντη, ανυπαρκτη και σε καμια περιπτωση κατι το ιδιαιτερο

      η πραγματικη ζωη ειναι εκει εξω και οχι εδω μεσα

      και οσον αφορα την ταξικη συνειδηση θα ητανε τιμη μου υποτασσομουνα σε αυτην, οπως μου καταλογιζεις…

      αλλα δυστυχως δεν το κανω

      για τα περι γλειψιματος και των βυσματων σε καποια ακαδημαϊκα ποστα δε θα διαφωνησω….

      ΥΓ και εμεις δουλευαμε και σπουδαζαμε και κοιμομασταν οπου βρισκαμε και ας σπουδαζαμε στα πατρια εδαφη, και συνεχιζουμε και ζουμε πολυ πιο δυσκολα αποσο μπορεις να φανταστεις και τον κωλο μας καθημερινα παιζουμε για να αλλαξει αυτη η γαμωκοινωνια

      • @ Xanadu

        «εσυ εγραψες οτι οποιος φευγει στην “ξενιτια” ειναι αξιος και οποιος σπουδαζει στα πατρια εδαφη φλουφλης και βολεμενος»

        >>>

        Μην παραποιείς τα λόγια μου.

        Δεν έγραψα πουθενά κάτι τέτοιο.

        Εσύ δεν κατάλαβες τι εννοούσα.

        Το κείμενο αναφέρεται ξεκάθαρα σε πανεπιστημιακούς καθηγητές.

        Κάποιας ηλικίας, με βασικές σπουδές, αλλά οπωσδήποτε και σειρά μεταπτυχιακών σπουδών, καθώς και επαγγελματική προϋπηρεσία, για να έχουν το δικαίωμα να βρίσκονται στη θέση αυτή και να εκπαιδεύουν κόσμο.

        Δεν αναφέρεται σε άτομα της ηλικίας σου, που έχουν 1,2,3 ή 4 χρόνια που ολοκλήρωσαν τις βασικό τους πτυχίο στο Πανεπιστήμιο και προσπαθούν να έχουν μία εργασία σχετική με το αντικείμενό τους.

        Αναφερόμενος, λοιπόν, ξεκάθαρα σε Πανεπιστημιακούς καθηγητές, έγραφα:

        «Αλίμονο: κάποιοι να τρώνε τα νιάτα τους στην ξενιτιά και τη μελέτη για να φέρουν νέες ιδέες στη χώρα και γυρνώντας πίσω να βρίσκουν όλες τις πόρτες κλειστές, ενώ κάποιοι που δεν μετακινήθηκαν απ΄την πόλη τους και το σπίτι του μπαμπάκα τους (που έχει “γνωριμίες”), να βρίσκουν στο δρόμο τους απλωμένα κόκκινα βελούδινα χαλιά για να πατήσουν.»

        Το κείμενο αναφέρεται σε ανθρώπους 40 και άνω, που διδάσκουν στο Πανεπιστήμιο.

        Μιλάω για αξιοκρατία.

        Ότι δεν μπορεί κάποιος με 1 βασικό πτυχίο να διδάσκει στην Ανώτατη Εκπαίδευση και να κρατάει τη θέση αυτή για να «πουλάει μούρη», βασιζόμενος σε γνωριμίες του πατέρα του (υπάρχουν τέτοια άτομα στο συγκεκριμένο Τμήμα) ενώ υπάρχουν άλλοι που τη δικαιούνται και μπορούν να την υποστηρίξουν πολύ καλύτερα, με σωρεία μεταπτυχιακών, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, καθώς και επαγγελματική προϋπηρεσία στο εξωτερικό.

        Μου γ@μ@τε, τόσο τη συζήτηση, όσο και το θέμα.

        Δεν με ενδιαφέρουν τα προσωπικά σας και μην μου μπλέκετε πατριωτικά θέματα εδώ μέσα.

        Ήθελα οι τοποθετήσεις σας να είναι επάνω στο συγκεκριμένο θέμα.

        Σε καθηγητές πανεπιστημιακούς που δεν έχουν κατακτήσει αξιοκρατικά τις θέσεις τους, δημιουργώντας σειρές προβληματικών τμημάτων σε όλη τη χώρα, ελλιπή εκπαίδευση & ιντριγκαδόρικες καταστάσεις (για να καταφέρουν να παραμείνουν στις εν λόγω θέσεις, μιας και δεν τις έχουν κατακτήσει αξιοκρατικά).

        Άλλα αντί άλλων είδα στα σχόλια.

        Η μόνη που έχει τοποθετηθεί επάνω στο συγκεκριμένο θέμα είναι η κ.κ.

    • ερωτηση: ποτε πηγα να σε ειρωνευτω και διαπιστωσα οτι ημουνα λαθος;

      μη μου πεις οτι αναφερεσαι στην αναρτηση με το εθνικιστικο παραλληρημα; εκανα μια ειλικρινη ερωτηση για το αν το αποσπασμα που παρεθεσα απο το κειμενο ητανε τρολια ή ο συγγραφεας του πιστευε πραγματα τα ξερασματα που εγραφε και μου απαντησες ουτε λιγο ουτε πολυ οτι ναι ο συγγραφεας στα σοβαρα εγραφε τα οσα συνομωσιολογικα και παρανοϊκα υπηρχαν στο κειμενο… και εγω σου ειπα οτι το αντιληφθην…

      και ποιο ειναι αυτο που αντιληφθειν; οτι ο δρομος προς το olympia ειναι κοντινος

      • »
        και ποιο ειναι αυτο που αντιληφθειν; οτι ο δρομος προς το olympia ειναι κοντινος»
        Καλά τα πήγαινες αλλά το συμπέρασμα του τα χάλασε όλα.

        • δε φταιω εγω που ο πειρατης δεν ξερει να γραφει….

          σορυ αλλα αν το σχολιο του αναφερονταν στους καθηγητες (που ακομα και ετσι συνεχιζω να διαφωνω με αυτο αλλα και με το υφος του) θα επρεπε να το διευκρινησει

          • Δεν ξέρουμε.
            Καλά που ήρθες εσύ να μας μάθεις.
            (Πάλι αγενή σε βρίσκω…)

            «το σχολιο του αναφερονταν »
            >>>
            το γ΄ενικό είναι «αναφερόταν»= το σχόλιό του αναφερόταν

            αναφέρονταν=γ΄πληθυντικό

            *
            Ο τίτλος δηλώνει πού αναφέρεται το κείμενο.
            Μιλάμε για Πανεπιστημιακή Σχολή & το προσωπικό της=διδάσκοντες Πανεπιστημιακοί.

      • @Xanadu

        Απαντώ στο σχόλιό σου
        >>>Ιανουαρίου 20, 2012 στις 1:28 ΠΜ <<<
        *
        Επειδή scripta manent,

        σου παραθέτω τα σχόλια.

        Προσπάθησε να πιάνεις το νόημα του κειμένου.

        Δεν μπορούμε κάθε φορά να σου εξηγούμε πράγματα που παρανόησες και παραποιείς τα λόγια μας & τα γραφόμενα του κειμένου.

        >>>

        Ρώτησες
        >>>
        Xanadu, Ιανουαρίου 18, 2012 στις 8:45 ΜΜ
        ειλικρινης απορια, το παρακατω αποσπασμα που θα παραθεσω αποτελει πραγματικη αποψη ή ειναι ειρωνικο σχολιο προς τα απανταχου παροντα συνομωσιολογικα εθνικια;
        “-2010: …Το εθνικά κυρίαρχο κράτος φαίνεται να χάνει την εθνική του κυριαρχία, ύστερα από ένα ύπουλο συνομωσιολογικό σχέδιο των σιωνιστών-των τραπεζιτών-του Rothschild και άλλων πολλών που έχουν βάλει αμέτι μοχαμέτι να καταστρέψουν την εθνικά υπερήφανη Ελλάδα (*και να της αρπάξουν τον πλούσιο ορυκτό πλούτο, τον οποίο γνώριζε πως είχε στο υπέδαφος και υποθαλάσσιο χώρο της τα τελευταία 79 χρόνια, τουλάχιστον, αλλά οι ηγέτες της δεν “πρόλαβαν” να επιμεληθούν του θέματος, γιατί ασχολούνταν με την υπεράσπιση και τη φροντίδα της εθνικής της κυριαρχίας …). Ε ΟΧΙ αυτό δεν θα περάσει!!!”

        *
        Και σου απάντησα
        >>>
        ΒlackΜediterraneanPirate, Ιανουαρίου 18, 2012 στις 8:53 ΜΜ
        Είναι ότι και αυτό
        >>>
        ” -1981-1988: Επίσης περίοδος που η εθνική κυριαρχία βρίσκεται στο απόγειό της. Είναι χαρακτηριστικό εξάλλου, ότι το ΠΑΣΟΚ διώχνει τις αμερικανικές βάσεις, βγάζει την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, ανασυντάσσει την εθνική οικονομία και κάνει τη χώρα αυτάρκη. “

        *
        >>>Απάντησα πουθενά, όπως γράφεις, ότι

        «μου απαντησες ουτε λιγο ουτε πολυ οτι ναι ο συγγραφεας στα σοβαρα εγραφε τα οσα συνομωσιολογικα και παρανοϊκα υπηρχαν στο κειμενο… » ;;;;

        Πού φαίνεται κάτι τέτοιο;

        Δεν το βλέπεις ότι ειρωνεύομαι;

        Έβγαλε το ΠΑΣΟΚ την Ελλάδα από ΕΕ & ΝΑΤΟ;
        Ίσα-ίσα που μας έχωσαν ακόμη πιο μέσα.
        Άρα;
        Ειρωνεύομαι.

        *
        Φταίνε οι μασώνοι αν ο Τσοχατζόπουλος, ο Βουλγαράκης, ο Ρουσόπουλος, ο Παπαντωνίου και τόσοι άλλοι πήραν τις μίζες τους κι έγιναν αυτά που έγιναν;
        Φταίνε οι μασώνοι που όλοι αυτοί που λυμαίνονταν τόσα χρόνια το δημόσιο χρήμα, άδειασαν τα ταμεία;
        Φταίνε οι μασώνοι για το «Τσοβόλα, δώστα όλα» του Αντρέα;
        Φταίνε οι μασώνοι για την παραποίηση στοιχείων από Σημίτη-Παπαδήμο για να μπούμε στο ευρώ;
        Φταίνε οι μασώνοι αν οι ελληνικοί δρόμοι κόστισαν 6 φορές περισσότερο απ΄ότι οι αντίστοιχοι ισπανικοί & γερμανικοί, αλλά η κατασκευή τους είναι 6 φορές χειρότερη;
        Φταίνε οι μασώνοι για τις αμέτρητες ΜΚΟ που συνεχίζουν απτόητες να λυμαίνονται το δημόσιο χρήμα;
        Μέχρι και η μάνα του, 92 χρονών προεδρεύει σε ΜΚΟ & χτυπάει κονδύλι 1 εκατομμύριο €, ενώ νέα παιδιά δεν έχουν δουλειά. Τί θέλει, 92 χρονών και εισπράττει ακόμα; Δεν κάνει στην άκρη να φάει και κάνα νέο παιδί 1 μπουκιά ψωμί;
        Φταίνε οι μασώνοι και γι΄αυτό;

        Άρα, ειρωνεύομαι.

        Θέλει πολλή σκέψη;

        Πρέπει να τα δίνουμε όλα στο πιάτο;

        Μυαλουδάκι έχεις.
        Βάλτο να σκεφτεί λίγο.

        Και μην παραποιείς τα λόγια μου, σε παρακαλώ.

        Ευχαριστώ.

  4. Υπάρχουν όντως άνθρωποι, κυρίως σε ΤΕΙ αλλά και ΑΕΙ που μπήκαν με πλαγίους τρόπους ή τέλος πάντων δεν έχουν τα προσόντα που θα έπρεπε, και φυσικά υπάρχουν και γόνοι καθηγητών που γίνονται και αυτοί καθηγητές. Ο καθένας θα ξέρει τέτοια παραδείγματα. Αυτοί οι τελευταίοι μάλιστα αξίζουν, έχουν και τα τυπικά και τα ουσιαστικά προσόντα. Και υπάρχουν και άλλοι που αξίζανε αλλά δεν είχαν τις προσβάσεις. Το θέμα είναι το γνωστό της αξιοκρατίας, και το συναντάς σε όλο το δημόσιο, όχι μόνο στην εκπαίδευση. Πάντως με τα χρόνια έχω καταλήξει οτι οι πλάγιοι τρόποι ήταν αυτοί που βοήθησαν όσους προέρχονταν από χαμηλά κοινωνικά στρώματα να αλλάξουν κοινωνική τάξη και ήταν μια ανάγκη, παλιότερα πολύ έντονη στην Ελλάδα. Αυτό έχει να κάνει με το ότι η χειρωνακτική εργασία θεωρείται παρακατιανή, και υπάρχουν συγκεκριμένα επαγγέλματα που έχουν κύρος. Έτσι, αν κάποιος δεν μπορούσε να τα προσεγγίσει με τις προδιαγραφές του, το έκανε με άλλους τρόπους. Γενικά αυτό το θέμα είναι τεράστιο και μπάζει. Το πρόβλημα του κύρους, της ίσης αξίας όλων των τεχνών και επαγγελμάτων είναι θεμελιώδες, όχι μόνο η αμοιβή. Έτσι ο καθένας κάνει επιλογές όχι ανάλογα τι του αρέσει, αλλά τι έχει prestige. Και ο άλλος πόλος του προβλήματος είναι η παιδεία που αναφέρθηκα λίγο πιο πριν. Κατά τη γνώμη μου αυτές κοινωνικές παθογένειες γεννάνε αυτά τα φαινόμενα. Ο Νηλ, στην αντιαυταρχική εκπαίδευση στο Σάμερχιλ, προσπαθούσε ακριβώς να αφήσει κάθε παιδί να εκδηλώσει τα ταλέντα του ελεύθερα χωρις ταμπού – τύπου θα γίνεις γιατρός και όχι ηθοποιός ή ηλεκτρολόγος ή μάγειρας – με στόχο την προσωπική ευτυχία. Ψιλά γράμματα τώρα, τέλος πάντων. Τέτοιες ώρες τέτοια λόγια.

  5. Κατ’αρχάς, επειδή ακριβώς έχω φίλους που σπουδάζουν στο τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πολυτεχνείου Κρήτης (ένα ίδρυμα το οποίο γνώρισα και έζησα από μέσα και μάλιστα στις μαύρες μέρες της διοίκησης των Σκιαδά-Σωτηρόπουλου-Χριστοδούλου), θεωρώ ότι το άρθρο τα λέει πολύ καλά, αν και θα μπορούσε να επεκταθεί ακόμα περισσότερο για το ρόλο του τέως (επιτέλους) πρυτάνεως Γρυσπολάκη, τον οποίο είχα κάποτε καθηγητή και ντρέπομαι γι’αυτό.

    Σε ό,τι αφορά το αν οι καθηγητές προέρχονται από μικροαστικές, μεγαλοαστικές, μεσοαστικές ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο οικογένειες, η αλήθεια είναι ότι δε γνωρίζω το οικογενειακό background όλων των καθηγητών που είχα. Γεγονός όμως είναι ότι υπάρχουν πολλοί μεταπτυχιακοί φοιτητές και υποψήφιοι διδάκτορες που είναι πραγματικά φτωχοί – γνωρίζω άνθρωπο που στο διδακτορικό του έμενε με άλλα δυο άτομα στο ίδιο σπίτι, μοιράζοντας έτσι στα τρία ένα ενοίκιο των 250 ευρώ και είχε ένα ζευγάρι παπούτσια για χειμώνα και καλοκαίρι: τα άρβυλα που του μείνανε από τη στρατιωτική του θητεία. Μη νομίζετε ότι οι μεταπτυχιακοί και οι υποψήφιοι διδάκτορες είναι απαραίτητα πλουσιόπαιδα. Πολλοί από αυτούς είναι άτομα από οικογένειες χαμηλότερων εισοδημάτων, που συχνά έπεσαν θύματα του σχήματος Profzi (κατά το Ponzi) κι έγιναν είλωτες των καθηγητών.

    Και ναι, υπάρχουν καθηγητές βολεμένοι, που δεν πληρούν κανένα ακαδημαϊκό κριτήριο και πήραν τις καρέκλες ελέω κόμματος. Όποιος είναι διατεθειμένος να το ερευνήσει θα βγάλει πολλούς λαγούς.

  6. Σοβαρό λάθος στα αρθρα αυτά. Ποτέ δεν έφτασε σε «τέλμα» το τμήμα αρχιτεκτόνων στα χανιά, και υπάρχουν όλες οι ενδείξεις ότι δε θα φτάσει στο (άμεσο τουλαχιστον) μέλλον.
    Εκεί που νομίζεις ότι με τα νέα γεγονότα έπιασε πάτο ερχεται το επόμενο εξάμηνο και βουλιάζει ακόμα πιο βαθιά, και πιο βαθιά, και συνεχίζει .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s