Βενεζουέλα: Οι εύποροι και η μαύρη αντίδραση, με την βοήθεια των ΗΠΑ, προσπαθούν να οργανώσουν εξέγερση για να διαλύσουν τις λαικές κατακτήσεις

από ormithiella

Αναδημοσιεύει και σχολιάζει ο Παύλος

….

Τόσο στην Αργεντινή όσο και στην Βενεζουέλα, πιθανά και στην Ταυλάνδη, παίζεται το ίδιο σκηνικό:

Και στις τρείς αυτές χώρες, για πρώτη φορά, τα καθεστώτα των τελευταίων χρόνων, προσπάθησαν να κάνουν τόσα πολλά για τον περιορισμό της φτώχειας και της εξαθλίωσης μεγάλων μερίδων του πληθυσμού. Στην προσπάθεια τους αυτή ήρθαν σε ευθεία σύγκρουση με τους διεθνείς θεσμούς και μηχανισμούς που προστατεύουν τη μεγάλη κοινωνική ανισότητα, όπως ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΟΟΣΑ, κλπ., όπως επίσης και με μεγάλα διεθνή οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, με επικεφαλής αυτά των ΗΠΑ.

Είναι φυσικό ότι όλοι αυτοί οι παγκόσμιοι κυρίαρχοι, καθώς και οι θεσμοί τους, δεν θα άφηναν αυτές τις φιλολαικές και ριζοσπαστικές προσπάθειες χωρίς απάντηση, όσο και αν ήταν μπλεγμένοι σε άλλες προτεραιότητες, όπως Ιράκ, ισλαμιστική τρομοκρατία, αραβικές εξεγέρσεις κλπ.

Έτσι λοιπόν τώρα έρχεται η καθυστερημένη απάντηση της παγκόσμιας κυριαρχίας, που πατώντας σε υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα και με μοχλό τους ντόπιους πλούσιους και μεγάλα κομμάτια της μεσαίας τάξης αυτών των χωρών, προσπαθούν να δημιουργήσουν κοινωνική αντιστροφή τορπιλίζοντας και ματαιώνοντας τα φιλολαικά προγράμματα. Αυτός είναι ο πραγματικός τους στόχος, άλλο αν δεν μπορούν να το διακηρύξουν ανοικτά και καθαρά για επικοινωνιακούς λόγους.

Μνήμες 2002 στην Βενεζουέλα

Μνήμες των οργανωμένων ταραχών που κατέληξαν στο πραξικόπημα του 2002 φέρνουν στον νου τα βίαια επεισόδια που εξελίσσονται στη Βενεζουέλα όπου ήδη πέντε άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους.

Ομάδες της αντιπολίτευσης διαδηλώνουν σε Αλταμίρα, Τσακάο και άλλες εύπορες γειτονιές, οργισμένοι όχι τόσο για τα υπαρκτά και σοβαρά κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, αλλά για τις πολιτικές που έκαναν ορατούς τους μαύρους, τους φτωχούς και τους έως χθες περιθωριακούς των «σέρος» (των παραγκουπόλεων και των υποβαθμισμένων συνοικιών), οι οποίοι διεκδικούν και κερδίζουν πολιτική συμμετοχή και λόγο σε μια κοινωνία, όπου οι ταξικές αντιθέσεις οξύνονται.

Στο κίνημα “Εξοδος”, που θέλει να οδηγήσει στην «έξοδο» το τσαβικό καθεστώς, πρωταγουνιστούν πρόσωπα όπως ο Lopez (ο πρόεδρος του κόμματος της “Λαϊκής Θέλησης”), η βουλευτής Maria Machado ή ο δήμαρχος Καράκας Antonio Ledezma, ενώ εντυπωσιάζει η βιαιότητα της ρητορικής των οπαδών τους – που έφθασαν να δημοσιοποιούν, με προφανή στόχο, τη διεύθυνση του σχολείου του παιδιού του τσαβικού Diosdado Cabello, προέδρου του κοινοβουλίου.

Το επικοινωνιακό παιχνίδι παίζεται με αμείλικτους όρους, αν κρίνει κανείς από το γεγονός ότι στο Διαδίκτυο έκαναν την εμφάνισή τους, ως “ντοκουμέντα” της κρατικής βίας στη Βενεζουέλα, φωτογραφίες από παλαιότερες διαδηλώσεις στην Αργεντινή, το… Κάιρο, τη Βουλγαρία ή την Σιγκαπούρη (για την αναπαραγωγή της τελευταίας χρειάστηκε να ανακαλέσει το CNN), καθώς και ευκόλως διαψεύσιμες πληροφορίες (μέσω Washington Post) για μπλοκάρισμα του Twitter από την βενεζολάνικη κυβέρνηση.

Πράγματι, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης ποτέ δεν χάνουν την όρεξή τους για μία μανιχαϊστική απόδοση μιας σύνθετης αντιπαράθεσης – παραβλέποντας καταλλήλως ενοχλητικές λεπτομέρειες όπως τις επιθέσεις των διαδηλωτών της αντιπολίτευσης των περασμένο Οκτώβριο, μεταξύ άλλων εναντίον 19 “λαϊκών κλινικών” στελεχωμένων με Κουβανούς γιατρούς, με συνολικό απολογισμό 10 νεκρούς και 178 τραυματίες.

Πηγή:www.capital.gr

Ο Λόπες, που κατάφερε να σπουδάσει στο Χάρβαρντ χάρη σε μια υποτροφία… κολύμβησης και πρωταγωνίστησε στις διαδηλώσεις των πραξικοπηματιών του 2002, δεν είναι ο μόνος αντιμετώπισε ένταλμα σύλληψης. Το ίδιο ισχύει για άλλους δύο ηγέτες της αντιπολίτευσης, τον Ιβάν Καρατού Μολίνα (αντιναύαρχο εν αποστρατεία) και τον Φερνάντο Γκερμπάσι (πρώην πρέσβη στην Κολομβία και πρώην υπουργό Εξωτερικών). Η κρατική τηλεόραση μετέδωσε ηχογραφημένη συνομιλία τους την προηγουμένη της αιματηρής διαδήλωσης της περασμένης Τετάρτης στην οποία συζητούσαν για οργανωμένο σχέδιο βίαιων επεισοδίων, ακόμη και νεκρών… την επομένη.

 Δεν υπάρχουν κοινωνικά αιτήματα

Ακόμη και τα μεγάλα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία και εκδοτικοί όμιλοι, που δεν φείδονται επικρίσεων κατά της κυβέρνησης της Βενεζουέλας, παρ” ότι δεν κάνουν λόγο για σενάρια αποσταθεροποίησης, αναγνωρίζουν ότι πλέον δεν υπάρχουν κοινωνικά αιτήματα παρά μόνο να πέσει η κυβέρνηση.

Είναι ενδεικτικό ότι η «Ελ Παΐς», που έχει αναλάβει τη «δημοκρατική νομιμοποίηση» κάθε αντικαθεστωτικής εκδήλωσης, παραδεχόταν ότι «ηγέτες της πιο ριζοσπαστικής αντιπολίτευσης, όπως ο Λόπες και η Ματσάδο, τάσσονται υπέρ λύσεων πέραν των εκλογικών για να ρίξουν την κυβέρνηση». Το δε BBC έδωσε λόγο σε αναλυτές που επισήμαιναν ότι «Υπάρχει διχασμός στην αντιπολίτευση: κάποιοι θέλουν να λειτουργήσει η κυβέρνηση κι άλλοι να παραιτηθεί: κάποιοι θέλουν μια συνταγματική λύση κι άλλοι να βγουν ξανά στους δρόμους οι στρατιωτικοί».

Ο ρόλος των ΗΠΑ

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών για θέματα Λατινικής Αμερικής Εντουαρντ Αλεξ Λι κάλεσε τον πρέσβη της Βενεζουέλας στον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών απαιτώντας, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Μαδούρο, «την άρση του εντάλματος σύλληψης του Λόπες και την έναρξη διαλόγου με την αντιπολίτευση» και απειλώντας πως αλλιώς «μπορεί να υπάρξουν σοβαρές συνέπειες».

Η απάντηση του προέδρου της Βενεζουέλας ήταν να απελάσει τρεις αξιωματούχους του αμερικανικού προξενείου, τους οποίους κατηγόρησε ότι οργάνωσαν συναντήσεις με φοιτητές των ιδιωτικών πανεπιστημίων υποθάλποντας τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις.

Σημειωτέον ότι το State Department αρνείται να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα των εκλογών του Απριλίου και έχει διαθέστει 5 εκατ. δολάρια στον φετινό του προϋπολογισμό για την ενίσχυση δραστηριοτήτων της βενεζολάνικης αντιπολίτευσης!

Οι πραγματικοί λόγοι της κοινωνικής αναταραχής

Από το 2006 και εξής, η ανθρωπότητα έχει περάσει, σύμφωνα με το πρόγραμμα UN-Habitat του ΟΗΕ, ένα ιστορικής σημασίας κατώφλι: για πρώτη φορά στα χρονικά, η πλειοψηφία του ανθρώπινου πληθυσμού κατοικεί σε αστικά κέντρα και όχι στην ύπαιθρο.

Αντίθετα, όμως, από τους συνειρμούς που δημιουργεί ο όρος “αστικό κέντρο” στους κατοίκους της Δύσης, πρόκειται κυρίως για έναν ωκεανό παραγκουπόλεων, χωρίς τίτλους ιδιοκτησίας, κοινωφελείς υπηρεσίες ή πολεοδομικό σχεδιασμό και με κυρίαρχη την άτυπη απασχόληση.

Το μπολιβαριανό πείραμα της Βενεζουέλας είναι το μόνο παγκοσμίως που αναμετριέται με το ερώτημα της πολιτικής οργάνωσης και οικονομικής ενδυνάμωσης αυτών των πληθυσμών των παραγκουπόλεων – γεγονός που εξηγεί την έως τώρα αντοχή του, αλλά και την πόλωση που διαπερνά την βενεζολάνικη κοινωνία. Η εικόνα των συγκρούσεων τις τελευταίες ημέρες λευκών φοιτητών ιδιωτικών πανεπιστημίων με τους colectivos, τους αυτοργανωμένους κατά γειτονιές υποστηρικτές της κυβέρνησης, το εικονογραφεί αυτό χαρακτηριστικά.

Στηρίχθηκε βέβαια το πείραμα αυτό σε ορισμένους παράγοντες οι οποίοι δεν υπάρχουν πια: την χαρισματική προσωπικότητα του εμπνευστή του Hugo Chavez, τις υψηλές τιμές του πετρελαίου επί δεκαετία, την απορρόφηση των ΗΠΑ σε μέτωπα μακριά από τη λατινοαμερικανική “πίσω αυλή” της και την συνολική στροφή της ηπείρου προς τα (κεντρο) αριστερά, η οποία πρόσφερε στη Μπολιβαρινή Δημοκρατία μιαν ασπίδα περιφερειακής αλληλεγγύης.

Η διοχέτευση επί μία δεκαετία των πόρων από τα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Βενεζουέλας (μεγαλύτερα, όπως εκτιμάται, και από τα σαουδαραβικά) σε κοινωνικά προγράμματα είχε μεν ως αποτέλεσμα την θεαματική βελτίωση των δεικτών ανθρώπινων ανάπτυξης και την παγίωση της κοινωνικής συμμαχίας με τους κατοίκους των cerros (παραγκουπόλεων), δεν επέλυσε όμως δομικά προβλήματα όπως η ανάγκη διαφοροποίησης της οικονομίας, η κακή κατάσταση των υποδομών η αναποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης και η καλπάζουσα εγκληματικότητα.

Τα οικονομικά προβλήματα της Βενεζουέλας δεν μοιάζουν με αυτά του υπόλοιπου κόσμου – στον βαθμό που το δημόσιο χρέος ανερχόταν το 2012 στο 49% του ΑΕΠ (και το κόστος εξυπηρέτησής του στα 3,7 δισ. δολάρια), το εμπορικό ισοζύγιο είναι σαφώς πλεονασματικό (με πετρελαϊκές εξαγωγές ύψους 96,6 δισ. δολαρίων και συνολικές εισαγωγές 59,3 δισ.), ενώ τα συναλλαγματικά αποθέματα της κεντρικής τράπεζας και άλλων κρατικών φορέων υπολογίζονται σε 36,7 δισ. δολάρια.

Ωστόσο, παρά τις θετικές συστάσεις λ.χ. της Bank of America τον προηγούμενο μήνα για τα βενεζολάνικα ομόλογα, τα CDS της Βενεζουέλας είναι τα υψηλότερα στον κόσμο μετά από αυτά της Αργεντινής. Η ερμηνεία δεν μπορεί να είναι παρά πολιτική, όπως πολιτική, υποστηρίζει η κυβέρνηση του Καράκας, είναι και η ερμηνεία για την πληθωριστική κρίση και τις ελλείψεις καταναλωτικών ειδών (λόγω αποθησαύρισης, όπως καταγγέλλεται, από τις αλυσίδες λιανικής) που παρουσιάσθηκε από τον περασμένο Απρίλιο.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Πηγές:

http://www.efsyn.gr/?p=175506

http://www.capital.gr/news.asp?id=1961525

……………………………………………………………………………………………………………………………..

Πηγή:www.capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Σύντομος σύνδεσμος: http://wp.me/pPn6Y-idJ

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Για επικοινωνία: ormithiella@hotmail.gr

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

About these ads

One Comment to “Βενεζουέλα: Οι εύποροι και η μαύρη αντίδραση, με την βοήθεια των ΗΠΑ, προσπαθούν να οργανώσουν εξέγερση για να διαλύσουν τις λαικές κατακτήσεις”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 831 other followers

%d bloggers like this: