Τις τελευταίες εβδομάδες το διαδίκτυο κατακλύστηκε από απροσδιόριστου αριθμού άρθρα που έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο να εισέλθει στο κοινοβούλιο η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή (ΧΑ). Δεκάδες ντοκουμέντα μέσα από χρυσαυγίτικα έντυπα που αποδεικνύουν χωρίς αμφιβολία το νεοναζιστικό και εγκληματικό χαρακτήρα της οργάνωσης δημοσιεύτηκαν στα blogs και στα social medias, προκαλώντας σοκ σε όσους δεν γνώριζαν τον βίο και την πολιτεία της. Τα ντοκουμέντα αυτά αναδημοσιεύτηκαν στη συνέχεια και από αρκετές εφημερίδες και περιοδικά.
Ένα από τα άρθρα που έκανε τον γύρο του διαδικτύου ήταν το αφιέρωμα του JUNGLE-Report «Φάκελος Χρυσή Αυγή» , το οποίο παρέθετε μια σειρά αδιάψευστων στοιχείων, τεκμηριώνοντας τη βαθιά φιλοχιτλερική, σατανοπαγανιστική και γερμανοτσολιάδικη ψυχή της Χ.Α. που μάταια προσπαθεί σήμερα να αποκρύψει, προς άγραν χριστιανορθόδοξων και πατριωτικών ψήφων.
Εύλογα γεννήθηκε το ερώτημα σε όσους για πρώτη φορά ήρθαν σε επαφή με το εμετικό παρελθόν της Χ.Α., πώς κατάφερε μια συμμορία που 15 και 20 χρόνια πριν ήταν ταυτισμένη με ότι πιο περιθωριακό και χουλιγκανικό κινιόταν στις γειτονιές της Αθήνας, να διεκδικεί, και μάλιστα με αξιώσεις, την είσοδό της στο ελληνικό κοινοβούλιο.
Τι δείχνουν τα αποτελέσματα στα εκλογικά τμήματα στα οποία ψηφίζει το προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ.
Την «Χρυσή Αυγή» ψηφίζουν πολλοί αστυνομικοί όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα των εκλογών
Περισσότεροι από ένας στους δύο αστυνομικούς ψήφισαν «Χρυσή Αυγή»! Το εντυπωσιακό αυτό στοιχείο φαίνεται να προκύπτει από την ανάλυση των ψήφων σε εκλογικά τμήματα της πρωτεύουσας-κυρίως στις περιοχές των Αμπελοκήπων και στην Καισαριανή- όπου ψηφίζουν μαζικά περίπου 5.000 αστυνομικοί που υπηρετούν σε αστυνομικές υπηρεσίες της Αθήνας.
Στα περισσότερα από τα τμήματα στα οποία ψηφίζουν οι αστυνομικοί -όπως κι άλλοι πολίτες- το ποσοστό της «Χρυσής Αυγής» κυμαίνεται από 19-24% κι είναι το μεγαλύτερο που παρατηρείται σε ολόκληρη την πρωτεύουσα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η οργάνωση σε περιοχές όπως ο Αγιος Παντελεήμονας ή η Κυψέλη, όπου θεωρείται ότι έχει ισχυρά ερείσματα, συγκεντρώνει ποσοστό από 15 έως 18%!
Ευχαριστώ τη φίλη σχολιάστρια που μου έδωσε το λινκ για να κάνουμε λίγο μάθημα αρχαίων ελληνικών…
Βρε τι μαθαίνω εδώ στα πέρα μέρη; Τα χρυσά αυγά προσπαθούν να μιλήσουν αρχαία ελληνικά αλλά τους βγαίνει η μητρική τους γλώσσα κι ακούγονται βοδινά; Τι είναι αυτά τα περί «εγέρθητι» που εκστομίστηκε σαν «εγέρθουτου» από τον πλέον… μορφωμένο χρυσαυγίτη; Έχουμε ξεπεράσει το επίπεδο του γελοίου αλλά επειδή λόγω βίτσιου έφαγα δυο χρόνια από την ζωή μου και σε κλασσικές σπουδές κι επειδή τυχαίνει να είμαι κάτοχος ενός εξαιρετικού ανθολογίου των εκδόσεων Βερέττα με τίτλο «ΤΑ ΒΡΩΜΟΛΟΓΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ» το οποίο και έχω εν μέρη αποστηθίσει για πάσα τέτοια περίπτωση θα σας δώσω ορισμένες αρχαιοελληνικές βρισιές ώστε να στολίζετε τα χρυσά αυγά στην αγαπημένη τους ξένη γλώσσα! Είναι πολλοί οι χαρακτηρισμοί που τους ταιριάζουν γάντι και γι αυτό σας προτρέπω να προμηθευτείτε το βιβλίο διότι εδώ θα γράψω από μνήμης τα όσα τους ταιριάζουν αλλά σίγουρα είναι και πολλά άλλα.
Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό είναι αγώνας ενάντια
στο θεσμισμένο ρατσισμό, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τον κοινωνικό εκφασισμό
και τον ολοκληρωτισμό του δημοκρατικού καθεστώτος.
Εκτενή αναφορά στις απειλές θανάτου που δέχεται από τη Χρυσή Αυγή η δημοσιογράφος Ξένια Κουναλάκη κάνει σήμερα η ιστοσελίδα της EurΑctiv. Γίνεται λόγος και για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία εχθές ,7 Μαΐου, κληθείσα να σχολιάσει το γεγονός παρέπεμψε στις αρχές της Ελλάδας. Πάντως, το ίδιο ρεπορτάζ προειδοποιεί ότι εάν ο ελληνικός λαός δεν ξεπεράσει γρήγορα το βαθύ διχασμό του η νέα εποχή για την Ελλάδα δεν θα είναι καθόλου «χρυσή».
Ακολουθεί η μετάφραση από το euractiv.com:
Το ελληνικό ακροδεξιό κόμμα Χρυσή Αυγή έχει εκτοξεύσει ανοιχτές απειλές κατά της ζωής γνωστής δημοσιογράφου. Κληθείσα να σχολιάσει, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εχθές, 7 Μαίου, επιβεβαίωσε τις δεσμεύσεις της σχετικά με την ελευθερία του Τύπου αλλά παρέπεμψε το θέμα στις αρχές της χώρας.
Η Χρυσή Αυγή, η οποία πήρε το 6.97% των ψήφων και 21 έδρες στο ελληνικό Κοινοβούλιο στις κοινοβουλευτικές εκλογές της Κυριακής, προβαίνει σε απίστευτες απειλές κατά της ζωής της Ξένιας Κουναλάκη, συντάκτριας των ξενόγλωσσων ειδήσεων της Καθημερινής, που έχει εκφράσει την έντονη αντίθεσή της για την αναβίωση του νεοναζιστικού εξτρεμισμού.
Στις 12 Απριλίου η Ξ. Κουναλάκη έγραψε ένα άρθρο, όπου υποστήριζε ότι τα ελληνικά ΜΜΕ θα πρέπει να αγνοήσουν την Χρυσή Αυγή, ένα κόμμα που το χαρακτήρισε ναζιστικό και στο οποίο, σύμφωνα με την ίδια, θα έπρεπε να είχε απαγορευθεί να συμμετάσχει στις εκλογές.
Η απάντηση ήταν άμεση: ένα άρθρο 2.500 λέξεων στην ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής, που αποκάλυπτε πολλές λεπτομέρειες της προσωπικής και επαγγελματικής ζωής της δημοσιογράφου και το οποίο έκανε αναφορά ακόμη και στην κόρη της χωρίς κανένα προφανή λόγο.
Επειδή περνάει στο ντούκου και δεν είναι καθόλου καλό για το παραμύθιασμα του κόσμου να και η επιστολή που έστειλε ο κύριος Τζήμερος(που υποστηρίζει το πολιτική χωρίς πολιτικούς , δημιουργία ξανά και κάτι τέτοια χαριτωμένα) στην κυρία Μέρκελ.Θα το αφήσω χωρίς δικό μου σχόλιο προς το παρών , να δούμε πόσο αριστεροί είναι μερικοί..
Ανοιχτή επιστολή στην Μέρκελ…
Πέμπτη 20/10/2011 07:24
Εξοχότατη,
σας ευχαριστούμε για τις προσπάθειες που κάνετε να προσφέρετε αίμα στην Ελλάδα, για να βγει από την εντατική, αλλά, όπως διαπιστώνετε κάθε μέρα, δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα αν δεν αντιμετωπιστεί πρώτα η αιμορραγία: το διεφθαρμένο, σπάταλο, και εχθρικό σε κάθε προσπάθεια παραγωγής, κράτος. Αν δεν έχετε βρεθεί σε ελληνική υπηρεσία ζητώντας ένα οποιοδήποτε πιστοποιητικό δεν μπορείτε να φανταστείτε ούτε τον βαθμό της διαφθοράς ούτε την έκταση του παραλογισμού αυτού του καφκικού μηχανισμού. Το κράτος αυτό που αποτελείται κατά κύριο λόγο από τους πρώην αφισοκολλητές των δύο κομμάτων τρώει, όπως ο γύπας στην τραγωδία του Αισχύλου «Προμηθέας Δεσμώτης», τα σπλάχνα του παραγωγικού δυναμικού αυτής της χώρας.
Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι υπάρχουν δύο Ελλάδες: Ελλάδα δεν είναι μόνο οι απατεώνες πολιτικοί και οι γραφειοκράτες που μας έχουν κάνει να ντρεπόμαστε για τη χώρα μας. Η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο δυναμικό ευφυών, δημιουργικών, εργατικών και ηθικών ανθρώπων που στραγγαλίζονται κάθε μέρα από την κομματική μαφία. Αν στην Ιταλία η Μαφία έχει συναλλαγές με το κράτος, στην Ελλάδα, Μαφία είναι το ίδιο το κράτος! Όλα αυτά τα χρόνια, οι πολιτικοί σε συνεργασία με τους εργολάβους δημοσίων έργων που είναι παράλληλα ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, κλέβουν ασύστολα τις επιδοτήσεις της Ε.Ε. και τους φόρους όσων Ελλήνων δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν, ενώ προσφέρουν εξοργιστική ασυλία σε κάθε γκάγκστερ του συναφιού τους.
Έχοντας πλέον στα χέρια μας τα επίσημα αποτελέσματα των χθεσινών βουλευτικών εκλογών (ποσοστό ενσωμάτωσης 99,98 %), συνειδητοποιούμε πως οι δήθεν αντιπρόσωποι της ελληνικής κοινωνίας , εκπροσωπούν στην πραγματικότητα το 51,46% του εκλογικού σώματος, ενώ το πρώτο κόμμα το οποίο κατέχει παραπάνω από το 1/3 των κοινοβουλευτικών εδρών (108) στηρίχτηκε μόλις από το 11.98% των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους.
Το ποσοστό της αποχής (34,91 %) ήταν το ιστορικά μεγαλύτερο – γεγονός που επιδέχεται διάφορες αναλύσεις και το οποίο είναι αποτέλεσμα πολλών παραμέτρων. Σε κάθε περίπτωση, το τεράστιο (για τα ελληνικά δεδομένα) ποσοστό της αποχής, αναπόφευκτα πρέπει να συνδεθεί με τα πάσης φύσεως ελαττώματα του αντιπροσωπευτικού συστήματος, είτε αυτά σχετίζονται με τον πολιτικό πυρήνα του όπως συμβαίνει κυρίως (π.χ. εκλογική απεργία, παθητική έκφραση δυσαρέσκειας, απάθεια – διαστάσεις που είναι εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους), είτε με τις κοινωνικές ή ακόμα και γραφειοκρατικού τύπου παθογένειές του (αδυναμία μετακίνησης ετεροδημοτών λόγω οικονομικής δυσπραγίας, σφάλματα στους εκλογικούς καταλόγους, προσωπικά κωλύματα σε συνδυασμό με την ανυπαρξία δυνατότητας επιστολικής ή ηλεκτρονικής ψήφου κλπ.). Το αντιπροσωπευτικό σύστημα δεν είναι τίποτα άλλο από μια μέθοδος υφαρπαγής της κοινωνικής συναίνεσης ή ανοχής και το πολιτειακό σύστημα της κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας» αντλεί την ηθική και πραγματική νομιμοποίησή του από μια καλοστημένη μηχανή εξαπάτησης ή/και διαστρέβλωσης της κοινωνικής βούλησης (αρκεί κανείς να δει τους πολυσύνθετους και παράλογους εκλογικούς νόμους ή την εσωκομματική έλλειψη δημοκρατίας – φαινόμενα που υπάρχουν σε όλες ανεξαιρέτως τις, επί της ουσίας, Κοινοβουλευτικές Ολιγαρχίες).
Δολοφονική επίθεση φασιστών τραμπούκων της Χρυσής Αυγής δέχτηκε σήμερα το βράδυ ο πατέρας μου Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Καιν) μοιράζοντας αντιφασιστικά φυλλάδια σε κεντρικό σημείο του Παλαιού Φάληρου πίσω απο την καφετέρια Στάρμπακς γωνία Τρίτωνος και Νηρέως , μια μέρα μετά την προεκλογική φασιστική συγκέντρωση της συμμορίας Χρυσής Αυγής στο Παλαίο Φάληρο. Περίπου 10 άτομα νεαρής ηλικίας που έχουν αποβλακωθεί απο τον νεο- φύρερ Μιχαλολιακο, του επιτέθηκαν και προσπάθησαν να του πάρουν την τσάντα που είχε στον ωμο του. Μετά απο σύντομη πάλη και ενώ τον κυνηγούσαν ο πατέρας μου διέσχισε την παραλιακή λεωφόρο Ποσειδώνος μέσα απο τα διερχόμενα αυτοκινητα με κίνδυνο της ζωης του περνώντας στην παραλία και αναγκάστηκε να καταφύγει στη θάλασσα και να κολυμπήσει μεχρι το Φλοίσβο για να εξασφαλίσει τη προστασία του απο τους τραμπούκους-τάγματα εφοδου που επιτίθονται άνανδρα 10 προς 1. Προσοχή σε όλους , οι ναζιστές εγκληματίες της Χρυσης Αυγής , που διεκδικούν(αλοιμονό μας )την εισοδό τους στην βουλή επιτίθονται άλλη μια φορά καθαρά ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΑ! ΟΜΩΣ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙΣΤΩΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ. ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΡΙΣΤΟΥΝ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΟΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ. ΑΛΗΤΕΣ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ, ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΗ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΙ ΤΑ ΘΕΛΕΤΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΑΣ ΑΦΟΥ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ. Το κείμενο προσυπογράφει όλη η οικογενειά του.
«Όσοι λόγω πλούτου, παιδείας, ή πανουργίας, έχουν την ικανότητα, αλλά και την ευκαιρία να ηγούνται μιας κοινότητας ανθρώπων –με άλλα λόγια, όλες οι φατρίες της άρχουσας τάξης– είναι αναγκασμένοι να υποκλίνονται μπροστά στην καθολική ψήφο μόλις καθιερωθεί, και ακόμη, όταν οι περιστάσεις το απαιτούν να την καλοπιάνουν και να την ξεγελούν»
Gaetano Mosca, 1895
«Αλλά, καθώς η πρόοδος της δημοκρατίας είναι αποτέλεσμα της γενικής κοινωνικής εξέλιξης, μια προηγμένη κοινωνία, ενώ θα επιβάλλει μεγαλύτερη συμμετοχή στην πολιτική εξουσία, θα προστατεύει ταυτόχρονα το Κράτος από τις δημοκρατικές υπερβολές. Αν οι τελευταίες υπερισχύσουν κάπου, για ένα διάστημα, θα κατασταλούν στην στιγμή».
Επίθεση στο υπουργείο Εσωτερικών την Κυριακή των εκλογών απειλούν να πραγματοποιήσουν οι χάκερ Anonymous, ενώ κάνουν μια αποκάλυψη-βόμβα ότι η Γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα έχει στην κατοχή της απόρρητα ντοκουμέντα από μεγάλες υποθέσεις που απασχολούν την ελληνική δικαιοσύνη.
Σε βίντεο που ανέβηκε χτες στο vimeo.com, οι χάκερ που φέρονται ως Anonymous προβάλλουν απόρρητα ηχητικά αποσπάσματα και φωτογραφίες από την ανάκριση των φερόμενων ως μελών των Πυρήνων της Φωτιάς, ενώ ο ομιλητής -με τη γνωστή μάσκα του Γκάι Φοκς που έχουν υιοθετήσει οι πραγματικοί Anonymous- μιλά αρχικά για τη δημοκρατία στην Ελλάδα («Η κυβέρνηση ψεύδεται, οι πολιτικοί ψεύδονται, τα ΜΜΕ ψεύδονται, αλλά η αλήθεια είναι ισχυρότερη»), και για την συγκάλυψη σκανδάλων («Οι πολιτικοί και τα Μέσα αντί να υπηρετούν τους πολιτες, υπηρετούν τους εαυτούς τους. Συνομωτούν συνεχώς μεταξύ τους για να καλύψουν οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα»).
Ωστόσο, η ουσία του βίντεο είναι η αποκάλυψη ότι οι Anonymous παραβιάσαν σέρβερ της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα, και βρήκαν απόρρητα ντοκουμέντα που δείχνουν ότι υπάρχει εμπλοκή της γερμανικής κυβέρνησης στην ελληνική δικαιοσύνη:
«Παραβιάσαμε τους σέρβερς στη γερμανική πρεσβεία και στα προσωπικά αρχεία του Ρόναλντ Βένεγκερ (σ.σ. τέως πρέσβης στην Αθήνα) βρήκαμε ενδιαφέροντα στοιχεία για την εμπλοκή της γερμανικής κυβέρνησης στην Ελληνική δικαιοσύνη», λέει ο «anonymous» ομιλητής.
Για συνδρομή σε ληστεία, απρόκλητη επικίνδυνη σωματική βλάβη, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία, δικάζεται στις 14 Μαΐου 2012, μια εβδομάδα ακριβώς μετά τις βουλευτικές εκλογές, ο Ηλίας Κασιδιάρης, υπεύθυνος τύπου της Χρυσής Αυγής και υποψήφιος βουλευτής στο Υπόλοιπο Αττικής.
Σε μια περίοδο όξυνσης του κοινωνικού/ταξικού πολέμου, σε μια περίοδο που το καθεστώς χορεύει σε προεκλογικούς ρυθμούς θέλοντας να παραπλανήσει τους υπηκόους με δημοκρατικά άλλοθι, στις φυλακές-κάτεργα του ελληνικού κράτους, οι πολιτικοί κρατούμενοι μάχονται για την ζωή, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους.
Από τις 6/4 οι Αλέξανδρος Μητρούσιας, Γιώργος Καραγιαννίδης και Κώστας Σακκάς έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας διεκδικώντας την άρση των νέων προφυλακίσεων και την άμεση απελευθέρωση της συντρόφισσάς τους, της αναρχικής Στέλλας Αντωνίου λόγω πολύ σοβαρών προβλημάτων υγείας που χρήζουν αντιμετώπισης από εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό και απαιτούν την άμεση απελευθέρωση της από τη συνθήκη του εγκλεισμού. Κείμενο της Στέλλας Αντωνίου για τους 3 απεργούς πείνας
Ακόμα, τα μέλη της Αναρχικής Επαναστατικής Οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς Γεράσιμος Τσάκαλος και Παναγιώτης Αργυρού ξεκίνησαν στις 8/4 απεργία πείνας απαιτώντας την οριστική μεταγωγή τους στις Φυλακές του Κορυδαλλού έχοντας έρθει σε ρήξη με τους ανθρωποφύλακες της Δομοκού και συγκεκριμένα τον επικεφαλής αρχιφύλακα της Δομοκού, τον θρασύδειλο Χρήστο Κλιάρη λόγω της αξιοπρεπούς στάσης των συντρόφων να μην δέχονται σωματικό έλεγχο.
Από 8/4 ξεκίνησε απεργία πείνας αλληλεγγύης στους συντρόφους του και ο Χρήστος Τσάκαλος μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, όπως και τα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης θα ξεκινήσουν σταδιακά με τον αναρχικό Θεόφιλο Μαυρόπουλο, την απεργία αν δεν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των συντρόφων τους. Από την Τρίτη 17/4 ξεκινάνε απεργία πείνας και τα μέλη της Αναρχικής Επαναστατικής Οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, Χάρης Χατζημιχελάκης, Δαμιανός Μπολάνο, Γιώργος Πολύδωρος.
ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
Το μεγαλύτερο προσόν της «δημοκρατίας» σε σχέση με τη δικτατορία είναι η ικανότητά της να επιβάλει τα ερωτήματα που τη βολεύουν αντί να προσπαθεί με το περίστροφο να εξασφαλίσει τις απαντήσεις. Η ιερή στιγμή της δημοκρατίας είναι οι εκλογές: εκεί που όλοι, εθνικά ομόψυχοι, αφέντες και δούλοι, πλούσιοι και φτωχοί, σαν να μην τρέχει τίποτα, ισότιμα υποτίθεται, καλούνται να απαντήσουν το μεγαλύτερο και το πιο πλαστό ερώτημα που μπορεί να τεθεί: ποιοι θα είναι οι δικτάτορες για τα επόμενα χρόνια. Ποιοί θα αποτελέσουν την αισχρή εκείνη μειοψηφία που θα αναλάβει την πολιτική διαχείριση του κράτους, που θα κάνει κουμάντο στην τεράστια πλειοψηφία και θα εξασφαλίσει τα συμφέροντα του εαυτού της και των νόμιμων μπράβων, των νόμιμων απατεώνων, των νόμιμων ληστών που στην πολιτική γλώσσα λέμε «καπιταλιστές».
Πολιτικοί, θεσμοί, δικαιοσύνη, αφεντικά, υποψήφιοι δικτάτορες, κανάλια, περσόνες, διανοητές, όλος ο συρφετός αυτών που δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν στη θέση μας είναι αυτοί που μας ζητούν να πάμε στις κάλπες, να ψηφίσουμε.
Μας προτρέπουν να προσπαθήσουμε ακόμα και να τους γκρεμίσουμε από το θρόνο τους ρίχνοντας ένα σημαδεμένο χαρτί σε μία κάλπη…
Εξαιρετικό κείμενο που θα δημοσιευτεί στο 18ο φύλλο της εφημερίδας δρόμου Άπατρις
Το editorial του φύλλου 12 της «Άπατρις» ξεκινούσε με τη φράση «οι αυταπάτες είναι φρούτα που ευδοκιμούν σε συνειδήσεις καθυστερημένες».Ένα χρόνο μετά, οι διεργασίες που λόγω «κρίσης»1 φαίνεται να λαμβάνουν χώρα μέσα στις συνειδήσεις μεγάλου μέρους της ελλαδικής κοινωνίας, δυστυχώς μας υποχρεώνουν να ασχοληθούμε επειγόντως με την περαιτέρω επεξήγηση της διαπίστωσης αυτής.Αυτό για δύο λόγους: πρώτον, γιατί οι «αυταπάτες» αυτές τείνουν πια επικίνδυνα να μετουσιώνονται σε τάσεις εκφασισμού της κοινωνίας. 2. Δεύτερον, γιατί οι εν λόγω συνειδήσεις είναι ένας βασικός λόγος γι’ αυτή την άκρως ανησυχητική εξέλιξη.
Πρέπει λοιπόν να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε πως και γιατί λειτουργούν έτσι οι συνειδήσεις αυτές και πως μπορούμε να βάλουμε φρένο σ’ αυτό το φαινόμενο. Αυτό μάλιστα γίνεται σήμερα μια επιτακτική ανάγκη που δεν αφορά μόνο όσους/ες κινούνται οργανωμένα μέσα στον κοινωνικό ανταγωνισμό αλλά και κάθε υγιώς σκεπτόμενο άνθρωπο.
Την τρέχουσα οξυμένη επίθεση της κρατικής καταστολής, που εκφράζεται με κάθε δυνατή ευκαιρία, δεν μπορούμε με κανέναν τρόπο να τη θεωρήσουμε ως ξεκομμένο φαινόμενο απ’ το κοινωνικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί μετά το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης του 2007-08. Η κρίση που ξεκίνησε με το σκάσιμο των επισφαλών ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων (subrimes) στις ΗΠΑ και συνεχίζεται ως τις μέρες μας με διάφορες μορφές[1], δεν είναι ένα απλό “οικονομικό” γεγονός, αλλά αντανακλά μια καθολική κρίση αναπαραγωγής του καπιταλισμού. Αντίστοιχα, η τρέχουσα κατασταλτική επίθεση δεν είναι μια απλή αλληλουχία “αστυνομικών” συμβάντων, αλλά η προσαρμογή της προϋπάρχουσας κατασταλτικής πολιτικής στις νέες συνθήκες όξυνσης του κοινωνικού/ ταξικού ανταγωνισμού.
Η κρατική καταστολή και η αστυνομική βία, όπως όλοι γνωρίζουμε, δεν είναι κάτι καινούργιο. Ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Ευρώπη ούτε οπουδήποτε στον κόσμο. Άλλωστε, οι θεσμοί του Κράτους και της Αστυνομίας είναι απόλυτα συνυφασμένοι με την κοινωνική καταστολή. Δεν χρειάζεται σ’ αυτό το κείμενο να μιλήσουμε για τα αυτονόητα. Κράτος και βία πηγαίνουν μαζί. Η Αστυνομία είναι το δεξί χέρι της Εξουσίας και των κυρίαρχων στρωμάτων και κάνει τη δουλειά για την οποία είναι φτιαγμένη..
Το κείμενο που ακολουθεί είναι μία μετάφραση επάνω στο πρωτότυπο του Norbert Trenkle με τίτλο: Die »Rückkehr des Staates« als Krisenverwalter και αναλύει εν συντομία κάποιους από τους λόγους που δεν θα πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες ούτε γι’ αυτές τις εκλογές. Να αναφέρω επίσης πως το κείμενο παρουσιάστηκε την άνοιξη του 2009 σχεδόν ένα χρόνο πριν την άφιξη του Δ.Ν.Τ. στην Ελλάδα. Ο σημαντικοτερος λόγος για τον οποίο το μετέφρασα είναι επειδή υπενθυμίζει ξεκάθαρα ότι η κοινωνική τάξη πραγμάτων καθορίζει τις πολιτικές. Ποτέ δεν συμβαίνει το αντίστροφο.
Συνδεσμος πρωτότυπου:http://www.krisis.org/2009/die-rueckkehr-des-staates-als-krisenverwalter
Ίσως μας κοροϊδέψουν κι άλλο. Ίσως κάνουν δημοσκόπηση με το ερώτημα «ποια είναι η αγαπημένη σας ημερομηνία για εκλογές;». Κι έτσι να πορευτούμε με το καρότο των εκλογών.
Ο συνδυασμός της προπαγάνδας (δημοσκοπήσεις – εκλογές) έχει δώσει τα ρέστα της. Με δεδομένο ότι οι έλληνες πολιτικοί είναι χαρακτηρισμένοι και αποδεδειγμένα ηλίθιοι, γίνεται φανερό ότι ο σχεδιασμός έρχεται απ’ έξω.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ενώ είχαν αναγάγει το δεύτερο Μνημόνιο και το PSI σε απαραίτητη προϋπόθεση σωτηρίας, τώρα τα ακυρώνουν οι ίδιοι, δηλώνοντας από τη Λαγκάρντ έως τον κλητήρα της ΕΚΤ ότι η Ελλάδα δεν έχει σωθεί ακόμη.
Αν κανείς προσέξει τη Χρυσή Αυγή στις συγκεντρώσεις, στις πορείες, στις δράσεις και στις δημόσιες εμφανίσεις της θα παρατηρήσει ότι αυτός ο χώρος κατά τεράστια πλειοψηφία κυριαρχείται από άνδρες. Η απουσία των γυναικών από τις γραμμές τους δεν είναι τυχαία. Οι διαδικασίες στη Χρυσή Αυγή δεν είναι καθόλου δημοκρατικές –στη ΧΑ δεν υπάρχει η συζήτηση κι η ελεύθερη αντιπαράθεση, αλλά αναδεικνύονται οι τραμπούκοι, οι μπράβοι κι οι φανατικοί με το στρατό– δραστηριότητες που «αφορούν» κυρίως τους άνδρες.
Πέρα απ’ αυτό όμως, το μοντέλο της γυναίκας που οραματίζεται η Χρυσή Αυγή δεν είναι καθόλου ελκυστικό για τον γυναικείο πληθυσμό.
Η Χρυσή Αυγή, ο φασισμός κι ο ναζισμός χτυπάνε διπλά και τριπλά τη γυναίκα. Όταν οι φασίστες χτυπάνε τους εργαζόμενους κι όταν μαχαιρώνουν τους μετανάστες και τις μειονότητες, χτυπιούνται παράλληλα κι οι εργαζόμενες γυναίκες, οι μετανάστριες και οι γυναίκες των μειονοτήτων. Όμως, η ΧΑ επιφυλάσσει κι έναν ιδιαίτερο σκοταδισμό για τις γυναίκες.
Τους μάθαμε μόνο ως “οι δυο μετανάστες από το Πακιστάν που “θυσιάστηκαν” για να σώσουν δυο Έλληνες ηλικιωμένους”. Μετά από επίμονο ρεπορτάζ και με τη βοήθεια φίλης της οικογένειας, μάθαμε τα ονόματά τους, έχουμε τις φωτογραφίες τους αλλά και άλλα στοιχεία.
Αριστερά ο Humayun Anwar, 18,5 ετών και δεξιά ο Wakar Ahmed, 33 ετών.
Ο Humayun Anwar (Χομαγιούν), ο μικρότερος νεκρός, ήταν γεννημένος στις 4 Αυγούστου 1993 και δεν είχε κλείσει ούτε τα 19! Ζούσε εδώ με τον θείο του, ο οποίος και έχει αναλάβει όλα τα διαδικαστικά.
Ο δεύτερος, ο Wakar Ahmed (Βακάρ, ή Αφζάλ για τους φίλους του) ήταν γεννημένος στις 1 Ιανουαρίου 1979 και ήταν 33 χρονών. Ο Wakar ήταν συγχωριανός των δυο πρώτων.
παράκαμψη η (ουσιαστικό) [ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ :παρακαμ (παρακάμπτω) -ψη]
το προσπέρασμα κάποιου σημείου του κύριου δρόμου από άλλο δευτερεύοντα δρόμο
(μτφ.) η αποφυγή, η υπερνίκηση εμπόδιων ή δυσκολιών με τέχνασμα ή επιτηδειότητα.
Τα τελευταία δύο χρόνια, αυτό που έχουν καταφέρει, από τη μία η ανοχή των ανθρώπων και από την άλλη οι πολιτικοί αυτής της χώρας, είναι το να την οδηγήσουν στο μονοπάτι της καταστροφής. Όχι οποιασδήποτε καταστροφής, αλλά σε μία καταστροφή που δεν θα αφήσει πίσω της ούτε έναν για να την καταγράψει. Δεν θα υπάρξει κανείς, όχι από ανικανότητα ή εξαφάνιση, αλλά από φόβο. Κατέληξα σε αυτό το συμπέρασμα βλέποντας τους ανθρώπους της να μην λένε με κανέναν τρόπο να αντλήσουν διδάγματα από το κοντινό παρελθόν και πολύ περισσότερο να εφαρμόσουν αυτά τα διδάγματα.
Μόνο σε ένα σύστημα όπως αυτό της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, θα μπορούσαν οι πληρεξούσιοί της να είναι ταυτόχρονα εκλεγμένοι αλλά και αυτόκλητοι! Με την διπλή αυτή ιδιότητα αποφάσισαν ότι η διάλυση της κοινωνίας συνιστά αναγκαία συνθήκη για την περεταίρω επιβίωσή της. Αυτού του είδους η “διάλυση” όμως δεν αφορά ολόκληρη την κοινωνία αλλά ένα μεγάλο κομμάτι της, αφήνοντας ανεπηρέαστο τον επίλεκτο πληθυσμό. Συνεπώς δεν πρέπει να μας προκαλεί καμία έκπληξη η καλπάζουσα ανισότητα. Δεν είναι μία παρενέργεια ενός λανθασμένου εγχειρήματος του κατά τα άλλα υγιούς συστήματος. Είναι ουσιώδες τμήμα μιας ανθρώπινης σύλληψης που αφορά την ανθρώπινη ευτυχία και την άνετη διαβίωση.
Με μειώσεις μισθών που ξεπέρασαν και το 22% που προβλέπει ο νόμος για τις κατώτατες αμοιβές βρέθηκαν αντιμέτωποι οι εργαζόμενοι, όπως εκθέτει διαδικτυακή δημοσίευση στο NEWS247. Κι απ’ την άλλη, νέα μέτρα μας χτυπούν την πόρτα το καλοκαίρι… ενώ η γερμανική κυβέρνηση – που εγκαλεί τους πάντες για ό,τι συμφέρει τους εργαζόμενους – δίνει αυξήσεις, εν μέσω κρίσης, στους δημόσιους υπάλληλους (πρβλ. εδώ), που απήργησαν πριν από λίγες ημέρες με το – πολιτικότατο – αίτημα “αν δηλώνετε αύξηση του ΑΕΠ, μοιράστε τα κέρδη”!
Κι εμείς; Ακόμα περισσότερες απολύσεις, κλείσιμο κι άλλων φορέων, περεταίρω μειώσεις μισθών, περικοπές σε όλες τις λειτουργικές δαπάνες, στην παιδεία, την υγεία και την άμυνα και παρεμβάσεις στα οικονομικά των δήμων μας λένε ότι είναι τα νέα μέτρα που θα “πρέπει” να εφαρμόσει η ελληνική κυβέρνηση μέσα στον Ιούνιο, για να “περισωθούν τράπεζες, κεφάλαια και αριθμοί“.
Πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκε από την Κυβέρνηση η απόφαση δημιουργίας 30 κέντρων «φιλοξενίας μεταναστών». Σύμφωνα με το σχέδιο του Υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη», τα κέντρα αυτά θα δημιουργηθούν σε παλιά στρατόπεδα στις περιφέρειες Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Κεντρικής Μακεδονίας, Δυτικής Μακεδονίας, Ηπείρου, Θεσσαλίας, Δυτικής Ελλάδας, Στερεάς Ελλάδας, Αττικής και Πελοποννήσου, ενώ για κάθε χώρο κράτησης θα δημιουργούνται ανεξάρτητα αστυνομικά τμήματα που θα στελεχώνονται από 150 νέους αστυνομικούς. Επίσης, σε κάθε 250 μετανάστες θα αντιστοιχούν 70 άτομα ως προσωπικό ασφαλείας! Είναι, λοιπόν ολοφάνερο ότι έχουμε να κάνουμε με πραγματικά στρατόπεδα συγκέντρωσης!
Η δράση αλλά και κείμενα που υπογράφει ο ίδιος ο Νίκος Μιχαλολιάκος αποκαλύπτουν τη λειτουργία μιας νεοναζιστικής ρατσιστικής οργάνωσης με διεθνείς διασυνδέσεις, που μνημονεύει τον… Ρούντολφ Ες σαν «ήρωα» και χαρακτηρίζει τον χριστιανισμό ως «σκοταδισμό 20 αιώνων»
Μέλη της Χρυσής Αυγής χαιρετούν ναζιστικά σε παλαιότερη συγκέντρωσή τους. Τρίτος από αριστερά ο γ.γ. της οργάνωσης Ν. Μιχαλολιάκος.
Πίσω από τα συνθήματα «Η Ελλάδα ανήκει στους Eλληνες» και «Eξω οι ξένοι από τη χώρα», που χρησιμοποιεί η «Χρυσή Αυγή» προσπαθώντας να προσελκύσει άνεργους και απελπισμένους πολίτες οι οποίοι ζουν στα όρια της οικονομικής ανέχειας, κρύβεται μια νεοναζιστική οργάνωση που μισεί τη δημοκρατία, «λατρεύει» τον Χίτλερ και οραματίζεται το 4ο Ράιχ στην Ευρώπη.
Όταν τα λέγε ο Λιακό οι υπόλοιποι μένατε σε σπηλιές :
Οι προϊστορικοί Έλληνες, σύμφωνα με τον δρ. Μηνά Τσικριτσή, ερευνητή των αιγαιακών γραφών, είχαν επισκεφτεί τη Βόρεια Αμερική χιλιάδες χρόνια προτού την ανακαλύψει ο Χριστόφορος Κολόμβος.
Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε από τη μελέτη ενός κειμένου του Πλουτάρχου, το “Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης”, όπου στις παραγράφους 941Α-942 περιγράφει το ταξίδι των Ελλήνων σε μία ήπειρο η οποία βρίσκονταν “δυτικά των τριών νησιών και βορειοδυτικά της Βρετανίας”.
Λίγες μοναξιές υπάρχουν σαν κι αυτή του ασανσέρ και του καθρέφτη του [...] : το ασανσέρ, αυτός ο σιωπηλός, όμως ανελέητος εξομολογητής, αυτός ο φευγαλέος εξομολογητής του απομυθοποιημένου κόσμου… Πόσο φοβερό είναι να παρατηρεί κανείς αδυσώπητα το πρόσωπό του… [*]
Οι φασίστες πιστεύουν ότι για όλα φταίνε κάποιοι ντόπιοι προδότες (συνήθως αναρχικοί) που κάνουν τα γλυκά μάτια στους μετανάστες, καθώς και οι μετανάστες οι ίδιοι που κουβαλήθηκαν εδώ για να φάνε το ψωμί των ελλήνων, να τους ληστέψουν, να τους βιάσουν τις γυναίκες, να τους βρωμίζουν τους δρόμους, να ρίξουν έξω τα ασφαλιστικά ταμεία αφού «ένας δουλεύει», δέκα είναι οι ασφαλισμένοι». Να μπορούσαν να τους τσάκιζαν, φυλάκιζαν, αφάνιζαν! Να έκλειναν τους μετανάστες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και να έτρωγε μόνο όποιος δούλευε! Να μπορούσαν να τους πυροβολούν μόλις αισθάνονταν πως απειλείται η περιουσία τους oι ρυθμοί της ζωής μας θα ήταν πάλι κανονικοί!
Στις 8 Φεβρουαρίου ανακοίνωσε ο έλληνας πρωθυπουργός «Πατριωτισμός σήμερα, σημαίνει να βάλουμε όλοι πλάτη για να βγούμε από την κρίση που απειλεί τη χώρα μας». Κάθε φορά που ακούγαμε για κρίση κάτι βρωμούσε στην υπόθεση. Κάθε τρεις και λίγο, εδώ και πόσες δεκαετίες ακούμε για αυτή την κρίση. Έπειτα: νέα μέτρα, «μέτρα λιτότητας» έλεγαν στα media και από κοντά και οι αντιδράσεις από τους εργατοπατέρες. «Ο κόσμος δεν έχει λεφτά». Απεργίες, διαδηλώσεις, αντιπαραθέσεις στα media. Τελικά περνούσαν τα «νέα» μέτρα ή περνούσαν αργότερα σε πιο light μορφή. Κάθε φορά που ανεβαίνουν στην κυβέρνηση οι «σοσιαλδημοκράτες» η διαχείριση μάλιστα είναι πιο εύκολη: αυτοί ξέρουν τα κόλπα, τα συνδικαλιστικά, τα της ελεγχόμενης διαμαρτυρίας, τα της συσπείρωσης για «τον τόπο»[1]. Έτσι, ήταν σίγουρο πως θα μπούμε πάλι σε μια «κρίση». Αυτή η κρίση έχει ένα παλιό και ένα καινούργιο στοιχείο. Το καινούργιο είναι πως το λένε όλοι πως είμαστε σε κρίση («όλοι» είναι αυτοί που έχουν ένα κάποιο κύρος και εσωτερικά: η Γερμανία, η Ε.Ε., το Δ.Ν.Τ.). Το παλιό στοιχείο είναι ότι η κρίση αποτελεί ένα μηχανισμό εκφοβισμού του πλήθους, ένας τρόπος να συσπειρώσεις το πόπολο γύρω από μια εθνική προσπάθεια που χρειάζεται θυσίες από όλους και όλες, ανεξαρτήτως κοινωνικής-ταξικής θέσης, κομματικών ταμπελών και άλλων τέτοιων πραγμάτων. Όπως και στην περίπτωση κάθε κρίσης, κι αυτή η κρίση καταφέρνει το εξής: κάνει το Έθνος αόρατο… Κατά τη γνώμη μας, αυτή δεν είναι μια καινούργια κατάσταση. Πολλές φορές στο άμεσο ή απώτερο παρελθόν έγινε προσπάθεια μείωσης των μισθών – κάτι που με όρους μιας παραδοσιακής κριτικής πολιτικής οικονομίας θα λεγόταν «προσπάθεια διαπραγμάτευσης μιας ευνοϊκότερης για το κεφάλαιο αναδιάρθρωσης του ταξικού ανταγωνισμού». Τώρα, όμως, γιατί τόσος «πατριωτισμός» στο προσκήνιο; Γιατί τόση κινδυνολογία; Ο πρωθυπουργός έδωσε πράσινο φως στην Ε.Υ.Π. λένε (μυστικές υπηρεσίες) να ερευνήσουν το ποιοι (μπορεί να) είναι οι κερδοσκόποι. Με αυτή την απλή κίνηση υπονόησε το ότι οι κερδοσκόποι – σαν υφαντές μιας ξενόφερτης συνωμοσίας – έρχονται «απ’ έξω».
“Επεισοδιακή ήταν χθες στη Ρόδο η παρέλαση για την επέτειο της ενσωμάτωσης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα, όπου παρευρέθηκαν ο γ.γ. Νησιωτικής Πολιτικής Δ. Χαλκιώτης ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης, ο βουλευτής της Ν.Δ. Κ. Καραγκούνης, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Ι. Κοραντής και οι ανεξάρτητοι βουλευτές Μ. Ιατρίδη και Γ. Κασσάρας. Πολίτες αποδοκίμασαν έντονα τους “επισήμους”, έσπασαν τον κλοιό της αστυνομίας και εκσφενδόνισαν προς την εξέδρα των επισήμων αυγά, γιαούρτια και μπουκάλια με νερό, με αποτέλεσμα να διακοπεί η παρέλαση και να τραπούν σε φυγή οι πολιτικοί αφήνοντας στην εξέδρα τους εκπροσώπους της στρατιωτικής ηγεσίας.”
“Το βράδυ της ψήφισης του Νέου Μνημονίου, στις 12 Φεβρουαρίου 2012 και ενώ οι ακτιβιστές της άκρας αριστεράς άρχισαν να καίνε την Αθήνα, η κυβέρνηση αντιμετώπισε σοβαρά το ενδεχόμενο να κατεβάσει στο Σύνταγμα τον στρατό προκειμένου να εμποδίσει την γενίκευση των βανδαλισμών στην πρωτεύουσα.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του iefimerida.gr. εκείνες τις δραματικές ώρες σήμανε κόκκινος συναγερμός στην κυβέρνηση αφού μετά τις πρώτες πυρκαγιές υπήρξαν φόβοι ότι ενδέχεται να βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας και γενίκευσης των καταστροφών στην πρωτεύουσα.
Διαβάστε γιατί ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας ζητά να μείνει υφυπουργός Ναυτιλίας ο Αδ. Γεωργιάδης
Μπορεί να έμεινε στο υπουργείο Ανάπτυξης, μόλις για τρεις μήνες, ωστόσο ο Άδωνις Γεωργιάδης φαίνεται πως κέρδισε την εμπιστοσύνη των πλοιοκτητών, οι οποίοι ζητούν να… παραμέινει στη θέση του!
Το απόγευμα της Πέμπτης, η ΕΛ.ΑΣ. προέβη σε μια σπάνια κίνηση παραδειγματισμού και δημόσιας διαπόμπευσης, δίνοντας στη δημοσιότητα φωτογραφίες και ονόματα 5 κατηγορουμένων, πριν ακόμα κριθούν προφυλακιστέοι.
Σε μια πρόσφατη αντιδικία σε διαδικτυακό φόρουμ, ένας φίλος έγραψε κάτι που νομίζω συνοψίζει κάπως την κατάσταση: «Ο διαιτητής στις συζητήσεις μας είναι τα ΜΑΤ. Ελάχιστη σημασία έχει ποιός πιστεύει τι». Γενικεύοντας το, θα προσέθετα πως στις συζητήσεις μας εκτός από διαιτητή έχουμε και σκηνοθέτη. Η ατζέντα των συζητήσεών μας τίθεται από τα ΜΜΕ, που δεν παραβιάζουν απλά τη δημοσιογραφική δεοντολογία, αλλά έχουν διαστρέψει εντελώς τον υποτιθέμενο ρόλο τους κι έχουν μετατραπεί σε στυγνά προπαγανδιστικούς μηχανισμούς.
Αν το ελληνικό πολιτικό σύστημα συνολικά, δεν αποφασίσει να αλλάξει ριζικά τον τρόπο λειτουργίας του και να αποκτήσει σχέσεις με την ειλικρίνεια, τη Δημοκρατία και το λαό…
Αν τα κόμματα που μέχρι τώρα χαρακτηρίζονταν «κόμματα εξουσίας» δεν αποφασίσουν να αλλάξουν το πολιτικό τους προσωπικό και συνεχίζουν με τα ίδια σάπια υλικά να βαφτίζουν «ανανέωση» τις διαδοχές και τα δαχτυλίδια ηγεσίας…
Η χθεσινή μέρα ήταν μια ήττα της αστικής δημοκρατίας από πολλές πλευρές. Δεν θα σταθώ στο γεγονός πως μία κυβέρνηση έχει διορίσει έναν τραπεζίτη πρωθυπουργό χωρίς να τον έχει εκλέξει ο λαός. Ούτε πως το κόμμα που έχει διορίσει αυτόν τον πρωθυπουργό έχει χάσει ήδη την κοινοβουλευτική πλειοψηφία (αρχή της δεδηλωμένης) και παρόλα αυτά κυβερνά.
Όμως δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια στο γεγονός πως από την αρχή της πάνδημης διαμαρτυρίας τον περασμένο Μάιο, χθες, οι πολίτες επέλεξαν ως προστάτες τους όχι αυτούς που πληρώνουν για να το κάνουν και είναι θεσμικά κατοχυρωμένος ο ρόλος τους, αλλά τους αναρχικούς. Ούτε να μην ανοιγοκλείνω έκπληκτος τα μάτια όταν βλέπω και διαβάζω πως αυτό που έμεινε από τη χθεσινή μεγαλειώδη συγκέντρωση του πλήθους είναι οι στάχτες κτηρίων και τραπεζών.