Είμαι πατριώτης αναρχικός και νοιώθω… μόνος…

Γράφει ο Nesapouliata

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στις 18 Δεκεμβρίου, ο φίλος  Nesapouliata έγραψε ένα σχόλιο σε μία ανάρτηση μας, που τέλειωνε έτσι:

Nesapouliata

Δεκεμβρίου 18, 2011

«είμαι πατριώτης αναρχικός και νιώθω μόνος…»

Αμέσως από κάτω η φίλη κ.κ. απάντησε:

κ.κ.
Δεκεμβρίου 18, 2011 στις 11:12 ΠΜ

Δεν είσαι μόνος, μην ανησυχείς.

Είναι σαν αυτό το ανέκδοτο που λέει : πού πάμε 10.000 στρατιώτες ολομόναχοι μέσα στο δάσος;

Εμείς, λοιπόν, που μας αρέσουν τα διαφορετικά, ζητήσαμε από τον Nesapouliata να μας εξηγήσει το  «πατριώτης αναρχικός» και τη μοναξιά του. Ο φίλος μας λοιπόν, με εξαιρετικό κέφι, έγραψε το παρακάτω κείμενο:

Ας γράψω , λοιπόν…

Και από πού να ξεκινήσω. Θα πέσουν από παντού να με φάνε. Φοβάμαι!

Θα ξεκινήσω απ’ τον φόβο μου. Και θα του πάω κόντρα! Θα πάω κόντρα και στα δεξιά και στα αριστερά. Όχι στους ανθρώπους ! Όχι!

Στις ιδέες θα αντιταχθώ. Σαυτές που έχουν επιβληθεί στους ανθρώπους! Σαυτές θα ξεσπαθώσω και θα φωνάξω φονικά: ΑΕΡΑΑΑΑ με μια μαυροκόκκινη στα χέρια! Να ξεσκίσω τα άμφια και τα ψευτοκοστούμια των και να σπάσω συμμαχικά με τον Δεκέμβρη του 08 ΌΛΑ τα στεγανά, ΌΛΕΣ τις ιδέες του περασμένου αιώνα! Θα εκτέλεσω -λέμε- όσο μπορώ και Μαρξ, και Φρόιντ!

Γεννήθηκα! Και έτσι έγινε η αρχή που με έφερε σαυτό το πληκτρολόγιο να γράφω. Δε γεννήθηκα όπου νάναι. Δε γεννήθηκα όποτε νάναι. Γεννήθηκα το 1981 (δυτική χρονολόγηση «μετά Χριστό») στην Αθήνα. Γονείς μου ΔΕΝ ήταν όποιος νάναι. Ήταν η Μαρία και ο Σπύρος. Και οι δυο κρατάν από νησιά. Όχι μακρινά μεταξύ τους, και τα δυο κολυμπάν από πάντα στη θάλασσα που τήνε λεν πέλαγος του Αιγέα(πρόσωπο του παρελθόντος που λεν πως έζησε στην Αθήνα).

Και ο Αιγέας, και ο Χριστός δεν ξέρω αν υπήρξανε στα αλήθεια. Ξέρω όμως πως και οι δυό τους ξαφνικά υπάρχουνε κάθε φορά που γράφω είτε τη χρονολογία, είτε που μιλώ για την καταγωγή μου. Υπάρχουνε μέσα από αυτές τις δυο ιστορικές συνέχειες που τα έφεραν έτσι ώστε να με φτύσει η συμπαντική συγκυρία σαυτές τις «τυχαίες» συνθήκες, σαυτές τις «τυχαίες» καταστάσεις.

Εδώ, τριγύρω στο Αιγαίο.

Είναι λοιπόν πρόσωπα οικεία και οι δυο τους(Χριστός-Αιγέας) με έναν τρόπο όμοιο όπως και η οικειότητα στις φάτσες των γονιών μου. Και με την ίδια ευκολία που έχω να τους επευφημώ ,έχω και να τους κατακεραυνώνω. Γιατί είναι κομμάτι μου. Είναι μέρος του κώδικα που έχω μέσα μου για να ορίζω το θαύμα της ΖΩΗΣ.

Δεν το διάλεξα. Δεν τους διάλεξα. Μου επιβλήθηκαν από τον συμπαντικό τυχαίο ΝΟΥ. Και οι γονείς μου , όπως και οι Χριστός – Αιγέας.

Στην μια περίπτωση ο «τυχαίος συμπαντικός νους» πήρε τη γήινη δυναμική του «έρωτα», της «συνουσίας» και στην άλλη περίπτωση πήρε τη δυναμική της γεωγραφικο-περιβαλλοντικο-πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικο-ιστορικής παρακαταθήκης που φέρει η κοινωνία στην οποία έμαθα να αντιλαμβάνομαι και να ορίζω τον κόσμο(= την «πραγματικότητα»).

Όσο λοιπόν η «συμπαντική τυχαιότητα«, που με έφερε να γεννηθώ και να ενσαρκώνω μια ιστορική παρακαταθήκη, διοικεί το ΟΤΙ συμβαίνει στο βασίλειο της ΥΠΑΡΞΗΣ, τόσο κιεγω θα της είμαι υποτελής. Διότι, όσο και να θέλω να πετάξω, να αποδεσμευθώ από τα όρια της βαρύτητας, το γηινό μου σαρκίο θα πράττει αλλιώς. Όσο και να θέλω να δω την πραγματικότητα με άλλα μάτια και να την ορίσω αλλιώς, ακόμα και αυτό το «αλλιώς» θα είναι πάντα καθορισμένο από τον τρόπο που την πρωτοόρισα…

Αυτό το περιεχόμενο στη λέξη «πρωτοόρισα» είναι η πατρίδα μου.

Άσχετα από το αν την αγαπώ ή τη μισώ στο «τώρα«. Είτε το αποδέχομαι είτε όχι, αυτή είναι ο κάναβος , ο κώδικας, ο μπούσουλας, η πυξίδα που έχω για να ορίζω τον κόσμο.

Ο Λόγος, οι λέξεις, η γλώσσα, εμπεριέχουν μέσα τους μια μουσική, μια δυναμική, μια αρμονία. Φέρουν κωδικοποιημένα στοιχεία της ιστορικής συνέχειας που κουβαλώ. ΕΓΩ ο -πότε ανθρωπάκος* , πότε υπεράνθρωπος* και πάντοτε- άνθρωπος.

Το σύνολο αυτών που με καθ-όρισαν στο μεγάλωμα και με καθ-ορίζουν όσο ζω είναι πατρίδα.

Δεν τη φοβάμαι. Την αγαπώ! Γιαυτό και μπορώ να τη βρίζω και να την επευφημώ. Να την οργώνω, να την ποτίζω, να τη δουλεύω! Μέσα της να ερωτεύομαι, να γεννάω, να πεθαίνω.

Η πατρίδα είναι ένας συναισθηματισμός συνυφασμένος με την ίδια μου την ταυτότητα που κανείς δε μπορεί να μου αφαιρέσει ακόμα και να το θέλω. Όπως κανείς δε μπορεί να μου αφαιρέσει από εμένα, τον ίδιο μου τον ψυχισμό μου.

Μπορεί να μου τον στραμπουλίξει. Ναι! Μπορεί να τον χρησιμοποιήσει για να ωφεληθεί. Ναι! Μπορεί να τον δηλητηριάσει με Ιδέες «Μεγάλες» και μικρές. Να με κάνει να ντρέπομαι γιαυτόν, ή να με κάνει να υπερηφανεύομαι με έπαρση για αυτόν. Ναι! Όλα αυτά μπορεί να τα κάνει κάποιος, δυστυχώς! Δε θέλω όμως. Θέλω ο συναισθηματισμός μου να μείνει ζωντανός και αγνός. Θέλω μόνο εγώ να ορίζω τί είναι η πατρίδα μου. Και πόσο την συμπονώ ή απονώ. Δε θέλω να παρασύρομαι συναισθηματικά από κανέναν. Διότι , τέλος θα βρεθώ να διασύρομαι σε τόπους και ιδέες ξένες. Θέλω να είμαι κύριος του εαυτού μου.

Έχω συμπατριώτες; Φυσικά. Δε μπορούν όμως όλοι να μπουν στον ίδιο τορβά. Δε νιώθω το ίδιο «συμπατριώτης» με όλους τους ελλαδίτες. Δε νιώθω το ίδιο «συμπατριώτης» μ’ όλους τους ελληνόφωνους, με όλους τους χριστιανούς, νησιώτες, αθηναίους. Όλοι τους συμπατριώτες. Ναι! Αλλά , όχι πάντα το ίδιο ζεστά και κοντά. Όλοι αυτοί κομμάτι της πατρίδας μου και εγώ της δικιάς τους.

Όταν θα νιώσω απειλή, χτυπάει μέσα μου συναγερμός αυτοσυντήρησης. Τρέχω και ανασυντάσσομαι να απομακρύνω τον κίνδυνο, να αμυνθώ να περισώσω εμένα, το ποιος είμαι Εγώ , την ταυτότητά μου. Και μαγνητικά έλκομαι κοντά σαυτούς που μαζί βαλλόμαστε. Και συσπειρωνόμαστε για να αμυνθούμε όλοι μαζί, να αποκρούσουμε τον κίνδυνο και να σώσουμε αυτά που είναι κομμάτι μας. Αυτά που έχουμε οικεία και κοινά.

Για κάποια απαυτά τα κοινά και οικεία ντρέπομαι , για κάποια χαίρομαι και είμαι υπερήφανος. Για όλα όμως έχω υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μου να πάρω θέση και να υπεραμυνθώ της ιστορικής συνέχειας η οποία με συνδέει μαζί τους. Όχι επειδή «αν δεν τιμήσεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει», αλλά γιατί όλη , ολόκληρη η ιστορική παρακαταθήκη που φέρω εμπεριέχει δυναμικά τις λύσεις για τα τωρινά μου αδιέξοδα… αρκεί να τη μελετήσω διεξοδικά και σε βάθος. Να αναλύσω τα στραβά και τα ίσια. Να τα κοιτάξω με ρηξικέλευθη κριτική ματιά. Και -επιτέλους (!)- να μάθω από αυτά.

Η εθνική ταυτότητα είναι (πλέον) κομμάτι της πατρίδας ( ποτέ δεν ήταν το αντίθετο, δηλαδή η πατρίδα κομμάτι της εθνικής ταυτότητας). Και αυτό πολύ απλά γιατί «έθνος» είναι μια έννοια ιδεατή. Γιατί «έθνος» είναι μια έννοια φτιαχτή σε βάση σαθρή. Είναι μια έννοια απόλυτη που χωρίζει τους λαούς σε σύνορα. Είναι μια έννοια που αντιτίθεται στην πρακτική ιστορική συνέχεια των τόπων και των λαών αυτού του πλανήτη. (μετακινήσεις πληθυσμών, πολιτισμικές οσμώσεις, κοινωνικές ζυμώσεις)

Πατρίδα μου δεν είναι απλά η εθνική ταυτότητα, η οποία στο διάβα του τελευταίου αιώνα έγινε και αυτή κομμάτι πατρίδας (με τον ίδιο τρόπο που έγινε και ο χριστιανισμός μεταξύ 3ου και 10ου αιώνα, δηλαδή μαζικές δολοφονίες και κατατρεγμούς).

Με τον ίδιο τρόπο που αναγνωρίζω δηλαδή, τον χριστιανισμό ως κομμάτι της πατρίδας μου, αναγνωρίζω και την έννοια του έθνους. Και θέλω χριστιανισμό και έθνος εκεί κομμάτι της πατρίδας μου (έστω στα σκοτεινά σημεία της ταυτότητάς μου) μέχρι να καταλάβω τον τρόπο που επίδρασαν στις δομές άσκησης εξουσιών στην κοινωνία της οποίας είμαι κομμάτι. Κι ας με κάνουν συνέχεια να βγάζω τον «ανθρωπάκο» από μέσα μου, παρότι πάντα αποζητώ να είμαι ο «υπεράνθρωπος».

-εν κατακλείδι- και αντί περαιτέρω πλατιάσματος…

Δε γουστάρω να χαρίζω την πατρίδα μου στους εθνικιστές, εθνικόφρονες, εθνοσωτήρες, χριστιανοφασίστες!

Δε γουστάρω να ντρέπομαι για το ότι αποδέχομαι την ταυτότητα που φέρω (πλέον ΚΑΙ εθνική).

Έχω κοινή πατρίδα με πολλούς (κοινής γλώσσας, κοινής κοσμοθεωρίας, κοινών εθίμων, κοινού γεωγραφικού τόπου, κοινών αφηγήσεων, κοινών αναφορών, και τόσων άλλων κοινών…) κάποια από αυτά τα κοινά έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα και κάποια μικρότερη.

Ο ΜΟΝΟΣ που μπορεί -και υποχρεούται- να ορίσει το ειδικό βάρος αυτών των κοινών στοιχείων που του συντάσσουν και καθορίζουν το «πατρίδα» του, είναι το ά τ ο μ ο και όχι κάποια ιδεολογία ή πολιτικός φορέας. Ούτε από τα «δεξιά» ούτε από τα «αριστερά». Η πατρίδα είναι ζήτημα εκτός πολιτικού φάσματος. Και όποιος το χρησιμοποιεί και το εντάσσει στα πολιτικά, το κάνει μόνο για να χειραγωγήσει τον συναισθηματισμό που ενυπάρχει, και να τον χρησιμοποιήσει καθοδηγητικά προς όφελος του.(είτε το όφελος είναι να μη νιώθει μοναξιά, είτε το όφελος είναι να ανελιχθεί στην εξουσία)

Οπότε θερμή παράκληση προς ΟΛΟΥΣ τους πολιτκά συσχετισμένους:

Μην στέλνετε τους συμπατριώτες μου στο σφαγείο του εθνικισμού.

Και , που’σαι πατρίδα…;

Ο εθνικισμός είναι η παραμύθα του καπιταλισμού, ντε! Μην ξεπέφτεις!! Τόσα στραπάτσα των ελληνόφωνων λαών (μικρασιατική καταστροφή, διωγμοί από Κων/πολη, κατεχόμενη Κύπρος, εμφύλιος…) ακόμα να μάθεις;

Άλλο Πατρίδα και Άλλο Έθνος

(για την πατρίδα, κάτω το έθνος!) 

*ανθρωπάκος: βλ Reich

*υπεράνθρωπος: βλ Nitze

«…Η πατρίδα, η εθνικότητα, όπως και η ατομικότητα, είναι ένα γεγονός φυσικό και κοινωνικό, ψυχολογικό και ιστορικό ταυτόχρονα. Δεν είναι μια θεωρητική αρχή. Δεν μπορούμε να ονομάσουμε ανθρώπινη αρχή, παρά μόνο ότι είναι καθολικό, κοινό σ’ όλους τους ανθρώπους. Η εθνικότητα τους χωρίζει. Δεν είναι λοιπόν αρχή. Αλλά αυτό που είναι η αρχή, είναι ο σεβασμός που ο καθένας πρέπει να έχει για τα φυσικά, πραγματικά ή κοινωνικά γεγονότα. Η εθνικότητα, όπως και η ατομικότητα, είναι ένα από τα γεγονότα αυτά. Οφείλουμε λοιπόν να τη σεβόμαστε. Η καταπίεση της είναι έγκλημα, γίνεται ιερή αρχή κάθε φορά που απειλείται ή καταπιέζεται. Γι’ αυτό λοιπόν αισθάνομαι ειλικρινά και πάντα τον πατριώτη κάθε καταπιεσμένης πατρίδας…»
«…Η πατρίδα αντιπροσωπεύει το αδιαφιλονίκητο και ιερό δικαίωμα κάθε ανθρώπου,
ομάδας ανθρώπων, ενώσεων, κοινοτήτων, περιοχών, να ζουν, να σκέφτονται, να θέλουν και να δρουν κατά τον τρόπο τους, που γεννήθηκε ως αποτέλεσμα της μακρόχρονης ιστορικής εξέλιξης.
Υποκλίνομαι λοιπόν μπρος στην παράδοση και την ιστορία των λαών, γιατί είναι το αίμα και η σάρκα,
η σκέψη και η θέληση κάθε λαού. Γι αυτό, ειλικρινά, είμαι ο πατριώτης όλων των καταπιεσμένων πατρίδων. Είμαι πατριώτης και διεθνιστής ταυτόχρονα…»

(Γαλλική έκδοση των απάντων Μ. Μπακούνιν, τόμος I, σελ. 225 -227, μετ. Πόλυ Γκέκα, εκδ. Πλέθρον) και (Μιχαήλ Μπακούνιν, Γράμματα για τον Πατριωτισμό,1869)

132 σκέψεις σχετικά με το “Είμαι πατριώτης αναρχικός και νοιώθω… μόνος…

    • @κ.κ.

      Ωπα οι νησιώτες!

      Να σας βάλω κι εγώ ένα θρακιώτικο, τοπ τεν εδώ και μερικούς αιώνες. Πρόκειται για τον Στέριο που «πισμάνιψι» (άλλαξε γνώμη) και δεν ήθελε πια να παντρευτεί (λολ).

      Μη μου πεις που δεν σου βάζει «φωτιά στα πόδια».

      Θραξ Αναρμόδιος

  1. «Διότι, τέλος θα βρεθώ να διασύρομαι σε τόπους και ιδέες ξένες. Θέλω να είμαι κύριος του εαυτού μου.»

    Ζήλεψα παλληκάρι μου! Τι ωραία το είπες αυτό!

    Νάσαι καλά. Αν και φοβάμαι πως με αυτό σου το κείμενο θα μπούμε σε «μπελάδες» πάλι (λολ).

    Θραξ Αναρμόδιος

    ΥΓ. Αχ εσύ ormithiella εμπρηστή

  2. πραγματικα οποτε μπαινω πλεον σε αυτο το μπλογκ αυτο το οποιο διαπιστωνω ειναι το ποσο «πατριωτικο» εχει γινει…. αντε και olympia σας ευχομαι με το νεο ετος…

    μα τι καταντια….

    ΥΓ προς καθε λογης αμορφωτο βοδι: ο αναρχισμος ειναι συνυφασμενος με το διεθνισμο, για αυτο τις οποιες μπουρδες περι πατριδων, εθνων, και ελλαδαρων καλυτερα να μην τις αναπαραγετε γιατι γινεστε παντελως ρεζιλι και το μονο που αποδεικνυετε ειναι η αγραμματοσυνη

    • *
      @ Xanadu:

      Εμείς, λοιπόν, είμαστε «αμόρφωτα βόδια». Έτσι μας αποκάλεσες όλους.

      Εσύ, τί είσαι; «Μορφωμένο»;

      Προσοχή μην παραμορφωθείς, Κα Προφεσόρα…

      Ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια.

      Αν δεν σου αρέσουμε, δεν είσαι υποχρεωμένη να μας διαβάζεις.

      Εμείς, πάντως, δεν ήρθαμε «μέσα στο σπίτι σου» να σε βρίσουμε.

      ΥΓ: τουλάχιστον, αν και «αμόρφωτα βόδια», δεν κολλάμε σε κλισέ.

      Δηλαδή, εσένα οι γονείς σου τί άκουγαν μέσα στο σπίτι που μεγάλωσες;

      Μόνο Chopin & Sex Pistols;

      Τσιτσάνη, δεν άκουγαν στο σόι σου;
      Καλαματιανά, Τσάμικα & Ηπειρώτικα δεν χόρευαν στις γιορτές;

      Το αυτάκι τους δεν το πλησίαζαν ν΄ακούσουν τα κλαρίνα στα πανηγύρια;

      Ή, μήπως, γεννήθηκες αστή;

      Μην τρελαθούμε τελείως!

      Άντε, γίναμε όλοι Ευρωπαίοι & «πολιτισμένοι» !

      Νισάφι πια!

      Έλεος!

      *

      • @Πειρατη

        αναφερομαι προς οσους δηλωνουν «ειμαι αναρχικος και πατριωτης», γιατι θα επρεπε να ξερουν οτι ενα απο τα βασικα χαρακτηριστικα του ελευθεριακου προταγματος ειναι ο διεθνισμος

        ο Τσιτσανης τι σχεση εχει με τις μπουρδες περι πατριδων και εθνων και αλλων τετοιων ωραιων; γενικοτερα τα πολιτισμικα χαρακτηριστικα που αναπτυσσονται συγκεκριμενη χρονικη περιοδο, σε συγκεκριμενο γεωγραφικο τοπο τι σχεση εχουν με τις πατριδες τα εθνη και τα κρατη;

  3. απλά δεν χαρίζω την πατρίδα μου ούτε σε γκουρού νεο-αναρχικούς μηδενιστές, ούτε σε στρατόκαυλους εθνικιστες χριστιανοφασιστες.

    Νιώθω συναισθηματικα δεμενος με πολλους ανθρώπους οι οποιοι αγαπουν τον τόπο τους. Οι οποιοι αναγνωρίζουν το πόσο πολύ οι τύχες των τόπων τους έχουν κοινή μοίρα με τον δικό μου και πως ο τρόπος απελευθέρωσής των είναι η ταξική επανάσταση και ολοκληρωτική κατάλυσης αυτών(των τάξεων)!

    εξ αυτων, Θα βροντοφωνάζω πως είμαι αναρχικός πατριωτης ως τρελος του χωριού με κυνδινο να φαω ξύλο!

  4. pantws, eite einai eite den einai telika trolarisma, den prokeitai kanenas na faei zwntano to nasapouliata oute ksulo na faei (avta ta omadika diadiktuaka pesimata ta ekanan -kai ta kanoun?- alloi 😉 allwste edw einai troll-friendly 🙂 🙂 🙂

    τελοσπαντων, οι θεωρητικες αναφορες του κειμενου (λιγος nietzsche, λιγος ραιχ και το γνωστο αποσπασμα μπακουνιν) η μαλλον ο συνδυασμος τους ειναι λιγο…»καπως»
    οπως και η φραση που αναφερεται στο κειμενο:
    «Τόσα στραπάτσα των ελληνόφωνων λαών (μικρασιατική καταστροφή, διωγμοί από Κων/πολη, κατεχόμενη Κύπρος, εμφύλιος…»

    ειναι τελειως ακυρη… αυτο το κλισε πια με τον «εμφυλιο» πχ, οτι δηλαδη ειναι κατι «κακο»…
    τι ειναι ο «εμφυλιος» δηλαδη. στην πραγματικοτητα δεν υπαρχει. ειναι λεξη αποπροσανατολιστικη. στην πραγματικοτητα ειναι ο ξεσηκωμος της εκμεταλλευομενης ταξης εναντια στην κυριαρχη. η σωστη λεξη λοιπον ειναι [επανασταση] και η επανασταση δεν μπορει να ειναι κατι κακο, ετσι δεν ειναι? 😉
    μαλλον το αντιθετο. οποτε, μ αυτη την εννοια, θα πρεπει να επιθυμουμε και να ευχομαστε εναν «εμφυλιο» 😉

    γι αυτο και λεμε [η ισπανικη επανασταση] και οχι ο «ισπανικος εμφυλιος».
    ο μονος πραγματικος εμφυλιος ειναι οταν ενα τμημα των καταπιεσμενων στρεφεται εναντια σε ενα αλλο τμημα τους.

    γενικα, το κειμενο εχει παρα πολλα θεματα, που να αρχισει και που να τελειωσει κανεις….

    • (pavlo, mipws eisai esu o nesapouliata?????????????? 😀 😀 😀 )

      Το βρήκες!!!!!!!!!!!!
      Αλλά θα σου πω την πραγματική και κρυμμένη αλήθεια:
      Έχω βρει τον τρόπο να φτιάχνω συμπαντικούς και εξωσυμπαντικούς κλώνους μου. (Εξωσυμπαντικούς σημαίνει και σε παράλληλα σύμπαντα). Ήδη απ’ ότι μαθαίνω η Ορμή και Θύελλα θριαμβεύει σε μερικές χιλιάδες απ’ αυτά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ολέ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
      🙂 🙂 :):)

      • @κ.κ.Παρακαλώ
        Δεν το είπα καλά, είμαι θύμα της… φιλελεύθερης ανεκτικότητας.
        Εννοούσα ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ, όχι «ανέχομαι» και… μαλακίες! χαχαχα 🙂

        Υ.Γ. Μια χαρά το δουλεύεις κι εσύ το φαντασιακό συστατικό σου, ρε συ Nesapouliata.

        • Καλά μαλλιοτραβιέστε με τον Φωτόπουλο και τους άλλος Μουτζαχεντίν για τις διάφορες…
          Π.Δ.,Μ.Λ.,Ξ.Φ…….Θ.Β. (!) omadeon, τι μας ήρθες εδώ?

          Άσε την πατρίδα μας και τον-σύντροφο-Nesapouliata ήσυχους !

          • Γουρουνάκι είμαι μυστικός μουσικός πράκτωρ
            και τον Νεσαπουλιάτα τον θέλουμε για DJ.
            🙂
            Μα επιτέλους…
            να μην μπορούμε να πούμε κάτι καλό για σας τους πατριώτες, και να τρώμε ντομάτες κι αυγά?
            τσκ, τσκ, τσκ.
            κλαψ λυγμ (να μην μπορεί κι ένα γουρουνάκι να ησυχάσει πια…)
            (ΠΟΥ πάμε, ΠΟΥ πάμε?…)

            ΟΚ. Πάρτε κι αυτό το δώρο και… δεν ξανα-ενοχλώ! :mrgreen:
            (πολύ πρόσφατο, 24 Δεκ. 2011)

  5. Θα ήθελες – αλλά το κείμενο του φίλου μας είναι εξαιρετικό – κατά τη γνώμη μου – και γεμάτο ψυχή! Γι’ αυτό τρολιά δεν πρόκειται να γίνει ποτέ.

  6. Καταπληκτικό κείμενο.
    Εκφράζει κάθε άνθρωπο που βγάζει τις παρωπίδες του.
    Όποιο χρώμα κι αν έχουν αυτές.
    Πράσινο, μπλε, ροζ, κόκκινο, μαυροκόκκινο, μαύρο…
    Η αγαπη για την πατρίδα του καθενός δεν μπορεί να γίνεται αντικείμενο πολιτικής διαμάχης, όπως δεν γίνεται αντιστοίχως η αγάπη για την οικογένειά του, την ερωτική του σύντροφο, το σπίτι του κλπ.
    Απλούστατα είναι αυτονόητη η αγάπη για την πατρίδα, όπως και για τον πατέρα, τη μάνα, τα αδέρφια, τον παππού, τη γιαγιά, τον/τη ερωτικό/ή σύντροφο, το σπίτι που μένουμε, τη γειτονιά που μεγαλώσαμε κ.ο.κ.

    Είμαι βέβαιος πως άμα είχε ανακαλυφθεί κάποιο βιβλίο του Μπακούνιν στο οποίο θα ανέφερε πως «ο αναρχικός δεν είναι δυνατόν να αγαπά την οικογένειά του, γιατί είμαστε όλοι αδέρφια, άρα η οικογένεια δεν είναι παρά διχαστική έννοια ανάμεσα στο λαό, καθώς δε διαχωρίζει ταξικά την κοινωνία αλλά με βάση το τυχαίο γεγονός της γέννησης από τους γονείς κι ότι το παιδί είναι για τον πατέρα (αφέντη του σπιτιού) ότι και οι προλετάριοι για τους καπιταλιστές»….
    …τότε αυθόρμητα θα φώναζαν οι σημερινοί αναρχικοί «όποιος αγαπά την οικογένειά του είναι φασίστας!»

    (Τρόπος του λέγειν το παραπάνω, για να γίνει αντιληπτός ο παραλογισμός του αυτοαποκαλούμενου απάτριδος αναρχικού.)

    Και να αφιερώσω κι εγώ ένα «πατριωτικό» τραγουδάκι απ’ το Θανάση και το Σωκράτη…

    • @mazestix (toixo-toixo.blogspot.com)

      Mazestix τι ωραίο τραγούδι είναι αυτό ρε συ; Πω πω, ρε φίλε το ζήλεψα. Του Μάλαμα και του Θ. Παπακωσταντίνου ε;

      Ωχ, ωχ, τώρα θα το δει ο omadeon αυτό το τραγούδι και θα μας βάλει πάλι κανένα από κείνα τα δικά του τα trance (πως τα αντέχει;) για να μας …φέρει στα ίσα(λολ).

      Θραξ Αναρμόδιος

      • @ Αναρμόδιος
        Χαχαχα
        Ναι, οι γείτονές του θα τον κυνηγάνε μ’ αυτά τα κλαμπατσίμπανα!
        🙂

        Μαγικό τραγούδι η Κοιλάδα! (του Θανάση είναι, ο Μαλαμας μόνο το τραγουδά)
        Αλλά και το Αμοργιανό μου Περαμα και «τα Νιατα» με το ωραίο κλαρίνο που ανεβάσατε πιο πάνω εσύ κι η Κ.Κ.!

        @11888
        Εξήγησα εξ αρχής ότι πρόκειται για «τρόπο του λέγειν». Οπότε εκ των πραγμάτων υπάρχει μια υπερβολή στην αναφορά μου.
        Φυσικά και μόνο που κάποιος «ψάχνεται» πολιτικά και γίνεται αναρχικός δεν είναι στο ίδιο επίπεδο σκέψης με το κομματικό πρόβατο. Αλλά κριτικάρω κάποιες αγκυλώσεις που θεωρώ πως έχουν. Και όχι μόνο οι αναρχικοί, αλλά και πολλοί αριστεροί.

        Ως προς το πρώτο που αναφέρεις, έχεις δίκιο ότι πρόκειται και για αγάπη για το εγώ μας.
        Πατρίδα μας είναι εκεί που γεννηθήκαμε,΄παίξαμε, πήγαμε σχολείο, μεγαλώσαμε, ερωτευτήκαμε, μπαλαμουτιάσαμε, δουλέψαμε, διασκεδάσαμε, γεράσαμε κλπ.
        Και πατρίδα μας είναι όσα συνδεόνται με τα παραπάνω φυσικά.
        Κατά την άποψή μου πάντα…
        Σωστό το συμπέρασμά σου περί του «εγώ». Και θεωρώ αυτονόητη την αγάπη μας και για το «εγώ» μας.

  7. «Η αγαπη για την πατρίδα του καθενός δεν μπορεί να γίνεται αντικείμενο πολιτικής διαμάχης, όπως δεν γίνεται αντιστοίχως η αγάπη για την οικογένειά του, την ερωτική του σύντροφο, το σπίτι του κλπ.»

    Δεν εβαλες ουτε εναν κοινωνικο ορο στην προταση σου.Ουτε καν λιγο φυσικο περιβαλλον. Οι περοσσοτεροι οταν κανουν αναφορα στις πατριδες αναφερονται στην ατομικη τους ιδιοκτησια .Οποτε για ποια αγαπη προς την πατριδα μιλαμε.Αγαπη για το εγω μας και οτιδηποτε περιστρεφεται γυρω απο αυτο, ειναι ο σωστος ορος.

    «Είμαι βέβαιος…τότε αυθόρμητα θα φώναζαν οι σημερινοί αναρχικοί “όποιος αγαπά την οικογένειά του είναι φασίστας!”

    Υπερβολες.Μαλλον μπερδεψες τους αναρχικους με τα κομματικα προβατα.Το τι αγαπα και τι μισει ο καθενας στον προσωπικο του κοσμο ειναι αποκλειστικα δικο του θεμα.

      • O «πολίτης του κόσμου» 11880 είναι αραχτός στο Βερολίνο αυτό το καιρό…
        (και συγκεκριμένα κάπου στη- ανεβασμένη φέτος -Nikolaiviertel )

        Αυτά που του λες περί πατρίδων του φαίνονται αλαμπουρνέζικα.

        • Εχεις χασει επεισοδια.Ανεβηκα Λονδινο για να κανω πρωτοχρονια.Επιστρεφω Βερολινο στις 2 του μηνα και αμεσως μετα πεταω για Βαρκελωνη με την λατρεμενη athens voice στις αποσκευες..

  8. omadeon ,
    δυστυχως δεν ξερω να μιξαρω…
    οσο για «συντροφος», μεχρι να φαμε παρεα, θα νιωθω συν-τροφος με όσους εχουμε μοιραστει το φαι μας.

    οι λέξεις εχουν νόημα! και ουσιαστικά αυτή την αγωνία εκφράζω μεσα απο αυτο το κείμενο.
    δε θέλω να παραδώσω σε καμία πολιτικη φραξια το νοηματικό περιεχόμενο καποιων λέξεων που είναι συνιφασμενες με την υπαρξιακη δομή του ανθρώπου(οπως το «πατρίδα»).

    αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις.(Αντισθένης)
    [ας ορίσουμε τις λέξεις ντε , και ας τις επανακτήσουμε!]

    • Δεν ήξερα πως πρέπει να φας με κάποιον για να τον αποκαλείς σύντροφο !
      Όλοι οι ανάρχες (και τα Σταλινικά απολιθώματα) που αλληλοαποκαλούνται σύντροφοι μαζί τρων ???

      Σ’ αποκάλεσα «σύντροφο» λόγω της ιδεολογικής συγγένειας, μια που και οι δύο ανήκουμε στον «Πατριωτικό χώρο»

      • οχι δεν τρων μαζι. απλα εκδηλωνουν μεσα απτο λεξιλόγιό τους τη σύνδεση τους με μια ιδεολογική παράδοση εκατονταετίας και βάλε.
        με τον ίδιο τρόπο που δε γουστάρω τον όρο «σύντροφε» δε γουστάρω και τον όρο «πατριωτικός χώρος».
        γιατι πολυ απλά και τα δύο κουβαλουν μια τεράστιων διαστασεων ιδεομανιακή απολυτότητα και είναι βουτηγμένοι στα στερεότυπα του παρελθόντος.

        Δεν έχουμε κατ’ανάγκη «ιδεολογική συγγενεια» επειδή ο καθένας μας αγαπαμε τον τόπο του/πατρίδα του. Απλά είμαστε και οι δυο άνθρωποι με συνείδηση/συναίσθηση καταγωγής.
        Θα είχαμε ιδεολογική συγγένεια αν οι ιδέες μας ήταν συγγενικές για το πως εκδηλωνουμε την αγάπη μας για την πατρίδα του ο καθένας. Ή αν για παράδειγμα συμφωνουσαμε στο οτι όλες οι πατρίδες έχουν κοινή τύχη , είναι εξίσου αξιες σεβασμού, υπόκεινται στις ίδιες εξουσιαστικες δομές που τις χειραγωγουν, ότι σε όλες είναι ανάγκαίο να υπάρξει κατάλυση των τάξεων, να δημιουργηθεί οριζοντια δικτυωση, «διαπατριδικη» αλληλεγγύη[στοπ πλατυασα ανευ λογου]

        Η ιδεολογικοποίηση των συναισθημάτων είναι η μεγαλύτερη παγίδα στην οποία έπέφτε ο άνθρωπος ανέκαθεν. Όπως έχει πέσει το «olympia.gr» και πολλοί οι οποιοι το διαβάζουν. Το ίδιο και με το indymedia.

        οπότε ουτε «σύντροφος», ούτε «πατριωτικός χώρος».
        απλά συσχολιαστής που σε κάποια συμφωνούμε σε κάποια όχι.

        ωρα καλή!

          • @pagal : «Σε διαγράφω τότε…..κρατάω μόνο τον Θράκα !»

            λολ

            Ναι αλλά εγώ νιώθω ιδεολογική συγγένεια με τον Nesapouliata έτσι που τα λέει: «αν για παράδειγμα συμφωνουσαμε στο οτι όλες οι πατρίδες έχουν κοινή τύχη , είναι εξίσου αξιες σεβασμού, υπόκεινται στις ίδιες εξουσιαστικες δομές που τις χειραγωγουν, ότι σε όλες είναι ανάγκαίο να υπάρξει κατάλυση των τάξεων, να δημιουργηθεί οριζοντια δικτυωση, “διαπατριδικη” αλληλεγγύη». Τι συγγένεια, σχεδόν ταύτιση.

            Και συμφωνώ μαζί του και για τον όρο (όρο; τέλοσπάντων) «πατριωτικός χώρος». Δεν μΕ αρέσουν αυτές οι …κιβωτιοποιήσεις. Δεν θέλω χώρους. Οι χώροι έχουν όρια. Το δε «σύντροφος» το δέχομαι με την …καλή έννοια (λολ). Δηλαδή με την γενική έννοια του …όρου (ξαναλόλ).

            Αρα να αποσύρεις την διαγραφή του Nesapouliata σύντροφε Pagal. Ειδεμή θα χρεωθείς 5 καραφάκια τσίπουρο (όταν έρθεις). Και να εκδόσουμε και απαγορευτικό διαγραφών. Δεν θα διαγράφεται κανείς. Οι διαγραφείς διαγράφονται αυτομάτως.

            Αμα διαγράψουμε τον έναν, διαγράψουμε τον άλλον, με ποιον θα …φαγωνόμαστε;

            Πρόταση: στο επόμενο συμπόσιο θα αναλύσουμε τον όρο (λολ) «ιδεομανιακή απολυτότητα» όπως τον εθεσε ο σύντροφος Nesapouliata. Είναι βαριά ασθένεια αυτή η «ιδεομανιακή απολυτότητα». Μερικούς τους βλέπω τους έχει εξαντλήσει. Δεν μπορούν να σταθούν στα ποδάρια τους. Θα εξεταστούμε λοιπόν κιόλας να δούμε πόσοι έχουμε προσβληθεί και πόσοι όχι.

            Στους ασθενούντες θα χορηγηθεί διπλάσια δόση γράπας (τσίπουρο άνευ γλυκάνισου). Δόση εφόδου το λεν οι γιατροί.

            Θραξ Αναρμόδιος

            ΥΓ. Προτιμώ το συμπότες, από το σύντροφοι, τώρα που το ξανασκέφτομαι. Είναι πιο γιορτινό.

            • Συμπότες με (σ)πηρούνια! Πολύ καλό! Κι εγώ το προτιμώ!
              Φοβάμαι πως όσοι φοβούνται τα κουτάκια, συχνά οχυρώνονται πίσω από ένα μεγαλύτερο: Ο ορισμός του συντρόφου κατά Νεσαπουλιάτα θα είχε νόημα αν υπήρχε μόνο ένα είδος τροφής, η υλική.
              Αναγνωρίζουμε όλοι πολύ καλά γιατί έχουμε δυσανεξία στη «συντροφική φρασεολογία». Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: Θα πολεμούσε ο Νεσαπουλιάτα για τη πατρίδα του; Κι αν ναι, στο πλευρό τίνος; Θα αναγνώριζε ως συμπατριώτες του τους ταξικούς του συμμάχους, έστω κι αν γεννήθηκαν αλλού και έχουν άλλη μητρική γλώσσα; Υπενθυμίζω πως οι από πάνω γνωρίζουν πολύ καλά να συμμαχούν εναντίον μας, να συνεργάζονται και να κερδοσκοπούν στις πλάτες μας, να κυβερνούν με εθνική ομοψυχία για να μας αφαιρέσουν και το τελευταίο μας εργασιακό δικαίωμα. Έχουμε κοινή πατρίδα με αυτούς τους καραγκιόζηδες; (συγγνώμη, καραγκιόζη)

              • Μη με διασύρεις σε παρακαλώ…
                Η βασικότερή μου αρχή είναι να μη σκοτώνω. οπότε το «πολεμάω» στο πλαίσιο που το θέτεις, δεν υπάρχει για μένα.
                Πολεμάω απο γεννησιμιού να περιορίσω τη βλακεία. Προσωπική και κοινωνική. Τίποτα άλλο.

                Αναγνωρίζω συμπατριώτες μου σε κάθε άνθρωπο που έχει κοινες αφηγήσεις με εμένα. Η γλώσσα δεν είναι απαραίτητο συνδετικό συστατικό. Αλλά κύριο.

                Η υπενθύμιση σωστή και ταυτίζομαι.
                και περι συν-τροφης σωστο! ευχαριστώ για την απο-αγκυλωση.
                συντροφισσα νανα , σύντροφε παγκαλ!

            • «Είναι βαριά ασθένεια αυτή η “ιδεομανιακή απολυτότητα”»
              Πράγματι βαριά…ΚΑΙ μεταδοτική, φοβάμαι πως είναι και ανίατη στις πλείστες των περιπτώσεων
              Πριν κάνα δυο δεκαετίες αποδεκάτισε τους Κνίτες τώρα τη βλέπω να «θερίζει» στον -λεγόμενο-«χώρο»
              Υπάρχουν, δυστυχώς, πολλοί νοσούντες κι εδώ μέσα

              Και καθώς είναι δύσκολη εως αδύνατη η γιατρειά …μόνη λύση η έγκαιρη «θωράκιση» με ισχυρό ανοσοποιητικό (ορθολογισμός)

              • @pagal, Σχόλιο Δεκεμβρίου 30, 2011 στις 8:38 ΠΜ >>>

                Αν μου έλεγαν πριν λίγους μήνες ότι θα συμφωνούσα μαζί σου, πραγματικά δεν θα το πίστευα.

                Κι, όμως, με αυτό το σχόλιό σου εδώ: ΣΥΜΦΩΝΩ!

                ΥΓ1: Δέξου το όπως το γράφω και μην αρχίσεις τις ειρωνείες γιατί θα τα πάρω κρανία.

                ΥΓ2: Με το συγκεκριμένο σχόλιο συμφωνώ. Δεν σημαίνει ότι συμφωνώ και με άλλα λεγόμενά σου.
                Παρατηρώ, πάντως, όπως και άλλοι, ότι το τελευταίο διάστημα χρησιμοποιείς όντως τον ορθολογισμό στη σκέψη σου και χαίρομαι γι΄αυτό.

                ΥΓ3:Ένα σχόλιο έγραψα.
                Δεν πρόκειται να προχωρήσω σε παραπέρα διάλογο.
                Μην το επιχειρήσεις: θα είναι τσάμπα κόπος.

    • οσο για “συντροφος”, μεχρι να φαμε παρεα, θα νιωθω συν-τροφος με όσους εχουμε μοιραστει το φαι μας.

      Κι εγώ με τους Κινέζους έτσι νοιώθω. Chop Suey, fried rice, αλληλεγγύη.

  9. στην καλύτερη σας τρολάρουν οι φασίστες, στη χειρότερη ο τύπος που τα έγραψε δεν εμφανίζεται ως αναρχικός και να το ξανασκεφτεί. αν επιμένει υπάρχει και ο μπολσεβικισμός που δεν έχει πρόβλημα με τέτοιες λεπτομέρειες

    πάρτε τις πατρίδες σας και βάλτε τις εκεί που ξέρετε.

  10. risinggalaxy
    ειλικρινά δεν καταλαβαίνω, έτσι όπως τοποθετεί εδώ το θέμα της πατρίδας ο Nesapouliata, τι σε κάνει να προβληματίζεσαι με τόση εναντιότητα. Μπορεί, βέβαια, να έχεις δίκιο. Θέλεις να μας εξηγήσεις; Αν μάλιστα θέλεις να μας στείλεις κείμενο, ευχαρίστως να το δημοσιεύσουμε!

  11. Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι;
    Μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά;
    Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
    Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;

    Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι
    και κάθε χώρα της με τα χωριά;
    κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει,
    κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;

    Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
    αρχαία μνημεία της χρυσή στολή
    που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα
    μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;

    Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα,
    και κάτι που ‘χουμε μες την καρδιά
    και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα
    και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!

    Καλά το πάω το πατριωτικό, Παύλο;;;

    Και δες τώρα που πήγα και το θυμήθηκα αφού πρώτα άκουσα Emma Goldman και… ηρέμησα!!!

  12. τελοσπαντων, nesapuliatoulaki,
    εγω ηθελα να σε ρωτησω κατι τελευταιο (και οχι…τρολλικο xexe :D) κι αν θελεις μου απαντας (απο μονος σου ομως, αυθορμητα, χωρις να ψαξεις πρωτα στο καταραμενο το google)

    ξερεις ποιος και τι ηταν ο α.στινας, τι εχει κανει, τι εχει πει, πως, που, και κυριως…ΠΟΤΕ τα ειπε και τα εκανε ολα αυτα… …

    αυτο μονο, φιλικα

    • Ξέρω ποιος ήταν αλλά περιορισμένα. και ποτε εζησε. Ως εκεί όμως.
      γιατί ρωτας ρε μπρο;
      το λογικό είναι λογικό όποιος κιαν το εχεί/ακολουθήσει/πράξει/πει στο παρελθόν.
      Αποφεύγω να προσκολουμε σε ονόματα και περσόνες.
      τα μαθαίνω και τα ξεχνάω.

      εξάλλου εχουμε και το google! πια…

      .

  13. nesapouliata nesapouliata!
    ουτε το google ουτε η wikipedia μπορουν να αντικαταστησουν τη συζητηση με εναν αξιολογο ανθρωπο (και οσα εχουμε να μαθουμε απ αυτον) η ενα καλο βιβλιο. μην πεφτεις στην παγιδα της ευκολιας και της επιφανειας. google-wikipedia ειναι καλα οταν προκειται για σινεμα η μουσικη πχ, αλλα οχι για…συγκεκριμενα ΑΛΛΑ πραγματα. ξεκολλα λοιπον.

    ξεκολλα και δες τα πραγματα πιο σοβαρα και σε βαθος. νομιζω οτι η θεωρητικη σου καταρτηση ειναι χαλια, χειροτερη ακομα και απο τη δικη μου λεμε 😛 😛

    στη δευτερα λυκειου ενα παιδι απο το φροντιστηριο μου ειπε οτι ο α.στινας ηταν ο πρωτος εγχωριος (δε λεω «ελληνας», γιατι σιχαινομαι τη λεξη) αναρχικος. μου εκανε τρομερη εντυπωση αυτο στη φαση εκεινη που το ακουσα, και λιγο αργοτερα το εψαξα λιγο. και ανακαλυψα οτι ο στινας δεν ηταν βεβαια ακριβως αναρχικος, αλλα μια μεγαλη μορφη του διεθνισμου. η μεγαλυτερη ισως σ αυτη την καταραμενη ηλιθια δουλοπρεπη χωρα. κι εψαξα κι εμαθα και για τους αγωνες του σε μια απιστευτα δυσκολη και διαφορετικη και εχθρικη για τον διεθνισμο εποχη. και ποσο ακριβα πληρωσε κι εκεινος και οι συντροφοι του τις ιδεες αυτες.

    ξεκουνησου λιγο και μιλα με κανα σοβαρο ανθρωπο, ανοιξε και κανα βιβλιο, γιατι απ ο,τι λες στο κειμενο, δεν εισαι και κανα πιτσιρικι και καποια πραγματα (οκ, οχι ολα, αλλα καποια σιγουρα!!!!!!!!!!! 🙂 ) θα επρεπε πλεον να τα εχεις ξεκαθαρισει μεσα σου.

    (που σαι ρε συντροφε marxfactor, να πεις κι εσυ τπτ για τον διεθνισμο??!!! xexex 😉 )

    • Μίλα κι εσύ με κανένα σοβαρό άνθρωπο και άνοιξε και κανένα βιβλίο της προκοπής – τα ίδια λες κι εσύ στον Nesapouliata! – μπας και καταλάβεις οτι μια χαρά διεθνιστικά είναι αυτά που γράφονται εδώ.
      Α, και αμα τύχεις σε κανένα πανηγύρι στην Αμοργό, να τους πεις να αφήσουν τα νησιώτικα και να βάλουν τη διεθνή να χορέψουν.

      • 😆 😆 😆

        αχ σας παρακαλω συνεχιστε μη σταματατε, με κανετε να γελαω αφανταστα!

        διεθνιστικες οι καταθεσεις υμνων και λατρειων προς στη «γλυκεια μας πατριδα», «εθνικο χαρακτηριστικο» η μουσικη

        😆

      • μωρε χιλιες φορες πιο αυθεντικη ειναι η διεθνης

        αλλα τα ψευτοενναλακτικα κυριζια που μαζευει η αμοργος ψοφανε για ντοπια αστακομακαροναδα με αστακο απευθειας απο το Περθ , σταβλισμενα στο καμπιγκ ησε δωματια των 50ευρω plus,με βραδακια στη ντισκο με ενναλαξ ρακομελα στα θολαρια και ενα πανηγυρι για φιναλε στις παναγιας, με σκυλοπανηγυρτζιδικα νησιωτικα να νιωσουν αρωμα ελλαδας

        ακου αμοργο !!!!!!

        • Καλά εσύ πήγαινε στην Ανάφη, στη Γαύδο ή όπου γουστάρεις. Αμοργό είπα γιατί είναι και ο μπάλος που έβαλα στο πρώτο σχόλιο. Αλλά σιγά μην ξέρεις να χορεύεις μπάλο, τέτοια κολλήματα που κουβαλάτε!

      • @kk (oute pou kserw pou tha to vgalei i xazowordpress 🙂 )

        καταρχην συμφωνω απολυτα με τον κυριο trollientes οσον αφορα στη διεθνη, αλλα και στην…αμοργο! 😉

        υστερα, δεν ξερω αν ακουστηκε καπως που του ειπα να διαβασει κατι καλο, δεν το ειπα για κακο, σαν φιλικη συμβουλη το πα και η ιδια συμβουλη ειναι τελειως αποδεκτη κι απο μενα (κι αν εχετε να προτεινετε κατι καλο, ευπροσδεκτο 😉 χιχι)
        και την εδωσα αυτη τη συμβουλη, γιατι και το αρχικο του κειμενο, αλλα και τα σχολια του (κυριως αυτα!!!) ειναι ενας αχταρμας, o apolutos axtarmas omws. ο,τι να ναι. διαβασε τα προσεκτικα ενα ενα, να δεις. κι οταν πας να του μιλησεις λιιιιγο σοβαρα, τρολαρει. μηπως τρολαρει και κανει πλακα γενικα? γιατι αν τα εννοει αυτα που λεει, ειναι η απολυτη παρανοια, η επιστημη σηκωνει τα χερια ψηλα! 🙄

        to mono kalo einai oti oooolo avto vgazei ontws apistevto gelio, exei ginei i TELEIA trolloanartisi 😀 😀 😀

        σε τετοια πανηγυρια που λες, δεν παω, ακριβως γιατι σιχαινομαι αυτη τη μουσικη. αν ομως υποθετικα τυχαινε και βρισκομουν σε κανα τετοιο (666!), προφανως δε θα μπορουσα να τους ζητησω να βαλουν…punk η κατι παρομοιο, ελπιζω ομως οτι θα ειχα μαζι μου το cd με τα ανταρτικα, που ειναι και 100% greek, ωστε να γουσταρουμε…ολοι!!!

        να η ωρα που μας ηρθε
        και σαν θυελλα ξεσπαει
        στον αγωνα η παγκοσμια εργατιααααα
        μια φωνη που αντηχει
        στον αερα περα ως περα
        μ επανασταση θα διωξουμε τη σκλαβιαααα

        (δεν ξερω βεβαια τι θα παθαιναν οι…νοικοκυραιοι του πανηγυριου αν ακουγαν τετοια πραγματα, αλλα τεσπα… 🙂 )

        • καλα προσεξε εσυ απο το πολυ το πανκ μην παθεις τιποτα 😛

          ξερω γω κατι «νοικοκυραιους» πανηγυριωτες που διασκεδαζουν με κλαρινα, των οποιων την επαναστατικη δραση ουτε να διανοηθεις δεν μπορεις αιμοβορα δηθεν υπερκαβλωμενη δηθεν υπερεπαναστατρια

          αλλα απο τη ζεστουλα του σπιτιου μας και απο την ασφαλεια του οτι ειμαστε μια μουφα, ενα ψεμα απο πανω μεχρι κατω ολα ωραια και ομορφα ειναι, και δηθεν παιδιαστικα και με περισσια υποκριτικη χαζογκομενιστικη αφελεια τα κρινουμε

          βρε αντε απο δω με ολους τους βλαμμενους

          ο ενας θεωρει οτι η μουσικη εντασσεται στις μυθωδιες περι πατριδων, εθνων και λοιπων μπουρδων
          ο αλλος για να το παιξει υπερεπαναστατης φροντιζει να δειξει με καθε τροπο ποσο «απεχθανεται» τη μουσικη(γιατι ετσι νομιζει οτι ειναι το σωστο προφιλ του επαναστατη που πλασσαρει, κατι σαν στατους κβο)

          δεν ξερω ποιος ειναι χειροτερος… 😕

            • 😥 😥 😥

              μαμααααααααααααα με ειπε pathetic το σουργελο, μαλωσε τηηηηηηηηηηηνννννννννννν

              😥 😥 😥

              ολα θα τα πω στη μαμα μου

            • βασικα ζηλευω την επαναστατικη σου δραση και φυσικα την θεσπεσια ομορφια σου(αλλα κυριως το πρωτο), το ναζι σου, την εξυπναδα σου, τη μορφωση σου, τους γκομενους σου (εεε σορυ δεν κανει να μιλαμε με αργκο)

              καμια σχεση δεν εχει το σχολιο που εκανα με τις πιπες που εγραψες για την παραδοσιακη μουσικη, και μαλιστα επι τοπου θα παω στα συντροφια που ακουν κλαρινα να τα μαλωσω και να τους πω οτι οι πραγματικοι επαναστατες αναρχικοι δεν ακουν κλαρινα μονο πανκ(και μαλιστα μονο ενα ειδος της πανκ που κατα βαθος ειναι ποπ)

              και θα τους πεταξω στα μουτρα το μανιφεστο του σωστου επαναστατη δια χειρος σουργελου, και θα γελασω κοροϊδευτικα λεγοντας τους «γαμιεται το ξυλο που φαγατε, οι αγωνες με το αφεντικο σας, τα τραβηγματα σας στη δικαιοσυνη, οι επι του πρακτεου αμφισβητησεις σας, οι κοινωνικες δομες που εχετε δημιουργησει, ο λογος που εχετε παραξει, οι προσπαθειες που εχετε κανει οσον αφορα το ανοιγμα στην κοινωνια: ακουτε κλαρινα και δε φωναζετε στα μπλογκς «ζητω οι πυρηνες της φωτιας που περνουνε ομηρους ανθρωπους ως αλλοι μαφιοζοι και μαλιστα μεσα στη φυλακη που υποτιθεται οτι ειναι πεδιο κοινωνικου αγωνα » οποτε ειστε μουφα αναρχικοι»

              και μετα θα τους την βγω και απο πανω λεγοντας τους «δηθεν διεθνιστες πφφφφ αφου ακουτε κλαρινα αρα αγαπατε το εθνος»

              και μετα θα φωναξω τη μαμακα μου να σε κανει ντα

        • Σε σχόλια μου έχω βάλει πολλές φορές αντάρτικα, κυρίως τους Ήρωες με τον Πανδή.

          Από εκεί και πέρα όποιος έχει σχέση με τη μουσική ξέρει οτι αν πιάσεις τα νήματα όλων των μουσικών του κόσμου, κάπου συνδέονται, και είναι γελοίο να κατηγορούμε κάποιον επειδή ακούει το ένα ή το άλλο είδος ή να απορρίπτουμε ολόκληρα είδη π.χ. δημοτικό. Απλώς ο καθένας έχει τα γούστα του.

    • @Κοκκινοσκουφίτσα: «στη δευτερα λυκειου ενα παιδι απο το φροντιστηριο μου ειπε οτι ο α.στινας ηταν ο πρωτος εγχωριος (δε λεω “ελληνας”, γιατι σιχαινομαι τη λεξη) αναρχικος.»

      Δεν έτυχε φαίνεται να ξέρουν οι δασκάλοι σας καθόλου -εκτός από τον Διογένη Λαέρτιο που περιγράφει την περιπέτεια των ιδεών στην ελληνική διανόηση της αρχαιότητας, με πολλές νοστιμιές μάλιστα- για τον άθεο τον Θεόδωρο από την Κυρήνη (340-270 πΧ), γι’ αυτό ίσως και θεωρείς τον μάλλον υπερ-εμπαθή Αγι Στίνα ως τον πρώτο έλληνα (λολ) αναρχικό.

      Και μάλλον λόγω και κάποιου υπερβολικού συναισθηματισμού (λολ), που είναι και έκδηλος, εξιδανίκευσες ίσως τον Στίνα ως «πατριάρχη» (λολ) του ελληνικού αναρχισμού ή διεθνισμού. Αλλά αυτό βέβαια, αν ισχύει, είναι δικός σου λογαριασμός και σίγουρα μια άλλη συζήτηση.

      Ιδού τι λέει η βικιπήντια για τον Θεόδωρο (συνονόματος μου και λίγα λόγια έτσι -ξαναλόλ):

      »
      Theodorus was the founder of a sect which was called after him Theodorei (Greek: Θεοδώρειοι), «Theodoreans.» The opinions of Theodorus, as we gather from the perplexed statement of Diogenes Laërtius,[15] were of the Cyrenaic school. He taught that the great end of human life is to obtain joy and avoid grief, and that the former resulted from knowledge, and the latter from ignorance. He defined the good as prudence and justice, and the bad as the opposite. Pleasure and pain, however, were indifferent. He made light of friendship and patriotism, and asserted that the world was his country. He taught that there was nothing naturally disgraceful in theft, adultery, or sacrilege; if one ignored public opinion which had been formed by the consent of fools.

      Theodorus was attacked for atheism. «He did away with all opinions respecting the Gods,» says Laërtius,[16] but some critics doubt whether he was absolutely an atheist, or simply denied the existence of the deities of popular belief.
      »
      Τα υπόλοιπα εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/Theodorus_the_Atheist

      «(δε λεω “ελληνας”, γιατι σιχαινομαι τη λεξη)»

      Χμμμ… Μεγάλη κουβέντα αυτή!

      Θραξ Αναρμόδιος

      ΥΓ. Κι αν πεις και για τον Διογένη τον Κυνικό (http://en.wikipedia.org/wiki/Diogenes_of_Sinope), άσε, χεβυ-μεταλιστής εντελώς. Κάνει μέχρι και τον Θεόδωρο σκόνη (λολ)

      ΥΓ2. Ο μαθηματικός Θόδωρος από την Κυρήνη είναι άλλος.

      • anarmodie: (ante na doume pou tha to steilei avto i kuria wordpress :roll:)

        νομιζω οτι γενικα εχεις εξοργιστει μ αυτα που εχω πει σ αυτη την αναρτηση, αλλα με νυχια και με δοντια προσπαθεις να εισαι ευγενικος οπως παντα, και το…καταφερνεις! respect! 🙂 🙂

        νατηνε λοιπον και η…wikipeeeediiaaaaaa!!!!! 😀 ενταξει ισως ηταν αναποφευκτη αυτη τη φορα.
        ητανε λοιπον…δυο οι κυρηναιοι!!! lol ε, τοσο το χειροτερο για μας.
        οσους αρχαιους και να κατεβασεις, να με πεισεις δε γινεται, ουτε προφανως γινεται να σε πεισω εγω! 😛
        πλακα εχει παντως ο τυπος αυτος που παραθετεις, ο αθεος ο πως τον λενε, κατι σημαντικο δε μας λεει βεβαια, ουτε καποιο σοβαρο πολιτικο προταγμα εχει, κατι σαν…στιρνεροεπικουρο-διογενοκυνικος κανει…

        σχετικα με το θεμα του εθνους και της πατριδας (ιου), τα ειχε πει τρομερα, λιγο παλιοτερα, ενας σχολιαστης με το ονομα γυπας (δε θυμαμαι σε ποια αναρτηση). οποιος ενδιαφερεται, ας ψαξει να βρει τα σχολια του, εγω ουτε ξερω ουτε μπορω να τα πω τοσο καλα.

        οσο για τον στινα, αν διαβαζες πιο προσεκτικα, εσυ που οντως ξερεις να χειριζεσαι τοσο καλα τη γλωσσα, θα εβλεπες οτι δεν τον αποκαλεσα «πρωτο ελληνα αναρχικο», ειπαμε, ενα παιδι στο φροντιστηριο τον αποκαλεσε ετσι. απο αγνοια η για να εντυπωσιασει, ποιος ξερει…

        ο ανθρωπος ΔΕΝ ηταν καν αναρχικος, αρχειομαρξιστης ηταν. και ουτε υπαρχει καποια εξιδανικευση (αν και προσωπικα δεν ειμαι κατα της εξιδανικευσης 🙂 ), αλλα ενας απλος…θαυμασμος! θαυμασμος για εναν ανθρωπο που πρεσβευε αυτες τις ιδεες, οχι το…2006, αλλα 70 και 80 χρονια πιο πριν, και οχι εκ του ασφαλους και σε καποια γαλλια των διανοουμενων, αλλα σ αυτην εδω την καταραμενη χωρα, και τοτε βεβαια οι ιδεες του θεωρηθηκαν «ακραιες» η «εξωφρενικες».
        αλλα, οπως ειχε πει ο πανθηρας νομιζω, σε μια παλιοτερη συζητηση γι αυτον, ο ανθρωπος ηταν απλα πολυ μπροστα απο την εποχη του 😉

        ο συναισθηματισμος που μου καταλογιζεις, εεεε υπαρχει οντως, δεν μπορω να το αρνηθω. αυτο ειναι, καλο η κακο, και δεν αλλαζει, δεν μπορω να μιλησω διαφορετικα γι αυτα τα πραγματα.

        loipon, proswpika den tous antexw allo tous patriwtes, einai kai polloi blepeis, as tous analabei apo dw kai pera kanenas allos!!!! 😀 😀
        (gourounaki!!! voitheia! i seira sou!!! 😛 😛 :P)

      • ela re man, nasapouliata! 😀

        nai, eides re sis, pige o tupos na poume kai pethane to…1987! ts ts ts… 🙄
        an einai pote dunato, xalia, ti na peis… katholou trendy..

        pali kala diladi, giati einai ki alloi xeiroteroi,
        pou pigane kai pethanane akoma pio…palia, kati 1904, kati 1916 klp….!

        kai grapsane leei kai…vivlia!!! kai einai kai merikoi treloi pou ta…diavazoune kiolas!!! simera, to 2011! 😯 eleos diladi!!! vasika prepei na katargithei teleiws i tupografia kai na meinoune mono ta i-phone, i-pod, smart phone, to google kai i lady gaga 😉 😛

        (kai mi xeirotera, respect sto troll. gourounaki, trizei i thesi sou! :P)
        (anarmodie, tha sou apantisw argotera, giati twra kati ftiaxnw 🙂 )

  14. υψηλη ποιηση

    Στις φάμπρικες αργοπεθαίνουν απ’την κούραση οι εργάτες
    και στα γιαπιά σταλάζουν αίμα οι σκαλωσιές,
    τρύπιες στο Πέραμα σφυρίζουν σκουριασμένες οι ανάσες
    στα μαγαζιά των κοριτσιών μαραίνονται οι καρδιές.

  15. ειμαι λευκος, περηφανος για το μεγαλειο της ελληνικης γλωσσας, αγαπαω το αφεντικο μου, ζηταω 400 ευρω ενοικιο απο το τριαρι που νοικιαζω αλλα αισθανομαι αναρχικος….. ποσο μονος νιωθω….

    • μανουλα μου τι αβαταρ ειναι αυτο;
      Και εγω ειμαι πατριωτης.Χρειαζομαι δεκα στρεμματα δασους για να ζεστανω το 180 τ.μ σπιτακι στο χωριο,καθε χρονο.Αν δε γινει φουρνος ολο το σπιτι δε λεει.Αλλα καθε εθνικη επετειο βγαζω μια σημαια ναα με το συμπαθειο στο μπαλκονι και κανω το σταυρο μου καθε μερα.
      Λευτερια στον Αγιο Εφραιμ.

  16. Καλησπέρα σας. Θα τολμήσω να γράψω κάτι το οποία μέχρι χθες (που διάβασα το άρθρο) πίστευα ότι ήταν αυτονόητο: οι πατρίδες, οι τόποι στους οποίους μεγαλώσαμε και τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά τους, δεν έχουν καμία αυτόματη σχέση με έθνη, έθνη-κράτη, εθνικές «τραγωδίες», εθνικά «δίκια», πολιτικές συγκροτήσεις κλπ. Και ο διεθνισμός σε κάθε ελευθεριακό ή και μαρξιστικό (εκτός φυσικά των σταλινικών) πρόταγμα ή θεωρητικό μόρφωμα, αντανακλά αυτή την απλή αρχή.

    Το άρθρο είναι εξίσου βλαβερό και αποπροσανατολιστικό με τις υπερβολές των (ετεροκαθοριζόμενων από τους «πατριώτες») «απάτριδων αναρχικών».

    • αν ησουνα λιγο εξυπνος θα καταλαβαινες οτι οι «απατριδες αναρχικοι» αποστασιοποιουνται οσον αφορα τις λατρειες στις απανταχου παροντες πατριδες, καθοτι η εννοια τη λεξης εδω και πολλες δεκαετιες εχει χασει το πρωταρχικο της νοημα και χρησιμοποιειται ως ταυτοσημη με την λεξη εθνος ή κρατος

      εχει προπαγανδιστει ως τετοια και χρησιμοποιειται αναλογως, (οπως αναλογα εχει γινει και με το κρατος)

      • και αυτο μπορεις να το καταλαβεις και απο τα συφραζομενα των οσων μιλανε για πατριδες (με δακρυα στα ματια) αλλα και απο το υφος το οποιο διαπνεει το λογο τους

    • @Stellou
      Τελικά συμφωνώ κι εγώ….

      Πολλά πράματα ΔΕΝ είναι τόσο απλά και προφανή όσο φαίνονται εκ πρώτης όψεως. Ο συναισθησματισμός απαιτεί μια απλότητα και ισοπέδωση που στην πραγματικότητα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

      Π.χ. ακόμη και η φράση «να αποστασιοποιηθούμε από τη λασπολογία & τη βωμολοχία» (που είναι τμήμα άλλου γνωστού ποστ – του Πειρατή) ενώ είναι απόλυτα σωστή και έντιμη στην πραγματικότητα μεταφέρει έμμεσα μια… συκοφαντία ή αντιδραστική εξίσωση, μεταξύ λασπολόγων και βωμολόχων, η οποία ΔΕΝ ισχύει.
      Π.χ. ο Ηλίας Πετρόπουλος ήταν βρωμόστομος (σαν κι εμένα) βωμολόχος (από ό,τι ξέρω). Λασπολόγος δεν υπήρξε ποτέ όμως, ούτε κατά διάνοιαν (χωρίς να ορκίζομαι κιόλας, γιατί μπορεί να αδίκησε κάποιους ίσως)

    • Stellou ….λες:
      «…τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά τους, δεν έχουν καμία αυτόματη σχέση με έθνη…»
      Σίγουρα?……γιατί πολλοί νομίζουν πως τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά είναι μια απ τις σημαντικότερες συνιστώσες της συνισταμένης «εθνος»

      Υ.Γ.1 Ο «Διεθνισμός» δεν αρνείται την ύπαρξη των εθνών, όπως νομίζουν τα πρόβατα του «χώρου» παρασυρόμενα απ τους πονηρούς που τα ποδηγετούν (και που προσπαθούν να αποδομήσουν τα πάντα για δικούς τους λόγους).Ο διεθνισμός δε δέχεται την υπεροχή κανενός έθνους έναντι κανενός άλλου!

      Υ.Γ.2 Μια και -όπως λες-τόλμησες να γράψεις εδώ, να τολμήσεις να ξανασκεφτείς και αυτά που μέχρι χθές (που διάβασες το άρθρο) θεωρούσες αυτονόητα
      (Πως γίνεται τα «αυτονόητα» να ναι «αυτονόητα» μόνο σε μια ασήμαντη μειοψηφία και να μην είναι στα δισεκατομμύρια του γήινου πληθυσμού που και δήλώνουν και αισθάνονται μέλη κάποιου έθνους…μόνο οι «ελεθεριακοί» με τα παράξενα προτάγματα το ξέρουν)

      • Για να το πως αλλιώς . Το έθνος-κράτος είναι που συνδέει τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά με πολιτικές συγκροτήσεις και μορφώματα. Δεν υπάρχει κάποια ΑΥΤΟΜΑΤΗ σύνδεση, αλλά μάλλον πρόκειται για εφεύρημα του εθνικισμού.

        Ο διεθνισμός αρνείται την ύπαρξη εθνών-κρατών και επομένως εθνών, αφού ένα έθνος είναι το συλλογικό υποκείμενο του έθνους-κράτους, όπως αυτά σχηματίστηκαν στη σύγχρονη εποχή. Πατρίδα και έθνος φυσικά δεν είναι το ίδιο, μα βεβαίως οι απανταχού λάτρεις του έθνους-κράτους (όπως εσύ, αν κρίνω από τα λεγόμενά σου) ταυτίζουν με δόλο τις έννοιες.

        Τα αυτονόητα είναι αυτονόητα στην «ασήμαντη μειοψηφία» των σχετικών επιστημόνων και των πλέον προοδευτικών κομματιών της κοινωνάις. Τα δισεκατομμύρια του γήινου πληθυσμού δεν έχουν αυτομάτως το δίκιο με το μέρος τους λόγω ποσοτικής υπεροχής, αλλιώς θα έπρεπε να αποδεχτούμε το «κακό μάτι» και άλλες παρόμοιου χαρακτήρα δεισιδαιμονίες. Και αυτά είναι αυτονόητα,δεν μπορώ να καταλάβω γιατί χρειάζεται να τα εξηγήσω.

        Με το μονίμως σαρκαστικό χρήστη Xanadu δεν έχω να χωρίσω τίποτα, ούτε διαφωνώ μαζί του, αλλά οι υπόνοιες για την «ευφυϊα μου» και το τι καταλαβαίνω και τι όχι σαμποτάρουν κάθε διάλογο.

          • Χωρίς διάθεση διένεξης, δεν ειρωνεύομαι τους «αναρχικούς», αλλά όσους ταυτίζουν εσφαλμένα την «πατρίδα» με το έθνος. Είτε δηλώνουν πατριώτες, είτε… απάτριδες.

        • Stellou…..
          «….αρνείται την ύπαρξη εθνών-κρατών και επομένως εθνών»…?????????
          Aυτή η συνεπαγωγή πάλι πως κι από που προέκυψε?

          Το έθνος υπάρχει ανεξαρτήτως απ τα κράτη…..υπήρχαν-υπάρχουν πολυεθνικά κράτη π.χ. :
          Υπήρχε Ελληνικό (και Αλβανικό κ.τ.λ.) έθνος και όταν τα Βαλκάνια ανήκαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία
          Επίσης ένα έθνος μπορεί να έχει σχηματίσει περισσότερα του ενός κράτη …π.χ.:
          Γερμανία…Αυστρία …Λουξεμβούργο…Πολλά Ελβετικά καντονια…. ολοι είναι Γερμανοί
          ή…απ το Μαρόκο μέχρι τον κόλπο όλοι είναι Αραβες
          Υπάρχουν και έθνη χωρίς καν κράτος π.χ.
          Βάσκοι….Κούρδοι κ.α.
          Επομένως που το βρήκες το «επομένως» της φράσης σου?

          «Τα αυτονόητα είναι αυτονόητα στην “ασήμαντη μειοψηφία” των σχετικών επιστημόνων»
          Έκανες δημοσκόπηση μεταξύ των σχετικών επιστημόνων Stellou ?
          Αν ναι, ήταν αντιπροσωπευτικό το δείγμα σου….ή ρώτησες μόνο τη Ρεμπούση???

          • Καλημέρα σας. Το έθνος είναι έννοια με πολιτικό περιεχόμενο, άρχισε να εμφανίζεται στα τέλη του Μεσαίωνα αλλά επικράτησε με τη Γαλ.Επανάσταση και το σύγχρονο καπιταλισμό. Πιο πριν υπήρχαν φυσικά διακριτές (και συνήθως γεωγραφικά ανάμεικτες) κοινότητες ανθρώπων με κοινά πολιτιστικά στοιχεία, αλλά οι λαϊκές ταυτότητες-κοινότητες αυτές δεν είχαν πολιτικό περιεχόμενο (δεν αποσκοπούσαν στην εγκαθίδρυση γεωγραφικά περιχαρακωμένου και πολιτιστικά ομογενοποιημένου έθνους-κράτους με ενιαία «εθνικά συμφέροντα», κοινά ήθη, μία «εθνική ταυτότητα», μία «εθνική ιστοριογραφία», μία «εθνική γλώσσα» και ούτω καθεξης) άρα δεν ήταν έθνη με τη σύγχρονη έννοια της λέξης.

            Οι Κούρδοι και οι Βάσκοι έχουν ως αίτημα τη δημιουργία ξεχωριστού έθνους-κράτους, άρα τα κινήματα που εννοείτε έχουν εθνικιστικό χαρακτήρα κι ας μην κατόρθωσαν μέχρι στιγμής να οδηγήσουν σε ανεξάρτητα έθνη-κράτη.

            Το «επομένως» της φράσης μου το βρήκα σε όλη την επιστημονική βιβλιογραφία και νομίζω ότι το «9 στους 10 συγγραφείς» είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα. Για αρχή μπορείτε να διαβάσετε κάποιο εκλαϊκευμένο βιβλίο του Χομπσμπάουμ.

            Την ακροδεξιάς υφής συνωμοσιολογία περί του νεοφιλελεύθερου «κοσμπολιτισμού της Ρεπούση», θα προσπαθήσω να την αγνοήσω ως εκτός θέματος.

            • Stellou καλημέρα….λες….
              «άρχισε να εμφανίζεται στα τέλη του Μεσαίωνα αλλά επικράτησε με τη Γαλ.Επανάσταση και το σύγχρονο καπιταλισμό.

              Φράσεις όπως: «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του…» (Ματθ. κη´ 19 – 20)…..εχω την εντύπωση πως προηγούνται χρονικώς του μεσαίωνα και της Γαλλικής επανάστασης
              (Εκτός κι αν δεν ελέχθησαν αλλά είναι δημιουργήματα της ακροδεξιάς συνωμοσιολογίας)

              • Λυπάμαι, αλλά το επιχείρημά σας δεν είναι ορθολογικό. Η λέξη «έθνος» της ελληνικής γλώσσας φέρει διαφορετικό νόημα στη σύγχρονη εποχή σε σχέση με παλαιότερες ιστορικές περιόδους. Και το «καλός» υπήρχε ως λέξη στην αττική διάλεκτο, αλλά σήμαινε «όμορφος».

                Δίνω ενδεικτικό απόσπασμα και σύνδεσμο προς άρθρο του ιστολογίου «Πόντος και Αριστερά» (το οποίο είναι υπό σκοπιά ανταγωνιστική της «επιστημονικής ορθοδοξίας» που εξέφρασα πριν):

                «1. Η εμμονή της πανεπιστημιακής ορθοδοξίας στη νεωτερικότητα του έθνους, πάσχει συχνά από τη ροπή της στην ταυτολογία: το νεωτερικό έθνος έχει τα χαρακτηριστικά α, β, γ, άρα το έθνος εμφανίζεται στη νεωτερική εποχή. Ε, ναι, χαίρω πολύ. Εάν θέλουμε έναν ορισμό του έθνους με ευρετική αξία, θα πρέπει να εστιάσουμε περισσότερο στα δομικά χαρακτηριστικά της εθνογένεσης, παρά στα ιστορικά εντοπισμένα χαρακτηριστικά της νεωτερικότητας, βάσει των οποίων η εθνική ταυτότητα καθίσταται κυρίαρχη και πρωταρχική πολιτική ταυτότητα (που αυτό, όντως αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό ειδικά του νεωτερικού έθνους). Με άλλα λόγια, πρώτα να βρούμε έναν ιστορικά χρήσιμο ορισμό του έθνους (με τον οποίο θα μπορούμε να ζυγίσουμε πολλές εποχές, περιοχές και καταστάσεις, πριν και μετά τη νεωτερικότητα) και μετά να δούμε ποια είναι τα ειδικά χαρακτηριστικά του νεωτερικού έθνος, και με ποιους τρόπους καθίσταται τόσο καθοριστικό στοιχείο της νεωτερικής περιόδου.

                2. Οι περισσότερες κεφαλές της περί το έθνος συζήτησης δεν γνωρίζουν πολύ καλά τις προνεωτερικές περιόδους. Προσωπικά θεωρώ ότι σε πολλές περιόδους μπορεί κανείς να εντοπίσει «έθνος», με πολλά από τα βασικά χαρακτηριστικά που εντοπίζει η έρευνα στο νεωτερικό έθνος (αυτοσυνείδηση της κοινότητας ως κοινότητας ανθρώπων με κοινή καταγωγή –είτε αυτή είναι ιστορικά ανιχνεύσιμη πραγματικότητα είτε όχι–, δημιουργική αναμόχλευση και αναδημιουργία του κοινού παρελθόντος, σύνδεση της εθνικής συνείδησης με πολιτικές επιδιώξεις τουλάχιστον μιας ηγετικής ομάδας της κοινότητας).

                3. Τελείως διαφορετικό ζήτημα είναι εκείνο της συνέχειας του έθνους, κι εκεί είναι που κυρίως πάσχει η άλλη πλευρά, ας πούμε η πλευρά Καραμπελιά / Σβορώνου. Ακριβώς επειδή κατά τη γνώμη μου η εθνογένεση συνδέεται αξεδιάλυτα (παρότι συχνά μη συνειδητά) με τις πολιτικές επιδιώξεις, δεν βλέπω κανένα λόγο να υπάρχει συνέχεια σε μια εθνική συνείδηση, ή τουλάχιστον να υπάρχει επί μακρόν συνέχεια όταν έχουν εκλείψει οι συνθήκες που τη δημιούργησαν. Για τον ίδιο λόγο που πείθομαι, για παράδειγμα, από την Κιουσοπούλου (Βασιλεύς ή οικονόμος, 2007) ότι μπορεί κανείς να μιλήσει για ελληνική εθνική συνείδηση στα χρόνια πριν από την Άλωση και να συνδέσει τη συνείδηση αυτή με συγκεκριμένες επιδιώξεις μιας ισχυρής ελληνόφωνης ελίτ που έβλεπε ότι το αυτοκρατορικό παρελθόν είχε ξεφτίσει, πείθομαι και ότι δεν έχει κανέναν λόγο να θεωρήσει ότι υπάρχει συνέχεια μεταξύ της ελληνικής εθνικής συνείδησης αυτής της εποχής με την νέα ελληνική εθνική συνείδηση του 18ου αιώνα. Με τον ίδιο τρόπο που θεωρώ ότι υπάρχει μια μακεδονική εθνική συνείδηση τον 3ο αιώνα π.Χ. (και μπορεί κανείς να διαγνώσει τρόπους εμπέδωσης της συνείδησης αυτής από τους κρατικούς θεσμούς και την αυλική ιδεολογία απολύτως συγκρίσιμους με αυτούς που χρησιμοποιούν τα νεωτερικά κράτη), μια συνείδηση, μάλιστα –και αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί σχετίζεται με το ζήτημα της συνέχειας–, που μοιάζει να διατηρείται και για αρκετό χρονικό διάστημα μετά την κατάλυση του βασιλείου, δεν βλέπω καμιά συνέχεια της συνείδησης αυτής στους κατοίκους της, ξέρω γω, βυζαντινής Μακεδονίας.»

                Από το https://pontosandaristera.wordpress.com/2011/02/02/modernity/

      • @pagal: «Ο διεθνισμός δε δέχεται την υπεροχή κανενός έθνους έναντι κανενός άλλου!»

        Τι θα πει «υπεροχή»; Οτι ένα έθνος, επειδή θεωρεί δηλαδή πως είναι πιο «ωραίο» από τα άλλα, έχει αξιώσεις ηγεμονίας έναντι των υπολοίπων εθνών; Με αυτή την έννοια χρησιμοποιούμε το υπεροχή εδώ;

        Αυτό είναι ναζισμός. Αυτό είναι ιμπεριαλιστική αξίωση. Είναι πάνω κάτω το ίδιο με τον λευκό που θέλει να έχει δούλο τον μαύρο. Με τον ευρωπαίο που θέλει να εκμεταλλεύεται τον ασιάτη και τον ινδό. Με τον αριστοκράτη και τον αστό που επειδή αποφάσισε πως είναι «ανώτερος» θέλει να πίνει το αίμα των ανθρώπων του λαού. Αυτό είναι φασισμός.

        Αν το χρησιμοποιούμε λοιπόν έτσι, δεν υφίσταται τέτοιου τύπου υπεροχή και δεν στοιχειοθετεί και καμμία ΑΠΟΛΥΤΩΣ αξίωση ηγεμονίας ή ιμπεριαλιστικής ή άλλης εχθρικής και επιθετικής βλέψης. Αυτά είναι βαρβαρισμοί. Οχι πολιτισμός. Η ίδια η ταξική καταπίεση και εκμετάλλευση είναι βαρβαρισμός. Βαρβαρότητα.

        Διαφορές υπάρχουν. Ναι. Σε εκατομμύρια τομείς. Και στα έθνη και στους ανθρώπους. Αλλά δεν μπορεί οι διαφορές αυτές να στοιχειοθετούν αξίωση ηγεμονίας ή κάτι τέτοιο. Τα έθνη είναι και πρέπει να είναι ΙΣΟΤΙΜΑ και ΙΣΟΝΟΜΑ μεταξύ τους. Οπως και οι άνθρωποι. Οι πολίτες. Αλλιώς καήκαμε (κι έχουμε καεί πολύ ΚΑΙ από τα δύο).

        Αλλά εδώ έχουμε ισχυρισμούς, ενισχυμένους μάλιστα με ακαδημαϊκό κύρος, πως έθνος = κράτος. Ισως να φταίει η αγγλική λέξη nation που είναι κάπως…; Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι πως υπάρχει μια τεράστια παρανόηση και αλλοίωση λέξεων και νοημάτων. Και δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως είναι απαλλαγμένη από πολιτικό δόλο ή πολιτική σκοπιμότητα.

        Διότι το έθνος και τα παρόμοια είναι πάροχοι μιας ταυτότητας. Κι έχουμε πολλές ταυτότητες οι άνθρωποι. Κι όποιος ελέγχει τις πολιτικές και άλλες μας ταυτότητες, μας ελέγχει πολιτικά. Δηλαδή ΜΑΣ ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ. Θέλει να έχουμε μόνο τις ταυτότητες που τον εξυπηρετούν και τις οποίες αξιώνει να είναι ο μόνος «σωστός» διερμηνευτής.

        Η ελληνική λέξη έθνος σημαίνει πολλά άτομα που έχουν τις ίδιες συνήθειες και που κατοικούν μαζί. Στην ελληνική αυτό σημαίνει. Το nation (από το λατινικό natio νομίζω που σημαίνει φύομαι) ουσιαστικά το ίδιο πάνω κάτω θέλει να πει.

        Η ελληνική λέξη πατρίδα (οι μινωίτες χρησιμοποιούσαν την λέξη μητρίδα, με ακριβώς την ίδια σημασία, και δεν είναι κάτι που πρέπει να μη μας προβληματίσει το γιατί), έχει σχέση με την γεωγραφία. Με τον τόπο. Και φυσικά, κατ’ επέκτασιν, και με τους ανθρώπους που κατοικούν σε αυτόν τον τόπο και με την γραμμή της (πατρικής) γενεαλογίας τους.

        Η ελληνική λέξη λαός παράγεται από την ελληνική λέξη λάς=πέτρα (λατομείο, λατόμος) και από την αρχαιότητα χτίστηκε μια μυθολογική εξήγηση για την ετυμολογία της, οτι δηλαδή ο λαός παρήχθη από τις πέτρες που πετούσαν, κατά συμβουλήν του μαντείου, ο Δευκαλίωνας, του Προμηθέα ο γιός, με την Πύρρα τη γυναίκα του, που είχαν μείνει ολομόναχοι μετά τον κατακλυσμό, αμέσως μόλις κατέβηκαν από την κιβωτό τους που νομίζω είχε αράξει στον Παρνασσό, κάπου κει (με περιστερές και με κλαδάκια και τα λοιπά που έχουν όλοι οι κατακλυσμοί, νομίζω και του Γιλγαμές-Ουτναπιστίμ το ίδιο μοτίβο έχει). Και από τις πέτρες που πετούσανε ο Δευκαλίωνας με την Πύρρα, φύτρωσε ο λαός.

        Μύθος και λέξεις μας λένε το ίδιο πράγμα: μιλάμε για γη-γενείς. Για αυτό-χθονες.

        Εθνος και πατρίδα είναι άνθρωποι λοιπόν. Είναι πάντα άνθρωποι. Είναι ουσιαστικά ομάδες ανθρώπων. Μέσα στις οποίες αυτό που λέμε λαός και λαϊκές τάξεις είναι ΠΑΝΤΑ η πλειοψηφία. Και αυτός ο λαός έχει τα ΙΔΙΑ ΖΟΡΙΑ από την εποχή της πρώτης γεωργικής εγκατάστασης η οποία μας πρωτογνώρισε και με διάφορες αλλαγές στις κοινωνίες, μεταξύ των οποίων και η ΑΤΟΜΙΚΗ κατοχή των μέσων παραγωγής (τον κατεμερισμό εργασίας, την ατομική οικογένεια, τον σχηματισμό της πρώτης αριστοκρατίας).

        Ομως, κι αυτό είναι κάτι που οι αριστεροί και μαρξιστές διανοούμενοι επιμένουν να το ξεχνούν, οι εθνικές αυτές ομάδες (πρωτόγονη οικογένεια, φρατρία, γένος, φυλή, ομοφυλία, έθνος), έζησαν για πολλές ΠΟΛΛΕΣ χιλιάδες χρόνια με δύο χαρακτηριστικά:
        1) συλλογική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής (και στα χωράφια)
        2) «πρωτόγονη» δημοκρατία με σχεδόν κανονική γενική συνέλευση

        Δεν τα λέω εγώ. Ο Ενγκελς τα λέει.

        Είναι αυτή η αίσθηση της συλλογικής ιδιοκτησίας που υπάρχει ακόμα μέσα σε όλους μας. Κι αυτός είναι ο λόγος που ο μέσος έλληνας άνθρωπος του λαού θεωρεί προδότες τους κυβερνήτες του: Γιατί του ξεπουλάνε ΚΟΙΝΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ.

        Θραξ Αναρμόδιος

        • @anarmodios
          μία ενδιαφέρουσα άποψη λέει ότι το έθνος(-κράτος) είναι προσδιορισμός μίας ελίτ τάξης μετά την Γαλλική Επανάσταση (αστική) και όλα ξεκίνησαν λάθος με το Νεοελληνικό αφού απελευθερώθηκε χωρίς να έχει εκείνα τα αστικά κέντρα που ο Ευρωπαικός ορισμός της μορφής ήθελε…
          Ξανα έγινε μία προσπάθεια το 1922(!) για να βρει πάλι την αστική τάξη του αλλά είχε τα γνωστά αποτελέσματα.
          Ενδιαφέρον πόνημα [kars1918.wordpress.com/2011/12/19/greek-economic-crisis/] που σε αχταρμα δικό μου λέει τα παραπάνω.

          Προσοχή: Ο Βλάσης είναι Ιδρύματος πέραν του Ατλαντικού [greece.org/main/index.php?option=com_content&view=article&id=915&Itemid=921] LoL

          Κατά τα άλλα η Βαβυλωνία του Βυζάντιου μου μιλάει για Εθνος ως μορφή Νεοελληνική και το προσωπικό μου ασυνείδητο(;) φέρνει πάντα στα χείλη μου εκφράσεις όπως: «άσε ρε πατρίδα τα σάπια» και «πατριώτη πάω καλά από εδώ;»

          • @Ολογιστής : «Κατά τα άλλα η Βαβυλωνία του Βυζάντιου μου μιλάει για Εθνος ως μορφή Νεοελληνική και το προσωπικό μου ασυνείδητο(;) φέρνει πάντα στα χείλη μου εκφράσεις όπως: “άσε ρε πατρίδα τα σάπια” και “πατριώτη πάω καλά από εδώ;”»

            λολ

            Καλά, μόνο που θυμήθηκα την ταινία πάνω στη Βαβυλωνία του Βυζάντιου, με τον Λογοθετίδη και τον κρητικό με τα «κουράδια», έσκασα στα γέλια.

            Νάσαι καλά

            Θραξ Αναρμόδιος

            ΥΓ. ξαναλόλ

            ΥΓ2. Εδώ όλη η ταινία

  17. pagal, λες:
    «στα δισεκατομμύρια του γήινου πληθυσμού που και δήλώνουν και αισθάνονται μέλη κάποιου έθνους»
    μόνο που αυτά τα δισεκατομμύρια σκέπτονται, πολλές φορές, με όρους αυτού που λες παραπάνω σαν «υπεροχή ενός έθνους έναντι άλλων».
    Και έχει δίκιο η ξαναντού που λέει ότι η έννοια της πατρίδας έχει μολυνθεί από άπειρες σφαγές. Αυτός είναι ένας λόγος που και εγώ αποφεύγω τη χρησιμοποίηση της. Πράγματι, νομίζω ότι αν δει κανείς τα αρκετά κείμενα που έχω γράψει εδώ στους ΣΧΣ, ίσως δεν την έχω χρησιμοποίησει ούτε μια φορά. Αλλά, γι’ αυτό μου φαίνεται ενδιαφέρουσα η προσπάθεια του κειμένου αυτού, να μας καταστήσει πάλι οικεία τη λέξη πατρίδα, προσδίνοντας της ένα μη επιθετικό και διχαστικό νόημα. Γιατί πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να θεωρήσουμε την έννοια αυτή χαμένη υπόθεση και να αποσυρθούμε για πάντα από τη διεκδίκηση της.

    • Ναι Παύλο αλλά έτσι όπως το κάνεις… είναι ΤΙ να σου πω τώρα…
      Μεταλλαγμένος Ιός τις ίδιας ασθένειας ακριβώς

      Π.χ. αυτό που λές εδώ

      Με τον ίδιο τρόπο που αναγνωρίζω δηλαδή, τον χριστιανισμό ως κομμάτι της πατρίδας μου, αναγνωρίζω και την έννοια του έθνους. Και θέλω χριστιανισμό και έθνος εκεί κομμάτι της πατρίδας μου (έστω στα σκοτεινά σημεία της ταυτότητάς μου) μέχρι να καταλάβω τον τρόπο που επίδρασαν στις δομές άσκησης εξουσιών στην κοινωνία της οποίας είμαι κομμάτι.

      ή ακόμη χειρότερα αυτό εδώ

      Κι ας με κάνουν συνέχεια να βγάζω τον “ανθρωπάκο” από μέσα μου, παρότι πάντα αποζητώ να είμαι ο “υπεράνθρωπος”.

      ΟΥΤΕ ανθρωπάκος, ΟΥΤΕ υπεράνθρωπος, σόρυ.

      ΠΟΙΑ «σκοτεινά σημεία της ταυτότητας σου?» Η ταυτότητα δεν έχει σκοτεινά σημεία. ΔΕΝ μπορεί να έχει εξ ορισμού και απολύτως. Το ΠΩΣ αντιλαμβάνεσαι την ταυτότητα είναι διαφορετιό θέμα από τα εγκλήματα π.χ. προγόνων.

      Οποιος έχει τάση «πάντα» να αποζητά να γίνει υπεράνθρωπος ΟΥΤΕ αναρχικός ΟΥΤΕ διεθνιστής είναι. Είναι σαφέστατα… Υπερανθρωπιστής (δηλ. ΝιτσεΪκός κλπ.) και… ΑΝ το συνδέει αυτό και με έθνος γίνεται ΚΑΙ εθνικιστής.

      Για το χριστιανισμός δεν το συζητάω. Το δέχομαι ως γενικό βίτσιο. ΤΙ Δουλειά έχει τώρα ένας αναρχικός να μιλάει για κάτι που δεν στέκει λογικά (τα χριστιανικά δόγματα) ή να τα συνδέει με την πατρίδα ΣΗΜΕΡΑ ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω,

      Αυτά είναι ανάρμοστα και με τον τίτλο του κειμένου και με τον «Συγγραφέα». Κι είναι ελαφρώς… Καραμπελίστικα (χαχαχα)

    • Παύλε….

      «έννοια της πατρίδας έχει μολυνθεί από άπειρες σφαγές»….και?
      Τα πάντα έχουν χρησιμοποιηθεί ανα τους αιώνες (και χρησιμοποιούνται ακόμα) για να δικαιολογήσουν και σφαγές …και επεκτατικούς πολέμους κ.τ.λ….τι πα να πεί?
      Σου θυμίζω (πρόχειρα) «μολυσμένες» έννοιες με παραδείγματα:
      Έρωτας….Τρωικός πόλεμος!
      Θεός-θρησκείες….άπειρες περιπτώσεις
      Σοσιαλισμός-μαρξισμός…….Στάλιν…Κάστρο….Κιμ Ιλ Σουνγκ (πρόσφατο)
      (εκ)Πολιτισμός……Μεγας Αλέξανδρος…Αποικιοκρατία
      Δημοκρατία…….Δεκέμβρης 2008 !

      «…η προσπάθεια….να μας καταστήσει πάλι οικεία τη λέξη πατρίδα»
      Δε χρειάζεται καμμιά προσπάθεια….η συγκεκριμένη λέξη… ήταν …είναι …και θα είναι οικειότατη εως ιερή για το σύνολο σχεδόν των ανθρώπων (εξαιρώ αμελητέες αριθμητικά ομαδούλες στις παρηκμασμένες Δυτικές χώρες)

      «γιατί πρέπει να θεωρήσουμε την έννοια αυτή χαμένη υπόθεση»
      Δεκάρα δε δίνει η έννοια αυτή για το πως θα τη θεωρήσει ο πάσα ένας…
      Όποιος τα βάζει με κάτι τόσο δεμένο με τον ίδιο τον άνθρωπο από καταβολής ιστορίας …κακό του κεφαλιού του

  18. Άμα δεν έβαζες μέσα και τη μομφή για τον «Καραμπελισμό», αποκλείεται να ένοιωθες ήσυχος για την υπόλοιπη μέρα! (χαχαχα)
    Ο υπεράνθρωπος, του Νίτσε, δεν έχει την έννοια που του έδωσαν οι ναζί…
    Όσο για το περίφημο κομμάτι :
    «Με τον ίδιο τρόπο που αναγνωρίζω δηλαδή, τον χριστιανισμό ως κομμάτι της πατρίδας μου, αναγνωρίζω και την έννοια του έθνους. Και θέλω χριστιανισμό και έθνος εκεί κομμάτι της πατρίδας μου (έστω στα σκοτεινά σημεία της ταυτότητάς μου) μέχρι να καταλάβω τον τρόπο που επίδρασαν στις δομές άσκησης εξουσιών στην κοινωνία της οποίας είμαι κομμάτι» καταλαβαίνω ότι δεν γίνεται να είναι κάποιος τάμπουλα ράζα και ακόμη δεν το επιθυμεί. Ενδεχομένως, η αγιοποίηση προυποθέτει τη μαθητεία και γνώση του κακού…
    Αλλά, δεν μπορώ άλλο να συμμετάσχω, με λύπη μου, γιατί σήμερα τα φόρτωσα στον κόκορα…

  19. Stellou :
    »
    Καλημέρα σας. Το έθνος είναι έννοια με πολιτικό περιεχόμενο, άρχισε να εμφανίζεται στα τέλη του Μεσαίωνα αλλά επικράτησε με τη Γαλ.Επανάσταση και το σύγχρονο καπιταλισμό. Πιο πριν υπήρχαν φυσικά διακριτές (και συνήθως γεωγραφικά ανάμεικτες) κοινότητες ανθρώπων με κοινά πολιτιστικά στοιχεία, αλλά οι λαϊκές ταυτότητες-κοινότητες αυτές δεν είχαν πολιτικό περιεχόμενο (δεν αποσκοπούσαν στην εγκαθίδρυση γεωγραφικά περιχαρακωμένου και πολιτιστικά ομογενοποιημένου έθνους-κράτους με ενιαία “εθνικά συμφέροντα”, κοινά ήθη, μία “εθνική ταυτότητα”, μία “εθνική ιστοριογραφία”, μία “εθνική γλώσσα” και ούτω καθεξης) άρα δεν ήταν έθνη με τη σύγχρονη έννοια της λέξης.
    »

    Καλή σου μέρα

    Οι ανθρώπινες ομάδες όπως γένος-φυλή-έθνος έρχονται από την προϊστορία του ανθρώπου. Συνεπάγονται μια συλλογική αυτοσυνείδηση-πως-να-το-πω και μια ταυτότητα. Η ταυτότητα αυτή, επίσης συνεπαγωγικά, μας παρέχει το αίτημα της ελευθερίας. Ατομικής και συλλογικής. Το αίτημα της ελευθερίας συνεπάγεται το αίτημα της αυτο-κυβέρνησης και της αυτο-νομίας, αυτής της ανθρώπινης εθνικής ομάδας. Από πάντα. Από την αυγή του χρόνου.

    Και το αίτημα της αυτο-κυβέρνησης και της αυτο-νομίας είναι ΠΟΛΙΤΙΚΟ. Είναι το πολιτικό περιεχόμενο που αναφέρεις. Και είναι ΠΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΟ. Ο μεσαίωνας και η γαλ. επανάσταση είναι ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ σε σχέση με τις συνεπαγωγές που είπα πιο πάνω.

    Υπάρχει μια ομάδα ακαδημαϊκών, που βασισμένη στο πόνημα του Ι. Στάλιν «Ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα» http://www.scribd.com/doc/18325326/- όπου πρωτοεκφράζονται οι νέες ιδέες περί έθνους, έχει δώσει ΑΛΛΟ νόημα σε μια σειρά από λέξεις και όρους. Με εντελώς αστήρικτο τρόπο.

    Η ομάδα αυτή κατάφερε από το 1930 και μετά να γίνει η κυρίαρχη στα δυτικά πανεπιστήμια. Δηλαδή σε πανεπιστήμια εθνοκρατών. Και αυτό είναι τουλάχιστον περίεργο. Διότι πρέπει να είμαστε τουλάχιστον καχύποπτοι ως προς το γιατί επέτρεψαν τα καπιταλιστικά και εθνικά αυτά κράτη, ετούτη την κυριαρχία στον ακαδημαϊκό χώρο, ιδεών, απόψεων, ιστορικών «αναθεωρήσεων» και ανα-νοηματοδότησης λέξεων και όρων, οι οποίες αν μη τι άλλο, «κλονίζουν» την εθνικιστική υποδομή πάνω στην οποία τα κράτη αυτά βάσισαν μέρος ή όλον τον ιμπεριαλισμό τους. Είναι τουλάχιστον περίεργο και καχύποπτο ξαναλέω.

    Εν πάσει περιπτώσει το έθνος και η εθνική ταυτότητα είναι κάτι που έρχεται από την προϊστορική περίοδο (η οποία μας κρύβει και άλλες πολλές εκπλήξεις). Το κράτος, ως φορέας εξουσίας, αυτονομημένος από την κοινωνία, με επαγγελματική ή κληρονομική μονιμότητα, ως συγκροτημένη ομάδα εξουσιαστών, που εξουσιάζει και καταπιέζει την κοινωνία, με δικά του συμφέροντα απέναντι στα συμφέροντα της κοινωνίας, δηλαδή το ταξικό κράτος, εμφανίζει μια σύνδεση με το έθνος, όπως την εννοούν αυτοί οι «αριστεροί» ακαδημαϊκοί, μόλις κατά την βιομηχανική επανάσταση και κυρίως έπειτα από το κίνημα του ευρωπαϊκού εθνικισμού.

    [Είναι η περίοδος της νεωτερικόητας (λολ) όπως την λένε, για την διάρκεια και απαρχή της οποίας ΔΕΝ έχουν συμφωνήσει ακόμα όλοι τους. Εχουν κι αυτοί τα προβλήματά τους.]

    Δηλαδή το καπιταλιστικό κράτος, που ανεφάνη μετά την βιομηχανική επανάσταση, έκανε πολιτική χρήση της έννοιας του έθνους, για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του. Τα ιμπεριαλιστικά.

    Την λέξη έθνος, την χρησιμοποιούν αυτοί λοιπόν οι ακαδημαϊκοί, δίνοντάς της το νόημα που τους εξυπηρετεί. Διότι κι εκείνοι εξυπηρετούν με την σειρά τους πολιτικά συμφέροντα. Πέρα όμως από τον «επιστημονικό» τους χώρο, η νέα σημασία που δίνουν στην λέξη έθνος δεν έχει και μεγάλη πέραση. Και ούτε έγινε και ποτέ αποδεκτή από το σύνολο του επιστημονικού τους χώρου.

    Και φυσικά ο απλός καθημερινός άνθρωπος όταν λέει έθνος, εννοεί έθνος. Κι όχι αυτό που περιγράφουν με την λέξη έθνος ετούτοι οι σοφοί επιστήμονες.

    Οταν λέω λοιπόν κι εγώ έθνος, ΔΕΝ είναι το έθνος αυτών των ακαδημαϊκών. Το έθνος αυτών των ακαδημαϊκών είναι το καπιταλιστικό και ιμπεριαλιστικό εθνικιστικό έθνος-κράτος του Ι. Στάλιν.

    Αυτό που δεν θέλουν να ξέρουν οι ακαδημαϊκοί αυτοί, και ούτε φυσικά και ο Ι. Στάλιν, είναι πως το έθνος, ως ανθρώπινη ομάδα, είναι από την προϊστορία του ανθρώπου, ο φορέας των ιδεών της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της συλλογικής ιδιοκτησίας. Δεν θέλουν. Και δυστυχώς ΔΕΝ θέλει και μεγάλο μέρος της αριστεράς. Και αυτή η κατάσταση είναι και μέρος του δράματός μας.

    Ολη αυτή η ιστορία μέρους της διανόησης της ολιγαρχικής αριστεράς είναι ένα παιχνίδι ΕΞΟΥΣΙΑΣΜΟΥ. Προσπαθούν να αφαιρέσουν την εθνική ταυτότητα από το σετ πολιτικών ταυτοτήτων που έχουμε ως άνθρωποι. Και μας προτείνουν να μείνουμε μόνο με την ταξική μας ταυτότητα. Της οποίας ταξικής μας ταυτότητας επιμένουν να εμφανίζονται ως οι μόνοι και αλάθητοι διερμηνευτές.

    Πρόκειται για ένα εξουσιαστικό παιχνίδι. Είναι το ίδιο το παλιό παιχνίδι εξουσιασμού: ολιγαρχία εναντίον δημοκρατίας.

    Βασίζονται πάνω στα εγκλήματα που έχουν κάνει τα καπιταλιστικά ιμπεριαλιστικά κράτη χρησιμοποιώντας το έθνος και τις εθνικιστικές ιδέες για να επιτεθούν σε γειτονικά έθνη με αρπακτικές διαθέσεις αλλά και ΚΥΡΙΩΣ, να κατανικήσουν το αίτημα της ελευθερίας και της δημοκρατίας, του οποίου το έθνος είναι φορέας. Το αίτημα της αυτοκυβέρνησης. Το δικαίωμα των ανθρώπινων ομάδων να χαράζουν αυτές το μέλλον τους, σε ειρηνική συμβίωση, ΙΣΟΤΙΜΙΑ και ΙΣΟΝΟΜΙΑ και ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, με τις άλλες εθνικές ομάδες, και να αποφασίζουν για τα οικονομικά και πολιτικά τους προβλήματα, με βάση δημοκρατικές διαδικασίες, και όχι στη βάση ενός προ-αποφασισμένου οικονομικού σχεδίου το οποίο πρέπει ντε και καλά να εφαρμοστεί για να ευτυχήσουμε και το οποίο οικονομικό σχέδιο το έχει εκπονήσει μια ολιγαρχική εξουσία.

    Και το κάνουν αυτό οι ολιγαρχικές αριστερές ηγεσίες διότι καταλαβαίνουν μία και μόνη σχέση: ή άρχεις ή άρχεσαι. Πρόκειται φυσικά για εξουσιαστική λογική. Οχι δημοκρατική λογική. Οχι συνεργατική λογική. Πρόκειται για ΒΑΡΒΑΡΙΣΜΟ.

    Αυτά.

    Δες κι αυτό το σχόλιο αν δεν βαρέθηκες: http://goo.gl/b2wmu

    Θραξ Αναρμόδιος

  20. Αλλαγή της χρονιάς σπάζοντας τη σιωπή των φυλακών

    «Οι φωνές μας δε θα πάψουν να υψώνονται και να περνούν μέσα από τους τοίχους και τα κάγκελα της φυλακής, να ενώνονται με τις φωνές αυτών που βρίσκονται στα κολαστήρια του κράτους και αγωνίζονται για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία.

    Θα δυναμώνουν μέχρι αυτοί οι τοίχοι να γκρεμιστούν».

    κάλεσμα για Αθηνα: http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=34989

    κάλεσμα για Θεσσαλονικη:http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=35070

  21. καλημέρα σας, επιτρέψτε μου να ενωθώ κι εγώ στην μεγάλη σας παρέα, τελευταίος και καταϊδρωμένος.
    και μόνο που η κουβέντα έλαβε τόσο μεγάλη έκταση αποδεικνύει το πόσο μεγάλη ανάγκη έχουμε επικοινωνίας.
    επικοινωνία σημαίνει να ανταλλάξουμε απόψεις, κι όχι να συμφωνούμε ντε και καλά!
    συμφωνία χρειάζεται στην πράξη, όχι στα λόγια.
    η πράξη μας ενώνει, τα λόγια διαιρούν.
    εάν βρισκόμαστε από την ίδια μεριά του οδοφράγματος, και πολεμούμε με τα μέσα που ο καθένας, ελεύθερα, διαλέγει, τον κοινό εχθρό, που είναι η αδικία, η εκμετάλλευση και η καταπίεση, ο διαχωρισμός των ανθρώπων σε αφέντες και δούλους, σε εξαρτημένους και άρχοντες : τότε συμφωνούμε.
    στα λόγια έχω γνωρίσει απίστευτους επαναστάτες, στην πράξη λιγότερους, πολύ λιγότερους!
    όταν με ρωτούν τι είμαι ,δεν ξέρω τι να απαντήσω.
    μέσα μας είναι φυσικό να υπάρχουν επιρροές από πολλά, αυτά μας συνθέτουν.
    και πρέπει να είμαστε ελεύθεροι να τα εκφράζουμε, ποντάροντας στην αγάπη και κατανόηση των γύρω μας.
    είναι φυσικό βεβαιότητες να μην υπάρχουν πλέον, μιας και όλες οι ιδεολογίες του παρελθόντος ηττήθηκαν στην πράξη.
    να μαθαίνουμε από το παρελθόν μας ναι, δίχως κολλήματα όμως.
    ένας επαναστατημένος άνθρωπος είμαι που αγαπώ τους εξεγερμένους, αυτούς που αγαπούν την κοινωνική και προσωπική χειραφέτηση.
    ο φόβος είναι ο εχθρός μας, ας αφήσουμε τον διπλανό να εκφραστεί, να αγκαλιαστούμε στην πράξη.
    στην πράξη της ανατροπής για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και αυτοδιαχείρισης.
    τα υπόλοιπα μου φαίνονται σαν την σαλάτα στο κύριο μενού, που είναι αυτό του αγώνα.
    εκεί τα λόγια χάνουν την αξία τους και οι σύντροφοι αδελφωμένοι χορεύουν στο ρυθμό της απελευθέρωσης.
    δεν θα σας κουράσω λοιπόν άλλο, μου αρέσει πολύ η μουσική που όλοι προτείνατε.
    βλέπουμε λοιπόν μαζί τι όμορφη που είναι η πολυσυλλεκτικότητα!
    και μαζί και μόνοι λοιπόν στον κοινό αγώνα όπου κανείς γνήσιος δεν περισεύει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s