Ντοκουμέντο από την παλιά δράση των ΚΝΑΤ στις φοιτητικές καταλήψεις του 1979

Είπα να μην ξανασχοληθώ αλλά πώς να αφήσεις απ’έξω τέτοιες μαρτυρίες-ντοκουμέντα από την δράση των ΚΝΑΤ όταν αυτά είχα πρωτοδημιουργηθεί το 1979 για το σπάσιμο των φοιτητικών καταλήψεων και την τρομοκράτηση των αναρχικών;

Από κει φαίνεται ότι άντλησε έμπνευση και δύναμη το ΚΚΕ για να κάνει το αίσχος του στις 20 Οκτώβρη 2011. (Αν και η κλίκακα της επέμβασης του στις 20 Οκτώβρη όσο και η ξεδιάντροπη προστασία της σημερινής χουντοβουλής κάνουν το σημερινό του έγκλημα πολύ μεγαλύτερο από εκείνο του 1979…)

Για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλιότεροι να μια αναδημοσίευση που αποκαλύπτει πολλά για την ιστορία και την δράση των ΚΝΑΤ παρμένη από εδώ: http://kanali.wordpress.com/2010/12/22/nyxtatouxhmeioy/ συμπληρωμένη με σχόλια που φωτίζουν περισσότερο το κλίμα της εποχής.

«Το Χημικό Αθήνας ήταν η πρώτη σχολή που ξεκίνησε τον χορό των καταλήψεων την 4η Δεκέμβρη του 1979 και αποφάσισε κατάληψη όπως είχα ξαναγράψει εδώ.

Η γραμμή τότε της ΚΝΕ στα πανεπιστήμια συνοψιζόταν κάτω από το σύνθημα “πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα” αλλά στην ουσία ήταν μια προσπάθεια συνδιαχείρισης των πανεπιστημίων με τους καθηγητές και το τότε κατεστημένο, οπότε στην πράξη η ουσία τελείωνε στο πρώτο κομμάτι του συνθήματος δλδ “πρώτοι στα μαθήματα“.  Η ΚΝΕ με την συνδικαλιστική της παράταξη στις πανεπιστημιακές σχολές την Πανσπουδαστική (ΠΣΚ) κρατούσαν μια άκρως συντηρητική στάση και πρότεινε σαν μορφή ζωής τον συντηρητισμό στις προσωπικές σχέσεις αλλά και στις μορφές πολιτικής πάλης. Έτσι κυκλοφορούσε στις σχολές φυλλάδια που παρότρυνε τους νεολαίους να μην ξενυχτούν αλλά να γυρίζουν νωρίς στο σπίτι τους το βράδυ, να μην δημιουργούν εφήμερες ερωτικές σχέσεις αλλά μόνο σοβαρές και μόνιμες που να έχουν “καλό σκοπό”…

Αφού περιέγραψα την κοινωνική διαπαιδαγώγηση του τότε Κνίτη είναι εύκολο να καταλάβουμε πόσο δύσκολο ήταν να συμμετάσχει ένα τέτοιο πολιτικό υποκείμενο σε μια διαδικασία κατάληψης πανεπιστημίου. Φάνηκε αυτό στην κατάληψη στο παράρτημα της Πάτρας και αμέσως μετά ένα χρόνο, το 1979, στις πανελλαδικές καταλήψεις όπου η ΠΣΚ ήταν εχθρική, ενάντια στις καταλήψεις, ενάντια σε κάθε μορφή μαζικής κινητοποίησης. Στις συνελεύσεις προσπαθούσε να καταστείλει την αγανάκτηση του φοιτητόκοσμου και να στρέψει το ενδιαφέρον τους στα προγράμματα σπουδών και την συνδιαχείριση.
Το 1979 όμως δεν μπόρεσε πλέον να κρατήσει το ποτάμι που ξεκίνησε σαν ρυάκι από το Χημικό Αθήνας και στη συνέχεια εξελίχτηκε σε ορμητικό χείμαρρο που τα παρέσυρε όλα στο διάβα του.

Να επαναλάβω ποιά ήταν η κατάσταση το 1979 στο φοιτητικό κίνημα και ειδικά στο Χημικό Αθήνας, που έχει ενδιαφέρον γι’ αυτό το κείμενο. Το είχα γράψει πριν ένα περίπου χρόνο στις 22 Οκτωβρίου 2009, στο άρθρο μου “Η άγρια φυλή του Χημικού” :

.

Η άγρια φυλή του Χημικού

“…   Ο Νόμος 815 είναι ο μόνος ψηφισμένος νόμος του Ελληνικού κράτους που έχει καταργηθεί και τυπικά και ουσιαστικά. Είναι πολλοί οι νόμοι που στην πράξη έχουν γίνει ανενεργοί. Αλλά ο ν. 815 καταργήθηκε και μάλιστα απο τον ίδιο άνθρωπο που τον  εισηγήθηκε, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (θείο), με τον πλέον δημόσιο τρόπο στην τηλεόραση σε πανελλαδικό διάγγελμα.

Η κατάργηση του ν. 815 έγινε μετά από έντονους φοιτητικούς αγώνες και καταλήψεις που κράτησαν πολύ καιρό.  Ειδικά, οι συνελεύσεις και κινητοποιήσεις είχαν ξεκινήσει ένα χρόνο πριν και οι καταλήψεις ξεκίνησαν την Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 1979 και τελείωσαν την Πέμπτη 3 Γενάρη 1980 που ο Καραμανλής ταπεινωμένος ανακοινώνει από την τηλεόραση την απόσυρση του 815 και ζητάει «διάλογο» για την Παιδεία. Το «πεζοδρόμιο», οι καταλήψεις, η Αριστερά του κινήματος, είχαν νικήσει.

Μια άλλη φορά θα κάνω μια εκτενή αναφορά για τις καταλήψεις ή ίσως καταφέρω κάτι καλύτερο απο μια εκτενή αναφορά.

Σήμερα θέλω να γράψω δυο λόγια για τους Χημικούς.


Εκτός από τις γνωστές παρατάξεις δλδ ΠανσπουδαστικήΠΑΣΠΔΑΠΡηγάδεςΒ’ ΠανελλαδικήΠΠΣΠΑΑΣΠΕ, στο Χημικό υπήρχε και μία με πολιτικά ανεξάρτητους φοιτητές, η ΑΚΙΧ (Ανεξάρτητη ΚΙνηση Χημικού).

Από την μία οι ΠανσπουδαστικήΠΑΣΠΔΑΠ και Ρηγάδες, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να σταματήσουν την κατάληψη από την άλλη οι άλλες είχαν αταλάντευτη γραμμή για κατάληψη.

Ήταν πολύ σημαντικό που η κατάληψη των Χημικών μπόρεσε και κράτησε. Την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου, όπως είπα, άρχισε η κατάληψη του Χημικού, ακολουθεί η Πολυτεχνική Ξάνθης (5/12), το Γεωλογικό (7/12), το Φυσικό (10/12). Μέχρι να μπει στην κατάληψη το Φυσικό οι πιέσεις της ΠΑΣΠ και της ΠΣΚ στις συνελεύσεις του Χημικού ήταν αφόρητες. Ακόμη, για πρώτη φορά από την μεταπολίτευση, εμφανίστηκε και συνδικαλιστής της ΔΑΠ και συμμάχησαν μαζί του. Τέτοια ξεφτίλα. Το Χημικό όμως κράτησε και στη συνέχεια μπήκαν στις καταλήψεις οι Πολιτικοί Μηχανικοί του ΕΜΠ. Η δική μου εκτίμηση ήταν (και είναι) οτι αν το Χημικό δεν κράταγε αυτήν την πρώτη εβδομάδα, οι καταλήψεις θα κατέρρεαν και αυτό γιατί το Χημικό ήταν εκείνη την στιγμή ο πιο δυνατός κρίκος στην αλυσίδα που άρχισε να δημιουργείται.

Κομβικό σημείο ήταν η είσοδος στις σχολές υπό κατάληψη της Νομικής Αθήνας (11/12). Μετά απο αυτό πλέον το ποτάμι δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω.
Εκείνο το βράδυ (11/12/1979) βρέθηκα για λίγο στην Ελευθεροτυπία, για να δώσω κάποιες φωτογραφίες και ακούω τον Γιώργο Βότση από ένα γραφείο να πειράζει συναδέλφους του λέγοντας «έπεσε και το κάστρο, έπεσε.!!!», γιατί στη Νομική μέχρι εκείνη την συνέλευση ήταν απόλυτα κυρίαρχος η Πανσπουδαστική. Μετά την Νομική τίποτε δεν μπορούσε να είναι όπως πριν. Ακόμη και οι οργανωμένες ομάδες της ΚΝΕ (τα διάσημα τότε ΚΝΑΤ) που το βράδυ τηςΤρίτης 16 Δεκεμβρίου εισβάλλουν στο Χημείο οπλισμένες με κράνη και λοστάρια και επιχειρούν να σπάσουν τις καταλήψεις των Χημικών-Φυσικών δεν κατάφεραν τίποτα. Μετά από σκληρή σύγκρουση (με 15 τραυματίες) κατορθώνουν στρατιωτικά να ελέγξουν το κτίριο. Όμως πολιτικά, είναι πανωλεθρία: την επόμενη το πρωί υποχρεώνονται να το εγκαταλείψουν.
Το ξημέρωμα της Τετάρτης 17 Δεκεμβρίου βρίσκει το Χημείο (και το Φυσικείο) έρημο από τους εισβολείς, εμένα σε ένα σπίτι εκεί κοντά με σοβαρή διάσειση, τον Σπύρο Ψύχα μόνο του στα σκαλιά της οδού Ναυαρίνου έξω από το Χημείο να φυλάει το κτήριο, ενώ όλοι οι Κνίτες έχουν εξαφανιστεί απ’ όλες τις σχολές της Αθήνας.    …”

 

Αυτή ήταν η πολιτική εικόνα όπως την είχα περιγράψει.  Όμως ίσως να έχουν αξία σήμερα οι προσωπικές αναφορές για εκείνο το βράδυ. Όποιος μου στείλει την εμπειρία του θα την ανεβάσω. Επίσης, επειδή έχω διαβάσει ότι παλαβό θέλεις για εκείνο το βράδυ, καλό είναι αυτοί που το έζησαν να γράψουν την μαρτυρία τους. Ο Φώλιας, ο Χρυσόγελος, η Δώρα, ο Τσιρώνης, ο Ψύχας, ο Γαλάτης και όλοι οι άλλοι πρέπει να αφήσουν την μαρτυρία τους.

 

 

.

Η νύχτα του Χημείου.  Μια προσωπική εμπειρία.

Είχε βραδιάσει και ήμουν με μια παρέα Χημικούς στον πρώτο όροφο του Χημείου, στο δωμάτιο του συλλόγου Χημικών που χρησιμοποιούσε για γραφείο το ”Συντονιστικό Κατάληψης” του τμήματος. Εκεί ήταν και ο ραδιοφωνικός σταθμός της κατάληψης και επειδή είχα βάλει στο μάτι την εκφωνήτρια και μέλος του συντονιστικού, όλο εκεί τριγύρω με έβρισκες.

Κάποια στιγμή ήρθε ο Γιάννης Τσιρώνης και μας είπε ότι από την μεριά του Φυσικού “σφάζονται αναρχικοί με Κνίτες”.  Μας φάνηκε παράξενο γιατί ναι μεν αναρχικοί ήταν μέσα στην κατάληψη από την πρώτη μέρα, Κνίτες όμως είχαμε να δούμε καιρό μέσα στο κτήριο και ειδικά το βράδυ. Οι αναρχικοί ήταν ενεργό στοιχείο της κατάληψης, κοιμόντουσαν μέσα, έπαιζαν μουσική με τις κιθάρες τους, συμμετείχαν στις συζητήσεις, δεν ενοχλούσαν καθόλου, συντάσσονταν με τις αποφάσεις των συντονιστικών κατάληψης και γενικά ήταν μια χαρά ενταγμένοι στη διαδικασία. Οι Κνίτες, όχι βέβαια ότι μας στεναχωρούσε, ερχόντουσαν μόνο για τις συνελεύσεις, μετρούσαν τα χάλια τους και έφευγαν.

Ανησύχησα γιατί μας είπε ο Γιάννης οτι υπάρχουν και τραυματισμένοι Κνίτες.

Επειδή με γνώριζαν οι Κνίτες της ΦΜΣ αλλά και με τους αναρχικούς είχα πάντα καλές σχέσεις και έκανα παρέα με πολλούς στα Εξάρχεια, σκέφτηκα ό,τι έπρεπε να πάω να δω αν μπορούσα να βοηθήσω σε κάτι.

Πέρασα από το αμφιθέατρο στο Φυσικείο και κατέβηκα στο ισόγειο. Εκεί η κατάσταση ήταν περίεργη. Είδα φοιτητές της ΦΜΣ,  Β’ Πανελλαδική, ΟΠΑ, ΑΑΣΠΕ, αναρχικούς κλπ όπως άλλως τε κάθε βράδυ. Το περίεργο υπήρχε στο υπόγειο, εκεί στο κυλικείο, όπου ήταν γεμάτο Κνίτες, φοιτητές και εργάτες, από όλη την Αθήνα. Περιέργως πάρα πολλά άτομα, γενικά άγνωστες και εξωφοιτητικές φάτσες. Ανάμεσά τους πολύ λίγοι φοιτητές της ΦΜΣ ξεχώριζαν σαν το γάλα μεσ’ τη μύγα.

Κατέβηκα προσεκτικά στο υπόγειο γιατί τα σκαλιά ήταν βρεγμένα με κόλλα για αφίσες και γλιστρούσαν. Πλησίασα τους Κνίτες και τους είπα ότι  είμαι εκεί εκ μέρους της συντονιστικής κατάληψης του Χημικού και αν υπάρχουν τραυματισμένοι να τους πάρω μαζί μου. Η πρώτη σειρά είχε άτομα αφιονισμένα, άγνωστα σε μένα που μου φώναζαν : “Ναι! Υπάρχουν πολλοί βαριά τραυματισμένοι. Θα υπάρξουν και νεκροί. Φύγε!!!”
Από πίσω τους μερικοί γνωστοί μου, ανάμεσά τους και ο Γιώργος,  φώναζαν το όνομά μου (φαντάζομαι, για να τους ακούει η πρώτη σειρά και να μην παρεκτραπεί) και με προέτρεπαν, σίγουρα καλοπροαίρετα, να φύγω και μάλιστα, όπως μου έλεγαν, γρήγορα. Δεν τους πήρα στα σοβαρά και τους παρακάλεσα να μου δώσουν αν έχουν κάποιον τραυματία. Τα άτομα της πρώτης σειράς, που μάλλον έμοιαζαν καθοδηγητές και αρχηγοί της επιχείρησης, με δούλευαν ότι υπάρχουν πολλοί, ψέματα όπως αποδείχτηκε τις επόμενες ώρες και μέρες, αλλά δεν μου τους δίνουν και ταυτόχρονα με απειλούσαν. Ενώ εγώ ήμουν εκεί, με κίνδυνο για μένα, δεν με σεβάστηκε ο “καθοδηγητής” αλλά έκανε ότι ήξερε καλύτερα να κάνει : προπαγάνδα.

Αυτό το ψέμα, δηλαδή ότι φοιτητές Κνίτες κινδύνεψαν εκείνο το βράδυ και ήρθαν οι της ΕΣΑΚ να τους σώσουν είναι ένα τεράστιο ψέμα που το ανακάλυψαν για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Κανένα βράδυ από την αρχή της κατάληψης δεν έβλεπες κανένα Κνίτη στον χώρο της κατάληψης, εκτός αν υπήρχε συνέλευση σχολής που ερχόντουσαν με σκοπό να καταψηφίσουν την κατάληψη. Όπως έγραψα πάλι στην αρχή, οι Κνίτες ερχόντουσαν για την συνέλευση έχαναν και έφευγαν.

Δεν έμεινα εκεί πολύ ώρα, ίσως πέντε με δέκα λεπτά, και αφού είδα ότι δεν βγάζω άκρη, αποφάσισα να γυρίσω στην παρέα μου στο Χημείο. Ανέβηκα την μικρή σκάλα που πάει από το κυλικείο στο ισόγειο και μετά ανέβηκα την μεγάλη σκάλα που πάει στον ημιώροφο.

Μόλις πάτησα στο κεφαλόσκαλο του ημιωρόφου, ξαφνικά έπεσαν πάνω μου μια ορδή από Κνίτες που πετάχτηκε από το πουθενά, ουρλιάζοντας άναρθρες πολεμικές κραυγές. Ήταν η ομάδα Μαλάμη που κρατούσε λοστάρια στα χέρια της και σιδεροσωλήνες. Άρχισαν να με κτυπούν παντού, στο σώμα, στα χέρια και στο κεφάλι. Δεν σταμάτησαν να με κτυπούν παρ’ όλο που έπεσα κάτω. Μετά λιποθύμησα. Συνήλθα μετά από λίγο(;) στο ισόγειο(!) δίπλα από την κεντρική πόρτα του Φυσικείου, όπου μάλλον είχα κατρακυλήσει αναίσθητος όλα τα σκαλιά από τον ημιώροφο. Σηκώθηκα. Γύρω μου Κνίτες με καδρόνια έτρεχαν φωνάζοντας. Ανάμεσά τους αναγνώρισα έναν – δύο συμφοιτητές μου από το Μαθηματικό.

Βγήκα, ανάμεσά τους, από την είσοδο, κατέβηκα τα σκαλιά και πήγα στο Χημείο γύρω γύρω από του εξωτερικούς δρόμους. Ανέβηκα στο δωμάτιο του συλλόγου. Από την έκπληξη της παρέας όταν με είδαν κατάλαβα ότι μου είχε ανοίξει το κεφάλι και έτρεχαν αίματα. Κάθισα σε ένα πάγκο. Εκείνη ήταν μάλλον η στιγμή που αποφάσισε η “εκφωνήτρια” να ασχοληθεί με τις πληγές μου και μαζί μου αποκλειστικά για μερικά από τα επόμενα χρόνια. Θυμάμαι, επίσης την φίλη μου την Σπυρουλιώ να προσπαθεί να μου σταματήσει το αίμα πιέζοντας γάζες στο ανοιγμένο μου κεφάλι.

Απ’ έξω ακούγονταν οι ορδές των σοσιαλφασιστών να τα σπάνε. Δεν τόλμησαν να μπούνε στο δωμάτιο του συντονιστικού. Γνώριζαν ότι μπορεί στρατιωτικά να είχαν κερδίσει αλλά πολιτικά ήταν οι χαμένοι, γι’ αυτό αφού ξέσκισαν όλες τις αφίσες και τα πανό, έσπασαν τα τραπεζάκια και ξέσκισαν τους υπνόσακους και ότι άλλο χρησιμοποιούσαν οι φοιτητές της κατάληψης, έφυγαν και κρύφτηκαν για πολλές μέρες στα σπίτια τους.

Η επόμενη μέρα που ξημέρωσε βρήκε τον Σπύρο Ψύχα στα σκαλάκια της εισόδου του Χημείου να φυλάει “σκοπιά”, εμένα με διάσειση σε κάποιο σπίτι στα Εξάρχεια και τους Κνίτες κρυμμένους μακριά από τις σχολές.

Στη συνέχεια ανέκδοτες φωτογραφίες που τράβηξα στο Χημείο τις επόμενες ημέρες από την σοσιαλφασιστική επιδρομή των ΚΝΑΤ.

 

Αυτήν την πόρτα έσπασαν τα ΚΝΑΤ για να μπουν στην κατάληψη

 

Εικόνες καταστροφής μετά το πέρασμα των ΚΝΑΤ

 

 

 

 

 

Πηγαδάκια τις επόμενες ημέρες έξω από τις σχολές

 

Κνίτης που πήγε την άλλη μέρα στη σχολή.
Οι συνδικαλιστές τον γλύτωσαν την τελευταία στιγμή από τα χέρια των φοιτητών.

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 

 

 

Υλικό από ταμπλό του ΚΚΕ(μ-λ) και της ΠΠΣΠ

 

 

 

 

Η εμπειρία ενός φοιτητή του Χημικού.

Ο Κώστας Μιχαλάκης, φοιτητής στο δεύτερο έτος του Χημικού Αθήνας το 1979, είδε αυτό το άρθρο και κατάθεσε και την δική του μαρτυρία σε σχόλιο. Το Κανάλι την ανεβάζει στο κύριο άρθρο.

 

Ορισμένα πράγματα δεν τα θυμάμαι καλά, ή μετά από 30 χρόνια τα έχω εξωραΐσει στη μνήμη μου. Πάντως, μια και βλέπω ότι ακόμα υπάρχουν αναφορές στα τότε γεγονότα του Χημείου, προσθέτω κι εγώ τις δικές μου σκόρπιες αναμνήσεις.

Δεν αναφέρω ονόματα φίλων και συναδέλφων, αλλά τους θυμάμαι όλους με μεγάλη αγάπη (καλά, σχεδόν όλους). Περάσαμε και μοιραστήκαμε πολλές όμορφες στιγμές, και πολλούς θα ήθελα να τους είχα γνωρίσει περισσότερο και να είχαμε επαφή (αλλά είμαι πολύ τεμπέλης και αντικοινωνικός για να το επιδιώξω πια).

Προκαταβολικά ζητώ συγνώμη για το ανακάτεμα των σκέψεών μου, όπως και για το ότι προέκυψε ένα μάλλον μακροσκελές ανάγνωσμα. Αιτία είναι ότι δεν είχα χρόνο να το συμμαζέψω. Πολλά φιλιά στη Δώρα που μου υπέδειξε το σχετικό λινκ.

Πώς ξεκίνησε το κίνημα των καταλήψεων:
Νομίζω ότι αξίζει να δώσουμε τα εύσημα στο έτος που μπήκε στη ΦΜΣ το 78-79. Βεβαίως υπήρχαν πολλά αξιόλογα στελέχη του τότε φοιτητικού κινήματος, και οι συνελέυσεις του χημικού ήταν πάντα ζωντανές και μαζικές. Το νέο που έφεραν τα παιδιά του Α’ έτους του 78-79 ήταν ότι παρήγαγαν πολιτισμό από το συνδικαλισμό. Για παράδειγμα, οι ίδιες παρέες που στις συνελεύσεις έδιναν μάχες με τους Κνίτες, τότε κύριο εκπρόσωπο της συντήρησης (και όπως αναφέρθηκε όχι μόνο στα πολιτικά αλλά και στον τρόπο ζωής) έβγαιναν έξω ή έκαναν πάρτυ, οργάνωναν συναυλίες, έβγαζαν περιοδικά, και οι διαφορές στην κορυφή των διαφόρων φοιτητικών παρατάξεων ποτέ δε βρήκαν τρόπο να εισδύσουν σ’ αυτό το κλίμα, ακόμα κι όταν στη συνέλευση κατέβαιναν αποκλίνουσες προτάσεις. Ακόμα και κάποιοι Κνίτες δηλητηριάστηκαν από αυτό το κλίμα, και αργότερα, όταν οι καταλήψεις φούντωσαν, κάποια βασικά στελέχη της ΠΣΚ αποχώρησαν με πάταγο.

Η άγρια φυλή του χημικού λοιπόν, κάμποσες φορές ακύρωσε εξετάσεις, προόδους κλπ, για λόγους που σήμερα ίσως δεν ακούγονται σοβαροί ή έγκυροι, τότε όμως, μέσα στο κλίμα των ημερών, φαίνονταν πολύ λογικοί, τουλάχιστον στα μάτια μας, όπως ότι ήταν λίγος ο χρόνος προετοιμασίας (αν πχ μεσολαβούσαν κάποιες αργίες ή η επέτειος του Πολυτεχνείου), ή ότι τα θέματα κατά την κρίση μας ήταν εκτός ύλης ή αφύσικα δύσκολα, ή ακόμα κι επειδή ήταν καλός ο καιρός και προτιμούσαμε να πάμε για μπάνιο. Οι εξετάσεις αυτές άλλες φορές χάνονταν κι άλλες επαναλαμβάνονταν. Κάποια στιγμή έγινε κάτι τέτοιο με μια πρόοδο στο μάθημα της Ανόργανης, αλλά ο καθηγητής Κατάκης αρνήθηκε να επαναλάβει την εξέταση. Η απάντηση του τότε Α’ έτους, σε μια όχι πολύ μαζική συνέλευση (με την απαιτούμενη απαρτία πάντως) ήταν να προχωρήσει σε κατάληψη του εργαστηρίου της Ανόργανης. Όντως τη Δευτέρα εκείνη, όπως είχαμε αποφασίσει, προχωρήσαμε σε κατάληψη του εργαστηρίου και αμέσως ξεκίνησε μια πολύ μαζική συνέλευση. Η ΠΣΚ έκανε τότε τεράστια κινητοποίηση, αφενός κατεβάζοντας τους πάντες προκειμένου να ψηφίσουν εναντίον της κατάληψης, από την άλλη μέσω της ΕΦΕΕ (ναι, υπήρχε τότε ΕΦΕΕ), ήλθε σε επαφή με την έδρα, και κάποιος πανσπουδαστικάριος, δε θυμάμαι πια ποιος, μέλος της ΕΦΕΕ, και μάλιστα ως επίσημος εκπρόσωπος της ΕΦΕΕ η οποία είχε ασχοληθεί με το θέμα μας, (ή έτσι μας είπαν οι της ΠΣΚ), ήλθε στη συνέλευση και μας διαβεβαίωσε ότι μπορούσαμε να θεωρούμε δεδομένο ότι η πρόοδος δε θα χανόταν, γιατί ο Κατάκης είχε δεσμευτεί προσωπικά. Κάτω από μεγάλη ψυχολογική πίεση, η συνέλευση τελικά ψήφισε λήξη της κατάληψης. Ωστόσο αυτή η κίνηση ήταν το προανάκρουσμα των καταλήψεων της επόμενης χρονιάς, καθώς ως φοιτητικό κίνημα (ναι, υπήρχε τότε φοιτητικό κίνημα) εξοικειωθήκαμε με την ιδέα, μάθαμε πώς γίνεται και ότι δεν είναι τίποτα φοβερό, όπως ένας σκύμνος μαθαίνει να κυνηγά.
Για την ιστορία, η πρόοδος αυτή τελικά χάθηκε. Ποτέ δεν έμαθα αν μας δούλευε ο Κνίτης, ή όλους μαζί μας δούλευε ο Κατάκης. Όπως εξελίχθηκαν τα γεγονότα, μικρή σημασία έχει. Ο σπόρος είχε σπαρεί.

Θυμάμαι όταν ξεκίνησαν οι καταλήψεις για τον 815, αρχικά συμμετείχαν κάμποσες σχολές σε όλη την Ελλάδα, πιάνοντας ίσως την ΠΣΚ στον ύπνο, μετά όμως από μερικές μέρες, όταν κι εκείνοι οργανώθηκαν καλύτερα, μια μετά την άλλη, οι συνελεύσεις άρχισαν να παίρνουν αποφάσεις γιια λήξη των καταλήψεων. Έφτασε μια νύχτα που λέγαμε μεταξύ μας ότι είμαστε η μόνη κατάληψη που ξενυχτά στην Ελλάδα. Υπήρχε έντονη φημολογία ότι αν είναι να μπουν τα ΜΑΤ θα το έκαναν εκείνο το βράδυ. Τελικά το επόμενο πρωί ξαναπήρε μπρος το κίνημα των καταλήψεων, νομίζω με κάποιες σχολές της Νομικής και του Πολυτεχνείου της Αθήνας, και τα γεγονότα εξελίχτηκαν ραγδαία.

Το ντου των Κνατ
Το πρωί της μέρας του ντου των Κνατ στο χημείο, θυμάμαι πολύ καλά τον ηγέτη της ΠΣΚ Χημικού Μιχαλακάκη (Σπύρος το μικρό του, αν θυμάμαι καλά, και παρακαλώ θερμά να μην τον συγχέουμε με τον Κώστα Μιχαλάκη, τον υπογράφοντα, ή το Χάρη Μιχαλάκη, επίσης εκλεκτό μέλος του εν λόγω έτους και της άγριας φυλής), ο Μιχαλακάκης λοιπόν έλεγε και ξανάλεγε σε πηγαδάκια ότι “απόψε το βράδυ θα είμαστε κι εμείς στην κατάληψη, και αν μας πειράξει κανείς θα χυθεί αίμα” (επί λέξει). Ίσως, γνωρίζοντας αυτά που είχαν σχεδιάσει, τον είχε πιάσει κρίση ανθρωπιάς, ή ίσως τύψεις, και προσπαθούσε με τον τρόπο του να το βγάλει από μέσα του (όπως είπα, ακόμα και Κνίτες συμμετείχαν στον πολιτισμό που παρήγε η άγρια φυλή, και πολύ συχνά έδειχναν το ανθρώπινο πρόσωπό τους, και γινόμασταν μια παρέα (απορία συμπαθούς σκληροπυρηνικής τότε αρχιΚνίτισας, η οποία στην εκδρομή του έτους είχε γίνει τύφλα, εν μέσω λόξυγγα, βήχα, και ασταθούς βαδίσματος, “ωραίο πράγμα το αλκοόλ (χικ) γιατί να απαγορε(χικ)ύεται στη Σοβιβιβιετική Ένωση χικ;). Υπήρχε λοιπόν σχεδιασμός του ντου, σαφής στόχος (να πετάξουμε έξω τους αναρχικούς από τις σχολές, και να σπάσουμε τον τσαμπουκά στους καταληψίες, αφού τα ΜΑΤ δεν το έκαναν όταν είχαν την ευκαιρία, και το κίνημα ξαναφούντωνε) και συγκεκριμένο σχέδιο, κανονική στρατιωτική επιχείρηση, όπως θα πω και παρακάτω.

Δυο λόγια για τους τότε αναρχικούς. Ελάχιστοι ήταν φοιτητές, οι περισσότεροι ήταν εξωπανεπιστημιακοί, με στέκι τα Εξάρχεια, χωρίς οργάνωση βέβαια, με πολύ γερό θεωρητικό υπόβαθρο (τουλάχιστον αυτοί που σύχναζαν στην κατάληψη του Χημικού), χωρίς ιδιαίτερη δράση προς τα έξω (καμιά σχέση με τους σημερινούς “αντιεξουσιαστές”, και βασικοί εχθροί της Κνε. Με τις άλλες αριστερές παρατάξεις υπήρχε μια ανοχή, και συχνά συνενοχή, και άτυπη συνεργασία. Για την Κνε όμως ήταν κόκκινο πανί, κι όπου τους έβρισκαν τα Κνατ τους χτυπούσαν ανελέητα (φήμες λένε ότι οι αναρχικοί ήταν και ο κύριος λόγος δημιουργίας των Κνατ).

Το βράδυ του ντου βρισκόμουν στα σκαλάκια του Χημείου, μαζί με τους συνήθεις υπόπτους, ίσως γύρω στα 20 άτομα, σχεδόν όλοι συνάδελφοι χημικοί, όλοι μια παρέα. Αρχικά ακούστηκαν κάποιες φήμες ότι δίπλα στο Φυσικείο (κατά το Χημείο) πλακώνονται αναρχικοί με Κνίτες, και κάποιοι πήγαν να δουν. Οι φήμες επέμεναν ότι τα επισόδεια αγριεύουν. Προς στιγμή σκεφτήκαμε να κλείσουμε την εσωτερική πόρτα που ένωνε τα δύο κτήρια, όμως δεν το κάναμε, αφενός γιατί ίσως κάποιοι από δίπλα ήθελαν να καταφύγουν στο Χημείο (δε φανταστήκαμε ότι θα ερχόντουσαν οικοδόμοι να μας πετάξουν έξω από τη σχολή μας), αφετέρου γιατί έτσι κι αλλιώς σε στρατιωτικό επίπεδο ξέραμε ότι δεν έχουμε ελπίδες. Θυμάμαι ότι μιλούσα με το Φώλια μπροστά στο μικρό ΜΑΝΧ (το αμφιθέατρο στο ημιισόγειο του Χημείου), όταν ακούστηκε ένα παρατεταμένο ουρλιαχτό και από το συνδετήριο διάδρομο μπούκαραν τα Κνατ, δηλαδή δύο ντουζίνες ίσως θολωμένοι οικοδόμοι (καμιά σχέση με φοιτητές εννοείται) κρατώντας τα γνωστά στυλιάρια και κραυγάζοντας άναθρα. Μας έσπρωξαν έξω (δε μπορώ να πω ότι μας χτύπησαν ιδιαίτερα, ίσως γνώριζαν “εκ των έσω” ότι εκεί είμαστε φοιτητές και δεν ήθελαν χημικούς με αίματα εν όψει των επομένων ημερών, και έπιασαν διάφορα επίκαιρα πόστα που οδηγούσαν στα υπόγεια αλλά και στους πάνω ορόφους, ενώ μια μικρή ομάδα έκανε έρευνα στους χώρους του κτηρίου (απόσο ξέρω δεν υπήρχαν χημικοί στους πάνω ορόφους εκείνη την ώρα). Γι αυτό και μίλησα παραπάνω για οργανωμένη στρατιωτική επιχείρηση. Είχαν σαφές σχέδιο, ήξεραν τους χώρους και πού να ψάξουν, και είχαν καθορισμένους ρόλους, ποιοι θα φυλάξουν σε ποια σημεία κλπ. Λίγο αργότερα, όταν ηρέμησαν τα πράγματα, περπάτησα το κτήριο (όταν είπα ότι είμαι μέλος της επιτροπής Β έτους δε μου πρόβαλε κανείς εμπόδιο) αλλά είδα μόνο τους φρουρούς, οι οποίοι έμειναν στις θέσεις τους μέχρι τα ξημερώματα και μετά αποχώρησαν. Υπέθεσα και ακόμα υποθέτω ότι το αρχηγείο και η κυρίως δράση και τα επισόδεια συντελέστηκαν στο Φυσικείο, ενώ σε μας έφτασε ο απόηχος.

Την επόμενη μέρα, αργά το πρωί, μαζεύτηκαν οι φοιτητές, λίγο μουδιασμένοι στην αρχή, και αργότερα εξοργισμένοι. Ήταν μια απολύτως αυθόρμητη αντίδραση, όπως όταν μπαίνει κάποιος στο σπίτι σου και το σπάει χωρίς κανένα λόγο. Θυμάμαι συναδέλφους που πάντα ήταν μετριοπαθείς ή αδιάφοροι προς τις καταλήψεις και το φοιτητικό συνδικαλισμό γενικά να είναι έξαλλοι. Η συνέλευση που ακολούθησε ήταν από τις πιο μαζικές. Με το ζόρι (και με επιμονή του Φώλια) αποσύρθηκε η πρόταση για διαγραφή Μιχαλακάκη από το σύλλογο φοιτητών. Επανεπιβεβαιώθηκε με τεράστια πλειοψηφία η κατάληψη, και βρήκε νέα μαζικότητα. Λίγες μέρες μετά αποσύρθηκε ο 815. Επρόκειτο για μια ολοκληρωτική ήττα της ΚΝΕ (αυτός ήταν ο αντίπαλός μας, κι όχι η κυβέρνηση της ΝΔ).

Ο Βασιλειάδης
Μιλάμε για τον 815, αλλά ξεχνάμε τον Βασιλειάδη. Ο Αινείας Βασιλειάδης, καθηγητής Βιομηχανικής Χημείας, ήταν ο δεύτερος λόγος για τον οποίο έγινε η κατάληψη του Χημικού. Τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν πιο εύκολο να ακυρωθεί ένας νόμος του κράτους παρά να παυθεί ένας καθηγητής πανεπιστημίου. Μετά την απόσυρση του 815, στο χημικό οι καταλήψεις συνεχίστηκαν για κάποιες μέρες με το αίτημα να φύγει ο Βασιλειάδης, αλλά δεν καταφέραμε τίποτα. Ήδη εξάλλου το κίνημα είχε φθαρεί.

Θυμάμαι το Βασιλειάδη να περπατάει στη Σόλωνος κι από πίσω 40-50 φοιτητές να φωνάζουν εν χορώ “αυτός είναι ο Βασιλειάδης” (ούτε υβριστικά συνθήματα ούτε χειρονομίες, αν και το νόημα ήταν σαφές). Λέγαμε μεταξύ μας ότι ο άνθρωπος αυτός θάπρεπε να έχει παραιτηθεί, όσο χοντρόπετσος κι αν ήταν. Θυμηθείτε ότι η αποχουντοποίηση στα πανεπιστήμια ήταν ακόμα ζωντανό σύνθημα. Τελικά ηττηθήκαμε. Η κινητοποίηση ατόνησε κι έληξε άδοξα. Εμφανίστηκαν οι αφίσες με τα πρόβατα, και τα αμφιθέατρα γέμισαν, καθώς όλοι έτρεχαν να κατοχυρώσουν το έτος που κινδύνευαν να χάσουν. Έτσι, ένα σκηνικό νίκης μετατράπηκε σε σκηνικό απόλυτης ήττας επί της ουσίας.

Όχι στην εντατικοποίηση
Το σύνθημα «Όχι στην εντατικοποίηση» κατά τη γνώμη μου ήταν απολύτως λάθος.Υπάρχει βέβαια η δικαιολογία του συνθήματος της ΠΣΚ «πρώτοι στα μαθήματα πρώτοι στον αγώνα». Αυτό το τελευταίο, στις τότε συνθήκες, ήταν ό,τι πιο αντιδραστικό μπορούσε να ακουστεί στο πανεπιστήμιο. Συνοδευόταν από μια πουριτανική ηθική, πχ να έχουμε σταθερούς δεσμούς, να μην ξενυχτάμε πίνοντας γιατί είναι αντιεπαναστατικό, να κάνουμε έρωτα με αποκλειστικό σκοπό την τεκνοποίηση (καλά, αυτό δεν το έλεγαν, αλλά si non e vero, e ben trovato) και άλλα παρόμοια. Έτσι μαγαρίστηκε ένα σύνθημα που βασικά θα έπρεπε να είναι δικό μας. Και από αντίδραση εμείς εξυμνήσαμε την τεμπελιά, τη λούφα, και την κοπάνα. Το σύνθημά μας βρήκε τόσο καλά το στόχο, που έκπληκτοι κάποια στιγμή παρατηρήσαμε ότι το κίνημα (το θριαμβεύον κίνημα) φυλλορροούσε, τα μέλη και στελέχη του το έρριχναν (τι έκπληξη!) στη λούφα και την κοπάνα. Και στις προσωπικές λύσεις, δηλαδή το διάβασμα ή έστω στην κατασκευή σκονακιών για να περάσουμε το έτος.

Η άγρια φυλή υπήρξε για λίγους μήνες ακόμα, αν και ήταν φανερό ότι το κλίμα είχε αλλάξει. Έμειναν προσωπικές σχέσεις, φιλίες και παρέες, αλλά όχι η μαζικότητα και η συσπείρωση. Αρχίσαμε να προσπαθούμε να περάσουμε μαθήματα.

Σας φιλώ όλους
Κώστας Μιχαλάκης

ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Είσαι φοβερός πως τα θυμάσαι τόσο καλά όλα….θα προσπαθήσω να θυμηθώ και να προσθέσω….θυμάμαι όμως ότι τα γυαλιά σου βρέθηκαν την άλλη ημέρα στο φυσικείο (όπως το λέγαμε) …και ότι εγώ κόντεψα να φάω ξύλο (με έσωσε ένας φίλος! κνίτης) γιατί φορούσα, όπως και τώρα ένα σκουλαρίκι. Την επόμενη ημέρα η συνέλευση του χημικού πήρε ομόφωνη απόφαση (απουσία της πανσουδαστικής, που έτσι και αλλιώς είχε συρικνωθεί) να ζητήσει από την ΚΝΕ το κόστος των σπασμένων …είχαμε ένα σωβινισμό ως χημικοί με το χημείο …θα θυμηθώ και άλλα….
η τότε εκφωνήτρια Δώρα και νυν κουμπάρα σου Πανδώρα..

Comment από Πανδώρα (Δώρα) 

@ 3, Δωράκι : Ναί, ναί!!! Κάποιος (νομίζω εσύ) μου έφερε την άλλη μερά τα γυαλιά μου, που είχαν βρεθεί κάπου στο Φυσικείο σε σχετικά καλή κατάσταση! Θυμάμαι ότι κάποιος τα είχε τραβήξει φωτογραφία, ότι τάχα ήταν γυαλιά Κνίτη…
Αυτό που αναφέρεις οτι το ένα σκουλαρίκι προκάλεσε τους Κνίτες σε βαθμό να σε δείρουν, με δικαιώνει όταν λέω ότι “Η ΚΝΕ με την συνδικαλιστική της παράταξη στις πανεπιστημιακές σχολές την Πανσπουδαστική (ΠΣΚ) κρατούσαν μια άκρως συντηρητική στάση και πρότεινε σαν μορφή ζωής τον συντηρητισμό στις προσωπικές σχέσεις αλλά και στις μορφές πολιτικής πάλης.”
Δεν είχε έρθει η ΠΣΚ στην συνέλευση γιατί έγινε 1-2 μέρες μετά την επίθεση και δεν τους έπαιρνε να έρθουν. Νομίζω ότι δεν ξαναπάτησαν μέχρι την ημέρα που τέλειωσαν οι καταλήψεις νικηφόρα. Αναγνωρίζεις στην φωτογραφία τον Κνίτη που τον σέρνουν οι φοιτητές; Θα τον σώσει ο Γαλάτης και μερικοί άλλοι.
Μου θύμησες την ομόφωνη απόφαση της γενικής σας συνέλευσης να πληρώσει η ΚΝΕ τις ζημιές στο Χημείο. Αυτό είναι μια άκρως πολιτική απόφαση που παραμένει μέχρι και σήμερα σαν μήνυμα σε αυτούς που λένε οτι η ΕΣΑΚ ήρθε να βγάλει τους Κνίτες που κινδύνευαν.

Ο Τζίμης Πανούσης ήταν μέσα στην κατάληψη του Χημείου. Εκεί πρέπει να έδωσε τις πρώτες του “συναυλίες”.

Περί των γεγονότων του 79 στο Χημείο επειδή έχω την πρώτη και την τελευταία αντίληψη των βίαιων γεγονότων καταθέτω τα κάτωθι για την ιστορία.

Εγώ πρωτοεπιτέθηκα στους Σταλινικούς μπράβους πριν αυτοί αντεπιτεθούν από το υπόγειο. Έτσι και άλλως γνώριζα-με ότι είχαν έλθει για να εκκενώσουν το Χημείο. Τελευταίος έφυγα από την είσοδο της Ναυαρίνου λόγω ταχύτητας διαφυγής αφού πλέον είχε το κτίριο καταληφθεί από τα ΚΝΑΤ.
Την επομένη την πλήρωσαν τα μέλη της ΚΝΕ Οικονομικού ή Πολιτικού Νομικής ως αντίποινα, πρωτοστάτησαν σύντροφοι από την Καλλιθέα επειδή είχαν κακοποιηθεί φίλοι τους.
Το Χημείο ήταν η απαρχή της απελευθέρωσης των Πανεπιστημιακών χώρων από τους κόκκινους Φασίστες.
Ένα χρόνο πρίν, τον Νοέμβριο του 1979, χιλιάδες κόκκινοι φασίστες είχαν επιτεθεί στο Μουσείο σε αντιεξουσιαστές και αριστεριστές και βασάνιζαν όσους συνελάμβαναν στους γύρω δρόμους. Χρησιμοποιήσαμε τότε για πρώτη φορά πυροσβεστήρες ως μέσο ανάσχεσης επιθέσεων και έτσι διασώθηκαν από τους ξυλοδαρμούς και τα βασανιστήρια πολλά άτομα τα οποία είχαν σταμπαριστεί από τα συχαμερά υποκείμενα του ΚΚΕ. Αυτά τα γεγονότα έχουν παραμείνει στο σκοτάδι.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΑΘΗΝΑΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 1979-1981 ΔΗΛΑΔΗ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΑΝ ΚΑΙ ΟΠΛΙΣΑΝ ΤΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΤΗς ΕΣΑΚ ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΠΡΟΒΙΑ ΠΑΡΙΣΤΑΝΟΝΤΑΣ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΣΩΜΑΩΘΗΚΑΝ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ.
ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΠΟΙΟΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΕΝΤΑΓΜΕΝΟΙ;

Comment από Ούτις

Βγηκα με την κοπελλα μου λίγο πριν από σένα. Ειμαστε μαθητές του Σταυράκου και πέρναμε μέρος μαζί με άλλους παλαβούς από τα Εξάρχεια στην κατάληψη. Θυμάμαι σαν κακό όνειρο ένα μεγάλο κομματι τζάμι να ξεκολάει πάνω από την πόρτα της Ναυαρίνου και να πέφτει πάνω μας. Ο Κώστας ο Φέρης μας εμψύχωνε στην Νομική περνώντας τα προτάγματα του Μάη στην αφυπνιζόμενη νεολαία. Το ΚΚΕ μας τραβούσε πίσω στην δεκαετία του 30. Ηθελαν να π’αρουν την ζωή τους απ την αρχή, να δουν τι έφταιξε. Εγώ σαν Βυρωνιώτης και κολοπαιδαρας το είχα ήδη. Αυτοί οι άθρωποι δεν είχαν γαμησει καλά.. Κι αυτό το πράγμα δεν διορθώθηκε ποτέ. Δεν αντέχω να διαβάσω τον Ανδρουλιδακη αλλά κάθε φορά που τον βλέπω θυμάμαι ξανά το πρόβλημα. Που εδώ που τα λέμε το SEX POL κόντεψε να διαλύσει τους παλιούς αναρχικους (Κωνσταντινίδης κα). Κατα τάλα ποτέ μου δεν πίστεψα ότι οι φοιτητές ήταν αναγκαστικά το προοδευτικό κομμάτι του λαού. Γι αυτό και δεν έγιαν ποτέ. Εμεινα στην αλητεία και τώρα είμαι ένας ένας χαρούμενος μεσήλικας. Αυτό που είχαμε πάθει τότε όλοι μας το περιγραφουν καλά οι Κινέζοι. Δεν αλλάζουν οι άνθρωποι την Εποχή . Η Εποχή αλλάζει τους ανθρώπους…Εκεινή η αλλαγή ήταν τόσο βαθεια που ακομη προσπαθούμε να την καταλάβουμε.Την μπερδέψαμε μαλιστα με τις μέρες του ψέματος που ακολούθησαν.

Comment από Yorgos Moyzakitis 

Οι αναφορές και οι ιστορίες για την κατάληψη του Χημικού ή του Φυσικού το 79 ας μην μένουν απλώς στη λογική “τότε που εμείς κάναμε τούτο ή το άλλο” η στην εξιστόριση της επίθεσης των ΚΝΑΤ.
Τουλάχιστον για το Φυσικό που ξέρω μιλάμε για δύο μαζικότατες γενικές συνελεύσεις των 700 – 800 φοιτητών στις οποίες ψηφίζαμε με τις φοιτητικές ταυτότητες προς αποφυγή παρατράγουδων.
Αλλά οι καταλήψεις δεν ήταν μόνον αυτό. Στήθηκαν αντιμαθήματα, π.χ. στην κατάληψη της πυρηνικής φυσικής του Αποστολάκη οι παλαιότεροι έκαναν φροντιστήρια στους νεώτερους, οι επί πτυχίω φοιτητές με υποτροφίες σε πανεπιστήμια του εξωτερικού τους δόθηκε η ευχέρεια να δώσουν τα μαθήματά τους σε φιλικά προσκείμενους βοηθούς (μην ξεχνάμε την απεργία των 100 ημερών του ΕΔΠ)και γενικά υπήρχε ένας άνεμος δημιουργίας στο αμφιθέατρο. Μην ξεχνάμε τα σεμινάρια της Τετάρτης με τα “Θεμέλια των Επιστημών” που για πρώτη φορά στην Ελλάδα συζητούσαμε για την στρατευμένη επιστήμη, το ρόλο του επιστήμονα τη σχέση επιστήμης και κοινωνικού γίγνεσθαι. Οι Μπιτσάκης, Γαβρόγλου, Μπαλτάς, Καφάτος, και πολλοί άλλοι έδωσαν το παρόν. Ταυτόχρονα υπήρχαν και πολλοί σκεπτόμενοι Κνίτες όσο και αν θα ακουστεί παράδοξο. Τότε πέρα από τα ΚΝΑΤ, από το ΚΚΕ της ΦΜΣ απελευθερώθηκαν δυνάμεις που έπαιξαν και παίζουν ρόλο στο πολιτικό γίγνεσθαι. Πέρα από τους γνωστούς χημικούς που εκτίθονται με τους οικολόγους πέρα από τον γεωλόγο που είναι εναλλακτικός δημοσιογράφος το αποτέλεσμα όλου αυτού του κλίματος στο θερμοκήπιο του φυσικείου ανάδειξε 3 σκηνοθέτες (βλ. πολίτικη Κουζίνα), έναν σκιτσογράφο στα ΝΕΑ, δύο δημοσιογράφους που ασχολούνται με θέματα της Μέσης Ανατολής, μια ζωγράφο που μεταπήδησε στην σχολή ΚΑλών Τεχνών και φυσικούς που ασχολούνται με το αντικείμενο είτε σε επιστημονικά συνέδρια, είτε στο ΔΣ της ΟΛΜΕ. Ελάχιστοι από αυτήν την παρέα εξαργύρωσαν την επαναστατική τους δράση σε θέσεις του συστήματος.
Βασίλης Παππάς (φυσικός), μέλος της επιτροπής κατάληψης φυσικού – υπεύθυνος του σταθμού στο δώμα της ταράτσας στη Σόλωνος

Comment από Βασίλης Παππάς_Φυσικός 

H ιστορία επαναλαμβάνεται. Τα ΚΝΑΤ ξαναχτυπούν…

Comment από George — 24 Οκτωβρίου, 2011″

Advertisements

18 σκέψεις σχετικά με το “Ντοκουμέντο από την παλιά δράση των ΚΝΑΤ στις φοιτητικές καταλήψεις του 1979

  1. «Αυτοί οι άθρωποι δεν είχαν γαμησει καλά.. »
    Ενώ εσείς ε! Μπράβο! Σπουδαίο επίτευγμα που δείχνει και τι μυαλά κουβαλάτε. Πάντως το χούι έχει κληρονομηθεί σαν κουλτούρα στο «χώρο». Να γαμάει όλο τον κόσμο στις πορείες.
    Κλασική περίπτωση κατασκευής μύθων. Όσοι ήμασταν σε καταλήψεις, ξέρουμε πόσο εύκολα μπορείς να μυθοποιήσεις ακόμα και το ίδιο το δικό σου παρελθόν, αν τα μυαλά τα έχεις πάνω από το κεφάλι, αλλά η πραγματικότητα είναι πάντα πιο πολύπλοκη και λιγότερο ασπρόμαυρη, λιγότερο ιδανική.
    Γι αυτό κάντε μας τη χάρη με τη θεοποίηση του εαυτού σας, της γενιάς σας, της σέχτας σας και πάει λέγοντας, παραείναι χονδροειδής. Κάντε και καμιά αυτοκριτική.

    • Ποιοι είμαστε «εμείς» ρε κ.κ;
      Πότε θα καταλάβεις ότι εδώ ο καθένας εκφράζει τον εαυτό του και αυτός που έγραψε αυτό το σχόλιο τον εαυτό του εκφράζει;
      Τι αυθαίρετες ομαδοποιησεις είναι αυτές;
      Και καλα από ολόκληρο κείμενο ιστορικού ενδιαφέροντος από αυτό πιάστηκες;

      • Από λάπτοπ σύντομο μήνυμα.

        Παντού κρύβεται ένας Μύθος, παντού ένας Καραμπελιάς.

        Αηδίασα να ακούσω περί «σοβαρής ανάγνωσης» του δήθεν σοβαρού βιβλίου «Θεμελιώδης Παρέκκλιση». ΤΙ είναι αυτή τέλος πάντων? Τρώγεται πουθενά αλλού στον πλανήτη? ΥΠΑΡΧΕΙ?

        Ε, ναι, υπάρχει. Η Θεμελιώδης παρέκκλιση της (στρεβλής) λογικής είναι η Αναγωγή του Μέρους σε Ολον.

        Και όποιος κατάλαβε… κατάλαβε.

        Το ότι οι Κνίτες είχαν ενίοτε… σεξουαλικά προβλήματα δεν ευσταθεί και τόσο. Ειχαν συνήθως σταθερές σχέσεις ενώ εμείς οι μη-Κνίτες ήμασταν από δώ-κι-απο-κει. Αλλά είναι ασήμαντη λεπτομέρεια. Εκείνο που μετράει είναι η «χαρακτηροδομή».

        Γενικά η ανάρτηση αυτή έχει πολύ δίκιο Αρχικά ήταν ενός φίλου, του Καναλιώτη, που ΞΕΡΕΙ ΚΑΛΑ τι λέει.

        Σόρυ κ.κ. αλλά… αν βρεις ποτέ καμία μετάφραση του Καραμπελιά στα αγγλικά στείλε μήνυμα. Τότε θα αρχίσω να του δίνω πιο πολλή σημασία. Αλλά προς το παρον τραβάω τα μαλλιά μου με τις μπούρδες του, από δω το πάει από κει το πάει ΠΟΥ το πάει τέλος πάντων? Ελληνισμός ίσον Ελληνισμός ίσον Ελληνισμός…

        • @omadeon

          Τι να την κάνεις τη μετάφραση στα αγγλικά; Τα ελληνικά σου δεν επαρκούν για να διαβάσεις το πρωτότυπο;
          Άλλη θρησκεία μας βρήκε τώρα: μόνο ότι έχει μεταφραστεί στα αγγλικά έχει αξία. Και στο φινάλε κουμάντo τι διαβάζουμε θα μας κάνεις; Εμένα μ’ αρέσει να διαβάζω την Espesso στην τουαλέτα , πειράζει; Τελικά όλοι κρυφοκνίτες είστε.

          • Λυπάμαι κ.κ. αλλά σοβαρός διανοούμενος στον εικοστό αιώνα που γράφει… μπούρδες στη δική του γλώσσα και κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να τον διαβάσει σε άλλες χώρες… δεν είναι καν σοβαρός διανοούμενος. Υπάρχει μια οικουμενικοποίηση της Γνώσης και της Φιλοσοφίας σήμερα. Κανένας δεν μπορεί να μείνει απ’ έξω. Τόσες δεκαετίες που γράφει ο Καραμπελιάς ΚΑΠΟΙΟΣ θα έπρεπε να ενδιαφερθεί για το έργο του και στο εξωτερικό.

              • Μου την έσκασες!!! ΧΑΧΑΧα….

                (με τη διαφορά ότι ο Γιανναράς σαν Χριστιανός διανοητής που είναι έχει… άλλους λόγους να διαβάζεται)

                • Επί τη ευκαιρία, βρήκα αυτό:

                  http://www.antifono.gr/portal/%CE%A0%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%89%CF%80%CE%B1/%CE%93%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82/%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B1/1100-%CE%A4%CE%BF-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%89%CF%80%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%82.html

                  μια και η συζήτηση περί κουκούλας. Αφορά στην έννοια του προσώπου, για όποιον έχει υπομονή να το διαβάσει.

                  Α, και Ομαδεόν, δες στη σελίδα 163, την πρώτη παράγραφο, νομίζω είναι μια διαφορά μας…

                  • Το είδα. Ο Γιανναράς είναι πράγματι εξαιρετικά διαβασμένος και έχει καλό επίπεδο όταν αναπτύσσει κάτι στη φιλοσοφία (άσχετα αν κανείς διαφωνεί μαζί του).
                    Παρόλ’ αυτά… έχει μια τάση να γράφει ΚΑΙ μπουρδίτσες ή τρομερά αντιδραστικές απόψεις στα άρθρα του, στον Τύπο, και ενδεχομένως σε κάποια βιβλία του (που δεν έχω διαβάσει διότι δεν γουστάρω να μελετώ φιλοσοφικές ιδέες από φιλόσοφο… στρατευμένο ΗΔΗ σε κάποια θρησκεία, όπως ο Γιανναράς).

                    Τα περί «προσώπου» που γράφει όμως, μου είναι ήδη γνώριμα και κατανοητά από άλλες πηγές (κυρίως τον αντιψυχίατρο R.D.Laing). Αποσπασματικές αναγνώσεις σχετικού υλικού από το Γιανναρά μου προκάλεσαν συχνά την υποψία ότι… τα έχει αντιγράψει και από εκεί, ή από κάποιους υπαρξιστές. Δεν αμφιβάλλω όμως ότι ενδιαφέρουν αυτά τα πράματα πολύ κόσμο, εντός και εκτός Ελλάδας, κυρίως χριστιανούς με φιλοσοφικές ανησυχίες. Από όλους αυτούς όμως, προτιμώ τον (αγνωστικιστή και αριστερό) R.D. Laing.

      • @blackpanther

        Ξέρω κι εγώ ποιοι είσαστε; Δεν εννοώ τους σχσ προφανώς, αλλά τον λεγόμενο, φερόμενο ως ή ότι άλλο θέλετε «αναρχικό» “αντιεξουσιαστικό» «χώρο» και ας ξεκαθαρίζουν εκείνοι τι είναι και με ποιους είναι τελικά, πού να ξέρω, ξέρω μόνο κάτι τύπους με κουκούλες που τους γιουχάρει ο κόσμος, τόσο στις 19 Οκτωβρίου, όσο και στις 28 Ιουνίου, κάτι τύπους που σπάνε μαγαζάκια, καίνε περιπτεράκια, μπαίνουν στα μπλοκ μας με κουκούλες και στην πορεία, αφού τους κράζουμε, κατεβάζουν τις κουκούλες, χειροδικούν πάνω μας, πετάνε σπασμένα μάρμαρα πάνω από τα κεφάλια μας την ώρα που κατεβαίνουν τα μπλοκ μας την Πανεπιστημίου. Ξέρω κι εγώ ποιοι και τι είστε; Εσείς ξέρετε;
        Ακούστε πάντως τι λέει και ο σύντροφος Τζιμάκος σήμερα, κατά σύμπτωση αυτό που γράφω κι εγώ: κάντε την αυτοκριτική σας και αφήστε τον κόσμο να αποφασίσει εκείνος πότε και τι θα κάψει.

        http://www.radio9.gr/Media.aspx?a_id=1338&item=3502&prodId=4

    • Όσοι/ες διανοούνταν να τα φτιάξουν με ανθρώπους εκτός ΠΣΚ ήταν πιο τυχεροί/ές. Βέβαια, η ΠΣΚ τούς έκανε τη ζωή πατίνι (που πρόδιδαν έτσι την επανάσταση και τις αφισοκολλήσεις!!!) και είχαν δυο λύσεις μόνο. Είτε να φύγουν από την ΠΣΚ, είτε να χωρίσουν. Ωραίες εποχές…

  2. Εύγε. Τελικά η Ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σα τραγωδία και τη δεύτερη σα μεγαλύτερη τραγωδία.
    Ευτυχώς, υπάρχει κι η κωμωδία και μας σώζει:

  3. Έτσι πονάτε φασιστάκια με δήθεν αναρχικό μανδύα… τσογλανάκια της ασφάλειας… είστε και τίποτε άλλο… αλλά θα πονάτε το ταξικό κίνημα με μπροστάρη το ΚΚΕ και την νεολαία του συνεχώς ανεβαίνει και εσείς στον πόνο σας Πυθίες της μαστούρας από το χόρτο που σας ταίζει το αστικό καπιταλιστικό σύστημα που υπηρετείται… και γαβγίζετε σαν της γάτες…

  4. Γύρισα σπίτι…
    Επιτέλους άνεση σε γραφή και ανάγνωση.

    Λοιπόν…
    Πάνθηρά μου, εντύπωση μου κάνει ότι ο Καναλιώτης, που έκανε την αρχική ανάρτηση, άνθρωπος άλλης γενιάς βέβαια από τους σημερινούς Κνίτες και Ανάρχες… εκφράστηκε πολύ πιο ήπια απέναντι στο ΚΚΕ και τις τωρινές του λανθασμένες ή ένοχες επιλογές, κλπ.

    Γενικά πρέπει να είναι κανείς πολύ… Καραμπελισμένος[*] για να δηλώνει π.χ.

    (Αν και η κλίκακα της επέμβασης του στις 20 Οκτώβρη όσο και η ξεδιάντροπη προστασία της σημερινής χουντοβουλής κάνουν το σημερινό του έγκλημα πολύ μεγαλύτερο από εκείνο του 1979…)

    [*] Καραμπελισμένος = όποιος έχει υιοθετήσει τη Στρεβλή Λογική Καραμπελιά, δηλαδή ανάγει το Μέρος σε Ολον, μεροληπτεί, κλπ. (σχεδόν όλοι το κάνουν, ακόμη και οι… εχθροί του Καραμπελάρα)

    Ε, λυπάμαι, αλλά δεν έκανε «έγκλημα» το ΚΚΕ. Και σίγουρα όχι «χειρότερο από κείνο του 1979». Ισα-ίσα όσα περιγράφει ο Καναλιώτης συνιστούν κάτι… πολύ εγκληματικότερο. (Νομίζαμε ότι πέρασαν αυτά αλλά δεν…)

    Κάποιοι ξυλοδαρμοί που έκαναν φανατικά μέλη του ΚΚΕ στις 20 Οκτώβρη ήταν σίγουρα «είδη εγκλήματος», αλλά ακριβώς ίδια ή χειρότερα ήταν όσα έκαναν κάποιοι της άλλης πλεύράς.

    Πόσες φορές θα το πούμε μέχρι να το χωνέψετε ΚΑΛΑ στα μυαλά σας, επιτέλους, ότι [α] για τα Μολότωφ δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία και ότι [β] εκείνοι που προβόκαραν και ξεκίνησαν τη βία ΔΕΝ ήταν οι Κνίτες. Αν δεν το χωνέψετε αυτό ΚΑΛΑ, θα σας το… υπενθυμίζουμε με ολοένα και περισσότερα στοιχεία ολοένα και πιο τακτικά. Πάμε παρακάτω…

    Οι επιλογές της ηγεσίας του ΚΚΕ σίγουρα ήταν λάθος, αλλά αυτό δεν συνιστά ευθύνη των μελών του κόμματος. Η λογική που ακολούθησαν εκείνοι ήταν απλή και ξεκάθαρη. Θεώρησαν πως πράγματι προστατεύουν τη διαδήλωση από διάλυση, προστατεύοντας πρωτίστως το μπλοκ τους, κ.ο.κ.
    Αν τώρα… ΕΣΕΙΣ έχετε σοβαρό πρόβλημα να «μπείτε στο πετσί του άλλου» δεν φταίει η στενομυαλιά των Κνιτών. Η στενομυαλιά τους φταίει για εντελώς άλλα πράματα…

    Και με το να προσπερνάτε και να αγνοείτε σημαντικά και ουσιώδη επιχειρήματα ή στοιχεία είναι… Κνίτικο βίτσιο. ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι είστε οι εξυπνότεροι και πιο ανοιχτόμυαλοι. ΓΙΑ ψαχτείτε λιγάκι μπας και γίνατε… ΚΑΙ εσείς ολίγον Κνίτες («είσαι αυτό που τρως» – γνωστή Φιλοσοφική Αρχή). 🙂

  5. Να υπενθυμίσω πριν περάσω στο σκληρο πεπόνι του μπλοκ

    τον κατάμαυρο πάνθηρα πως 10αδες η και 100αδες φορες διαδηλωτές

    εχουν εκφράσει την επιθυμία προς τους χουλιγκανους με τον ιδεολογικό

    μανδύα γεματο τρυπες να μην διαλύουν τις διαδηλώσεις τους.Αυτο βέβαια δεν εχει

    απασχολήσει σχεδον ποτε κανέναν .Ειναι και αυτο ενα σημάδι για το

    πόσο ειλικρινής ειναι ο καθε ενας απο εμάς στα σχόλια του.Πιστός λοιπον

    και εγω στο ιδιο μοτίβο θα συνεχίσω .

    Καταμαυρε πανθηρα

    Ενα συνολικό σχολιο για τις παπαρδελες σου που θα ελεγε και οΝικος

    Για πες μας ρε μάστορα απο τι κινδυνεύει η βουλη για να ξέρουμε μήπως

    απο το χάπενινγκ της πανεπιστήμιου με τις 10-20 μολότοφ τα 5-10

    ντου με τις Πέτρες και βουρ τρεχάλα για το πρώην ασυλο που φροντίσατε

    να βρουν λογο για να καταργήσουν .. Γιατι ξερεις κατι υπάρχει και η πολιτική

    ευθύνη για κάποια πράγματα οπως 1ο. δεν εχεις δικαίωμα να εισαι ανεύθυνο/υπεύθυνος

    μονο για τα άμεσα οταν γνωρίζεις πως οι πραξεις σου θα δώσουν άλλοθι στο κρατος

    για να επιβάλουν καταστάσεις,οχι πως επι της ουσιας το άσυλο ας πουμε έδινε κατι

    για επιβεβαίωση της κυριαρχία τους το έκαναν αφου πρώτα τρόμαξε η

    κοινωνία οπως ενα 2ο. παράδειγμα το 18αμηνο του νεου τρομονόμου ηρθε απο την

    τυφλή ατομική βια που τα θύματα της ηταν οχι αντρες της καταστολής παρα

    άτυχοι μετανάστες.

    3ο Η απόλυτη πλειοψηφία διαδηλωτών διαχρονικά ειναι η δεν ειναι καθαρα καθαρότατα

    κατα των σπασιματισμων ? Απο την αλλη οι νεοναζι με τις Κουκουλές που ειναι και γόνοι

    βουλευταδων και γνωστών καλλιτεχνών αλλα και το περίφημο ιντυμιντια δεν ειναι

    κατα την φρασεολογία σας απο φορείς καθεστωτικούς .

    Ακου νούμερο οι πετρες που πέταγαν χωρις να ξερουν και σημάδι (του παμε)

    ηταν αυτες που στέλνατε στα κεφάλια τους.

    Οταν βαλεις μακρύ παντελόνι και ερθεις με την φατσα σου τοτε τα λεμε οταν πάλι αντι

    να πας (οχι εσυ γιατι εσυ εισαι για τις τυρόπιτες ) σε γραφειά γειτονίας στα σκοτάδια

    οπως οι χουλιγκαν των σπρέι που λενε περιπαιχτικά οι οπαδοί των γηπεδων τι εισαι ?

    ακομα λες καπου «τρέξατε» από μονη της η φραση δείχνει απλα χουλιγκανικη νοοτροπία

    που πρώτη φορά την ακούω σε πολιτικό λογο.Εχει και η σημειολογία την σημασία της

    Οσο για κινήματα και πολιτική πράξη.ενα αλλο αλλα καλο παράδειγμα είναι πως χωρίς ανούσιες φανφάρες για αυτοϊκανοποίηση στο λιμάνι έχουμε πολιτική νικη ουσίας με 2 μονο σωματεία απο τα 8 και μέτωπο οχι σε αποστειρωμένο ασυλο αλλα μούρη με μουρη στους εφοπλισταδές με πάνω από 250 μηνύσεις και 47 τραυματίες στο κρατικό σε μια ήμερα και να ουρλιάζουν τα καναλια να επιβληθεί ο νομος

    Όταν λοιπον βγάλεις τρίχες και αλλου εκτος μασχάλης και με κοιτάξεις στα ματια μπορεί να σου πω και μπράβο ( αυτο μην το δένεις και κόμπο)

    Το οτι όλος ο κοσμος που εχει «σώας»τα φρενα του μυαλού και σας έφτυσε δυστυχώς οχι

    στην μουρη ακομα για σενα φταίνε εκείνοι και οχι η θλιβερή μειοψηφία σας αντε και η ΕΕΚ αλλα

    και αυτη πάλι οχι για τα μολοτοφ και τα μαρμαρα, μεχρι και τα τσιμέντα σας εκραξαν και δεν βρεχει εξω .

    Για το εκοφιτες να μην διαμαρτύρεστε διοτι δεν πρεπει να ξεχνας την ελευθεριακη απαγόρευση

    των αφισών στην ασοοε. Ατιμία για εσενα η αριστερα που δεν συμφωνεί μαζι σου άλλο ενα

    παραδειγμα ελευθεριότητας και αυτο, εχεις γίνει αστείος και φασιστας είτε το καταλαβαίνεις ειτε οχι ειναι δικο σου πρόβλημα

    Κάπου αλλου έγραψες για Βάρκιζα .Για να ξερεις οι αναρχο/τροτσκιστές τον εαμ-ελας τον θεωρούσαν προδοσία της παγκόσμιας επανάστασης και αυτο που τους άξιζε για την φιλοναζιστικη τους στάση ειναι τα λαϊκά δικαστήρια του βουνου άσε που οι αρχειομαρξιστες έβλεπαν μεσα απο τους ναζι το χτύπημα των μπολσεβίκων .. Επίσης για τα Δεκεμβριανά

    οι ίδιοι παλι μαζί με τους αναρχικούς της εποχης έλεγαν πως ειναι ενα πραξικόπημα

    μεταξύ εαμ-οπλα και Άγγλων.Γιαυτο μην βαζεις την αντίσταση στο στομα σου άσχετε

    διοτι είχατε πάρει θεση στην αντίθετη πλευρα.Και η ηθικοπλαστική θεωριουλα σου ποτε δεν κατάλαβε πως κινείται η ιστορία γιαυτο και ειναι μονο για ακαδημαϊκή χρήση περιθωριακή και μονη αυτός ειναι και ο λογος που καθε 20-30 την περνάτε απο ενα ρεκτιφιέ εισαγωγής

    και αντιγραφής της χειρότερης εκδοχής της μια και εδω πότε δεν δημιουργήθηκε νέα γνώση

    Συνέχισε και μην φοβάσαι ουτε τυφλώνει ουτε κουφαινει.απλα δίνεις αλλη διάσταση

    στην έννοια της αυτογελιοποιισης

    Υ.Γ

    Και αν δεν κατάλαβες επειδή εισαι και πολύ βλακας το κρατος ρωτάει ασφάλεια η

    δημοκρατία, οχι εμένα και εσενα αλλα τον μέσο άνθρωπο γιατι υπάρχουν και τέτοιοι

    που ειναι πολλαπλάσιοι απο εμας και φροντίζεις να φεύγουν

    ΥΓ 2

    Ο γερος έλεγε πως όποιος ειναι ενάντια στην καθε εξουσία εξυπηρετεί αυτον που

    την εχει δηλ τους εκμεταλλευτές γιαυτον το λογο πάτε ολοταχώς εκει που ανήκετε

    στον σκουπιδοτενεκέ της ιστοριας(αυτο δικο μου)

  6. ορσε φασκελο…πες μου σε παρακαλω απο που αντλεις την πληροφορια οτι οι τροτσκιστες \αρχειομαρξιστες λειτουργησαν κατα αυτο τον τροπο στην περιοδο εκεινη??και αν πεις ποτε θα καταλαβω και πως το πιστευεις..αναρχικοι στην ελλαδα χωρις αυτο τον προσδιορισμο βεβαιως τοτε υπηρχαν..μπορεις να ανατρεξεις για παρουσια «αναρχικων» ακομα και στην περιοδο του 1920 ακομα και πιο παλια..1860..και βαλε..κανω λαθος η στα «λαικα»δικαστηρια του βουνου σκοτωθηκαν αγωνιστες που απλα δεν συμφωνουσαν με τις μεθοδους του κκε και το κομμα(μην χεσω)απλα τους στιγματιζε και μετα τους εξοντωνε??να σου θυμισω πως προβοκατορας εχει χαρακτηριστει και ο Αρης??τα μαρμαρα πανω απο τα κεφαλια ανθρωπων ειναι καταδικαστεο..η ανουσια χρηση βιας ειναι κατακριτεα..αλλα οταν αντιμετωπιζεις συλλογικη βια στην ζωη σου και απαντας με αυτην την ιδια βια εισαι προβοκατορας?στον περισσο πιστευουν πως ο αναρχισμος ειναι μονο βια..και στα αστικα κομματα..εσυ εισαι μερος αυτων??και ετσι για ξερω ο απλος ανθρωπος που λες εσυ εισαι σιγουρος-η οτι τους κουκουλοφορους τους θεωρει ΜΟΝΟ ως εχθρους??γιατι μαλλον η λογους εχεις να το πιστευεις αυτο η απλα κανεις παρεα μονο τετοιους..και αυτοκριτικη πρεπει ΟΛΟΙ να κανουμε καθε μερα..οχι μονο αυτοι που λες..

  7. με θλιβει ιδιαιτερα το γεγονος οι κομουνιστοαριστεροαναρχικες δυναμεις σκοτωνωνται μεταξυ τους αντι να ειναι ενωμενοι κατα του ναζισμου και ιδιαιτερα με θλιβει γιατι πως ενα κομμα σαν το κκε που υποστηριζει την αξιοκρατια και οτι ολοι ειμαστε ανθρωποι φτανει σε σημεια τετοιας αντιπαραθεσης με την αλλη αριστερα δεν ξερω τελικα τι να υποστυριξω εχω χαντακωθει που τοσα χρονια το κομμα που ψηφιζα κανει καταστολη εναντιων των αναρχικων και των αλλων αντιφα δυναμεων δεν ξερω με ποιο μερος να ταχθω βεβαια δεν ειμαι με τους αναρχικους αλλα δεν βλεπω οτι υπαρχει λογος αντιπαραθεσης μαζι τους αφου ολοι αντιφα ειμαστε να ενωθουμε ρε παιδια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s