Τα πρόβατα που έγιναν αγριοκάτσικα

Ρίχνω τρελά γέλια από χτες. Ως κακός άνθρωπος που είμαι, απολαμβάνω την πανωλεθρία του συστήματος και το θάνατο του εργατοπατέρα. Και, είτε μας αρέσει είτε όχι, πεθαίνει και η αριστερά. Αλλά ίσως γεννηθεί κάτι καλύτερο.

Είχα κι εγώ τις επιφυλάξεις μου για τους αγανακτισμένους. Μα, αγανακτισμένοι; Έπρεπε να βουλιάξουν στο σκατό για να τους βγει η αγανάκτηση; Και μόνο με την αγανάκτηση μπορούν να λειτουργήσουν; Τέλος πάντων. Με την απολιτίκ συγκέντρωση στο Σύνταγμα, καταλάβαμε πολλά. Κυρίως ότι οι αστοί ξύπνησαν. Το δήλωσαν άλλωστε. Κι όταν δηλώνεις ότι ξύπνησες, παραδέχεσαι ότι μέχρι τώρα κοιμόσουν. Παραδέχεσαι ότι είσαι απ’ αυτούς που φίλησαν κατουρημένες ποδιές για μια εξάμηνη σύμβαση, ότι τους εμπιστευόσουν, ότι έπαιρνες τα ναρκωτικά που σου έδιναν, ότι είχες βουλιάξει στον καναπέ και παρακολουθούσες την προπαγάνδα τους στην τηλεόρασή τους χωρίς να αντιδράς. Προφανώς δεν ήξερες πώς να αντιδράσεις. Και πού να πας. Σε ποιο μαντρί; Είχες μάθει να λειτουργείς ως πρόβατο.

Xτες διαπιστώσαμε ότι τα πρόβατα, κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες, μπορούν να μεταμορφωθούν σε αγριοκάτσικα ελευθέρας βοσκής. Με ένα απλό ξύπνημα. Στην αρχή βέβαια, θα είναι λίγο δύσκολο. Θα χρειαστεί χρόνος και υπομονή μέχρι να προσαρμοστεί το αγουροξυπνημένο πρόβατο στη νέα του ζωή, να μάθει να κινείται ως αγριοκάτσικο, να σκαρφαλώνει στις ραχούλες, να βρίσκει μόνο του την τροφή του χωρίς να έχει ανάγκη το βοσκό που θα του σερβίρει στο πιάτο ό,τι γουστάρει αυτός. Το πρόβατο δεν έχει λύση για όλα αυτά. Αλλά είναι αποφασισμένο να ζήσει την ελευθερία του και θα το παλέψει. Αυτό και μόνο είναι ένα πολύ θετικό σημάδι. Το ξύπνημα του απολιτίκ προβάτου.

Η μέρα του πουλιού (ανισόρροπες σκέψεις αρρωστημένου μυαλού)

Μεγάλη Πέμπτη, Χριστιανοί. Και να πέφτει 21 Απριλίου. Δηλαδή, τι να πρωτοθυμηθείς τέτοια μέρα. Σταύρωση. Του Ιησού ή του ελληνικού λαού; Να μιλήσεις για κάρφωμα και πού να πάει το μυαλό σου; Κι άμα δεν το ‘χεις το μεγαλοβδομαδιάτικο και τη χριστιανική παράδοση, ε ναι, το μυαλό σου πάει αλλού.

Και δεν είναι μόνο μια επέτειος που τη θυμηθήκαμε και είπαμε άλλο κακό να μη μας βρει. Γιατί το κακό μας ξαναβρήκε. Ξεχαστήκαμε στον καναπέ μας, αποχαυνωθήκαμε με τον καταναλωτισμό που μας πάσαραν ως μοντέλο, μας πιάσανε στον ύπνο και μας τη φέρανε. Ξανά τα ίδια.

Γιατί χτυπάει πένθιμα η καμπάνα, πατέρα; (Ευτυχώς, η μεγαλοβδομαδιάτικη κατάνυξη δε βοηθάει στο να χαίρεται ο κόσμος και να χαμογελάει). Ε, εκεί, παίζει και να ξυπνήσουμε. Μήπως χτυπάει για μας η καμπάνα; Μήπως μας ξανασταυρώνουν; Έχουμε πάρει χαμπάρι ότι ξαναζούμε τα ίδια ή ακόμα ζούμε στην παραμυθένια εποχή της υπερκατανάλωσης και του λάιφ στάιλ που μας δίδαξε ο Κωστόπουλος;

Όχι ρε! Οι βουλευτές δεν είναι τζαμπατζήδες.

Είδα ένα παράξενο όνειρο και δεν ξέρω πώς να το ερμηνεύσω. Ήμουν λέει σε κάτι διόδια και τα ανοίξαμε και περνούσε ο κόσμος κορνάροντας και χαρά μεγάλη υπήρχε. Μέχρι που κάποιος νομοταγής σταμάτησε και επέμενε να πληρώσει.

«Παρακαλώ, κύριε, περάστε. Έχουμε ανοίξει τα διόδια για να σας απαλλάξουμε, έστω για λίγο, από το νταβατζιλίκι των εργολάβων» του είπε κάποιος.

«Όχι. Θέλω να πληρώσω. Πάνω απ’ όλα, οι νόμοι. Και το κιμπαρλίκι, ρε γαμώτο. Να με πει κανείς τζαμπατζή; Δε θα το αντέξω» ήταν η απάντηση.

«Δε θα σας κατηγορήσει κανείς, κύριε. Δεν είναι τζαμπατζιλίκι η άρνηση στο νταβατζιλίκι. Περάστε τώρα που γυρίζει».

Ανοίγει η πόρτα του συνοδηγού και βγαίνει έξαλλος ένας μαγκούφης.

«Το έχετε παραχέσει με το νταβατζιλίκι. Ε όχι και νταβατζής ο εργαλαβούκος μου…» λέει στους παρευρισκόμενους «…που τόσα λεφτά έδωσε για την προεκλογική μου εκστρατεία» λέει από μέσα του.

Επετειακό και φεϊσμπουκικό

Πού είναι μωρέ ο Σαββόπουλος, σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, να γράψει και μια ωδή στον Κολοκοτρώνη που τόσο συζητήσαμε το τελευταίο διάστημα; Είναι κι ότι δεν είχαμε προβλήματα να μας απασχολήσουν και πιανόμασταν από όπου μπορούσαμε για να δείξουμε τον πατριωτισμό μας. Δεν αδειάζουν οι τσέπες, δε ζούμε την ξεφίλα, δεν ξεπουλιόμαστε, δεν καίγεται ο κόσμος, δεν μπατακώνει η χώρα. Ο πατριωτισμός θα μας σώσει από την κατρακύλα.

Τώρα που πλησιάζει η επέτειος, πρέπει μα θυμηθούμε ότι είμαστε Έλληνες. Ανώτεροι. Γενναίοι. Πάμε αδέρφια, με τσεκούρι και φωτιά, να πάρουμε εκδίκηση για όσα μας έχουν κάνει. Θα καθαρίσουμε τον τόπο. Προδότες και μετανάστες, αυτοί που αποτελούν μέρος του σχεδίου για την καταστροφή της πατρίδος, θα ανασκολοπιστούν. Θα οργανωθούμε. Καλά που είναι και το facebook και διευκολύνεται η οργάνωση. Ναι. Η επανάσταση θα γίνει πρώτα ιντερνετικώς.