«   |   »

Οι “πατάτες” του ΚΚΕ…

από ormithiella
Ενώ το κίνημα της πατάτας κάνει το γύρο του κόσμου, αρκετές “πατάτες” σφεντόνισε το ΚΚΕ στην “Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου για τις φθηνές πατάτες”. Και για να χρησιμοποιήσουμε μια δική του προσφιλή έκφραση, με αυτή του την στάση “τοποθετείται αντικειμενικά” με τους ενδιάμεσους και τους μεσάζοντες. Εξάλλου το ίδιο το ΚΚΕ αυτοπροσδιορίζεται ως ένας ενδιάμεσος μηχανισμός ανάμεσα στα λαϊκά στρώματα και στην πολιτική εξουσία και έχει αυτοχριστεί ως ο διαμεσολαβητής των συμφερόντων της εργατικής τάξης. Δηλαδή, κάτι ανάλογο και με τους ενδιάμεσους στην διακίνηση της πατάτας από τον παραγωγό στον καταναλωτή. Γιαυτό και βρίσκεται σε αντιπαλότητα με το κίνημα της άμεσης δημοκρατίας. Και ιδού το αποτέλεσμα, όπως αυτό καταγράφεται στην ανακοίνωσή του:
“Ο στόχος προβολής του «κινήματος της φθηνής πατάτας» είναι ίδιος με εκείνον της προβολής του λεγόμενου κινήματος των πλατειών. Αποπροσανατολισμός των μικρών φτωχών αγροτών παραγωγών, απομάκρυνσή τους από το αγροτικό κίνημα με προσανατολισμό ρήξης με τα μονοπώλια και την ΕΕ. Να μη συνειδητοποιήσουν και αγωνιστούν ενάντια στους πραγματικούς υπεύθυνους για το ξεκλήρισμά τους, τα μονοπώλια, τις μεγάλες βιομηχανίες και τις αλυσίδες Super Market που εμπορεύονται τα προϊόντα τους, ελέγχουν τις εισαγωγές. Αυτά τα μονοπώλια αξιοποιούν τα όπλα που τους παρέχει η ΕΕ με την ΚΑΠ σε βάρος και της φτωχής αγροτιάς και των εργαζομένων – καταναλωτών.“
Τα μονοπώλια, οι μεγάλες βιομηχανίες και άλλα παρόμοια στα οποία επικεντρώνει τα βέλη του το ΚΚΕ  επηρεάζουν πράγματι το κόστος παραγωγής της πατάτας γιατί καθορίζουν τις τιμές των λιπασμάτων, των μηχανημάτων που χρησιμοποιούνται στην καλιέργεια, των φυτοφαρμάκων και άλλων παραμέτρων της παραγωγικής διαδικασίας. Όλα αυτά περιλαμβάνονται μέσα σε αυτά που προσδιορίζουν την τιμή της πατάτας που την πουλάει ο παραγωγός στον έμπορο. Η τιμή όμως που φτάνει στον καταναλωτή είναι πολλαπλάσια από αυτή που την πουλάει ο παραγωγός στον έμπορο. Η κατάργηση αυτού του ενδιάμεσου κυκλώματος στην εμπορία των αγροτικών (και όχι μόνο) προϊόντων λειτουργεί προς όφελος των καταναλωτών και των παραγωγών. Είναι πλέον φανερό ότι δεν χρειαζόμαστε νταβατζήδες, ούτε στην πολιτική, ούτε στην παραγωγή…
Πηγή: http://enosy.blogspot.com/

Posted on Μαρτίου 6, 2012 at 20:47 in Αγανακτισμένοι, Αναδημοσιεύσεις, Ελλάδα, Ζωή, Κινήματα-Ακτιβισμός, Πολιτική   |  RSS feed |   Respond   |   Trackback URL

6 σχόλια to “Οι “πατάτες” του ΚΚΕ…”

    
  1. anarmodios
    Μαρτίου 7, 2012 στις 02:53

    “Εξάλλου το ίδιο το ΚΚΕ αυτοπροσδιορίζεται ως ένας ενδιάμεσος μηχανισμός ανάμεσα στα λαϊκά στρώματα και στην πολιτική εξουσία και έχει αυτοχριστεί ως ο διαμεσολαβητής των συμφερόντων της εργατικής τάξης.”

    Μόνο;

    Εχει αυτοχρισθεί ως ο μόνος γνήσιος εκφραστής του λαού, ο μόνος γνήσιος εκφραστής των κομμουνιστικών ιδεών (σε σημείο που οποιοδήποτε κριτική του γίνεται να την χαρακτηρίζει …αντικομμουνισμό), και πολλά παρόμοια.

    Οποιος κάνει κριτική στο ΚΚΕ, είναι για το ΚΚΕ πολύ κακός άνθρωπος, και συνήθως χαρακτηρίζεται ως περίπου ο διάβολος ο ίδιος.

    Δεν είναι ότι “τόσο μυαλό έχουν”. Εχουν μυαλό. Απλώς έχουν και μια ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ που έχει γαντζωθεί στην κομματική εξουσία μερικές δεκαετίες. Και προσπαθεί να διατηρηθεί.

    Δυστυχώς ενώ θα μπορούσε να κάνει ως κόμμα πολλά για να απαλύνει τα δεινά του λαού σήμερα, (από το να ζητήσει από τους αγρότες του να διακινούν αγροτικά προϊόντα με έναν παρόμοιο τρόπο όπως το κίνημα της πατάτας, μέχρι του να οργανώσει ομάδες αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας και στήριξης, πράγματα που αυτομάτως θα του έδιναν και μεγάλη πολιτική στήριξη), κάθεται και περιμένει να …ωριμάσουν οι συνθήκες για το …πέρασμα στον σοσιαλισμό.

    Με εφαρμοσμένη ολιγαρχία πάντα.

    Η αριστερά έχει αλωθεί κύριοι. Οχι ο κόσμος της. Η ηγεσίες της και οι καθοδηγητάδες της. Εδώ και δεκαετίες. Πάμε παρακάτω…

    Θραξ Αναρμόδιος

    ΥΓ. Αντε να δω ποιος καλοθελητής θα βρεθεί τώρα να με χαρακτηρίσει κι εμένα …αντικομμουνιστή ή και πράκτορα του …εχθρού.

    Απάντηση
    • Red Again
      Μαρτίου 7, 2012 στις 10:03

      @Αναρμόδιος
      αντικομμουνιστής ή (και) πράκτορας του …εχθρού;

      Το Κόμμα είναι δημιούργημα και εκφραστής της ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ τάξης του Λαού και όχι του λαού που έχει στις τάξεις του βαρδινογιανναίους και λάτσηδες. Απλά πράγματα.
      Δεν εκφράζει όλους και δεν χωράει σε κάποια “μοδάτη” κοσμοθεωρία που μιλάει εκ μέρους ΟΛΩΝ με λύσεις συμπαντικές.

      Σε έπιασα αδιάβαστο και είπα να στην πω! LoL

      Αφού θέλει να είναι περιχαρακωμένο και τυπικότατα Ορισμένο κάντου την χάρη.
      Το Κόμμα της Εργατικής τάξης και μόνον. (tip: είναι πολύ κοντά να ορίσει ότι το 25% σε εκλογικό ποσοστό είναι το απόλυτο νούμερο της, και ξεκινά την Επανάσταση μετά από αυτό)

      Τώρα θα μπορούσες να Το ρωτήσεις ποιά είναι σήμερα η εργατική τάξη, αλλά μάλλον θα ήταν ουσίας ερώτηση και δεν υπάρχει χρόνος να γίνει κουβέντα.
      Ο καπιταλισμός έχει αλλάξει πρόσωπο και κάποιοι ξέχασαν το προτσές της Εργατικής τάξης…
      (Η αφίσα με τον ηλεκτροσυγκολητή και τον άλλο με την βιομηχανική φόρμα δεν βοηθάει)

      Στα σοβαρά τώρα.
      Τώρα το Βασικότερο είναι το Χαράτσι γιατί μετά τις εκλογές θα ξεπεταχτεί το κίνημα δεν κάνω φορολογική δήλωση αφού οι φόροι μου θα πάνε στους τραπεζίτες.
      Αν κάποιοι πουν ότι όλες οι εισφορές μας στα ασφαλιστικά ταμεία από τότε που πιάσαμε δουλειά στις τράπεζες πήγαιναν θα χαρακτηριστούν βαθυστόχαστοι. Βράσε όρυζα αν δούμε όλες μας τις συνεισφορές στα Κοινά(common) που πήγαιναν, πηγαίνουν και θα(;) πηγαίνουν.
      Ας πηγαίνουμε λοιπόν αποσπασματικά βάζοντας ένα – ένα τα ζητήματα και στο τέλος βλέπουμε την σούμα.
      Δική του θέση είναι ότι η “πατάτα” είναι αποσπασματικό ζήτημα.
      Κρατικός Σοσιαλισμός ubber alles στην δική Του σούμα όλων των ζητημάτων.

      Τουλάχιστον ας παραδεχτούμε ότι έχει ξεκάθαρες Θέσεις. Δεν μιλάει για θεραπεία βάση συμπτωμάτων αλλά για εγχείρηση και ξερίζωμα του όγκου.

      Άρα, για να κλείσω με ένα συμπέρασμα, δεν ξενίζει η Θέση που βγάζει εξ αφορμής της “πατάτας” αλλά περισσότερο εντύπωση κάνει η “πατάτα” ανακοίνωση στο επίπεδο που δεν καλοπιάνει και χαιδεύει αυτιά με Προφανή στόχο την περαιτέρω απομόνωση ΜΟΝΟΝ στο Κεντρικό Ζήτημα:

      Κρατικός Σοσιαλισμός ubber alles και όποιος γουστάρει!

      Ενδιαφέρον, δεν νομίζεις;

      Απάντηση
      • anarmodios
        Μαρτίου 7, 2012 στις 10:36

        @Red Again

        Να σου πω. Νομίζω πως λίγο-πολύ η κριτική στο ΚΚΕ απ’ αφορμή αυτή του την ανακοίνωση με τις πατάτες δεν πολυστέκει. Εννοώ πως αν κάποιος την διαβάσει χωρίς προκατάληψη (ακόμα κι εγώ το καταφέρνω αυτό, ακόμα και με το ΚΚΕ), θα δει πως το ΚΚΕ επιτίθεται σε κείνους που πρέπει να επιτεθεί μάλλον, κι όχι σε κάναν άλλον. Ας μην το αδικούμε δηλαδή περισσότερο από όσο αδικεί το ίδιο τον ευατό του. Δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε σκόντο στην εντιμότητά μας την πολιτική. Σοβαρός τουλάχιστον.

        Βέβαια έτσι όπως τη διατυπώσανε οι ολιγαρχικοί της ηγεσίας του ΚΚΕ αυτή την ανακοίνωση, σκόπιμα υποπτεύομαι, περνάει κι ένα μήνυμα του στυλ “μην ασχολείστε με τα κινήματα, δεν πληρώνω, πατάτες και λοιπά”. Διότι για το ΚΚΕ κομμουνισμός είναι μόνο αυτό που λέει το κόμμα οτι είναι κομμουνισμός, κομμουνιστής είναι μόνο αυτός που είναι στο ΚΚΕ και ως κίνημα αναγνωρίζεται μόνο ότι ελέγχεται από το ΚΚΕ. Τα υπόλοιπα κινήματα και κουνήματα όλα απορρίπτονται. Ε, αυτής της λογικής είναι η “ατυχής” διατύπωση, αν με εννοείς.

        Αλλά ευθέως, όχι, δεν τα έβαλε ακόμα ευθέως το ΚΚΕ με το κίνημα της πατάτας ή του δεν πληρώνω. Με τους αγανακτισμένους επίσης μια παρόμοια στάση κράτησε. Ομιχλωδώς δηλαδή διατυπωμένη. Ας μην παραξενεύει. Είναι από αυτά τα νόστιμα της πολιτικής μας ζωής ετούτη η συμπεριφορά και αναμενόμενη από το ΚΚΕ.

        Οσο για τον κρατικό καπιταλισμό, μακριά. Δέον να αποφεύγεται όπως και κάθε καπιταλισμός. Αυτή η υπερσυγκέντρωση η οικονομική και η συγκεντρωτική οικονομική διοίκηση που ονειρεύονται οι κομμουνιστές, ο κρατικός καπιταλισμός που λέμε, είναι το καλύτερο περιβάλλον που θα δημιουργήσει, όπου και αν εφαρμοστεί, μια ωραιότατη ολιγαρχική και απολυταρχική πολιτική εξουσία και μια καταπιεστικότατη οικονομία. Θεός φυλάξοι (λολ).

        Μόνο ο ΜΙΚΡΟΣ αυτο-απασχολούμενος επιχειρηματίας (αντε με δυο-τρεις υπαλλήλους), μόνο η ΜΙΚΡΗ επιχείρηση γενικά (πεντ-έξη) και μόνο οι ΜΙΚΡΟΙ συνεταιρισμοί και οι ΜΙΚΡΕΣ αυτο-διαχειριζόμενες μονάδες, θα μας επέτρεπαν να ζήσουμε σε έναν κόσμο αρκετά καλύτερο, ακόμα και αν δεν καταργούσαμε πλήρως την μισθωτή εργασία και την υπεραξία. [Θα μου πεις βέβαια πως το βαρβαρικό μυαλό μαγεύεται από το ...μνημειώδες και το γιγαντιαίο. Αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση]

        Είναι το μέγεθος που μετράει λοιπόν, κατά το σεξιστικό ανέκδοτο. Μόνο που εδώ για να μετρήσει το μέγεθος, πρέπει νάναι μικρό. Αλλιώς θα μας …πετάξει τα μάτια απόξω (σεξισμός κι αυτό), όπως τώρα, στις τωρινές συνθήκες.

        Θραξ Αναρμόδιος

        ΥΓ. Εχουμε χιλιάδες λόγους να κάνουμε κριτική στο ΚΚΕ, εκτός από τις πατάτες. Πχ. Εχει την ίδια ηγεσία 3 δεκαετίες και συνεχίζει να διαδίδει πως είναι και συμβατό με τη δημοκρατία. Ενώ είναι υπόδειγμα ολιγαρχίας.

        ΥΓ2. Αυτά με τον λαό και το ποιος περιλαμβάνεται τα έχουμε εξαντλήσει. Ακόμη κι εγώ ο βραδύνους το έχω πια εμπεδώσει πως στον λαό δεν περιλαμβάνεται ο Λάτσης με το Βαρδινογιάννη. Το ‘κανα και άσκηση, όπως οι τιμωρίες που μας βάζανε οι δασκάλες στο δημοτικό. Το ‘γραψα 100 φορές: “Ο Λάτσης κι ο Βαρδινογιάννης δεν είναι λαός, Ο Λάτσης κι ο Βαρδινογιάννης δεν είναι λαός, Ο Λάτσης κι ο Βαρδινογιάννης δεν είναι λαός, ….”.

        Απάντηση
        • Red Again
          Μαρτίου 7, 2012 στις 12:10

          @Αναρμόδιος
          Συμφωνούμε ότι πολύς λόγος για “πατάτες” έγινε. Σε προσκαλώ στο επόμενο Καίριο και Σημαντικό ζήτημα που θα προκύψει και θα αφορά το πόσο ακριβή είναι η βενζίνη να δώσουμε μαζί την δέουσα σημασία.

          Επιμένεις να μην του δίνεις τον δικό του αυτοπροσδιορισμό ως Κόμμα ενός υποσυνόλου του Λαού και μόνον. Τους Εργάτες. Και αφού και ο Καζάκης “έφτιαξε” τον “λαό” του ας τους χαρίσουμε το δικαίωμα να ορίζουν όπως θέλουν τους εργάτες. (με στολή ηλεκτροσυγκολητή σε αφίσα)

          Οταν μιλάει για Λαό εννοεί εκείνη την μάζα που με την Ηγεμονία του Εργατικού Κόμματος(δηλ. τους εργάτες μπροστά) θα πάει σε Κρατικό Σοσιαλισμό όπου ατομικά κανένας δεν θα είναι ασφαλής και σίγουρος παρά μόνο συλλογικά(Κράτος).

          Επειδή ακούω ταυτόχρονα την Αλέκα στον “μαχητή” χ”νικολάου να της ζητάει “ισοδύναμα” για την αύξηση του ταμείου ανεργίας και έχω λιώσει στα γέλια ας πούμε κάτι για την κριτική στο Κόμμα.

          Η Θέση του Κόμματος είναι δομημένη και ξεκάθαρη. Η Τακτική του τώρα πιά είναι κρυστάλλινη: Όποιος γουστάρει!
          Τι κριτική να κάνεις;
          Μιλάς για ηγεσίες όταν στο Κόμμα υπάρχουν μόνον θέσεις εργασίας(!) και οι αναλφάβητοι της οργανωτικής δομής του ονειρεύονται Μπογιόπουλους στο “τιμόνι” όταν το job description αναφέρει ότι ο επόμενος θα είναι από την Κεντρική Επιτροπή. Βάλε ότι κάποιος που έχει την θέση εργασίας πχ Πρόεδρος της Παγκόσμιας Ένωσης Εργατών θα συνεχίσει σε αυτήν και ο επόμενος εύκαιρος θα αλλάξει “γραφείο”. Το Κόμμα λέει ότι αν δεν κάνεις τίποτα το απόγευμα πας για αφισσοκόληση για να ξελαμπικάρει το μυαλό από την επεξεργασία των θέσεων του Συνεδρίου.

          Μπορεί οποιοσδήποτε να αρθρώσει και να δομίσει μία άλλη “λύση” εστιασμένη σε target group του Λαού που θα πρέπει να το προσδιορίσει ως “λαό του” και μπλα μπλα. Να το δούμε.

          Ποιο πολύ βλέπω την ανάγκη για ξεθόλωμα της “γεωγραφικής” θολούρας ώστε να βλέπει ο καθένας που μπορεί να πάει παρά κριτική – κριτική για την “πόζα” που κρατάει κάθε Πολιτική Συλλογικότητα. (Έλα λίγο ποιό αριστερά ή έχεις σκύψει πολύ.)

          Προσωπικά, ως άνεργος, θυμήθηκα τα λίγα ένσημα του εργάτη και έχω πάει κατά εκεί. Αν ανοίξουν οι δουλειές, αν θεραπευθούν με “ισοδύναμα” οι πληγές, αν βρω διοικητικού υπαλλήλου δουλειά, θα βρω το σθένος να τους πω αναστέλλω την συστράτευσή μου μαζί σας. Ελπίζω τότε να υπάρχει το πασοκ plus για να χώσω και τα δικά μου συμφέροντα μέσα του. LoL

          Το δικό σου σκεπτικό μου θυμίζει την έκφραση “άδειο πουκάμισο” όχι σαν απαξίωση αλλά ως άλλος χώρος(microκαπιταλισμός) που θα συζητούσαμε τα ίδια πράγματα. Ο κομουνιστής με τον ελευθεριακό(;) αν ζητάμε να μην είναι κανένας ατομικά ασφαλής και σίγουρος παρά μόνο συλλογικά ή όχι.

          φιλικά!

          ΥΓ. Θα μου επιτρέψεις να βαφτίσω και εγώ το “κρέας ψάρι” αφού έβαλες Κρατικό Καπιταλισμό, “microκαπιταλιστή” μου. LoL

          Απάντηση
          • anarmodios
            Μαρτίου 7, 2012 στις 12:48

            @Red Again

            Είχα μάθει ηλεκτροκόλληση μικρός. Δύσκολο πράγμα και τσούζανε και τα μάτια μου. Και μου βάζανε οι θειες μου κολλύριο. Αλλά σε αφίσσα δεν βάλανε ποτέ τη μούρη μου, παρότι φορούσα και φόρμα. Μια ζωή άτυχος ρε παιδί μου. Φαγώθηκες όμως κι εσύ με τον ηλεκτροσυγκολλητή στην αφίσσα. Το γλωσσόφαγες το κόμμα.

            ‘ντάξει. Εχει “διαφοροποιηθεί η εργατική τάξη ως ποιότητα και σύνθεση” από τα χρόνια του… πριν δυο αιώνες. Αλλά μην ξεγελιόμαστε κιόλας. Και εργάτες υπάρχουν (εντάξει δεν έχουμε και καμμιά βιομηχανία σοβαρή στο κάτω κάτω) και προλετάριοι. Δηλαδή εκείνοι που άμα χάσουν την δουλειά τους, θα αποφύγουν την εξαθλίωση μόνο για όσο βαστήξει το μικρό τους κομπόδεμα. Δηλαδή έχουμε ως κοινωνία πάρα μα πάρα πολλούς, που πέρα από την εργασία τους δεν έχουν τίποτε άλλο. Γι’ αυτό όσο κι αν “διαφοροποιήθηκαν οι συνθήκες” (υπηρεσίες κλπ κλπ), μια χαρά εργατική τάξη (με την ευρεία έννοια) έχουμε. Εχουμε και παραέχουμε. Τίγκα στην εργατιά είμαστε. Κι ας μη φοράνε πια φόρμα ηλεκτροσυγκολητή. Δηλαδή τι το κοστούμι εργασίας είναι καλύτερο;

            “Η Θέση του Κόμματος είναι δομημένη και ξεκάθαρη. Η Τακτική του τώρα πιά είναι κρυστάλλινη: Όποιος γουστάρει!”

            Χα, χα! Είσαι διάολος σωστός εσύ. Δίκιο έχεις όμως σ’ αυτό.

            Οσο για τον Μπογιόπουλο και τους νεώτερους, δεν νομίζω πως από μόνα τα πρόσωπα πως κάνουν την διαφορά. Δεν πιστεύω σε πρόσωπα. Σε διαδικασίες και μηχανισμούς ζητάω τις εξηγήσεις. Οι άνθρωποι και οι χαρακτήρες τους είναι βασικά προϊόν ενός κοινωνικού περιβάλλοντος. Ετσι το να γίνει ο Μπογιόπουλος ΓΓ, μπορεί να είναι ελάχιστα θετικό, αν ο μηχανισμός της εσωκομματικής λειτουργίας παραμείνει η αντιπροσώπευση μακράς θητείας χωρίς περιορισμό επανεκλογής. Δηλαδή ολιγαρχία.

            Το ότι το job description έχει τέτοια constraints, να είναι δηλαδή ο υποψήφιος ΓΓ μέλος της ΚΕ, έχει να κάνει με την ολιγαρχική λειτουργία. Κανονιστικά, δηλαδή καταστατικά. Που αναπαράγει τον εξουσιασμό της ηγεσίας πάνω στον κομματικό λαό. Και τώρα θυμήθηκα πως κάπου διάβασα πρόσφατα πως στην κεντρική επιτροπή του ΚΚ Κίνας έχουν και …ισόβια μέλη (λολ). Απαιχτοι οι σύντροφοι οι κινέζοι. Οχι όλη η κεντρική επιτροπή. Ενα μέρος της. Σαν άρειος πάγος κάτι, σαν γερουσία. Ισόβιοι. Απίστευτο!

            Κοίτα εγώ δεν τα πάω καθόλου καλά με τον διαχωρισμό αριστερά-δεξιά. Κατά την αφεντιά μου πρωταρχικό είναι το ποιος έχει την ΠΟΛΙΤΙΚΗ εξουσία. Την έχουν λίγοι ή την έχουν όλοι; Αυτό είναι όλο. Αν την είχαμε ΟΛΟΙ μαζί την εξουσία, θα τα βρίσκαμε στα οικονομικά. Εννοια σου. Θα το φέρναμε το πράγμα στον ίσιο δρόμο. Και μάλιστα δεν θα μας έπαιρνε και πολύ.

            Δηλαδή αν έχουμε πραγματικά αληθινή δημοκρατία, όπου οι αποφάσεις παίρνονται από όλους, και φυσικά αναγκαστικά κατά περίπτωση, κατά θέμα και ζήτημα δηλαδή όπως γίνεται στην δημοκρατία, τότε, έχοντας εμπιστοσύνη στους πολλούς (είμαι αδιόρθωτος σ’ αυτό, παρότι δεν τους ξέρω και …όλους -λολ) πιστεύω πως θα τα πηγαίναμε πολύ καλά. Και πως θα ξεφορτωνόμασταν τις ανισότητες πολύ πολύ γρηγορώτερα. Αλλη συζήτηση θα μου πεις. Σωστά.

            Αλλά πάντως δεν το βλέπω έτσι (πια). Δηλαδή αριστερά δεξιά. Δημοκρατία έχει; Αμα δεν έχει, όσο αριστερά και να πάμε, στην ίδια λάσπη θα είμαστε χωμένοι.

            Για το microκαπιταλισμός (λολ). Πετυχημένο. Είσαι κουφάλα (με την καλή έννοια) τελικά.

            Δεν είμαι ούτε μικρο- ούτε μεγαλο-καπιταλιστής. Απλώς πιστεύω πως ο άνθρωπος πρέπει να νιώθει την εργασία του δική του. Καθώς και το αποτέλεσμά της. Τα μέσα παραγωγής και τα εμπορεύματα-προϊόντα δηλαδή. Αλλιώς ΔΕΝ έχει λόγους… Για διάφορα πράγματα. Και μεταβάλλεται ψυχικά. Αποξενώνεται. Η σύνδεση, η ιδέα του “αυτό είναι δικό μου-μας”, δεν την επιτρέπει αυτή την αποξένωση. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει πως πιστεύω στις διάφορες αστικού δικαίου-τύπου δοσοληψίες σχετικά με την ατομική περιουσία, όπως πχ στις διαθήκες (την μετά θάνατον μεταβίβαση της περιουσίας) ή παρόμοιες. Αλλά κι αυτό είναι άλλη συζήτηση. Και βέβαια πρέπει να υπάρχουν όρια. Πλαφόν.

            Ομως η μεγάλη επιχείρηση, ακόμα και πλήρως αυτοδιαχειριζόμενη κι αν είναι, θα καταστεί επικίνδυνη. Για το σύνολο. Με διάφορους τρόπους. Οτιδήποτε μεγαλώνει οικονομικά και αποκτά μέγεθος, θα επιχειρήσει να επιβάλλει τα δικά του ακόμα και σε μια άμεσο-δημοκρατική κοινωνία. Κι αυτό άλλη συζήτηση και πάει και πολύ μακριά μάλιστα.

            Φτάνει όμως. Πολλά είπα.

            Θραξ Αναρμόδιος

            Απάντηση
  2. koufia logia
    Μαρτίου 7, 2012 στις 11:36

    Χρωστάς άλλες 97 περιμένω…..

    Απάντηση
    

Υποβολή σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

Gravatar
WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. ( Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. ( Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. ( Log Out / Αλλαγή )

Άκυρο

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 543 other followers