Η πρώτη φορά που τέθηκε επισήμως στην Ευρώπη θέμα ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα
Ο Αλέξης Τσίπρας έγινε ο πρώτος έλληνας πολιτικός ηγέτης και ο ΣΥΡΙΖΑ η πρώτη ελληνική πολιτική δύναμη που απευθύνθηκε στους θεσμούς της Ευρωπαϊκής ηγεσίας (Ε.Ε., Κομισιόν, Eurogroup, ΕΚΤ)*1 και έθεσε το ζήτημα της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια ενέργεια που ακόμη και για τον ΣΥΡΙΖΑ έρχεται καθυστερημένα. Εννοείται ότι οι κυβερνήσεις που διαχειρίσθηκαν μέχρι τώρα τις τύχες της χώρας, έχουν επιδείξει εγκληματική αμέλεια στο να θέσουν αυτό το ζήτημα στους επίσημους ευρωπαϊκούς θεσμούς και ηγεσίες. Η κατεστημένη πολιτική ηγεσία εξαντλούσε την δυναμική της και την ενέργεια της, ως προς την πειθώ, στο εσωτερικό της χώρας προκειμένου να περνάει τα μέτρα. Η ρητορική της προς το εξωτερικό ήταν μηδενική και δεν έχει σημασία τι θιγόταν ιδιωτικά, στις συζητήσεις με τους ξένους*2, αφού η δημόσια ρητορική είναι ένα σημαντικό μέσο πίεσης.
*2 Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες λένε ότι οι έλληνες πολιτικοί έβαζαν το θέμα της ανθρωπιστικής κρίσης μόνο από την πλευρά του πολιτικού κόστους που έχουν τα μέτρα τους. Πρόκειται για την αντίληψη περί «ανθρωπιστικής» κρίσης των κομμάτων – που κινδυνεύουν δηλ. να γίνουν κομματίδια.
Η SaharVardi, 21 ετών, είναι ακτιβίστρια για την ειρήνη από την Ιερουσαλήμ. Επί περισσότερα από 7 χρόνια δραστηριοποιείται σε διάφορες ομάδες ενάντια στην κατοχή της Παλαιστίνης, όπως οι Αναρχικοί ενάντια στο Τείχος, Taayush, New Profile και πολλές άλλες. Τον Αύγουστο του 2008 αρνήθηκε να υπηρετήσει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία της. Σε επιστολή της προς το Υπουργείο Άμυνας, όπου διακήρυττε την άρνησή της, έγραψε μεταξύ άλλων:
«Αντιλαμβάνομαι ότι ο στρατιώτης στο σημείου ελέγχου (check point) δεν είναι υπεύθυνος για την οικτρή πολιτική της καταπίεσης των Παλαιστινίων αμάχων αλλά παρόλα αυτά, δεν μπορώ να απαλλάξω αυτόν τον στρατιώτη από τις ευθύνες για τις δικές του πράξεις. Εννοώ την ανθρώπινη ευθύνη να μην κάνεις να υποφέρει ένα άλλο ανθρώπινο ον ».
Στις 15 Μαΐου κατά την 64η επέτειο της Νάκμπα επιτεύχθηκε η συμφωνία μεταξύ των Ισραηλινών αρχών και των Παλαιστινίων κρατουμένων για τη λήξη μιας ιστορικής και ηρωικής απεργίας πείνας.
Εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από την πείνα και τον υποσιτισμό την στιγμή που η αυτοκρατορία των ΗΠΑ και οι συνεργοί της δαπάνησαν τρισεκατομμύρια δολάρια για πολέμους, και εκατομμύρια άνθρωποι στις πλούσιες χώρες κάνουν δίαιτα για την καταπολέμηση του λίπους.
από Carlos Rivero Collado
"I HATE MONDAYS"
- Τα παιδιά είναι η ελπίδα του κόσμου, τα παιδιά είναι εκείνα που γνωρίζουν την αγάπη,
“Εγώ δεν πιστεύω στον πόλεμο. Δεν θέλω να θαφτώ κάτω από οποιαδήποτε σημαία. Θέλω να με θυμούνται για τα όνειρά μου. Όταν πεθάνω μια μέρα ίσως σε εκατό χρόνια, θα ήθελα στην ταφόπλακα μου να γράφει τη ρήση του Νέλσον Μαντέλα:
«Ένας νικητής είναι ένας ονειροπόλος που ποτέ δεν το βάζει κάτω».
Η ιστορική μέρα της 30 Μαρτίου σηματοδοτεί την Ημέρα Παλαιστινιακής Γης* στην εθνική μνήμη των Παλαιστινίων. Φέτος ο στόχος είναι να επισημανθεί η Παγκόσμια Πορεία προς την Ιερουσαλήμ ως διεθνές γεγονός για την αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους αλλά και για την προστασία της Ιερουσαλήμ. Αυτό θα επιτευχθεί με τη διοργάνωση μιας Παγκόσμιας Πορείας προς την Ιερουσαλήμ ή στο πλησιέστερο σε αυτήν σημείο.
Εκατοντάδες ακτιβιστές και πανεπιστημιακοί από όλο τον κόσμο συγκεντρώθηκαν στο Διεθνές Σεμινάριο “Πλανήτης Γη: Αντι-συστημικά Κινήματα” για να συζητήσουν τη σημασία της εξέγερσης των Ζαπατίστας, το 1994, στη 18η επέτειό της. Στο πλαίσιο των λαϊκών εξεγέρσεων που έχουν ξεσπάσει αυτό το χρόνο σε όλη την υδρόγειο, το σεμινάριο που πραγματοποιήθηκε από τις 30 Δεκεμβρίου μέχρι τις 2 Ιανουαρίου στο San Cristobal de las Casas, στην Chiapas, κατέληξε στο συμπέρασμα, μαζί με τον πορτογάλο κοινωνιολόγο Boaventura de Sousa Santos, ότι φαίνεται εκ των υστέρων ότι η επιρροή των Ζαπατίστας έχει γίνει τόσο ισχυρή ώστε «κανείς δεν μπορεί να δει την αριστερά ή τον αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό, χωρίς αυτό το σημείο αναφοράς».
Ο De Sousa Santos δήλωσε ότι η εκρηκτική εμφάνιση του Ζαπατιστικού Στρατού Εθνικής Απελευθέρωσης (EZLN) στη σκηνή, την 1 Γενάρη του 1994, ήταν η πρώτη σημαντική στιγμή της παγκόσμιας αντίστασης στο νεοφιλελευθερισμό. Η εξέγερση έκανε ορατούς τους αυτόχθονες αγώνες που αναπτύσσονταν από τη δεκαετία του ’80 στη Λατινική Αμερική και σύντομα έγινε προάγγελος και άλλων κινημάτων.
Καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές, ο Χάντερ Αντνάν, Παλαιστίνιος σε διοικητική κράτηση, έχει ξεπεράσει τις 61 ημέρες απεργίας πείνας και η ζωή του βρίσκεται σε κίνδυνο.
Έκθεση των Γιατρών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα αναφέρει ότι η απεργία πείνας μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ή νεφρική ανεπάρκεια, εσωτερική αιμορραγία, βλάβες στο συκώτι ή κατάρρευση του ανοσοποιητικού συστήματος. Αναμένεται επίσης επιδείνωση των αισθήσεών του, εξαιτίας της έλλειψης βιταμινών ή/και εγκεφαλική αιμορραγία. Μια απεργία πείνας για 70 ημέρες δεν θα αφήσει ελπίδες για ζωή, αφού θα αναμένεται ξαφνικός θάνατος ως αποτέλεσμά της.
Μετά την επείγουσα έκκληση για τον υπό διοικητική κράτηση Παλαιστίνιο βουλευτή της Χαμάς, Αζίζ Ντουέικ, η Διεθνής Αμνηστία εξέδωσε πριν μερικές μέρες και νέα επείγουσα έκκληση, αυτή τη φορά για τον, επίσης υπό διοικητική κράτηση, απεργό πείνας Χάντερ Αντνάν. Εδώ ολόκληρη:
Εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν την ζωή τους και πολλοί περισσότεροι την αξιοπρέπειά τους, σε μια από τις μεγαλύτερες επιδείξεις μίσους και πίστης σε σάπια ιδανικά – όπως η πατρίδα, η φυλή και το έθνος – σ’ όλη την ιστορία της ανθρωπότητας.
«Κατόπιν, φυσικά, έγιναν ατέλειωτες συζητήσεις για την εκτέλεση του ελέφαντα. Ο ιδιοκτήτης ήταν έξαλλος, αλλά ήταν απλώς ένας Ινδός και δεν μπορούσε να κάνει τίποτε. Επιπλέον, νομικά είχα κάνει τη σωστή πράξη, ένας αφηνιασμένος ελέφαντας πρέπει να θανατωθεί, όπως ένας λυσσασμένος σκύλος, αν ο ιδιοκτήτης του δεν μπορεί να τον ελέγξει».
Τζορτζ Όργουελ, Κυνηγώντας ελέφαντες, 1948
Στις 27 Δεκεμβρίου συμπληρώνονται 3 χρόνια από την έναρξη των ισραηλινών σφαγών στη Λωρίδα της Γάζας, τη χειρότερη ίσως επίθεση που δέχτηκε ο παλαιστινιακός λαός μετά την εθνοκάθαρση του 1948. Επί τρεις βδομάδες οι Ισραηλινές Δυνάμεις Κατοχής σφυροκοπούσαν από ξηρά, θάλασσα και αέρα την αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζας δολοφονώντας πάνω από 1400 Παλαιστίνιους, εκ των οποίων οι 1167 άμαχοι (ανάμεσά τους 318 παιδιά, 111 γυναίκες), τραυματίζοντας πάνω από 5.300 άτομα. Όποιος όμως κι αν ήταν ο σκοπός των Ισραηλινών, απέτυχε: η Γάζα δεν καταλήφθηκε, η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Χαμάς δεν ανατράπηκε, η ένοπλη αντίσταση αύξησε τους μαχητές και τις ρουκέτες της, τα τούνελ προς την Αίγυπτο συνέχισαν το ρόλο τους ως ο ομφάλιος λώρος επιβίωσης για το 1,5 εκατομμύριο αποκλεισμένου πληθυσμού (στην πλειονότητα παιδιά), ο ισραηλινός στρατιώτης παρέμεινε αιχμάλωτος (για να ανταλλαχθεί πρόσφατα με 1027 Παλαιστίνιους κρατούμενους-ες).
Ο Συλλογος Ιντιφάντα τιμά τα θύματα των σφαγών και την ηρωική παλαιστινιακή αντίσταση με προβολές του συγκλονιστικού ντοκιμαντέρ To shoot an elephant των Alberto Arce και Mohammad Rujailah. Πρόκειται για μια συγκλονιστική μαρτυρία των γεγονότων μέσα από τα μάτια των ξένων ακτιβιστών του ISM (μεταξύ των οποίων και ο πρόσφατα αδικοχαμένος Βικ Αριγκόνι) που συνόδευαν τους ηρωικούς Παλαιστίνιους διασώστες και τον άμαχο πληθυσμό. Ένα μοναδικό ντοκουμέντο των ισραηλινών εγκλημάτων πολέμου με τα δολοφονημένα παιδιά, τη χρήση λευκού φωσφόρου ως εμπρηστικού όπλου σε κατοικημένες περιοχές, τις επιθέσεις σε ασθενοφόρα, νοσοκομεία, κηδείες, εγκαταστάσεις του ΟΗΕ.
Το ντοκιμαντέρ έχει βραβευτεί στο 12ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI.
Στις προβολές θα παραβρίσκεται μέλος του Συλλόγου Ιντιφάντα που συμμετείχε τότε στην ομάδα του ISM. Στην Αθήνα θα βρίσκονται και μέλη του Συλλόγου που συμμετείχαν στην ελληνική αποστολή που είχε εισέλθει στη βομβαρδιζόμενη Λωρίδα της Γάζας.
Προβολές
Τετάρτη 28/12 7.30 μ.μ.: Στέκι των Μεταναστών, Τσαμαδού 13, Εξάρχεια, Αθήνα
Οι ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις (IOF) έχουν συλλάβει σχεδόν 470 Παλαιστίνιους από τις 18 Οκτωβρίου 2011, όταν 477 παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι με αντάλλαγμα τον ισραηλινό στρατιώτη Gilad Shalit, στο πλαίσιο της πρώτης φάσης της συμφωνίας ανταλλαγής κρατουμένων που συνήφθη μεταξύ της κυβέρνησης του Ισραήλ και των αρχών της Χαμάς.
Η Γενική Συνέλευση των ΗΕ στις 29 Νοεμβρίου, 1947 ψήφισε την προτεινόμενη διχοτόμηση της Παλαιστίνης δίνοντας τον έλεγχο στο 55% των εδαφών στο Σιωνιστικό κίνημα και αφήνοντας στους Παλαιστίνιους το 45% της χώρας. Οι Παλαιστίνιοι γηγενείς αποτελούσαν την εποχή εκείνη τα 2/3 του πληθυσμού και κατείχαν το 93% των εδαφών. Οι Εβραίοι αποτελούσαν το 1/3 του πληθυσμού (οι περισσότεροι ήταν παράνομοι νέοι μετανάστες) και είχαν στην ιδιοκτησία τους λιγότερο από το 7% των εδαφών. Στο σχεδιαζόμενο «Εβραϊκό Κράτος», θα έπρεπε να υπάρχουν ισάριθμοι Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι Παλαιστίνιοι με τους Εβραίους. Το σιωνιστικό κίνημα δέχτηκε την ιδέα του Εβραϊκού κράτους, αλλά απέρριψε τα υπόλοιπα μέρη της συμφωνίας: καθορισμένα σύνορα, διεθνοποίηση της Ιερουσαλήμ, οικονομική ένωση και όχι εθνοκάθαρση.
Κανένας τοπικός αρχηγός των Παλαιστινίων δεν υπήρχε εκείνη την περίοδο (είχαν αποδεκατιστεί από τους βρετανούς την περίοδο 1936-1939 και
είχαν προδοθεί από τα δικτατορικά Αραβικά καθεστώτα). Όμως ο λαός (και εδώ μιλάμε για όλους, Χριστιανούς, Μουσουλμάνους και Ιουδαίους γηγενείς της Παλαιστίνης) ήταν ενάντια στο σχέδιο διχοτόμησης της χώρας τους.
Άρθρο του Philip Weiss, 13 Νοεμβρίου 2011
(μετάφραση Ε.Π. για τους Σχολιαστές χωρίς Σύνορα)
Ανακοίνωση των οργανώσεων Jewish Voice for Peace-Νέα Υόρκη (Εβραϊκή Φωνή για την Ειρήνη), Jews for Racial and Economic Justice (Εβραίοι για την Φυλετική και Οικονομική Δικαιοσύνη) και Jews Say No (Οι Εβραίοι λένε Όχι!)
Ως αμερικανο-εβραϊκές οργανώσεις, μας λυπεί ιδιαίτερα η προσπάθεια ορισμένων ΜΜΕ, οργανώσεων και ατόμων που πρόσκεινται στην δεξιά να υπονομεύσουν το Κίνημα “Occupy” με αβάσιμες κατηγορίες περί αντισημιτισμού.
«Η κατασκευή του Τείχους Διαχωρισμού από το Ισραήλ στα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης, και μέσα και γύρω από την Ανατολική Ιερουσαλήμ, είναι αντίθετη με το Διεθνές Δίκαιο. Το Ισραήλ υποχρεούται να το κατεδαφίσει πάραυτα και να αποκαταστήσει όλες τις ζημιές που προκλήθηκαν»
-Συμβουλευτική Γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου, 9 Ιουλίου 200
Η επέκταση και το Τείχος της Προσάρτησης
Οι Ισραηλινές αρχές ξεκίνησαν την κατασκευή του διαχωριστικού τείχους τον Ιούνιο του 2002. Ορισμένοι το αποκαλούν Τείχος του Απαρτχάιντ, άλλοι το ονομάζουν Νέο Τείχος του Βερολίνου και ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για την κατάσταση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη (ΚΠΕ) το έχει ανακηρύξει «Τείχος της Προσάρτησης».
Το 1986 ο Mordechai Vanunu έδωσε φωτογραφίες του πυρηνικού αντιδραστήρα του Ισραήλ στην εφημερίδα The Synday Times, οι οποίες και δημοσιεύτηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εμπειρογνώμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι εκείνη τη χρονική στιγμή, το Ισραήλ κατείχε το έκτο μεγαλύτερο απόθεμα στον κόσμο σε πυρηνικά όπλα.
Κι όμως αυτό το “κράτος” τρομοκράτης απειλεί αυτή τη στιγμή ότι θα επιτεθεί στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν και ο πρωθυπουργός του Μπενιαμίν Νετανιάχου, προσπαθεί να εξασφαλίσει τη συναίνεση του υπουργικού του συμβουλίου για να διατάξει την επίθεση.
filistina
Το 1986, ο Mordechai Vanunu, μηχανολόγος στο πυρηνικό εργοστάσιο Ντιμόνα του Ισραήλ αποκάλυψε στην εφημερίδα London Sunday Times την ύπαρξη προγράμματος μυστικών ισραηλινών πυρηνικών όπλων. Απήχθη στην Ιταλία από τη Μοσάντ, τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, μετά τη συνάντησή του με τους βρετανούς ρεπόρτερ. Πριν τη δημοσίευση του άρθρου με τις αποκαλύψεις του δικάστηκε μυστικά και φυλακίστηκε για 18 χρόνια με την κατηγορία της προδοσίας και της κατασκοπείας, τα 11 από αυτά σε απόλυτη απομόνωση.
2/11/2011, 17.20 : Το καναδικό “Tahrir” και το ιρλανδικό “Saoirse” («ελευθερία») πλέουν σε διεθνή ύδατα, με κατεύθυνση τη Γάζα.
3/11/2011, 18.15μμ: Το πλοίο Ταχρίρ πλησιάζει στη Νότια Κύπρο. Το Ισραηλινό ναυτικό πιθανόν να επιτεθεί τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής.
4/11/2011, 08.35πμ: Tα πλοία Tahrir και το Saoirse πλέουν μαζί και βρίσκονται σε απόσταση περίπου 100 μιλίων από τη Γάζα. Σε 24 ώρες αναμένεται να φθάσουν στη Γάζα. Το Ταχρίρ ανεβάζει την Παλαιστινιακή σημαία.
4/11/2011, 10.00πμ: Ο κόσμος στην Γάζα και ιδιαίτερα η νεολαία της Παλαιστίνης έχουν κατέβει στο λιμάνι της Γάζας για να υποδεχτουν τους ακτιβιστές.
4/11/2011,12.50μμ: Μήνυμα από #Tahrir: ” Είμαστε 65 μίλια από τη Γάζα. Είμαστε ενθουσιασμένοι που έχουμε φθάσει τόσο κοντά και ελπίζουμε πως θα τα καταφέρουμε”
4/11/2011, 13.oo: Δύο Ισραηλινά πλοία πλησιάζουν απο τα αριστερά του Ταχρίρ. Σύμφωνα με τον Αυστραλό Michael Coleman οι ισραηλινές αρχές μόλις επικοινώνησαν με το πλοίο Ταχρίρ. Στην ερώτηση τους: «Ποιός είναι ο τελικός προορισμός του Ταχρίρ»,οι ακτιβιστές απάντησαν: «Η βελτίωση της ανθρωπότητας»
4/11/2011: Στα 12νμ η απόσταση των ισραηλινών πλοίων από το Ταχρίρ
4/11/2011: Διακόπηκε η επικοινωνία με το Ταχρίρ
4/11/2011: Σύμφωνα με την Haaretz, το IDF ζήτησε από τα πλοία να πάνε στην Αίγυπτο ή να επιστρέψουν. Τα πλοία δεν ακολούθησαν την έκκληση και συνεχίζουν προς τη Γάζα
Το παρακάτω κείμενο, γραμμένο εδώ και τρία χρόνια έχει βρει το δρόμο του για έκδοση μέσα σ αυτό το καλοκαίρι, από τις εκδόσεις ‘Πανοπτικόν’. Ύστερα από τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο ανοιχτά της Γάζας, ο εκδότης του περιοδικού Κώστας Δεσποινιάδης μου τηλεφώνησε και με προέτρεψε να το αναρτήσω στο διαδίκτυο θεωρώντας το δραματικά επίκαιρο. Προχωρώ στην έκτακτη δημοσίευσή του συμμεριζόμενος την ανησυχία του. Πρόκειται για έναν αριθμό σχολίων πάνω στη φύση και στο χαρακτήρα της Ισραηλινής Κοινωνίας. Ελπίζω έτσι να ριχτεί λίγο φως σε κάποιες ψυχικές περιοχές του ισραηλινού προβλήματος οι οποίες μέσα στο σκοτάδι παραμένουν απίστευτα ενεργές και γι αυτό ιδιαίτερα επικίνδυνες. Πιστεύω ότι η οργή και η καταγγελία είναι επαρκέστερες όταν συνοδεύονται από την κατανόηση των αιτιών και της φύσης μιας απειλής που έπαψε πλέον να περιορίζεται ενάντια σε ένα περιθωριοποιημένο λαό και αρχίζει να στρέφεται ανεξέλεγκτα προς οποιονδήποτε, με ανομολόγητο σκοπό να παγκοσμιοποιήσει έναν ‘τοπικό’ πόλεμο.
Πηγή: www.welcometopalestine.info 19 Οκτωβρίου 2011
Στην Δυτική Όχθη, οι κατεδαφίσεις των παλαιστινιακών σπιτιών είναι τμήμα μιας ανοιχτής και παράνομης πολιτικής που έχει ως σκοπό στο να αλλάξει την δημογραφική σύνθεση της περιοχής. Αυτή η πολιορκία και η βίαιη μεταφορά πληθυσμού, δεν θα μπορούσαν να γίνουν χωρίς την συνεργεία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και, όπως έχουμε μάθει, αστυνομεύονται ακόμα και από τις ευρωπαϊκές αερογραμμές. Τα ισραηλινά εγκλήματα δεν σταματούν στον μεσαιωνικό αποκλεισμό της Γάζας.
Ξεκίνησε σήμερα το πρωί η ανταλλαγή των Παλαιστινίων κρατουμένων με τον Ισραηλινό κρατούμενο Γκιλάντ Σαλίτ, μετά από την συμφωνία ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς.
Συστηματικές επιθέσεις και ψυχολογικός πόλεμος στους Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους από τη Διοίκηση των Ισραηλινών φυλακών και τους δεσμοφύλακες!
Ο Παλαιστίνιος Υπουργός Κρατουμένων Issa Qaraqe δήλωσε χθες Σάββατο πως οι Παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι των Ισραηλινών φυλακών συνεχίζουν την απεργία πείνας απαιτώντας σεβασμό στα δικαιώματα που τους αναγνωρίζει ο νόμος, πρόσθεσε όμως πως το Ισραήλ κλιμακώνει τις παραβιάσεις εναντίον τους προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να τους ‘σπάσει’.
Με χαρά μάθαμε όλοι/ες οι Παλαιστίνιοι/ες ότι, παρά το κάλεσμα μιας κάποιας αυτοαποκαλούμενης παλαιστινιακής κοινωνίας των πολιτών αλλά και κάποιων Ισραηλινών ακτιβιστών για πολιτιστικό μποϊκοτάζ του ισραηλινού απαρτχάιντ μέχρι να σταματήσει τα εγκλήματα και να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο, εσείς δε θα ακολουθήσετε το παράδειγμα άλλων καλλιτεχνών (όπως οι Ρότζερ Γουότερς, Νατάσσα Άτλας, Έλβις Κοστέλο κ.α.) και θα έρθετε να τραγουδήσετε στην ιστορική Παλαιστίνη – συγνώμη, στο Ισραήλ.
Πραγματικά ο Χρ.Παπουστής, «ο ευαίσθητος αυτός άνθρωπος και αγωνιστής της Γενιάς του Πολυτεχνείου», να μην το ξεχνάμε, βρίσκεται σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση.
Η μοίρα το έφερε, αυτός και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να πρέπει «να σώσουν τη χώρα από τη χρεωκοπία», τους μετανάστες και τους αγανακτισμένους, που δεν αντιλαμβάνονται το μεγάλο ανορθωτικό έργο της κυβέρνησης και την αποστολή που έχουν αναλάβει να σώσουν το Έθνος, τη Φυλή, το Γένος!
Των Jamal Juma* και Maren Mantovani*, πηγή: stopthewall.org 17 Σεπτεμβρίου 2011
Το βλέμμα του κόσμου είναι ακόμα στραμμένο στην Μέση Ανατολή και το πρώτο μισό του Σεπτέμβρη έφερε δυο σημαντικά γεγονότα στην Αίγυπτο και την Τουρκία που ταρακούνησαν τα θεμέλια του Ισραήλ.
Στις 2 Σεπτεμβρίου, ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Ahmet Davutoglu, ανακοίνωσε την απόφαση του να υποβαθμίσει τις διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ στο δεύτερο κυβερνητικό επίπεδο και να κόψει όλες τις στρατιωτικές σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες. Στη συνέχεια, μετά από βδομάδες διαδηλώσεων, ο αιγυπτιακός λαός όρμησε στην ισραηλινή πρεσβεία στο Κάιρο στις 9 Σεπτεμβρίου που οδήγησε σε «απελάσεις πολιτών» για το προσωπικό της ισραηλινής πρεσβείας.
Φιλο-Ισραηλινές οργανώσεις ασκούν πίεση στο παιδικό μουσείο του Όκλαντ για να ακυρώσει έκθεση ζωγραφικής με έργα παιδιών από τη Γάζα!
Στις 8 Σεπτέμβρη, μόλις δυο εβδομάδες πριν ανοίξει η έκθεση στο κοινό, το διοικητικό συμβούλιο του Μουσείου Παιδικής Τέχνης (MOCHA) ανακοίνωσε ότι έπρεπε να ακυρώσει την έκθεση με τίτλο “Η Γάζα μέσα από τα μάτια ενός παιδιού”. Σύμφωνα με δήλωση του προέδρου του διοκητικού συμβουλίου Randolph Bell στην Chronicle, ” Η έκθεση έπρεπε να ακυρωθεί λόγω πίεσης από ‘έσωτερικούς παράγοντες’ “.
Διαμαρτυρία ακτιβιστών στον Λίβανο για τον αποκλεισμό των πλοίων για τη Γάζα από την ελληνική κυβέρνηση (Λίβανος 13/7/2011)
γράφει η filistina
Μετά από την επίθεση των Ισραηλινών στα πλοία του Στόλου της Ελευθερίας Ι (στον οποίο συμμετείχαν και ελληνικά πλοία)πέρσι τον Μάιο του 2010, θα περίμενε κανείς ότι οι σχέσεις Ελλάδας -Ισραήλ θα αντιμετώπιζαν κάποιο πρόβλημα. Κι όμως, όχι μόνο αυτό δεν έγινε αλλά αντιθέτως η συνεργασία συνεχίστηκε και μάλιστα σε πολλά επίπεδα.Τον περσινό Αύγουστο, ο Νεντανιάχου έγινε ο πρώτος Ισραηλινός πρωθυπουργός που επισκέφτηκε την Ελλάδα και ο οποίος, κατά τη διάρκεια ενός ευχάριστου weekend μαζί με τον Γ. Παπανδρέου και τις συζύγους τους, άδραξε την ευκαιρία για να του προτείνει να συνδεθούν οι δύο χώρες με έναν αγωγό φυσικού αερίου. Ανάμεσα σε άλλα,
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία στις 13/2/2009 αλλά είναι εξαιρετικά επίκαιρο λόγω της επικείμενης ψηφοφορίας για την αναγνώριση της Παλαιστίνης ως ισότιμου κράτους στους κόλπους των Ηνωμένων Εθνών. Το ζήτημα έχει προκαλέσει αντιδράσεις και συζητήσεις σχετικά με το ποιά είναι η ορθότερη και δικαιότερη λύση για τον Παλαιστινιακό λαό. Το άρθρο του Νασίμ Αλάτρα θα είναι το πρώτο μιας σειράς άρθρων, μέσα από τα οποία θα παρουσιάσουμε τις δύο απόψεις που επικρατούν σχετικά με την αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους αλλά και τις δυο λύσεις που προτείνονται-δηλαδή αυτή των δύο κρατών και αυτή του ενός κράτους.
Μέλη του προσωπικού των Ισραηλινών πρεσβειών σε όλοκληρο τον κόσμο μαθαίνουν πώς να ενισχύσουν τα μηνύματά τους στο διαδίκτυο και τα κοινωνικά δίκτυα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την ψηφοφορία των Ηνωμένων Εθνών του Σεπτεμβρίου σχετικά με την αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους.
Στο πλαίσιο των προσπαθειών για να σχηματίσουν μια «ηθική πλειοψηφία”, περίπου 60 μέλη του προσωπικού των πρεσβειών στην Ευρώπη και εκπρόσωποι των εβραϊκών οργανώσεων, συμμετέχουν σε σεμινάριο στις Βρυξέλλες όπου τους εκπαιδεύουν σε έναν συνδυασμό δημόσιας διπλωματίας και διαδικτυακών μέσων.
Για άλλη μια φορά η ισραηλινή κυβέρνηση “ντύνει” τις δολοφονικές της ενέργειες με τον μανδύα της άμυνας κατά των “τρομοκρατών” της Γάζας και – με την συμπαράσταση της Αμερικής – βομβαρδίζει και σκοτώνει αμάχους και μικρά παιδιά. Το Ισραηλινό “κράτος” - της ενθοκάθαρσης του Παλαιστινιακού λαού, των εγκλημάτων πολέμου, των επανειλλημένων παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των δολοφονιών και των βασανιστηρίων παρουσιάζεται ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ως το θύμα των αδίστακτων Παλαιστίνιων “τρομοκρατών” που διαρκώς υπονομεύουν τις ειρηνικές διαθέσεις του. Ο Μπαράκ Ομπάμα και η Χίλαρυ Κλιντον δηλώνουν “και τώρα και πάντα” στο πλευρό του Ισραήλ και η διεθνής κοινότητα σιωπά.
- Ο Ρότζερ Γουότερς καλεί σε μποϋκοτάζ του Ισραηλινού Απαρτχάιντ (2011)
Με αφορμή το νόμο που ψηφίστηκε στις 11 Ιουλίου από την Κνεσέτ ( Ισραηλινό κοινοβούλιο) το πρώην μέλoς των Pink Floyd Roger Waters, μιλάει για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Παλαιστίνη από το Ισραήλ και καλεί τον κόσμο να περιφρονίσει τη νέα ισραηλινή νομοθεσία κατά του μποϋκοτάζ με το να ενταχθεί στην παγκόσμια εκστρατεία BDS (Εμπορικός αποκλεισμός, απόσυρση επενδύσεων και κυρώσεις εναντίον του Ισραήλ).
Μερικές μέρες πριν, στις 22 Ιουλίου 2011 στην Ραμάλα, τρία παιδιά -όπως κάνουν τα παιδιά σε όλο τον κόσμο-συναντιούνται για να παίξουν ποδόσφαιρο στον δρόμο. Κάποια στιγμή εμφανίζεται ένα λευκό αυτοκίνητο που τα πλησιάζει και σταματάει δίπλα τους. Από το αυτοκίνητο κατεβαίνουν τρεις ένοπλοι μασκοφόροι και στη συνέχεια ακολουθούν άλλοι τέσσερεις άντρες των Ισραηλινών δυνάμεων που βγαίνουν από άλλο αυτοκίνητο που βρισκόταν κοντά. Οι επτά οπλισμένοι σαν αστακοί Ισραηλινοί απαγάγουν τα παιδιά και τα βάζουν μέσα στο λευκό αυτοκίνητο.
Όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου πέθανε το 1996, οι New York Times σχολίασαν ότι πολύ συχνά έκανε τις δυτικές κυβερνήσεις να «προβληματίζονται ή να εξοργίζονται» με τις «διαμετρικά αντίθετες» θέσεις του. Παραθέτοντας παραδείγματα αυτής της συμπεριφοράς του, η εφημερίδα αναφέρθηκε στο πως ο Έλληνας πρωθυπουργός απέκτησε διπλωματική θέση στην PLO, το 1981 όταν πρώτο-εκλέχτηκε.
Οι πειρατές της Μεσογείου κατέλαβαν το πλοίο του Στόλου της Ελευθερίας ΙΙ Dignite Al Karama και το οδηγούν στο λιμάνι του Άσντοντ. Όλοι σήμερα στο Σύνταγμα 7.00μ.μ. για να απαιτήσουμε από την κυβέρνηση να παρέμβει άμεσα για να προστατέψει -ως κατά το Σύνταγμα οφείλει- την ζωή και την ακεραιότητα όλων των επιβαινόντων.
Δελτίο τύπου της πρωτοβουλίας “Ενα Καράβι για τη Γάζα”
Αθήνα, 19/7/2011
ώρα: 1.30μμ
Νωρίς σήμερα το πρωί το υπό γαλλική σημαία σκάφος “Dignité/Al Karama” με 16
επιβαίνοντες -μεταξύ των οποίων και ο συντονιστής της ελληνικής Πρωτοβουλίας
Βαγγέλης Πισσίας- που εκπροσωπούν την διεθνή αποστολή “Freedom Flotilla II – Stay
Human” ξεκίνησε από το ύψος του Πορτ Σάιντ της Αιγύπου με κατεύθυνση τη Λωρίδα της
Γάζας. Το σκάφος έδωσε το τελευταίο του στίγμα στα διεθνή ύδατα, σε μια απόσταση
περίπου 50 μίλια από τις ακτές της Γάζας, και από τις 11 πμ περίπου και ενώ οι
τελευταίες πληροφορίες από τους επιβαίνοντες έκαναν λόγο για 4 ισραηλινά πολεμικά
πλοία που το είχαν ήδη περικυκλώσει, κάθε επικοινωνία μαζί του έχει διακοπεί. Πριν από
λίγο, επιβεβαιωμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι το σκάφος κατελήφθη.
Αποκάλυψη. H δράση Ισραηλινών κομάντο σε ελληνικά χωρικά ύδατα και τα σενάρια ανατίναξης πλοίων του Στόλου της Ελευθερίας. Για νεκρούς Έλληνες προετοιμαζόταν το Ισραήλ
Η Ιντιφάντα που σημαίνει διαρκής εξέγερση ξεκίνησε από τα παιδιά και τους εφήβους. Με την πέτρα στο χέρι τα παιδιά της Παλαιστίνης αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν τους πάνοπλους Σιωνιστές φρουρούς και από την Ιντιφάντα του 1987, με τις πέτρες τους κατάφεραν να σπάσουν τα τζάμια του ησυχαστηρίου στο οποίο έχουν τοποθετηθεί οι εφησυχασμένες δυτικές κοινωνίες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αυτό βέβαια δεν το κατέκτησαν από τη μια στιγμή στην άλλη. Πέρασαν 40 χρόνια από τον ξεριζωμό για να μπορέσουν να ξεπεράσουν τη συνταγή της παλιάς ανατολίτικης παραδοσιακής οικογένειας που δεν πρόβλεπε λόγο για τα παιδιά. Η ανάπτυξη της εκπαίδευσης και της μόρφωσης στα κατεχόμενα και τη διασπορά ως το μόνο βασικό όπλο για να ξέρει κανείς γιατί μάχεται ήταν και η βασική αιτία για να αναβαθμίσουν μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τη θέση τους μέσα στην κοινωνία.
eréndira
elsa
marxfactor
mariap
maur0s
filistina
anarmodios
carmelos
zapatafreedom
pantigiera
anor8ografos vlad
crow hooded
ΒlackΜediterraneanPirate
katswoman
Το κόσκινο
arsenelupin
ormithiella
peripeton
malamadre
νο11
Stamatis Kavadias
speira22
anagnwstes
filoxenoumenospoiitis
Οι ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις (IOF) έχουν συλλάβει σχεδόν 470 Παλαιστίνιους από τις 18 Οκτωβρίου 2011, όταν 477 παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι με αντάλλαγμα τον ισραηλινό στρατιώτη Gilad Shalit, στο πλαίσιο της πρώτης φάσης της 
H Μάχη για τον Σεπτέμβρη
