Προτού παραθέσουμε το ρεπορτάζ, θέλουμε να σχολιάσουμε ότι οι δηλώσεις της Λαγκάρντ στην βρετανική εφημερίδα «The Guardian» μιλούν πράγματι για ένα υπαρκτό μεγάλο πρόβλημα: την φοροδιαφυγή στη χώρα μας. Μόνο που ο τρόπος που το αντιμετωπίζει η Λαγκάρντ, το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς, είναι επιπέδου καφενείου. Για να το πούμε και πιο επιστημονικά λαικίζει ασύστολα, σε βαθμό που είναι απαράδεκτος για την ηγετική της θέση. Γιατί η φοροδιαφυγή δεν μπορεί να συρρικνώνεται ως προς την αιτιολογία της, απλώς στην έλλειψη κοινωνικής ευθύνης. Αντίθετα αποτελεί προιόν συγκεκριμένων κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών δομών, που μάλιστα τελικά έχουν και ταξικό πρόσημο. Για παράδειγμα το πελατειακό καθεστώς της κομματοκρατίας – η εξουσία των κομματικών ολιγαρχιών -, δεν είναι προφανές ότι έχει στηθεί πάνω στην φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή μεγάλων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας με κάποιες κοινωνικές κατηγορίες να είναι οι κατεξοχήν ευνοημένες; Όπως επίσης δεν είναι προφανές ότι για να πληρώνει κάποιος τους φόρους του στο κράτος πρέπει να έχει απέναντι του ένα κράτος που να ξέρει ότι δεν θα λεηλατήσει αυτά που του πληρώνει; κλπ., κλπ. Μόνο που αν τα παραδεχόταν αυτά η κυρία Λαγκάρντ δείχνοντας σκέψη καλύτερη ενός ηλιθίου θα έπρεπε να συγκρουσθεί με τα διάφορα φιλαράκια της τύπου Βενιζέλου και Σαμαρά. Προτιμά λοιπόν να διαχέει την ευθύνη γενικά στην ελληνική κοινωνία, ώστε οι πραγματικοί και κύριοι ένοχοι, όπως και η ενοχή των δομών, να εξαφανίζονται μέσα στο ανώνυμο πλήθος συνολικά των Ελλήνων.
Περασε ένας χρονος από το αυθορμητο κινημα των πλατειων.
Ενας χρονος που μοιαζει με αιωνα.
Ένα κινημα που οι γκεμπελισκοι των ΜΜΕ και οι νεάτερνταλ των κομματων και όχι μονο το βαφτισαν σκοπιμα κινημα των “αγανακτισμενων” δανειζομενοι τον ορο από το αντιστοιχο κινημα της ισπανιας που ειχε διαφορετικη σημειολογια εκει από ότι εδώ.
Ένα κινημα αντιστασης που για δυομισι μηνες δεχτηκε τη πιο βιαιη επιθεση του καθεστωτος από την πιο αδιστακτη και αρτια εκπαιδευμενη και εξοπλισμενη αστυνομια του κοσμου, μαζι με τους πεμτοφαλαγγιτες της. Από κοντα και τα κομματοσκυλα, τα γκροπουσκουλα, κ.α. βαλθηκαν να το υπονομευσουν, γιατι αμφισβητησε την αποτελεσματικοτητα τους, στους προτεινομενους αγωνες και τις πορειες διαμαρτηριας-περιπατους όπως και τις ιεραρχικες δομες τους.
Η πρώτη φορά που τέθηκε επισήμως στην Ευρώπη θέμα ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα
Ο Αλέξης Τσίπρας έγινε ο πρώτος έλληνας πολιτικός ηγέτης και ο ΣΥΡΙΖΑ η πρώτη ελληνική πολιτική δύναμη που απευθύνθηκε στους θεσμούς της Ευρωπαϊκής ηγεσίας (Ε.Ε., Κομισιόν, Eurogroup, ΕΚΤ)*1 και έθεσε το ζήτημα της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια ενέργεια που ακόμη και για τον ΣΥΡΙΖΑ έρχεται καθυστερημένα. Εννοείται ότι οι κυβερνήσεις που διαχειρίσθηκαν μέχρι τώρα τις τύχες της χώρας, έχουν επιδείξει εγκληματική αμέλεια στο να θέσουν αυτό το ζήτημα στους επίσημους ευρωπαϊκούς θεσμούς και ηγεσίες. Η κατεστημένη πολιτική ηγεσία εξαντλούσε την δυναμική της και την ενέργεια της, ως προς την πειθώ, στο εσωτερικό της χώρας προκειμένου να περνάει τα μέτρα. Η ρητορική της προς το εξωτερικό ήταν μηδενική και δεν έχει σημασία τι θιγόταν ιδιωτικά, στις συζητήσεις με τους ξένους*2, αφού η δημόσια ρητορική είναι ένα σημαντικό μέσο πίεσης.
*2 Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες λένε ότι οι έλληνες πολιτικοί έβαζαν το θέμα της ανθρωπιστικής κρίσης μόνο από την πλευρά του πολιτικού κόστους που έχουν τα μέτρα τους. Πρόκειται για την αντίληψη περί «ανθρωπιστικής» κρίσης των κομμάτων – που κινδυνεύουν δηλ. να γίνουν κομματίδια.
Ισχυροί της γης γιά την οικονομική κρίση που δημιουργήσατε θέλετε κρέμασμα
και σας είναι λίγο.
Μη μείνει απ´ αυτούς κανείς.
1) Τον κόσμο αυτό αν θες να φτιάξεις
πρέπει ν΄αλλάξεις τη δομή,
πρωτού λόγω της απραξίας μας
μας αφανίσει η παρακμή,
μας κυβερνούν οι λωποδύτες,
οι τραπεζίτες κι´ οι αγιογδύτες
κι´ όλοι τους οι υποτακτικοί.
R. Δίχως έλεος λοιπόν, δίχως οίκτο,
κτύπα τους πριν αφανιστείς,
γιατί αλλιώς μεσ´ στη μιζέρια
και μεσ´ στο άδικο θα ζεις,
δίχως έλεος λοιπόν, δίχως οίκτο,
μη μείνει απ´ αυτούς κανείς.
2) Λέει η εντολή ου αυτοκτονήσεις,
μα κατ´ ανάγκη αυτοκτονείς,
χτύπα τους πριν σε αφανίσουν,
εγκληματείς που αδρανείς,
της ηθικής μας απραξίας
όπως και της νωθρότητάς μας
πια ας μην είμαστ´ ασθενείς.
Θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε (σαν Ορμή και Θύελλα) ότι σε διάφορα εργασιακά περιβάλλοντα υπάρχουν πιέσεις εναντίον της ψήφου στο ΣΥΡΙΖΑ, στις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Αυτό δείχνει την βαθύτητα, σφοδρότητα και μετωπικότητα της σύγκρουσης, της οποίας ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απλώς αυτή τη στιγμή ο πιο οργανωμένος εκπρόσωπος από πλευράς των κοινωνικά αδύναμων. Ωστόσο, τμήμα της άρχουσας τάξης (όχι βέβαια οι τραπεζίτες) υποστηρίζει τη λύση ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να αλλάξουν οι συσχετισμοί σε σχέση με τους ξένους και να υπάρξει κάποιου είδους εκσυγχρονισμός της χώρας. Αυτοί καταλαβαίνουν καλά ότι συνέχιση της ίδιας πολιτικής θα οδηγήσει και στον δικό τους αφανισμό.
1. Η αμερικανική εταιρεία SpaceX εκτόξευσε σήμερα τη μη επανδρωμένη κάψουλα Dragon, το πρώτο όχημα ιδιωτικής εταιρείας που θα ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) για λογαριασμό της NASΑ, σηματοδοτώντας έτσι, το ξεκίνημα μιας νέας εποχής στην εξερεύνηση του διαστήματος.
Το Dragon εκτοξεύθηκε από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ στις 10.44 ώρα Ελλάδας σήμερα το πρωί, με τη βοήθεια ενός πυραύλου Falcon.
“Καταρχάς να σημειώσω ότι έχει δίκιο ο Αναρμόδιος (σ.σ. προηγούμενο σχόλιο) πως έχουμε ξαναφεθεί στη λογική της “ανάθεσης” εδώ και λίγο καιρό. Και αυτό το παρατηρώ και στον εαυτό μου αλλά και στους γύρω μου. Πού’ ναι οι διαδηλώσεις; Που ναι οι απεργίες; Πού είναι τα κινήματα; Που ναι οι λαικές συνελεύσεις; …Που ναι ο Βάγκνερ; Πού ναι ο Πουτσίνι; (που έλεγε και εκείνο το αστείο τραγουδάκι)“
Τις τελευταίες μέρες υπάρχει μια φημολογία, προερχόμενη από κέντρα του εξωτερικού, ότι, πριν από τις εκλογές, θα επιχειρηθεί από την Ε.Ε. να υπάρξει μια συμβιβαστική πρόταση προς την ελληνική πλευρά. Η πρόταση αυτή θα παρουσιασθεί σαν ανακουφιστική των δεινών του ελληνικού λαού και θα είναι του τύπου ή την αποδέχεστε ή ιδού η έξοδος.
Ο στρατηγικός στόχος αυτής της πρότασης θα είναι να επηρεάσει το αποτέλεσμα των εκλογών στριμώχνοντας ή και εξουδετερώνοντας τις πιο ακραιφνείς αντιμνημονιακές δυνάμεις.
Από πραχτική άποψη θα παρουσιασθεί είτε σαν άμεση πρόσκληση προς τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις να κάτσουν γύρω από ένα τραπέζι μαζί με τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό και τον Κ. Παπούλια και να τα βρούν άμεσα
είτε σαν μια πρόταση (που κάποια κόμματα ασμένως θα την αποδεχθούν) και απειλή ταυτόχρονα που θα επικρέμαται πάνω από το εκλογικό σώμα.
Όλα αυτά γιατί φοβούνται:
- Την εκλογική πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ
- Γιατί η οικονομική κατάσταση γενικά είναι τεταμένη και θα μπορούσε οποιαδήποτε στιγμή να συμβεί κάποιο “ατύχημα” με ανυπολόγιστες συνέπειες για την Ε.Ε., όσο η αβεβαιότητα γύρω από την τύχη του ευρώ παραμένει
Μόντρεαλ: Συλλήψεις φοιτητών που διαμαρτύρονται για τα δίδακτρα
Μετά από τρεις μήνες κινητοποιήσεων ψηφίστηκε νόμος που τις περιορίζει
Φοιτητική διαδήλωση στο Μοντρεάλ (Καναδάς), Κυριακή 20/5/2012, που κυρήχτηκε αμέσως “παράνομη” με βάση το νόμο της περασμένης εβδομάδας [AP Photo/The Canadian Press, Graham Hughes]
Δυστυχώς, έχω γνωρίσει και άλλους μετανάστες που έχουν μείνει χρόνια στην Ελλάδα και έχουν κάνει και οικογένειες και αντιμετωπίζουν τώρα παρόμοια προβλήματα. Πρέπει να πούμε ότι η επιστροφή αυτών των ανθρώπων στη χώρα που έχουν γεννηθεί δεν είναι κάτι απλό, ιδίως αν έχουν παιδιά που έχουν μεγαλώσει εδώ. Τα παιδιά έχουν συνηθίσει στο τρόπο ζωής στη χώρα μας και δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν ένα τρόπο ζωής, της χώρας προέλευσης, που είναι διαφορετικός και δεν τα εκφράζει. Και αντί να νοιώθουμε περηφάνια που συνειδητά προτιμούν τη χώρα μας και μάλιστα όχι απλώς από οικονομική ανάγκη, τους ανθρώπους αυτούς τους διώχνουμε. Διώχνουμε δηλαδή έλληνες πολίτες, μερικές φορές πιο έλληνες από τους αυτόχθονες…
Στις 12/2/12 το antinews.gr αναδημοσίευσε άρθρο του στενού συμβούλου του Σαμαρά, Φ. Κρανιδιώτη από την “Κυριακάτικη Δημοκρατία”. Από κάτω ακολουθούν σχόλια. Αφού το αναγγέλλει επανειλημμένα. τελικά ο Φ. Κρανιδιώτης καταθέτει τη “συνολική του απάντηση“, όπως την ονομάζει. μια πρόταση δηλ. στο πως πρέπει να ενεργήσει στρατηγικά η Ελλάδα στο ζήτημα του χρέους και μάλιστα απέναντι στους δανειστές της. Το αναδημοσιεύω χωρίς σχόλια – προσέξτε τα χρωματισμένα μέρη!
Η πρώτη έρευνά μας εν όψει της νέας προσφυγής στην κάλπη, ξεκίνησε αμέσως μετά την ανακοίνωση του «ναυαγίου» της τελευταίας σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Έτσι, αποτυπώνει (έστω «εν θερμώ») τις διαθέσεις των Ελλήνων ψηφοφόρων αμέσως μετά την ολοκλήρωση των διερευνητικών εντολών και των άκαρπων προσπαθειών για τον σχηματισμό κυβέρνησης.
Η εικόνα, στο σημείο εκκίνησης της νέας εκλογικής μάχης, προκύπτει άκρως ενδιαφέρουσα. Και τα τρία κόμματα που έλαβαν εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, έστω και αν δεν κατάφεραν να τη σχηματίσουν, εμφανίζονται ενισχυμένα.
Η εντατική προβολή των αρχηγών τους και των θέσεών τους, οι αντιθέσεις και τα πολωτικά διλήμματα φαίνεται να βελτιώνουν τα δημοσκο-πικά τους ποσοστά.
Υπάρχει ένας σίγουρος τρόπος που μπορεί να αλλάξει ρότα το πλοίο της Ευρώπης (καμμία σχέση με το πλοίο της αγάπης). Αν η ΕΚΤ εγγυηθεί όλα τα δημόσια χρέη των κρατών της Ευρώπης, ακόμη και με το να κόψει χρήμα*. Πού πιθανόν ποτέ να μην χρειασθεί να γίνει αυτό, αφού πλέον θα υπάρχει η εγγύηση και έτσι θα αρχίσουν να ξανααγοράζονται τα ομόλογα ακόμη και των βαριά υπερχρεωμένων χωρών που τώρα είναι σκουπίδια.
*Το αντεπιχείρημα της Μέρκελ είναι ότι έτσι αυξάνεται ο “ηθικός κίνδυνος”. Ότι δηλ. επιβραβεύεται μια ασύδοτη συμπεριφορά που μάλλον ποτέ δεν θα διορθωθεί και έτσι τα δομικά προβλήματα θα παραμένουν…
Να τώρα τι μπορεί να γίνει σε περίπτωση που, όπως το είπε και ο Τσίπρας, αποδειχθεί η Μέρκελ “αυτοκαταστροφική”:
Αυτό που συνιστά την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα έχει πολλά πρόσωπα και διαδρομές, που όλα όμως καταλήγουν στο ίδιο σημείο: Την βαθιά ανθρώπινη ανημπόρια και δυστυχία σε μαζική κλίμακα. Δυστυχώς το πολιτικό προσωπικό που διαχειρίσθηκε μέχρι τώρα την οικονομική κρίση στην Ελλάδα προτίμησε να βάλει σε πρώτη θέση τα συμφέροντα των πιστωτών και όχι τα ανθρώπινα δικαιώματα. Υπάρχει θέμα παραβίασης θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θα πρέπει να εξετασθεί σχετική προσφυγή στο Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Οι παρακάτω δύο ειδήσεις είναι τυχαία αλιευμένες την ίδια μέρα (15-5-12).
(Σ.σ. Ο Χορστ Ράιχενμπαχ είναι ο Γερμανός τοποτηρητής στην Αθήνα)
Ομάδα με την επωνυμία «Οι Φίλοι του Λουκάνικου», από το όνομα του γνωστού σκύλου που μετέχει στις διαδηλώσεις στην Αθήνα, ανέλαβαν την ευθύνη για την εμπρηστική επίθεση κατά του αυτοκινήτου της συζύγου του Χορστ Ράιχενμπαχ στη Γερμανία.
Όταν η χώρα βρίσκεται σε συγκλονιστικά κρίσιμες στιγμές, ας μην ξεχνάμε ότι οι συντάξεις είναι ιερές και πρέπει να πληρώνονται, όταν τα πολιτικά κόμματα του κατεστημένου, όλου του φάσματος, βάζουν τα κομματικά τους συμφέροντα πάνω από το γενικό συμφέρον και το εθνικό, τότε είναι η στιγμή να σκεφτούμε αν υπάρχουν προσωπικότητες αμόλυντες με μεγάλη δημιουργική παρουσία, αν και ξεχασμένη, γιατί όλοι πρέπει να παραδεχθούμε ότι ασχολούμαστε περισσότερο με τα υποδεέστερα και τα ευτελή και όχι με τα μεγάλα και έτσι το βλέμμα και η μνήμη μας έχουν ατονήσει. Αυτή δε η κατατονία είναι η βαθύτερη ευθύνη όλων μας. Έχουμε πάψει να αναγνωρίζουμε τις εκλεκτές ενέργειες και επομένως και τους εκλεκτούς. Οι εκλεκτοί όμως πάντα υπάρχουν, επειδή εμείς δεν τους αναγνωρίζουμε δεν σημαίνει ότι έχουν χαθεί, και αν τους δοθεί το δικαίωμα, κρατώντας αιωνίως και σφικτά τη μεγάλη και αυθεντική σεμνότητα που χαρακτηρίζει πραγματικά τους εκλεκτούς, μπορεί να βγούν στο προσκήνιο και με το μεγάλο και σπάνιο παράδειγμα τους να τραβήξουν τον καθένα από μας ξεχωριστά και όλους μαζί, τη χώρα ολόκληρη, από το τέλμα και την πορεία προς την καταστροφή και να μας υποδείξουν ένα άλλο μέλλον, μέλλον αποκαλυπτικό, προς πεπρωμένο δηλ. αγνοημένο, που μας διέφευγε συστηματικά, όπως από την περιορισμένη αντίληψη του ανθρώπου διαφεύγει η υπερπραγματικότητα, που ελάχιστο δείγμα της είναι οι πολλές διαστάσεις του σύμπαντος, σύμφωνα με τα τελευταία πορίσματα της φυσικής.
Σας καλώ όλους λοιπόν να μεταλάβετε από τα ονόματα των εκλεκτών που παρατίθενται παρακάτω και που με μυστήριο τρόπο, non paper, βρέθηκαν πάνω στο τραπέζι της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγώνμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ενώ όλοι τους αυτοί οι παραδοσιακοί και θανατηφόρα βαρετοί έχουν αρνηθεί ότι αυτοί τα έχουν προτείνει. Κάτι που δεν χρειαζόταν βέβαια καν διευκρίνηση. Ο μυστήριος επομένως τρόπος που αυτά τα ονόματα βγήκαν στο προσκήνιο και διώξτε σας παρακαλώ την άθλια κουρτίνα της παρατετεμένης και τεράστιας λησμοσύνης, υποψιάζει για το μεγάλο που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Με απέραντο σεβασμό καταγράφω τα ονόματα από τα Ενθέματα της Αυγής(http://enthemata.wordpress.com/). Ναι, ασφαλώς η Αριστερά δεν είναι άξια για να συμμετέχει σε τέτοιες αποκαλύψεις, αλλά εδώ νομίζω ότι παίζει απλώς το ρόλο της ταπεινής φάτνης στην γέννηση του θαύματος!
Άραγε λόγω νέων εκλογών θα πάμε στο γκρεμό; Και τόσο καιρό με τα μνημόνια και τις δανειακές που πηγαίνουμε; Όταν δε ο Αντωνάκης έλεγε ότι θέλει αυτοδυναμία (σκεφτείτε διορατικότητα και προβλεπτικότητα πολιτικού ηγέτη που θέλει να σώσει τη χώρα), αλλιώς θα πάει σε νέες εκλογές (Ποιος είναι αφερέγγυος;), ήταν η σωτηρία από τον γκρεμό αυτό, ενώ τώρα δεν είναι;
Προτού καταγράψω τις 7 θέσεις που ο Καμμένος έθεσε σαν προυποθέσεις για το σχηματισμό ευρύτερης κυβέρνησης, θέλω να πω τη σχετική εμπειρία μου από τον Ant1, που τον παρακολουθούσα στις ειδήσεις των 8.
Ο Ant1 λοιπόν διέκοψε το δελτίο για να μεταδώσει απ’ ευθείας τις ανακοινώσεις του Καμμένου, μόνο τη στιγμή που ο Καμμένος είχε φθάσει πλέον στο πέμπτο (!) σημείο (δείτε ποιό ήταν το τέταρτο, αλλά και τα προηγούμενα) και μόλις άρχισε να μιλάει για το έβδομο άρον άρον διέκοψε τη σύνδεση.
Τα καθεστωτικά ΜΜΕ τα δίνουν όλα και με τον πιο χοντροκομμένο τρόπο. Είναι φανερό ότι ο Ant1 περιέκοψε τις προηγούμενες θέσεις του Καμμένου για να ενισχύσει την εντύπωση που θέλει να δημιουργήσει (όπως και τα άλλα ΜΜΕ) περί ΣΥΡΙΖΑ σαν τη πολιτική δύναμη που λειτουργεί αποκλειστικά με το στενό κομματικό συμφέρον, τη στιγμή που οι 3 άλλοι (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΔΗΜΑΡ) σκέπτονται και ενεργούν με “εθνικά” κριτήρια. Δεν βόλευε επομένως να ακουστεί ότι και άλλη πολιτική δύναμη (πλήν ΚΚΕ και ΧΑ βέβαια που έχουν βγει από το κάδρο των πολιτικών εξελίξεων) ήταν το ίδιο “αδιάλλακτη”. Σημειωτέον ότι των ανακοινώσεων του Καμμένου είχε προηγηθεί όργιο δημοσιογραφικής παραπληροφόρησης όπου το ΒΗΜΑ για παράδειγμα προανήγγειλε ότι ο Καμμένος θα προτείνει Αβραμόπουλο σαν πρωθυπουργό κοινής αποδοχής!
1.Οι καθεστωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί ξερνούν τον τρόμο, σιγοντάροντας τους εκβιασμούς των ξένων συμφερόντων καθώς και των ντόπιων που είναι συνδεδεμένα με τα πρώτα. Η γνώμη μου είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να απαντήσει άμεσα και επιθετικά. Και η πιο επιθετική απάντηση είναι η καταγγελία ότι τα ΜΜΕ κατ’ αυτό τον τρόπο γίνονται φερέφωνα της φωνής των ξένων, αντί να συμβαίνει το αντίστροφο, αντί δηλαδή να μεταδίδουν την ελληνική φωνή προς το εξωτερικό. Αποτελούν δηλαδή αυτή τη στιγμή μέσα πίεσης των ξένων προς την Ελλάδα, αντί να συμβαίνει το αντίστροφο.
2. Το γραφείο Τύπου του Σύριζα έβγαλε την ακόλουθη ανακοίνωση:
Το πρώτο μέρος είναι από το ΒΗΜΑ. Του Δημ. Πλούμπη. Με τίτλο “Γραμματοκομιστής”. Το δεύτερο είναι σχόλια (επιλογή) κάτω από δημοσκόπηση που αναδημοσιέυσε το olympia.gr. Την ίδια που αναδημοσίευσε και ο Μαύρος Πειρατής σήμερα εδώ. Εγώ γέλασα πολύ και με τα δύο. Εκεί όμως που έπεσα κάτω – κυριολεκτικά – από τα γέλια ήταν στο σχόλιο του Enzo είπε Μαΐου 12, 2012 στις 12:37 πμ .
Οι συντηρητικοί των ΗΠΑ, και είναι γνωστό ότι εκεί ευδοκιμούν αρκετοί φονταμελιστές συντηρητικοί, κινδυνεύουν από αλλεπάλληλα εγκεφαλικά. Ο μαύρος :) Πρόεδρος των ΗΠΑ τάχθηκε δημόσια υπέρ της δυνατότητας γάμου των ομοφυλοφίλων. Για να υπογραμμισθεί ακόμη περισσότερο η σημασία της επίσημης πολιτικής των ΗΠΑ για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, πρέπει να θυμίσουμε ότι η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον έχει θέσει επισήμως ψηλά στην ατζέντα της και επομένως στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων αυτών σε παγκόσμια κλίμακα. Ακόμη, επιτρέπονται πλέον επισήμως οι ομοφυλόφιλοι στο στρατό των ΗΠΑ και έχουν ήδη αποθανατισθεί φωτογραφικά, ένστολοι, άντρες και γυναίκες, σε τρυφερά ομοφυλόφιλα στιγμιότυπα.
Η Επίτροπος της ΕΕ για τις Εσωτερικές Υποθέσεις, Σεσίλια Μάλμστρεμ, κάλεσε τους ευρωπαίους ηγέτες να ακολουθήσουν το παράδειγμα του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, του οποίου η δήλωση πρέπει να τονισθεί ότι στο βαθμό που έγινε εν μέσω μιας κλιμακούμενης προεκλογικής μάχης, ήταν ασφαλώς ιδιαίτερα τολμηρή.
Ωστόσο, θα ήθελα να εκφράσω την ακόλουθη επιφύλαξη:
Ναι μεν η υποστήριξη στο δικαίωμα του γάμου μεταξύ των ομοφυλοφίλων προωθεί τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, αλλά, κατά τη γνώμη μου, αποτελεί οπισθοδρόμηση ως προς την υποστήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων γενικά, αφού ο γάμος είναι ένας μάλλον, το λιγότερο, περιοριστικός θεσμός. Με λίγα λόγια έπεσαν και οι ομοφυλόφιλοι στη λούμπα… :)
Σημαντική αύξηση του ποσοστού στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει η πρώτη δημοσκόπηση μετά τις εκλογές που πραγματοποιήθηκε από την Marc για λογαριασμό της τηλεόρασης του Alpha.
Ειδικότερα, τα αποτελέσματα για την πρόθεση ψήφου σε τυχόν επαναληπτικές εκλογές, δίνουν ποσοστό 23,8% στον ΣΥΡΙΖΑ, έναντι 16,78% στις εκλογές της Κυριακής. Ακολουθούν η ΝΔ με 17,4% (από 18,85%), το ΠΑΣΟΚ με 10,8% (από 13,8%), οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 8,7% (από 10,6%), το ΚΚΕ με 6% (από 8,48%), η Χρυσή Αυγή με 4,9% (από 6,97%) και η Δημοκρατική Αριστερά με 4,2% (6,11%).
Με βάση την πρόθεση ψήφου η κατανομή των εδρών διαμορφώνεται ως εξής:
Η κυβερνητική εκδοχή που προβλήθηκε ως η πιο εφικτή από την πρώτη διερευνητική εντολή, επανήλθε στις ανεπίσημες συζητήσεις τις τελευταίες ώρες. Η σύμπραξη δηλαδή των τριών φιλεοευρωπαϊκών κομμάτων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ με στόχο τη διατήρηση της χώρας στο ευρώ και τη διεκδίκηση βελτιωτικών αλλαγών του μνημονίου.
Αυτός φέρεται να είναι και ο λόγος που έκανε τον Ευ. Βενιζέλο να δεχτεί να πάρει την τρίτη, κατά σειρά, εντολή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, παρά τις πληροφορίες που διοχέτευε μέχρι χθες το μεσημέρι η Ιπποκράτους ότι δεν θα κάνει χρήση, καθώς από τις δύο που προηγήθηκαν δεν προέκυψαν συγκλίσεις.
Κατά τους συνεργάτες του, ο κ. Βενιζέλος προτίθεται να παρουσιάσει την εν λόγω πρόταση σήμερα στους κυρίους Σαμαρά και Κουβέλη στον οποίον, μάλιστα, θα προτείνει και τη θέση του πρωθυπουργού.
Οι ίδιοι εξηγούν ότι το «πακέτο» της πρότασης θα άρει τις επιφυλάξεις του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, δεδομένου ότι ο κ. Κουβέλης, ερωτηθείς σχετικά χθες, δεν φάνηκε πρόθυμος να αναλάβει πρωθυπουργός.
Θετική η Λ. Συγγρού
Το εν λόγω σενάριο δεν απορρίπτει η Λ. Συγγρού, της οποίας το στελεχικό δυναμικό τάσσεται υπέρ της αποτροπής επαναληπτικών εκλογών και δηλώνει πρόθυμο να εξαντλήσει κάθε περιθώριο σχηματισμού φιλοευρωπαϊκής κυβέρνησης που θα αναλάβει την επαναδιαπραγμάτευση με τους δανειστές.
Εάν θα έχει τον χαρακτήρα «κανονικής» κυβέρνησης ή «κυβέρνησης ειδικού σκοπού» θεωρείται «δευτερεύον ζήτημα» –σύμφωνα με συνεργάτες του κ. Σαμαρά– καθώς το μείζον είναι να αντιμετωπισθεί επιτυχώς το θέμα της ακυβερνησίας.
“Φτάνοντας σήμερα το πρωί στο σχολείο , βλέπω μια ομάδα παιδιών να παίζουν κάνοντας τους χρυσαυγίτες.
Σηκώνουν τα δεξιά τους χέρια και με χαιρετούν φασιστικά.
Το σοκ , απίστευτο.
Η πίεση ξεπέρασε το 20…
Τα μαζεύω γύρω μου και αρχίζω αν τους μιλάω.
Γιατί το κάνουν αυτό , τι σημαίνει , που το είδαν , τι τους άρεσε σε αυτό ;
Οι απαντήσεις τους σαφέστατες. Τους εντυπωσίασε η στρατιωτική δομή και η πειθαρχία. Τους εντυπωσίασε το παρουσιαστικό των ναζί. Τους άρεσε ο τρόπος που διέταξαν τους δημοσιογράφουςστη συνέντευξη τύπου του Αρχημαλάκα , το βράδυ των εκλογών.
Αφού κατάλαβα ότι αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν σε οποιαδήποτε παραγωγική συζήτηση , απομακρύνθηκα.
Το ότι η κατεστημένη τάξη πραγμάτων φοβάται το αποτέλεσμα των εκλογών φαίνεται από τον πιο αδιάψευστο δείκτη τους: Το χρηματιστήριο (ΧΑΑ). Αν δηλαδή ήταν σίγουροι για το εκλογικό αποτέλεσμα και την απρόσκοπτη συνέχεια των εγκληματικών τους πολιτικών, τότε το ΧΑΑ θα έκανε ήδη ράλι. Χθες όμως έχασε με βίαιο τρόπο την επαφή με τις 700 μονάδες. Ανεξάρτητα από το αν σήμερα επιχειρηθεί προσπάθεια καλλωπισμού του δείκτη, όλη η συμπεριφορά του το τελευταίο χρονικό διάστημα δείχνει ότι οι φόβοι τους είναι υπαρκτοί και μεγάλοι. Δεν είναι μυστικό μάλιστα να πούμε ότι καταλυτικός παράγοντας σε αυτό το φόβο είναι η πρόβλεψη για μεγάλη άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, τέτοια που θα είναι καθοριστική στις μετεκλογικές εξελίξεις.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο υπάρχουν ήδη σχέδια εκβιασμών.
Έχουμε εξηγήσει και άλλες φορές ότι δεν θεωρούμε απαραίτητο να συμφωνούμε πλήρως με τα κείμενα που δημοσιεύουμε. Πόσο μάλλον όταν εδώ πρόκειται για κείμενο που παρουσιάζει, με αποκλειστικότητα, σημαντική και κρίσιμη πολιτική απόφαση ενός μεγάλου και ιστορικού πολιτικού χώρου, του ΚΚΕ. Λέμε απλώς ότι το κείμενο έχει γράψει ειδικός συνεργάτης μας.
Ένα χαρακτηριστικό των ρεφορμιστών είναι ότι υποτιμούν τη δύναμη της άρχουσας τάξης. Αντίθετα ένα χαρακτηριστικό των οπορτουνιστών είναι ότι έχουν πλήρη συνείδηση της δύναμης της άρχουσας τάξης, αλλά εσκεμμένα και προς τα έξω επιλέγουν να την αγνοούν προκειμένου να αποκομίζουν μικροπολιτικά οφέλη που τίποτα δεν έχουν να κάνουν με τα πραγματικά συμφέροντα της εργατικής τάξης και του λαού. Μαντέψτε σε ποια από τις δύο κατηγορίες ανήκει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι σαφές λοιπόν ότι η άρχουσα τάξη είναι πανίσχυρη. Στην οικονομία δεσπόζει η δύναμη των μονοπωλίων, που ακόμη και αυτά που είναι κρατικά ελέγχονται από υπαλληλικές κλίκες προσκείμενες στην άρχουσα τάξη (γι’ αυτό και το ΚΚΕ μιλάει για κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό). Στον ιδεολογικό τομέα έχουμε τα σχολεία, πανεπιστήμια και εκκλησία. Και άμα ξεφύγει κάτι από όλα αυτά έχουμε βέβαια τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους (ΚΜΚ), με την αστυνομία και το στρατό. Και είδαμε πολύ καλά πως οι μικροαστοί αγανακτισμένοι, παρότι δεκάδες χιλιάδες, διαλύθηκαν από μερικές διμοιρίες των ΜΑΤ. Σκεφτείτε να επέμβει και ο στρατός.
Το κείμενο αυτό το αφιερώνω (εγώ ο Παύλος) ιδιαίτερα στους αναρχικούς εκείνους που ενώ συμμετέχουν κανονικά στην καπιταλιστική κοινωνία (ακόμη και σαν άνεργοι), θεωρούν επαναστατικό διαπιστευτήριο την πάγια μη συμμετοχή στις εκλογές!!
Πάνε τώρα δώδεκα χρόνια που ο Αμερικανός Ντάνιελ Σουέλο δεν έχει κερδίσει, δεχθεί ή ξοδέψει ούτε δολάριο. Το 2000 πήρε την απόφαση να ζήσει χωρίς χρήματα και εγκαταστάθηκε σε μια σπηλιά στη Γιούτα. Και δεν εγκατέλειψε μόνο τα χρήματα, αλλά και το δελτίο ταυτότητάς του, την άδεια οδήγησης, ακόμη και το όνομά του – από Σελαμπάρτζερ, έγινε Σουέλο, που σημαίνει «έδαφος» στα ισπανικά. «Ολόκληρη η κοινωνία μας είναι σχεδιασμένη ώστε να μην έχεις άλλη επιλογή παρά να ζεις με χρήματα», λέει. «Πρέπει να είσαι μέρος του καπιταλιστικού συστήματος. Είναι παράνομο να ζεις έξω απ’ αυτό».
Τίμιος άνθρωπος στην Ελλάδα του μνημονίου ή εγκληματίας στη Νορβηγία; Να ένα από τα ερωτήματα και διλήμματα που βάζει ο καπιταλισμός…
Στο τέλος διαβάστε τη λογική της Νορβηγικής φυλακής.
ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ:
Είναι και οι δύο φυλακές και στις δύο κρατούνται καταδικασμένοι με βαριές ποινές, όμως δεν θα μπορούσαν να είναι πιο διαφορετικές μεταξύ τους. Η πρώτη βρίσκεται στις ΗΠΑ, είναι η ADX στο Φλόρενς του Κολοράντο, η επονομαζόμενη και «Αλκατράζ των Βραχωδών Ορέων». Στην ADX οι βαρυποινίτες ζουν σε τσιμεντένια κελιά. Το μικρό παράθυρο κάθε κελιού «βλέπει» μόνο τον ουρανό. Οι φυλακισμένοι περνούν εκεί μέσα έως και 23 ώρες το 24ωρο. Η ADX έχει χαρακτηριστεί «μια εκδοχή της Κόλασης».
Η δεύτερη ονομάζεται Χάλντεν, είναι η πιο καινούργια φυλακή υψηλής ασφαλείας της Νορβηγίας και εκεί είναι πιθανό να εκτίσει μέρος της ποινής του, εφόσον καταδικαστεί, ο Αντερς Μπρέιβικ, ο οποίος δικάζεται για τον φόνο 77 ανθρώπων.
Είναι εμφανές ότι το ευρύτερο αναρχικό κίνημα βρίσκεται σε μία φάση που επιθυμεί όλο και περισσότερο να παίξει ρόλο στα πολιτικά πράγματα και να αναγνωριστεί ταυτόχρονα αυτός ο ρόλος του, τροφοδοτώντας το με νέα δυναμική. Όλο και περισσότερο αναπτύσσεται και η φιλοδοξία να αυξηθεί η σημασία και ο ρόλος του και στη κεντρική πολιτική σκηνή, με έναν τρόπο που δεν θα κυριαρχείται από το συγκρουσιακό του κομμάτι «των δρόμων». Γιατί στη πραγματικότητα στη κεντρική πολιτική σκηνή το αναρχικό κίνημα άγεται και φέρεται πολλές φορές από 18χρονα για τα οποία το ελάχιστο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι διακρίνονται από απέραντη πολιτική ανοησία. Επομένως, και μοιραία με βάση αυτές τις αυξημένες φιλοδοξίες, μπαίνει το ζήτημα της οργάνωσης του αναρχικού κινήματος. Το ζήτημα αυτό είναι ιστορικά ένα δύσκολο ζήτημα.
Ωστόσο και πριν ξεκινήσει κανείς αυτή τη συζήτηση, πάνω στην οργάνωση, η γνώμη μου είναι ότι προηγείται ή πρέπει να γίνει ταυτόχρονα και μια άλλη συζήτηση. Το θεμελιώδες ερώτημα αυτής της συζήτησης είναι τούτο, κατά τη γνώμη μου:
Ο στρατηγικός σκοπός των Καταλήψεων ήταν πάντα η δημιουργία ελεύθερων κοινωνικών χώρων. Χώρων δηλαδή που το μακρύ και πολλές φορές αόρατο (δυστυχώς) χέρι της εξουσίας δεν θα φτάνει και που επομένως οι πολίτες θα συνευρίσκονται για να ανιχνεύσουν μια νέα ζωή. Κάποιες φορές οι καταλήψεις εξυπηρετούν, μέσα στο προηγούμενο πλαίσιο, και περισσότερο συγκεκριμένους στόχους. Π.χ. την στέγαση ανθρώπων που συνειδητά ή από το πώς τα φέρνει η ζωή, δεν συμμετέχουν ενεργά στο σύστημα της σημερινής εργασίας.
Ας ξαναγυρίσω όμως στο τι σημαίνει «ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι»; Σημαίνει, λέω, χώροι όπου αυτοί που παίρνουν τη πρωτοβουλία των καταλήψεων αποφασίζουν να έρθουν σε επαφή με την κοινωνία και να της προτείνουν τη χρήση των χώρων αυτών με ελεύθερο και αυτοδιαχειριζόμενο τρόπο, ούτως ώστε όλοι μαζί να διερευνήσουν τη δυνατότητα μιας νέας συλλογικότητας, περισσότερο αυτόνομης, και παραπέρα τη δημιουργία ίσως νέων μορφών κοινωνικής ζωής.
Για να επιτευχθούν όμως αυτοί οι πραγματικά φιλόδοξοι στόχοι, πρέπει να επιτευχθεί καταρχήν ο στοιχειώδης. Αυτός ο στοιχειώδης είναι η συζήτηση με την κοινωνία. Εδώ υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση. Γιατί τι σημαίνει συζήτηση; Σημαίνει συν + ζήτηση. Ότι δηλαδή αναζητώ μαζί με άλλους κάτι. Και για να αναζητήσω μαζί με την κοινωνία κάτι – αφού σ’ αυτήν απευθύνονται οι Καταλήψεις – πρέπει να πάω σ’ αυτήν ανοικτός, με την πρόθεση να έχω διάλογο μαζί της, να την ακούσω επομένως χωρίς προϋποθέσεις και αποκλεισμούς. Αλλιώς, αν δηλαδή η κατάληψη έχει σα σκοπό τη ζύμωση μεταξύ ανθρώπων ομοειδών, την ονομάζω αντιεξουσιαστικό στέκι ή νεοφιλελεύθερο στέκι ή εθνικιστικό στέκι και πάει λέγοντας. Όμως τότε δεν πρέπει να χρησιμοποιείται βέβαια η αναφορά στο «κοινωνικό».
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2007 ο Μπέππε Γκρίλλο (κατά κάποιο τρόπο ο αντίστοιχος Ιταλός Λάκης Λαζόπουλος) έγραψε ιστορία με το πανεθνικό χάπενινγκ V-Day (Vaffanculo Day) – Μέρα Άντε γαμηθείτε, που απευθυνόταν πρωταρχικά σε όλα τα πολιτικά κόμματα και τους παραδοσιακούς πολιτικούς, αλλά και σε κομφορμιστές διανοούμενους, επιχειρηματίες κλπ. Στην κεντρική συγκέντρωση της Μπολόνια μαζεύτηκαν μερικές δεκάδες χιλιάδες πολίτες!