«Νόμιζα πως ήμουν νεκρός»

Την προσωπική του μαρτυρία έδωσε μιλώντας στον Εξάντα, ο δημοσιογράφος που έχασε την ακοή του, Μανώλης Κυπραίος. Του πέταξαν την κρότου λάμψης ενώ είχε επιδείξει τη δημοσιογραφική του ταυτότητα.

Ανάπηρος έμεινε ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος, ενώ κάλυπτε το ρεπορτάζ. Κι όμως η μόνιμη αναπηρία του δεν προήλθε στο πεδίο των μαχών, σε κάποια χώρα της Μέσης Ανατολής, αλλά από την ωμή βία που του ασκήθηκε, από δυνάμεις της αστυνομίας, στις 15 Ιουνίου.

Πιο συγκεκριμένα, άνδρας των ΜΑΤ εκτόξευσε χειροβομβίδα κρότου λάμψης εναντίον του, σε απόσταση αναπνοής από το κεφάλι του.

Το τραγικό είναι, πως σύμφωνα με τη μαρτυρία του ίδιου στον Εξάντα, είχε δηλώσει τη δημοσιογραφική του ιδιότητα.

Αυτό όμως δεν εμπόδισε την πράξη του αστυνομικού, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να χάσει την ακοή του ο Μ. Κυπραίος και στα δύο αυτιά!

Τη βάναυση συμπεριφορά των ΜΑΤ, καταδίκασε απερίφραστα το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, ενώ η υπόθεση βρίσκεται ήδη στον Εισαγγελέα.

Καλύτερα όμως να δούμε πως περιγράφει ο ίδιος λεπτό προς λεπτό τα γεγονότα.

Η συγκλονιστική μαρτυρία του Μανώλη Κυπραίου στον Εξάντα

«Ήταν κάπου 9 το πρωί στις 15 Ιουνίου, όταν έφτασα με το μετρό στο Σύνταγμα. Αποφάσισα να μη βγω στον κεντρικό χώρο της πλατείας αλλά στην έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας. Βγαίνοντας στο πεζοδρόμιο, είδα στη Βασιλίσσης Σοφίας κάτι που με «πάγωσε».

Ένα σιδερένιο τείχος. Ένα τείχος που όμοιό του είχα δει να στήνουν οι πάνοπλοι ισραηλινοί στρατιώτες απέναντι από τους άοπλους Παλαιστινίους αμάχους.

Αμέσως ένα προαίσθημα ανησυχία και ενδόμυχα ένας φόβος αν θέλεις με κυρίεψε. Αυτοί τη φορά ήταν αποφασισμένοι για όλα είπα μέσα μου.

Αυτό με έκανε να είμαι πιο προσεκτικός και πιο επιφυλακτικός. Ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να ξεσπάσει η «φωτιά».

Οι απλοί έλληνες πολίτες που βρίσκονταν εκεί, ήταν και αυτοί προβληματισμένοι με τους αστυνομικούς «ρόμποκοπ» όπως τους ονόμαζαν κοροϊδευτικά, λόγω των ειδικά ενισχυμένων στολών που φορούσαν.

Η ώρα περνούσε όταν ξαφνικά βρισκόμενος στο τέλος της πλατείας Συντάγματος, άρχισε ομοβροντία χημικών, δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου λάμψης. Μαζική και χωρίς στόχευση. Ο κόσμος πανικόβλητος έτρεχε να κρυφτεί. Και εγώ μαζί τους σε μια γωνιά Μητροπόλεως και Φιλελλήνων.

Με το ένα το κινητό για να μεταδίδω με την άλλη η φωτογραφική μηχανή. Τα λεπτά ατελείωτα και μαζί το κλάμα και η δυσφορία στην αναπνοή. «Θα αντέξεις» έλεγα στον εαυτό μου δίνοντας κουράγιο. Βλέπω μέσα από την στοά του υπουργείου Οικονομικών πίσω από τα ΜΑΤ να βγαίνουν κουκουλοφόροι με καδρόνια στα χέρια. «Πάγωσα».

Αυτό δεν πρέπει να το χάσω είπα.

Μα ξαφνικά μπροστά μου σωριάζεται ένας ηλικιωμένος. Δεν το σκέφτηκα ούτε στιγμή. Μαζί με κάποιους άλλους συμπολίτες μας, τον σηκώσαμε και τον πήγαμε στο πρόχειρο ιατρείο στην πλατεία.

Βλέποντας, θυμήθηκα τα πρόχειρα νοσοκομεία εκστρατείας που είχα δει στο Κόσοβο. Πραγματικά πεδίο μάχης μέσα στην πρωτεύουσα της χώρας μου. Της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Συνέχισα. Αυτή τη φορά τα επεισόδια γίνονταν Φιλελλήνων και Ξενοφώντος. Με μεγαλύτερη ένταση. Χωρίς κουκουλοφόρους. Τα ΜΑΤ έριχναν αδιάκριτα και αναίτια χειροβομβίδες κρότου λάμψης και χημικά. Το ίδιο σκηνικό. Κανένα έλεος σε κανέναν. Τα ΜΑΤ χτυπούσαν με τα κλομπ ό,τι κινιόταν. Μια φρενίτιδα οργής και βίας. Σαν κοπάδι καρχαριών.

Αυτό με έκανε να μπω στις αρχές μιας στοάς επί της Φιλελλήνων, να μεταδίδω και να τραβώ φωτογραφίες από εκεί.

Αυτό ήταν το μοιραίο λάθος μου.

Οπισθοχωρώντας μια ομάδα των ΜΑΤ, ο διμοιρίτης με ρωτάει γιατί τραβάω φωτογραφίες.

Και ξέροντας τη διαδικασία του λέω είμαι δημοσιογράφος και του δείχνω την ταυτότητα της Ενώσεως Συντακτών. Μάταια. Αυτό τον εξόργισε.

Αφού με στόλισε σε «άψογα γαλλικά», με δείχνει με το δάκτυλο σε έναν από την ομάδα του. Κατάλαβα πως κάτι θα γινόταν. Αλλά πίστευα πως το πολύ-πολύ να εισέπραττα καμία «βουρδουλιά».

Όχι. Ο ευτραφής άνδρας των ΜΑΤ σε κλάσματα δευτερολέπτων πετάει μπροστά μου μια χειροβομβίδα κρότου-λάμψης.

Όταν η προβλεπόμενη απόσταση έκρηξης είναι 50 μέτρα, καταλαβαίνετε τι έπαθα όταν η έκρηξη έγινε στους 50 πόντους.

Ένιωσα όλο το σώμα μου να τινάζεται, πέφτω μέσα στην στοά και για δευτερόλεπτα νόμιζα πως ήμουν νεκρός.

Λίγο μετά ένιωσα χέρια να με σηκώνουν και θολά να προσπαθώ να τους δω. Δεν μπορούσα όμως να τους ακούσω.

Ήταν ο Γιώργος, ο Τάκης, η Μαρία, η Κωνσταντίνα, ο Νίκος και ο Πρόδρομος, όπως έμαθα μετά. Ζαλισμένος και λουσμένος με λίτρα νερού, προσπαθούσα να συνέλθω.

«Πρέπει να φύγεις να πας στο νοσοκομείο» μου έλεγαν με νοήματα.

Κατάλαβα πως έπρεπε να το κάνω αμέσως.

Με δυσκολία άρχισα να ανεβαίνω την Φιλελλήνων. Για να κατευθυνθώ προς το Ζάππειο και μετά στον Ευαγγελισμό, πεζός.

Μαζί και δεκάδες άλλοι απλοί πολίτες, κάποιοι από αυτούς με τα παιδιά τους που προσπαθούσαν να διαφύγουν.

Εκεί όμως μας περίμενε μια δεύτερη μεγάλη έκπληξη.

Μια ομάδα δειλών (ας μου επιτραπεί η έκφραση) της «Ομάδας Δέλτα» με μηχανές μας περικυκλώνει, όπως οι Ινδιάνοι τη μονάδα του στρατηγού Κάστερ.

Άρχισαν να μας βρίζουν και να μας χτυπούν. Προσπαθώντας να καλύψω έναν άγουρο έφηβο, ήταν δεν ήταν 15 ετών, δέχθηκα απανωτά χτυπήματα στη μέση και τα πόδια, με τις μηχανές να έρχονται επάνω μας με φόρα και μερικά μέτρα πριν από εμάς οι οδηγοί τους να φρενάρουν απότομα.

Κανονικός τραμπουκισμός και «νόμιμη» βία.

Χωρίς ακοή, χτυπημένος και να σφαδάζω από τους πόνους έφτασα στον «Ευαγγελισμό». Όμως δεν εφημέρευε και έπρεπε να πάω στον «Ερυθρό». Στην κατάσταση που ήμουν, ούτε ένα ασθενοφόρο δεν υπήρχε να με μεταφέρει…

Έφτασα με μεγάλη δυσκολία στον Ερυθρό. Οι γιατροί και το προσωπικό της κλινικής ΩΡΛ και οι παθολόγοι ήταν το λιγότερο άψογοι.

Πέρασα δέκα εφιαλτικές ημέρες προσπαθώντας να σώσουν οι γιατροί την ακοή στο δεξί αυτί, πρωτοστατούντος του καθηγητή κ. Βαθυλάκη. Δυστυχώς όμως η ζημιά ήταν πολύ μεγάλη.

Είχε επέλθει πλήρης κώφωση και στα δύο αυτιά. Είχε καταστραφεί πλήρως το βασικό όργανο ακοής ο κοχλίας και στις δύο πλευρές του κεφαλιού.

Ήμουν κωφός…

Οι αστυνομικοί των ΜΑΤ είχαν κάνει καλά τη δουλειά τους. Άφησαν ανάπηρο έναν πολίτη. Και αυτός ήμουν εγώ.

Ο ευαίσθητος και δημοκράτης υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χ. Παπουτσής δεν καταδέχθηκε ούτε μια συγνώμη να ζητήσει. Ούτε φυσικά ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. κ. Λ. Οικονόμου.

Θα σκέφτηκαν πως ανήκω στις «παράπλευρες απώλειες». Και στα ολιγαρχικά καθεστώτα δεν υπάρχει «συγνώμη» αλλά το:

«καλά να πάθεις».

Νομίζω όμως πως ακόμα το πολίτευμά μας ονομάζεται Δημοκρατία.

Τώρα καλούμαι να ζήσω διαφορετικά. Μια διαφορετική ζωή, χωρίς ακοή, με κατεστραμμένα το μέλλον και τα όνειρά μου από τη μανιακή βία των ΜΑΤ, που ένας Θεός ξέρει τι εντολές είχαν.

Τουλάχιστον πρόλαβα να ακούσω πριν πέσω, το: «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία»…»

Πηγή : Εξάντας

4 σκέψεις σχετικά με το “«Νόμιζα πως ήμουν νεκρός»

  1. Την «μαρτυρία» του Κυπραίου την διάβασα εκείνες τις μέρες.

    Απορώ πως έχουν το θράσος και μιλάνε τώρα για την «βία» κατά των πολιτικών, εννοώντας τα γιουχαρίσματα και τα γιαούρτια, και κάνουν πως αγνοούν τον Κυπραίο, τα ανοιγμένα κεφάλια των αθώων, και τα ασφυξιογόνα στο μετρό.

    Ούτε μια συγγνώμη δεν ψέλισαν στους ανθρώπους

    Και τώρα εκτοξεύουν απειλές και ετοιμάζονται και μαγειρεύουν την αντίδρασή τους απέναντι στην αυθόρμητη έκφραση της αηδίας ενός λαού, που την βαφτίζουν οργανωμένη.

    Οκ λοιπόν, όπου συναντάμε πολιτικούς θα βάζουμε τις φωνές (για να μαζεύονται και άλλοι και να ‘χουμε και ακροατήριο). Αλλά ΔΕΝ θα βρίζουμε.

    Θα τους φωνάζουμε ενθαρρυντικές εκφράσεις τους στυλ:

    -Ρίξε κι άλλο φόρο τιτανο-τεράστιε
    -Γίγα της καταπολέμησης της διαπλοκής
    -Αδάμαντα ηθικής, εσένα θέλουμε
    -Κόψε τους μισθούς και τις συντάξεις και σώσε την πατρίδα
    -Κόψε και σώσε
    -Ψήφα και μη νοιάζεσαι μεγάλε
    -Ζήτω η δημοκρατία σας (αυτό μάλλον είναι αιχμηρό)
    -Τιμωρήστε σκληρά τους αντι-δημοκράτες

    -Είμαστε σίγουροι πως ο νόμος περί ευθύνης δεν ψηφίστηκε για σένα
    -Εϊμαστε σίγουροι πως δεν διόρισες κανέναν
    -Είμαστε σίγουροι ακέραιε για σένα και μόνο
    -Είσαι ο μόνος που δεν αξίζει κανείς να τον φτύσει (θα μπλέξουμε λες;)
    -Είσαι ο μόνος ακέραιος και έντιμος
    -Είσαι ο μόνος που δεν άγγιξες ούτε ευρώ
    -Είσαι ο μόνος που ψηφίζει νόμους κατά συνείδηση
    -Είσαι ο μόνος που εκλέγεσαι με την αξία σου και όχι με ξένες πλάτες

    Κι άλλα τέτοια ενθαρρυντικά, διότι αλλιώς μπορεί να κατηγορηθούμε πως κινδυνεύει η δημοκρατία «μας»

    Θραξ Αναρμόδιος

  2. ΓΙΑΤΊ το έμαθα τώρα; είμαι τόσο πίσω; γιατί δε βούηξε ο τόπος από συναδέλφους του κυρίου Κυπραίου;
    ΓΙΑΤΙ;
    πώς θα μάθουμε στους αστυνομικούς να μη σπουδάζουν για να γίνουν μπάτσοι και γουρούνια;
    αν δε γίνεται με τη λογική, που θα έπρεπε, τότε οι δάσκαλοι στη βία θα είναι οι ίδιοι. όταν φέρονται έτσι, πώς νομίζουν ότι υπηρετούν την ευνομία στην πολιτεία;
    αυτό δεν πρέπει να περάσει έτσι.
    να δικαστεί το κάθαρμα που το έκανε. να μην καλυφθεί από κανέναν, και αυτός, και ο συμβουλάτορας με τον οποίο μίλησε λίγο πριν.
    η μεταμόρφωση των ανθρώπων σε τερατα…

  3. 2 Φλεβαρη 2009.ειχαμε παει στο δημαρχειο σε μια συγκεντρωση για το παρκο Κυπρου και πατησιων.Δεχθηκαμε αναιτια επιθεση με κροτου-λαμψης και γκλομπιες.Αποτελεσμα ηταν εγω να χειρουργηθω στα δυο δαχτυλα των ποδιων(απο τυχη δεν τα εχασα),ενα αλλο παιδι να παθει σοβαρα εγκαυματα στο θωρακα κι ενας δημοσιογραφος του αλτερ να χασει την ακοη του απο το ενα αυτι που ευτχως ομως αποκατασταθηκε.Ειναι πλεον ξεκαθαρο οτι αυτες οι ενεργριες ειναι δολοφονικες.Θυμαμαι οτι πολλα παιδια απο τυχη δεν εχασαν την οραση τους καθως τα σφαιριδια που εκτοξευονταν οταν εσκαγαν οι κροτου,τους πετυχαιναν σε μερη γυρω απο τα ματια.Δε τους νοιαζει αν χαθει ζωη ή αν μεινεις αναπηρος γιατι ξερουν πολυ καλα οτι δε θα τιμωρηθουν.ΔΕ ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ ΟΜΩΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ.ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΥΣ.ΕΙΝΑΙ Η ΣΕΙΡΑ ΣΑ ΤΩΡΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΓΙΑΤΙ Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΠΟΥ ΤΡΩΓΕΤΑΙ ΚΡΥΟ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s