Ανακοίνωση του Συλλόγου Ιντιφάντα με αφορμή την ερώτηση στη Βουλή για τα προϊόντα των παράνομων ισραηλινών εποικισμών
Ο Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Ιντιφάντα χαιρετίζει την ενέργεια τριών βουλευτών (κκ. Κουράκης, Δρίτσας και Σακοράφα), να καταθέσουν στη Βουλή ερώτηση που ανοίγει στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο, το τεράστιο ζήτημα των προϊόντων από τους παράνομους, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ισραηλινούς εποικισμούς.
Το πολιτικό αυτό διάβημα είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιας δουλειάς και πιέσεων του παλαιστινιακού και ευρωπαϊκού κινήματος BDS (Μποϊκοτάζ – Απόσυρση Επενδύσεων – Κυρώσεις) και όσων το στηρίζουμε στην Ελλάδα.
Οφείλω να ομολογήσω ότι αυτόν τον τύπο δεν τον γνωρίζω.
Κάτι μου θυμίζει, όμως. Είχα δει συνέντευξή του σε κάποιο απ΄τα ντοκιμαντέρ
σχετικά με την Αργεντινή; Είχα διαβάσει το άρθρο του αυτό τότε που το έγραψε & δεν το θυμάμαι;
Μήπως είναι μούφα; Δεν ξέρω. Πάντως, παρατήρησα ότι το είχαν δημοσιεύσει πολλά blogs, κυρίως δεξιάς κατεύθυνσης, θα μπορούσα να πω, αλλά και το indymedia.Επίσης, ψάχνοντας, βρήκα στο scribd.com, ότι το Βήμα είχε διαψεύσει το άρθρο αυτό στις 20-03-2011. Ας μας πει ο Παύλος-Ορμή & Θύελλα, που είναι Οικονομολόγος.
Πάντως, οφείλω να ομολογήσω ότι φρίκαρα μόλις το (ξανα;)διάβασα. Απλώς αυτό.
Ακολουθεί & ηχητικό της συνέντευξής του(για όσους δεν έχουν διάθεση για διάβασμα/τα λόγια είναι ακριβώς τα ίδια)+ένα ακόμη άρθρο του.
Έγραφε ο Δρ. Mark Weisbrot πρίν δύο χρόνια!!!Στο κείμενο που ακολουθεί μιλά ο διακεκριμένος οικονομολόγος Δρ Mark Weisbrot (Washington D.C.) που έζησε τα γεγονότα της Αργεντινής από κοντά.
Ερώτηση: Στην Ελλάδα κύριε καθηγητά, δεν γνωρίζουμε πολλά για το τι έγινε στην Αργεντινή με το ΔΝΤ. Το μόνο που θυμάμαι (και μʼ έχει σημαδέψει), είναι ένα πλάνο από κάπου ψηλά, που έδειχνε μία «αδέσποτη» αγελάδα να τρέχει και κόσμο, πολύ κόσμο, να την κομματιάζει ενώ ήταν ζωντανή(!) όπως έλεγε ο σπίκερ, για να εξασφαλίσει κρέας…
Όταν ακόμα και οι χρηματιστές αναφέρονται στο προφανές,δηλαδή, το μονομερές κούρεμα των ομολόγων(όποιος πίστεψε πως οι καρχαρίες θα χάσουν χρήματα, ας τρέξει να ανάψει κανένα κεράκι στο μελλοντικό του μνήμα και ας αφήσει τα ντουβάρια ήσυχα) στα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και στις ελληνικές τράπεζες,που όμως αυτές θα ανακεφαλαιωθούν(ε καλά τώρα),καταλαβαίνει αυτόματα πως ο μόνος δρόμος είναι αυτός της ανατροπής.Η Αργεντινοποίηση προχωράει με γοργούς ρυθμούς και σε όσους δεν έχει τύχει να ασχολήθούν με το θέμα,ο κόσμος εκεί εξεγέρθηκε μαζικά διώχνοτας πρόεδρους με το ελικόπτερο, όταν οι τράπεζες κλείδωσαν τις καταθέσεις.Οι μικροαστοί μέχρι τότε αναθεμάτιζαν όσους κατέβαιναν στο δρόμο και συγκρούονταν βίαια με το κράτος.Σας Θυμίζει τίποτα αυτό;
“Ίσως, είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που μία χώρα αναδιαρθρώνεται, σχεδόν, μόνη της, προκαλώντας απώλειες σχεδόν αποκλειστικά στην ίδια”
Στο ελληνικό Κοινοβούλιο έχουν πολλές φορές κατατεθεί μισο-επεξεργασμένα νομοσχέδια, φωτογραφικές διατάξεις, κακές μεταφράσεις και λάθος αριθμοί. Αλλά αυτό που έγινε με το νέο Μνημόνιο δεν έχει προηγούμενο. Οι βουλευτές, με περιθώριο μερικών μόλις ωρών, από το πρωί του Σαββάτου έως την απογευματινή έναρξη της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων, κλήθηκαν να μελετήσουν 24 πολυσέλιδα κείμενα, μερικά στα αγγλικά. Αυτό από μόνο του είναι υποβάθμιση της Δημοκρατίας. Δεν προλαβαίνουν. Χώρια που πολλοί είχαν αποσπαστεί από… εξωγενείς παράγοντες, όπως η ομιλία του αρχηγού. Ετσι, το “κατεπείγον” αυτή τη φορά άγγιξε την ταχύτητα του φωτός.
Ένα αναρχικό κοινωνικό καθεστώς, οργανωμένο χωρίς ιεραρχική εξουσία, «υπάρχει πάντα, όπως ο σπόρος κάτω απ’ το χιόνι, θαμμένο κάτω από το βάρος του κράτους…».64 Είναι μια ηθική τάξη σύμφωνα με την οποία οι άνθρωποι, εξ αιτίας των εσώτερων πεποιθήσεών τους, φέρονται στους άλλους, όπως θα ήθελαν να τους φέρονται εκείνοι. Είναι ένα κοινωνικό καθεστώς μέσα στο οποίο ο καθένας και η καθεμιά μπορούν να ζουν και να ενεργούν σύμφωνα με την κρίση τους.
Είναι ένα κοινωνικό καθεστώς ασυμβίβαστο προς την εξουσία, μέσα στο οποίο η τελευταία καταργείται από την συνειδητοποίηση της αλήθειας ότι η εξουσία είναι και άχρηστη και επιβλαβής και ότι δεν πρέπει κάποιος ούτε να την υπακούει, ούτε να συμμετέχει σ’ αυτήν…
(*) Δηλαδή ο κάθε ένας ευρωπαίος, από τα 500 εκατομμύρια κατοίκων των χωρών μελών της ΕΕ (των βρεφών συμπεριλαμβανομένων), έχει ελεήσει τις τράπεζες, μόνο την τελευταία 2-ετία, με 8 χιλιάρικα. Καλό, δε λες!
Τα αποσπάσματα είναι από παλαιότερες εκπομπές του Ν. Χατζηνικολάου (αφού τον χαλάει αυτός ο Μπογιόπουλος, τι επιμένει και τον καλεί;) Δείτε τους υπόλοιπους καλεσμένους τι ωραιότατο τουμπεκί ψιλοκομμένο που κάνουν. Χάρμα οφθαλμών!
Μπογιόπουλος:
“
300 δις κέρδη οι τράπεζες από το 2004 ως το 2009, 500 δις οι οφ-σορ εταιρίες ετησίως, 60 δις οι χρυσοκάνθαροι του χρηματιστηρίου μέσα σε μία δεκαετία (12 δις μέσα στο 2009), 27 δις στο ΝΑΤΟ για εξοπλιστικά προγράμματα (το ΝΑΤΟ ξέρετε είναι αυτό το οποίο δεν ξέρει αν τα Ιμια είναι ελληνικά), 117 δις σε ρέπος και συμφωνίες επαναγοράς… είναι οι λεγόμενοι ραντιέρηδες που έλεγε ο Α. Παπανδρέου. Επαναλαμβάνω, νάτα τα λεφτά, να πάνε να τα πάρουνε.
Αφού χρειάζεται γεναιότητα για να λέμε ονόματα, αυτά είναι αποτελέσματα μιας πολιτικής, είναι η πολιτική που κάνει πλούσιο τον Λάτση, τον Βαρδινογιάννη, τον Μπόμπολα, τον Βγενόπουλο, τον Κόκκαλη, τον Κυριακού και όλους τους υπόλοιπους.
Μπορείτε να το δείτε και στο http://debtocracy.gr που είναι και ο δημιουργός αυτού του ντοκυμαντέρ αλλά και στο The Press Project, που στήριξε και την προσπάθεια.
Κατά τη διάρκεια της απεργιακής περιφρούρησης την Παρασκευή 1/4 έξω από τον όμιλο ΙΜΑΚΟ (συμφερόντων Π. Κωστόπουλου) οι αλληλέγγυοι αντιμετώπισαν ένα πρωτοφανές κλίμα τρομοκρατίας από μπράβους και άτομα της ασφάλειας ενώ δέχτηκαν και επιθέσεις από μεμονωμένους απεργοσπάστες.
Μπράβος κινήθηκε απειλητικά προς τους συγκεντρωμένους υψώνοντας χέρι, ενώ ζήσαμε και εικόνες από άλλες εποχές: βανάκι με κρυμμένους απεργοσπάστες μπήκε κρυφά στο κτίριο, αφού πρώτα κινήθηκε με ταχύτητα προς τον κόσμο που περιφρουρούσε και από τύχη δε χτύπησε μία από τις απολυμένες συνδικαλιστικές εκπροσώπους του ομίλου.
Ύστερα από αυτές τις εξελίξεις, καλούμε όλους στην απεργιακή περιφρούρηση της 24ωρης απεργίας που έχει κηρυχτεί για Δευτέρα 4/4 έξω από το κτίριο της ΙΜΑΚΟ. Στις 9 το πρωί να είμαστε όλοι εκεί για το σπάσιμο του εργοδοτικού τσαμπουκά και την ενίσχυση των αντιστάσεων εν όψει και της 4ήμερης απεργίας που έχει κηρυχτεί στα ΜΜΕ για 7-8-9 και 10 Απριλίου.
Το κτίριο βρίσκεται Μαρίνου Αντύπα 41-45 στο Νέο Ηράκλειο και είναι κοντά στο σταθμό του ηλεκτρικού Ηράκλειο. Όσοι αλληλέγγυοι μπορούν, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να ανέβουν στο κτίριο της ΙΜΑΚΟ για την περιφρούρηση της απεργίας και της αξιοπρέπειας όλων μας, απέναντι στην εργοδοτική και απεργοσπαστική τρομοκρατία.
Προσπαθούμε μέσα από τα ιστολόγια να ενημερώσουμε τους έλληνες για την διαφθορά και την κατάντια του πολιτικού συστήματος και την ανάγκη αλλαγών στο πολίτευμα.
Και συχνά, όλοι μας, ξεχνάμε να αναφέρουμε πως πίσω από το λεγόμενο “πολιτικό προσωπικό”, αλλά και ανάμεσα σε αυτό, βρίσκεται το μακρύ χέρι των τραπεζών (ολες οι τράπεζες είναι ιδιωτικές) και του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Κανένας λαός και κανένα έθνος, όποιες αλλαγές κι αν κάνει στο πολίτευμά του, όσο κοντά στην δημοκρατία και αν φέρει το πολίτευμά του, δεν πρόκειται να δει προκοπή και ελευθερία, όσο οι τράπεζες λειτουργούν όπως λειτουργούν και κάνουν ότι κάνουν στις κοινωνίες.
Οι τράπεζες συνιστούν ένα παγκόσμιο δίκτυο αναδιανομής του παραγόμενου πλούτου προς όφελος μιας μικρής ολιγαρχίας που τις κατέχει, μέσα από ένα δαιδαλώδες μετοχολόγιο, τις πιο πολλές φορές κρυφό, άγνωστο και ανεξερεύνητο.
Το εξαιρετικό (και πολυβραβευμένο) ντοκυμαντέρ (σσΑ: με ελληνικούς υπότιτλους) του Charles Ferguson με τίτλο «Inside Job» ξεσκεπάζει τους υπαίτιους της οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε από την Αμερική το 2008, εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο και κρατάει τη χώρα μας ακόμη δέσμια των δανειστών μας…
Στο ντοκυμαντέρ αυτό που περιλαμβάνει συνεντεύξεις πολιτικών, δημοσιογράφων και ισχυρών οικονομικών στελεχών, σκιαγραφείται
“Αξίζει και το τελευταίο λεπτό. Δείτε το όλο και μοιραστείτε το με τους φίλους σας”, όπως γράφει και κάποιος σε σχόλιό του στο youtube. Για τους τεμπέληδες εδώ μια ελλιπέστατη σύνοψη της συζήτησης.
Το πραγματικό ποσό που έχει δανειστεί το ελληνικό δημόσιο, το κεφάλαιο δηλαδή των δανείων του ελληνικού δημοσίου, δεν υπερβαίνει το 7% του συνόλου του δημοσίου χρέους. Δηλαδή στα 340 τόσα δις ευρώ του χρέους, το κεφάλαιο που έχει πραγματικά δανειστεί το ελληνικό δημόσιο, δεν υπερβαίνει τα 20 δις ευρώ. Ολα τα υπόλοιπα είναι κεφαλαιοποιήσεις τόκων. Δανειστήκαμε 20 και βρεθήκαμε να χρωστάμε 340. Χώρια το τι έχουμε πληρώσει ως τώρα.
Ο παραπάνω υπολογισμός ισχύει με σχετικά μικρή απόκλιση μια και το ελληνικό δημόσιο δεν έχει ακόμη δώσει στην δημοσιότητα λεπτομερείς πληροφορίες για τον δανεισμό του.
Στην τελευταία δεκαετία το ελληνικό δημόσιο δανείστηκε συνολικά 490 δις ευρώ, από τα οποία το 97% πήγε στην αποπληρωμή παλαιότερων δανείων. Και μόλις το 3% πήγε στο λεγόμενο δημοσιονομικό έλλειμμα.
Αυτό το πολιτικό σύστημα είναι ένα ενιαίο κόμμα. Είναι ένα σούπερ-μάρκετ με διαφορετικά ράφια που τοχει ΕΝΑΣ. Η ολιγαρχία που θεωρεί την χώρα ιδιοκτησία της οικονομική. Το ΚΚΕ έχει έναν πολύ ειδικό ρόλο σε αυτό το σούπερ-μάρκετ-σύστημα.
Στην καρδιά του συστήματος, στο ιερό του, στο βάθρο, στα άγια των αγίων του, βρίσκεται ένας θεός τον οποίον θεό ΟΛΟ το σύστημα προσκυνάει. Η εξουσία.
Η εξουσία πάνω στον λαό. Η οποία επιτυγχάνεται με την εφαρμογή του συστήματος “αντιπρόσωποι με μακρές θητείες”. Στην βουλή, στην κεντρική επιτροπή, στο πολιτικό γραφείο, στον “αρχηγό” ενός κόμματος τον ίδιο, που είναι ο ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ αντιπρόσωπος του λαού, με μακρά θητεία.
Ο θεός (εν προκειμένω η πολιτική εξουσία) έρχεται πάντα παρέα με έναν διάβολο. Στο παραμύθι αυτό τον ρόλο του πραγματικά κακού έχει η ολιγαρχία του πλούτου της χώρας, που ελέγχει τις τράπεζες (που “υπηρέτησε” ο κ. Σταϊκούρας;) και την λοιπή οικονομία . Και έτσι συνεχίζει το παλαιότατο παιχνίδι της συλλογής του πλούτου
Θραξ Αναρμόδιος: Σε διάλεξη με τίτλο “Η Ιστορία των κεντρικών τραπεζών και η σημασία τους στην σημερινή κρίση” του κ. Γιώργου Καισάριου, χρηματοοικονομικού αναλυτή, μίλησε και είπε πολλά και ενδιαφέροντα ο κ. Παναγιώτης Γεννηματάς, επίτιμος αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
Η διαδρομή και η θέση του κ. Γεννηματά στο τραπεζικό σύστημα δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα σε αυτά που λέει, καθώς είναι σε θέση να ξέρει “από μέσα” πολλά πράγματα.
Κάντε καφέ, και όσοι καπνίζετε ανάψτε τσιγάρο. Θα χρειαστεί. Οσοι έχουν πίεση, να μην…
Στο προηγούμενο σημείωμα είπαμε πως ο πιο ακατάλληλος για να αναλάβει την έξοδο από την κρίση είναι το τωρινό διεφθαρμένο κομματικό καθεστώς της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας. Πως δεν έχει προς τούτο ούτε πρόθεση, ούτε κίνητρο. Ούτε και τον κατάλληλο χαρακτήρα.
Η έξοδος από την κρίση δεν είναι έργο που θα το κάνει η τωρινή πολιτική ολιγαρχία. Η έξοδος από την πολυ-ποίκιλη κρίση είνα έργο που περιμένει τον λαό. Τον απλό πολίτη. Οταν ο απλός πολίτης βρει τον τρόπο να αναγκάσει την τωρινή κομματική ολιγαρχία να του επιστρέψει, μέρος έστω, από την εξουσία, της οποίας είναι ο φυσικός ιδιοκτήτης, τότε θα έχει αρχίσει η έξοδός μας από την κρίση.
Θα έχουμε βγει από την κρίση, και όχι μόνο την οικονομική, όταν καταφέρουμε ως κοινωνία να επανακτήσουμε τα πολιτικά δικαιώματά μας, που τώρα δεν έχουμε, ως πολίτες. Εκτός κι αν θεωρεί κάποιος κάνα σοβαρό πολιτικό δικαίωμα να πηγαίνει μια στα τέσσερα χρόνια και να διαλέγει κάποιους από το μενού που μαγειρεύει και του παρουσιάζει η κοινοβουλευτική ολιγαρχία.
Στο προηγούμενο σημείωμα είπαμε πως την οικονομική κρίση την προετοίμασε αποκλειστικά ο φαύλος και ολιγαρχικός, πολιτικά και οικονομικα, χαρακτήρας του καθεστώτος που δημιούργησε το πολιτικό μας σύστημα, δηλαδή οι κομματικοί πολιτικοί και τα κρατικοδίαιτα αφεντικά τους, από συστάσεως ελληνικού κράτους και όχι από την “μεταπολίτευση” του 1974.
Εξάλλου το 1974 δεν έγινε καμμία μεταπολίτευση. Και όποιος πιστεύει πως έγινε το 1974 παλινόρθωση της δημοκρατίας (την οποία γιορτάζουν κιόλας οι βέβηλοι στο Οθωνικό βασιλικό ανάκτορο, όπου στεγάζουν μάλιστα και βουλή δημοκρατίας), απατάται τα μέγιστα. Αλλά κι αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Εξίσου πονεμένη.
Την κρίση την έφερε λοιπόν ο κρατικός μηχανισμός, ο ελεγχόμενος από τους ολιγάρχες των κομμάτων, οι οποίοι ελέγχονται από τους ολιγάρχες της οικονομίας.
Την κρίση δεν μπορούν φυσικά να την διώξουν εκείνοι που την έφεραν
Η αφορμή που μας παρουσιάστηκε για να μας “φορεθεί” η παρούσα ελληνική οικονομικη κρίση, δεν ήταν ούτε κάποια εγχώρια τραπεζική ή χρηματοπιστωτική κρίση, ούτε κάποια φούσκα ακινήτων, ούτε κάποιο υπέρογκο, αναλογικά με άλλες χώρες, ύψος ιδιωτικού δανεισμού, δηλαδή δανεισμού των ελληνικών νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Η αφορμή ήταν η αδυναμία του κράτους να συνεχίσει να δανείζεται με “λογικό” επιτόκιο.
Δηλαδή ότι περνάμε συνέλληνες είναι γιατί το ελληνικό κράτος δεν μπορούσε πια να δανειστεί. Τρελλό ξε-τρελλό, έτσι είναι. Και το ελληνικό κράτος χρειαζόταν κυρίως τα νέα δάνεια για να εξυπηρετήσει τα παλιά του δάνεια. Διότι τα άλλα του έξοδα (μισθούς κλπ) τα βγάζει το μαγαζί.
Αν και είναι άλλη ιστορία, για άλλη ανάρτηση, πρέπει να πούμε πως δεν έχουμε, ακόμη και τώρα, μια λίστα των δανείων του ελληνικού κράτους, ώστε να δούμε κι εμείς ως λαός και πολίτες τι στο διάλο πληρώνουμε, ποιος το δανείστηκε, πότε, γιατί και για ποιο λόγο πάρθηκε το κάθε δάνειο και κυρίως πως ξοδεύτηκε. Απλώς μας κάλεσαν να πληρώσουμε τον λογαριασμό, χωρίς καν να μας τον δείξουν. Πράγμα που δεν γίνεται ούτε στα υπαίθρια ψητοπωλεία. Τα οποία φυσικά και είναι πιο σοβαρά μαγαζιά από το ελληνικό κράτος.
Βαρεμένοι σοσιαλιστές, θείτσες, εμετικοί ακροδεξιοί και λοιποί πραγματευτάδες που πλούτισαν στις πλάτες μας, τώρα μας κατηγορούν. Λένε πως εμείς φταίμε για την κατάντια μας λόγω της σπατάλης μας. Ποιοι μιλάνε; Αυτοί που έκαναν την βίζιτα επάγγελμα. Αυτοί που γονάτισαν την χώρα μας, κάνοντας την χυδαιότητα και την απάτη, επιστήμες. Από την άλλη τα ζώα της παγκοσμιοποίησης μας περνάνε για τόσο μ@λ@κες που πιστεύουν πως θα περπατάμε γονυπετείς και θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε (όχι να ζούμε) καταναλώνοντας. Το ξαναέγραψα: Από την στιγμή που όλοι έχουμε κάνει την διάγνωση του προβλήματος, δεν υπάρχει δικαιολογία για να μην δράσουμε. Αφού δεν αντιδρούμε σημαίνει πως είμαστε δειλοί, οπότε ή θα τους ανεχτούμε μιζεριάζοντας ή θα μας κάνουν ότι θέλουν κι εμείς θα σιωπούμε.
Υπάρχει λύση: Να ανακτήσουμε την ατομική και συλλογική ευθύνη. Πως; Να οργανωθούμε! Όλοι! Ανεξαρτήτως τι πιστεύουμε και που ανήκουμε. Να μην τους αφήσουμε να μας επιβάλουν μια νέα χούντα!
Καλώ όλους τους bloggers να αναδημοσιεύσουν το παρόν κείμενο και να οργανωθούμε όλοι σαν ελεύθεροι και απλοί πολίτες, έχοντας το πλεονέκτημα της επικοινωνίας μεταξύ μας που μας δίνει το ίντερνετ και να σαμποτάρουμε και να διώξουμε τους απατεώνες από την χώρα μας. Ας μην φοβόμαστε, δεν θα μας κάνουν τίποτα, ποντάρουν στην ανοχή μας και στο ότι δεν αντιδράμε. Να ανταλλάξουμε σχέδια και ιδέες αντίστασης. Χωρίς καπελώματα και σημαίες.
eréndira
elsa
marxfactor
mariap
maur0s
filistina
anarmodios
carmelos
zapatafreedom
pantigiera
anor8ografos vlad
crow hooded
ΒlackΜediterraneanPirate
katswoman
Το κόσκινο
arsenelupin
ormithiella
peripeton
malamadre
νο11
Stamatis Kavadias
speira22
anagnwstes
filoxenoumenospoiitis
