Το Τείχος του Απαρτχάιντ (9-16 Νοεμβρίου Εβδομάδα ενάντια στο Τείχος)

«Η κατασκευή του Τείχους Διαχωρισμού από το Ισραήλ στα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης, και μέσα και γύρω από την Ανατολική Ιερουσαλήμ, είναι αντίθετη με το Διεθνές Δίκαιο. Το Ισραήλ υποχρεούται να το κατεδαφίσει πάραυτα και να αποκαταστήσει όλες τις ζημιές που προκλήθηκαν»

-Συμβουλευτική Γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου, 9 Ιουλίου 200

Η επέκταση και το Τείχος της Προσάρτησης

Οι Ισραηλινές αρχές ξεκίνησαν την κατασκευή του διαχωριστικού τείχους τον Ιούνιο του 2002. Ορισμένοι το αποκαλούν Τείχος του Απαρτχάιντ, άλλοι το ονομάζουν Νέο Τείχος του Βερολίνου και ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για την κατάσταση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη (ΚΠΕ) το έχει ανακηρύξει «Τείχος της Προσάρτησης».

Σύμφωνα με έρευνα του Γραφείου για το Συντονισμό Ανθρωπιστικών Ζητημάτων του ΟΗΕ με έδρα την Ιερουσαλήμ (ΓΣΑΖ), το τείχος στην περιοχή της Ιερουσαλήμ θα δυσχεράνει την κινητικότητα των Παλαιστινίων, την πρόσβασή τους στις υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης, στις πηγές διαβίωσης και σε όλες τις βασικές ανάγκες τις οποίες η Τέταρτη Συνθήκη της Γενεύης προστατεύει και διασφαλίζει. Η αντίθεση του ΓΣΑΖ στο τείχος βασίζεται στη διαδρομή του και στην καταστρατήγηση αυτών των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η κατασκευή σχεδιάζεται να εκτείνεται κατά μήκος 680 – 1000 χιλιομέτρων και διαφοροποιείται κατά περιοχές. Σε ορισμένες περιοχές αποτελείται από στρώσεις συρματόσχοινου, οδούς περιπολίας, μονοπάτια από άμμο ώστε να αποτυπώνονται πάνω τα ίχνη, χαντάκια, κάμερες παρακολούθησης, έναν ηλεκτρικό φράκτη ύψους τριών μέτρων και έχει πλάτος από 60 ως 150 μέτρα που περιλαμβάνει ουδέτερη ζώνη από 30 ως 100 μέτρα πλάι στο Τείχος. Και οι Παλαιστίνιοι απαγορεύεται να εισέρχονται στις ζώνες αυτές. Σε άλλες περιοχές αποτελείται από τσιμεντένιους τοίχους, ηλεκτρικούς φράκτες, κάμερες, αισθητήρες, πύλες και περιπολείται από τον Ισραηλινό στρατό. Σε αστικές περιοχές όπως η Καλκιλίγια και η Ιερουσαλήμ το Τείχος αποτελείται από τσιμεντένιες πλάκες ύψους οκτώ μέτρων με πύργους ελέγχου, με νεκρές ζώνες και με δρόμο δίπλα στην κατασκευή. Το τείχος έχει το διπλό ύψος από το ιστορικό Τείχος του Βερολίνου.

Το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι το Τείχος είναι αναγκαίο για την ασφάλεια των Ισραηλινών μέσα στην Πράσινη Γραμμή, αλλά η διαδρομή του Τείχους εκθέτει την αναλήθεια του ισχυρισμού αυτού. Ο αληθινός σκοπός του Τείχους είναι να προσαρτήσει μεγάλα τμήματα της Δυτικής Όχθης και να διασφαλίσει ότι περισσότεροι από 50 εποικισμοί στις Κατεχόμενες Περιοχές, στους οποίους ζει η πλειονότητα των Ισραηλινών Εβραίων εποίκων, και οι οποίοι είναι παράνομοι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, θα βρίσκονται στην Ισραηλινή πλευρά. Το Τείχος τελικά θα επεκταθεί στην κοιλάδα του Ιορδάνη και θα ενωθεί με το Δυτικό τμήμα, ώστε να διαμορφώσει δύο έγκλειστες Παλαιστινιακές περιοχές στα βόρεια και στα νότια της Ιερουσαλήμ. Η Ιερουσαλήμ θα απομονωθεί ολοκληρωτικά από την υπόλοιπη Δυτική Όχθη. Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον το 45% της Δυτικής Όχθης θα προσαρτηθεί ντε φάκτο από το Τείχος.

Πάνω από 500.000 Παλαιστίνιοι θα παγιδευτούν ανάμεσα στο Τείχος και την Πράσινη Γραμμή (συμπεριλαμβανομένης της Ιερουσαλήμ), σύμφωνα με το Γραφείο του ΟΗΕ για τον Συντονισμό των Ανθρωπιστικών Ζητημάτων (ΓΣΑΖ), απομονώνοντάς τους με τον τρόπο αυτό από τις κοινότητές τους. 250.000 Παλαιστίνιοι που ζουν σε περιοχές που γειτνιάζουν με την Ιερουσαλήμ θα παγιδευτούν σε ξεχωριστά και απομονωμένα «καντόνια» μεταξύ της Πράσινης Γραμμής και του Τείχους.(1)

Ο καμβάς των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Ο παράγοντας των σχεδίων επέκτασης των εποικισμών στο σχεδιασμό του τείχους αύξησε τις βλάβες που προκαλούνται στους Παλαιστινίους που ζουν σε γειτονικά χωριά, σε σύγκριση με τις βλάβες που θα επέφερε η προστασία των υπαρχόντων εποικισμών, αν ήταν αυτή η πρόθεση. Οι περιπτώσεις που περιγράφονται στη μελέτη δείχνουν τέσσερις κυρίαρχες μεθόδους παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος προκύπτει όταν το τείχος χτίζεται παρακείμενα σε σπίτια Παλαιστινιακών χωριών, με σκοπό να περικυκλωθεί γη μέσα στο πλαίσιο του σχεδίου επέκτασης του εποικισμού. Το αποτέλεσμα είναι να αυξάνεται ο αριθμός Παλαιστινίων αγροτών που διαχωρίζονται από τις ιδιοκτησίες τους. Ο εποικισμός Ζουφίν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της μεθόδου. Το τείχος περικυκλώνει τη γη που καλύπτεται από το Σχέδιο 149/2, σύμφωνα με το οποίο 1.200 οικιστικές μονάδες θα χτιστούν (δημιουργώντας μια «γειτονιά» έξι φορές μεγαλύτερη από τον υπάρχων εποικισμό) και τη γη που καλύπτεται από το Σχέδιο 149/5, που προορίζεται για βιομηχανική ζώνη. Ως αποτέλεσμα, οι αγρότες από το γειτονικό Παλαιστινιακό χωριό Τζαγιούς χωρίστηκαν από τα 9.000 ντουνάμ της γης τους (το 70% της αγροτικής γης του χωριού). Η πρόσβαση στα χωράφια στην άλλη πλευρά του τείχους απαιτεί άδεια που εκδίδει η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ο πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου Δικαιοσύνης του Ισραήλ, Αχαρόν Μπαράκ, περιέγραψε τη βλάβη που απορρέει από το διαχωρισμό των αγροτών από τη γη τους:
Αυτή η κατάσταση πραγμάτων επιφέρει σοβαρότατες βλάβες στους αγρότες, καθώς η πρόσβαση στη γη τους (νωρίς το πρωί, το απόγευμα και το βράδυ) θα είναι αντικείμενο περιορισμών εγγενών στο σύστημα αδειών. Ένα τέτοιο σύστημα θα έχει ως αποτέλεσμα μακριές ουρές για τη διέλευση των ίδιων των αγροτών, θα δυσχεράνει το πέρασμα των οχημάτων (που χρειάζονται δικές τους άδειες και έλεγχο) και θα απομακρύνει τους αγρότες από τη γη τους (αφού μόνο δύο πύλες σχεδιάζονται καθ’ όλο το μήκος αυτού του τμήματος του τείχους). Ως αποτέλεσμα, η ζωή των αγροτών θα αλλάξει σε απίστευτο βαθμό. Η χάραξη του διαχωριστικού τείχους παραβιάζει σοβαρότατα το δικαίωμά τους στην ιδιοκτησία και στην ελευθερία κινήσεων. Η ζωή τους βλάπτεται εξαιρετικά. Οι δύσκολες συνθήκες που έχουν αντιμετωπίσει (εξαιτίας μεταξύ άλλων του υψηλού ποσοστού ανεργίας στην περιοχή) θα επιδεινωθούν.
Η δεύτερη μέθοδος παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων μοιάζει με την πρώτη σε όλες τις συνέπειες του περιορισμού των Παλαιστινίων αγροτών να έχουν πρόσβαση στη γη τους στην άλλη πλευρά του τείχους. Αυτό που διαφοροποιεί αυτή τη μέθοδο είναι η ύπαρξη καθορισμένων σχεδίων των Ισραηλινών αρχών να πάρουν τον έλεγχο ιδιόκτητων Παλαιστινιακών εδαφών που καλλιεργούνται. Αυτή είναι η περίπτωση του εποικισμού Μοντίιν Ιλλίτ. Ανατολικά της οικοδομημένης περιοχής του εποικισμού, χτίζεται η γειτονιά Ματιτιγιάχου (σχέδιο 210/8/1) η οποία θα περιλαμβάνει 3.000 οικιστικές μονάδες. Αυτή η γειτονιά βρίσκεται στην Ισραηλινή πλευρά του διαχωριστικού τείχους. Το τελικό σχέδιο του εποικισμού περιλαμβάνει μια επιπλέον περιοχή 600 ντουνάμ για την οικοδόμηση επιπλέον 1.200 οικιστικών μονάδων. Αυτή η περιοχή ωστόσο, δεν ανήκει στη δικαιοδοσία του εποικισμού. Είναι αγροτική γη που ανήκει σε οικογένειες του γειτονικού Παλαιστινιακού χωριού Μπιλίν. Αυτά τα σχέδια εγείρουν το σοβαρό προβληματισμό ότι ένας από τους κρυφούς στόχους του τείχους είναι να αναγκάσει τους Παλαιστινίους να σταματήσουν να δουλεύουν σ’ αυτή τη γη, γεγονός που θα δώσει στο Ισραήλ τη δυνατότητα να την κηρύξει κρατική ιδιοκτησία.
Η τρίτη μέθοδος παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων προκύπτει όταν η περικύκλωση γης που προορίζεται για επέκταση εποικισμών απαιτεί τον εγκλεισμό Παλαιστινιακών χωριών σε περιοχές μέσα σε αλλοεθνές έδαφος μεταξύ του τείχους και της Πράσινης Γραμμής, χωρίζοντάς τα από την υπόλοιπη Δυτική Όχθη. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί το Αλφε Μενάσε. Με σκοπό να περικυκλωθεί η γη που περιλαμβάνεται στο Σχέδιο 115/8 (Γκιβάτ Ταλ) σύμφωνα με το οποίο σχεδιάζονται 1.400 οικιστικές μονάδες, και στο Σχέδιο 115/9 (Ιλανίτ) σύμφωνα με το οποίο σχεδιάζονται 240 οικιστικές μονάδες, το τείχος φυλακίζει τα Παλαιστινιακά χωριά Ρας α-Τιρά και α-Νταμπά (που έχουν 650 κατοίκους) μέσα σε μια περιοχή μέσα σε αλλοεθνές έδαφος. Η χάραξη του τείχους έχει επηρεάσει σχεδόν κάθε πλευρά της καθημερινής τους ζωής. Όντας μικρά χωριά, οι κάτοικοι βασίζονται στην πρόσβαση σε γειτονικές Παλαιστινιακές πόλεις και χωριά για υπηρεσίες και αγαθά προκειμένου να καλύψουν τις οικιακές και αγροτικές τους ανάγκες. Μετά την ολοκλήρωση του τείχους, οι κάτοικοι μπορούν μόνο να ταξιδέψουν σε μια γειτονική κοινότητα μέσω μιας πύλης στο τείχος, η οποία απαιτεί άδεια, φυσικό έλεγχο, αναμονή στην ουρά και εξαρτώνται από τις ώρες λειτουργίας της πύλης. Όταν μια ομάδα ασθενοφόρου με έδρα την Καλκιλίγια δέχεται επείγουσα κλήση από έναν κάτοικο της περιοχής μέσα στο αλλοεθνές έδαφος πρέπει να συντονίσουν την είσοδο μέσα από μια διαδικασία που μπορεί να πάρει πολύ χρόνο και τελικά να επιδράσει στην υγεία του ασθενή.
Η ικανότητα των κατοίκων της περιοχής μέσα στο αλλοεθνές έδαφος να κερδίζουν τα προς το ζην δέχτηκε επίσης σοβαρές βλάβες. Για παράδειγμα τα βοσκοτόπια για τα πρόβατα και τις κατσίκες τους είναι πλέον απρόσιτα, όπως είναι και από την άλλη πλευρά του τείχους. Ως αποτέλεσμα οι κάτοικοι πρέπει τώρα να αγοράζουν κτηνοτροφή, γεγονός που επηρεάζει την οικονομική δυνατότητα να συντηρούν αυτά τα ζώα. Ορισμένοι κάτοικοι έχουν πουλήσει τα κοπάδια τους με υπολογίσιμη οικονομική χασούρα.

Η τέταρτη μέθοδος παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων προκύπτει όταν το τείχος είναι τοποθετημένο ακριβώς δίπλα στα σπίτια Παλαιστινιακών χωριών εμποδίζοντας εντελώς κάθε δυνατότητα αστικής ανάπτυξης. Η επέκταση του εποικισμού Γκεβά Μπενιαμίν (ονομάζεται και Αντάμ) αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο εποικισμός βρίσκεται έξω από το τείχος, ανατολικά. Ωστόσο, ένα σημαντικό τμήμα του εποικισμού στα δυτικά περιλαμβάνεται στην «Ισραηλινή» πλευρά του τείχους. Αυτή η γη περιλαμβάνει το σχεδιασμό μιας γειτονιάς ακραιφνώς Ορθόδοξων Εβραίων με 1.200 οικιστικές μονάδες (Σχέδιο 240/3). Το Σχέδιο στην πράξη αποτελεί επέκταση του εποικισμού Νεβέ Γιαακόβ, που είναι μέσα στην Ιερουσαλήμ, αφού η νέα γειτονιά θα ενωθεί με το Νεβέ Γιαακόβ. Η περικύκλωση αυτής της γης από το τείχος εμποδίζει την πρόσβαση στη μοναδική περιοχή για ανάπτυξη του γειτονικού χωριού α-Ραμ (58.000 κάτοικοι). Το α-Ραμ θα περικυκλωθεί από τρεις πλευρές από το τείχος και στην τέταρτη πλευρά από τη Λεωφόρο 45 που έχτισε το Ισραήλ, κηρύσσοντας στο θάνατο των σχεδίων ανάπτυξης των κατοίκων.(2)

Το Τείχος της ντροπής-Δεδομένα

Μέχρι το καλοκαίρι του 2010 είχαν ολοκληρωθεί τα 520χμ από τα σχεδιαζόμενα 810χμ (ολοκληρώθηκε το 64%), με αποτέλεσμα την καταστροφή μεγάλων εκτάσεων καλλιεργήσιμης γης των Παλαιστινίων και τον σφετερισμό αποθεμάτων νερού, ανάμεσα τους και του μεγαλύτερου υδραγωγείου της Δυτικής Όχθης.

Το Τείχος επηρεάζει σοβαρά την καθημερινή ζωή και κίνηση όλων των Παλαιστινίων. Σε ορισμένες περιοχές, οι Παλαιστίνιοι πρέπει να αιτηθούν άδειας από τον Ισραηλινό στρατό για να ταξιδέψουν στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, την εργασία, τις κλινικές, τα θρησκευτικά μνημεία, τις αγορές, ή για να επισκεφθούν συγγενείς που ζουν από την άλλη πλευρά του Τείχους αλλά μέσα στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη.

Ιερουσαλήμ

Το Τείχος περικυκλώνει την Ιερουσαλήμ και μαζί με τους εποικισμούς γύρω από αυτή, προωθεί την απομόνωση της από την Δυτική Όχθη. Το Τείχος διαπερνάει χωριά και γειτονιές, χωρίζοντας οικογένειες, αποκόπτοντας κοινωνικούς και οικονομικούς δεσμούς και γκετοποιώντας περιοχές, ακολουθώντας το σιωνιστικό σχέδιο που θέλει την Ιερουσαλήμ πρωτεύουσα του Ισραήλ.  Στα εδάφη που έχουν προσαρτηθεί παράνομα, έχουν αρχίσει οι κατασκευές νέων εποικισμών, με σκοπό να αυξηθεί ο αριθμός των Εβραίων εποίκων και να αλλάξει η δημογραφία της πόλης.

Μόλις ολοκληρωθεί το Τείχος, η Ιερουσαλήμ θα έχει χάσει το 90% των εδαφών της, που αποτελεί και το κεντρικό σημείο στο σχέδιο εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων από την Ιερουσαλήμ.

Η Λωρίδα της Γάζας

Από το 1994, η Λωρίδα της Γάζας είναι περικυκλωμένη από το τείχος και συρματοπλέγματα, μετατρέποντας την στην μεγαλύτερη φυλακή παγκοσμίως.

Το Τείχος στη Γάζα έχει μήκος περίπου 55χμ. Κατά μήκος αυτού υπάρχει η «ζώνη ασφαλείας» , που μετά την επίθεση στη Γάζα τον Δεκέμβριο του 2008, έχει ακτίνα 300-600 μέτρων. Όποιος πλησιάζει σε αυτή την απόσταση, κινδυνεύει να πυροβοληθεί.

Οι συνέπειες της «ζώνης ασφαλείας» είναι σοβαρές: 25% των πιο εύφορων εδαφών της Γάζας είναι σε αχρηστία και το 15% των αγροτών δεν μπορούν να δουλέψουν και αναγκάζονται να εξαρτιούνται από την εξωτερική βοήθεια.

Καταστολή και λαϊκή αντίσταση

Η λαϊκή αντίσταση ενάντια στο Τείχος, που περιλαμβάνει διαμαρτυρίες και διάφορες μορφές άμεσης δράσης, ξεκίνησε με τις πρώτες κατεδαφίσεις το 2002. Η καταστολή των ισραηλινών δυνάμεων έχει υπάρξει και συνεχίζει να είναι βίαιη. Οι Παλαιστίνιοι ακτιβιστές και οι κοινότητες πληρώνουν μεγάλο τίμημα για την αντίσταση τους στην γκετοποίηση του λαού τους. Εκατοντάδες έχουν συλληφθεί, χιλιάδες έχουν τραυματιστεί και 16 έχουν σκοτωθεί στην προσπάθεια τους να σώσουν την γη τους και να διατηρήσουν τα δικαιώματα τους.

Παρ’ όλη την καταστολή, οι δράσεις ενάντια στο Τείχος και τους εποικισμούς, συνεχίζουν να εξαπλώνονται σε όλη τη Δυτική Όχθη. Στα χωριά Bil’in, al Ma’sara και  Ni’lin συνεχίζονται οι διαμαρτυρίες κάθε Παρασκευή. Η εβδομαδιαία διαμαρτυρία στο Nabi Saleh, που ξεκίνησε το 2009, παραμένει δυνατή. Στο Iraq Burin γίνονται διαμαρτυρίες κατά των εποικισμών, ενώ οργανώνονται πορείες στο Beitin, στο al Walaja και το Beit Jala.

Με το σχεδόν 60% να έχει ολοκληρωθεί, η λαϊκή αντίσταση έχει παίξει πρωταρχικό ρόλο στο να καθυστερήσουν οι εργασίες κατασκευής του Τείχους. Όταν το Ισραήλ ξεκίνησε την κατασκευή το 2002, θα το είχε ολοκληρώσει το 2005. Στη συνέχεια ανακοίνωσε ότι θα είχε ολοκληρωθεί το 2008 και μετά το 2011. Το 2011 το Ισραήλ έθεσε ως διορία το 2020.

ΔΕΔΟΜΕΝΑ

  • Το 85% του Τείχους βρίσκεται μέσα στη Δυτική Όχθη
  • Μόλις ολοκληρωθεί, περίπου το 46% της Δυτικής Όχθης θα έχει de facto προσαρτηθεί και οι παλαιστινιακές κοινότητες θα απομονωθούν σε «μπατουστάν», γκέτο και «στρατιωτικές ζώνες»
  • Αυτό σημαίνει ότι ο παλαιστινιακός πληθυσμός στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, μαζί με τους περίπου 1.5 εκατ πρόσφυγες, θα απομονωθεί στο 12% της Παλαιστίνης
  • Περίπου 35.000 Παλαιστίνιοι της Δυτικής Όχθης, θα εγκατασταθούν στην περιοχή ανάμεσα στο Τείχος και την πράσινη γραμμή, γνωστή και ως «ουδέτερη περιοχή». Θα απαιτείται άδεια για να μείνουν στα σπίτια τους και θα μπορούν να φεύγουν από τις κοινότητες μέσω μιας πύλης που θα βρίσκεται στο Τείχος. Ο αριθμός αυτών των Παλαιστινίων προστίθεται στην πλειοψηφία των 250.000 κατοίκων της Ανατολικής Ιερουσαλήμ που θα αντιμετωπίσουν το ίδιο σενάριο
  • Το 98% των εποίκων θα συμπεριληφθεί στις de facto προσαρτημένες περιοχές (3)

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

___________________________________________________________________________________________________

1.Έκδοση του υπουργείου Παιδείας και Ανώτερης Εκπαίδευσης, 2004
Επιμέλεια ελληνικής έκδοσης
Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό "ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ"
www.intifada.g ( r-freepalestine )
2. Με το πρόσχημα της ασφάλειας:
Χαράζοντας το Διαχωριστικό Τείχος με σκοπό την Επέκταση των Ισραηλινών Εποικισμών στη Δυτική Όχθη
Πηγή: B’Tselem  (Ισραηλινό Κέντρο Πληροφόρησης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στα Κατεχόμενα Εδάφη) Δεκέμβρης 2005
Μετάφραση: "Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ"  
( r-freepalestine )   

3. Από το φυλλαδιο το "Τείχος της ντροπής" του Συλλόγου Ιντιφάντα
__________________________________________________________________________________________________________________



Μια σκέψη σχετικά μέ το “Το Τείχος του Απαρτχάιντ (9-16 Νοεμβρίου Εβδομάδα ενάντια στο Τείχος)

  1. Τι να πει κανείς… δεν υπάρχουν λόγια πια. Σου κόβει την ανάσα ο θυμός όταν βλέπεις ανθρώπους να υποφέρουν έτσι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s