Χιλή: Σταμάτησαν την απεργία πείνας οι αναρχικοί πολιτικοί κρατούμενοι για τη σκευωρία «υπόθεση βόμβες»

Αναδημοσίευση από Contra Info

Στις 26 Απρίλη 2011 οι σύντροφοι φυλακισμένοι για την «υπόθεση βόμβες» αποφάσισαν να σταματήσουν την απεργία πείνας, που είχε συμπληρώσει ήδη 65 μέρες (από την 21η Φλεβάρη).

Από τη 19η Απρίλη –58η μέρα απεργίας πείνας– οι Χιλιανοί κρατούμενοι είχαν ανακοινώσει ότι εντείνουν και ριζοσπαστικοποιούν τον αγώνα τους με την άρνησή τους να πιουν ισοτονικά ή άλλα υγρά εκτός από νερό. Τότε οι σύντροφοι είχαν ζητήσει την άμεση διαμεσολάβηση του αρχιεπισκόπου του Σαντιάγκο, Ρικάρντο Εσάτι (Ricardo Ezzati), στις φυλακές, καθώς και τη συγκρότηση επιτροπής με αντικείμενο την τροποποίηση του αντιτρομοκρατικού νόμου, δηλώνοντας επίσης πως στις 27 Απρίλη θα προέβαιναν σε στεγνή απεργία (πείνας και δίψας).

Τα αιτήματά τους συνοψίζονται στην αφίσα εβδομάδας δράσεων αλληλεγγύης (14-21 Απρίλη).

Οι ίδιοι δεν έχουν ακόμη κάνει δηλώσεις σχετικά με την απόφασή τους να λήξει η απεργία, οπότε θα περιμένουμε να δούμε τι έχουν να πουν. Ωστόσο, ο αγώνας για την απελευθέρωσή τους συνεχίζεται. Πρέπει να τους στηρίξουμε στην ανάρρωσή τους μετά τη μακρά, εξαντλητική απεργία πείνας, όχι μόνο υλικά, αλλά και ηθικά, όπως κάναμε ως τώρα. Η αλληλεγγύη δε σταματά. Οι δυνάμεις μας είναι μαζί τους.

Ακολουθεί ένα γράμμα της Μόνικας Καμπαλιέρο από το νοσοκομείο ποινικών φυλακών, κατά την 64η μέρα απεργίας πείνας:

«Απλώστε το χέρι στο σύντροφο
κλείστε τη γροθιά στον εχθρό»

Σας γράφω μέσα από ένα απ’ τα πλέον τρομακτικά χιλιανά κέντρα εξόντωσης, το νοσοκομείο ποινικών φυλακών. Είναι αρκετά δύσκολο να περιγράψω τις φρικαλεότητες αυτού του μέρους. Υποτίθεται πως χάριν της φυσικής και ψυχολογικής μου ακεραιότητας οι δεσμοφύλακες απαίτησαν τη νοσηλεία μου σε αυτό το μέρος, διότι κατά τη διάρκεια της «Μεγάλης Εβδομάδας» δεν υπάρχουν γιατροί στο γυναικείο σωφρονιστικό κέντρο.

Με μόνιμη (24ωρη) φρούρησή μου κυριολεκτικά στα πόδια της κλίνης, οι μέρες περνούν υπερβολικά αργά. Βλέπω να διέρχονται φυματικοί, ψυχιατρικά ασθενείς, πολλοί αυτοτραυματισμένοι κ.ά., απ’ όλες τις φυλακές του Σαντιάγκο. Το μίσος κρατά το κεφάλι μου ψηλά. Κανένας δεσμοφύλακας (με λευκή ή με πράσινη στολή) δε θα με λυγίσει ούτε στο ελάχιστο.

Αν και για πολλούς υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούν να εκτιμηθούν… το αντεξουσιαστικό στήθος μου φουσκώνει με περηφάνια και ευγνωμοσύνη για τους αξιοπρεπείς πολεμιστές που δημιουργούν και καταστρέφουν με τις κινήσεις αλληλεγγύης τους, σε πολλές γωνιές του κόσμου.

Παρά τις όλο και περισσότερες αλυσίδες, τους τοίχους και την άγρυπνη παρακολούθηση, ο στόχος δεν έχει αλλάξει: η καταστροφή όλων των μορφών κυριαρχίας!

Χωρίς να είμαι σίγουρη ότι διαβάζετε αυτές τις γραμμές, τ’ αδέλφια που πετάτε ψηλά, πολύ ψηλά, μακριά από κάμερες και στολές… η πτήση σας είναι τροφή για την καρδιά. Μια μεγάλη αγκαλιά σε όλους εκείνους που έχουν αμείωτη δράση στον κόσμο, κι ιδίως στους συντρόφους [της Συνωμοσίας] των Πυρήνων της Φωτιάς, που απέδειξαν ότι η αλληλεγγύη είναι ένα όπλο.

Χθες, σήμερα και για πάντα… ούτε θεός ούτε αφέντης.
Στο δρόμο – κρατούμενοι της «υπόθεσης βόμβες» συλληφθέντες την 14η Αυγούστου 2010, σε απεργία πείνας από τις 21 Φλεβάρη 2011.

Mónika Caballero
Αναρχική πολιτική κρατούμενη
Νοσοκομείο ποινικών φυλακών, Σαντιάσκο1, Χιλή2

1 Λογοπαίγνιο με τις λέξεις Σαντι-άγκο και -άσκο (asco: «αηδία» στα ισπανικά)
2 Στο πρωτότυπο η λέξη είναι γραμμένη $hile

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s