΄Ενα Κοινωνικό Μέτωπο που Χρειάζεται τον Συντονισμό της Δράσης του

Το όνομά μου είναι Niccolo Machiavelli. Γιος του Bernardo Machiavelli, νομικού από παλιά και ευγενή οικογένεια.

Μητέρα μου, η Bartolomea di Stefano Nelli.

Γεννηθείς στην Φλωρεντία, της ιταλικης χερσονήσου.

Ο ίδιος είμαι πολιτικός στοχαστής και συγγραφέας.

Το γνωστότερό μου έργο είναι ο. «Ηγεμόνας».

 

Στο θέμα μας όμως.

Τα τελευταία χρόνια συναντιέται στους δρόμους των ελληνικών πόλεων ένα άτυπο κοινωνικό μέτωπο (.κίνημα) ενάντια στις κυβερνητικές επιλογές των τελευταίων ετών (ΝΔ/ΠΑΣΟΚ), ενάντια στον ρατσισμό, στον αυταρχισμό, στην διάλυση της δημόσιας παιδείας, στα διόδια, στην παγκοσμιοποίηση, κ.ά και προσφάτως και ενάντια στην ληστρική επέλαση του ΔΝΤ στον ελλαδικό χώρο. Πρόκειται για ένα κοινωνικό μέτωπο που «έδειξε τα δόντια του» με αφορμή την δολοφονία ενός άοπλου δεκαεξάχρονου από δύο πάνοπλους αστυνομικούς . Το συγκεκριμένο δε μέτωπο είχε αρχίσει να κυοφορείται, στον ελληνικό τουλάχιστον χώρο, μερικά χρόνια πιο πριν (περισσότερο ως μια πολιτική .διάθεση).

Ένα κοινωνικό μέτωπο που στέκει αλληλέγγυο σε κινητοποιήσεις, κοινωνικούς αγώνες (ντόπιους και διεθνείς).

 


Ένα κοινωνικό μέτωπο που έλκει τις ρίζες του από το Σηάτλ (ένα πολιτικό γεγονός που έφερε σε επαφή κόσμο από διαφορετικές πολιτικές, κοινωνικές και ιδεολογικές αφετηρίες), από τις κινητοποιήσεις ενάντια στις επιλογές του διεθνούς κεφαλαίου, κλπ., καθώς και λίγο ή πολύ από όλο το ευρύ φάσμα της επαναστατικής παράδοσης του παρελθόντος.

Το βασικό χαρακτηριστικό-ατού αυτού του μετώπου είναι ότι ζυμώθηκε στον δρόμο (στις γνωστές πορείες) και ως ένα μεγάλο βαθμό, δεν κάνει πολιτικές διακρίσεις και εξαιρέσεις (άλλωστε στην πράξη θα δείξεις τι πραγματικά είσαι). Υπερβαίνει την διαχωριστική γραμμή μεταξύ Αναρχίας και Αριστεράς, μεταξύ οπαδών της ειρήνης και οπαδών της «βίας», μεταξύ θεωρητικών και ακτιβιστών και πολλές φορές μεταξύ ψηφοφόρων παραδοσιακών κομμάτων (ΝΔ/ΠΑΣΟΚ) και ψηφοφόρων αριστερών κομμάτων ή των μελών ενός τεράστιου πολιτικού και κοινωνικού αστερισμού που εκτείνεται από την εξωκοινοβουλευτική αριστερά μέχρι τις αναρχικές συλλογικότητες/αναρχικούς, αντιεξουσιαστές, κ.λπ.

 

 

΄Αλλα χαρακτηριστικά αυτού του κοινωνικού μετώπου είναι η κοινωνική ευαισθησία και ότι είναι «πολιτικά ανοιχτό» στην η αντι-εμπορευματική λογική, στην κοινωνική αλληλεγγύη, στην άρνηση του καπιταλισμού, στην συλλογικότητα και γενικότερα στην άρνηση των «παραδοσιακών» κυβερνητικών πολιτικών και του γνωστού πολιτικού και οικονομικού συστήματος, των ελίτ του, κ.λπ. Όλα αυτά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά διακατέχουν το συγκεκριμένο μέτωπο σε ένα μικρό ή μεγάλο βαθμό, σε διαφορετικές αναλογίες, ποσότητες και ποιότητες. ΄Οσες και όποιες όμως και αν είναι αυτές, η αρχή έχει γίνει.

Επίσης, κοντά μ’ αυτό το μέτωπο συμπορεύεται και κόσμος που δεν εντάσσεται πουθενά, σε κανένα παραδοσιακό πολιτικό κόμμα, χώρο, κοινωνικό σχήμα, αντιεξουσιαστικό/αναρχικό ή αριστερό, κ.λπ.

 

 

Αυτό το άτυπο κοινωνικό μέτωπο, ίσως να δημιουργήθηκε από την ανάγκη και την πεποίθηση ότι ο «εχθρός» δεν βρίσκεται ούτε στους αριστερούς, ούτε στους αναρχικούς, αλλά ούτε και στους ψηφοφόρους των παραδοσιακών κομμάτων.

Ο «εχθρός» αγαπητοί μου φίλοι βρίσκεται στο κοινοβούλιο, στα διευθυντικά γραφεία των ΜΜΕ, στο ντόπιο και στο ξένο κεφάλαιο, καθώς και στους μηχανισμούς καταστολής (ντόπιους και ξένους. Δεν αναφέρθηκα στην θρησκεία ,γιατί τα ΜΜΕ, την υποκαθιστούν στις μέρες μας θαυμάσια και .απόλυτα. Η ίδια δε η ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία μοιάζει να είναι ο αδύναμος και γραφικός ουραγός όλων των προηγούμενων. θεσμών).

 


Ακόμα, αυτό το μέτωπο ίσως να δημιουργήθηκε ως μια «λογική» εξέλιξη της ίδιας της ιστορίας των επαναστατικών κινημάτων.΄Ολες οι επαναστάσεις και οι εξεγέρσεις του παρελθόντος δεν οργανώθηκαν , δεν δημιουργήθηκαν και δεν ξέσπασαν , αν θέλετε, από μεμονωμένα άτομα ή συλλογικότητες.

Δημιουργήθηκαν από έναν τεράστιο αστερισμό/συμμαχία συλλογικοτήτων, μεμονωμένων ανθρώπων, καθώς και του αντίστοιχου μέρους της κοινωνίας στο οποίο απευθύνονταν (αυτές οι επαναστάσεις/εξεγέρσεις).

Αυτό το κοινωνικό μέτωπο, ίσως και να δημιουργήθηκε επειδή το μεγάλο κεφάλαιο πραγματοποιεί μια επέλαση άνευ προηγουμένου στις μέρες μας και πιο άγρια σε σχέση με το 1993 (και αναφέρομαι στον ελληνικό χώρο και στην προηγούμενη μαζική επέλαση του μεγάλου κεφαλαίου. Αυτή η προηγούμενη μαζική επέλαση, γνωστή και ως νέο-φιλελευθερισμός, είχε ξεκινήσει στο παγκόσμιο στερέωμα, πιο πριν).

Πως μπορεί λοιπόν κάποιος μια τέτοια επέλαση να την αναχαιτίσει πίσω από την μικροπολιτική του απομόνωση; Απομακρυσμένος από την κοινωνία; Οχυρωμένος πίσω από την ατομική του αλήθεια/οπτική (ή μέρους της αλήθειας, αν θέλετε); Οχυρωμένος πίσω από το μικροαστικό του ιδεολογικό «απόλυτο» και πρότυπο, πίσω από ομαδούλες, γραφικά αντι-καπιταλιστικά κόμματα και οργισμένους ακτιβιστές που όμως το βάζουν στα πόδια όταν σκάσει το .πρώτο δακρυγόνο;

Ξεχάσαμε μήπως την έννοια της συνεργασίας; Της αλληλεγγύης;

Ξεχάσαμε μήπως την ίδια την πολιτικό-ιδεολογική μας στόχευση (αλήθεια, ποιος είναι τελικά ο «εχθρός» μας; Αλλά και σε περίπτωση που ξέρουμε ποιος είναι ο «εχθρός» μας, αυτό είναι το ζητούμενο ή η οικοδόμηση της κοινωνίας μέσα στην οποία επιθυμούμε να ζήσουμε; Μήπως έχουμε χάσει/χαθεί λίγο τον δρόμο;);

 

 

Όπως το μεταπολιτευτικό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό σκηνικό της Ελλάδας έχει φτάσει στο τέλος του, κάπως έτσι έχει έρθει και το τέλος για τα παραδοσιακά πολιτικο/κοινωνικά «σχήματα» που το αντιμάχονταν.

Πρέπει να αναζητήσουμε άλλους δρόμους και άλλους τρόπους, άλλες σκέψεις και άλλα βιώματα, αν θέλουμε να αναχαιτίσουμε αποτελεσματικά την καπιταλιστική επέλαση (κρίση την ονομάζουν) στον τόπο μας , αλλά και διεθνώς.

Δρόμους που οδηγούν στην ενότητα της δράσης και στην συνολική και συλλογική αντιμετώπιση των αναγκών μας ( οι οποίες είναι ίδιες και αντίστοιχες) και των προβλημάτων μας και όχι στην γραφική πολυδιάσπασή μας με την οποία γέλαγε μαζί μας ακόμη και το ίδιο το σύστημα. Αυτός φυσικά ήταν και ένας από τους λόγους (καθώς και η ψηφοθηρία) που τολμούσε να καπηλευτεί (το σύστημα) όρους όπως σοσιαλισμός (Α. Παπανδρέου), αντιεξουσιαστική .κυβέρνηση (Γ. Παπανδρέου), «.θα καταπολεμήσουμε τους νταβαντζήδες» (Κ. Καραμανλής), κ.ά. Για να επανέλθουμε, το κοινωνικό μέτωπο, το οποίο περιγράφουμε, ίσως και να αποτελεί στην πράξη μια πρωτόλεια απόπειρα για να πραγματοποιηθεί η αναζήτηση των άλλων δρόμων, για τους οποίους μιλήσαμε πιο πάνω.

Όλα αυτά όμως είναι λίγο-πολύ γνωστά (ή λίγο-πολύ σωστά ή λανθασμένα) και δεν αποτελούν το αντικείμενο του παρόντος κειμένου.

 

 

Το παρόν κείμενο γράφτηκε, επειδή διαφαίνεται στον ορίζοντα η ανάγκη, το συγκεκριμένο κοινωνικό μέτωπο να προχωρήσει στο επόμενο βήμα.

΄Ισως το πρώτο βήμα του να ήταν αυτή η ενότητα της δράσης (που περιγράψαμε) σε κοινά ζητήματα που απασχολούν όσους συμμετέχουν άτυπα σε αυτό, καθώς και η συνολική εναντίωση σε επίσημες κυβερνητικές πολιτικές που πλήττουν όλους μας.

Το επόμενο βήμα ποιό θα είναι;

Προσωπικά, δεν έγραψα το παρών κείμενο για να δώσω/προπαγανδίσω «λύσεις», «αλήθειες» και βεβαιότητες ( Εκτός του ότι είμαι πρακτικός και μου αρέσει η αποτελεσματικότητα , δεν είμαι φιλόσοφος και ούτε θέλω να γίνω. Ένας απλός πολιτικός μηχανορράφος είμαι.), αλλά το γράφω για να χρησιμοποιηθεί ως αφορμή για συζήτηση καθώς και για να εκθέσω την άποψή μου αναφορικά με το αναγκαίο επόμενο βήμα του κοινωνικού μετώπου στο οποίο αναφερόμαστε.

 

 

Το συγκεκριμένο κοινωνικό μέτωπο πάσχει από την έλλειψη στρατηγικών/ής (και μάλιστα ευέλικτων, έξυπνων, άμεσων και αποτελεσματικών), από στόχους, από συντονισμό, από συλλογική οργάνωση (η οποία βρίσκεται σε μια νηπιακή μορφή), από διαφάνεια στις αποφάσεις του, από αποφασιστικότητα , από αποτελεσματικότητα, καθώς και από μια ουσιαστική συνεννόηση και διάλογο μεταξύ των μελών/ομάδων/συλλογικοτήτων και οπαδούς κομμάτων που άτυπα το απαρτίζουν.

Επίσης πάσχει από την έλλειψη συστηματικής/συντονισμένης δράσης και συστηματικού ανοίγματος στην ευρύτερη κοινωνία.

Πάσχει όμως και από μια ουσιαστική αντιπρόταση (απέναντι στο ΔΝΤ, αλλά και σε όλα αυτά τα κοινωνικά ζητήματα για τα οποία αγωνίστηκε στο παρελθόν).

Όλα αυτά όμως αποτελούν αντικείμενο ενός άλλου κειμένου (και αν συζητηθούν στο παρών thread, καλώς).

Προσωπικά θα σταθώ στο θέμα του συντονισμού των δράσεων του μετώπου.

Πιστεύω ότι το επόμενο βήμα για το μέτωπο, αποτελεί η δημιουργία ενός Συντονιστικού Οργάνου.

 

Πιο αναλυτικά.

 

Η σύσταση ενός συντονιστικού οργάνου είναι απαραίτητη για να μπορούν να συντονίζονται μεταξύ τους, τα πολιτικά «κομμάτια» του μετώπου και να προχωρούν σε συνολικές πολιτικές, δράσεις και στρατηγικές, όταν και όποτε χρειάζεται, από τις ίδιες τις περιστάσεις. Επίσης αυτό το συντονιστικό όργανο δεν θα αποτελεί έναν θεσμό, πόσω μάλλον μόνιμο και θα συνεδριάζει όποτε χρειάζεται. Αναφέρομαι σε ένα συντονιστικό όργανο που θα εκπληρώνει, θα συστηματοποιεί και θα συντονίζει αποφάσεις των πολιτικών «κομματιών» του μετώπου (αποφάσεις που θα διαπνέονται από την συλλογικότητα, αντιεραρχία, αυτονομία και αυτοδιάθεση των «κομματιών» του μετώπου) και δεν θα αποφασίζει (εκδίδει διαταγές) το ίδιο το συντονιστικό όργανο για την δράση και την συνολική πορεία του μετώπου και των πολιτικών «κομματιών» που το απαρτίζουν (με άλλα λόγια το συντονιστικό όργανο θα αποτελεί καθαρά ένα όργανο συντονισμού και όχι επιβολής/κυριαρχίας).

 

 

Το συγκεκριμένο συντονιστικό όργανο του κοινωνικού μετώπου θα αποτελείται από μέλη που θα καλύπτουν/εκπροσωπούν όλο το φάσμα του μετώπου (αναρχικούς, αριστερούς, οπαδούς παραδοσιακών κομμάτων, ειρηνιστές, ακτιβιστές, κ.ά), καθώς ένα κοινωνικό μέτωπο για να μπορέσει να επιβιώσει και για να γίνει αποτελεσματικό χρειάζεται όλα αυτά. Δηλ. χρειάζεται και θεωρία και δράση, και πολιτικές και να μπορεί να υπερασπίζεται τον εαυτό του και να επιτίθεται και να αυτό-αμφισβητείται (προκειμένου να διορθώνει τα κακώς κείμενα), αλλά και να διοχετεύει την οργή σε δημιουργία ή σε ανατροπή, κ.ά.

Ακόμα αυτό το συντονιστικό όργανο δεν θα επεμβαίνει στον αυθορμητισμό και στην αυτονομία των πολιτικών «κομματιών» του μετώπου. Δεν θα διατάζει, δεν θα εκφέρει γνώμη, απλά θα συντονίζει την δράση μεταξύ των πολιτικών «κομματιών» του μετώπου (όποτε αυτή χρειάζεται), με προοπτική την συνολική αποτελεσματικότητά του. Όπως καταλαβαίνουμε , αναφερόμαστε σε ένα συντονιστικό όργανο με μέλη ανακλητά (ανά πάσα ώρα και στιγμή) και όχι μόνιμα, τα οποία μέλη (του συντονιστικού) θα μεταφέρουν και θα συντονίζουν τις πολιτικές και δράσεις του μετώπου (και δεν θα αποφασίζουν γι’ αυτές ή αντί γι’ αυτές).

Επίσης, η μορφή οργάνωσης του ίδιου του συντονιστικού θα είναι από κάτω προς τα επάνω (εκπληρώνω αποφάσεις που ήδη έχουν λάβει τα πολιτικά «κομμάτια» του μετώπου) και όχι από επάνω προς τα κάτω (δηλ. το ίδιο το συντονιστικό όργανο να αποφασίζει για το μέτωπο).

Το ίδιο το συντονιστικό όργανο (τα μέλη του δηλαδή) θα λειτουργεί με άμεσο-δημοκρατικές διαδικασίες, αντιιεραρχικά, παίρνοντας υπόψη του και τις θέσεις της μειοψηφίας και όπως είπαμε και πιο πριν, το συγκεκριμένο συντονιστικό όργανο δεν θα αποτελεί έναν μόνιμο «θεσμό», αλλά θα συνεδριάζει μόνον και όταν είναι αναγκαίο.

Mε άλλα λόγια, το συγκεκριμένο συντονιστικό όργανο θα θυμίζει λίγο (έως και πολύ) και την Πρώτη Εργατική Διεθνή.

 

 

Όλα αυτά τα θεωρώ απαραίτητα για να κατορθώσει, αυτό το κοινωνικό μέτωπο που έχει δημιουργηθεί άτυπα στους δρόμους των ελληνικών πόλεων, να διεκδικήσει ποιοτικά ένα ακόμη πολιτικό βήμα.

Να μετατραπεί δηλαδή σε μια γνήσια , άμεση και συμμετοχική λαϊκή «αντιπολίτευση», η οποία θα διεκδικεί από την εκάστοτε εξουσία, από μεταρρυθμίσεις σε πολιτειακό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο (μεταρρυθμίσεις αμεσο-δημοκρατικής , αντι-κυριαρχικής και σοσιαλιστικής μορφής) μέχρι και γιατί όχι, την συνολική ανατροπή του υπάρχοντος πολιτικο-οικονομικού συστήματος (κι ας πραγματοποιηθεί αυτή η ανατροπή στα σημερινά γεωγραφικά όρια της ελληνικής επικράτειας).

 

 

Sis Felix Niccolo Machiavelli

 

 

 

Για την  ανάρτηση: tolos

Για τη μεταφορά: ΣΧΣ Συνεργάτες

Shortlink: http://wp.me/pPn6Y-767

2 σκέψεις σχετικά με το “΄Ενα Κοινωνικό Μέτωπο που Χρειάζεται τον Συντονισμό της Δράσης του

Γράψτε απάντηση στο Panos Arg Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s