Τα πρόβατα που έγιναν αγριοκάτσικα

Ρίχνω τρελά γέλια από χτες. Ως κακός άνθρωπος που είμαι, απολαμβάνω την πανωλεθρία του συστήματος και το θάνατο του εργατοπατέρα. Και, είτε μας αρέσει είτε όχι, πεθαίνει και η αριστερά. Αλλά ίσως γεννηθεί κάτι καλύτερο.

Είχα κι εγώ τις επιφυλάξεις μου για τους αγανακτισμένους. Μα, αγανακτισμένοι; Έπρεπε να βουλιάξουν στο σκατό για να τους βγει η αγανάκτηση; Και μόνο με την αγανάκτηση μπορούν να λειτουργήσουν; Τέλος πάντων. Με την απολιτίκ συγκέντρωση στο Σύνταγμα, καταλάβαμε πολλά. Κυρίως ότι οι αστοί ξύπνησαν. Το δήλωσαν άλλωστε. Κι όταν δηλώνεις ότι ξύπνησες, παραδέχεσαι ότι μέχρι τώρα κοιμόσουν. Παραδέχεσαι ότι είσαι απ’ αυτούς που φίλησαν κατουρημένες ποδιές για μια εξάμηνη σύμβαση, ότι τους εμπιστευόσουν, ότι έπαιρνες τα ναρκωτικά που σου έδιναν, ότι είχες βουλιάξει στον καναπέ και παρακολουθούσες την προπαγάνδα τους στην τηλεόρασή τους χωρίς να αντιδράς. Προφανώς δεν ήξερες πώς να αντιδράσεις. Και πού να πας. Σε ποιο μαντρί; Είχες μάθει να λειτουργείς ως πρόβατο.

Xτες διαπιστώσαμε ότι τα πρόβατα, κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες, μπορούν να μεταμορφωθούν σε αγριοκάτσικα ελευθέρας βοσκής. Με ένα απλό ξύπνημα. Στην αρχή βέβαια, θα είναι λίγο δύσκολο. Θα χρειαστεί χρόνος και υπομονή μέχρι να προσαρμοστεί το αγουροξυπνημένο πρόβατο στη νέα του ζωή, να μάθει να κινείται ως αγριοκάτσικο, να σκαρφαλώνει στις ραχούλες, να βρίσκει μόνο του την τροφή του χωρίς να έχει ανάγκη το βοσκό που θα του σερβίρει στο πιάτο ό,τι γουστάρει αυτός. Το πρόβατο δεν έχει λύση για όλα αυτά. Αλλά είναι αποφασισμένο να ζήσει την ελευθερία του και θα το παλέψει. Αυτό και μόνο είναι ένα πολύ θετικό σημάδι. Το ξύπνημα του απολιτίκ προβάτου.

Το πρόβατο, όσο πρόβατο κι αν είναι, δε θα μπει σε άλλο μαντρί. Γι’ αυτό και δε γουστάρει την αριστερά. Βλέπει τι γίνεται. Βλέπει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να σωθεί από ένα χώρο που βρίσκεται σε συνεχή κόντρα για το ποια θεωρία είναι καλύτερη. Ψάχνει κάτι άλλο. Και ίσως η ελεύθερη βοσκή, να του ανοίξει τόσο πολύ τα μάτια, που θα το βρει.

Μάταια πέσανε όλοι πάνω του για να το μαντρώσουν. Διάβασα δημοσίευμα που με έκανε να χεστώ στα γέλια. Είχαν μαζευτεί λέει (έστω, εννοεί) κάποιοι ψόφιοι και ήρθαν οι δεητζήδες και τους ξεσήκωσαν: Για την ακρίβεια διάβασα: «Πλέον τα συνδικάτα δίνουν τον τόνο στη μεγάλη κοσμοπλημμύρα οργής της πλατείας Συντάγματος, ενώ το σύνθημα που κυριαρχεί είναι το «Εμπρος Λαέ μη σκύβεις το κεφάλι με τα συνδικάτα, αντίσταση και πάλη»» και γελάω ακόμα.  Μου θύμισε το άθλιο τραγουδάκι του Λοΐζου (έγραψε και τέτοια) που τραγούδησε -ποιος άλλος- ο Νταλάρας και έλεγε «Πάρτο απόφαση βρε Στράτο να γραφτείς στο συνδικάτο» και άλλες τέτοιες πίπες.

Θυμάμαι καλά το «ουου» που άκουσα από την κάτω μεριά της πλατείας και γύρισα να δω τι γίνεται. Ήταν όλο χάρισμα στο αχόρταγο συνδικάτο που πλησίασε με τους γερανούς και το πανό για το οποίο κατασπαταλήθηκαν χιλιόμετρα υφάσματος. Εκεί τους παραδέχτηκα τους αγανακτισμένους. Έριξαν ένα γενναίο φτύσιμο στους συνδικα-ληστές που οργανώνουν συγκεντρώσεις χωρίς αποτέλεσμα. Το φτύσιμο στα κόμματα το είχαν ρίξει προ πολλού. Η Αλέκα το παίζει υπεράνω. Επιμένει ότι αυτές οι συγκεντρώσεις δε θα φέρουν αποτέλεσμα. Ενώ οι πορείες του ΠΑΜΕ έχουν κάνει την κυβέρνηση να χεστεί πάνω της. Το καλό είναι ότι ΚΑΙ οι χρυσαυγίτες δεν τα γουστάρουν αυτά. Στα τσακίδια. Έμειναν κάτι ξέμπαρκοι «πατριώτες» που είναι κι αυτοί πάνω στο ξύπνημα.

Τους παραδέχομαι τελικά τους αγανακτισμένους. Ξέρουν τι ΔΕΝ θέλουν. Δε θέλουν κόμματα και ταμπέλες. Δε θέλουν εργατοπατέρες. Δε θέλουν κοροϊδίες. Δε θέλουν να χτίζονται πολιτικές καριέρες στις πλάτες τους. Ναι ρε. Ξύπνησαν. Και τώρα που ξέρουν τι δε θέλουν, είναι εύκολο να ανακαλύψουν τι θέλουν.

Και τι έγινε μετά; Συνέλευση; Πήραν απόφαση να το συνεχίσουν; Και σήμερα πάλι εκεί; Και κάθε μέρα; Είμαι πολύ αισιόδοξη. Γιατί με τον ίδιο τρόπο, θα βρεθούν και οι λύσεις. Αρκεί να μην ξαναγίνουν πρόβατα.

Katswoman

Advertisements

17 thoughts on “Τα πρόβατα που έγιναν αγριοκάτσικα

  1. Το πιο αισιόδοξο που θα μπορούσα να πω : «Είναι νωρίς για χαρές»..

    Btw πανωλεθρία συστήματος???? Μπααααααααααα

  2. σε πολλα συμφωνω εκτός απο τα αγριοκάτσικα….για την ταπεινη μου γνωμη ηταν αυτο που λεει στιχος γνωστου τραγουδιου :Πανω σε ξοβεργα,σπουργιτι, ειναι η μοιρα του ανθρωπου, με κολλημένα ποδαράκια πεταγματάκια επι τοπου…..:)

  3. «Κι όταν δηλώνεις ότι ξύπνησες, παραδέχεσαι ότι μέχρι τώρα κοιμόσουν. »

    αυτο ακριβως σκεφτομαι απο χθες

  4. διαφωνω καθετα στα οσα γραφεις για τους συνδικαλιστες

    οποιος ειναι συνδικαλιστης δε σημαινει οτι ειναι εργατοπατερας και κατα τη γνωμη οι μεγαλες μαχες εκει δινονται: στους χωρους εργασιας

    θελει ομως κοτσια για να το κανεις αυτο, δηλαδη να συνδικαλιστεις στα σοβαρα και περασεις στη σοβαρη συγκρουση και οι περισσοτεροι δεν τα εχουμε

  5. Θα ήθελα να μου πει η συγγραφέας την άποψή της για την συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα (αυτή που έφαγε βιτριόλι στα μούτρα από τους μπράβους του αφεντικού της, σε περίπτωση που δε γνωρίζεις). Είναι και αυτή πουλημένη κτλ κτλ;

    Επίσης τα Πρωτοβάθμια Σωματεία και τα Σωματεία Βάσης τα έχεις υπόψιν σου, ή είναι και αυτά «λαμόγια»;

  6. Η αναφορά ήταν συγκεκριμένη. Στους εργατοπατέρες της Ελλάδας που είναι μάστιγα.
    Τώρα μου ήρθε κι άλλο. Προσωπικό. Σε εργατική διαφορά που είχα με πρώην εργοδότη μου (τεράστιο λαμόγιο) η δικηγόρος του ήταν η δικηγόρος του εργατικού κέντρου της περιοχής. Κι ο πρόεδρός του, κολλητός του. Τυχαίο; Α ναι. Και η εργασιακή αντιπρόσωπος της ένωσης συντακτών της περιοχής μου, κανόνιζε να μας πουλάει σε καλή τιμή σε εκδότες και καναλάρχες.

  7. Νάντια εδώ έχεις άδικο. Δεν μπορείς να τα βάζεις με ένα κομμάτι αγωνιζομένων, που από τη φάση της αγανάχτησης έχουν περάσει στη φάση της διεκδίκησης μιας άλλης κοινωνίας.
    Καλά τα λέει ο Καλαμούκης.
    http://visinokipos.blogspot.com/2011/05/blog-post_29.html
    Κι αν κάποιοι κατηγορούσαν το ΠΑΜΕ για εργατοπατερισμό, έχουν τελείως λάθος. Γιατί όχι μόνο δεν πρόδωσε την εργατική τάξη μετέχχοντας σε ψευδοδιαλόγους και σε συγχωροχάρτια, αλλα προειδοποίησε πολύ έγκαιρα για το τι έρχεται αι οργάνωσε τη πάλη. Όταν το ΠΑΜΕ μιλούσε για επερχόμενο εργασιακό χειμώνα, κάποιοι άλλοι στήριζαν τους πολιτικούς του «λεφτά υπάρχουν».
    Επίσης το ΠΑΜΕ δεν πήγε στο Σύνταγμα για να καπελώσει κανένα, αλλά για να αντιδράσει άμεσα στις νέες αντιλαϊκές εξαγγελίες. Μάλλον λοιπόν χειροκροτήματα αλληλεγγύης θα ήταν μια πιο φυσιολογική και ακομπλεξάριστη αντίδραση των «αγανακτισμένων» και όχι γιούχα.
    Αλίμονο αν ζυμώνουμε έτσι μια ενότητα των «από κάτω»… Σε κάθε περίπτωση πιστεύω ότι μπορούμε να περπατάμε χώρια και να χτυπάμαι μαζί.
    VENCEREMOS

  8. Και για να το ξεκαθαρίσω, αν και κανονικά, θα έπρεπε όλοι να το ξέρουμε. Οι εργατοπατέρες που χτίζουν πολιτικές καριέρες πάνω στις πλάτες των εργαζομένων προέρχονται από τα δύο κόμματα της εξουσίας. Το ΠΑΜΕ έχει άλλο κόλλημα. Παρελάσεις μοναχικές και διάλυση ησύχως. Ε, και; Ποιος χέστηκε;
    Προσωπικά, θα ήθελα ανάμεσα στους αγανακτισμένους και ΠΑΜΕ και αναρχικούς και όλους (εντάξει, με τους χρυσαυγίτες δε γίνεται χωριό). Οι αγανακτισμένοι έχουν αγανακτήσει κι από τα κόμματα και βέβαια κι από την αριστερά που ακόμα και σήμερα ασχολείται με τα δικά της και τα θεωρητικά της.
    Και επειδή πολλοί από τους αγανακτισμένους το είδαν λίγο σαν πανηγυράκι (χτες μου θύμισε πήραμε-πρωτάθλημα-και-κύπελλο) στο τέλος (στο μεγάλο ζόρι) θα μείνουν αυτοί που ξέρουν τι κάνουν και το έχουν ξανακάνει. Αυτοί που ξημεροβραδιάζονται στο Σύνταγμα. Αυτοί που συμμετέχουν στη συνέλευση. Που δεν είναι και λίγοι.

  9. Μην αψηφάς τους νόμους του Δαρβίνου

    Κακή παράσταση
    για πρώτη φορά
    ………………….
    Τόσα χρόνια τα κατάφερνα
    ασήμωνα και χρύσωνα
    (αυτοσχεδιάζοντας
    στο ίδιο έργο)
    παραλλάζοντας
    όσο χρειάζεται τα λόγια μου
    ώστε ν’ ακολουθεί
    τους νόμους του Δαρβίνου

    Κρυφά σταυρούς μου πρόσθετε
    ο μυστικός στρατός μου
    ώστε να καταστώ
    από ένας ηθοποιός
    μικρός κι ασήμαντος
    αστέρας της πολιτικής
    σε αθηναίους πρώτης γενιάς
    κι εσωτερικούς μετανάστες
    οπαδούς του γνωμικού
    «το μη άμεσα χρήσιμον άχρηστον»

    Πάντα με αναδείκνυαν
    πληρωμένοι γραφιάδες
    μ’ αργομισθίες και μυστικά κονδύλια
    τους εξαγόραζα
    και χάριζα
    στ’ αφεντικά τους –διαφημιστές μου
    δημόσια έργα κι οφειλές,
    προμήθειες μεγάλες

    Τα όπλα μου απλά
    η ατελής του ανθρώπου φύσις :
    ο φόβος του αγνώστου, η θρησκεία,
    η οδός της ήσσονος προσπαθείας
    (κοινώς το βόλεμα).
    η απληστία
    κι άλλα πολλά
    ……………………………………….
    Για να ξεσκίζω στα κρυφά
    τις σάρκες των θυμάτων μου
    μεγάλωσαν οι κυνόδοντες
    (ο νόμος του Δαρβίνου)
    δεν χαμογέλαγα όπως παλιά
    μη τρομάξουν τον λαό,
    κρυβόμουν για πολλά χρόνια.

    Όμως κομμάντος φωτογράφοι
    σε τσιμπούσι σαρκοβόρων
    πίσω από ψηλές μάντρες καστροβίλλας
    μ’ αποθανάτισαν να σπάω
    με τους τεράστιους κυνόδοντες
    το παϊδάκι αθώου αρνιού.

    Φωτογραφίες μου είδαν και λιοντάρια
    που ξεπερνούσαν την εφηβεία τους
    μαζί με τ’ άλλα ζώα , τον λαό
    ότι –τελικά- δεν ήμουν χορτοφάγος
    ελληνιστi vegetarian
    ……………………………………….
    Εκεί που εκφωνούσα
    τον τελευταίο λόγο μου
    άρχισε η γιαουρτο-βροχή
    η προσωπική μου φρουρά
    προσπάθησε μ’ ομπρέλες να με σώσει
    μα ‘σπάσαν οι μπαλένες
    οι πρώτοι – οι πιο κοντοί-
    γλίστρησαν και πέφτοντας
    θάφτηκαν κάτω απ’ την άσπρη λάβα
    με τους ύστατους πομφόλυγες.
    της τελευταίας ανάσας τους.

    Εγώ σαν πιο ψηλός
    άντεξα λίγο ακόμη
    μα η γιαουρτο-βροχή
    έγινε γιαουρτο-καταιγίδα
    και σαν καταλάγιασε
    με σύμπλεγμα του Λαόκοντα
    έμοιαζε το άσπρο επιτύμβιό μου.

    Οι μάνες των αρνιών
    με το γάλα τους εκδικήθηκαν .

    19.10.2009

  10. Ο σύγχρονος ελληναρας (ως νοοτροπία) δεν λεει ποια «ξέρεις ποιος είμαι εγω ρε»

    αλλα εχει γινει πιο κομψός και κρυφορατσιστης και αποκαλεί τους άλλους ως πρόβατα

    που μπορεί και να ειναι η και να μην ειναι ετσι και αλλιώς υπάρχουν όλων των ειδών

    τα ζωα ο καθε ενας μπορεί να διαλέγει το δικό του

  11. Μου αρέσει…
    αν και τελικώς (ένα χρόνο μετά) δε ξέρω τι έγινε η αγανάκτηση
    αν ήταν μια φούσκα τελικώς ή όχι…

  12. Προς Katswoman:

    Συμφωνώ με κάθε γραμμή του κειμένου σου, που περιγράφει γλαφυρά τη σημερινή πραγματικότητα…μόνο που σου ξέφυγε μια «λεπτομέρεια» : το μάυρο πρόβατο που υπάρχει πάντα μέσα σε ένα μαντρί…(που δε γίνεται να μεταμορφωθεί ποτέ αγριοκάτσικο γιατί δεν είναι στην αγνή φύση του …).
    Αν θέλεις μου απαντάς ποιά ειναι η τοποθέτησή σου: για την εξέλιξη της κοινωνίας των εξ-υπνων ατόμων η Άμεση Δικτατορία ή Άμεση Δημοκρατία, ή κάτι άλλο;

    • Μου ξέφυγαν πολλές λεπτομέρειες, ή μάλλον, η χαρά μου για το ότι τα πρόβατα βγήκαν από το μαντρί, με εμπόδισε στο να κάνω σωστές προβλέψεις. Όταν έχεις συνηθίσει τον τρόπο ζωής μέσα στο μαντρί, άμα πας να το σκάσεις -επειδή ενδεχομένως κάποιο μαύρο πρόβατο σου είπε πως είναι καλύτερα εκεί έξω-, δεν μπορείς να το διαχειριστείς. Τα αποτελέσματα αυτής της αποτυχημένης διαχείρισης ζούμε τώρα. Κατά τ’ άλλα, πιστεύω πως πρέπει να συνηθίσουμε την κουλτούρα της αυτοδιαχείρισης. Δηλαδή δύσκολα πράγματα.

  13. Πάλι συμφωνώ μαζί σου, αλλά και αναρωτιέμαι:
    Πότε τα προβεβλημένα ή λαοπρόβλητα (!) συνδικάτα, σωματεία, συνδικαλιστικές οργανώσεις, θα τολμήσουν να πάνε παραπέρα απο απο το «δώσε κανα ευρώ παραπάνω μπάρμπα- αυτό το αίτημα της αυτοδιαχείρισης και της κατάληψης των κρατικών και κοινωφελών επιχειρήσεων, των κοινωνικών δημόσιων υπηρεσιών υγείας καί άλλων …εκμεταλλευτικών οργανισμών τεχνολογίας και ενέργειας, συγκοινωνιών και μεταφορών πετώντας «απο το παράθυρο» τις χρυσοπληρωμένες» διοικήσεις του;
    Ενόψει και της επαναφοράς του lock out και την απαγόρευση των απεργιών δια του Νόμου -του «αποφασίζομεν και δατάζομεν»; Τι άλλο περιμένουν οι εργαζόμενοι και δεν αυτοοργανώνονται, την αλυσίδα με τη μπάλα στο πόδι για να τολμήσουν να το ψελλίσσουν …έστω και να το γράψουν και στα πανό τους έτσι για την τιμή των όπλων!
    Τι περιμένουνπότε θα τους το επιτρέψουν οι μαντράδες; Ή μήπως χρειάζεται να γίνει πρώτα κατάληψη των συνδικαλιστικών οργανώσεων για να σταματήσει η κοροϊδία της εκπροσώπησης τους, κι επιτέλους να αυτοεκπροσωπηθούν απο αυτοδιοικούμενα συνδικάτα αποκομμένα απο το εκάστοτε «κόμμα» και την εκάστοτε πολιτική «συμμαχία» , με ξεκάθαρη ιδεολογία και σαφή προσανατολισμό;
    Γιατί άλλο να λέω στα λόγια οτι φοβάμαι την «κινεζοποίηση» και ταυτόχρονα να μή θίγω και την ιδεολογία του κόμματος που παρήγαγε το «κινέζο»!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s