Συνδαιτημόνας του ιρανού πρέσβη ο γκουρού των ελλήνων ακροδεξιών Κώστας Πλεύρης

Φωτογραφία από το δείπνο που παρατέθηκε στην πρεσβεία του Ιράν στις 3 Σεπτεμβρίου 2010 μετά από αντισημητική εκδήλωση. Μαζί με τον Κ. Πλεύρη ιδεολογικό γκουρού της ελληνικής ακροδεξιάς, πρώην γραμματέα του χουντικού ΓΓ Τύπου Γεωργαλά, πρώην καθηγητή της Σχολής Ευελπίδων, και πρώην αρχηγό της τρομοκρατικής συμμορίας «4η Αυγούστου», στο τραπέζι του Ιρανού πρέσβη διακρίνεται και ο Ζαφειρόπουλος, ο πρώην υπαρχηγός της Χρυσής Αυγής και νυν εκδότης ακροδεξιάς φυλλάδας.  Να σημειώσουμε ότι οι ισλαμοφάγοι έλληνες ακροδεξιοί ήταν προσκεκλημένοι ομιλητές της πρεσβείας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.
Λίγες μέρες μετά άρχισαν τα ύποπτα παρακρατικά χτυπήματα κατά των Ιρανών πολιτικών προσφύγων που κάνουν απεργία πείνας στα Προπύλαια. Τυχαίο? Δεν νομίζω….

http://www.scribd.com/doc/40110146/Πρεσβεία-Ιράν-Κώστας-Πλεύρης-Ηλίας-Ζαφειρόπουλος-Πολιτικό-Καφενείο-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

Άλλη μια επίθεση σημειώθηκε σήμερα εναντίον των Ιρανών προσφύγων, απεργών πείνας, που έχουν ράψει τα στόματά τους, ζητώντας άσυλο. Αυτή τη φορά, θύμα ήταν η Ιρανή δημοσιογράφος Μαντάνα Ντανεσνιά, η οποία βρίσκεται στη 18η μέρα απεργίας πείνας.

Γύρω στις 8:30μμ, η Μαντάνα έφυγε από τα Προπύλαια μαζί με το σύζυγό της, προκειμένου να επιστρέψουν στο σπίτι τους στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, να κάνουν μπάνιο και να αλλάξουν ρούχα. Όταν κατέβηκαν από το σπίτι τους, στις 9:30μμ ένας άντρας που είχε φτάσει με μηχανή, καταφέρθηκε εναντίον της Μαντάνα και άρχισε να τη χτυπά. Την χτύπησε στο πρόσωπο, της έσπασε τα γυαλιά και συνέχισε να την χτυπάει στη πλάτη. Η ίδια μαζί με τον άνδρα της ξέφυγαν, όταν μια διερχόμενη γυναίκα άρχισε να φωνάζει, βλέποντας τον ξυλοδαρμό. Το ζευγάρι κατέφθασε τελικά στα Προπύλαια. Εκεί ειδοποιήθηκε κατευθείαν το ασθενοφόρο.

Υπενθυμίζεται ότι το προηγούμενο Σάββατο 30 Οκτωβρίου, σημειώθηκε επίθεση αγνώστων στις σκηνές των απεργών πείνας στα Προπύλαια με εκρηκτικό μηχανισμό, από τον οποίο ένα τμήμα της σκηνής των Ιρανών πήρε φωτιά. Σύμφωνα μάλιστα, με την Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή (ΚΕΕΡΦΑ), παρά το γεγονός ότι κοντά στο σημείο βρισκόταν περιπολικό δεν αντέδρασε, ενώ μετά από λίγη ώρα, έφτασε στο χώρο η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία για να εξετάσει το μηχανισμό.

Για το σημερινό περιστατικό, η ΚΕΕΡΦΑ σημειώνει τα εξής:

Προκαλεί εντύπωση ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις διαδέχονται κυβερνητικές αρνήσεις για την παροχή ασύλου στους Ιρανούς πολιτικούς πρόσφυγες. Είναι γνωστές εξ άλλου οι πιέσεις των φίλων της κυβέρνησης από την Ιρανική πρεσβεία για να κλείσουν τα στόματα των Ιρανών που διαδηλώνουν την οργή τους για τα εγκλήματα, τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις του Ιρανικού καθεστώτος. Φαίνεται ότι κάποιοι κύκλοι επιδιώκουν να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημα των απεργών πείνας που συνεχίζουν αλύγιστοι να διεκδικούν πολιτικό άσυλο παρά την απαράδεκτη στάση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη που επιχειρεί να διασπάσει την πενηνταμελή Επιτροπή Ιρανών Πολιτικών Προσφύγων στην Ελλάδα παρέχοντας σε δύο(!) πολιτικό άσυλο και σε ορισμένους άλλους διετή επικουρική προστασία.

Δεν γνωρίζουμε ποιοι όπλισαν το σύγχρονο Γκοτζαμάνη να επιτεθεί στην Μάντανα. Ένοχη όμως γι’ αυτές τις επιθέσεις είναι η ίδια η κυβέρνηση που στοχοποιεί τους πρόσφυγες. Την ώρα που μιλάει για κατάχρηση στη διεκδίκηση του δικαιώματος στο άσυλο έχει πετσοκόψει τα ποσοστά παροχής ενώ για ανθρώπους που πραγματικά με τη δράση τους κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Ιράν κινδυνεύουν παρέχει ανθρωπιστική επικουρική κάλυψη, κάτι που εξ άλλου δεν ζητούν.

Καλούμε την κυβέρνηση να σταματήσει να παζαρεύει το δικαίωμα στο πολιτικό άσυλο με την ίδια την αντοχή των απεργών πείνας με τα ραμμένα στόματα, με την ίδια την ζωή των Ιρανών προσφύγων.

Καλούμε τα συνδικάτα, τους φοιτητικούς συλλόγους σε μαζική συμμετοχή στην εκδήλωση συμπαράστασης την Πέμπτη 4 Νοέμβρη στις 5μμ στα Προπύλαια.

http://tvxs.gr/node/69671

για την αντιγραφή no_longer_safe

9 σκέψεις σχετικά με το “Συνδαιτημόνας του ιρανού πρέσβη ο γκουρού των ελλήνων ακροδεξιών Κώστας Πλεύρης

  1. και οχι μονο το Ιραν…στενοτατες σχεσεις με ακροδεξιους νεοναζι της Ευρωπης εχει αναπτυξει η Χεζμπολαχ στον Λιβανο…οπως επισης και ενα τμημα της Χαμας στην Παλαιστινη(εαν υπαρχουν οποιεσδηποτε αμφιβολιες υπαρχει πληθωρα ντοκουμεντων…δε…ν το κρυβουν αλλωστε…οσο για τα καθ ημας μια βολτα καντε στο νεοναζιστικο σαιτ του «μαυρου κρινου και θα καταλαβετε…
    http://mavroskrinos.blogspot.com/

  2. H προθυμία του υπουργείου εξωτερικών να ανακατευτεί με τα σκατά, είτε αυτό αφορά την παραβίαση συνθηκών και ανθρώπινων δικαιωμάτων για να ευχαριστηθούν εγκληματικά καθεστώτα, ή την τελείως τυχαία εμπλοκή νεοναζί με γνωστή παρακρατική δράση την ώρα που οι Ιρανοί αγωνιστές δέχονται «μυστριώδεις» επιθέσεις είναι ό,τι πιο χαρακτηριστικό του τρόπου που λειτουργεί το πασόκ και της διακυβέρνησής του. Θα πρεπε να είναι πρώτο θέμα παντού αυτή η ιστορία.

  3. ΠΑΣΟΚ: Η «δημοκρατική» παράταξη που συναγελάζεται με τους νεοναζί. Ίσως επειδή θεωρούν ότι κι ο εθνικοσοσιαλισμός είναι σοσιαλισμός.

  4. ο τύπος δεν είναι απλά γκουρού της ακροδεξιας αλλα και υπαλληλος της ΕΥΠ με κοινοβουλευτικές διασυνδεσεις…
    Πριν 7-8 χρόνια εμφανιζόταν ως συνεργατης του αλλου ΚΥΠατζη, του Μιχαλολιάκου της ΧΑ (την ίδια περίοδο που υπαρχηγος ανελαβε ο Ζαφειρόπουλος) ενω λίγα χρόνια αργότερα εμφανιστηκε και στο πλευρό του Καρατζαφυρερ ως σύμβουλος. Εχει δωσει το παρόν σε πολλες εκδηλώσεις και εγκαίνια φασιστικών συλλόγων πλάι στον Αδωνι Γεωργιαδη, τον Θανούλη, τον Βορίδη και αλλα γνωστά ακροδεξια σκουλήκια του Στόκου… Ο Αδωνις διαφημιζε (με μαυρο εξωφυλλο όμως) το βιβλίο του «Εβραίοι-ολη η αλήθεια» ως ενα πολύ σημαντικό βιβλίο και καλούσε τους τηλεθεατες να καλέσουν στο τηλ. κεντρο για να μάθουν τον τίτλο ενω κατεθεσε και ως μαρτυρας υπερασπισής του στις σχετικές δίκες…

    Το 2001 ο Πλεύρης καταθετει αγωγή εναντίουν του Νίκου Κλειτσίκα, συγγραφεα του βιβλίου «Το ελληνικό φοιτητικό κίνημα και ο αντιδικτατορικός αγώνας στην Ιταλία» (Εκδόσεις «Προσκήνιο», Αγγελος Σιδεράτος, Αθήνα 2000) καθως και κατα του εκδότη…

    Αντιγραφω απο τον Ιο της Ελευθεροτυπίας:

    το δικαστήριο έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή, θεωρώντας ότι σε ένα σημείο το κείμενο του βιβλίου αναφέρει χωρίς πλήρεις αποδείξεις ότι «ο Πλεύρης συμμετείχε σε σειρά προβοκατόρικων ενεργειών, ιδίως στην Αθήνα, με σκοπό τη δημιουργία του απαιτούμενου κλίματος για την προετοιμασία του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 και ότι πήρε προσωπικά μέρος σ’ εκείνη που προκάλεσε ζημιές στα γραφεία της φασιστικής εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος» και σε τυφλές βομβιστικές επιθέσεις στην Αθήνα πριν από το αμερικανοκίνητο πραξικόπημα». Το δικαστήριο δέχτηκε ότι αυτή η πληροφορία, η οποία στηρίζεται στο «Φυλλάδιο Αποχουντοποίησης» που εκδόθηκε από το Σύλλογο Ελλήνων Σπουδαστών Νάπολης Ιταλίας το 1976 «δεν έχει περαιτέρω τεκμηρίωση», συνεπώς δεν διασταυρώθηκε με άλλες πηγές από τον συγγραφέα.

    Η αναφορά αυτή κοστολογήθηκε από το δικαστήριο σε 15.000 ευρώ που πρέπει να καταβληθούν στον θιγέντα από τους δημιουργούς του βιβλίου.

    Αυτή όμως η επιτυχία του ενάγοντα συνοδεύεται από πραγματική καταστροφή, διότι το δικαστήριο απέρριψε όλες τις υπόλοιπες αιτιάσεις του Πλεύρη. Και το σημαντικότερο: περιέγραψε με απόλυτη σαφήνεια τα πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά της δραστηριότητας αυτού του στενού συνεργάτη του Γιώργου Καρατζαφέρη. Εχουμε και λέμε λοιπόν, αντιγράφοντας από το επίσημο κείμενο της απόφασης:

    1. Ο Πλεύρης και ο φασισμός

    «Αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Ο ενάγων φοίτησε στην Πάντειο και συνέχισε τις σπουδές του σε Γαλλικό Ινστιτούτο Κοινωνιολογίας. Το 1960 ίδρυσε τη φασιστική οργάνωση της «4ης Αυγούστου». Εγραψε μια σειρά μονογραφιών και βιβλίων, όπου αναλύει διάφορα πολιτικά θέματα υπό το ιδεολογικό πρίσμα της κοσμοθεωρίας του εθνικισμού».

    2. Ο Πλεύρης και η χούντα

    «Μετά την 21η Απριλίου 1967 διορίστηκε καθηγητής στη Σχολή Γενικής Μορφώσεως του Αρχηγείου Στρατού, όπου φοιτούσαν ανώτεροι αξιωματικοί και των τριών κλάδων, διδάσκοντας κοινωνιολογία και προπαγάνδα. Ακόμα διορίστηκε καθηγητής στις Σχολές Αστυνομίας Πόλεων και Χωροφυλακής, διδάσκοντας δικά του βιβλία. Παράλληλα, μετά την 21η Απριλίου 1967 διορίστηκε σύμβουλος του Αρχηγείου Στρατού. Οντας στενός συνεργάτης του Ι. Λαδά διορίστηκε επί υφυπουργίας του διευθυντής του ιδιαίτερου γραφείου του».

    3. Ο Πλεύρης και η ΚΥΠ

    «Ο ενάγων είχε σχέση με την ΚΥΠ, πράγμα που δεν αρνείται. Δηλώνει δε στην αγωγή του ότι δεν θεωρεί το χαρακτηρισμό του ως πράκτορα της ΚΥΠ, που του αποδίδεται στο βιβλίο, ως δυσφημιστικό. Ασχολήθηκε μάλιστα με τους έλληνες μετανάστες στη Δυτική Ευρώπη προκειμένου να διαπιστωθεί από το τότε καθεστώς η ύπαρξη, η οργάνωση και ο τρόπος δράσης της αντιδικτατορικής δράσης τους στο εξωτερικό. Στο βιβλίο παρατίθεται αυτούσια μια «Αναφορά περί της εν γένει ανθελληνικής δράσεως εις Ιταλίαν», από την οποία προκύπτει ο τρόπος σκέψεως και δράσεως των προσώπων που ενεργούσαν για λογαριασμό τού υπό τις διαταγές του ενάγοντος τμήματος της ΚΥΠ».

    4. Ο Πλεύρης και οι ιταλοί φασίστες

    «Οπως ο ίδιος ο ενάγων αναφέρει στη συνέντευξή του που δημοσιεύτηκε στο ιταλικό εβδομαδιαίο περιοδικό «L’ Europeo» το 1976, στην Ιταλία ταξίδεψε το 1969 και το 1973, είχε δε προσωπικές επαφές με τους Ιταλούς φασίστες Pino Rauti, Giulio Maceratini, Pino Romualdi, Clemente Graziani, Michele Di Bella, Gianna Preda, Caradonna, Servello, Cerullo και άλλους. Οπως ο ίδιος αναφέρει γνώριζε επίσης τον Almirante, με τον οποίο αλληλογραφούσε. Από τη συνέντευξή του αυτή ο ενάγων φαίνεται ότι γνώριζε και μάλιστα πολύ καλά ηγέτες και στελέχη τόσο του ιταλικού νεοφασιστικού κόμματος MSI, τους οποίους αποκαλούσε περιφρονητικά μισίνους, όσο και της φασιστικής οργάνωσης Ordine Nuovo και της Avanguardia Nazionale, τις οποίες θεωρούσε πιο αξιόπιστες και σοβαρές, προφανώς διότι ήταν πιο οργανωμένες και δεν δίσταζαν να δράσουν ώστε να επιτύχουν το σκοπό τους, που ήταν να δημιουργήσουν στην Ιταλία μια χαώδη κατάσταση πολιτικής αναταραχής που θα οδηγούσε στην κατάλυση της δημοκρατίας και στην εγκατάσταση δικτατορικού καθεστώτος με πρότυπο το ελληνικό».

    5. Ο Πλεύρης και η Μαύρη Διεθνής

    «Από την ίδια συνέντευξη προκύπτει ότι ο ενάγων είχε επαφές και γνώριζε καλά όλες τις φασιστικές ομάδες εντός και εκτός της Ευρώπης. Επίσης ήταν μέλος της Μαύρης Διεθνούς, μιας οργάνωσης που αποτελούσε το κάλυμμα του διεθνούς νεοφασισμού, ελεγχόταν από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και διατηρούσε άριστες σχέσεις και οργανωτική διασύνδεση με τις μυστικές υπηρεσίες της Ευρώπης».

    6. Ο Πλεύρης και η φασιστική ΕΣΕΣΙ

    «Στο βιβλίο του πρώτου εναγομένου και του Ιταλού Andrea Speranzoni με τίτλο «Φαινόμενα Τρομοκρατίας» που εκδόθηκε το 2003 από τον εκδοτικό οίκο του δεύτερου εναγομένου, στη σελ. 213 περιλαμβάνεται ολόκληρη η από 3/12/1973 επιστολή του Guerin Serac προς τον S. R. Ferrari. Ο πρώτος ήταν νεοφασίστας διευθυντής της Aginter Presse, πράκτορας της CIA, μέλος της Μαύρης Διεθνούς, και ο δεύτερος νεοφασίστας, που είχε σχέση με διάφορες ιταλικές νεοφασιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις, και ο οποίος σκοτώθηκε στις 18-19 Μαΐου του 1974 από την έκρηξη βόμβας που μετέφερε ο ίδιος στην πόλη Μπρέσια της Ιταλίας. Ο πρώτος συστήνει στον δεύτερο τους εκπροσώπους του «Εθνικού Συνδέσμου Ελλήνων Σπουδαστών Ιταλίας» (ΕΣΕΣΙ) στα διάφορα ιταλικά πανεπιστήμια, καθώς και τον ενάγοντα ως «Κώστα Π.» με τη συμβουλή να μην του σταλεί επιστολή στη Στρατιωτική Σχολή, αλλά σε συγκεκριμένη ταχυδρομική θυρίδα στην Αθήνα. Σημειώνεται ότι ο ΕΣΕΣΙ ήταν μια φασιστική οργάνωση Ελλήνων φοιτητών στην Ιταλία που ιδρύθηκε με σκοπό να ελέγχει το αντιδικτατορικό κίνημα των ελλήνων φοιτητών της Ιταλίας. Σε αυτόν το σύνδεσμο συμμετείχαν και αρκετοί πράκτορες της ΚΥΠ που παρίσταναν τους φοιτητές, καθώς και άτομα σχετιζόμενα με την οργάνωση του ενάγοντα 4η Αυγούστου».

    7. Ο Πλεύρης και η συνωμοσία

    «Σχετικά με τα ταξίδια του στην Ιταλία ο ενάγων αναφέρει στη συνέντευξή του στο περιοδικό «l’ Europeo»: «Να πάω στην Ιταλία; Γιατί; Τι μου χρειάζεται; Μην ξεχνάς πως είμαι καθηγητής στη συνωμοσία: όταν θες κάτι σε μια χώρα, δεν πας σ’ αυτή τη χώρα, αλλά εργάζεσαι απ’ έξω. Οταν βρίσκομαι στη Ρώμη γνωρίζω ότι η αστυνομία με παρακολουθεί και κατά συνέπεια δεν εργάζομαι καλά, δεν αισθάνομαι ήσυχος. Αντιθέτως, όταν βρίσκομαι εδώ εργάζομαι καλά και αισθάνομαι ήσυχος. Ετσι μένω εδώ και βλέπω όποιον θέλω… και ίσως οργανώνω και κάτι μαζί τους». Τα παραπάνω συμπίπτουν με τα όσα είχε καταθέσει ο ενάγων σε προγενέστερη συνέντευξή του στο ιταλικό περιοδικό «Panorama» το 1975».

    8. Ο Πλεύρης και η βία

    «Επιπλέον, ο ενάγων στις παραπάνω συνεντεύξεις εμφανίζεται ενήμερος για τις εκρήξεις βομβών στην Ιταλία, τις οποίες φαίνεται να δικαιολογεί ως μορφή δράσης των φασιστών, υποδεικνύοντας εμμέσως πλην σαφώς ως δράστες μέλη ιταλικών φασιστικών οργανώσεων. Τέλος, στις παραπάνω συνεντεύξεις του ενάγοντα αποτυπώνονται οι απόψεις του ότι «τα έθνη κατακτώνται με τη βία και με μαζικές εξεγέρσεις στην πλατεία» και ότι, όταν πρόκειται για πολιτική δράση, είναι έτοιμος να χύσει αίμα και να περπατήσει πάνω από πτώματα. Από τις συνεντεύξεις αυτές προκύπτει άμεση ιδεολογική, πολιτική και οικονομική συνεργασία του ενάγοντα με τις παραπάνω φασιστικές οργανώσεις της Ιταλίας, οι οποίες ζητούσαν από τον ενάγοντα καθοδήγηση στον τρόπο οργάνωσής τους και δράσης τους. Από τα προσκομιζόμενα από τους εναγομένους αποκόμματα των ιταλικών εφημερίδων προκύπτει ότι κάθε μετακίνηση του ενάγοντα προς την Ιταλία προκαλούσε φόβους για ακραίες ενέργειες σε βάρος της δημοκρατίας».

    9. Ο Πλεύρης και η CIA

    «Το καθεστώς της δικτατορίας στην Ελλάδα μετά την εγκατάστασή του το 1967 σε συνεργασία με τη CIA, η οποία ανησυχούσε για την άνοδο της επιρροής του κομμουνιστικού κόμματος στην Ιταλία παρείχε στις ιταλικές μυστικές υπηρεσίες και στις νεοφασιστικές οργανώσεις που δρούσαν τότε στην Ιταλία, πληροφορίες, εκπαίδευση, υποστήριξη, συνεργασία με πράκτορες της ΚΥΠ και όπλα, με σκοπό την υπονόμευση του δημοκρατικού πολιτεύματος στην Ιταλία και την εγκαθίδρυση δικτατορίας. Ο ενάγων υπήρξε κατά τα προαναφερθέντα έμπιστος των δικτατόρων, έμπειρος συνεργάτης της ΚΥΠ και με διασυνδέσεις με τις ιταλικές μυστικές υπηρεσίες και με τις προαναφερθείσες φασιστικές οργανώσεις της Ιταλίας. Με τη δράση του αυτή προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στα σχέδια της CIA στην Ελλάδα και στην Ιταλία και ενήργησε ουσιαστικά ως πράκτοράς της, ασχέτως της αποδείξεως της αλήθειας ή της αναλήθειας της ιδιότητας αυτής του ενάγοντος με την έννοια του μισθοδοτούμενου πράκτορα της CIA. Εξάλλου κάτι τέτοιο είναι αδύνατο να αποδειχθεί από τους εναγομένους λόγω του απορρήτου της πληροφορίας αυτής».

    10. Ο Πλεύρης και η Ordine Nuovo

    «Σχέσεις του ενάγοντα και της οργάνωσής του «4η Αυγούστου» με την ιταλική φασιστική οργάνωση Ordine Nuovo αποδεικνύονται και από τις τρεις επιστολές με ημερομηνίες 26-2-1968, 11-3-1968 και 9-4-1970 αντίστοιχα που δημοσιεύτηκαν στο από 20/5/1975 φύλλο της εφημερίδας «Απογευματινή». Αποδεικνύεται ότι τα μέλη της οργάνωσης του ενάγοντα γνώριζαν και μάλιστα μεριμνούσαν για την οργάνωση του ταξιδιού ελλήνων και ιταλών νεοφασιστών στην Ελλάδα τον Απρίλη του 1968, προκειμένου να έρθουν σε επαφή πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών της Ιταλίας (SID) και της Ordine Nuovo με την ελληνική ηγεσία και την ΚΥΠ. Επιπλέον η οργάνωση του ενάγοντα γνώριζε για τη δημιουργία από τους νεοφασίστες Ιταλούς στρατοπέδων εκπαίδευσης των μελών τους στην Κέρκυρα υπό τη μορφή «κάμπινγκ». Η άμεση σχέση του ενάγοντα και της οργάνωσης Ordine Nuovo αναφέρεται και στο βιβλίο του Stuart Christie με τίτλο «Στέφανο Ντέλε Κιάιε -Το πορτρέτο ενός μαύρου τρομοκράτη»). Επίσης η σχέση του ενάγοντα με τις ιταλικές τρομοκρατικές φασιστικές οργανώσεις αναφέρεται στο βιβλίο που εξέδωσε ο Σύλλογος Ελλήνων Σπουδαστών Νάπολης Ιταλίας το 1976 με τον τίτλο «Φυλλάδιο Αποχουντοποίησης ΣΣΕΝ», και στο βιβλίο «La Strage di Stato» («Η κρατική ανθρωποθυσία») των Eduardo di Giovanni, Marco Ligini που εκδόθηκε στη Ρώμη το 1970. Στη σελίδα 87 του δεύτερου βιβλίου ειδικότερα αναφέρεται: «Ο τομέας Δ της CIA, που ασχολείται με τα κινήματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στην Ευρώπη, συνεργάζεται ενεργά με την ελληνική ΚΥΠ (…). Τέλος, το πραγματικό επιχειρησιακό μυαλό παραμένει στην Αθήνα στην έδρα της ΚΥΠ, επί της οδού Μπουμπουλίνας, όπου έχει το γραφείο του ο Κωνσταντίνος Πλεύρης». Από τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι όσα αναφέρονται στα ένδικα αποσπάσματα του βιβλίου του πρώτου εναγομένου σχετικά με τις σχέσεις του ενάγοντα και των ιταλικών τρομοκρατικών φασιστικών οργανώσεων ως αληθή δεν συνιστούν συκοφαντική δυσφήμηση σε βάρος του ενάγοντος».»

  5. Τί είπατε; Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου; Και ο φίλος του εχθρού και εχθρός του εχθρού μου τί είναι;

  6. Είναι αλήθεια ότι το ιρανικό θεοκρατικό καθεστώς είναι τυραννικό. Επίσης οι σχέσεις καθεστώτων, κομμάτων και οργανώσεων της Μέσης Ανατολής (είτε με αναφορές στο πολιτικό ισλάμ είτε και όχι) με τις ευρωπαϊκές φασιστικές ιδέες είναι γνωστή (όσο κι αν φαντάζει παράταιρη).

    Η αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας είναι όμως λάθος να οδηγεί σε ανιστόρητες και χοντροκομμένες αναλογίες και εξισώσεις του τύπου Ιράν/Χαμάς/Χεζμπολλάχ = ναζί ή Σαντάμ/Αχμαντινετζάντ = Χίτλερ, προς τις οποίες συχνά κατρακυλά η συζήτηση για τη Μέση Ανατολή στα «δυτικά» ΜΜΕ, με προφανή σκοπό να δαιμονοποιηθούν όσοι ανεξάρτητα από τα κίνητρα τους (ανιδιοτελή ή μη), αντικειμενικά στέκονται εμπόδιο στα σχέδια του ιμπεριαλισμού και της νέας αποικιοκρατίας στην περιοχή.

    Ο φασισμός, ο ναζισμός και το ναζιστικό ολοκαύτωμα είναι ευρωπαϊκές εμπειρίες, που έχουν τη ρίζα τους στον φυλετικό ρατσισμό και την αποικιοκρατία, παιδιά της «επιστημονικής» Ευρώπης» του «Ορθού Λόγου», που εξοικείωσαν τους ευρωπαϊκούς λαούς με την ιδέα ότι υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι λαοί. Οι λαοί της Μέσης Ανατολής δεν έζησαν αυτές τις εμπειρίες, αντίθετα κατά τη διάρκειά τους ήταν κάτω από τον αποικιακό ζυγό της Βρετανίας και της Γαλλίας (αντιπάλων του Άξονα).

    Επίσης, η ίδρυση μιας αποικίας Ευρωπαίων εποίκων στην Παλαιστίνη, την στιγμή μάλιστα που μετά των Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο οι ρατσιστικές θεωρίες είχαν καταρρεύσει και απονομιμοποιηθεί και ο μη-λευκός πληθυσμός της γης άρχισε να ξυπνάει και να ανοίγει το δρόμο προς την αποαποικιοποίηση (βλ. Ινδία), με την επίκληση μάλιστα του ναζιστικού ολοκαυτώματος σαν δικαιολογία, αποτέλεσε μία τραυματική εμπειρία και περιέπλεξε ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

    Δεν ισχυρίζομαι ότι οι σχέσεις κάποιων πολιτικών ρευμάτων της Μέσης Ανατολής με τη ναζιστική Γερμανία (τότε) ή την ευρωπαϊκή αντισημιτική ακροδεξιά (σήμερα) είναι σωστές και χωρίς καμία απαξία, αλλά ότι δεν τα καθιστούν αυτόματα ομόλογες πολιτικές δυνάμεις με τους νεοφασίστες.

    Αν η άρνηση του ναζιστικού ολοκαυτώματος από τον Ντέιβιντ Ίρβινγκ ή τον Πλεύρη είναι ένδειξη φυλετικού μίσους, η χρήση δάνειας ευρωπαϊκής αντισημιτικής «επιχειρηματολογίας» από τμήματα της Χαμάς, της Χεζμπολλάχ ή από τον Αχμαντινετζάντ είναι αποτέλεσμα λανθασμένων επιλογών που οφείλονται στην ιδεολογική και πολιτική ανεπάρκεια των αντίστοιχων πολιτικών ρευμάτων, να αντιπαρατεθούν με την ύπαρξη της σιωνιστικής αποικιοκρατίας σε άλλη βάση. Απόδειξη γι’ αυτό είναι ότι σε αντίθεση με τον Αχμαντινετζάντ, η Χαμάς και η Χαζμπολλάχ από τις αρχές του 21ου αιώνα έχουν κατανοήσει ότι οι σχέσεις με διάφορους περιθωριακούς Ευρωπαίους νεοφασίστες (που είναι συν τοις άλλοις και ισλαμοφοβικοί) τους βλάπτουν αντί να τους ωφελούν και στρέφονται προς τις επαφές με την ευρωπαϊκή αριστερά.

    Θεωρώ ότι η αντίθεσή μας προς το τυραννικό καθεστώς της Τεχεράνης και η αλληλεγγύη μας προς τους Ιρανούς πολιτικούς πρόσφυγες πρέπει να είναι δεδομένες, αλλά οφείλουμε να προσέξουμε να μην αναπαράγουμε άκριτα και με ευκολία υπεραπλουστεύσεις που εξυπηρετούν αυτούς που είναι εξαιρετικά πρόθυμοι να βομβαρδίσουν ολόκληρες χώρες για τα ανθρώπινα δικαιώματα ενώ αρνούνται πεισματικά να δώσουν πολιτικό άσυλο στους κατοίκους τους.

    Σημείωση:
    Δεν κριτικάρω το άρθρο ή τα σχόλια, αλλά αυτές οι καταστάσεις με τους φίλους, τους εχθρούς και τους εχθρούς τους και τους φίλου τους και τι μας είναι εμάς, πάντα με προβλημάτιζαν και είπα να θέσω και μια άλλη διάσταση που είναι υπαρκτή.

    • Επειδή το έχω ξανασυζητήσει, πάντα το είχα απορία, γιατί το να δώσουμε άσυλο στους Ιρανούς πρόσφυγες θεωρείτε αφορμή για να βομβαρδίσει η Αμερική το Ιράν;
      Και για να μην ξεχνάμε την ιστορία, αν δεν ήταν οι Αμερικάνοι, όλα αυτά τα φονταμενταλιστικά σκουλήκια, δεν θα είχαν σηκώσει κεφάλη στη Μέση Ανατολή. Η Αμερική τα προώθησε και τα στήριξε, ως αντίπαλο δέος στον υπαρκτό. Ας θυμηθούμε το Σαντάμ..

      • «…γιατί το να δώσουμε άσυλο στους Ιρανούς πρόσφυγες θεωρείτε αφορμή για να βομβαρδίσει η Αμερική το Ιράν;»
        ———————————————————————————————————————————-

        Μου φαίνεται ότι όσοι το νομίζουν αυτό, θεωρούν πως δεν γίνεται να είσαι και ενάντια στον ιμπεριαλισμό και υπέρ της δημοκρατίας ταυτόχρονα, πράγμα που δεν προκύπτει από πουθενά.

        Υ.Γ.
        Εμένα πάλι μου κάνει εντύπωση που αυτοί που διοργανώνουν κοινά στρατιωτικά γυμνάσια με το Ισραήλ για το πως θα βομβαρδιστεί το Ιράν, δεν θέλουν να δώσουν πολιτικό άσυλο στους Ιρανούς πρόσφυγες. (Φαίνεται ότι μπορείς να είσαι φιλοϊμπεριαλιστής και αντιδημοκράτης ταυτόχρονα!)

        • Τελικά φασκελωκουκούλωστα. Το θέμα είναι απλά να μην πάρουν άσυλο…και για τους μεν και για τους δε. Οπότε καταλήγουμε στην απλή κλασική ξενοφοβία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s