Πώς το σύστημα, με την ευγενική χορηγεία και της Αριστεράς, έχει μετατρέψει έναν δυναμικό καπιταλισμό σε …αόρατο!

του Δημήτρη Λιβιεράτου


 
Σ’ ένα κόσμο που το 2009 είχε πληθυσμό 6.768.167.712 κατοίκους, η Ελλάδα των 11.260.000 κατοίκων αποτελούσε το 0,166% του πλανήτη. Ωστόσο, ο ελληνικός καπιταλισμός κατέχει την 22η θέση στον κόσμο στη λίστα των πιο πλούσιων χωρών.
Ας δούμε πώς εξειδικεύεται αυτό σε μερικά βασικά χαρακτηριστικά του, που αποτελούν τους πυλώνες της δυναμικής του:

1. Μέχρι το 2009 ήταν πρώτος στον παγκόσμιο εμπορικό στόλο. Το 2010 έγινε δεύτερος, κατέχοντας το 14,8% του συνόλου της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας. Ο ελληνικόκτητος εμπορικός στόλος αποτελείται από 2.974 πλοία συνολικής χωρητικότητας 175.540.000 τόνων. Όμως, αν συνυπολογιστεί ότι ελέγχουν και το στόλο άλλων, μικρότερων πλοικτητών, φτάνουμε στο 20% περίπου του παγκόσμιου στόλου! Ο υπό ελληνική σημαία στόλος είναι πέμπτη δύναμη στον κόσμο (αυτό σημαίνει ότι πολλά ελληνόκτητα πλοία ταξιδεύουον με ξένη σημαία – τους συμφέρει καλύτερα) και πρώτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κατέχοντας το 39,7% του συνόλου.

Μέχρι το τέλος του 2009 οι Έλληνες εφοπλιστές (μια συμπαγής ομάδα περίπου 400 πλοιοκτητών) είχαν παραγγείλει τη ναυπήγηση 748 νέων πλοίων, χωρητικότητας 64,9 εκατ. τόνων, κυρίως στα ναυπηγεία της Νότιας Κορέας και της Κίνας.
Οι εγκατεστημένες στην Ελλάδα περίπου 1.300 ναυτικές επιχειρήσεις απασχολούν πάνω από 12.000 υπαλλήλους. Το ξένο συνάλλαγμα από ναυτιλιακές υπηρεσίες το 2009 ήταν 13,552 δισ. ευρώ, έναντι 19,188 δισ. ευρώ το 2008 – η πτώση οφείλεται σε μείωση του όγκου του παγκόσμιου εμπορίου και σε μεγάλη πτώση των τιμών των ναύλων. Το συνάλλαγμα αυτό αντιστοιχεί στο 5,6% του ΑΕΠ!

Οι Έλληνες εφοπλιστές συνήθως αποφεύγουν τη δημοσιότητα – εξάλλου δεν υποχρεούνται καν να δημοσιεύουν ισολογισμούς, ενώ έχουν 57 φοροαπαλλαγές και η συνειοσφορά τους στη φορολογία είναι μικρότερη και από των μεταναστών! Όμως, είναι επιχειρηματικά παρόντος, με εμφανή τη συμμετοχή τους σε τουριστικές εγκαταστάσεις, ναυτικές συγκοινωνίες εσωτερικού και εξωτερικού, αεροπορία, τράπεζες και άλλους τομείς όπου η συμμετοχή τους είναι λιγότερο -ή και καθόλου- γνωστή.
 
2. Έχει ένα δυναμικά αναπτυσσόμενο και επεκτατικό στο εξωτερικό τραπεζικό τομέα: Οι ελληνικές τράπεζες, από τη στιγμή που άνοιξαν τα βόρεια σύνορα το 1989-1990 με τη διάλυση των Ανατολικιών καθεστώτων, προχώρησαν αμέσως «στους δρόμους τους παλιούς», όπως τότε γράφαμε. Αυτή την περίπου εικοσαετία μέχρι σήμερα, η επέκταση των ελληνικών τραπεζών στα Βαλκάνια και τις Ανατολικές χώρες όχι μόνο ήταν καλπάζουσα αλλά μάλλον και πρωτοφανής στην ταχύτητά της. Σήμερα, στα μέσα του 2010, λειτουργούν περίπου 3.500 υποκαταστήματα των ελληνικών τραπεζών σ’ αυτές τις χώρες – χωρίς να λογαριάζουμε και την επέκταση των μεγάλων κυπριακών τραπεζών στις ίδιες περιοχές. Ταχύτατη είναι επίσης η επέκταση των ελληνικών τραπεζών στην Τουρκία τα τελευταία χρόνια. Να σημειώσουμε επίσης ότι στην αρχή αυτής της περιόδου οι ελληνικές τράπεζες αποσύρθηκαν τελείως από τις δυτικές αγορές, πουλώντας τα καταστήματα νπου είχαν σε Ευρώπη και ΗΠΑ, ρίχνοντας το βάρος τους σε πιο παρθένες αγορές.

Τα καθαρά κέρδη των ελληνικών τραπεζών από τα υποκαταστήματά τους στο εξωτερικό ήταν μεγάλα. Για την Εθνική, το 45% του συνόλου των κερδών της οφείλεται στα κέρδη από τα καταστήματά της στην Τουρκία. Για την Alpha Bank ήταν το 24% του συνόλου των κερδών της. Για την EFG Eurobank το …%, για την EGNATIA το 33% και για την Πειραιώς το 41%. Σημειώνουμε ότι στην τραπεζική κρίση βπου ξέσπασε από το 2008 στις ΗΠΑ και την Ευρώπη δεν σημειώθηκε ούτε μία χρεοκοπία ελληνικής τράπεζας – έστω και μικρής. Φυσικά στηρίχτηκαν από το Δημόσιο με 28 δισ. ευρώ και τελευταία με άλλα 10 δισ. ευρώ από το «πακέτο» του Μνημονίου, αλλά στις ΗΠΑ και σε ευρωπαϊκές χώρες είχαμε χρεοκοπίες τραπεζών παρά τη στήριξη του τραπεζικού τομέα.

3. Έχει χιλιάδες επιχειρήσεις με παρουσία στις Βαλκανικές χώρες, την Ανατολική Ευρώπη, τη Ρωσία, την Ουκρανία, την Τουρκία, την Αίγυπτο κ.λπ.
Κανείς δεν ξέρει με ακρίβεια πόσες – ίσως χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις έχουν εγκατασταθεί σ’ αυτές τις χώρες και τις εκμεταλλεύονται, επωφελούμενες από τα χαμηλά μεροκάματα, την απουσία ισχυρών συνδικάτων, την απουσία πλαισίων προστασίας της εργασίας, την απουσία περιβαλλοντικών δεσμεύσεων για την επιχειρηματική δραστηριότητα, τη διαφθορά του πολιτικού συστήματος που ευνοεί την εξαγορά κυβερνητικών αξιωματούχων κ.λπ. κ.λπ. Ανάμεσα σ’ αυτές τις χιλιάδες επιχειρήσεις είναι και πολλές που έκλεισαν τα εργοστάσιά τους στην Ελλάδα και μετεγκαταστάθηκαν σ’ αυτές τις χώρες. Πολλές από αυτές είχαν πάρει στο μεταξύ κρατικές επιδοτήσεις με βάση τον αναπτυξιακό νόμο…

Να σημειώσουμε ότι ένα σημαντικό μέρος αποτελούν 480 ελληνικές επιχειρήσςεις που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία, με εργοστάσια, εμπορικές και παντός άλλου τύπου αντιπροσωπείες, συνεργαζόμενες πολλές φορές με Τούρκους επιχειρηματίες. Το σύνολο των ελληνικών επενδύσεων στην Τουρκία είναι περίπου 6 δισ. δολάρια. Η σημαντικότερη απ’ αυτές ήταν η εξαγορά της τουρκικής τράπεζας FINANS BANK από την Εθνική το 2009 με 4,5 δισ. δολάρια. Ειδικά το 2009, έτος οικονομικής κρίσης για την Ελλάδα, επενδύθηκαν στην Τουρκία από Έλληνες καπιταλιστές 780 εκατ. δολάρια. Για να κάνουμε τις συγκρίσεις, ο τουρκικές επενδύσεις στην Ελλάδα αντιπροσωπεύονται από 10 επιχειρήσεις με συνολική επένδυση 30 εκατ. ευρώ. Και παρ’ όλα αυτά ήταν αρκετό να έρθει πρόσφατα ο Ερνογάν στην Ελλάδα με πολυμελή αντιπροσωπεία Τούρκων επισειρηυματιών για ν’ αρχίσει το κλαψούρισμα όιτι οι Τούρκοι θα «καταλάβουν οικονομικά» την Ελλάδα…
 
Ο ιδιωτικός τομέας
 
Ας μπούμε όμως βαθύτερα στο αρχιπέλαγος του σύγχρονου ελληνικού καπιταλισμού, εξετάζοντας τον ελληνικό ιδιωτικό καπιταλιστικό τομέα.

.    Κατασκευαστικές εταιρείες: Ένας ισχυρός και σύγχρονος καπιταλιστικός κλάδος, που δραστηριοποιείται επίσης με επιτυχία και στο εξωτερικό. Ελληνικές κατασκευαστικές κατασκευάζουν από διυλιστήρια στη Σ. Αραβία, αυτοκινητόδρομους στην Πολωνία, οικιστικά συγκροτήματα στη Ρωσία, κάθε λογής δημόσια και ιδιωτικά έργα σε όλη την έκταση των Βαλκανίων.

.    Ελληνικές πολυεθνικές: Ναι, από την Ελλάδα ενεργούν ή είναι εγκατεστημένες 216 ελληνικές πολυεθνικές! Ο κατάλογος που δίνει η «Ναυτεμπορική» δεν είναι ακόμη ολοκληρωμένος – υπάρχουν και άλλες. Αυτές όλες ενεργούν σε όλο τον κόσμο με έδρα την Ελλάδα. Να σημειώσουμε ότι σ’ αυτές δεν περιλαμβάνονται τραπεζικές και ναυτιλιακές εταιορείες.

.    Υπεράκτιες (off shore) εταιρείες: Υπερχώριες τις αποκαλούν μερικοί και είναι εκατοντάδες. Ένας ολόκληρος ανεξέλεγκτος κόσμος επιχειρήσεων, όπως φάνηκε από τα σκάνδαλα της τελευταίας περιόδου. Δρουν ασύδοτα, με την ανοχή ή και κάλυψη των κυβερνήσεων και του καθεστώτος, προστατεύοντας τομείς της επιχειρηματικής δραστηριότητας από τη φορολόγηση, ξεπλένοντας «βρόμικο» χρήμα από τομείς μαφιόζικης καπιταλιστικής δραστηριότητας (ναρκωτικά, όπλα, trafficing κ.λπ.). Ένας μισθωτός που κάνει μια φορολογική παρατυπία ή ένας μικρομαγαζάτορας που δεν έχει τακτοποιημένα χαρτιά μπορούν να οδηγηθούν στη φυλακή ή στη χρεοκοπία, αλλά για τις αποδεδειγμένα πέραν των νόμων δραστηριότητες των πολυεθνικών υπάρχει ασυλία. 

.    Μερικά χτυπητά παραδείγματα ελληνικών επιχειρήσεων μεγάλης εμβέλειας: Στην Ελλάδα εδρεύει η INTRALOT, δεύτερη εταιρεία στον κόσμο στον τομέα τυχερών παιχνιδιών. Όλα της τα τερματικά και άλλα μηχανήματα, αλλά και το λογισμικό, είναι ελληνικής τεχνολογίας και παράγονται από την INTRACOM των 2.500 εργαζομένων. Η 3Ε COCA COLA είναι η δεύτερη σε κύκλό εργασιών μετά την πρώτη στις ΗΠΑ. Ελληνικής ιδιοκτησίας και με εργαστάσια σε πάνω από 30 χώρες, με πάνω από 30 εταιρεόιες σε χώρες με συνολικό πληθυσμό περίπου 500 εκατ. ανθρώπων. Οι ελληνικές χαλυβουργίες παράγουν πάνω από 2,5 εκατ. τόνους χάλυβα το χρόνο, καλύπτοντας τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς αλλά και εξάγοντας στο εξωτερικό. Αναφέρουμε το συγκρότημα της ΒΙΟΧΑΛΚΟ με 90 εταιρείες σε πολλές χώρες. Η τσιμεντοβιομηχανία ΤΙΤΑΝ βρίσκεται σε πολλές χώρες, μεταξύ αυτών και οι ΗΠΑ, παράγοντας τσιμέντο από 7 εργαστάσια. Αλλά και επιειρήσεις με ισχυρή μετοχική συμμετοχή του Δημοσίου δραστηριοποιούνται σε πολλές χώρες και κατέχουν δεκάδες άλλες επιχειρήσεις. Αναφέρουμε τον ΟΤΕ (κατέχει πολλές εταιρείες τηλεπικοινωνιών – τηλεφωνίας σε όλα τα Βαλκάνια), τα ΕΛΠΕ κ.λπ. Πρέπει να υπογραμμίσουμε τη σημασία του ενεργειακού κλάδου, με την παρουσία της ΔΕΗ, της ΔΕΠΑ, της ΔΕΣΦΑ κ.λπ., αλλά και με τη συμμετοχή σε σημαντικά ενεργειακά δίκτυα πετρελαίου και φυσικού αερίου. 
 
Καπιταλιστική «εποποιία»
 
Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε και με άλλα σοβαρά μεγέθη στη βιομηχανία, το εμπόριο, την τεχνογνωσία, τον τουρισμό κ.λπ. Αλλά όσα αναφέραμε δειγματοληπτικά αρκούν για να δώσουν μια πρώτη εικόνα για το δυναμισμό του ελληνικού καπιταλισμού, ιδιωτικού και δημόσιου. Δεν τα νααφέρουμε προφανώς για να δοξάσουμε τον ελληνικό καπιταλισμό, αλλά για να πούμε ότι η ελληνική εργατική τάξη αλλά ακόμη περισσότερο οι εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα δεν έχουν πάρει ποτέ το μερίδιο που δικαιούνται από την ανάπτυξη του ελληνικού καπιταλισμού. Μέχρι και το 2008 και για 14 συνεχόμενα χρόνια η αύξηση του ελληνικού Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) ήταν από 3 έως 5,6% σε ετήσια βάση. Από τους ταχύτερους και διαρκέστερους ρυθμοιύς ανάπτυξης στον κόσμο. Μια πραγματική εποποιία για τον νελληγνικό καπιταλισμό, μια εποποιία κερδών και επέκτασης. Ωστόσο, οι Έλληνες εργαζόμενοι και οι εργαζόμενοι μετανάστες δεν πήραν παρά ψίχουλσα από αυτή την ανάπτυξη, ενώ η φτώχεια σταθεροποιήθηκε στο 20% και πάνω και ο επίσημος δείκτης της ανεργίας (που κρύβει μεγάλο μέρος της πραγματικής ανεργίας) παρέμεινε κοντά στο 10%.    
Ένας …αόρατος καπιταλισμός
 
Ο ελληνικός καπιταλισμός έχει καταφέρει να είναι σχεδόν …αόρατος. Σαν να μην υπάρχει! Για τα δύο μεγάλα κόμματα και το ΛΑΟΣ εξηγείται γιατί τον καλύπτουν: η …εξαφάνιση του ελληνικού καπιταλισμού βολεύει τη συνέχιση των πολιτικών λιτότητας, τη συνέχιση της άδικης αναδιανομής του πλούτου. Όμως πώς να εξηγήσει κανείς ότι και τα αριστρερά κόμματα διστάζουν να μιλήσουν για τον ελληνικό καπιταλισμό, να αποκαλύψουν τις διαστάσεις του και τη δυναμική του; Τα πάντα συζητιούνται σ’ αυτή τη χώρα, αλλά οι λέξεις ελληνικός καπιταλισμός και πολύ περισσότερο η αποκάλυψη και αποτύπωση της πραγματικότητάς του είναι πράγματα που σπανίως θα συναντήσει κανείς ακόμη και στις δημόσιες τοποθετήσεις της Αριστεράς. Συνήθως μιλάνε με άλλες εκφράσεις, όπως «οι 200 οικογένειες», «η ολιγαρχία», «η πλουτοκρατία» κ.λπ. Μάλιστα, εφευρίσκουν διάφορα επίθετα για να τον χαρακτηρίσουν: καθυστερημένος, εξαρτημένος, μεταπρατικός κ.λπ. είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που έχει εφεύρει η Αριστερά για να …συσκοτίσει την πραγματικότητα ενός από τους πιο δραστήριους, σύγχρονους αλλά και σκληρούς καπιταλισμούς του κόσμου. Με αυτό τον τρόπο, ο ελληνικός καπιταλισμός, εκτός από τις μεγάλες οικονομικές του επιτυχίες, έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα αδιαπέραστο σχεδόν προπέτασμα καπνού που τον καλύπτει. Το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής διανόησης και μάλιστα της Αριστερής έχει αποδεχτεί τη θεωρία της «Ψωροκώσταινας». Με μια τέτοια κακομοίρικη ανατομία του ελληνικού καπιταλισμού, οι κυβερνήσεις και τα κόμματα του κεφαλαίου καταφέρνουν να πείθουν την ελληνική εργατική τάξη και τον ελληνικό λαό ότι δεν πρέπει να έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις από έναν καθυστερημένο και εξαρτημένο καπιταλισμό. Αντί να διεκδικούν απ’ αυτόν δικαιώματα, καλά θα κάνουν να αγωνιστούν εναντίον των ξένων «αφεντικών» του ελληνικού καπιυταλισμού, που δεν τον αφήνουν να προοδεύσει και να ανοίξει τα φτερά του… Όλο αυτό βέβαια επιτρέπει επίσης σε μια αριστερούτσικη ελίτ να συμπαρίσταται ή και να εντάσσεται στην «καλή κοινωνία», διεκδικώντας και κατέχοντας ρόλους στην καλλιτεχνία , τη μουσική, το θέατρο, τη λογοτεχνία και άλλους τομείς και εκδηλώσεις, που φτιασιδώνουν με άλλοθι «προοδευτικότητας» και «ελευθερίας» τον ελληνικό καπιταλισμό. Ποιος διακινδυνεύει αυτά τα προνόμια και τους ρόλους με το να τα βάλει ευθέως με τον ελληνικό καπιταλισμό; Γι’ αυτό, το να κιλάς ευθέως γι’ αυτόν είναι γραφικότητα, είναι tres banal…

Φυσικά, στην προέκταση μιας τέτοιας στάσης έρχεται και η συνεχής αναζήτηση για τη συμμετοχή στη διακυβέρνηση, με προγράμματα «εξυγίανσης» της ελληνικής οικονομίας, η οποία βρίσκεται όχι από το 2008 αλλά …γενικώς σε διαρκή κρίση. Βέβαια ο ελληνικός καπιταλισμός δεν έχει ανοιχτά αυτιά για να ακούσει τέτοιες προτάσεις για συμμετοχή στη διακυβέρνηση. Δεν θέλουν καμιά Αριστερά. Καλό είναι να στέκεται στο περιθώριο, πολλές φορές και σαν μια σεβαστή γραφικότητα. Μόνο σε επικίνδυνες για το καθεστώς στιγμές καλείται να βοηθήσει να ξεπεραστεί η κρίση του. Όπως ήταν η «οικουμενική» κυβέρνηση του 1989, με τη συμμετοχή και των δύο μεγάλων κομμάτων της Αριστεράς. Για λίγο, μέχρι να περάσει η άμεση κρίση, κι ύστερα ξανά από την αρχή.

Τελικά, η σε μεγάλο βαθμό ενσωμάτωση της αριστερής διανόησης, ο κυβερνητισμός στην Αριστερά, η έλλειψη ταξικής προσέγγισης κ.λπ. έχουν ευθεία σχέση με την άρνηση της Αριστεράς να αναγνωρίσει τον αντίπαλό της, τον ελληνικό καπιταλισμό, και να τον στοχοποιήσει χωρίς περιστροφές. Γιατί αν κάνεις κάτι τέτοιο, οι συνέπειες είναι προφανείς: δεν μπορείς να συναγελάζεσαι με την «καλή κοινωνία», δεν μπορείς να είσαι «χρήσιμος» στη «διακυβέρνηση του τόπου», δεν είσαι αξοσέβαστο μέλος του επίσημου πολιτικού συτήματος, δεν έχεις ασυλία από τον ελληνικό καπιταλισμό, τους μηχανισμούς του και τα κόμματά του.
 
Σημείωση: Το κείμενο αυτό συνειδητά δεν ασχολήθηκε με την κρίση του ελληνικού καπιταλισμού. Όχι γιατί αυτή δεν υπάρχει, αλλά γιατί πρέπει πρέπει πρώτα να ξέρουμε τι είναι αυτό που είναι σε κρίση.
 
 
Πηγή: http://aformi.wordpress.com/ , http://www.kokkino.org/ 

το κείμενο τροφή για ιδεολογική αναζήτηση μπήκε με πρωτοβουλία no_longer_safe παρά τις επί μέρους ενστάσεις του με ορισμένα από αυτά που αναγράφονται

35 σκέψεις σχετικά με το “Πώς το σύστημα, με την ευγενική χορηγεία και της Αριστεράς, έχει μετατρέψει έναν δυναμικό καπιταλισμό σε …αόρατο!

  1. Κι έλεγα, δεν θα βρεθεί κανένας «αυτόνομος» (….χμμμ….ας μη πω Τροτσκιστής…αλλά…να….αφού…πως να το κάνουμε…αφού ΕΙΝΑΙ!!) να το βάλει? 😉
    Είναι γνωστή αυτή η άποψη γατούλη, την προωθεί κι ο Μηλιός (πάρε τις «Θέσεις» και θα την βρεις σε όλες τις αποχρώσεις), όμως κατά την δική μου άποψη είναι…τρία πουλάκια κάθονται.

    Υπάρχουν δύο ξεχωριστά θέματα, αν έχεις όρεξη εσύ και χρόνο εγώ για να τα κουβεντιάσουμε:
    Το πρώτο θέμα έχει να κάνει με το αν και κατά πόσο η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική χώρα, όπως ο Λένιν όρισε τον ιμπεριαλισμό (με τα 5 του σημεία κλπ.).
    Ένα δεύτερο σημείο, που για μένα έχει μια σημασία, είναι το κατά πόσο κάποιοι είναι απατεώνες ολκής.

    Θα ξεκινήσω από το δεύτερο και το πρώτο ας το δούμε αργότερα:
    Αν συγκρίνεις τα οικονομικά τα δικά μου με ένα χοντρέμπορα που πουλά…φυστίκια θα δεις ένα τεράστιο χάσμα να μας χωρίζει. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο χοντρέμπορας φυστικιών μπορεί να ανταγωνιστεί την…Eurobank!!
    Έτσι δεν είναι;

    Με την σειρά της λοιπόν η Eurobank δεν (ε ΔΕΝ) μπορεί να συγκριθεί όχι με μια Credit Agricole, όχι με μια DB, όχι με μια HSBC, αλλά ούτε ΚΑΝ με την…Dexia!
    Η Καθημερινή (την εποχή που έγραφε και καμιά αλήθεια, γιατί τώρα είναι τόσο στρατευμένη που οι δημοσιογράφοι θα πρέπει να εμφανίζονται με εξάρτηση, παλάσκες, όπλο, κράνος και να χτυπάνε προσοχή κάθε πρωί στο Παπαχελά…) έγραφε ότι η Dexia (που είναι η ΔΕΥΤΕΡΗ σε μέγεθος τράπεζα του ΒΕΛΓΙΟΥ) έχει ενεργητικό όσο και οι 5 μεγάλες Ελληνικές τράπεζες μαζί!! (Διάβασε όλο το άρθρο εδώ: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_100023_20/11/2005_164238)

    Καταλαβαίνεις τώρα για τι διαφορές μιλάμε αν στο παιχνίδι βάλουμε Γερμανικές, Γαλλικές, Αγγλικές ή….Αμερικάνικες τράπεζες.
    Η λέξη κουτσουλιά είναι ίσως μεγαλύτερη από τα μεγέθη που θέλουμε να εκφράσουμε.

    Ε όταν λοιπόν ο άλλος σου φέρνει σαν παράδειγμα τα…υποκαταστήματα των τραπεζών στην Ρουμανία ή τις…off shore εταιρίες (θα τρελαθώ…άμα είναι έτσι μπροστά απ’ όλους είναι ο…Άγιος Μαυρίκιος, τα νησιά Καϊμάν και η Κύπρος!!!), ε είναι απατεώνας! Τεράστιος απατεώνας!
    Όταν σου λέει για τον τεράστιο εμπορικό στόλο και τις Ελληνικές Τριήρεις που θα κατακτήσουν τον πλανήτη και «ξεχνά» να σου πει ότι ο μισός εμπορικός στόλος της Ελλάδας ήταν….μεταπολεμικό ΔΩΡΟ των ΗΠΑ(!), ε είναι λίγο «ναμηπω»…

    Κοίταξε nolongersafe, ή θα έχεις επαφή με την πραγματικότητα ή θα λες αυτά που λέει ο Μηλιός, ο Λιβιεράτος, το ΣΕΚ και διάφορα άλλα πουλέν της επανάστασης…που για μια περίοδο είχαν γίνει τα εξαπτέρυγα του Σημίτη της…»Ισχυρής Ελλάδας».
    Και τα δύο δεν γίνονται.

    Από εκεί και πέρα δεν νομίζω ότι αμφισβήτησε κανείς ότι υπάρχει καπιταλισμός στην Ελλάδα ε;

    • Επειδή το link δεν παίζει (σκιστήκατε να το διαβάσετε βλέπω…), βάζω το άρθρο αναλυτικά:

      Η «μεγάλη ιδέα» των τραπεζών

      Εξαιρετικα μικρά τα μεγέθη τους, ακόμα και σε σχέση με μικρές ευρωπαϊκές χώρες
      Tου Γιαννη Παπαδογιαννη

      Aπελπιστικά μικρά μέγεθη, ακόμα και σε σύγκριση με μικρές ευρωπαϊκές χώρες όπως η Aυστρία ή η Πορτογαλία, παρουσιάζουν οι εγχώριες «μεγάλες» τράπεζες, παρά την αλματώδη ανάπτυξη των τελευταίων ετών. Oπως προκύπτει από τα οικονομικά μεγέθη, οι μεγάλες ελληνικές τράπεζες είναι πολύ μικρές, ακόμα και για τα δεδομένα της εγχώριας αγοράς, ενώ το μέγεθός τους είναι μελαγχολικά μικρό για να αναπτύξουν με αξιώσεις μια σοβαρή διεθνή παρουσία.

      Για παράδειγμα, το άθροισμα του ενεργητικού της Eθνικής Tράπεζας, της Alpha Bank, της EFG Eurobank και της Tράπεζας Πειραιώς δεν φθάνει το ενεργητικό της Erste Bank (152,7 εκατ. ευρώ), η οποία δεν είναι παρά μια μεγάλη τράπεζα της Aυστρίας. Mιας χώρας με 2 εκατ. λιγότερους κατοίκους από την Eλλάδα και AEΠ περίπου ίσο με το εγχώριο.

      H «K» συγκρίνει σήμερα κάποια βασικά οικονομικά μεγέθη εγχώριων τραπεζών με μεσαίες ευρωπαϊκές, ενώ ασφαλώς δεν γίνεται λόγος σύγκρισης με τις μεγάλες διεθνείς τράπεζες του Hνωμένου Bασιλείου, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Iσπανίας ή της Oλλανδίας. Mόνον ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το ενεργητικό της βρετανικής HSBC φτάνει τα 1,3 τρισ. ευρώ, της γαλλικής BNP Paribas τα 1,25 τρισ. ευρώ, της γερμανικής Deutsche Bank τα 1,2 τρισ. ευρώ, της ολλανδικής ABN AMRO τα 900 δισ. ευρώ κ.ο.κ.

      Μόνο κέρδη

      Oι εγχώριες τράπεζες μόνο σε όρους κερδοφορίας μπορούν να κοιτάξουν κατάματα κάποιες ευρωπαϊκές τράπεζες μεσαίου μεγέθους. Tα υπερκέρδη των τελευταίων ετών λόγω της κατακόρυφης αύξησης των δανείων –αλλά και η προοπτική περαιτέρω αύξησής τους– αποτελούν το ισχυρό χαρτί των ελληνικών τραπεζών και τον κύριο πόλο έλξης των ξένων επενδυτών, οι οποίοι συνεχίζουν με μανία να αγοράζουν ελληνικές τραπεζικές μετοχές. Ωστόσο, η αγοραστική φρενίτιδα των ξένων έχει οδηγήσει τις αποτιμήσεις των τραπεζών σε επίπεδα ιδιαίτερα υψηλά. Oι υπερβολές είναι ολοφάνερες, παρά το γεγονός ότι οι ξένοι επενδυτικοί οίκοι όχι μόνο δεν τις βλέπουν αλλά επιδίδονται σε έναν περίεργο ανταγωνισμό… αισιοδοξίας για το πόσο ψηλότερα μπορούν να φθάσουν οι ελληνικές τραπεζικές μετοχές.

      Για παράδειγμα, η νορβηγική DnB NOR η οποία έχει δεκαπλάσιο ενεργητικό από αυτό της Eθνικής Tράπεζας διαπραγματεύται σήμερα με χρηματιστηριακή αξία ανάλογη της Eθνικής! H δανέζικη Danske με κέρδη 787 εκατ. ευρώ (υπερδιπλάσια της ETE) και ενεργητικό κατά 6 φορές μεγαλύτερο της Eθνικής διαπραγματεύεται σήμερα με κεφαλαιοποίηση 18,4 δισ. ευρώ μόλις κατά 0,5 φορές μεγαλύτερο της ETE (11,5 δισ. ευρώ)! Aξίζει να σημειωθεί ότι η κεφαλαιοποίηση της Eθνικής ξεπερνάει σήμερα αυτή της Erste ή της BCP! Kαι ασφαλώς δεν είναι μόνον η Eθνική. H EFG Eurobank διαπραγματεύεται σήμερα με κεφαλαιοποίηση μεγαλύτερη της Millennium BCP (6,9 δισ. ευρώ) και… συναγωνίζεται όλες τις παραπάνω ευρωπαϊκές τράπεζες. Aνάλογη, με μικρές διαφοροποιήσεις, είναι η συγκριτική εικόνα και για την Alpha Bank, την Eμπορική και την Πειραιώς.

      Oι πέντε μεγάλες τράπεζες της Eλλάδας αντιμετωπίζονται και θεωρούνται από τους περισσότερους ως πανίσχυροι οικονομικοί γίγαντες, ενώ ακόμα και ο υπουργός Oικονομίας και Oικονομικών έχει δηλώσει ότι η κυβέρνηση δεν επιθυμεί την εξαγορά της Eμπορικής από άλλη μεγάλη ελληνική τράπεζα γιατί κάτι τέτοιο θα αποτελούσε κίνδυνο για τον ανταγωνισμό στο τραπεζικό σύστημα.

      Ωστόσο, μια απλή αντιπαραβολή των μεγεθών των μεγάλων εγχώριων τραπεζών με αυτά κάποιων μεσαίου μεγέθους ευρωπαϊκών αποκαλύπτει ότι τα περί Γολιάθ βρίσκονται μόνο στην εγχώρια… φαντασία μας. Στην πραγματικότητα, οι ελληνικές τράπεζες είναι τόσο μικρές που ούτε τον ρόλο Δαυίδ δεν θα μπορούσαν να υποδυθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Aκόμα και η Πορτογαλία, που εμφανίζει μικρότερο AEΠ σε σύγκριση με το ελληνικό, διαθέτει τη Millennium BCP (που έχει ισχυρή παρουσία και στη χώρα μας μέσω της Nova Bank), η οποία διαθέτει ενεργητικό που είναι κατά 50% μεγαλύτερο της «κραταιάς» στην Eλλάδα Eθνικής Tράπεζας.

      Στο Bέλγιο, μια χώρα επίσης 10 εκατ. κατοίκων, η Dexia διαθέτει ενεργητικό ύψους 483 δισ. ευρώ, δηλαδή το άθροισμα του ενεργητικού των πέντε «μεγάλων» εγχώριων τραπεζών (171 εκατ. ευρώ) δεν αποτελεί παρά μόνο το 1/3 της Dexia. Σημειώνεται, η Dexia, όπως και η αυστριακή Erste, είναι δυο τράπεζες με ιδιαίτερα αυξημένη διεθνή παρουσία με έντονο ενδιαφέρον επέκτασης στις χώρες της νοτιοανατολικής Eυρώπης και συχνά – πυκνά οι εγχώριες τράπεζες τις βρίσκουν απέναντί τους στην προσπάθεια εξαγοράς τραπεζών στα Bαλκάνια. Σημειώνεται ότι η Dexia δεν είναι η μεγαλύτερη τράπεζα του Bελγίου.

      Περιορισμένες δυνατότητες

      Tο πολύ μικρό μέγεθος των εγχώριων τραπεζών αποτελεί ένα μεγάλο εμπόδιο για την υλοποίηση της διεθνούς τους στρατηγικής. Oι τραπεζίτες αναγνωρίζουν ότι τα σημερινά μεγέθη και οι κεφαλαιακές δυνατότητες των εγχώριων τραπεζών είναι περιορισμένα και δεν επαρκούν για να υλοποιήσουν το όραμα της κυρίαρχης παρουσίας στην τραπεζική αγορά των χωρών της περιοχής. Tα περιθώρια για αυτόνομη δυναμική διείσδυση είναι πλέον εξαιρετικά περιορισμένα και από εδώ και πέρα θα πρέπει οι εγχώριες τράπεζες είτε να συνενώσουν τις δυνάμεις τους και να αποκτήσουν μεγαλύτερη κεφαλαιακή βάση είτε να αναζητήσουν διεθνείς συμμαχίες.

      • Επειδή το link δεν παίζει (σκιστήκατε να το διαβάσετε βλέπω…),

        ***********************************

        Όχι βρε Αρούρη δεν είναι έτσι τα πράγματα. Το ψάξαμε στο google 🙂

        • Η αλήθεια είναι Μητσάρα ότι έκανα κι άλλο λάθος: Το ενεργητικό των 5 μεγαλύτερων Ελληνικών τραπεζών είναι το…1/3 της Dexia όπως λέει το άρθρο, κι όχι ίσο όπως έγραψα κατά λάθος.

          Μήπως κι εγώ τελικά υποσυνείδητα πιστεύω στον Ελληνικό Ιμπεριαλισμό; 😉

          Πάντως χρόνια σου πολλά. Μέσα στην ανακατωσούρα της επανάστασης και των Σοβιέτ που φτιάχναμε στην Πετρούπολη, δεν πρόλαβα να σου τα πω.

      • Σε ένα προπαγανδιστικό άρθρο υπέρ της συγχώνευσης των ελληνικών τραπεζών, εσύ ανακάλυψες την απόδειξη για την «κουτσουλιά» (ψωροκώσταινα δεν το λέγατε παλιότερα?) της ελλάδας στην παγκόσμια οικονομία. Πράγματι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα «πάσχει» από έλλειψη συγκέντρωσης, το αναγνωρίζουν και τα αφεντικά. Και λοιπόν?
        Στον κατάλογο του Forbes με τις 2000 μεγαλύτερες επιχειρήσεις στον κόσμο (με τι κριτήρια βαριέμαι να το ψάξω, αλλά είμαι σίγουρος ότι αυτά τα κριτήρια θα είναι καπιταλιστικά), το Βέλγιο έχει μόνο τρεις τράπεζες ενώ η Ελλάδα 7 (όπως και γενικώτερα έχει περισσότερο αριθμό επιχειρήσεων από ότι το Βέλγιο). Ριξε μια ματιά σε αυτά τα τέσσερα λινκ και πεσμου από που προκύπτει η «κουτσουλιά»:
        http://www.forbes.com/lists/2009/18/global-09_The-Global-2000-Greece_10Rank.html
        http://www.forbes.com/lists/2009/18/global-09_The-Global-2000-Belgium_10Rank.html
        http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_%28nominal%29
        http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_%28PPP%29_per_capita

        Και τέλος αφού αναγνωρίζεις ότι υπάρχει καπιταλισμός στην ελλάδα, ποιο είναι το καθήκον μας? Να τον ανατρέψουμε ή να τον …αναπτύξουμε?

        • Μα τι λες μωρέ κι εσύ βραδιάτικα;

          Σου λέει ο τύπος ότι ακόμη κι αν ΟΛΕΣ (Ο-Λ-Ε-Σ) οι μεγάλες Ελληνικές τράπεζες ενωθούν θα είναι το 1/3 της ΔΕΥΤΕΡΗΣ τράπεζας του Βελγίου.

          Πες λοιπόν ότι υπερβαίνουμε το «πρόβλημα συγκέντρωσης»: Και πάλι η σούπερ τράπεζά μας θα είναι το 1/3 της Dexia…

  2. Ούτε ο Λιβιεράτος στο συγκεκριμένο κείμενο ούτε εγώ μιλήσαμε για ελληνικό ιμπεριαλισμό.

    Είναι προφανές αγαπητέ αρούρη ότι κυνηγάς χίμαιρες μέσα στην γενικότερη ιδεολογική σύγχυση που διακατέχει τους θιασώτες της πολιτικής της «εθνικής ανεξαρτησίας» .

    Ο ακριβής ορισμός ενός υβριδικού φαινομένου όπως ο κοινωνικο-οικονομικός σχηματισμός του ελληνικού καπιταλισμού που περιέχει στοιχεία τόσο από την πιο προηγμένη βαθμίδα του ιμπεριαλισμού – χωρίς να είναι ή να μπορεί να γίνει – όσο και από την χαμηλή κατηγορία των εξαρτημένων οικονομιών – χωρίς να μπορεί να ταυτιστεί με τις αποικίες – είναι σημαντικός για τον ορθό προσανατολισμό του εργατικού κινήματος.

    Από το 1934 και την 6η ολομέλεια του ΚΚΕ το κομμουνιστικό κίνημα προσανατολίστηκε στην πάλη κατά της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, ερμηνεύωντας τραγικά λάθος την εξαρτησιογόννα δομή του ελληνικού καποταλισμού.
    Βάση αυτής της θεωρίας, που την ενστερνίστηκε το 99% του κινήματος, αποζητούνταν συμμαχίες με τμήματα της ελληνικής αστικής τάξης που υποτίθεται ήθελε να αποτινάξει τον ιμπεριαλιστικό ζυγό.
    Φυσικά τέτοιο πράγμα δεν υπήρξε και ούτε θα υπάρξει ποτέ στον ελληνικό καπιταλισμό.
    Η ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΔΟΜΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΗΣ.

    Συνεπώς ο ελληνικός σταλινισμός όχι μόνο πρόδωσε τα ανεξάρτητα εργατικά συμφέροντα υποτάσσοντας τα σε Βάρκιζες, Λίβανους, Καζέρτες, ΕΔΑ, Ανένδοτο κλπ κλπ, αλλά το έκανε μέσα σε ένα τελείως ουτοπικό και για αυτό αντιδραστικό πλαίσιο.
    Αυτό αρούρη ισχύει για το 99% του κινήματος.
    Τώρα αν εσύ επιμένεις να ασχολήσε με το απειροελάχιστο ποσοστό που ενστερνίζεται την θεωρία του «ελληνικού ιμπεριαλισμού», – και που δεν είναι καν το υπόλοιπο 1% που περισσεύει – το οποίο παίζει από ελάχιστο έως καθόλους ρόλο στο κίνημα, τότε τι να πω.

    Χαράς το κουράγιο σου καλοκαιριάτικα και περί ορέξεως κολοκυθόπιτα όπως λένε….
    Πάντως εμένα στο κίνημα, εχθρός μου δεν είναι ΣΕΚ, το ΝΑΡ και ο …. Μηλιός (ο ποιός?).
    αλλά οι θεωρίες που υποτάσουν το κίνημα στην ηγεμονία των αστων: των ντόπιων ενάντια στους ξένους και της ΕΕ ενάντια στο ΔΝΤ (και καλά…..)

    • Γατούλη ας μην κοροϊδευόμαστε: Πριν η Ελλάδα γίνει σχεδόν προτεκτοράτο με τους ξένους «συμβούλους» να εγκαθίστανται σε όλα τα υπουργεία λύνοντας και δένοντας, πριν φτάσει στο σημείο να χρεοκοπήσει με το πρώτο φτέρνισμα του ιμπεριαλισμού, η «άποψη» περί Ελληνικού ιμπεριαλισμού ήταν αρκετά δημοφιλής στην Ελλάδα.
      Ακόμη και το ΚΚΕ (το «Σταλινικό», το «πουλημένο», το «έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικο») είχε αρχίσει να μιλά για…»Ελληνικό μικροιμπεριαλισμό».

      Ας μην δουλευόμαστε λοιπόν, ήταν μια άποψη που σήμερα μεν έχει λουφάξει όσο μπορεί (δεν γίνεται κι εντελώς γιατί κάποιοι έχουν εκτεθεί πολύ…), αλλά δεν ήταν απλά ο Μηλιός και η παρέα του: Έπαιζε πολύ, ειδικά στον Τροτσκιστικό χώρο και φυσικά δεν είναι και πολύ τυχαία η «ανεκτικότητα» που δείχνεις κι εσύ σε αυτή την άποψη, αντίθετα με την άποψη περί «εξάρτησης» που σου σηκώνει την τρίχα κάγκελο.

      Από εκεί και πέρα κάποιες παρατηρήσεις:
      1. Ο Μηλιός δεν είναι «ο ποιός;». Είναι κάποιος που καλώς ή κακώς βγάζει ένα πολύ γνωστό και για πολλούς έγκυρο περιοδικό, έχει συγκεντρώσει γύρω του ένα κόσμο και παρεμβαίνει και πολιτικά, στηρίζοντας τον ένα ή τον άλλο. Αδρανής δεν είναι και μια επιρροή σε συγκεκριμένους χώρους διανόησης την έχει. Όσο για το ΣΕΚ δεν νομίζω ότι είναι μικρότερη οργάνωση από την δική σου.
      Μην έχεις λοιπόν μία ελιτίστικη στάση «πλειοψηφίας», γιατί ούτε εσένα ούτε εμένα μας παίρνει και ιδιαίτερα να μιλάμε για σοβαρό ρόλο στην Ελληνική κοινωνία.

      2. Αν έχεις διαβάσει το γνωστό βιβλιαράκι του Λένιν θα έχεις δει ότι ο Λένιν δεν θεωρεί εξαρτημένες χώρες μόνο τις αποικίες.
      Θεωρεί και την Πορτογαλία π.χ. (που ΕΙΧΕ αποικίες), θεωρεί το Βέλγιο (που μπροστά του εμείς εκείνη την εποχή ήμασταν πρωτόγονοι…) και γενικότερα θεωρεί πολλές χώρες που μόνο αποικίες δεν τις λες.

      Λέει στον «Ιμπεριαλισμό»:
      «…στον αγώνα των μεγάλων δυνάμεων για οικονομικό και πολιτικό μοίρασμα του κόσμου, δημιουργούν ολόκληρη σειρά από μεταβατικές μορφές εξάρτησης. Χαρακτηριστικές γι αυτή την εποχή δεν είναι μόνο οι δύο βασικές ομάδες χωρών: οι χώρες που κατέχουν αποικίες και οι αποικίες, μα και οι ποικίλες μορφές των εξαρτημένων χωρών που είναι τυπικά ανεξάρτητες, στην πράξη όμως είναι μπλεγμένες στα δίχτυα της χρηματιστικής και διπλωματικής εξάρτησης. »
      Δεν χρειάζεται λοιπόν να μιλήσεις για υβριδικά φαινόμενα και άλλες τέτοιες αλχημείες. Εξάρτηση δεν σημαίνει απαραίτητα υπανάπτυξη, οπότε ο Λιβιεράτος κι εσύ παραβιάζετε ανοιχτές πόρτες.

      3. Από εκεί και πέρα έχετε να απαντήσετε σε ένα ερώτημα:
      ΑΝ ο Ελληνικός καπιταλισμός δεν ήταν αναπτυγμένος έστω και στρεβλά, θα έπρεπε να ζητάμε συμμαχίες με κομμάτια ή εν συνόλω με την αστική τάξη;
      Αν απαντάς θετικά σε αυτό το ερώτημα τότε έχει ένα νόημα να χτυπιέσαι σήμερα, γιατί πολύ απλά ΤΑΥΤΙΖΕΙΣ τις συμμαχίες που θα κάνεις με τον βαθμό ανάπτυξης του καπιταλισμού.
      Εγώ πάλι δεν τις ταυτίζω κι επίσης δεν έχω δει ποτέ τα μ-λ π.χ. να ψάχνουν την προοδευτική αστική τάξη. Το ΚΚΕ(μ-λ) μάλιστα (για το οποίο γνωρίζω περισσότερα) το έχει γράψει επανειλημμένα σε κείμενά του.

      4. Το δικό μου κουράγιο?? Μάλλον ξέχασες ποιός έβαλε το κείμενο με διάθεση να το κάνει «τροφή για ιδεολογική συζήτηση»…

      • από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλα αρούρη…..
        Που τον είδες τον «ελληνικό ιμπεριαλισμό» μέσα στο κατακαλόκαιρο του καύσωνα ρε μπαγάσα?

        Το κείμενο του Λιβιεράτου είναι σαφέστατο:
        η δυναμική του ελληνικού καπιταλισμού σκόπιμα υποκρύπτεται από την ανήμπορη να τον ανατρέψει ελληνική αριστερά.
        Αυτό αντικειμενικά βοηθά την κυβέρνηση στου ΠΑΣΟΚ που εμφανίζει όλα τα δεινά ως ερχόμενα εκ του εξωτερικού για να την βγάλει λάδι η ίδια και τα ντόπια κοράκια της επιχειρηματικής αστικής τάξης.
        Το ΠΑΣΟΚ δεν χρειάζεται πια να κλέψει τα πάλαι ποτέ αντι-ιμπεριαλιστικά συνθήματα της ΚΥΡΙΑΡΧΗΣ σταλινικής αριστεράς.Το έκανε ήδη από το 1981, ευνουχίζοντας ένα αποπροσανατολισμένο εργατικό κίνημα.
        Αρκεί να επικαλεστεί τους «ξένους που μας πιέζουν και τι να κάνουμε» για να εφαρμόσει την πολιτική της.

        Όταν με το καλό τελειώσεις την ενασχόληση σου με τα μιλιούνια των προλετάριων που ακολουθούν την σκέψη του Μηλιού, ας απαντήσεις και συ στην ανάγκη πολιτικής ανεξαρτησίας της εργατικής τάξης πέρα και έξω από τα αστικά ιδεολογήματα.

        Και το άλλο το ερώτημα περί αποικίας και ανάπτυξης του καπιταλισμού δεν το πολυ-κατάλαβα.
        Αν η Ελλάδα ήταν αποικία τι θα κάναμε λες? Ε, δεν είναι…..
        Αν, ήταν? Θα κάναμε ότι θα κάναμε και αν η γιαγιά μου είχε καρούλια…..

        Είναι προφανές ότι είναι άλλα τα άμεσα πολιτικά καθήκοντα σε χώρες με αποικιακό στάτους όπως πχ. η Χώρα των Βάσκων, το Κουρδιστάν κλπ

        Και φυσικά αν διαβάσεις τον Λένιν που τόσο επικαλείσε θα δεις ότι δεν χώριζε τα κράτη στην εποχή του ιμπεριαλισμού σε ΔΥΟ αλλά σε ΤΡΕΙΣ κατηγοριες με την Ελλάδα όπως και όλα τα βαλκάνια τότε στην μεσαία.

        Αυτή ήταν και η πολιτική των πρώτων επαναστατικών χρόνων της Κομιντερν μέχρι που η σταλινική διοίκηση να ανακάλυψει φεουδαρχικά υπολοιπα στην Ελλάδα και να φορέσει φουστανέλα.

        Κατά τα άλλα και για να ξανάρθω στο θέμα που θέτει το άρθρο, είναι ανάγκη να καταδειχτεί στην ζαλισμένη κοινή γνώμη που βομβαρδίζεται με την αστική προπαγάνδα η απλή αλήθεια ότι τελικά «Λεφτά υπάρχουν»
        Τα παρήγαγαν οι εργαζόμενοι με τον ιδρώτα τους και επουδενί δεν πρέπει αυτοί να θυσιαστούν για την καχεξία του ελληνικού καπιταλισμού που υποβαθμίζεται συνεχώς.

        Οι ντόπιοι αστοί είναι αυτοί που απέτυχαν στον ιστορικό τους ρόλο και στο βούλιαγμα τους τραβάνε κάτω όλη την κοινωνία.

        Στα τσακίδια λέω εγώ. Οι εργαζόμενοι να αναλάβουν την ριζική ανασυγκρότηση της παραγωγής σε άλλες βάσεις με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες.

        Κάθε ενδιάμεση θέση, ναι-μεν-αλλά κλπ κλπ, αντικειμενικά βοηθά την ταξική κυριαρχία.

        • Γατούλη δεν υπάρχει λόγος να προκαλείς με μαγκιές του τύπου «από την πόλη έρχομαι» και «αν η γιαγιά μου είχε καρούλια» και τέτοιες παπαριές.
          Αυτά σ’ όποιον τσιμπάει.

          Για τον Ελληνικό ιμπεριαλισμό είπα και σου είπα ότι μέχρι και το ΚΚΕ έχει μιλήσει για «μικροιμπεριαλισμό» αλλά μάλλον το θεωρείς κι αυτό άνευ σημασίας κόμμα. Συγνώμη αλλά δεν φταίω εγώ αν είσαι τόσο απορροφημένος από τις μάζες που έχουν κατακλύσει την οργάνωσή σου και δεν μπορείς να δεις τους άλλους. Δεν μίλησα για «μιλιούνια των προλετάριων» που ακολουθούν το Μηλιό. Αυτά είναι γνωστό ότι ακολουθούν το ΕΕΚ. Είπα πολύ συγκεκριμένα για κύκλους αριστερών διανοούμενων.

          Από εκεί και πέρα απλά να σου θυμίζω ότι η Ελλάδα μέχρι και το 1932 είχε τσιφλίκια. Και το τσιφλίκι είναι φεουδαρχικό απομεινάρι αν θυμάμαι καλά, εκτός κι αν εσείς το θεωρείτε προϊόν του ώριμου καπιταλισμού.

          Ναι, σε ρώτησα τι θα κάνατε.
          Θα σουμαχούσατε με την αστική τάξη;
          Θα βάζατε καρούλια;
          Δεν μου έδωσες να καταλάβω είναι αλήθεια.
          Αν και σ’ αυτό το στυλάκι δεν υπάρχει λόγος να συνεχιστεί η κουβέντα.

          Τι έχει να πει άλλωστε ένας τυχάρπαστος με τον εκπρόσωπο της εργατικής τάξης;

  3. Αυτό που έχει η Ελλάδα είναι καπιταλισμός; Ε τότε γιατί δεν είμαστε Δανία; Επειδή, αν ήμασταν, μια χαρά θα μου άρεσε ο καπιταλισμός ή όποιο άλλο όνομα θα θέλαμε να του δώσουμε. Έχει τελικά τόση σημασία η, σε υψηλό φιλοσοφικό επίπεδο, θεωρητική συζήτηση, για τις ζωές των ανθρώπων, ώστε τα αριστερά μυαλά και οργανώσεις να ερίζουν και να εξαντλούνται σε αυτή, ενώ τους διαφεύγει(;) η ωμή πραγματικότητα; Έχει η Σκανδιναβία Siemens ή πρόκειται για ελληνική ή και νοτιοευρωπαϊκή πρωτοτυπία κάθε βαλκανικής και εξωευρωπαϊκής μπανανίας; Πέρα από την πάλη για δομικές αλλαγές στο σύστημα, δεν θα απαιτήσει επίμονα, κανένας αριστερός διανοούμενος, τώρα να δικαστούν και να δημευθούν οι περιουσίες των Σημίτιδων, Μαντέληδων, Άκηδων, κ.λπ. των υψηλά ιστάμενων που δημιούργησαν μια κάστα υπαλλήλων του ΟΣΕ, που με τους μισθούς των πολλών χιλιάδων ευρώ, έχτισαν το άλλοθι της εκποίησης του; Δεν θα απαιτήσει επίμονα και τώρα η αριστερά να δοθούν πίσω τα κλεμμένα; Δεν θα απαιτήσει να κοπούν οι εξωφρενικοί μισθοί των παρασίτων κομματόσκυλων διορισμένων διευθυντών και υποδιευθυντών υπουργείων, των υψηλόβαθμων κομματόσκυλων στελεχών ΔΕΚΟ, αντί να μου κόβουν εμένα το δώρο από τον ψωρομισθό μου, που περίμενα για να πάω διακοπές; Τώρα που πετσοκόψανε τις συντάξεις των ηλικιωμένων που δούλευαν μια ζωή για τα γεράματα τους, για τη στιγμή της αδυναμίας; Τώρα που ληστεύουν ότι απέμεινε από τη λεηλασία τόσων δεκαετιών των ασφαλιστικών ταμείων, που τα πληρώνουμε με αίμα όλη μας τη ζωή; Πού πουλάνε τη χώρα σαν οικοπεδάκι; Παραείναι περίεργη και μακρά η, επί της ουσίας, σιωπή της αριστεράς στην Ελλάδα, για να είναι αθώα… Όχι πως δεν έχουν νόημα οι αναλύσεις, για την σε βάθος κατανόηση του κόσμου, αλλά σκοπός τους είναι ακριβώς να συμβάλλουν στη λύση των προβλημάτων, όχι απλώς στη θεώρηση τους. Δεν ξέρω αν αυτό το πράγμα λέγεται καπιταλισμός. Ξέρω μερικές άλλες λέξεις που σίγουρα το περιγράφουν απόλυτα και για τις πράξεις αυτές, έχει εδώ και 300 χρόνια προβλέψει το ευρωπαϊκό αστικό δίκαιο: κλοπή, ληστεία, ατιμία, κατάχρηση, εγκλήματα κατά συρροή, εσχάτη προδοσία.
    Υ.Γ. Δείτε και αυτό το σημερινό άρθρο. http://tvxs.gr/news/%CE%AD%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CE%B1%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CF%80%CE%B1%CE%BD/%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AC%CE%BC%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B8%CF%8C%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%8C%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%BD
    Δεν σημαίνει πως συμφωνώ σε όλα και στο πώς τα διατυπώνει. Αν θέλετε ρίξτε και μια ματιά στα ειρωνικά, κατά κανόνα, – ως τώρα που παραπέμπω – σχόλια. Όμως η αλήθεια είναι, πως οι άνθρωποι που δώσανε κυριολεκτικά αίμα, σε πολύ δύσκολες εποχές, για την υπόθεση της αριστεράς, αυτά λένε, με τα πολλά που είδαν τα μάτια τους και νιώσανε στο πετσί τους. Οι σχολιαστές, αντίθετα είναι μάλλον νέοι, προσηλωμένοι στο διάβασμα – καλό αυτό – και στην ιδεολογική καθαρότητα. Χρειάζεται όμως ένα άλμα, από τις σελίδες των βιβλίων, σε αυτό που συμβαίνει γύρω σου, για να το δεις καθαρά.

    • Δεν είναι σχετικά αυτά που λες με το θέμα, όμως να σου πω μια γνώμη:
      Καπιταλισμός είναι και στη Δανία, είναι και στην Τουρκία, είναι και στην Ινδία, είναι και στη Νιγηρία. Δεν είναι μόνο η Δανία και η Σκανδιναβικές χώρες καπιταλισμός και ούτε ζούμε στην πιο υποβαθμισμένη καπιταλιστική χώρα του πλανήτη. Πολύ απέχουμε από αυτό.

      Θα έχεις παρατηρήσει όμως ότι οι ισορροπίες που διαμορφώθηκαν μεταπολεμικά (με τα κράτη πρόνοιας, το Κευνσιανό μοντέλο κλπ.) αλλάζουν με τρομακτική ταχύτητα και αλλάζουν ΚΑΙ σε αυτές τις χώρες που ανέφερες. Ούτε η Δανία, η Γερμανία κλπ. μπορούν να κρατήσουν το κοινωνικό κράτος που έφτιαξαν, πόσο μάλλον η Ελλάδα που η μόνη μορφή κοινωνικού κράτους που άνθισε πραγματικά ήταν το βύσμα.

      Υπάρχει λοιπόν κάποιο συνολικότερο πρόβλημα στο σύστημα που λέγεται καπιταλισμός και είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώσουν την κρίση, με το κοινωνικό κράτος, τους μισθούς, τις δουλειές τους και ίσως κάποια όχι τόσο μακρινή στιγμή και με τις ζωές τους.
      Αυτά δεν είναι βιβλιογραφία, αυτά είναι βγαλμένα μέσα από την ίδια την ιστορία και από την σημερινή πραγματικότητα.

      Η κλοπή, η ληστεία και μια σειρά άλλα αδικήματα είναι γεγονός και δεν νομίζω να έφερε κανείς αντίρρηση στο να διωχθούν. Όμως ούτε οι off shore εταιρίες είναι παράνομες, ούτε οι επιδοτήσεις των επιχειρηματιών για να επενδύσουν στο εξωτερικό, ούτε η μεταφορά των κερδών τους σε Ελβετικές τράπεζες, Κύπρο κλπ. ήταν παράνομη, ούτε οι «επενδύσεις» των ασφαλιστικών ταμείων στον χρηματιστηριακό τζόγο ήταν παράνομες (άσχετα με το αν έγιναν τελικά και κομπίνες).
      Αυτά νομίζεις είναι λίγα;
      500 δις είναι σε φορολογικούς παραδείσους, όταν το χρέος είναι στα 300…

      Το θέμα λοιπόν δεν είναι ποινικό:
      Όσα και να πάρεις από τον Τσοχατζό θα φύγουν από αλλού αν δεν τσακίσεις την νόμιμη κλοπή. Και η νόμιμη κλοπή είναι πολιτικό θέμα, όχι ποινικό.
      Δεν λέω φυσικά σε καμία περίπτωση ότι δεν υπάρχουν ποινικές ευθύνες. Όμως ακόμη κι αυτές να «διερευνηθούν» δεν θα είναι τίποτε παραπάνω από μια στημένη παράσταση, αν την «διερεύνηση» την κάνουν οι συνεργάτες των ληστών κι ελπίζω να καταλαβαίνεις γιατί.

      Από εκεί και πέρα αν πιστεύεις ότι οι κομμουνιστές είναι εγκληματίες όπως λέει το άρθρο στο οποίο παραπέμπεις, τότε αλλού είναι το πρόβλημά σου κι όχι στο αν η αριστερά θα κυνηγήσει τα λαμόγια που τόσα χρόνια έπαιρναν την ψήφο εμπιστοσύνης κάποιων στις εκλογές!

      • Πρέπει κάποια στιγμή να σου στείλω μία δουλειά μου που θα σε ενδιαφέρει νομίζω. Περιέχει πολλά από εκείνα που είχαμε συζητήσει έστω και σε πρωτόλειο επίπεδο. Κυρίως στο «τι είναι μαρξισμός». Θα καταλάβεις κι όλας γιατί απέφυγα να συνεχίσω τη κουβέντα.

        • Πάντα είμαι ανοιχτός σε καινούρια πληροφορία Μητσάρα, πόσο μάλλον το να μάθω επιτέλους τι είναι αυτός ο ρημάδης ο μαρξισμός… 😉
          Το mail μου το έχεις, θα σου δώσω αν θες κι ένα πιο «σίγουρο».

          • Μη περιμένεις να μάθεις από εμένα τι είναι ο μαρξισμός. Ζητήματα Πολιτικής Οικονομίας διαπραγματεύομαι όπου υπάρχει αναφορά και για την εγκατάλειψη του κεϋνσιανισμού.

    • @ κ.κ.
      1. το σκάνδαλο της Siemens είναι διεθνές και μάλιστα ξεκίνησε από μια σκανδιναβική χώρα όπως η Νορβηγία της οποίας ο αρχηγός ΓΕΣ λαδώνονταν από την εταιρία αυτη για να αγοράζει ο νορβηγικός στρατός τα προϊόντα της.

      2. η Ελλάδα έχει τον καπιταλισμό που μπορεί να έχει από το 1829 και μετά. Η Δανία έχει άλλα χαρακτηριστικά. Αν σου αρέσει η Δανία, ρώτα και το δανέζικο εργατικξό κίνημα που κάνει την μια γενικήγ απεργία μετά την άλλη καθώς και αυτή η χώρα όπως όλες βυθίζεται στην κρίση που είναι παγκόσμια και δεν εξαντλείται στην Βατοπεδινή εκδοχή της Ελλάδας.

  4. Αντί να τσακώνεστε για το ποιος είναι εξαρτημένος, δε μας λέτε και ποιος στην εποχή της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης είναι ανεξάρτητος που ένα γεγονός (οικονομικό, πολιτικό, φυσική καταστροφή) στη μια γωνιά του πλανήτη επηρεάζει τα χρηματιστήρια στις μητροπόλεις του καπιταλισμού;
    Ή που οι καταρρεύσεις μερικών τραπεζών σ εμια χώρα συμπαρασύρουν δεκάδες άλλες σε άλλες αναπτυγμένες χώρες;
    Η ατμομηχανή της παγκόσμιας οικονομίας , οι ΗΠΑ, έχουμε συνειδητοποιήσει τι εξωτερικό χρέος έχει απέναντι στην πρώην μαοϊκή Κίνα;
    Θέλω να πω μήπως αντί να μιλάμε ακόμα για εξαρτήσεις, να αρχίσουμε να μιλάμε για αλληλο-εξαρτήσεις;

    • Ουσιαστικά κι εσύ με την «εξάρτηση» τα βάζεις Eddie, απλά το λες πιο…εύσχημα.

      Με μία έννοια λοιπόν όλοι αλληλοεξαρτημένοι είμαστε:
      Και ο παλιός αφέντης εξαρτιόταν ως ένα βαθμό από το δούλο του. Αν ήταν μάλιστα και καλός (πολυπράγμων) ο δούλος, έτσι και τον έχανε μπορεί να αναστατωνόταν και ολόκληρη η ζωή του…για κάποιο διάστημα. Δεν ξέρω, ίσως λοιπόν κι εκεί θα έπρεπε να μιλάμε γι αλληλεξάρτηση παρακάμπτωντας την βασική σχέση εξουσίας που έκανε το αφεντικό να έχει δυνατότητες ζωής και θανάτου πάνω στους δούλους του, να ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ δηλαδή η ζωή τους από τις διαθέσεις του.

      Με λογοπαίγνια και νεολογισμούς δεν λύνονται αυτά τα ζητήματα: Όλοι ξέρουμε ελπίζω ότι αν είχαν καταρρεύσει τα στεγαστικά δάνεια στην Ελλάδα δύσκολα θα κινδύνευαν με χρεοκοπία οι ΗΠΑ. Ακόμη πιο δύσκολα μπορούμε να τους πάμε το…ΔΝΤ και να διορίζουμε Έλληνες συμβούλους στα υπουργεία τους επειδή το χρέος των ΗΠΑ είναι λίγο μεγάλο…

  5. Θα το πω πιο απλά. Αν σε βιάζει ο πατέρας σου, τότε αρκεί να καταγγείλουμε τον αστικό θεσμό της οικογένειας που αναπαράγει τις εξουσιαστικές σχέσεις; H αποκλειστική αναφορά στο γενικό και αφηρημένο, επομένως σχετικά ακίνδυνο, και όχι παράλληλα και στο προσωπικό συγκεκριμένο, δηλαδή αυτό που έχει συγκεκριμένο φορέα – υποκείμενο, είναι ύποπτη.
    «Κάθε φορά που λαμβάνετε αποφάσεις τακτικής πρέπει να θέτετε στον εαυτό σας την ερώτηση: ποιον προσπαθώ να βοηθήσω; Μήπως επιδιώκετε να τα έχετε καλά με τον εαυτό σας; Ή προσπαθείτε να βοηθήσετε κάποιους ανθρώπους, να κάνετε κάτι γι’ αυτούς;» Νόαμ Τσόμσκι
    Εδώ περισσότερα http://eydapftaneipia.wordpress.com/2010/08/02/2-%CE%B1%CF%85%CE%B3-2/

    • Γενική κι αφηρημένη σου φαίνεται όλη αυτή η νομοθεσία που «απελευθερώνει», «ενισχύει την ανταγωνιστικότητα», «προωθεί τις επενδύσεις», νομιμοποιεί την φοροδιαφυγή κλπ.;
      Εμένα πάλι μου φαίνεται πολύ συγκεκριμένη.

      Όπως πολύ συγκεκριμένη μου φαίνεται η πίεση για απολύσεις στο δημόσιο που βάζει ο Σκάι τις τελευταίες μέρες, προκειμένου να σταματήσουν λέει οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα!!! Πρέπει λέει το δημόσιο να αναπτύξει πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και πως θα το αναπτύξει άμα πληρώνει τόσους υπαλλήλους!

      Ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή λέει
      «Απολύστε τους δημόσιους υπαλλήλους για να εξοικονομήσετε λεφτά που θα τα δώσετε στους ιδιώτες για να μην…απολύσουν τους δικούς τους υπαλλήλους.»!!!!
      Ωμός εκβιασμός με τους εργαζόμενους να καλούνται σε αλληλοσφαγή για μια θέση στον ήλιο!

      Αυτούς υπάρχει κανένας νόμος να τους βάλει μέσα για εκβιασμό αλήθεια;

      • Yποθέτω ότι ο φίλος μιλάει για την τάση της αριστεράς όπως λέει και το άρθρο να μιλάει γενικά και αόριστα για κακούς καπιταλιστές και πλουτοκρατία χωρίς συγκεκριμένες αναφορές σε μηχανισμούς και πρόσωπα υπευθυνα για το χάλι μας, όπως και για την τάση ως άλλοι χριστιανοί που περιμένουν την δευτέρα παρουσία, να περιμένουμε την επανάσταση για βελτίωση των συνθηκών ζωής μας…

  6. Επειδή το link δεν παίζει (σκιστήκατε να το διαβάσετε βλέπω…), βάζω το άρθρο αναλυτικά
    ———————————————————–
    Μην το λες, το διάβασα ούουουλο! Τι κερδίζω? 😉

        • Εγώ αρώτηξα και απάντηση δεν πήρα: τον ελληνικό καπιταλισμό να τον ανατρέψουμε ή να τον αναπτύξουμε? Γιατί οι θεωρίες έχουν και ένα δια ταύτα, γι’ αυτό ασχολούμαστε με αυτές.

          oldboy μην περιμένεις «δράση», τώρα στο κατακαλόκαιρο. Χρειάζεται και λίγη ξεκούραση. Εξάλλου με άδειες κερκίδες θα «παίξουμε»? Δεν λέει…
          Από σεπτέμβρη τα σπουδαία 🙂

          • τον Σεπτέμβρη, που …. θα βγει όλη η δουλειά της προετοιμασίας

            ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ
            για ανεξάρτητη ταξική συγκεντρωση και ανεξάρτητη πορεία στη ΔΕΘ

            Εργατικό Eπαναστατικό Kόμμα

            Στον ταξικό πόλεμο των καπιταλιστών
            απαντάμε με ταξικό πόλεμο των εργατών

            Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα, καλεί τους εργαζόμενους και την νεολαία σε μαζική ανεξάρτητη κινητοποίηση ενάντια στην επίσκεψη-ομιλία του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου στα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Ο πρωθυπουργός της τρόικας και του ΔΝΤ και το σύστημα που εκπροσωπούν, έχουν κηρύξει ταξικό πόλεμο ενάντια στην εργατική τάξη και το λαό. Κλέβουν τον 13ο και 14ο μισθό από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Με νόμο επιβάλουν μηδενικές αυξήσεις στους εργαζόμενους, ενώ ο πληθωρισμός καλπάζει. Επιβάλουν φορομπηχτική πολιτική. Απελευθερώνουν τις απολύσεις και περικόπτουν τις αποζημιώσεις. Μετατρέπουν την γενιά των 700 ευρώ σε γενιά των 500 ευρώ, αυξάνοντας την ελαστική εργασία. Καταργούν τα ασφαλιστικά δικαιώματα επιβάλλοντας την δουλειά μέχρι τα βαθειά γεράματα και μετατρέπουν την σύνταξη σε επίδομα βοήθειας. Όλα αυτά για να πληρώνουν τους διεθνείς τοκογλύφους και να αντιμετωπίσουν την χρεοκοπία του καπιταλισμού.
            H χρεοκοπία του καπιταλισμού και του καθεστώτος τους δεν μπορεί να λυθεί από εκείνους που την δημιούργησαν βάζοντας τους εργάτες να πληρώσουν για αυτήν. Την λύση θα την δώσει η εργατική τάξη με αποφασιστική δράση ενάντια στο σύστημα και τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα από τα στηρίγματα του κεφαλαίου και του αστικού κράτους και εκείνους που αρνούνται την πάλη για την ανατροπή.
            • Την ΓΣΕΕ που αφού μαζί με την ΑΔΕΔΥ δεν πάλεψε για μια πραγματική απεργιακή δράση ενάντια στα μέτρα. Αντίθετα έκαναν ότι μπορούσαν για να εκτονώσουν το κίνημα. Τελικά η ΓΣΕΕ υπόγραψε την προδοτική τριετή εθνική σύμβαση, με μηδενικές αυξήσεις κάνοντας την βρώμικη δουλειά της κυβέρνησης
            • Το σταλινικό ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ που αδιαφορεί ή υπονομεύει για κάθε πραγματικό κοινωνικό αγώνα. Ό,τι δεν ελέγχεται από την σταλινική ηγεσία αντιμετωπίζεται ως εχθρικό. Κάθε κινητοποίηση, σε κάθε περίπτωση, προσπαθούν να την μετατρέψουν σε κομματική επιρροή και σε ψήφους
            • Το ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και όλες εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις που θέλουν να μετατραπούν σε καλούς συμβουλάτορες για την αντιμετώπιση της χρεοκοπίας στα πλαίσια του συστήματος.
            Είναι αναγκαίο όσο ποτέ ένα κοινό αγωνιστικό μέτωπο όλων των μαχόμενων δυνάμεων του εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος, ανεξάρτητο από το κράτος και την γραφειοκρατία για να διαμορφωθεί ένα σχέδιο δράσης για την αποτίναξη του Μνημόνιου και της τυραννίας της τρόικας ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ και όλων των ντόπιων στηριγμάτων τους, για διέξοδο από την κρίση με την ανατροπή του καπιταλισμού και των κυβερνήσεών του.

            Η διαδήλωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ, πρέπει να είναι μια απάντηση στην κυβέρνηση και στους γραφειοκράτες: ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ και ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ ΠΟΡΕΙΑ.
            • Ενιαίο εργατικό μέτωπο μάχης για την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ
            • Την χρεοκοπία να πληρώσουν οι κεφαλαιοκράτες – Όλη η εξουσία στους εργάτες.

            Aθήνα 28/07/2010
            http://www.eek.gr/default.asp?pid=6&id=1167

  7. Εγώ να τον αναπτύξω προσπαθώ ωρέ Ίσκρα αλλά με κρατάτε εσείς.

    Επειδή όμως δεν έχω καταλάβει την σκέψη σας: Μας λέτε ότι ο καπιταλισμός στην Ελλάδα είναι πολύ ανεπτυγμένος και πρέπει να περάσουμε επειγόντως στο επόμενο στάδιο;
    Γιατί αν είναι έτσι πολύ γραφειοκρατικά τίθεται το ζήτημα του σοσιαλισμού…

    Πάντως πριν παίξετε στο Μαρακανά το Σεπτέμβρη μπροστά σε εκατομμύρια Τροτσκιστές που θα σας αποθεώνουν ρίχτε και κανένα φιλικό. Μη πάτε όπως πήγε η Ελλάδα στο μουντιάλ. (Αν και πάντα ελπίζω το χειμώνα αυτό να μην υπάρχει πολύς χρόνος για ίντερνετ.)

  8. Καλά το παραμύθι της ψωροκώσταινας και του καλού μικρούλη εθνικου «κεφαλαίου» το πιπιλά η Αριστερά μετα τη Βάρκιζα…το «κακο αμερικανικό κεφάλαιο» και οι ποντικομικρούληδες ελληνες μεταπράτες…..τέτοια αριστερά δεν κυοφορεί εξεγέρσεις …τοχει λύσει το θέμα…ανεμογκάστρι ήτανε…ο Τρότσκυ σουφταιξε Αρούρι….οχι ο Στάλιν…τελικά διαβάζοντας τον σύνδεσμο διαπίστωσα οτι εκτός απο τον σοσιαλισμό σε μιά μόνο χώρα η πιο τούρμπο θεωρία είναι πλέον και ο καπιταλισμός σε δύο μόνο περιοχές (ΕΕ και ΗΠΑ)….τι άλλο θα ακούσουμε..

    • Ωχ
      …και νόμιζα ότι ήμουν μόνος μου εντελώς οπότε ετοιμαζόμουν να βάλω τα τραγούδια που μ’ αρέσουν

      …να περπατήσω πάνω κάτω όλο το blog με τα all star μου…
      …να παραγγείλω μισό κιλό παϊδάκια για την παρέα στο «χορτοφαγία στάση ζωής»…
      …να πάω να προβοκάρω κανένα κείμενο του Μητσάρα…
      …να γράψω τη γνώμη μου για τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό κάτω από τον Eddie…
      …να ζωγραφίσω μουστάκια στα κείμενα του nolongersafe…

      …γενικά να κάνω διάφορες σ(κ)ανδαλιές…

      …αλλά τσουπ!
      Να ο έλεγχοοοοοοοςςςςςς.

      Τι πρόβλημα έχουμε λοιπόν με την εξάρτηση Marx Factor;
      Αυτή μας εμποδίζει να κάνουμε εξεγέρσεις;
      Porque?

      Κοίταξε marx faxtor:
      Μπορούμε πολύ άνετα να πιστέψουμε σε μια φανταστική παντοδύναμη (ή…πολυδύναμη) αστική τάξη, σε μία φανταστική ανεξαρτησία, σε μία φανταστική απουσία του Αμερικάνικου παράγοντα, σε μία φανταστική «ασήμαντη» ΕΕ, και να κάνουμε μία εξίσου φανταστική επανάσταση.

      Με την πραγματικότητα είναι το ζήτημα τι κάνουμε.

      • και η πραγματικότητα (real politic I presume) μας επιβάλει να παλέψουμε για την επίλυση αστικο-δημοκρατικών ζητημάτων
        (πχ εκβιομηχάνηση για το καλό του «λαού και του τόπου»)?

        Και όταν με το καλό γίνουμε Δανία που λέει και ο ΓΑΠ τότε να βάλουμε μπρος και τον σοσιαλισμό, ε?

        Άστο αρούρη, αν και εξαρτημένος ο ελληνικός καπιταλισμός, είναι υπερ-ώριμος για κοινωνική ανατροπή.
        Κανένα ενδιάμεσο στάδιο δεν μπορεί να υπάρξει ανάμεσα σε αυτόν και στην επανάσταση.
        Είτε το καταλαβαίνεις και συζητάμε το πολιτικό δια ταύτα, είτε φοράμε εθνικο-ανεξαρτησιακή φουστανέλα και σηκώνουμε ελληνική σημαία (ευκαιρίας).

        παρόλαυτα, εγώ θα πεταχτώ δυο τρεις μερες στην παραλία, οπότε αφού θα λείπω μπορείς ως ποντίκι να χορέψεις….

        • Μια φορά Τροτσκιστής…για πάντα Τροτσκιστής.

          Δηλαδή δεν κατάλαβα ρε nolongersafe, στην Κίνα ήταν υπερώριμος ο καπιταλισμός γι αυτό τον ανέτρεψαν;
          Ή μήπως είσαι ενάντια και στην Κινέζικη επανάσταση γιατί…συμμάχησαν με τον Τσαγκ Και Σεκ??

          Μ’ έχουνε βρίσει γιατί ο Ελληνικός καπιταλισμός είναι ανεξάρτητος και με ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα. Αλλά ότι θα με βρίζανε γιατί μιλώ για εξάρτηση τύποι που λένε ότι ο Ελληνικός καπιταλισμός είναι εξαρτημένος…πρώτη φορά!!
          Άβυσσος η ψυχή του Τροτσκιστή…

          Υγ: Να υποθέσω ότι εσύ είσαι ενάντια στην εκβιομηχάνιση ε;

  9. Κατάλαβα τη διαφωνία σας μέσες – άκρες. Κρατάει χρόνια άλλωστε. Αλλά:
    1. Στάθηκε αδύνατο δεκαπενταυγουστιάτικα να διαβάσω λεπτομερώς όλα τα σχόλια.
    2. Θέλω ωστόσο να κάνω μια παρατήρηση γενικότερου ενδιαφέροντος, γιατί βλέπω μια εμμονή με τον τροτσκισμό και τη θέση του πάνω στο θέμα.
    Λοιπόν, επειδή εγώ είμαι τροτσκιστής, ξέρω ένα πραγμα: Σύμφωνα με τη θεωρία της διαρκούς επανάστασης το θέμα που πραγματεύεστε (ανατροπή ή ανάπτυξη κλπ) πρακτικά δεν τίθεται.
    Ο ελληνικός καπιταλισμός – όπως και ο τουρκικός, ο αλβανικός ή ο νιγηριανός – είναι ώριμοι για την επανάσταση και το πέρασμα στον σοσιαλισμό, σαν μέρη του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, ανεξάρτητα από τη φάση που βρίσκεται ο καθένας τους. Η αντίθετη άποψη είναι η γνωστή σταλινική άποψη που αναφέρεται ως «η θεωρία των σταδίων». Υπεραπλουστεύω κάπως, αλλά περί αυτού πρόκειται.
    Τώρα, δεν προτίθεμαι να συζητήσω για το ποια από τις δυο θεωρίες είναι σωστή, είναι λυπηρό ότι χρειάζεται ακόμη συζήτηση για αυτό το θέμα εν έτει 2010…
    Πάντως η θέση του τροτσκισμού είναι αυτή. Προσοχή στις απομιμήσεις!!

  10. Υπερβολές του Λιβιεράτου…
    1) Ότι ο ελληνικός εμπορικός στόλος είναι στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες. Τι προτείνει λοιπόν ο Λιβιεράτος? Να τον φορολογήσουμε ή να τον καταργήσουμε? Η ναυτιλία έχει μία ιδιαιτερότητα. Δεν έχει έδρα στην ελληνική επικράτεια. Έχει σημαία ελληνική. Αν το εφοπλιστικό κεφάλαιο ζοριστεί απλά αλλάζει σημαία. Γίνεται Λιβερίας, Κύπρου κλπ και τότε η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμία δικαιοδοσία.
    2) Είχε έναν αναπτυσσόμενο τραπεζικό τομέα στην Αν. Ευρώπη. Δεν έχει πλέον λόγω ευρωπαϊκής κρίσης. Αλλά και αυτό δε σήμαινε ότι οι ελληνικές τράπεζες είναι οι μεγαλύτερες στον κόσμο. Απλά γράφει ότι ένα μεγάλο μέρος της κερδοφορίας τους παράγεται στο εξωτερικό. Αλλά πόσα δισ? Δηλαδή οι Γερμανικές τράπεζες έχουν μικρότερα κέρδη στην Πολωνία από την Eurobank? Υπερβολές του Λιβιεράτου.
    3) Μετά γράφει για ελληνικές πολυεθνικές, offshore κλπ. Ε και? Τι τελικά θέλει να μας πει με το άρθρο? Ότι υπάρχει ελληνικός καπιταλισμός κραταιός, αλλά αόρατος και δεν το ξεσκεπάζουν και οι αριστεροί. Ε αφού μόνος του το λέει…Όλα τα παραδείγματα «ελληνικών» επιχειρήσεων που αναφέρει δραστηριοποιούνται σε τρίτες χώρες. Συνεπώς τι? Τι θα πρέπει να γίνει? Να φορολογήσει η ελληνική κυβέρνηση τη δραστηριότητα μία ελληνικής επιχείρησης στην Τουρκία, στη Βουλγαρία, στη Λιβερία ή στις Μπαχάμες. Αυτό είναι το πρόβλημα που εντοπίζει η αριστερά. Ότι ο εγχώριος ελληνικός καπιταλισμός είναι παρασιτικός. Ζει από το κράτος και από την εκμετάλλευση του λαϊκού εισοδήματος καταστρατηγώντας τον ανταγωνισμό, με τη δημιουργία καρτέλ και λοιπά. Οι παρεμβάσεις στον «ελληνικό» καπιταλισμό στο εξωτερικό δεν μπορούν να γίνουν. Τελικά ο καπιταλισμός αυτός είναι ελληνικός ή υπερεθνικός?
    Ποια είναι η ουσία του άρθρου δεν μπορώ να καταλάβω???

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s