La flor de Estambul-Το ρόδο της Ανατολής-Gnossienne No.1 (Erik Satie)

BlackMediterraneanPirate   12-08-2011   01:42

short link

Music by Erik Satie, 1ère Gnossienne [1890] ~~

CD: Rhythm of the River // Riverboat Records ~~

Debutó en Paris la Flor de Estambul, ( Έκανε το ξεκίνημα στο Παρίσι, το λουλούδι της Πόλης)
comenzó a bailar y todo se quedó en silencio. (άρχιζε να χορεύει και όλα σιωπούσαν)

Luz en tornasol, púrpura y añil,  (Φως σε αχτίδα, πορφύρα και λουλάκι)
de su mano alada hasta la gracia de su pecho. (από τα φτερωτά της χέρια ως τη χάρη του μπούστου της)

¿Y quién no da la vida por un sueño (Και ποιός δεν δίνει τη ζωή του για το όνειρο)
de diosa modelada por el genio? (της θεάς πλασμένης από  το ταλέντο της μεγάλης ευφυίας;)

Ni favorita del sultán ni esclava en venta  (Ούτε η πιο αγαπημένη του Σουλτάνου, μήτε σκλάβα προς πώληση)
en la puerta de Oriente,   (στην πύλη της Ανατολής)
ella es la estrella de «Pigalle»,  (αυτή είναι το αστέρι του «Pigalle»)
la danzarina que burló su suerte.  (η χορεύτρια που έπαιξε με  την τύχη της)

¿Y quién no da la vida por ser dueño  (Και ποιός δεν δίνει τη ζωή του για να είναι κύρης)
del aire que se agita tras su ego?  (του αέρα που κυματίζει πίσω απ΄το εγώ της;)

A conquistar la «tour Eiffel»  (Με πόθο να κατακτήσει τον πύργο του Άιφελ)
pisando la soberbia de Occidente, (πατώντας επάνω στην ανωτερότητα της Δύσης)
ella es la estrella de «Pigalle»,  (αυτή είναι το αστέρι του «Pigalle»)
la danzarina que me hirió de muerte.  (η χορεύτρια που με πλήγωσε μέχρι θανάτου)

¿Y quién no da la vida por un sueño   (Και ποιός δεν δίνει τη ζωή του για το όνειρο)
de diosa modelada por el genio?  (της θεάς πλασμένης από  το ταλέντο της μεγάλης ευφυίας;)

Video: Painters> Pino Daeni, Serge Marshennikov, Bryce Cameron Liston, Henry Asencio, Amanda Jackson



Δήμητρα Γαλάνη-«Το ρόδο της Ανατολής» (La flor de Estambul)

«Το ρόδο της Ανατολής»

(πρωτότυπος τίτλος: «La flor de Estambul»)

Μουσική: Erik Satie
Ελληνικοί στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ερμηνεύει η Δήμητρα Γαλάνη, από το δίσκο «Ντάμα κούπα» του 2007

Πορφυρό βαθύ κι η σιωπή βυθός,
φως από ηλιοτρόπια κι αργός χορός
στα χέρια.

Φτερουγάει καθώς πάει να λυτρωθεί
η ζωή απ’ το θάνατο
κι αρπάζεται απ’ τ’ αστέρια

Για τ’ όνειρο και ποιος ζωή δε δίνει
μα μόνο ό,τι σε σκλάβωσε σε λύνει.
Σε κάποιο υπόγειο της Pigalle
τ’ αστέρι αυτό κι αν έπεσε χορεύει.
Το ρόδο της ανατολής
την τύχη του, που θ’ άλλαζε, γυρεύει.

Και ποιος ζωή, για τ’ όνειρο, δε δίνει-
αφέντης της ανάσας του να γίνει
Την πιο κρυμμένη σου πλευρά
γυρεύει σαν πλαγιάζει ο έρωτάς σου,
μα για να πάει ψηλά η φωτιά
να μάθεις να λυγάς τα γόνατά σου.

Για τ’ όνειρο, και ποιος ζωή δε δίνει
για μια στιγμή είσαι αθάνατος και σβήνει…


Erik Satie-1ère Gnossienne [1890]   ( Artwork:Remedios Varo /  Played by:Daniel Varsano )

Erik Satie-Je te veux 





Erik Satie

Alfred Eric Leslie Satie (Honfleur, 17 May 1866 — Paris, 1 July 1925) was a French composer and pianist. Starting with his first composition in 1884, he signed his name as Erik Satie.

Satie was introduced as a «gymnopedist» in 1887, shortly before writing his most famous compositions, the Gymnopédies. Later, he also referred to himself as a «phonometrograph» or «phonometrician» (meaning «someone who measures (and writes down) sounds») preferring this designation to that of «musician,» after having been called «a clumsy but subtle technician» in a book on contemporary French composers published in 1911.

In addition to his body of music, Satie also left a remarkable set of writings, having contributed work for a range of publications, from the dadaist 391 to the American Vanity Fair. Although in later life he prided himself on always publishing his work under his own name, in the late nineteenth century he appears to have used pseudonyms such as Virginie Lebeau and François de Paule in some of his published writings.

Satie was a colourful figure in the early 20th century Parisian avant-garde. He was a precursor to later artistic movements such as minimalism, repetitive music and the Theatre of the Absurd.

«Gnossienne» is the name given to several piano pieces by French composer Erik Satie in the late 19th century.
Satie’s coining of the word «gnossienne» was one of the rare occasions when a composer used a new term to indicate a new «type» of composition. Satie had and would use many novel names for his compositions; for example, «ogive» had been the name of an architectural element until Satie used it as the name for a composition, the Ogives Similarly with «vexations», «croquis et agaceries» and so on—but «gnossienne» was a word that did not exist before Satie used it to indicate a composition. «Gnossienne» appears to be derived from the word gnosis; Satie was involved in gnostic sects and movements at the time that he began to compose the Gnossiennes. However, some published versions claim that the word derives from Cretan «knossos» or «gnossus» and link the Gnossiennes to Theseus, Ariadne and the Minotaur myth.

The Gnossiennes were composed by Satie in the decade following the composition of the Trois Sarabandes (1887) and the Trois Gymnopédies (1888). Like these Sarabandes and Gymnopédies, the Gnossiennes are often considered dances. It is not certain that this qualification comes from Satie himself—the sarabande and the Gymnopaedia were at least historically known as dances.

The musical vocabulary of the Gnossiennes is a continuation of that of the Gymnopédies (a development that had started with the 1886 Ogives → Sarabandes → Gymnopédies → Gnossiennes) later leading to more harmonic experimentation in compositions like the Danses Gothiques. These series of compositions are all at the core of Satie’s characteristic 19th century style, and in this sense differ from his early salon compositions (like the 1885 «Waltz» compositions published in 1887), his turn-of-the-century cabaret compositions (like the Je te Veux Waltz), and his post-Schola Cantorum piano solo compositions, starting with the Préludes flasques in 1912.
[from Wikipedia & -YouTube ~ Για περισσότερα / For more info >> Erik Satie ]









Σύντομος Σύνδεσμος

2 σκέψεις σχετικά με το “La flor de Estambul-Το ρόδο της Ανατολής-Gnossienne No.1 (Erik Satie)


Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:


Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s