To ποτό του αθώου (Marx Factor)

Ηρθε η ώρα να ξεσκονίσω τα βιβλία. Πρέπει ξανά να τα κρύψω. Πόσα χρόνια είχα να το κάνω αυτό? Νόμισα κάποτε πως πέρασε για πάντα, βλέμμα ελπίδας θαμπή εικόνα ρυτίδας. Τι ωραία…φοβόμαστε ξανά, οπως τότε πουμασταν μικρά, ανάμνηση φρέσκιας νιότης, πρώτη ενοχή, η επερχόμενη τύφλωση της πρώτης εκσπερμάτωσης…τα βιβλία να κρύψουμε τα βιβλία. Καλά δεν πιστεύουμε στη Κόλαση αυτό ευτυχώς το ξεπεράσαμε, ούτε και στον Παράδεισο, μόνο ειρωνικά μειδιάματα φέρνει η εικόνα, η κουβέντα, η εκπομπή. Τα ξέρουμε τα ξεπεράσαμε ομως πόσο μας έλλειψε ο φόβος…πήγες διαδήλωση? οχι ..ποιός είναι αυτός που με ρωτά? ποιος είν’αυτός που με κοιτά? ποιός τη σκιά μου ακολουθεί …κινήσεις που παλιά του έρωτα θα θύμιζαν παιχνίδια στην ώρα τούτη τη νοσταλγική τη φυλακή μου τη προσωπική γεμίζουνε στολίδια.
Τους πιάσανε! ηταν τρομοκράτες…βρήκαν τα βιβλία..τους είδε κάποιος κάπου..ειναι γνωστοί γνωστών..ευτυχως τη γλύτωσα..δε με είδε κανείς..δεν εχω γνωστούς δεν είμαι ένοχος απλά φοβάμαι και πρέπει να εξαφανίσω τα λίγα στοιχεία που με συνδέουν με τα νιάτα μου…τα λίγα στοιχεία που μπορεί να τα αξιοποιήσουνε και να μου στερήσουν την ελευθερία μου..την ελευθερία μου? δεν εχω γνωστούς..δεν είμαι ενοχος …γιατί δεν είμαι…δεν πιστεύω στη κόλαση γιατί την ζώ..δεν πάω διαδήλωση γιατί?..αα πρέπει πρώτα να φτιάξω τον εαυτό μου και μετά τον κόσμο..το βρήκα..εχω άλλοθι νομιμότητας δεν θα με πούνε στις ειδήσεις. Δεν είμαι είδηση, δεν έχω συνείδηση.
Το βράδυ στο μπαρ θα αφήσω το βλέμμα μου στη φούστα τη σκιστή να τριγυρίσει, θα κάνω αδιάφορα ένα κλικ δεξιά η μπύρα να γεμίσει και ένα ευχαριστώ δεν φτάνει στα αυτιά των γύρω μου καθώς η ευγνωμοσύνη είναι για αυτούς που δεν σταμάτησαν ούτε στη δικαιοσύνη. Ετσι μικρός ασήμαντος και ασφαλής κι απ΄το χαμόγελό σου- το τελευταίο βιβλίο θα πετώ μη φτάσει στο μυαλό σου. Γιατί και αν εσύ ελεύθερα σταθείς απέναντί τους ποιός θάπομείνει να τα πιώ μέχρι να πω ..ζωή αντε γαμήσου..

Marx Factor

50 σκέψεις σχετικά με το “To ποτό του αθώου (Marx Factor)

  1. Ξαποστηλαμε την ζωη να παει να γαμηθει για ενα κουστουμι.
    Κοστουμια κενα που περιφερονται ανουσια…

    Πολυ ομορφο Marx Factor.

    Χαμογελατε…

  2. marx factor, den exw logia, den uparxoun logia…

    το κειμενο σου μιλαει κατευθειαν στην ψυχη. και στο μυαλο.
    παμε λοιπον να κρυψουμε τα βιβλια!
    (και…ποια να…πρωτοκρυψουμε δλδ…)

    στις πιο απιθανες κρυψωνες. σαν την ταινια του truffaut!

    i mipws na pame na meinoume sto dasos pou menoun oi anthrwpoi-biblia? 😉

    • Περίεργο νυχτερίδα αυτό για το Φαρενάιτ μου τόπαν και δυό γνωστοί στο ΦΒ (οτι τους το θύμισε) ….και να σκεφτείς μετά απο αυτά τα σχόλια βλέπω σήμερα τη ταινία (δεν την είχα δει τότε)…:)

      • i tainia avti exei paixtei ta televtaia 6-7 xronia polles fores se therina sinema se diafora afierwmata kai paixtike kai FETOS to xeimwna se epanekdosi se sinema sto kentro. episis, kukloforei eurutata kai to dvd… 😉

        prepei na tin exw dei 5-6 fores…
        o truffaut einai apo tous polu agapimenous mou skinothetes, etsi ki alliws 🙂
        (kai i julie christie panemorfi anyway…)

        (asxeto: epeidi, de se…thumamai, grafeis i egrafes pote kai sto…allo magazi, tou «kuriou» pasokouloglou???)

  3. Μπορει μηπως καποιος να αναρτησει τα «απαγορευμενα» (βιβλια)…..να ξερω απο που να φυλαγομαι…….γαμωτο!!!!!

    Πολυ ωραιο κειμενο marx factor!

  4. Index Librorum Prohibitorum

    Το Index Librorum Prohibitorum («Κατάλογος Απαγορευμένων Βιβλίων») είναι ένα κατάλογος εντύπων τα οποία λογοκρίθηκαν από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία καθώς τα θεωρούσε επικίνδυνα για την ίδια και για την πίστη των μελών της. Στις διάφορες εκδόσεις του περιέχονται οι εκκλησιαστικοί κανόνες σχετικά με την ανάγνωση, την πώληση και τη λογοκρισία των βιβλίων.

    Ο σκοπός του καταλόγου ήταν η αποτροπή της ανάγνωσης ανήθικων βιβλίων και έργων, τα οποία περιείχαν θεολογικά σφάλματα, και της διαφθοράς των πιστών. Ο κατάλογος δεν συμπληρωνόταν αποκλειστικά ως αντίδραση σε βιβλία που είχαν ήδη κυκλοφορήσει. Οι Καθολικοί συγγραφείς είχαν τη δυνατότητα να υπερασπίσουν τα γραφόμενά τους και μπορούσαν στη συνέχεια να ετοιμάσουν μια νέα έκδοση του έργου τους με τις απαιτούμενες διορθώσεις ή περικοπές έτσι ώστε να αποφύγουν ή έστω να περιορίσουν την απαγόρευσή του. Η λογοκρισία πριν την έκδοση των βιβλίων ενθαρρυνόταν.

    Ο πρώτος κατάλογος αυτού του είδους δεν δημοσιεύθηκε στην Ρώμη, αλλά στην Ολλανδία το 1529. Η Βενετία και το Παρίσι ακολούθησαν αυτό το παράδειγμα (1543 και 1551). Το πρώτο ρωμαϊκό Index (Κατάλογος) ήταν έργο του Πάπα Παύλου Δ’ (1557, 1559). Το έργο της λογοκρισίας θεωρήθηκε πολύ αυστηρό και, μετά από τον επαναπροσδιορισμό της εκκλησιαστικής νομοθεσίας στο ζήτημα της απαγόρευσης των βιβλίων, ο Πάπας Πίος Δ΄ ανακοίνωσε επίσημα το λεγόμενο Tridentine Index (Κατάλογος του Τριέδου), την βάση όλων των μετέπειτα καταλόγων μέχρι που ο Πάπας Λέων ΙΓ΄, το 1897, δημοσίευσε το Index Leonianus (Λεόντειος Κατάλογος). Οι πολύ πρώιμοι κατάλογοι ήταν έργο της Επιτροπής της Ιερής Υπηρεσίας (Congregation of the Holy Office) της Καθολικής Εκκλησίας (πρόκειται για την Επιτροπή της Ιεράς Εξέτασης [Sacred Congregation of the Inquisition], αργότερα γνωστή ως Επιτροπή για τo Δόγμα της Πίστης [Congregation for the Doctrine of the Faith]).

    Μερικοί από τους διάσημους συγγραφείς που περιλήφθηκαν στον Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων
    Τζόζεφ Άντισον
    Φράνσις Μπέικον
    Ονορέ ντε Μπαλζάκ
    Τζορτ Μπέρκελεϊ
    Τζιορντάνο Μπρούνο
    Τζιάκομο Καζανόβα
    Νικόλαος Κοπέρνικος
    Daniel Defoe
    Ρενέ Ντεκάρτ
    Ντενί Ντιντερό
    Αλέξανδρος Δουμάς (πατέρας)
    Αλέξανδρος Δουμάς (νεώτερος)
    Ντεζιντέριους Έρασμος
    Γκιστάβ Φλομπέρ
    Ανατόλ Φρανς
    Γαλιλαίος Γαλιλέι
    Έντουαρντ Γκίμπον
    Αντρέ Ζιντ
    Vincenzo Gioberti
    Τόμας Χομπς
    Βίκτωρ Ουγκό
    Ντέιβιντ Χιουμ
    Ιμμάνουελ Καντ
    Νίκος Καζαντζάκης
    Hughes Felicité Robert de Lamennais
    Τζον Λοκ
    Νικολό Μακιαβέλι
    Μωρίς Μέτερλινκ
    Νικολά Μαλμπράνς
    Καρλ Μαρξ
    Τζον Μίλτον
    Μπλεζ Πασκάλ
    Φρανσουά Ραμπελέ
    Samuel Richardson
    Ζαν Ζακ Ρουσώ
    Γεωργία Σάνδη
    Ζαν-Πολ Σαρτρ
    Μπαρούχ Σπινόζα
    Λόρενς Στερν
    Emanuel Swedenborg
    Τζόναθαν Σουίφτ
    Theodoor Hendrik van de Velde
    Βολταίρος
    Εμίλ Ζολά
    Gerard Walschap

    http://el.wikipedia.org/wiki/Index_Librorum_Prohibitorum

    • Μπαλζακ,Φλομπερ,Ουγκο,Καζαντζακης,Μακιαβελι,Ζολα,Σαρτρ,Μαρξ……………..ΠΩΠΩ ισοβια θα με πανε!!!

      Δεν πηρε ομως το ματι μου Κουντερα,Εκο,Ντοστογιεφσκι,Καφκα,Σαραμαγκου,Παπαχρηστο,Λουντεμη,Τριβιζα………………μπορει και να τη γλυτωσω!:)

    • Καλησπέρα παιδιά. Εχω δυσκολίες πολλές για να μπαίνω. Δεν ξέρω γιατί. Αργεί να φορτώσει πολύ ο H/Y και αναγκάζομαι και μπαινω-βγαίνω και τις περισσότερες φορές χωρίς αποτέλεσμα.

      Στο θέμα τώρα.
      Ονορέ ντε Μπαλζάκ, Daniel Defoe, Ρενέ Ντεκάρτ,
      Ντενί Ντιντερό, Γκιστάβ Φλομπέρ, Aνατόλ Φρανς,
      Τόμας Χομπς, Βίκτωρ Ουγκό, Kαντ, Νίκος Καζαντζάκης, Καρλ Μαρξ, Μπλεζ Πασκάλ, Φρανσουά Ραμπελέ, Ζαν Ζακ Ρουσώ, Γεωργία Σάνδη, Ζαν-Πολ Σαρτρ, Μπαρούχ Σπινόζα, Βολταίρος, Εμίλ Ζολά.

      Ωχ, δεν μας βλέπω καλά στο σπίτι… και τα βιβλία μου τ’αγαπάω σαν παιδιά μου!
      Χρήσιμη η λίστα πάντως.

  5. Πολύ χρήσιμη λίστα και οι πληροφορίες -βέβαια εδώ στο Ελλαδομπατσοκοσομπολιστάν η πρόσληψη της καταστολής στο ενοχοποιητικό έντυπο υλικό είναι αφαιρετική..οποια βιβλιοθήκη δεν περιλαμβάνει Hot gates -Πολεμική αρετή των Ελλήνων-Φωτιά και Τσεκούρι-Τα άπόπατα του Θέμου-Συνταγές Μαμαλάκη και βίντεο της Τζούλιας είναι αναρχοανατρεπτική εν δυνάμει…

  6. Μητέρα κούντερα είναι τεκμήριο αθωωτητας είναι ο αγαπημένος συγγραφέας της Μιμής…οπως ο Σεφέρης είναι ο αγαπημένος συνθέτης της Αντζελας Δημητρίου…δηλαδη το βιβλίο διασχίζει την έρημο της παρανομίας μπαίνοντας στην όαση της νομιμότητας αναλόγως της ρηχότητας των κατα ομολογία αναγνωστών του..

  7. Αν ομολογουσαν περισσοτεροι αναγνωστες τοτε θα ημουν πιο σιγουρη αν πραγματικα ο Κουντερα ηταν τεκμηριο αθωωτητας!

  8. Πάντως αν πάει κανείς στο Νησί Ημαθείας και πει απο δω δεν είναι ρε παιδιά ο Χρυσοχοίδης αμέσως πετιούνται και λένε» Οχι παιδάκι μου αυτοί είναι ξένοι…πρόσφυγες»

  9. αυτός τους ξέφυγε…δεν εχω πολλά στοιχεία για να τον προφυλακίσω…αυτός ο ντεριντάς πρέπει νάναι αρχηγός τους αλλά παίζει νάναι και ψευδώνυμο 🙂

  10. φιλοσοφος ισχυριζεται πως ειναι!
    Μπορει να ειναι και το κατα κοσμον ιματζ του
    ομως!
    Τι να πω και γω, μια απλη νοικοκυρα??
    Καλλυτερα να μη λεω πολλα!! !:)

  11. Καλά έχουμε ξεφύγει:)… και οι άλλοι βγάζουν τα πυρηνέλαια τα αζήτητα στα δελτία είδήσεων. Σε κάθε μέτρο του ΔΝΤ -σε κάθε του εγχείρηση στη κοινωνία μας το αναισθητικό τους θάναι η τρομοφιλολογία..διακόσιες χιλιάδες εργαζόμενοι στους ΟΤΑ στον αέρα …αλλά με μιά γιάφκα ξεχνιέμαι….

    • Γιατι σκας??
      Ο πατερας μου ελεγε….
      να κανετε και λιγη κρουστα……αλλιως δεν βγαινει!!
      καληνυχτα σε παροντες και αποντες 🙂

      • πνίγομαι mitera γιατι… πάς στην πορεία μπορείς να βρεθείς προφυλακισμένος στα καλά καθούμενα, πίνεις μπύρες θεωρούνται ημι- έτοιμες μολότοφ, διαβάζεις βιβλία που δεν τους αρέσουν είσαι ύποπτος τρομοκράτης, σε δένουνε σε μια πορεία είσαι συνήθης ύποπτος και σου φορτώνουν οτι θέλουν, αράζεις στο πάρκο καταλήγεις στη ΓΑΔΑ, πάς στα πανεπιστήμια βλέπεις στην πρυτανεία τα ΜΑΤ… νομίζουν οτι θα τρομοκρατηθούμε αλλα απλά πνιγόμαστε… πρέπει να βγούμε στους δρόμους για να ανασάνουμε ξανά 🙂

  12. τα σπάει το κείμενο, η ελληνοφρένεια όμως που ακολουθεί με τα σχόλια είναι απολαυστική 🙂

    Μητέρα, μανούλα, μαμά μιας και τον ανέφερες θα βάλω έναν Λουντέμη σε λίγο δω από κάτου, στα θ’μέλια να επεκταθεί η γιάφκα

  13. απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Μενέλαου Λουντέμη, Αγέλαστη Άνοιξη

    Πήχτρα ήταν ο καφενές στο χωριό. Χλαπαταγή, ρακιά, τάβλια, σκαμπίλια, «ξερές». Κι οι παραγγελίες δίνονταν κοφτές σαν καβγαδάκια. Ο Στρατής -φτάσανε δε φτάσανε- πήδηξε απ’ το κάρο κι έχωσε απ’ την πόρτα το κεφάλι του.

    – Επ!… Εδώ είμαστε κι εμείς! φώναξε. Και πού να ξέρατε τι σας φέρνω!…

    – Πιο καλιότερο. Δημοσιογραφ… Δηλαδή εφημεριδογράφοι.

    – Και τι τους κρατάς απόξου; Κραχ’ τους μέσα. Καν’ τους το «ορίστε». Για έλα, για μπάσε τους μέσα για να δούμε και τι μούτρα έχουνε.

    – Ξουρισμένα. Εμ… Μιας και είναι δημοσιογράφ…

    – Εμένα κείνος ο λιανός μού φαίνεται σαν γιδάρης, είπε ο καφετζής απ’ το τεζάχι. Τέλος. Κάλνα τους και γλέπουμε.

    – Το λιανό;… Χμ… Δεν είδες το χοντρό γι’ αυτό κρένεις έτσι. Κόπιασε μέσα, κύριε… Αρμε… Αρμενίων.

    – Παρμενίων, διόρθωσε ο βαρέλας. Παιδιά, καλησπέρα!

    – Καλώς τον… είπαν όλοι κι αφήσανε στη μέση την «ξερή».

    – Χαίρω πολύ. Εγκαρδίως. Η εφημερίς μας, κύριοι, η εφημερίς του ελληνικού κάμπου, η πραγματική «μάνα των αγροτών», χαίρει διότι ευρίσκεται ανάμεσον των τέκνων της.

    – Τι λέει αυτός, μωρέ Στρατάκο; ρωτάει ένας τον αγωγιάτη.

    – Μμ… Σάματι τα βγάζω γω;

    – Και γιατί μια και παίρνει τα χωριά δεν κουβαλάει μαζί του και κάνα δραγουμάνο για να καταλαβαίνουμε κι οι χωριάτες αυτά που λέει;

    – Πού να ξέρω γω… Αρώτα τον ο ίδιος. Εγώ το αγώι μου το ‘κανα… Άκουσες τι είπανε οι νοικοκυραίοι από δω, κύριε Αρμενίων;

    Ο Παρμενίων όμως ένιωθε άσκημα. Φώναξε τον καφετζή και του λέει:

    – Καταστηματάρχα! Κέρασον. Να ρεύσει το τσίπρον. Άφθονον!

    Σε λίγο άναψε για τα καλά το κέφι. Ο Παρμενίων ήπιε, ξερόβηξε και είπε με τραγική επισημότητα:

    – Κύριοι! Η πολιτεία σάς επρόδωσεν!

    Οι χωριάτες συμφώνησαν.

    – Αυτά έχουν οι πολιτείες, λέει ένας γεραλέος. Ταμαχιάρες. Προδίνουνε.

    – Μάλιστα, κύριοι. Η πολιτεία, δηλαδή το Κράτος, σας επρόδωσεν.

    – Κράτος; Μπράβο. Ακόμη καλύτερα. Γεια στο στόμα σου! Τώρα είμαστε πιο σύμφωνοι.

    – Η κυβέρνησις όμως…

    -Ούξου! ούρλιαξε μεμιάς ολόκληρος ο καφενές.

    Ο Παρμενίων τα’χασε. Τι ξέσπασμα ήταν αυτό! Και τώρα… Τι στάση θα’παιρνε; Η εφημερίδα του ήταν φιλοκυβερνητική. Σκέφτηκε ότι έχανε τις στιγμές. Γι’αυτό αποφάσισε συνοπτικά. Η εφημερίδα του μεταβλήθηκε κεραυνοβόλα σε αντικυβερνητική.

    – Μάλιστα. Αναφωνώ κι εγώ μαζί σας. Κάτω! Κάτω στεντορείως! Καταπολεμούμεν και ημείς, κύριοι, τον εσμόν αυτόν των κηφήνων! Διότι ανήκομεν εις την Αντιπολίτευσιν…

    – Στάκα… τον διακόπτει ο ίδιος γεραλέος, που καθώς φαίνεται ήταν κεφάλι πεισματερό. Δε μ’ λες, πατριώτη… Αντιπολίτεψη είναι αυτό που ήταν Γκούβερνο πέρσι;

    – Βεβαίως.

    – Κάτου! Κάτου κι ατήνη!

    – Κύριοι…

    – Μωρέ, κάτου! Και μην κάνεις «κιχ». Σας μάθαμε και σας. Πετάχτε τον όξω, ρε παιδιά!

    Αλλά ο Παρμενίων δεν ήταν από κείνους που συνθηκολογούν εύκολα στις αναποδιές.

    – Κύριοι… κύριοι… κύριοι… έκανε με την παλάμη του και με τ’άλλο του χέρι έψαχνε στην τσάντα του.

    Σε λίγο βρήκε αυτό που ζητούσε και το ξεδίπλωσε μπρος στους χωριάτες. «ΙΔΕΑ» ήταν ο τίτλος της εφημερίδας. Η πρώτη του σελίδα ήταν γιομάτη με τη φάτσα ενός τσιγκελωτού κι άγριου ορεινού αξιωματικού και από κάτω έγραφε: «Ο Σωτήρ».

    – Τον γνωρίζετε; λέει ο Παρμενίων.

    – Για φερ’τον καταδώ. Ο γέρος τον πήρε και τον κοίταξε. Χμ… κάνει. Μοιάζει σαν τον Γιάννη του Γεροκίτσου. Τι γράφει από κάτω, ρε συ παιδί;

    – Ο Σωτήρ… λέει ο Μέλιος.

    – Ξέρετε κανένα Σωτήρη, ρε παιδιά; ρωτάει τους άλλους ο γέρος.

    – Δε λέγεται Σωτήρης! ορμά ο Παρμενίων ζεματισμένος. Είναι ο «Σωτήρ» μας, ο Κεραυνός! Ο Πορθητής του… του… Με άλλα λόγια, ο Γεώργιος Κονδύλης όστις θα απονείμει δικαιοσύνην! Θα βάλει τάξιν. Θα αρπάξει τη σκούπα… Θα πατάξει τας ατασθαλίας!

    – Δε μου λες, κύριε Δημοσιογράφε… τον διακόπτει ο γεραλέος. Πώς τα’χει αυτός ο σκουπιστής σου με τους βασιλιάδες; Μονιάζει… Μονιάζει;

    – Αυτός; Μα αυτός είναι αδερφός τους. Κάθε μέρα μαζί τρώνε.

    – Τότε να τσακιστείς κι εσύ κι ο Σωτήρης σου.

    Ύστερα γυρίζει στον καφετζή:

    – Μπαχάρα… του λέει, τσαλακώνοντας τον «Σωτήρα». Παρ’ τον για προσάναμμα. Άκου δω, πατριώτη… γυρίζει και λέει στον Παρμενίωνα. Το χωριό μας μπούχτισε απ’αυτά. Με τις σπάθες και τα παράσημα στομάχι δε γιομίζει. Εμείς θέλουμε άνθρωπο να ταιριάζει με τα χνότα μας. Να δρώνει… Να σκανιάζει… Να κοψομεσιάζεται μαζί μας. Έχεις καναν τέτοιον;

    – Κύριοι… Η πολιτική…

    – Ουφ!… Θα μας αρχινίσεις πάλε με το «ευλογητός» και εμείς βιαζόμαστε να φτάσουμε στο «κυργελέησον». Ήρταμε απ’τα χωριάφια λιωμένοι να πιούμε ένα ρακί και να πάμε σπίτι μας. Μα εσύ μας το φαρμάκωσες. Καλό βράδυ. Δεν κάνουμε χωριό μαζί σου.

    Ζεματισμένος ο Παρμενίων πήρε το Στρατή και το Μέλιο και βγήκανε όξω.

    – Είπες ότι θα με φιλοξενήσεις, ε; ρώτησε το Στρατή.

    – Ε, τι… τις «κουμπάρες» παίζουμε;

    – Καλά. Οδήγησέ με στο σπίτι σου. Οδήγησέ με γρήγορα! Είμαι κατάκοπος και δυστυχής.

    – Χμ… ως και τα ψάρια φορέσανε γυαλιά, αφεντικό… λέει ο Στρατής.

    – Δε σε καταλαβαίνω.

    – Δεν πιάνονται πια τόσο εύκολα στ’αγκίστρι.

    • denyal καταπληκτικος ο Λουντεμης, απ’τα πρωτα βιβλια που διαβασαμε «πολλοι απο μας φανταζομαι» στην περιοδο της εφηβειας και οχι μονο!!

      και για να επεκτεινω λιγο τη «γιαφκα»,Ανασταση-
      Λεων Τολστοι!

      Πολλες φορες σ’αυτους τους τρεις μηνες¨,ειχε αναρωτηθει..«Εχω τοσο εντονες παραισθησεις,σε σημειο,που να βλεπω πραγματα,που οι αλλοι δεν βλεπουνε?Η μηπως μερικοι ανθρωποι ειναι τοσο τρελοι,και κανουν αυτα που εγω βλεπω?»Μα οι ανθρωποι αυτοι πουκαναν τις τρομερες κεινες πραξεις-ητανε πολλοι-πιστευαν μ’αφελεια στην αναγκαιοτητα τους,ετσι που ηταν δυσκολο να τους θεωρησει κανενας τρελους.Μα ουτε κι ο ιδιος μπορουσε να θεωρηθει τρελος,γιατι ειχε τη βεβαιοτητα πως σκεφτοταν σωστα.Κι ετσι δε μπορουσε να βγει απ’την αμηχανια του.

      κι εξηγουσε με τον ακολουθο τροπο τα οσα ειχε δει στη διαρκεια των τελευταιων τριων μηνων..

      Αναμεσα σ’ολους τους ελευθερους ανθρωπους,η κυβερνηση,με τα δικαστηρια της, διαλεγε τους πιο ζωντανους, τους πιο φλογερους, τους πιο ευαισθητους, τις πλουσιες κι ισχυρες φυσεις,που ειναι λιγοτερο πονηρες ειτε λιγοτερο προσεχτικες απ’τις αλλες, κι εριχνε τα πλασματα αυτα,που δεν ητανε καθολου πιο επικινδυνα ειτε πιο ενοχα για την κοινωνια, απο κεινα που μενανε ελευθερα, και ταριχνε στις φυλακες και στα κατεργα.Και κει, σε μια κατασταση ολοκληρωτικης αδρανειας, μενανε κλεισμενοι οι ανθρωποι αυτοι μηνες και χρονια ολοκληρα.Και μια που η υλικη τους διαβιωση ειταν εξασφαλισμενη,μενανε μακρια απ’τις οικογενειες τους, μακρια απ’τη φυση,
      μακρια απ’την εργασια,δηλαδη εξω απ’τις συνθηκες μιας ζωης ομαλης και ηθικης.
      Αυτο ειταν η βαση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s