ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑ-Marx Factor

Καμμιά χώρα δεν μπορεί να πληρώσει το χρέος της. Η κατάσταση έχει ξεφύγει. Ηταν αναμενόμενο. Ειναι η φύση του συστήματος. Η κοινωνία που αντιστέκεται πρέπει να αντέξει. Η ανατροπή για να γίνει χρειάζεται οξυνση της κρίσης και οχι θεραπεία της. Το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει ανάγκη απο συνεχή ροή κεφαλαίων για να τροφοδοτήση μια ενδογενή αντίφαση. Διατήρηση της κερδοφορίας και αύξηση του χρέους των τροφοδοτών γιατί μόνο έτσι μπορεί να τυπώνει χρήμα.
Και αν το χρήμα πάψει να κυκλοφορεί? Αν αρνηθούμε να ζήσουμε με χρήματα? Αν αυτό γενικευθεί? Τα αγαθά και υπηρεσίες που χρειαζόμαστε για την επιβίωση μας σε μεγάλο βαθμό δεν απαιτούνε ρευστό η αν τα ελαχιστοποιήσουμε στα απαραίτητα στη χειρότερη περίπτωση χρειαζόμαστε λίγο ρευστό για υπηρεσίες που δεν μπορούμε να παράγουμε (ηλεκτρισμό-επικοινωνία-υδρευση). Αν σε όλα τα άλλα αναπτύξουμε ανταλλακτική λογική και σε αυτά που δεν μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας ακτιβιστική παραβατικότητα δηλαδή χρησιμοποιώ τις υπηρεσίες αλλά δεν τις πληρώνω η τις κλέβω τότε αργα σταθερά το σύστημα δεν αιμοδοτείται ασφυκτιά και καταρρέει.

Ενας παράλληλος δρόμος οσο και ταυτόχρονος είναι το σαμποτάρισμα των μηχανισμών είσπραξης χρήματος. Εργαζόμενοι με άθλια μεροκάματα στελεχώνουν αυτούς τους μηχανισμούς. Τους πλησιάζουμε τους κινητοποιούμε και παγώνουμε την εισπραξη.

Φροντίζουμε ωστε οι συλλογικότητες να οργανώσουν την τροφοδοσία της αντιστεκόμενης κοινωνίας ερχόμενες σε επαφή με αγρότες -κτηνοτρόφους- βιοτέχνες- γιατρούς-παιδαγωγούς- τεχνίτες και να συμφωνηθεί το ευρος της ανταλλαγής και στήριξης.    Σε ένα τέτοιο πλαίσιο οι μόνοι που δεν μπορούνε να προσφέρουν κάτι που να τρώγεται η να πίνεται η να γιατρεύει η να ψυχαγωγεί είναι οι νομισματοκόποι και οι υπάλληλοί τους. Σε μιά τέτοια οργάνωση αυτοί είναι που θα τρέχουνε με τα χρήματά τους να παρακαλάνε να τα χρησιμοποιήσουμε ωστε να χρεωθούμε και να μπορούνε να τυπώσουνε και άλλα.
Οταν η αγορα στερέψει απο μεταποιημένα προιόντα οι μόνοι που δεν θα μπορούνε να επιβιώσουνε θα είναι όσοι δεν μετέχουν στο σύστημα ανταλλαγής απαραίτητων αγαθών και υπηρεσιών. Αυτοί θάναι οι τράπεζες οι πολιτικοί οι μηχανισμοί καταστολής και ισως το δικαστικό σύστημα.
Οσο κι αν ακούγεται ανέφικτο ρομαντικό μακροπνοο η αδύνατο είναι σίγουρο οτι αν γίνει θα δουλέψει καταλυτικά.

20 σκέψεις σχετικά με το “ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑ-Marx Factor

  1. χμ,χμ,χμ
    δεν είμαι σίγουρος. Το χρήμα απλά απεικονίζει αξίες που υπάρχουν στην παραγωγή και είναι μιε κοινωνική σχέση που διαμεσολαβεί στην ανταλλαγή.
    Ωστόσο αυτή γίνεται με όρους αξίας χρήσης /ανταλλακτικής, με όρους προσφοράς και ζήτησης, με όρους έχοντων και κατέχοντων.
    Η απουσία χρήματος από μόνη της δεν αλλάζει αυτή την σχέση.
    Η αλλαγή των ιδιοκτησιακών σχέσεων το κάνει.

    Αυτό που έδειξε και το πρόσφατο παράδειγμα της Αργεντινής ήταν ότι η προσωρινή απουσία χρήματος (μέσα από το πάγωμα των καταθέσεων) και ακόμη και τα αυτοδιαχειριστικά πειράματα μερίδας της οικονομίας, δεν ανάτρεψαν το σύστημα στο βαθμό που συνολικά έμειναν αλώβητες οι σχέσεις στην παραγωγή συνολικά.

    καλημερες marxfactora….

  2. Πολύ ωραίο κείμενο Marx. Είναι υπέροχο αίσθημα να σε ρωτάει ο άλλος/άλλη τι κοστίζει και να του λες τίποτα. Έχω ήδη δέκα μαθητές χωρίς κανένα αντίτιμο, και ελπίζω να έχω χρόνο στο μέλλον και για περισσότερους.

    Για τους Θεσσαλονικείς που μπορεί να ενδιαφέρονται για κάτι τέτοιο, ρίξτε μια ματιά στο ‘μικρόπολις’ (micropolis.blogspot.com) αλλά και γενικότερα σε κοινωνικούς ελεύθερους χώρους που μπορεί να υπάρχουν στη γειτονιά σας.

  3. ΖΩΗ χωρίς χρήμα? Εφικτό αφού είναι το αντίθετο του: ΧΡΗΜΑ χωρίς ζωή!
    Απαντάει και στο μεγάλο ερώτημα, η κότα έκανε το αυγό, η το αυγό την κότα! 🙂

  4. Χαιρετώ,νομίζω ζωή χωρίς χρήμα είναι ιδανικό σενάριο πρέπει όμως να συμβούν κοσμοιστορικές αλλαγές για κάτι τέτοιο,και βέβαια πρέπει πρώτα από όλα να γίνει συνείδηση του λαού.Αλλά και πάλι η απουσία του χρήματος δεν νομίζω οτι μας εξασφαλίζει τίποτα.Ποιός για παράδειγμα θα καθορίσει την ανταλλακτική αξία του κάθε προιόντος;Νομίζω αυτό είναι ακόμα πιο δύσκολο να γίνει.Το καλύτερο θα ήταν όλα τα αγαθά να είναι απολύτως ελεύθερα και διαθέσιμα στον καθένα.Το θέμα για μένα είναι πως θα πειστούν οι άνθρωποι να προχωρήσουν σε τέτοιες ενέργειες που περιγράφεις παραπάνω,μαζικά και οργανωμένα…

    • anarchovlaxos, νομίζω όπως έγινε στο παρελθόν!
      Σου δίνω, κρέας μου δίνεις…ζαρζαβάτια! 😀
      …φαντασία να έχουμε μόνο! 🙂

      • ναι αλλά σε τι ποσότητα?

        Ο νόμος της αξίας θα παραμένει ή όχι?
        Το χρήμα απλά τον αντανακλά, δεν τον δημιούργησε.
        Και σε ποιον θα ανήκουν τα μέσα παραγωγής?

        • …λεπτομέρειες φίλε μου!
          Σ’ όλα θα βρούμε την άκρη, η αξία και η υπεραξία θα έχουνε άλλο νόημα εξάλλου!
          Ίσως ξεπεράσουμε ακόμα και τον Μαρξ! 🙂

    • Χαίρε.
      Καταρχην το αρθρο του marx factor ειναι πολυ ομορφο και βρισκει ανταποκριση στο …νου πολλων στους οποιους συμπεριλαμβανομαι.
      Περα ομως απο το αρθρο, δεν πρεπει να ξεχναμε οτι, ειναι η φυσικη ροη της ιστοριας που φερνει τα πραγματα εως εδω. Και εξηγουμαι:
      Πιστευω οτι το πληρωμα του χρονου (εν ολιγοις των αποτελεσματων της παγκοσμιοποιησης) ήρθε.
      Ο μονος λόγος που καθηστερησαν τα γεγονοτα αυτα ειναι γιατι τοσους αιωνες ειχαμε εκτος απο ιμπεριαλιστικα κρατη, και αλλα που διατηρουσαν και το δικο τους νομισμα και τις ανισοτητες σε πολυ χαμηλοτερο επιπεδο μεσα στο τοπο τους.
      Το να ανταγωνιστεις σημερα καποιον στην Ινδια που εργαζεται με το 1% του δικου σου εισοδηματος ειναι αδυνατον.

      Οταν ομως ενοποιησαι νομμισματικα με αλλες χωρες – πολυ πιο ανεπτυγμενες σε βιομηχανικο επιπεδο και επιπεδο αστικων υποδομων – τοτε ζητας υπηρεσιες και αγαθα για τα οποια σαν χωρα δεν εχεις το δικαιωμα να ζητας γιατι πρωτον και κυριοτερο δεν τα παραγεις εσυ ο ιδιος.
      Τιμιο παραδειγμα: εαν ολοι μπορουσαμε – οσο ειχαμε ακομα δικο μας νομισμα – να κυκλοφορουμε με λιγοτερα αυτοκινητα τα οποια θα κατασκευαζοταν εξ ολοκληρου στον τοπο αυτο, οπως και ενα πληθος αλλα πραγματα για τα οποια ξεπουλιομαστε σημερα στις πολυεθνικες εταιριες και στους ευρωπαιους »εταιρους» μας, τοτε θα ειχαμε λιγοτερη ασυδοσια και αλαζονια και στην δημοσια αλλα και στην ιδιωτικη ζωη μας.

      Ναι, το χρημα θα ηταν ιδανικο να καταργηθει.
      Ομως ακομα και εαν γινοταν αυτο, σταδιακα ο κυκλος του χρηματος μεσω του εμποριου θα ξαναρχιζε.
      Ωστοσο, εαν εχεις δικη σου ολοκληρωμενη παραγωγη και δικο σου νομισμα για τις πραγματικες αναγκες σου – τοτε διαμορφωνεις μια λιγοτερο ανιση κοινωνικη κατανομη…

  5. εεεε, καλα τα λεει το κειμενο marxfactor, καλα τα λενε και τα…σχολια! 😉

    αυτο που περιγραφεται στο κειμενο θα ηταν ευχης εργο να γινοταν πραγματικοτητα, αλλα αρκετα ανεφαρμοστο και ουτοπικο στην παρουσα φαση με το παρον…συστημα και με την παρουσα νοοτροπια των πολιτων.

    εκτος και αν μιλαμε για την κοινωνια μετα την…παγκοσμια επανασταση…

    παντως και σημερα υπαρχουν σε διαφορα μερη του κοσμου καποιες τετοιες ανταλλακτικες κοινοτητες που λειτουργουν πολυ καλα, κατι σα νησιδες ελευθερίας μεσα στη ζουγκλα του καπιταλισμου…

    και -ατυπα- λειτουργει καμια φορα στην πραξη και στην καθημερινοτητα, ειδικα στην επαρχία, οπου οντως ενας αγροτης ανταλλασσει με το γειτονα του λιγα αυγα πχ (που εχει σε αφθονια) με λιγο γαλα (που εχει ο διπλα)…

    to exoume dei na sumbainei kai sto xwrio mas! 😉

  6. Ναι δεν διαφωνώ οτι η αλλαγή των σχέσεων ιδιοκτησίας είναι πιο ουσιαστική προυπόθεση ουτε στο οτι ακούγεται ουτοπικό-ούτε και το πρότεινω απο μόνο του-είναι τακτική πρόταση σε μια φάση κινήματος ανυπακοής μέσα στο καπιταλισμό και πριν την ανατροπή του-ειναι πρόταση βιώσιμης αντοχής ενος απεργιακού κινήματος…αλλά (για να προβοκάρω και λίγο) σαν Σαλονικιός (μικρόπολις που αναφέρθηκε παραπάνω) και σαν γεωπόνος που δουλεύω σε χωριά απο Θράκη μέχρι Κεντρική Μακεδονία…πιστέψτε με οτι γίνεται ηδη σε κάποιο βαθμό απο τότε που η ακρίβεια και η φτώχεια χτύπησε την αγροτιά.

  7. Και τα μέσα παραγωγής σε αυτούς που τα δουλεύουν…. κοντά ομως στη συμμετοχική οικονομία παρά στον κρατικο καπιταλισμο των πρώην σοβιετικων χωρών….

  8. Τι ωραία εικόνα που μας ζωγράφισες ΜαρξΦάκτορ! Φαίνεται ουτοπική ίσως, αλλά αν δεν προσβλέπουμε στην ουτοπία, δεν γίνεται δουλειά! 🙂

  9. πολυ ωραιο κειμενο MarxFactor
    Καμμια φορα η ουτοπια δεν ειναι τοσο δυσκολο να γινει πραγματικοτητα αρκει να το πιστεψουμε(πολυ ρομαντικη?μπορει!)
    Αυτη την ανταλαγη που περιγραφεις, στην Ικαρια την λενε αλλαξιά!!
    δειτε το και ακουστε λιγο προς το τελος τα λογια του αφηγητη.

  10. Έψαχνα ένα σχετικό άρθρο των Νέων για μια Γερμανίδα που ζει έτσι, χωρίς χρήματα, τα τελευταία 13 χρόνια. Το βρήκα:
    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4548010&ct=2

    Απόσπασμα:
    ΟΣΟ ΠΙΟ ΑΣΚΗΤΙΚΑ ζούσε η Σβέρμερ τόσο πιο χαρούμενη ήταν. Το 1995 ασχολούνταν πολύ με το Τauschring και συνειδητοποίησε ότι η δουλειά της δεν την ικανοποιούσε. «Πάντα ήμουν άρρωστη με γρίπη ή πονοκέφαλο και ποτέ δεν συνειδητοποιούσα τη σύνδεση μεταξύ των σωματικών συμπτωμάτων μου και του γεγονότος ότι ήμουν δυστυχισμένη στη δουλειά μου». Έναν χρόνο αργότερα, το 1996, πήρε τη μεγαλύτερη απόφαση της ζωής της: να ζει χωρίς χρήματα. Παράτησε το διαμέρισμα και τη δουλειά της και άρχισε να ζει νομαδικά με «έναν ακραίο τρόπο ζωής», όπως παραδέχεται. Γύριζε από σπίτι σε σπίτι, προσφέροντας χειρωνακτικές εργασίες. Σκόπευε να το κάνει μόνο για 12 μήνες. Όμως της άρεσε τόσο πολύ που δεν μπορούσε να το σταματήσει. Δεκατρία χρόνια αργότερα, συνεχίζει να ζει βάσει των αρχών τού «Πάρε- δώσε». «Η ζωή έγινε πιο συναρπαστική, πιο όμορφη. Είχα όλα όσα χρειαζόμουν και ήξερα ότι δεν μπορούσα να επιστρέψω στην παλιά μου ζωή. Δεν έπρεπε πια να κάνω όσα δεν μου άρεσαν, αισθανόμουν μεγάλη χαρά και σωματικά αισθανόμουν καλύτερα από ποτέ». Ζει ακόμα έτσι. Μένει κάθε εβδομάδα σε διαφορετικό σπίτι μελών του Τauschring, καθαρίζοντας ή κάνοντας άλλες δουλειές ως αντάλλαγμα. Έχει 200 ευρώ για κατάσταση έκτακτη ανάγκης και όλα τα άλλα χρήματα που πιάνει στα χέρια της τα χαρίζει. Δεν έχει υγειονομική περίθαλψη, αλλά πιστεύει στη δύναμη της αυτοθεραπείας.

    Πιστεύει πραγματικά ότι το δικό της παράδειγμα μπορεί να αποτελέσει το μέλλον σε μια κοινωνία όπου «όλοι αγοράζουμε για να γεμίσουμε το κενό μέσα μας. Και αυτό το κενό και τον φόβο της απώλειας τον εκμεταλλεύονται οι μεγάλες εταιρείες».

    • Δεν την είχα υπ’οψη μου αυτή την περίπτωση. Πολύ ενδιαφέρον αν και οπως παραδέχεται και η ίδια λίγο ακραίο, αυτό που είχα στο μυαλό μου ηταν μια πιο φυσιολογική ζώη που ακόμα και η στέγη νάναι προιόν συλλογικής προσπάθειας (κάτι σαν τους Αμις στην Αμερική που οταν ξεκινά ενα νεο ζευγάρι ολο το χωριό τους κτίζει το σπίτι) . Αυτό που με απασχολεί είναι οτι έχουμε τα απαραίτητα και τις δυνατότητες για να περάσουμε με υγεία και ευτυχισμένοι αλλά με αφορμή την κρίση δανεισμού πάνε να μας πείσουν οτι πρέπει να δυστυχίσουμε με «ορους κατοχης η έλλειψης ενος κολοχαρτου(χρήμα)» γιατί δεν παράγουμε αρκετά για ένα σύστημα που η παραγωγή δεν διατίθεται για την ευτυχία της κοινωνίας. Αν αυτό δεν είναι αναπαραγωγή μιζέριας δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να είναι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s