Γιώργος Μητσάκης (1921-1993) -Το καπηλειό (και άλλα θέματα).

BlackMediterraneanPirate   12-11-2011  

short  link   wp.me/pPn6Y-bfY

Ενημέρωση: 13-11-2011   06:50

Πέτυχα σήμερα, τυχαία, κάπου, αυτό το τραγούδι του Γιώργου Μητσάκη.

Είναι από τα πολύ αγαπημένα μου, αν και ο Γ. Μητσάκης δεν είναι ο πιο αγαπημένος μου συνθέτης.

Όμως, πολλά από τα τραγούδια του άγγιξαν την ψυχή όλων μας, για πάνω από 70 χρόνια, γενιές ολόκληρες.

«Το καπηλειό» είναι μεταπολεμικό τραγούδι (1947) και κουβαλάει μέσα του όλη την πίκρα των αγαπημένων νεκρών που χάθηκαν, τη δυστυχία του πολέμου και των συνεπειών του, όλες τις δυσκολίες της εποχής, τη φτώχεια, την ανέχεια. Σε αντίθεση με τα προπολεμικά ρεμπέτικα, που γινόταν και κοινωνική χρήση του αλκοόλ, μετά τον πόλεμο η χρήση του αλκοόλ επικεντρώνεται στην αναζήτηση ευχαρίστησης, ακόμα και στην εξάρτηση, ως φυγή -έστω και για λίγο- από τα δεινά της δυστυχίας. Το ίδιο και το καπηλειό. Μέσα στο καπηλειό ξέφευγαν, έστω και λιγάκι απ΄τη μιζέρια που επικρατούσε, από την πόρτα του και πέρα, στον «έξω κόσμο». Η αδυναμία του μπεκρή του τραγουδιού να εισέλθει στο καπηλειό και να πιεί, εντείνει τη δυστυχία του και του αφαιρεί απάνθρωπα τις λίγες στιγμές ευχαρίστησης (μέσα στην απόλυτα μίζερη ζωή του) που θα μπορούσε, έστω και για λίγο, να βιώσει μέσα στο μικρό μαγαζί.

Με άγγιξε, για μία ακόμη φορά, ενώ το έχω ξανακούσει χιλιάδες φορές μέχρι τώρα.

Ίσως γιατί, απόψε, επίσης «η νύχτα είναι παγερή και σιγοψιχαλίζει…»

.

Κι ενώ ετοίμαζα το άρθρο με όλα τα φρέσκα νέα για το χαράτσι-ΔΕΗ (η αμέσως επόμενη ανάρτηση), κόλλησα…

(καθυστερώ κιόλας και δεν αποκλείεται τα 10 Μποφόρ να μου κόψουν και κάνα ρεύμα βραδιάτικο… Πρώτη φορά θα είναι;

Αθάνατη ελληνική προνοητικότητα… Με μια ψιλο-κακοκαιρία, ρημάζουν όλα…).

Γιατί κόλλησα… Έμαθα πως αυτό το τραγούδι, είναι από τα πιο «φτωχά ρεμπέτικα», όχι, φυσικά, καλλιτεχνικά, η μελωδία του γαληνεύει την ψυχή

και οι στίχοι του της μιλάνε, την αγγίζουν. Αλλά γιατί είναι και ο μπεκρής απένταρος, και το καπηλειό πολύ φτωχό (και βερεσέ δεν δίνει).

Η παραπάνω εκτέλεση περιλαμβάνει την εισαγωγή, που πραγματικά λατρεύω.

Το επόμενο βιντεάκι, όμως, μου έδωσε εικόνες, γι΄αυτό και το παραθέτω.

Μάλιστα, αυτό πέτυχα πρώτο, όταν αναζήτησα το τραγούδι στο You-Tube.

Μου έκοβε, όμως, την αγαπημένη εισαγωγή, γι΄αυτό και παρέθεσα πρώτα το προηγούμενο.

Το τραγούδι αυτό, όμως, ποτέ δεν μπορώ να το ακούσω μόνο μία φορά, όταν το νοσταλγώ.

Κι έτσι:

Το καπηλειό, 1947

>

Το καπηλειό, 1947 

Στίχοι: Γιώργος Μητσάκης
Μουσική: Γιώργος Μητσάκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Μητσάκης & Ιωάννα Γεωργακοπούλου ( Ντουέτο )

Άλλες ερμηνείες:
Θόδωρος Κανακάρης
Νίκος Καλλέργης
Στέλιος Καζαντζίδης

Η νύχτα είναι παγερή
και σιγοψιχαλίζει
κι απ’ την απέναντι γωνιά
το καπηλειό
το καπηλειό φωτίζει

Κι ένας απένταρος μπεκρής
έξω απ’ το ταβερνάκι
συλλογισμένος κάθεται
στο χαμηλό
στο χαμηλό πορτάκι

Θέλει να μπει κι αυτός εκεί
να άρχισει και να πίνει
μα είναι φτωχό το καπηλειό
και βερεσέ
και βερεσέ δε δίνει

—————————————

Αφού κόλλησα, φυσικά, θυμήθηκα, αμέσως μετά και το άλλο πολυαγαπημένο μου, του Γιώργου Μητσάκη, επίσης, ερμηνευμένο από την Αθάνατη Μάγκισσα & Αυθεντική Ρεμπέτισσα, Σωτηρία Μπέλλου. Μιλάει και για Καπεταναίους και Θάλασσες και, όπως καταλαβαίνετε, όλα αυτά συγκινούν και αγγίζουν την ψυχή ενός Πειρατή…

Ο ναύτης (Ένα καράβι απ’ τον Περαία)-Έτος ηχογρ. 1948 

.

>

Ο ναύτης (Ένα καράβι απ’ τον Περαία)-Έτος ηχογρ. 1948 

Στίχοι: Γιώργος Μητσάκης
Μουσική: Γιώργος Μητσάκης
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου & Στελλάκης Περπινιάδης ( Ντουέτο )

Άλλες ερμηνείες:
Ντούο Χάρμα
Σοφία Βέμπο & Οδυσσέας Μοσχονάς, Σαμιώτης ( Ντουέτο )
Γιάννης Πουλόπουλος
Τίνα Τράκου

Ένα καράβι απ’ τον Περαία
έχει σαλπάρει για μακριά,
μα κάποιος ναύτης που είναι μέσα
το νου του πάντα τον έχει στη στεριά,
μα κάποιος ναύτης που είναι μέσα
το νου του πάντα τον έχει στη στεριά.

Ο καπετάνιος είν’ στο τιμόνι
κι άλλοι δουλεύουν στη μηχανή,
κι ο ναύτης μόνος μπροστά στην πλώρη
αναστενάζει για μια μελαχρινή,
κι ο ναύτης μόνος μπροστά στην πλώρη
αναστενάζει για μια μελαχρινή.

Μα ο λοστρόμος πάει και του λέει:
«Μη συλλογιέσαι κι ανησυχείς.
πως έχεις δίκιο καταλαβαίνω,
φουρτούνες τέτοιες περάσαμε κι εμείς.
Πως έχεις δίκιο καταλαβαίνω,
φουρτούνες τέτοιες περάσαμε κι εμείς.»

Καπεταναίοι και τόσοι άλλοι,
λοστρόμοι, ναύτες, μηχανικοί,
καθένας έχει και τον καημό του,
έτσι είμαστ’ όλοι εμείς οι ναυτικοί,
καθένας έχει και τον καημό του,
έτσι είμαστ’ όλοι εμείς οι ναυτικοί.

————————————————————

Πριν, βέβαια, ακούσω το «Ναύτη», από το «φτωχό καπηλειό», πέρασα στα 2 επόμενα, μιας και οι καρδιές μας είναι «βαριές», έτσι κι αλλιώς, αυτή την εποχή, από τους ρημαδιασμένους που μας ρουφάν το αίμα, αλλά και λόγω αλλαγής εποχής: πια, έφτασε κι εδώ στις Νότιες Θάλασσες ο χειμώνας…

«Απόψε είναι βαριά» (της ίδιας περιόδου, όπως και τα παραπάνω)

>

«Απόψε είναι βαριά» (της ίδιας περιόδου, όπως και τα παραπάνω)

Στίχοι: Γιώργος Μητσάκης
Μουσική: Γιώργος Μητσάκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Μητσάκης & Γιάννης Τατασσόπουλος ( Ντουέτο )

Άλλες ερμηνείες:
Θεόδωρος Καβουράκης
Σπύρος Αγγελόπουλος

Απόψε είναι βαριά
η δόλια μου καρδιά
Σκοτείνιασαν τα πέρατα κι ερήμωσαν οι δρόμοι
κι εμένα το κορίτσι μου δε φάνηκε ακόμη

Απόψε είναι βαριά
η δόλια μου καρδιά
απόψε είναι βαριά

Να κάνω υπομονή
ποιος ξέρει αν φανεί
Το δρόμο μήπως έχασε και τόσο έχει αργήσει
ή μήπως μ’ εγκατέλειψε και πια δε θα γυρίσει

Απόψε είναι βαριά
η δόλια μου καρδιά
απόψε είναι βαριά

Απόψε ο φτωχός
θα μείνω μοναχός
Θα γείρω το κεφάλι μου στο κρύο μαξιλάρι
και μες τα μαύρα δάκρυα ο ύπνος θα με πάρει

Απόψε είναι βαριά
η δόλια μου καρδιά
απόψε είναι βαριά

————————————————–

«Όσο βαριά είν’ τα σίδερα», Έτος ηχογρ 1950.

>

«Όσο βαριά είν’ τα σίδερα», Έτος ηχογρ 1950.

Στίχοι: Γιώργος Μητσάκης
Μουσική: Γιώργος Μητσάκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Μητσάκης & Ιωάννα Γεωργακοπούλου ( Ντουέτο )

Άλλες ερμηνείες:
Τάκης Μπίνης & Σούλα Καλφοπούλου ( Ντουέτο )
Λουκάς Νταράλας
Ρόζα Εσκενάζη

Συνθέτης Μητσάκης Τραγουδιστής Έτος ηχογρ 1950

Όσο βαριά είν’ τα σίδερα,

είν’ η καρδιά, είν’ η καρδιά μου σήμερα.

Η μέρα από το πρωί είναι συννεφιασμένη,

γιατί έφυγες και μ’ άφησες με την καρδιά καμμένη.

Όσο βαριά είν’ τα σίδερα, τα σίδερα,

είν’ η καρδιά, είν’ η καρδιά μου σήμερα.

Κι όταν σε συλλογίζομαι,

πίνω μα δεν, πίνω μα δεν ζαλίζουμαι.

Όσα άστρα έχει ο ουρανός και λάμπουν ένα-ένα,

τόσες φορές τα μάτια μου δακρύζουνε για σένα.

Όσο βαριά είν’ τα σίδερα, τα σίδερα,

είν’ η καρδιά, είν’ η καρδιά μου σήμερα.

Σ’ αγάπησα, σε πόνεσα,

κι όμως χαρά, κι όμως χαρά δεν γνώρισα.

Κι αυτά όλα τα βάσανα που πέρασα κοντά σου,

μια μέρα θα γινούν φωτιά, να κάψουν την καρδιά σου.

Όσο βαριά είν’ τα σίδερα, τα σίδερα,

είν’ η καρδιά, είν’ η καρδιά μου σήμερα.

——————————————————————————-

Και μιας και αναφερόμαστε στο Γιώργο Μητσάκη, καλό θα ήταν να μην παραλείψουμε και τα ακόλουθα:

>

Γιώργος Μητσάκης- Μου ΄φαγες τα δαχτυλίδια

.

Γιώργος Μητσάκης- (Όταν καπνίζει) Ο Λουλάς, 1946

(Πρώτη εκτέλεση της σύνθεσης, από Γιώργο Μητσάκη και Γιώργο Μανησάλη )

.

Ενώ, πολλή επιτυχία σημείωσαν και τα 3 μεταγενέστερα «Το δικό μου πάπλωμα», «Καυγαδάκι», «Όπου Γιώργος και μάλαμα», «Δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου», πού, όμως, εδώ παραθέτω απλώς τα links τους, για όσους θέλουν να τα ακούσουν, μιας και δεν κολλάνε με αυτά που άκουσα πριν και δεν θα έλεγα ότι υπήρξα και ιδιαίτερος φαν τους.

*Από το ΄50 και μετά, ο Μητσάκης άρχισε να προσθέτει και νέα στοιχεία στις μουσικές του συνθέσεις.

«Το δικό μου πάπλωμα»

.

.

«Καυγαδάκι»

.

«Όπου Γιώργος και μάλαμα»

.

«Δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου»

.

Ξεχωριστή θέση, βέβαια, έχει «Το κομπολογάκι», που ήταν και το πρώτο τραγούδι που έγραψε ο Γιώργος Μητσάκης, το 1941.

Πρώτη λαϊκή ηχογράφηση της ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ μετά τον πόλεμο, στις 12 Ιουνίου 1946 και βέβαια πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού>>>

.

Θα τελειώσω, όμως, αυτό το μικρό αφιέρωμα στον Καλλιτέχνη Γιώργο Μητσάκη (που τη θρυλική μέρα της ερχόμενης  17ης Νοέμβρη συμπληρώνονται 18 χρόνια από το παντοτινό του ταξίδι στην Αθανασία) με τον «Μπαρμπα-Θωμά» (1962), ερμηνευμένο απ΄τον πολυαγαπημένο μου » Σερ» Γρηγόρη Μπιθικώτση, γιατί το γουστάρω επίσης πολύ και αυτό το τραγούδι, αλλά μου βγάζει και μία αισιοδοξία∙ έτσι, ίσα-ίσα να μου φτιάξω και τη διάθεση, γιατί πολλές «βαριές καρδιές» άκουσα νωρίτερα.

«Ο Μπάρμπα-Θωμάς», 1962

>

«Ο Μπάρμπα-Θωμάς», 1962

Στίχοι: Μητσάκης Γιώργος
Μουσική: Μητσάκης Γιώργος
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Άλλες ερμηνείες: Σπύρος Ζαγοραίος

Αντιλαλούνε διπλοπενιές μέσα σ’ ένα κουτούκι,
κάθεται ο μπάρμπα Θωμάς και παίζει το μπουζούκι.

Μπάρμπα Θωμά, μπάρμπα Θωμά, μαγκίτη παινεμένε,
σε γέρασαν τα βάσανα και δεν μιλάς, καημένε.

Να ‘ταν τα νιάτα δυο φορές
και σιδερένιες οι καρδιές.

Απόψε έχω ένα καημό και ήπια παραπάνω.
Ήρθα εδώ, μπάρμπα Θωμά, παρέα να σου κάνω.

Μπάρμπα Θωμά, μπάρμπα Θωμά, να μην ακούς τι λένε.
Οι μάγκες έχουνε καρδιά και για μια αγάπη κλαίνε.

Γλεντάτε, μάγκες, το ντουνιά
προτού να ‘ρθουν τα γηρατειά.

Να ‘ταν τα νιάτα δυο φορές
και σιδερένιες οι καρδιές.

——————————————————————-

Και μιας και το’ φερε η κουβέντα, λίγα λόγια για το Γιώργο Μητσάκη, έτοιμα εδώ, για να μην ψάχνουμε, έτσι όπως τους έριξα κι εγώ μια ματιά πριν λίγο.

>>>

Γιώργος Μητσάκης

      

Ο Γιώργος Μητσάκης (Κωνσταντινούπολη, 1921– Αθήνα,17 Νοεμβρίου 1993) ήταν συνθέτης και στιχουργός πολυάριθμων ρεμπέτικων και λαϊκών τραγουδιών, γνωστός και με το προσωνύμιο «ο δάσκαλος»

Ήρθε με την οικογένεια του στην Καβάλα το 1935 και αργότερα έμειναν σε ένα χωριό κοντά στο Βόλο. Ο Μητσάκης πρωτοέρχεται σε επαφή με τη λαϊκή μουσική στη Μαγνησία αλλά σύντομα θα αναζητήσει την τύχη του στη Θεσσαλονίκη. Γνωρίζεται με τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Χατζηχρήστο και καταλήγει στον Πειραιά, την πόλη που θα αγαπήσει, το 1939. «Γράφαμε για τον καημό, το γλέντι, το μεράκι του λαϊκού ανθρώπου», έλεγε. «Εδινα την ερώτηση και αμέσως την απάντηση. Τότε παίζαμε εμείς οι ίδιοι τα τραγούδια μας. Τραγουδούσα σόλο, πρίμα, έπαιζα μπουζούκι, κιθάρα ο γέρος Καρίπης, μπαγλαμά ο τυφλός ο Χρυσίνης και εγώ μπροστά στο μικρόφωνο κι ο κόσμος άκουγε. Και όταν κανένας φώναζε, Μητσάκη δάσκαλε παίξε μου ένα «βασανισμένο», του έκανα το χατίρι…»Απόψε άρχισε να ψιλοβρέχει κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει…». Αυτά τραγουδούσα, τα βάσανα και τις ελπίδες του λαϊκού ανθρώπου. Αυτόν τον κόσμο αντιπροσώπευα στα τραγούδια μου, πέντε χιλιάδες το σύνολο. Εκεί έπιανε το τραγούδι. Τον εφοπλιστή τι να τον συγκινήσει αυτό το είδος; Δε θα το καταλάβει, όσο σπουδαγμένος και να είναι…»[1]

Πηγή: Βικιπαίδεια   http://el.wikipedia.org

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82_%CE%9C%CE%B7%CF%84%CF%83%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

—————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Κυριακή 9 Νοέμβρη 2003
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελ. /24     
ΕΝΘΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ: «7 ΜΕΡΕΣ ΜΑΖΙ»
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Τραγούδησε τα βάσανα και τις ελπίδες του λαού

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται στις 17 του Νοέμβρη, από το θάνατο του λαϊκού συνθέτη Γιώργου Μητσάκη

 

«Οταν ο ήλιος τ’ άρμα του πηγαίνει να ξεζέψει, ένας κλέφτης τη σκέψη μου πάει για να κλέψει. Μα δεν είναι δικό μου τίποτε, ούτε και η χαρά μου, κι η νύχτα φεύγει αδιάφορη κάτω απ’ τα βλέφαρά μου. Τι να πάρω απ’ τη ζωή, τι να δώσω στο θάνατο, που δεν έχει πνοή το φτωχό μεροκάματο… Η αυγή ξημερώνει και λαλούν τα κοκόρια, δυο κόσμοι ξυπνούν μα βαδίζουνε χώρια…» (Γ. Μητσάκης).

Σπούδασε το τραγούδι στην «Ακαδημία» της ζωής και πρόσφερε δημιουργίες για τον καημό, το γλέντι, το μεράκι, τα όνειρα του λαϊκού ανθρώπου. Δέκα χρόνια συμπληρώνονται σε λίγες μέρες (17 του Νοέμβρη) από το θάνατο του Γιώργου Μητσάκη, του άξιου δημιουργού, που στο μισό και πλέον αιώνα της καλλιτεχνικής του διαδρομής πρόσφερε πάνω από 5.000 λαϊκά τραγούδια. Ο «δάσκαλος», όπως τον αποκαλούσαν καλλιτέχνες και κοινό, υπήρξε μεγάλος λαϊκός συνθέτης, τραγουδιστής και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, ενώ ο ίδιος έγραψε όλους σχεδόν τους στίχους των τραγουδιών του. Ο Γ. Μητσάκης ανήκε στην ομάδα των λαϊκών δημιουργών, που πρωτοστάτησαν στη μετεξέλιξη του ρεμπέτικου τραγουδιού σε λαϊκό και συνεργάστηκε με τη συντριπτική πλειοψηφία των τραγουδιστών που πέρασαν από το λαϊκό πάλκο. Τραγούδια του ερμήνευσαν οι Παγιουμτζής, Γεωργακοπούλου, Χασκίλ, Νίνου, Τσαουσάκης, Καζαντζίδης, Μπιθικώτσης, Γαβαλάς, Αγγελόπουλος, Γκρέυ, Λύδια, Πάνου κ.ά., ενώ ο ίδιος ανέδειξε πολλούς από τους νεότερους τραγουδιστές (Νταλάρας, Καλατζής, Πάριος κ.ά.).

Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των ομότεχνών του, ο Γ. Μητσάκης ήταν ο μόνος στο χώρο του λαϊκού τραγουδιού, που μέχρι κάποια περίοδο έγραφε ο ίδιος τους στίχους και τη μουσική. Μάλιστα, δεν ήταν λίγες οι φορές που μεγάλοι λαϊκοί συνθέτες (Ζαμπέτας, Τσιτσάνης, Δερβενιώτης κ.ά.) δημιούργησαν τραγούδια σε στίχους του Μητσάκη.

Από την προσφυγιά στην καταξίωση

Σπέρμα της προσφυγιάς, ο Γ. Μητσάκης γεννήθηκε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1935, η οικογένειά του μετακομίζει στην Καβάλα, για να εγκατασταθεί τελικώς σ’ ένα χωριό κοντά στο Βόλο. Ο ίδιος το σκάει για τη Θεσσαλονίκη. Κάπου μεταξύ Βόλου και Θεσσαλονίκης, έχει την πρώτη του επαφή με το τραγούδι. Στη Μαγνησία παίρνει τα πρώτα του μαθήματα από το μουσικό Γερμιλάνο – στην ονομαστή Σκάλα του Στέφανου Μιλάνου – ενώ καθοριστική υπήρξε η γνωριμία του με τον Τσιτσάνη και τον Χατζηχρήστο, που τον μυεί στα μυστικά του μπουζουκιού. Το 1939 φεύγει για τον Πειραιά, την πόλη που αγάπησε και της αφιέρωσε πολλά από τα τραγούδια του. Από τότε ξεκινά η μεγάλη μουσική του πορεία, που χαράχτηκε από σπουδαίες επιτυχίες: «Το κομπολογάκι», που το έγραψε μέσα στην Κατοχή, το ’41, όταν απελπισμένος στο Μεταξουργείο έψαχνε άδικα το κομπολόι του (το φωνογράφησε το ’46), «Το καπηλειό», «Ο ναύτης», «Φανταράκι», «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ», «Πάρε το δαχτυλίδι μου», «Ψιλή βροχούλα έπιασε», «Απόψε είναι βαριά», «Το πιο πικρό ψωμί», «Οπου Γιώργος και μάλαμα», «Ψιλοβρέχει», «Η μάνα του ναύτη», «Μοναξιά και φτώχεια», «Νύχτα με δίχως όνειρα» κ.ά. Ζεϊμπέκικα, χασάπικα, χασαποσέρβικα, συρτά, τσιφτετέλια, λαϊκά βαλς, αλλά και μάμπο είναι οι ρυθμοί στους οποίους «βάδισε» ο Γ. Μητσάκης, που και στα πάλκα έγραψε τη δική του ιστορία. Από το «Καρέ του Ασου» το ’41 με τους Κώστα Καρίπη στην κιθάρα και Τάκη Λαβίδα στο τσέμπαλο, στο «Πιγκάλ» από το ’47 – ’49 με τον Χιώτη. Και στη συνέχεια στου «Τζίμη του Χοντρού» με Καλλέργη, Χριστάκη, Χασκίλ κ.ά., στο «Χάραμα» και αλλού. Από τους κλασικούς δημιουργούς της λαϊκής μας μουσικής, ο Γ. Μητσάκης έγραψε τραγούδια που ταυτίστηκαν με τη γνησιότητα του ελληνισμού.

Για την «κατάντια» του λαϊκού τραγουδιού

Όμως, παρόλη τη μεγάλη επιτυχία και την ηθική ικανοποίηση που γνώρισε, ο «δάσκαλος» είχε ένα μεγάλο καημό. Δεν μπορούσε να συμβιβαστεί με την ιδέα της αχαριστίας, ιδιαίτερα όταν προερχόταν από καλλιτέχνες του λαϊκού τραγουδιού, που ο ίδιος ανέδειξε με τα τραγούδια του. Είχε μεγάλη πίκρα όμως και για την κατάντια του λαϊκού τραγουδιού, εξαιτίας κυρίως της «πολιτικής» των δισκογραφικών εταιριών.

«Το τραγούδι σήμερα», έλεγε σε παλιότερη συνέντευξή του στο «Ρ», «έχασε το χρώμα του, του κρέμασαν τενεκέδια. Τι νομίζεις, άμα βάλεις ένα μπουζούκι σε ένα τραγούδι έγινε και λαϊκό; Ο,τι και να λέει, και για «τεκνά» και εγώ δεν ξέρω τι άλλο, είναι λαϊκό; Πάνε να διαστρεβλώσουν το γούστο. Και βέβαια το δικό μου και το δικό σου δεν έχει ανάγκη πλέον. Τα νέα παιδιά, όμως; Που ακούνε στο ράδιο δέκα φορές τη μέρα, μην πω τι ακούνε… Οσοι πρωτοστατούν σ’ αυτήν τη διαστρέβλωση είναι όλοι φταίχτες. Γιατί, δηλαδή, έχουμε πλουτίσει όλοι και δε μας συγκινεί πλέον ο καημός του φτωχού;».

Ο ίδιος μιλούσε με περηφάνια για τη λαϊκή καταγωγή του: «Παιδί λαϊκό ήμουνα. Ξυπόλυτος ξεκίνησα. Να ξεχάσω ότι το ’38 στη Θεσσαλονίκη έπλενα πιάτα; Φτωχόπαιδο ήμουν, δεν ντρέπομαι να το πω…». Και στη θύμησή του ερχόταν το «Μεροκάματο»: «Κι αν η μάνα μου με γέννησε φτωχό, είμαι τσίφτης και παιδί εργατικό, δουλεύω μεροκάματο, Δευτέρα μέχρι Σάββατο, κι αν είμαι φτωχαδάκι παράβλεψε λιγάκι, έχω δίκιο και στο λέω ορθά κοφτά, τον άνθρωπο δεν κάνουν τα λεφτά…».

«Γράφαμε για τον καημό, το γλέντι, το μεράκι του λαϊκού ανθρώπου», έλεγε. «Εδινα την ερώτηση και αμέσως την απάντηση. Τότε παίζαμε εμείς οι ίδιοι τα τραγούδια μας. Τραγουδούσα σόλο, πρίμα, έπαιζα μπουζούκι, κιθάρα ο γέρος Καρίπης, μπαγλαμά ο τυφλός ο Χρυσίνης και εγώ μπροστά στο μικρόφωνο κι ο κόσμος άκουγε. Και όταν κανένας φώναζε, Μητσάκη δάσκαλε παίξε μου ένα «βασανισμένο», του έκανα το χατίρι…»Απόψε άρχισε να ψιλοβρέχει κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει…». Αυτά τραγουδούσα, τα βάσανα και τις ελπίδες του λαϊκού ανθρώπου. Αυτόν τον κόσμο αντιπροσώπευα στα τραγούδια μου, πέντε χιλιάδες το σύνολο. Εκεί έπιανε το τραγούδι. Τον εφοπλιστή τι να τον συγκινήσει αυτό το είδος; Δε θα το καταλάβει, όσο σπουδαγμένος και να είναι…».

Ρουμπίνη ΣΟΥΛΗ

Πηγή: ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ  (ΕΝΘΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ: «7 ΜΕΡΕΣ ΜΑΖΙ», σελ. 24, Κυριακή 9 Νοέμβρη 2003 / Συγγραφέας άρθρου: Ρουμπίνη ΣΟΥΛΗ )

http://www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=9/11/2003&id=3962&pageNo=5&direction=1

* Τα στοιχεία των τραγουδιών (στίχοι, μουσική, ερμηνευτές κλπ), καθώς και οι στίχοι, είναι από το ιστολόγιο  http://www.stixoi.info

*******************************************************************************************************************************************

«… Και όταν κανένας φώναζε, Μητσάκη δάσκαλε παίξε μου ένα «βασανισμένο», του έκανα το χατίρι… ‘Απόψε άρχισε να ψιλοβρέχει κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει…’. Αυτά τραγουδούσα, τα βάσανα και τις ελπίδες του λαϊκού ανθρώπου. Αυτόν τον κόσμο αντιπροσώπευα στα τραγούδια μου…

Γιώργος Μητσάκης

      
(Κωνσταντινούπολη, 1921– Αθήνα, 17 Νοεμβρίου 1993)

*******************************************************************************************************************************************

BlackMediterraneanPirate  

Σύντομος Σύνδεσμος      wp.me/pPn6Y-bfY

28 σκέψεις σχετικά με το “Γιώργος Μητσάκης (1921-1993) -Το καπηλειό (και άλλα θέματα).

  1. Όπα, άλα, γεια σου Πειρατή 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

    Προσυπογράφω με χίλια και για την εισαγωγή στο «καπηλειό» που είναι άπαιχτη!

  2. Μια Μητσακης ,μια Καζαντζιδης ,την πρεζα δεν τη γλυτωνω.Ελεος ρε πειρατη.Κατι πιο αισιοδοξο και στο πιο σημερινο δεν παιζει;

    • Δεν έχεις δίκιο.

      Απ΄ όλα βάζει το μαγαζί.

      Μερικές από τις προηγούμενες επιλογές
      >>>
      https://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/tag/%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE/

      tag: μουσική

      [δυστυχώς δεν «έχω δώσει» αυτό το tag σε όλες τις μουσικές επιλογές / είναι και άλλα που δεν θυμάμαι τώρα / υπάρχουν, επίσης, μουσικές επιλογές μέσα σε άρθρα / μέχρι τα 2 καλύτερα του Σάκη Ρουβά έχουμε περάσει / θα το θυμάσαι πιστεύω, μαζί είχαμε παίξει Ρουβά 🙂 ]

      -Gil Scott-Heron-The Revolution Will Not Be Televised
      -Αστυπάλαια-Νίσυρος -Το Κάστρο της Αστροπαλιάς
      -Αμοργός- Αμοργιανό μου Πέραμα
      -Δρόμοι Παλιοί-Μάριος Φραγκούλης
      -Deadlock-Αστυνομία Σκέψης
      -Επιλογές Flamenco 3>> Tomatito & Remedios Amaya: Amargo Amanecer
      -Επιλογές Flamenco 2: από τη Granada>>Marina Heredia: El camino de tu corazón
      -Επιλογές Flamenco 1: από τη Granada>>Estrella Morente: Εn el alto del Cerro de Palomares
      -Μουσικοί Ισοβίτες (Feat. Λόγος Απειλή) – Όταν το μυαλό πετά
      -Μεθυσμένα Ξωτικά-Οργή
      -Φάρσα-Το Μαύρο Πρόβατο
      -Πολεμικοί Χοροί 2: Πεντοζάλης
      -Πολεμικοί Χοροί 1: Πυρρίχιος
      -Carbon Based Lifeforms – 20 minutes
      -Trio Joubran-”Majâz”, from Palestine (από την Παλαιστίνη).
      -Amy Whinehouse
      -Τhe Egyptian Masters: The Musicians of the Nile
      -Omar Faruk Tekbilek
      -Πάρα πολλά του Νίκου Παπάζογλου.
      -Πάρα πολλά του Μανώλη Ρασούλη.
      -Νίκο Ξυλούρη

      Και άλλα.

      Δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή.

      Μάλλον θα κάνω 1 review & θα δώσω σε όλα τους το tag «μουσική» (δεν το έχω κάνει σε όλα).

      Και θα ακολουθήσουν και άλλα, φυσικά.

      Λίγο υπομονή.

      Μπορώ να πω, μάλιστα, ότι κάποιες από τις πιο αγαπημένες μου μουσικές επιλογές, δεν τις έχω περάσει ακόμα.

      Περνάω μουσικές, ανάλογα με συναισθήματα & επικαιρότητα.
      Όπως μου κάθεται.

      Όπως θα διαπίστωσες, όμως, ακούω τα πάντα. Aπλώς τα πάντα.
      Κυρίως ethnic, βέβαια.
      Παραδοσιακές μουσικές από όλο τον κόσμο. Εδώ και χρόνια. Αρκετά πριν γίνουν μόδα
      (γιατί ζούσα σ΄αυτές τις χώρες, αλλά & λόγω των κρουστών που παίζω, ανάλογα με το πώς προχωράει η μελέτη μου, αλλά και τα συναισθήματά μου).

      ΥΓ: Καζαντζίδη, όχι, δεν έχω περάσει ακόμα. Δεν κατάλαβα, όμως. Τί έχει ο Καζαντζίδης;
      Για δεκαετίες ολόκληρες τραγουδούσε τους καημούς του λαού & της προσφυγιάς & της ξενιτιάς.
      Μην ακούω κολλήματα. Στην Ελλάδα γεννηθήκαμε. Ελληνικά πρωτομιλήσαμε.
      Τα ξένα τα ξεκινήσαμε από Δ’ Δημοτικού και μετά (τουλάχιστον) κι αυτό αν είχαμε «εξελιγμένους» και κάπως πιο «ψαγμένους» γονείς. Γιατί υπάρχουν πολλοί που άργησαν και ακόμα περισσότερο.

      ΥΓ2: Εννοείται ότι «θα σκάσουν» και πολλά άλλα.
      Διαφόρων ειδών. Πολύ καινούρια, αλλά και πολύ παλιά. Υπομονή.
      Ή κάνε μουσικές προτάσεις και πέρνα κι εσύ να γουστάρουμε.

      • αμαν βρε σε πειραζω.
        Βασικα δεν ακουω ελληνικη μουσικη γιατι σιχαινομαι το μπουζουκι.Διαφορετικου ειδους μουσικες απο ελληνες παραγωγους με ελληνικο στιχο ακουω χωρις προβλημα αρκει να εχουν κατι να πουν στα ακουστικα μου τυμπανα,οπως οτιδηποτε αλλο.
        Παντως ο Καζαντζιδης ειναι εντελως ξεπερασμενος(ακουγεται λαικιστικος σημερα) και δεν τον αντεχω ουτε χιλιοστο του δευτερολεπτου.Οπως και να το δεις μια μαυρη μαυριλα την βγαζει.

        • «αμαν βρε σε πειραζω.»

          Ναι, βρε συ, συζήτηση κάνουμε.

          Δεν έχεις άδικο. Τη βγάζει τη μαυρίλα του.
          Λογικό.
          Αφού τραγουδούσε για καημούς & βάσανα.

          Και οπωσδήποτε ανήκει σε άλλη εποχή.
          Κλασικός, βέβαια, πια, για την ελληνική κουλτούρα και για πολύ μεγάλο τμήμα των κατοίκων του τόπου αυτού. Έχει περάσει στο «Πάνθεον¨των Μεγάλων του τόπου, άσχετα απ΄το αν αρέσει σε όλους μας ή όχι.
          Πλειοψηφικά. Και ιστορικά.

          Μην ξεχνάμε, όμως, ότι η «μαυρίλα» «μιλάει» στην επίσης «μαυρίλα της εποχής» που βιώνουμε.

          Ο κάθε άνθρωπος, βέβαια, το λύνει με το δικό του τρόπο.

          Άλλοι πάνω στη «μαυρίλα» τους, πάλι «μαυρίλα’ ζητούν.

          Άλλοι, όπως εσύ, αναζητούν κάτι πιο ανεβαστικό.

          Λογικά όλα.

          De gustibus et coloribus non est disputandum.

          Επιμένω, πάντως. Όποτε σου δίνεται η ευκαιρία, πρότεινε ακούσματα που γουστάρεις, ανάλογα τα κέφια σου.

          ΥΓ: Ψψψτ. Όχι Ρουβά, πάλι. Τ΄ ακούσαμε τα καλύτερά του, νομίζω, έτσι; 🙂

          ΥΓ2: Λες ν΄αρχίσουμε πάλι ν΄ακούμε Καζαντζίδη μανιωδώς λόγω «2ου κύματος Ξενιτιάς 2011»;
          Όλα «τα ΄χουμε δει» πια σ΄αυτό τον τόπο…

          • Ρουβα; ε οχι και ρουβα ρε συ με καταστεψες εντελως.Βασικα θα ηθελα να κανω μια σειρα απο εκτεταμενα μουσικα ποστ αλλα βαριεμαι.

  3. Γιώργος Μητσάκης, α’ εθνική κατηγορία.

    Να βάλω κι εγώ ένα καταπληκτικό του τραγούδι, και πολύ αισιόδοξο (λολ). Τραγούδαρος όμως

    Θραξ Αναρμόδιος

  4. Πειρατή, φοβερό αφιέρωμα!!!

    Χρόνια είχα να ακούσω Γεωργακοπούλου, μάλλον από μια συναυλία με παλιούς ρεμπέτες κάπου στην Αθήνα όταν ήμουν φοιτήτρια (συν Ρούκουνας κλπ.) Σαν να ‘ναι τώρα τη θυμάμαι εκείνη τη βραδιά, κάτι σε στυλ «χάραξη πορείας» ήταν… Άσε…

    Και η Μπέλλου, τι τραγούδι και τι φωνή…

    Αλλά όχι Καζαντζίδης. Έχει μια κλάψα η φωνή του που δεν την αντέχω με τίποτα.

    ΥΓ. Πειρατή, στην άγονη γραμμή είσαι και φοβάσαι μην κοπεί το ρεύμα με τα μποφόρ;;;

  5. Το ρεμπετικο ηταν η λαλια των καημων των λουμπεν του περιθωριου και της μικρασιατικης καταστροφης. Ως τετοιο νεκρο πια.
    Σημερα τη θεση του ρεμπετικου εχει παρει το χιπ χοπ που αγκαλιαστηκε από τη νεολαια των γκρεμισμενων ονειρων της απογνωσης και του ξενιτεμου, για να δωσει λαλια στη μοναξια, στο ονειρο, στην οργη, στα βασανα του πληρως περιθωριοποιημενου ποπολου που αγωνια να βρει διεξοδο στα αδιεξοδα που το οδηγησαν οι εξουσιαστες και οι κανιβαλοι του καπιταλισμου.
    Από τη μουχλα της εσωστρεφειας του παρελθοντος ας περασουμε στα ισως αισιοδοξα μηνυματα της ριζοσπαστικης εκφρασης του σημερα.
    Ο καθενας ας ριξει τους σπορους του, στους βαλτους της καταντιας, για να βλαστησουν μεσα από τα ερειπια της κατεστραμμενης ζωης μας, για το ξημερωμα μιας αλλης ζωης ανθρωπινης.

  6. ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ-ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ
    Active mamber
    Ένα σημάδι απ’τη φωτιά έχω στον ώμο χαραγμένο
    έναν ήλιο μικρό με φλόγες τυλιγμένο
    ένα κρυφό μονοπάτι που βγάζει στην ψυχή μου
    σ’ένα κρυμμένο αλήτη που σέρνω μαζί μου.
    Έκανα αμάν για το βάλω ν’αράξει
    του έταξα τόσα που έχει ξεχάσει για να αλλάξει
    του τα’πα αλλιώς μήπως και με γλιτώσει
    ψέμα πολύ για όσα δεν πρόλαβε να νοιώσει.
    Κι εσύ ήρθες τώρα να μου θυμίσεις ότι υπάρχει
    ότι θα κάνει τα δικά του άμα λάχει
    μα δε φαντάζεσαι ούτε και ξέρεις ρε τι κάνεις
    και πάντα μετά τρέχεις και δε φτάνεις.
    ʼστο λοιπόν έχεις μαγκιά συνθετική
    και δεν ταιριάζει να κυλήσεις κάπου εκεί
    γιατί αν βρεθείτε τετ-α-τετ θα εκτεθείς
    έχεις πει τόσα πολλά που θα θέλεις να χαθείς.
    Κι άλλο μου λάθος όταν το στόμα άνοιγες τέντα
    έπρεπε να στον γνωρίσω απ’τη πρώτη σου κουβέντα
    μα έτσι που πας θα την βρεις την ευκαιρία
    όταν του κλείσεις ραντεβού θα κάνεις πάλι την κυρία.
    Τα λόγια θα μασάς στο φάτσα κάρτα
    κι αυτός θα σου μιλάει παντελονάτα
    μα δε βαριέσαι τις μαλακίες πληρώνω και σας λέω
    συγνώμη που υπάρχετε και οι δυο σας εγώ φταίω.

    Εγώ φταίω που ο αέρας που αναπνέω βρωμάει φωτιά
    εγώ φταίω στραγγίζω όσα λέω σε μια ματιά
    εγώ φταίω που έμαθα να πετάω χωρίς φτερά
    εγώ φταίω για πάρτη μου κρατάω μια ανάσα τη φορά.

    Θα συνεχίζω να στραγγίζω όσα λέω σε μια ματιά
    και να θέλω ότι αναπνέω να μυρίζει φωτιά
    για να θυμάμαι ότι φταίω θ’αγγίζω το σημάδι
    θα κερνάω την ζωή μου μια ανάσα στο σκοτάδι.
    Κι αν βρώ κουράγιο θα ξεκόψω απ’τον αλήτη
    θα τον βγάλω απ’την ψυχή μου θα του φτιάξω άλλο σπίτι
    στο μυαλό μου κι έτσι θα γουστάρουν όλοι
    θα πάρω έναν καριόλη θα μοιράζονται οι ρόλοι.
    Θα στείλω την μαγκιά μου διακοπές
    και θα πείσω την καρδιά μου να χτυπάει όπως θες
    να μου δανείσεις πρέπει λίγα λόγια μασημένα
    πως να προδώσω να μου δείξεις ρε κι εμένα.
    Πρέπει να μου πείς ότι δε φταίω μόνο εγώ
    δε φταίω μόνο εγώ δε φταίω μόνο εγώ
    και πρέπει να με σώσεις απ’τις τύψεις μην πνιγώ
    απ’τις τύψεις μην πνιγώ απ’τις τύψεις μην πνιγώ.
    Για σκέψου αν δεν μπορέσω να ξεκόψω τελικά
    να τρελαθώ παρέα του έτσι στα ξαφνικά
    να μοιραστούμε την εκδίκηση γουλιά γουλιά
    να θυμηθώ με τον αλήτη τα παλιά.
    Να πάνε τσάμπα όλα ρε
    κι ας είχα πει πως ποτέ
    δε θα με δει η φωτιά τα όνειρά μου να καίω
    και να φωνάζω πως για όλα εγώ φταίω.

  7. sumfwnw ki egw me melissoula oti oles avtes oi eee ellinikomousikes einai adiafores kai teleiws kseperasmenes. exei vevaia kai o peiratis to dikio tou me to atrantaxto epixeirima «de gustibus et coloribus…» 😉

    η αληθεια ειναι παντως οτι εεεε καποιο punk, ελληνοφωνο και αγγλοφωνο, εχει παιξει αρκετες φορες εδω στους σχολιαστες, ιδιαιτερα μαλιστα το καλοκαιρι, στην εξεγερση του λονδινου, οταν το (αγγλικο βασικα) punk για ευνοητους λογους ειχε την τιμητικη του.. 🙂 🙂 🙂

    απ την αλλη, υπαρχουν πολλα, παααρα πολλα ειδη μουσικης που…δεν εχουν ακουστει καθολου εδω 🙄
    οπως πχ αυτο το ειδος (αλλα και παρα πολλα αλλα)

  8. Καλά συγνώμη δε βλέπετε οτι ειναι αφιέρωμα με αφορμή την επέτειο του θανάτου του;

    Yπάρχει απλώς καλή μουσική και μη μουσική. Έ, λοιπόν, αυτά όλα είναι καλή μουσική, τέχνη δηλαδή. Από εκεί και πέρα καθένας έχει τις προτιμήσεις του.

  9. Δε μ αρ΄σει καθόλου μα καθόλου ο Μητσάκης.
    Κι όποτε είμαι πουθενά και παίξει Μητσάκη, στραβώνω.
    Τον εχω πάρει με πολύ στραβό μάτι.
    Δε φτάνει που η μουσική του δε μ αρέσει, το ύφος του δε μ αρέσει, ο ήχος και οι ενορχηστρώσεις του δε μ αρέσουν κλπ, αλλά πήγε κι έγραψε και το «Περαία μου με το Σαρωνικό σου, που έχεις για καμάρι σου τον Ολυμπιακό σου».
    Μετά φταίω εγώ;;;

    Ας βάλουμε λοιπόν -για αντίλογο- έναν μεγάλο συνθέτη (που τυχαίνει να ήταν και Παναθηναικός…) 🙂

    • Για δες και μια άλλη φοβερή εκτέλεση από Sheffield:

      ΥΓ. Πώς φτιάχνει κανείς πολλαπλές περσόνες στο διαδίκτυο;;; Αν, ας πούμε, εγώ κάποια στιγμή αποφασίσω να λέγομαι και… molotof, πώς θα το φτιάξω;;;

      • ti na sou pw, re xrwmataki..
        logika pas sti wordpress kai kaneis kainourio logariasmo me to onoma…»molotov»!!!! 😀
        egw ekana ti walp, giati ston palio logariasmo mou eixa ksexasei-xasei tous kwdikous kai den mporousa na kanw «like».

        oso gia tin ektelesi, e einai…live!!! upodeigmatiki einai 🙂
        uparxoun pantws diafores ekteleseis, to xoun pei mexri kai oi fuzztones. to tragoudi ta spaei etsi ki alliws. kapoia stigmi na valoume kai to original tou 1958 🙂 🙂 🙂

        • Παιδιά:

          περάστε κομμάτια εδώ ή όπου αλλού γουστάρετε, ρίξτε ιδέες για μουσικές επιλογές, ότι γουστάρετε και όταν έχετε όρεξη, και θα τα περάσουμε σε ξεχωριστές αναρτήσεις, για να ικανοποιούνται όλα τα γούστα και, όσοι δεν γνωρίζουν, να μπορούν να έχουν νέα ακούσματα και από μουσικές, με τις οποίες δεν έχουν ασχοληθεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s