Ξεκαθαρίζοντας τον Εκλογικό Νόμο: η Τελευταία Ευκαιρία της Δημοκρατίας!

Αν και υπάρχει διαρκής προσπάθεια συσκότισης της πραγματικότητας του εκλογικού νόμου σε σχέση με τα λευκά, πολλοί έχουν ήδη ενημερωθεί ότι τα λευκά δεν  προσμετρώνται στα έγκυρα (ερμηνευτικός νόμος 3434/2006, άρθρο 1). Ανεξάρτητα από αυτό, η κοινοβουλευτική μας «δημοκρατία» περιλαμβάνει στον πυρήνα της, δηλαδή στον εκλογικό νόμο, τρεις αμιγώς καλπονοθευτικούς μηχανισμούς. Σε προηγούμενο άρθρο μου («Μποϊκοτάζ του Εκλογικού Νόμου μέσω της Ψήφου»), εξέθεσα τους δύο μόνο από αυτούς και προσπάθησα να παρουσιάσω γραφικά την αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος από την αποχή, τα λευκά και τα άκυρα, που κατά τη γνώμη μου αποτελεί τη μεγαλύτερη παραχάραξη  της δημοκρατικής έκφρασης των πολιτών.

Εδώ, με κύριο οδηγό το πολύ κατατοπιστικό άρθρο της ΒΙΚΙΠΑΙΔΙΑ για το «Ελληνικό εκλογικό σύστημα», θα προσπαθήσω με παραδείγματα να αποκαλύψω όλες τις πλευρές της μαθηματικής φόρμουλας πλαστογράφησης της δημοκρατικής έκφρασης των Ελλήνων. Το σκεπτικό μου είναι ότι, σε αυτούς τους καιρούς έντονης αμφισβήτησης των πολιτικών και των κομμάτων, υπάρχει ακόμα η δυνατότητα να απογυμνωθεί η ψευδεπίγραφη δημοκρατία μας από το μανδύα του εκλογικού νόμου και να φανεί σε όλη της την ένδεια. Αυτή η δυνατότητα βρίσκεται στην αποδυνάμωση των κοινοβουλευτικών κομμάτων, με σκοπό την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω έγκυρων ψήφων σε εξωκοινοβουλευτικά κόμματα (που λαμβάνουν ποσοστό κάτω του 3%) κατά τυχαίο τρόπο.

Μποϊκοτάζ του Εκλογικού Νόμου μέσω της …Ψήφου! (ή Τι κάνουμε στις Εκλογές)

Το εκλογικό σύστημα στην Ελλάδα περιλαμβάνει μια σειρά από νομικίστικες δικλείδες, που καταργούν κάθε έννοια δημοκρατίας, στον πολύ περιορισμένο βαθμό που, εξ αρχής, η δημοκρατία θα μπορούσε να φορέσει το καπέλο της αντιπροσώπευσης. Φαινομενικά, η σημαντικότερη είναι η αρχή της ενισχυμένης αναλογικής, η οποία δίνει πλεονέκτημα σε ένα κόμμα όσο πιο μεγάλο είναι το ποσοστό που παίρνει επί των έγκυρων ψήφων –δηλαδή, κάτι σαν καπιταλισμός με τις ψήφους! Με την πρόφαση της εύνοιας ισχυρών κυβερνήσεων για χάρη της πολιτικής σταθερότητας, υφαρπάζεται από τα μικρότερα κόμματα ποσοστό τόσο μεγαλύτερο όσο μικρότερο είναι το κόμμα.

Η Άμεση Δημοκρατία είναι Εφικτή με λίγους μόνο Συμβιβασμούς!

Ηράκλειο, 20 Ιουνίου 2011

 

Επειδή το σκέφτομαι κι εγώ, σαν πολλούς από σας, καιρό τώρα, έχω να προτείνω τα παρακάτω (με την σχετική αιτιολόγηση). Πιστεύω ότι ένα από τα κυριότερα προβλήματα της δημοκρατίας σήμερα, 2ο μετά την 4ετή παραχώρηση της εξουσίας σε “αντιπροσώπους”, είναι ότι χάνονται οι επί μέρους προτάσεις-απόψεις στα πλαίσια κάποιας συνολικής κατεύθυνσης. Έτσι, “πρέπει” να ψηφίσει κανείς ένα κόμμα του οποίου του αρέσει η διαφημιζόμενη συνισταμένη των προτάσεών του (πχ κόμματα σαν τους οικολόγους χάνουν την στήριξη της κοινωνίας, τουλάχιστον στην Ελλάδα).

Καμία Συναίνεση στην Υποδούλωση της Πολιτικής στην Οικονομία

Ηράκλειο,  28 Μαΐου 2011

Οικονομική Κρίση και Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Εν συντομία, η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 αποκάλυψε ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες, που είχαν εκτεθεί σε «τοξικά» χρηματιστηριακά προϊόντα και παράγωγα, δεν χρειάζεται να αναλάβουν το ρίσκο για αυτές τις κινήσεις τους. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αποφάσισαν ότι φοβούνται να αφήσουν τις τράπεζες να αναλάβουν το ρίσκο, λόγω πιθανών αλληλεξαρτήσεων μεταξύ τους, με το φόβο ενός τραπεζικού ντόμινο. Όταν τα κράτη άρχισαν να υποστηρίζουν οικονομικά τις τράπεζες, για να βελτιώσουν την φερεγγυότητά τους, «οι αγορές» αποφάσισαν ότι δεν είναι δυνατόν να …δανείζουν οι ιδιωτικές τράπεζες τα κράτη και τα κράτη να δανείζουν ή να εγγυούνται για τις ιδιωτικές τράπεζες! Έτσι, άρχισε ο πόλεμος των spread, ο οποίος είχε, αρχικά τουλάχιστον, σκοπό να αναλάβουν και οι ευρωπαϊκές τράπεζες το κομμάτι του ωστικού κύματος που τους αντιστοιχούσε, από την φούσκα της αμερικανικής αγοράς ακινήτων και την κρίση του 2008.