Η κοινουλευτική ολιγαρχία έχει καταστρέψει την κοινωνία και το καθεστώς ακόμα να ανοίξει συζήτηση για τη δημοκρατία, ενώ η αριστερά, στην κοσμάρα της, επιμένει πως για όλα φταίει μόνο ο καπιταλισμός.

Το πρόβλημά μας είναι ΠΟΛΥ ΑΠΛΟ. Δεν είναι ούτε οικονομικό, ούτε νομικό. Δεν είναι δηλαδή τεχνικό πρόβλημα. Είναι πολιτικό πρόβλημα. Δεν έχει να κάνει απλώς με το ευρώ, την παγκοσμοιοποίηση, το δημόσιο χρέος, τον καπιταλισμό, τις τράπεζες, τις μειώσεις συντάξεων και μισθών, την εξοντωτική φορολογία, τις άθλιες συμβάσεις εργασίας, τα ομόλογα, και τα cds.

Ολα αυτά είναι συμπτώματα. Μιας και της ίδιας ασθένειας. Είναι τα συμπτώματα. Δεν είναι η ασθένεια. Οι ανισότητες, οικονομικές και πολιτικές, είναι ΜΟΝΟ συμπτώματα της ίδιας αρχαίας ασθένειας: της πολιτικής ανισότητας. Της έλλειψης της δημοκρατίας.

Το πρόβλημά μας έχει να κάνει με το ποιος είναι κυρίαρχος: ο λαός ή μια μικρή ομάδα πολιτών;

Ο κοινοβουλευτισμός (αντιπρόσωποι με μακρές θητείες που εκλέγονται με κάλπη, και επιτρέπεται να ξανα-καταλαμβάνουν οι ίδιοι και οι ίδιοι τις θέσεις εξουσίας, στο πολίτευμα, στα κόμματα, στα σωματεια και στους φυσιολατρικούς ομίλους), ΔΕΝ είναι δημοκρατία. Είναι ολιγαρχία.

Ο ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ.

2000 στελέχη του ΠαΣοΚ κι άλλα τόσα της ΝΔ, δηλαδή λιγώτεροι από 5000, είναι η ολιγαρχική εκείνη πολιτική ομάδα που λυμαίνεται τα δημόσια αξιώματα. Τα λυμαίνεται. Δεν γίνεται στη δημοκρατία έτσι. Στη δημοκρατία περνάνε ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ από τα δημόσια αξιώματα. Εδώ έχουμε 5000 πολίτες, τους ιδιους εδώ και 40 χρόνια, που είναι οι μόνοι που γίνονται κυβερνήτες και νομοθέτες μας. Και δημαρχαίοι μας.

Κι ενώ ζούμε στη χώρα της δημοκρατίας, κι ενώ οι δασκάλοι μας στο δημοτικό μας είπαν ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (ναι, μας το είπαν στην ιστορία, στο μάθημα αμέσως μετά τους μηδικούς πολέμους ήταν, εσάς δεν σας το είπε δηλαδή ο δάσκαλος ο δικός σας;), κι ενώ ο κοινοβουλευτισμός, οι υπηρέτες του και τα κόμματά του έχουν καταστρέψει τη χώρα, κι ενώ το περίφημο «πολιτικό προσωπικό» αναγνωρίζει τις ευθύνες του για το χάλι, κανένας τους δεν ανοίγει την συζήτηση για αλλαγή του πολιτεύματος στο πιο δημοκρατικό. Κανένας, οι ολιγάρχες.

Εκεί αυτοί. Θέλουν να εκλέγονται (με κάλπη, δηλαδή την καταστροφή της δημοκρατίας) οι ίδιοι και οι ίδιοι, ξανά και ξανά, και να διορίζουν και τους υπόλοιπους (ανώτατους δικαστές, «ανεξάρτητες» αρχές, κλπ κλπ), οι άρρωστοι εξουσιαστές. Κι από πίσω τους η ίδια και η ίδια οικονομική ολιγαρχία, εγχώρια και διεθνής, που τους σπουδάζει, τους ταίζει, τους διορίζει, τους προωθεί, τους εκβιάζει, τους αμοίβει με χίλιους τρόπους και γενικώς τους έχει στο χέρι και τους ελέγχει.

Και τους βλέπουμε και τους ακούμε καθημερινά να μιλάνε για οικονομικά και για χίλια δυο. Για όλα. Εκτός από ένα. Την δημοκρατία. Την συζήτηση για το τι είναι δημοκρατία. Για το πως μπορούμε να κάνουμε το πολίτευμά μας να αρχίσει να μοιάζει επιτέλους με δημοκρατία.

Και καλά αυτοί (ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΙΝΑΙ), εξουσιαστές είναι οι άνθρωποι, βαρειά ασθενείς. Δυστυχώς κάτι παρόμοιο κάνουν και οι ηγεσίες της αριστεράς που υποτίθεται νοιάζονται πρώτα για το λαό. Επιμένουν πως για όλα φταίει ΜΟΝΟ ο καπιταλισμός. Και δεν λένε κουβέντα για δημοκρατία. Για πολιτειακή αλλαγή. Διότι ΚΑΙ τα δικά τους τα κόμματα, ΚΑΙ οι πολιτικές τους οργανώσεις ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ που ελέγχουν ακόμη, όλα με κοινοβουλευτισμό μακράς θητείας και επανεκλογές των ίδιων και των ίδιων, δουλεύουν. Πουθενά δημοκρατία ΚΑΙ στην αριστερά. Συγκεντρωτισμός και ολιγαρχία κι εκεί.

Χωρίς δημοκρατία, το όνειρο της αριστεράς για σοσιαλισμό, θα καταλήξει ο ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟΣ εφιάλτης που έζησαν οι λαοί της ανατολικής ευρώπης πρόσφατα.

Η αριστερά έχει έναν κρίσιμο ρόλο να παίξει: Η θα κατανοήσει πως η ασθένεια είναι η έλλειψη ισοκρατίας, δηλαδή δημοκρατίας, δηλαδή η ανισότητα πολιτικής ισχύος μεταξύ όλων των πολιτών ή θα συνεχίσει να συρρικνώνεται και τέλος πάντων να μην πείθει τους πολίτες και τον λαό. Διότι ο καπιταλισμός είναι σύμπτωμα. Η ασθένεια είναι η ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ. Η έλλειψη δημοκρατίας είναι η κακιά αρρώστια.

Αν η αριστερά θέλει να πολεμήσει την οικονομική ανισότητα και τον καπιταλισμό (και ορισμένοι ας αφήσουν τα ιδεαλιστικά του τύπου άσπρο-μαύρο, κι ας κατανοήσουν, μαζί με την διαλεκτική, πως κι ο καπιταλισμός έχει διαβαθμίσεις και εντάσεις εκμεταλλευτικές), πρέπει να κάνει σημαία της την δημοκρατία. Την δημοκρατία.

Να βρει να προτείνει τρόπους πως θα γίνει η αναμόρφωση του πολιτεύματος. Πως θα γίνεται ο κάθε τυχαίος απλός πολίτης δημόσιος άρχοντας με την κλήρωση. Πως θα συγκροτούνται τα λαϊκά δικαστήρια και οι εξεταστικές επιτροπές με κληρώσεις από απλούς πολίτες. Πως θα φύγουν οι επαγγελματίες νομοθέτες-βουλευτές και πως θα νομοθετεί όλο το εκλογικό σώμα (ενώ υπάρχει το Δίκτυο Περικλής που η αριστερά «αγνοεί» εκκωφαντικά, και μαζί της όλες οι νεοφανείς οργανώσεις, κινήματα και ομάδες).

Δεν μπορεί από τη μια η κοινουλευτική ολιγαρχία να έχει καταστρέψει την κοινωνία και από την άλλη οι καθεστωτικοί πολιτικοί να αρνούνται να ανοίξουν τη δημόσια συζήτηση για τη δημοκρατία, ενώ η αριστερά, στην κοσμάρα της, να επιμένει πως για όλα φταίει ΜΟΝΟ ο καπιταλισμός.

Θραξ Αναρμόδιος

http://wp.me/pPn6Y-bPG

12 σκέψεις σχετικά με το “Η κοινουλευτική ολιγαρχία έχει καταστρέψει την κοινωνία και το καθεστώς ακόμα να ανοίξει συζήτηση για τη δημοκρατία, ενώ η αριστερά, στην κοσμάρα της, επιμένει πως για όλα φταίει μόνο ο καπιταλισμός.

  1. 1η Πανελλαδική συνάντηση για την Άμεση Δημοκρατία

    16-17-18 Δεκεμβρίου – Αθήνα Νομική Σχολή
    Πρόταση Διακήρυξης για την Άμεση Δημοκρατία
    Εμείς οι λαϊκές συνελεύσεις, οι συλλογικότητες και τα άτομα που αποδεχόμαστε το πρόταγμα της άμεσης δημοκρατίας και την ανάγκη συντονισμού της οργάνωσης και της δράσης μας,
    – υπερψηφίζουμε επί της αρχής την Πρόταση Διακήρυξης για την Άμεση Δημοκρατία,
    – καλούμε ανοιχτά και συνδιοργανώνουμε μια τριήμερη πανελλαδική συνδιάσκεψη που θα γίνει στην Αθήνα στις 16,17 και 18/12/2011.
    Προτείνεται το πρόγραμμα της συνδιάσκεψης να περιέχει εργαστήρια και θεματικές ομάδες επί των θεμάτων που ενδιαφέρουν το κίνημα. Για το σκοπό αυτό ζητείται από τις συνελεύσεις, τις συλλογικότητες και τα άτομα που αποδέχονται επί της αρχής την Πρόταση Διακήρυξης και την συνδιοργάνωση της συνδιάσκεψης να καταθέσουν προτάσεις θεματολογίας έως τις 9/12/2011.

    ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

    Αυτό που ζούμε σήμερα στην Ελλάδα ως πολίτες της δεν είναι μια προσωρινή κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ζούμε την επιτάχυνση της κατάλυσης των τελευταίων δημοκρατικών κατακτήσεων και της κατ’ επίφαση δημοκρατίας. Καταργούνται ακόμη και τα βασικά δικαιώματα που παρείχε η αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Πηγαίνουμε από την ολίγη δημοκρατία στην εταιρειοκρατία και την παγκόσμια οικονομική και πολιτική τυραννία. Η εφαρμογή της παγκόσμιας οικονομικής ολιγαρχίας ξεκινά από την Ελλάδα. Από την επιτυχία ή αποτυχία του πειράματος στη χώρα μας θα εξαρτηθεί η επέκτασή του και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.
    Εκτιμούμε ότι το σύστημα δεν είναι άτρωτο, δεν είναι πανίσχυρο. Το τρωτό του σημείο είναι η αντίσταση του λαού. Στην πραγματικότητα ο λαός δεν είναι με την πλάτη στον τοίχο, αλλά είναι αυτός που με τον πολύμορφο, επίμονο, αυθόρμητο και ενωτικό του αγώνα όλους αυτούς τους μήνες, έχει καθορίσει τις εξελίξεις και έχει οξύνει τα αδιέξοδα της πολιτικοοικονομικής ολιγαρχίας. Ο λαός έχει επιλέξει τη σύγκρουση δημιουργώντας τους δικούς του μηχανισμούς αλληλεγγύης.
    Απάντηση στις ολοκληρωτικού τύπου εξελίξεις στο πολιτικό σύστημα και την προσπάθεια χειραγώγησης του λαού μέσω δημοψηφισμάτων ή εκλογών, είναι η αυτοοργάνωση της κοινωνίας μέσα από αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις. Απάντηση στους εκβιασμούς του χρέους, της παραμονής στο ευρώ ή της επιστροφής στη δραχμή, είναι η άμεση δημιουργία αντιδομών κοινωνικής αλληλεγγύης και συνεργατικής οικονομίας.
    Είμαστε πρόσωπα και συλλογικότητες που προέρχονται από συνελεύσεις και πλατείες από όλη την Ελλάδα και θεωρούμε ότι η κρίση δεν είναι αποτέλεσμα του χρέους, αλλά αποτέλεσμα του υπάρχοντος πολιτικοοικονομικού συστήματος, γιατί ποτέ δεν ήμασταν ελεύθεροι, ποτέ δεν ήμασταν ίσοι, ήμασταν ήδη μία χρεωκοπημένη κοινωνία. Θεωρούμε ότι η απάντηση στην κρίση είναι η Άμεση Δημοκρατία.
    Αρνούμαστε την αντιπροσώπευση, αλλά και κάθε είδους διαμεσολάβηση, όχι μόνο γιατί εξυπηρετούν αποκλειστικά οικονομικές ολιγαρχίες, αλλά επειδή δεν υπάρχει στην κοινωνία κάτι το ενιαίο για να αντιπροσωπευθεί. Απέναντι στο απαξιωμένο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα η άμεση δημοκρατία μπορεί να αποτελέσει το χειραφετητικό πρόταγμα, αρκεί να αντιληφθούμε ότι η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική ή πολιτική, αλλά πολιτειακή και τελικά πολιτισμική. Απέναντι στον μονοσήμαντο πολιτισμό της ιεραρχίας, της στοχοστρέφειας, της Κυριαρχίας και του Καταναγκασμού, αντιπαραθέτουμε έναν πολιτισμό απελευθέρωσης και κατανόησης.
    Η Άμεση Δημοκρατία έρχεται ως αναγκαίο πρόταγμα για μια ριζική ανατροπή του συστήματος της αντιπροσώπευσης , της εμπορευματοποίησης των πάντων και της έκπτωσης του ανθρώπου σε εργαλείο πλουτισμού, που είναι ενάντια στη δημιουργική ανάπτυξη του συνόλου της κοινωνίας και του κάθε ανθρώπου χωριστά. Προϋποθέτει και συνεπάγεται τη διαρκή ενεργή συμμετοχή του συνόλου της κοινωνίας στα κοινά. Η Άμεση Δημοκρατία είναι ταυτόχρονα διαδικασία διαβούλευσης, λήψης και εφαρμογής των αποφάσεων, πολιτειακό σύστημα και τρόπος κοινωνικής συνύπαρξης. Το περιεχόμενο όλων αυτών είναι η αυτονομία της κοινωνίας, που η ίδια δημιουργεί τους θεσμούς της και κυβερνάται απευθείας από ελεύθερους και ισότιμους πολίτες. Αυτός ο τρόπος κοινωνικής οργάνωσης δεν αφήνει κανένα χώρο για ιεραρχίες, αρχηγούς, κυβερνήτες και κόμματα, αλλά μόνο για πολίτες που βιώνουν και ασκούν την πολιτική και ταυτόχρονα ασκούνται σε αυτήν. Για ανθρώπους που όλοι βιώνουν την χαρά της ατομικής πρωτοβουλίας, της συλλογικής προσπάθειας, της αλληλεγγύης και της αγάπης.
    Οι αρχές της άμεσης δημοκρατίας όπως προκύπτουν από ιστορικές εμπειρίες αλλά και από αυτό που βιώνουμε στις συνελεύσεις, στις πλατείες, στους χώρους εργασίας και στα πανεπιστήμια είναι:
    Ελευθερία: Είναι η απουσία οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών καταναγκασμών και σχέσεων εκμετάλλευσης καθώς και η δυνατότητα του κάθε ανθρώπου να πραγματώνει το σύνολο των ικανοτήτων του και να συμμετέχει στη διαμόρφωση των θεσμών της κοινωνίας και της λειτουργίας τους.
    Ισότητα: Είναι η ισοκατανομή των κοινωνικών αγαθών, η ισότιμη συμμετοχή όλων στις πολιτικές διαδικασίες, η ισηγορία, η αποδοχή της διαφορετικότητας της ανθρώπινης φύσης καθώς και η πρωταρχική προϋπόθεση και συνθήκη της δικαιοσύνης. Είμαστε όλοι ίσοι, όλοι διαφορετικοί και έχουμε όλοι αναφαίρετο δικαίωμα στη ζωή.
    Αλληλεγγύη: Είναι το συλλογικό πνεύμα, η καθολική αμοιβαιότητα, η συντροφικότητα, η αλληλοϋποστήριξη και η αλληλοβοήθεια, η διάθεση των κοινωνικών αγαθών και σε μέλη της κοινωνίας που δεν είναι σε θέση να προσφέρουν στη δημιουργία τους, αφού η εξαίρεση είναι το όπλο της εξουσίας.
    Αυτονομία: Είναι η δυνατότητα όλων των πολιτών που συγκροτούν δήμο, να συμμετέχουν ισότιμα και χωρίς διαμεσολάβηση στην κυβερνητική, στην εκτελεστική,στην νομοθετική και στη δικαστική λειτουργία.
    Συμφιλίωση με την φύση, προστασία του περιβάλλοντος: Είναι η εναρμόνιση της ανθρώπινης ύπαρξης με την φύση, αναστροφή της καταστροφικής για το περιβάλλον ανάπτυξης, σεβασμός των οικοσυστημάτων.
    Οι θέσεις για την άμεση δημοκρατία με βάση τις αρχές αυτές είναι :
    1. Ο δημόσιος χώρος είναι ανοιχτός στη συμμετοχή όλων και ανήκει σε όλους.
    2. Η ισότιμη συμμετοχή όλων στη διαμόρφωση, λήψη και εφαρμογή των αποφάσεων και ελέγχου της εφαρμογής τους, τόσο στη σφαίρα της πολιτικής όσο και της οικονομίας είναι θεμελιώδης προϋπόθεση. Όλοι ελέγχουν και ελέγχονται για αυτοβελτίωση και βελτίωση των λειτουργιών της κοινωνίας, μέσω ανοιχτών και διαφανών διαδικασιών.
    3. Οι αναγκαίες εκπροσωπήσεις έχουν χαρακτήρα συντονιστικό ή εκτελεστικό και όχι διαμεσολαβητικό, αντιπροσωπευτικό ή αποφασιστικό. Σε κάθε περίπτωση οι εκπρόσωποι είναι άμεσα ανακλητοί, λογοδοτούν κατά τη διάρκεια εξάσκησης των καθηκόντων τους και κρίνονται στον απολογισμό τους με τη λήξη αυτών των καθηκόντων.
    4. Η ύπαρξη πολλών τοπικών συνελεύσεων (γειτονιάς, δήμου, εργασιακών χώρων, χώρων σπουδών, κτλ) οι οποίες επικοινωνούν μεταξύ τους είναι ο θεμέλιος λίθος της άμεσης δημοκρατίας. Η συμμετοχή σε αυτές δεν είναι ευκαιριακή αλλά υπεύθυνη και τακτική, είναι δικαίωμα και υποχρέωση. Η επικοινωνία μεταξύ των τοπικών συνελεύσεων δημιουργεί ένα οριζόντιο (μη ιεραρχικό) δίκτυο, που έχει σαν σκοπό τον συντονισμό των θέσεων και των δράσεων που απαιτούνται.
    Το πρόταγμά μας για μία νέα κοινωνία, το επιστέγασμα της οποίας απαιτείται να είναι ένας νέος πολιτισμός, δεν περιορίζεται αποκλειστικά προς τους συμπολίτεςμας, αλλά και προς όλους τους λαούς του κόσμου για μία παγκόσμια κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτιστική επανάσταση. Ζητούμενο και στόχος του αγώνα που διεξάγουμε είναι ένας νέος άνθρωπος που, απαλλαγμένος από τις συνθήκες και τους παράγοντες εκμετάλλευσης που οδήγησαν στα σημερινά πρωτοφανή και αμείλικτα αδιέξοδα, θα δώσει τις δικές του απαντήσεις για έναν κόσμο ειρήνης, δημιουργίας, αλληλεγγύης και αρμονίας.
    Προτρέπουμε τους πάντες να οργανωθούν σε μη ιεραρχημένες ομάδες και να αναπτύξουν άλλες παράλληλες δομές πάνω στο πνεύμα της Άμεσης Δημοκρατίας (δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης, παραγωγής, ανταλλαγής και διανομής προϊόντων και υπηρεσιών, συλλογική καλλιέργεια γαιών, απελευθέρωση κοινωνικών χώρων, δημιουργία αυτόνομων κοινοτήτων, κλπ) για να προάγουμε και να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας κόντρα στα σχέδιά τους.
    Ο καινούργιος κόσμος που οραματιζόμαστε δεν περιγράφεται σε καμία ήδη υπάρχουσα ιδεολογία. Πρόκειται να τον δημιουργήσουμε από την αρχή συνδιαμορφώνοντας τις απόψεις μας μέσα από τις διαδικασίες της Άμεσης Δημοκρατίας. Ο ίδιος ο λαός θα επιλέξει τα μέσα και τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματώσει τη θέλησή του.

    ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ-ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 12-13/11/11

    http://realdemocracygr.wordpress.com/2011/12/14/1%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%AC%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%B7/

  2. Αγαπητέ Αναρμόδιε, διακατέχεσαι από μια ελαφρά- συγχώρεσέ με- προγονολατρεία. Εντάξει, τα αρχαιοελληνικά πολιτεύματα και μάλιστα η αθηναϊκή δημοκρατία ήταν άκρως προοδευτικά χιλιάδες χρόνια πριν. Όμως, ακόμη και τότε στερούσαν το δικαίωμα ψήφου όχι μόνο στους δούλους, αλλά και στις γυναίκες. Ήταν δηλαδή στην ουσία ολιγαρχικά. Ακόμη και τότε επειδή δεν υπήρξε άρση των οικονομικών ανισοτήτων, κουμάντο έκαναν στην ουσία λίγες οικογένειες (βλ. Θουκυδίδης για Περικλή: «στο όνομα μόνο δημοκρατία, στην ουσία ενός ανδρός αρχή»), οδηγήθηκαν σε φοβερούς για την εποχή ιμπεριαλιστικούς πολέμους και εφθάρησαν από την αδυναμία τους να συμβιβάσουν τα συμφέροντά τους και να πολλαπλασιάσουν την κερδοφορία τους. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα μιας άμεσης δημοκρατίας χωρίς οικονομική ισότητα.
    Αναρωτιέμαι λοιπόν, τι εφαρμογή έχουν πολύ περισσότερο σήμερα όλα αυτά (π.χ. κλήρωση για αξιώματα!!!) αν πρώτα δεν αρθούν οι ανισότητες και δεν οικοδομηθεί στην ουσία μια σοσιαλιστική κοινωνία. Και πάλι κουμάντο θα κάνουν στην ουσία οι λίγοι. Δηλαδή η διαφορά είναι στην αντιπροσώπευση από 300, 5000 ή 20000 άτομα??? Η δημοκρατία και κάθε πολίτευμα είναι απότοκο των οικονομικών συνθηκών, από αυτές καθορίζεται, σε μικρό μόνο βαθμό τις καθορίζει. Η αστική τάξη της αρχαιότητας έφερε αυτή την κουτσή αθηναϊκή δημοκρατία και η σύγχρονη αστική τάξη τη δική μας ανάπηρη κοινοβουλευτική. Οι απλοί άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι αν θέλουν να δουν τη δική τους κυριαρχία, να ζητήσουν άρση των ανισοτήτων, δηλαδή σοσιαλισμό, στο πλαίσιο του οποίου- αν είναι αληθινός φυσικά- η συμμετοχή και η διακυβέρνηση από το σύνολο είναι εκ των ουκ άνευ.

    • @axthos arouris

      Δεν είναι μόνο οτι έχω πολύ δουλειά να κάνω, είναι οτι είμαι και φλύαρος και θα πρέπει να γράφω κατεβατά για να νιώσω πως σου έδωσα μια ικανοποιητική απάντηση. Και όσο γρήγορα κι αν γράφω, θα με καταβάλλει…

      Οπότε άμα είσαι από Θεσσαλονίκη, ή περάσεις από την πόλη μας κάποιο Σάββατο, να βρεθούμε να μιλήσουμε και να σου πω πως τα βλέπω όλα αυτά τα ζητήματα.

      Λάτρης δεν υπάρχει πιθανότητα να γίνω κανενός πράγματος ή προσώπου. Πίστεψέ με, ξέρω ΠΟΛΥ καλά τι λέω. Για μένα είναι τελειωμένο ζήτημα αυτό, όπως και άλλα παρόμοια ζητήματα, εδώ και πολλά πολλά χρόνια. Δεν αυτοσχεδιάζω. Σπάνια θα με πιάσεις να σου λέω κάτι που να το σκέφτηκα μόλις τώρα για πρώτη φορά. Είμαι από κείνους που το βασανίζουν και βασανίζονται μόνοι τους, μέχρι να καταλήξουν κάπου.

      Δεν υπάρχει πιθανότητα να γίνω συνήγορος των αρχαίων ελληνικών δημοκρατιών. ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ. Καθόλου. Μα καθόλου. Το μόνο που παίρνω από εκείνη την ιστορική περιπέτεια είναι ένα ΓΕΝΙΚΟ υπόδειγμα και μερικές ιδεές. Και σκληρά μαθήματα.

      Θέλω να ζήσω, οκ εγώ δεν θα προλάβω στα σίγουρα, και να ζήσουν όλοι οι άνθρωποι μαζί και εκείνοι που θα ρθουν μετά από μας, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, σε μια ανθρώπινη κοινωνία. Στην αναζήτησή μου μέσα από ποια πολιτική διαρρύθμιση μπορεί να γίνει αυτό, κατέληξα σε μερικά συμπεράσματα που εκθέτω εδώ και 25 χρόνια δημόσια.

      Θεωρώ πως το βασικό για να φτάσουμε σε μια τέτοια κοινωνία είναι ένα και μοναδικό: ΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΟΛΩΝ. Και έπειτα όλα τα άλλα.

      Και αυτή την ισότητα πολιτικής ισχύος μεταξύ όλων, μόνο ένα αληθινά δημοκρατικό πολιτικό σύστημα θα μπορούσε να την προσφέρει. Στ’ αλήθεια. Οχι στα λόγια.

      Διότι άμα είναι να έχει την πολιτική ισχύ κάνας γενικός γραμματέας και καμμιά κεντρική επιτροπή ή κάνα σοφό κόμμα, κι ας λέγεται όπως θέλει, εγώ δεν θα πάρω.

      Για πείραμα, και για να μου κάνεις και το χατήρι (λολ), άσε να δούμε πρώτα κάνα κόμμα (της αριστεράς κατά προτίμηση) ή κάνα μεγάλο σωματείο να λειτουργεί με αληθινή δημοκρατία, και …βλέπουμε τα αποτελέσματα, ώστε να βγάλουμε και κάποιο πρώϊμο συμπέρασμα.

      Αυτά. Τα άλλα άμα έρθεις για σαββατιάτικα τσίπουρα. Κερνάω ένα καραφάκι γράπα. Κι αν συνεχίσουμε να διαφωνάμε στο πρώτο μισάωρο, ε, τότε όλες οι γράπες δικές μου.

      Θραξ Αναρμόδιος

      • Τοσα και τοσα κειμενα σου εχω διαβασει αλλα ακομα δεν εχω καταλαβει για τι ακριβως μιλας και πια η διαφορα μεταξυ πολιτη και ανθρωπου γενικοτερα.
        Πως θα μπορω να αισθανθω ισοτιμος πολιτης με τον εγοδοτη μου,τον αστυνομικο,τον δικαστη κτλ οταν εκ των πραγματων δεν θα ειμαι. Καλυτερη και δικαιοτερη διαχειριση του κρατους εχουν αρκετες χωρες, χωρις η πολιτειακη τους οργανωση να ειναι διαφορετικη απο την ελληνικη.
        Για τις αντιδημοκρατικες δομες των κομματων συμφωνω και επαυξανω.Ιδιως το ΚΚΕ θυμιζει θρησκευτικη σεχτα.

      • Εκτός από το ότι δεν είμαι από Θεσσαλονίκη (έζησα βέβαια χρόνια εκεί) δεν επιτρέπεται και να πίνω για λίγο καιρό ακόμη γιατί αλλιώς θα τρέχω για πρόωρα γεννητούρια :). Σε ευχαριστώ πάντως και άμα έρθω θα σε πω. Όμως, αυτό που σου λέω είναι: πώς θα έχουμε ισότητα πολιτικής ισχύος αν ο ένας έχει μεγάλη δύναμη εξαιτίας της οικονομικής του ευρωστίας και της κατοχής μέσων παραγωγής και ο άλλος είναι ένας υπάλληλος, εξαρτημένος από αυτόν ή σε κάθε περίπτωση ανίσχυρος; Η πολιτική ισότητα είναι άμεσα σχετιζόμενη με την εξάλειψη των διαφορών στο οικονομικό επίπεδο. Αυτό. Όσο για τη δημοκρατία στο χώρο της αριστεράς, (αν και δεν ξέρω τι ακριβώς εννοείς ως αληθινή δημοκρατία) δεν το γνωρίζω το ζήτημα και δεν με πολυαπασχολεί- κακώς ίσως.

        • @axthos arouris

          Μακριά λοιπόν από οινόπνευμα και …καλή λευτεριά 🙂 Η πρόταση βέβαια ισχύει, αλλά για …μετά.

          «πώς θα έχουμε ισότητα πολιτικής ισχύος αν ο ένας έχει μεγάλη δύναμη εξαιτίας της οικονομικής του ευρωστίας και της κατοχής μέσων παραγωγής και ο άλλος είναι ένας υπάλληλος, εξαρτημένος από αυτόν ή σε κάθε περίπτωση ανίσχυρος;»

          Εντάξει, ας πούμε λοιπόν πως θα ρυθμίσουμε ΠΡΩΤΑ την οικονομική ανισότητα. Ερωτήματα:

          -ποιος θα ρυθμίσει αυτό το ζήτημα και με βάση ποια διαδικασία;
          -κάποιο κόμμα ή πολιτική οργάνωση ή μια ένοπλη ομάδα που κατέλαβε δια των όπλων την εξουσία;

          Διότι για να ρυθμίσουμε τέτοια οικονομικά ζητήματα απαιτείται κάποιου τύπου «κανονιστική» ρύθμιση, δηλαδή νομοθετική, δηλαδή εξουσία. Δηλαδή ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ.

          Κάνω λάθος;

          Στην εξουσία την πολιτική δεν στόχευαν όλες οι εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις;
          Τι το τόσο περίπλοκο ή παράξενο λέω εγώ ο αναρμόδιος λοιπόν;

          Λέω πως πρώτα πρέπει να ισο-μοιράσουμε την πολιτική εξουσία μεταξύ μας, και να έχουμε θεσμούς ελέγχου ΚΕΡΒΕΡΟΥΣ. Και μετά…

          …μετά θα σηκωθείς εσύ ή εγώ ή κάποιος άλλος στη γενική συνέλευση και θα κάνει και τις οικονομικές του προτάσεις. Και ξέρεις κάτι; Τότε θα έχουμε και την πολιτική δύναμη που απαιτείται για να εφαρμόσουμε εκείνο που θα χουμε αποφασίσει. Εμείς θα το χουμε αποφασίσει. Οχι κάποια σοφή κεντρική επιτροπή ή γεν. γραμματέας.

          Κι έννοια σου. Θα αποφασίσουμε το σωστό. Στο κάτω κάτω οι περισσότεροι από μας ξέρουμε ποιο είναι το σωστό. Και θα το μάθουμε και στους άλλους.

          Θραξ Αναρμόδιος

  3. Το πρόβλημα αγαπητέ Αναρμόδιε είναι πως θα υπάρξει ισοκατανομή της πολιτικής εξουσίας.

    τι εννοώ: η οικονομική ανισότητα δε μένει μόνο στη σφαίρα της παραγωγής αλλά επεκτείνεται στο σύνολο του κοινωνικού πεδίου. Παράδειγμα στη δημόσια έκπαίδευση θεωρητικά υπάρχει ισότητα γιατί όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα πρόσβασης και όλα τα παιδιά αξιολογούνται στη βάση των ίδιων θεμάτων στις εξετάσεις. Το πρόβλημα όμως είναι ότι ένα παιδί που έχει μεγαλώσει σε ένα κοινωνικό περιβάλλον όπου ας πούμε έρχεται σε επαφή με ένα λεξιλόγιο 100 λέξεων και καλείται να ανταγωνιστεί επί ίσοις όροις ένα παιδί που έχει μεγαλώσει με ένα λεξιλόγιο 1000 λέξεων στην έκθεση ιδεών προφανώς η θα έρθει δεύτερο ή θα χρειαστεί να καταβάλλει πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια για να φτάσει στο ίδιο αποτέλεσμα με το παιδί που έχει το πλουσιότερο λεξιλόγιο. Είναι αυτό που ο Μπουρντιέ ονόμαζε πολιτισμικό κεφάλαιο. Αντίστοιχα παραδείγματα μπορούμε να σκεφτούμε πολλά. Είναι σα να βάζεις ένα ανάπηρο και έναν αρτιμελή σε αγώνα δρόμου θεωρητικά υπάρχει ισότητα γιατί ξεκινούν από το ίδιο σημείο, πρακτικά όμως;

    Έτσι και στην πολιτική αν βάλεις άτομα με διαφορετικό πολιτισμικό κεφάλαιο σε μια αμεσοδημοκρατική συνέλευση θα επικρατήσουν αυτοί που έχουν μάθει να χειρίζονται πιο καλά το λόγο, δε φοβούνται να εκτεθούν στο κοινό,κλπ.

    Πρέπει λοιπόν πρώτα να έχει εξαλειφθεί η οικονομική και κοινωνική ανισότητα για να μπορέσει να λειτουργήσει πραγματικά η άμεση δημοκρατία. Και αυτός είναι και ένας πολύ σοβαρός λόγος γιατί η δημοκρατία δε λειτουργεί πχ. στα σωματεία ή στα κινήματα ακόμα και σε αυτά που την επικαλούνται. Δεν έχει να κάνει μόνο με κάποιους εξουσιομανείς ηγέτες. Έχει να κάνει με το ότι η σημερινή καπιταλιστική κοινωνία δημιουργεί άτομα που δεν έχουν μάθει να αναλαμβάνουν την ευθύνη του εαυτού τους. Είναι λοιπόν εν πολλοίς φαύλος κύκλος: για να έχεις μια κοινωνία χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση χρειάζεσαι αυτόνομους ανθρώπους και για να έχεις αυτόνομους ανθρώπους χρειάζεσαι μια κοινωνία χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση 😉

    Τώρα θα μου πεις και τι προτείνεις; Θεωρώ ότι πρέπει να χτίζουμε από σήμερα δομές που να λειτουργούν αμεσοδημοκρατικά ( οι οποίες όμως να είναι και αντικαπιταλιστίκές γιατί δημοκρατία με οικονομική ανισότητα ειναι ανέφικτη *παρεπιπτόντως εγώ νομίζω ότι το πρόβλημα της αριστεράς είναι το αντίθετο από αυτό που αναφέρεις: ενώ μπορεί να ρητορεύει κατά του καπιταλισμού στην πραγματικότητα τον έχει αποδεχθεί πλήρως και αποτελεί οργανικό του κομμάτι ) χωρίς να έχουμε την αυταπάτη ότι θα μπορέσουν να το πετύχουν αυτό ΄μέσα στην υπάρχουσα κοινωνία στο 100% και ταυτόχρονα έχουμε γνώση ότι αν ποτέ αυτές οι δομές καταφέρουν να γίνουν πραγματικά επικίνδυνες για το σύστημα θα χρειαστεί ΔΥΣΤΥΧΩΣ μια επανάσταση ( δυστυχώς με την έννοια ότι το καθεστώς θα ασκήσει βία οπότε κι εσύ θα πρέπει να απαντήσεις με βία ) η οποία θα μπορέσει να ανατρέψει τη σημερινή ανισότητα. Το θέμα είναι για να έχει αποτέλεσμα αυτή η επανάσταση και να μην είναι πραξικόπημα να έχεις καταφέρει από πριν να κάνεις μαζικές αυτές τις δομές*.

    *δομές: αμεσοδημοκρατικά σωματεία, συνελεύσεις γειτονιάς, εναλλακτικά σχολεία, νοσοκομεία,κλπ.

      • Το μεγαλο προβλημα αυτη τη στιγμη ειναι η διαχειριση ενος τεραστιου χρεους το οποιο εκτος του οτι δεν δημιουργησε η κοινωνια στο συνολο της ,εξυπηρετειται αποκλειστικα απο τα χαμηλα κοινωνικα στρωματα και ζηταει αμεση λυση(πλεον).Οι λυσεις ειναι εντελως συγκεκριμενες και δεν νομιζω να περιμενουν απραγοι οι τοκογλυφοι την ελληνικη κοινωνια ποτε θα αρχισει-τελειωσει τις χρονοβορες διαδικασιες εκδημοκρατησης της.Επομενως ή το αρνεισαι ή κανεις μια ανακατανομη του πλουτου ωστε να αποπληρωθει και να ησυχασουν οι «αγορες»
        Οποιος δρομος και να ακολουθηθει ,θα οδηγησει αναγκαστικα σε ταξικη συγκρουση γιατι δεν βλεπω και πολλους προθυμους να δεχτουν την παυση των πληρωμων που θα επιφερει διευρυμενη φτωχοποιηση ή την ρευστοποιηση της περιουσιας τους για χαρη της πατριδας,χωρις να φερουν αντισταση.Ειναι γνωστος και ο πατριωτισμος στα λογια της πλειοψηφιας των ελληνων καπιταλιστων και λοιπων μεσοαστων.
        Απο την αλλη το ελληνικο κρατος ειναι μελος σε μια σειρα οργανισμους με πρωτη και καλυτερη την ΕΕ ,οι οποιοι ειναι απο την φυση τους αντιδημοκρατικοι και εκμεταλλευτικοι,οποτε και εκει θα επελθει αναγκαστικη ρηξη που παλι θα οδηγησει σε ταξικη συγκρουση στο εσωτερικο της χωρας.
        Δεν εχει κανενα νοημα η αμεση δημοκρατια χωρις την ισοπεδωση των κοινωνικων ταξεων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s