Χούντα vs αστική δημοκρατία & νεοναζί vs νεοφιλελεύθεροι

από νο11

Α)Χούντα εναντίον αστικής/κοινοβουλευτικής δημοκρατίας

  • Στη χούντα εξουσιάζει συνήθως ένας τύραννος μαζί με το κλειστό κλαμπ των ακολούθων του.

Στη δημοκρατία εξουσιάζει μια ολιγομελής κυβέρνηση μαζί με το κλειστό κλαμπ των συμβούλων της.

  • Στη χούντα σε μαζεύει η ασφάλεια και σου ρίχνει ξύλο σε ένα σκοτεινό μπουντρούμι.

Στη δημοκρατία σου ρίχνει ξύλο στο δρόμο.

  • Στη χούντα ο τύραννος παίρνει την εξουσία με τη βοήθεια του στρατού.

Στη δημοκρατία η κυβέρνηση παίρνει την εξουσία με τη βοήθεια των χορηγών.

  • Στη χούντα σε μαζεύει η ασφάλεια και σε βασανίζει για πολιτικά φρονήματα.

Στη δημοκρατία σε καταδικάζει το δικαστήριο για πολιτικά φρονήματα.

  • Στη χούντα απαγορεύεται η ανυπακοή.

Στη δημοκρατία απαγορεύεται δια νόμου η ανυπακοή.

  • Στη χούντα κατεβαίνει ο στρατός σε περίπτωση ταραχών.

Στη δημοκρατία κατεβαίνουν τα ΜΑΤ.

  • Στη χούντα ο δικτάτορας επικαλείται το συμφέρον της χώρας.

Στη δημοκρατία ο πρωθυπουργός επικαλείται το συμφέρον της χώρας.

  • Στη χούντα δίνονται δώρο πλουτοπαραγωγικές πηγές έναντι πινακίου φακής.

Στη δημοκρατία δίνονται δώρο πλουτοπαραγωγικές πηγές με νόμους, έναντι πινακίου φακής.

  • Στη χούντα δεν υπάρχουν εναλλακτικοί.

Στη δημοκρατία δεν υπάρχει εναλλακτική.

  • Στη χούντα οι νόμοι δεν χρειάζονται ψηφοφορία για να ισχύσουν.

Στη δημοκρατία υπερψηφίζονται έτσι και αλλιώς.

  • Στη χούντα η βία είναι κυρίαρχη.

Στη δημοκρατία αυτό ονομάζεται κυβερνητική πολιτική.

  • Στη χούντα οι εξουσιαστές λογοδοτούν μετά την πτώση της.

Στη δημοκρατία ξαναεκλέγονται.

  • Στη χούντα απαγορεύονται οι διαδηλώσεις.

Στη δημοκρατιά καταστέλονται.

  • Στη χούντα σε παρακολουθούν για το καλό του καθεστώτος.

Στη δημοκρατία σε παρακολουθούν για το καλό το δικό σου.

  • Στη χούντα η αστική τάξη κρατάει τα  προνόμιά της.

Στη δημοκρατία τα έχει εξασφαλισμένα.

  • Στη χούντα δεν υπάρχουν κόμματα.

Στη δημοκρατία υπάρχουν δύο.

  • Στη χούντα για να επιβιώσεις χρειάζεται να κάνεις δήλωση πολιτικών φρονημάτων.

Στη δημοκρατία χρειάζεσαι δήλωση κομματικών φρονημάτων.

  • Στη χούντα οι ενοχλητικοί του καθεστώτος διώκονται.

Στη δημοκρατία οι ενοχλητικοί του καθεστώτος διώκονται από τα ΜΜΕ.

  • Στη χούντα τα ΜΜΕ είναι στρατευμένα.

Στη δημοκρατία τα ΜΜΕ είναι εξαγορασμένα.

  • Στη χούντα δεν έχεις την δυνατότητα της επιλογής των εξουσιαστών.

Στη δημοκρατία έχεις την δυνατότητα να επιλέξεις αυτούς που θα σε εξουσιάσουν.

  • Στη χούντα υπερισχύει  η καθεστωτική  άποψη.

Στη δημοκρατία υπερισχύει  η τηλεοπτική άποψη.

  • Στη χούντα τα πρότυπα είναι συγκεκριμένα.

Στη δημοκρατία τα πρότυπα είναι κατασκευάσμένα.

  • Στη χούντα έχουν πρόσβαση στην εξουσία λιγοι.

Στη δημοκρατία έχουν πρόσβαση στην εξουσία λίγοι περισσότεροι.

  • Στη χούντα οι γλείφτες και οι ρουφιάνοι καλοπερνάνε.

Στη δημοκρατία οι γλείφτες και οι ρουφιάνοι πλουτίζουν.

  • Στη χούντα το σύνταγμα καταπατείται.

Στη δημοκρατία το σύνταγμα παραμερίζεται.

  • Στη χούντα απαγορεύεται η ελεύθερη κυκλοφορία.

Στη δημοκρατία επιτρέπεται η κυκλοφορία αρκεί να πληρώνεις τα διόδια.

  • Στη χούντα σε σταματάει η αστυνομία στο δρόμο αν είσαι ύποπτος εμφανισιακά.

Στη δημοκρατία αυτό ονομάζεται νόμιμος έλεγχος.

  • Στη χούντα μπορεί να σου κατάσχουν το σπίτι χωρίς λόγο.

Στη δημοκρατία μπορεί να στο κατάσχουν αν δεν πληρώσεις τον φόρο.

  • Στη χούντα οι δικαστές διορίζονται από το δικτάτορα.

Στη δημοκρατία οι δικαστές διορίζονται από τον πρωθυπουργό.

  • Στη χούντα το αρμόδιο όργανο για την επιβολή της τάξης είναι η αστυνομία.

Στη δημοκρατία το αρμόδιο όργανο για την επιβολή της νομιμότητας είναι η αστυνομία.

  • Στη χούντα το άτομο δεν μπορεί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητα του.

Στη δημοκρατία την αναπτύσσει αρκεί να έχει χρήματα.

B)Νεοναζί εναντίον νεο-φιλελεύθερων

  • Οι νεοναζί συνεργάζονται άψογα με την αστυνομία.

Οι νεοφιλελεύθεροι ζητάνε περισσότερη αστυνομία ώστε να διασφαλίζεται η τάξη.

  • Οι νεοναζί έχουν την αμέριστη στήριξη της κυβέρνησης.

Οι νεοφιλελεύθεροι κυβερνάνε.

  • Οι νεοναζί προβοκάρουν τις απεργίες των εργαζομένων συνεργαζόμενοι με το καθεστώς.

Οι νεοφιλελεύθεροι καταδικάζουν οποιαδήποτε κινητοποίηση γιατί βλάπτει την  εικόνα του καθεστώτος .

  • Οι νεοναζί ζητάνε περισσότερη καταστολή για να προστατεύονται οι έμποροι.

Οι νεοφιλελεύθεροι ζητάνε απαγόρευση των κινητοποιήσεων για να προστατεύεται το δικαίωμα του shopping therapy.

  • Οι νεοναζί θέλουν πλήρη κατάργηση του συντάγματος.

Οι νεοφιλελεύθεροι θέλουν αναστολή ορισμένων άρθρων του.

  • Οι νεοναζί διοργανώνουν συγκεντρώσεις κρατώντας κεριά για να τιμήσουν τους νεκρούς των Ιμίων.

Οι νεοφιλελεύθεροι διαργανώνουν συγκεντρώσεις κρατώντας κεριά για να κηδεύσουν τα νεκρά ντουβάρια.

  • Οι νεοναζί έχουν ελεύθερη πρόσβαση στα κανάλια.

Οι νεοφιλελεύθεροι είναι τα ίδια τα κανάλια.

  • Οι νεοναζί θέλουν εντελώς κλειστά σύνορα σε οποιοδήποτε φτωχό ξένο.

Οι νεοφιλελεύθεροι θέλουν λωρίδες της Γάζας σε κάθε αστικό κέντρο για οποιοδήποτε φτωχό ώστε να μη κινδυνεύει η δημόσια υγεία.

  • Οι νεοναζί προσκυνάνε τα εγχώρια αφεντικά.

Οι νεοφιλελεύθεροι αν δεν είναι οι ίδιοι αφεντικά,προσκυνάνε όλα τα αφεντικά ανεξαρτήτως εθνικότητας.

  • Οι νεοναζί είναι υπέρ της χούντας των συνταγματαρχών.

Οι νεοφιλελεύθεροι είναι υπέρ της δημοκρατίας των τραπεζών.

  • Οι νεοναζί πιστεύουν πως η εργασία απελευθερώνει.

Οι νεοφιλελεύθεροι πιστεύουν πως η σκληρή εργασία μέχρι τα ογδόντα φέρνει την ανάπτυξη.

  • Οι νεοναζί θα έκαναν ευχαρίστως σαπούνι τους συνταξιούχους ,τους άστεγους και τους ανάπηρους.

Οι νεοφιλελεύθεροι θα το έβρισκαν σαν μια θαυμάσια επιχειρηματική ευκαιρία.

  • Η νεοναζί πιστέυουν στην ηγεμονία του δυνατότερου μεταξύ των ομοειδών.

Οι νεοφιλελεύθεροι πιστεύουν στην ηγεμονία του πλουσιότερου ανεξαρτήτως φυλής.

  • Οι νεοναζί συνήθως σφάζουν με σουγιάδες τα θύματα τους.

Οι νεοφιλελεύθεροι προτιμούν εκδημοκρατισμένες μεθόδους εξόντωσης των θυμάτων τους.

  • Οι νεοναζί έχουν απόλυτη πίστη στην ορθόδοξη εκκλησία.

Οι νεοφιλελεύθεροι έχουν απόλυτη πίστη στην ελεύθερη αγορά.

  • Οι νεοναζί λατρέυουν τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό.

Οι νεοφιλελεύθεροι λατρεύουν τον πολιτισμό αρκεί αυτός να προάγει την επιχειρηματικότητα.

  • Οι νεοναζί θέλουν:Ησυχία ,τάξη και ασφάλεια  .

Οι νεοφιλελεύθεροι θέλουν :Ησυχία,τάξη και  ασφάλεια για να μη πανικοβληθούν οι επενδυτές .

  • Οι νεοναζί φωνάζουν “δεν χωράνε άλλοι”.

Οι νεοφιλελεύθεροι φωνάζουν “γίναμε πολλοί και 2 εκατομμύρια πρέπει να μας αδειάσουν την γωνιά”.

  • Οι νεοναζί είναι κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι νεοφιλελεύθεροι είναι υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που σχετίζονται με την κατανάλωση.

43 σχόλια to “Χούντα vs αστική δημοκρατία & νεοναζί vs νεοφιλελεύθεροι”

  1. Έτσι ακριβώς!!!

    ΥΓ. Το διάβασα τελικά το βιβλίο του Μπρατάκου από το eagainst.com.

  2. Να πω εδω(πληροφοριακα) πως η τελευταια φωτο με τα πολυχρωμα ραφια του σουπερ μαρκετ πουληθηκε 3 εκατομμυρια δολαρια.Τα καπιταλοσκυλα δεν ξερουν τι να κανουν τα λεφτα τους και αγοραζουν οτι αηδια τους πουλανε.Ελεος.

  3. Τα πιο πολλά σωστά .Για χούντα Vs αστική δημοκρατία, όμως ξεχνάει τη βασικότερη διαφορά. Βέβαια οι αναρχικοί( που είναι ι “εναντίον όλων”) , εξισώνοντας δικτατορία και αστική δημοκρατία, επίσης το ξεχνάνε.Το ίδιο και οι δεξιοί, εθνογκαγκά και άλλοι, γιατί έτσι προσπαθούν να παρουσιάσουν τη χούντα σαν πιο υποφερετή. Η διαφορά είναι αυτή:

    -Η αστική δημοκρατία δεν χαρίστηκε στο λαό, έχει κατακτηθεί από το λαό, με αίμα και με θυσίες.
    -Η δικτατορία χαρίστηκε στην άρχουσα τάξη , και έχει στερεωθεί πάνω στο αίμα και τις θυσίες του λαού.
    ___________________________________________________________________________________

    Για την άλλη αντίθεση (Νεοναζί εναντίον νεο-φιλελεύθερων) μια διαφορά, που ακόμα δεν έχει πιστοποιηθεί, αλλά προς τα κει πάει:

    -Ο ναζισμός και ο σταλινισμός με τον πόλεμο και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης φάγανε κάποιες δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους, ο νέο-φιλελευθερισμός , με την καταστροφή της φύσης και τα όπλα μαζικής καταστροφής, θα φάει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους και ίσως όλον τον πλανήτη.

    Και των δύο ιδεολογιών αυτών όμως, η βάση, είναι η μισανθρωπία και η σκατοψυχία. Γιαυτό και στην Ελλάδα εύκολα οι ναζιστές, περνάνε στην πλευρά των νεο-φιλελεύθερων, χωρίς μάλιστα να απαλλαγούν από την πρώτη τους ιδιότητα. Δες και Μπουμπούκο-Βορίδη.

    Βέβαια και ορισμένοι νεο-φιλελεύθεροι περνάνε στο φραστικά εξεγερσιακό στρατόπεδο, μέσω δεξιού “εθνικισμού”, δες και Καμμένο.

  4. Ο κοινοβουλευτισμός (αντιπρόσωποι μακράς θητείας και με χωρίς φραγμό επανεκλογή) δεν είναι φυσικά δημοκρατία. Είναι ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ.

    Η φράση “κοινοβουλευτική δημοκρατία” είναι ανέκδοτο.

    Ακόμα χειρότερα η φράση “αστική δημοκρατία” που είναι στα χείλη πολλών αριστερών ουσιαστικά νομιμοποιεί τον αστικό κοινοβουλευτισμό, εκ μέρους εκείνων των αριστερών που την χρησιμοποιούν, ότι τάχα πρόκειται για δημοκρατία. Ενώ πρόκειται για ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ.

    Ενδεχομένως, δεν γνωρίζω, αυτή η φράση αστική δημοκρατία προέκυψε ως ετεροκαθορισμός από το λαϊκή δημοκρατία. Οπου όμως και στις “λαϊκές δημοκρατίες” έχουμε ΠΑΛΙ κοινοβουλευτισμό. Δηλαδή εκλογές ανά τετραετία με τους ίδιους και τους ίδιους υποψήφιους, επανεκλογές, και τα λοιπά γνωστά, όπως κι εδώ. Δηλαδή κι εκεί, όπου υπάρχει και όπου υπήρξε, ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ.

    Και μερικοί περιμένουν να δουν και …σοσιαλισμό από τους ολιγαρχικούς.

    Θραξ Αναρμόδιος

  5. arsenelupin , κοίτα, ο ένας “εξουσιαστής” ο άλλος “νυκοκυραίοις, ό άλλος φλώρος, δεν μπαίνουμε στα σωματεία, είναι εξουσιαστικά, δεν μπαίνουμε στους συλλόγους είναι ρεφορμιστικοί, τελικά συμμαχούμε μονο με το λαιφ-στάιλ το δικό μας- και όχι με όλους τους δικούς μας.

    Και ψάχνουν μια ιδεολογική καθαρότητα, σαν κάτι άλλους-ονόματα δε λέμε, με ένα δογματισμό, άσε. Και τελικά κίνημα ή μοναστήρι είναι αυτό;

    Από την άλλη, δεν έχω καταλάβει, τι είναι αυτό που ενώνει εδώ μέσα αναρχικούς και τους άλλους, που θεωρούν σαν τον καλύτερο εκφραστή του κινήματος τον …Καμμένο.

    Btw:

    …Με την φράση «Το δικό μας κίνημα γεννήθηκε. Η Παναγία να είναι βοηθός και προστάτης» ευχήθηκε ο Πάνος Καμμένος για το νέο κόμμα «Ανεξάρτητοι Έλληνες» που ανακοίνωσε σήμερα…

    Black και άλλοι, ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν, βοήθειά σας.Και μην πείτε ότι αλλάξατε γνώμη, τώρα …που μπαίνει στη λίγδα του κόμματος. Δηλαδή, οχι, του κερατά, να μείνει η λίγδα, να φύγει ο Καμμένος.

    (Καλύτερα θάναι)

    • Βρε Σταύρο βγάζεις κάτι συμπεράσματα που δεν μπορώ να καταλάβω . Λες για ταύτιση (!) αναρχικών και άλλων που θεωρούν καλύτερο εκφραστή του κινήματος (!!!) τον Καμμένο. Από που προκύπτει αυτό? Το μπλογκ δεν είναι τσιφλίκι κανενός από όσο ξέρω , αν κάποιος θεωρεί λύση στα προβλήματά του τον Καμμένο δικό του πρόβλημα είναι δεν είναι δικό μου…

      Αδυνατείς να καταλάβεις πιστεύω πως η χρήση των λέξεων που αναφέρεις ως “εξουσιαστών-νοικοκυραίων κτλ” δεν είναι απλοί επιθετικοί προσδιορισμοί αλλά πολιτικοί. Όσο για τα περι σωματείων και συλλόγων διαψεύδεσαι από το πλήθος συλλογικοτήτων και πρωτοβάθμιων σωματείων που υπάρχουν και λειτουργούν αντι-ιεραρχικά κάτι που δεν μπορείς ή δεν θες να αποδεχθείς πως μπορεί να γίνει.

      Πραγματικά πιστεύεις πως στόχος ολόκληρης της αναρχίας είναι να πάρουν την κοινωνία από το χεράκι να μπουν μπροστά και να πουν “να θα το κάνετε έτσι και τουμπεκί” σαν κάτι άλλους που λες περί καθαρότητας ονόματα δε λέμε?Αδυνατείς πραγματικά να αντιληφθείς πως κάθε άτομο είναι διαφορετικό και προφανώς αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις ανάλογα ? Τόσο δύσκολο είναι να δεχθείς πως οι αναρχικοί δεν ζητάνε ούτε ψήφο , ούτε λεφτά , ούτε κουπόνια κομματικής ενίσχυσης? Θελεις δε θέλεις εκπροσώπηση και αντιπροσώπευση με τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα εντός του κυνοβουλίου και εντός κομμάτων – οργανώσεων (“οριζόντια” μάλιστα) δεν έχει καμμία σχέση με την δημοκρατία . Στο λέω εγώ που για να προβοκάρω(γιατί ως γνωστόν είμαστε και φουλ προβοκάτορες ρε παιδί μου) δεν είμαι καν υποστηρικτής της δημοκρατίας (που προφανέστατα θα ήταν απείρως καλύτερα εάν υπήρχε σε σχέση με το σημερινό σίχαμα)…

      Υ.Γ : Συγγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση.

  6. Αναρμόδιε,
    η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι ένα σκαλί στη μεγάλη σκάλα για την πολιτική χειραφέτηση.
    Που για να την ανέβει η ανθρωπότητα χύθηκε πολύ αίμα και πολλή μελάνη.

    Τώρα αν δεν λειτουργεί, όπως την είχαν ονειρευτεί οι οραματιστές της είναι άλλο πράγμα.
    Γι αυτό είναι μεγάλη μαλακία να βρίζεις τη δημοκρατία γενικά, όπως αρκετοί σήμερα.

    Το βασικό είναι ότι, οι αρχές της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας δέχονται ότι την εξουσία την ασκεί ο λαός υπέρ του λαού. Τώρα, από κει και πέρα, για να φτάσουν οι “λίγοι” στο έκτρωμα που βλέπουμε σήμερα, έχουν καταπατήσει όλες τις αρχές της, περί ισότητας και ελευθερίας και ισηγορίας. Άρα, να ένα σχήμα χιαστί ακόμα:

    -Η δικτατορία για να είναι Δικτατορία, υπακούει στις άδικες αρχές, που η ίδια θέσπισε.
    -Η αστική δημοκρατία για να γίνει “δημοκρατία” καταλύει τις δίκαιες αρχές που η ίδια θέσπισε.

    • @Stavros:
      “Αναρμόδιε,
      η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι ένα σκαλί στη μεγάλη σκάλα για την πολιτική χειραφέτηση.
      Που για να την ανέβει η ανθρωπότητα χύθηκε πολύ αίμα και πολλή μελάνη.
      Τώρα αν δεν λειτουργεί, όπως την είχαν ονειρευτεί οι οραματιστές της είναι άλλο πράγμα.”

      Σταύρε ο κοινοβουλευτισμός (και όχι μόνο σαν πολίτευμα, αλλά ακόμα και σαν οργανωτικός μηχανισμός σε κόμματα, δήμους, σωματεία και συλλόγους) είναι μεταμφιεσμένη ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ και εξουσιασμός. Και καθόλου πολιτική χειραφέτηση. Ισα ίσα. Η επιτομή της χειραγώγησης είναι.

      Και όσο μια συλλογικότητα (κομμα, δήμος, σωματείο, σύλλογος, πολιτική οργάνωση, κλπ κλπ) δουλεύει εσωτερικά με κοινοβουλευτισμό, δηλαδή με κάλπη και αντιπροσώπευση μακράς θητείας και με απεριόριστη επανεκλογή των ίδιων και των ίδιων, μπορεί εσύ να λες ότι θέλεις, αλλά εγώ θα συνεχίσω να έχω την ίδια γνώμη την οποία έχω τα τελευταία 25 χρόνια: οτι δηλαδή αυτή η συλλογικότητα είναι σχολείο της ολιγαρχίας και του εξουσιασμού. Και μεγάλος πολιτικός μου αντίπαλος.

      Θεωρώ εν ολίγοις οτι για μια συλλογικότητα (κομμα, δήμος, σωματείο, σύλλογος, πολιτική οργάνωση, κλπ κλπ) παίζει πρώτο ρόλο ο εσωτερικός της τρόπος λειτουργίας και μετά το τι λέει πως πιστεύει για ιδεολογικά, οικονομικά και λοιπά θέματα. Δεν πα να λέει οτι θέλει. Αφού με τον κοινοβουλευτισμό έχει την δυνατότητα να κάνει οτι θέλει και σχεδόν να μην δώσει λογαριασμό σε κανένα. Τι κόμμα και τι σωματείο και τι… Αυτά θα λέμε τώρα πάλι;

      Οσο για τους …”οραματιστές” της κοινοβουλευτικής “δημοκρατίας”, καλύτερα ας μη μιλήσω. Θα παραφερθώ εντελώς.

      Θραξ Αναρμόδιος

    • ΑΚΥΡΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΛΟΓΩ BOLD

      @Stavros:
      “Αναρμόδιε,
      η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι ένα σκαλί στη μεγάλη σκάλα για την πολιτική χειραφέτηση.
      Που για να την ανέβει η ανθρωπότητα χύθηκε πολύ αίμα και πολλή μελάνη.
      Τώρα αν δεν λειτουργεί, όπως την είχαν ονειρευτεί οι οραματιστές της είναι άλλο πράγμα.”

      Σταύρε ο κοινοβουλευτισμός (και όχι μόνο σαν πολίτευμα, αλλά ακόμα και σαν οργανωτικός μηχανισμός σε κόμματα, δήμους, σωματεία και συλλόγους) είναι μεταμφιεσμένη ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ και εξουσιασμός. Και καθόλου πολιτική χειραφέτηση. Ισα ίσα. Η επιτομή της χειραγώγησης είναι.

      Και όσο μια συλλογικότητα (κομμα, δήμος, σωματείο, σύλλογος, πολιτική οργάνωση, κλπ κλπ) δουλεύει εσωτερικά με κοινοβουλευτισμό, δηλαδή με κάλπη και αντιπροσώπευση μακράς θητείας και με απεριόριστη επανεκλογή των ίδιων και των ίδιων, μπορεί εσύ να λες ότι θέλεις, αλλά εγώ θα συνεχίσω να έχω την ίδια γνώμη την οποία έχω τα τελευταία 25 χρόνια: οτι δηλαδή αυτή η συλλογικότητα είναι σχολείο της ολιγαρχίας και του εξουσιασμού. Και μεγάλος πολιτικός μου αντίπαλος.

      Θεωρώ εν ολίγοις οτι για μια συλλογικότητα (κομμα, δήμος, σωματείο, σύλλογος, πολιτική οργάνωση, κλπ κλπ) παίζει πρώτο ρόλο ο εσωτερικός της τρόπος λειτουργίας και μετά το τι λέει πως πιστεύει για ιδεολογικά, οικονομικά και λοιπά θέματα. Δεν πα να λέει οτι θέλει. Αφού με τον κοινοβουλευτισμό έχει την δυνατότητα να κάνει οτι θέλει και σχεδόν να μην δώσει λογαριασμό σε κανένα. Τι κόμμα και τι σωματείο και τι… Αυτά θα λέμε τώρα πάλι;

      Οσο για τους …”οραματιστές” της κοινοβουλευτικής “δημοκρατίας”, καλύτερα ας μη μιλήσω. Θα παραφερθώ εντελώς.

      Θραξ Αναρμόδιος

  7. αναρμόδιε,
    από την εποχή των Διατάξεων της Οξφόρδης και της Μάγκνα Κάρτα το μεσαίωνα, το δικαίωμα συμμετοχής στην εξουσία δίνεται (μετά από αγώνες και επαναστάσεις και αίμα) σε μια όλο και διευρυνόμενη μερίδα ανθρώπων,κι αυτή η πορεία ουσιαστικά τελειώνει τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, με την παραχώρηση του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες.

    Αυτό το μικρό -ελαχιστότατο (και διαστρεβλωμένο) κομμάτι της εξουσίας που έχουμε σα λαός σήμερα, δεν δόθηκε από την αρχή. Βασικά, δεν δόθηκε καθόλου. Κατακτήθηκε μετά από επαναστάσεις.

    Όμως, οι αρχές ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα(το αδελφότητα-συζητείται, μεγάλη κουβέντα) της Γαλλικής επανάστασης, διατηρούν πλήρως το νόημά τους σήμερα. Τι μπορεί να έχει να πει κανείς εναντίον των εμπνευστών αυτών των αρχών;

    Το ότι η εξουσία σήμερα “πηγάζει από το λαό και ασκείται υπέρ του λαού ” που λέει το Σύνταγμα, είναι πολύ σωστή και η μόνη εφαρμόσιμη αρχή σήμερα.

    Απλώς ΔΕΝ ισχύει. Γιατί η ολιγαρχία, που λες εσύ, οι καπιταλιστές, που λέω εγώ, αυτοί δηλαδή,που κατέχουν ή διαχειρίζονται το μεγάλο κεφάλαιο, έχουν βρει τρόπους (π.χ τα μίντια,η εκπαίδευση κλπ) , να φαίνεται ότι την εξουσία έχει ο λαός, αλλά στην πραγματικότητα την εξουσία την έχουν αυτοί.

    Αυτό το κάνουν καταπατώντας τις αρχές που άλλοτε τις πρόβαλλαν για να πάρουν το λαό με το μέρος τους εναντίον κοινού εχθρού (των γαιοκτημόνων) ή απλώς αναγκάστηκαν.

    Η φαλκίδευση, μπορεί να γίνει σε κάθε σύστημα. Ακόμα και στην άμεση δημοκρατία. Εδώ, στην άμεση, είναι πιο δύσκολο. Όμως με την προϋπόθεση ότι ο κόσμος θα ΘΕΛΕΙ να συμμετέχει. Αλλιώς, θα γίνει πάλι μια ομάδα που θα δρουν ανεξέλεγκτα.

    Τέτοια βλέπουμε κάθε μέρα. Έχεις συμμετάσχει σε συνέλευση πολυκατοικίας; Το πρόβλημα είναι όχι οι κακές αποφάσεις. Αλλά το ότι κανείς δεν παίρνει την ευθύνη σαν άτομο, και οτι κανείς δεν θέλει να συμμετέχει ο ίδιος στη λύση των προβλημάτων του.

    Είδαμε να συμβαίνει κάτι φαινομενικά διαφορετικό, αλλά κάπου παρόμοιο στο κακέκτυπο της Άμεσης, στο Σύνταγμα. Πεντακόσιοι και χίλιοι άνθρωποι, σε πολλά, πνίγηκαν σε μια κουταλιά νερό. Και πάλι, στο τέλος, κουμάντο έκαναν οι λίγοι.

    Θέλω να πω ότι:

    -Δεν υπάρχει τέλειο σύστημα.
    -Δεν γίνεται μία σύγχρονη κοινωνία να λειτουργεί χωρίς κάποια μορφή ανάθεσης ή εκπροσώπησης.
    -Η ουσία δεν είναι οι δομές της οργάνωσης του κόσμου, αλλά οι πολιτικές Αρχές.

  8. Και εδώ δύσκολα θα συνεννοηθούμε, γιατί τη λέξη “εξουσιασμός δεν την δέχομαι, γιατί οποιαδήποτε πολιτική δομή, άμεση ή με κλήρο ή με ψήφο, έχει για άμεσο στόχο την κατάκτηση της εξουσίας. Όχι επειδή είμαστε κακοί αλλά επειδή λογικά δεν γίνεται αλλιώς.

  9. Σταύρε

    έχεις πολύ όρεξη για κουβέντα κι εγώ πολλή δουλειά (και πολύ κακοπληρωμένη) να κάνω.

    Η αστική τάξη πήρε ιστορικά με το μέρος της το λαό, εναντίον των γαιοκτημόνων-αριστοκρατών και του μονάρχη, στην προσπάθειά της να καταλάβει την πολιτική εξουσία, υποσχόμενη στον λαό δημοκρατία. Και τα περίφημα δικαιώματα. Η αστική τάξη ονόμασε το δημιούργημά της, τον κοινοβουλευτισμό, δημοκρατία. Ο λαός ιστορικά εξαπατήθηκε. Εν μέρει εξαιτίας της λέξης δημοκρατία. Που είναι στο τοπ τεν λαών και λαών κάτι χιλιετηρίδες.

    Το παράξενο (και δυστυχές) είναι πως και τα εργατικά-αριστερά κόμματα και σωματεία υιοθέτησαν τον κοινοβουλευτισμό ως εσωτερική λειτουργία. Ενώ ένα τουλάχιστον αριστερό ρεύμα, ο αναρχισμός, φώναζε πάντα πως η αντιπροσώπευση-εκπροσώπευση, είναι εξουσιασμός (κι ας δώσει ο καθένας ότι περιεχόμενο θέλει στην λέξη εξουσιασμό), και καμμιά σχέση δεν έχει με τη δημοκρατία.

    Υιοθέτησαν λοιπόν τα εργατικά-αριστερά κόμματα και σωματεία τον κοινοβουλευτισμό εσω-οργανωτικά, δηλαδή την ολιγαρχία, δηλαδή τον εξουσιασμό, και επιμένουν ακόμα και σήμερα, δυό αιώνες και βάλε μετά, στο ζήτημα αυτό να κάνουν την πάπια.

    Αν δεν έχεις ξανακούσει την ερμηνεία του τι κάνει και πως καταλήγει ο κοινοβουλευτισμός, να την πω άλλη μια φορά. Ο κοινοβουλευτισμός (στο πολίτευμα, στο κόμμα, στο δήμο, στο σωματείο και στον μοτοσυκλετιστικό όμιλο) δηλαδή η αντιπροσώπευση μακράς θητείας με επανεκλογές των ίδιων προσώπων χωρίς κανένα περιορισμό, δημιουργεί στο τέλος μια ομάδα ανθρώπων που έχει επαγγελματική σχέση με την εξουσία της κάθε συλλογικότητας. Και συμφέρον να παραμείνει στην εξουσία αυτή, αποκλείοντας από την συμμετοχή στην εξουσία την πλειοψηφία των μελών της συλλογικότητας.

    Δηλαδή δημιουργείται μια ομάδα ανθρώπων που νέμεται την εξουσία κατ’ αποκλειστικότητα, ομάδα με κοινά συμφέροντα, που στέκει πάνω και απέναντι από το “πλήρωμα” και το εξουσιάζει. Το “πλήρωμα” το οποίο υποτίθεται πως αντιπροσωπεύει και υπηρετεί (τον λαό, τον κομματικό λαό, τους δημότες, τα μέλη του σωματείου ή του μοτοσυκλετιστικού ομίλου). Ουσιαστικά φτάνει η εξουσιαστική ομάδα αυτή να απομυζά το “πλήρωμα” και να παρασιτεί εις βάρος του “πληρώματος”.

    Και μάλιστα καθώς ουσιαστικά η εξουσιαστική ομάδα αυτή φτάνει από ένα σημείο και μετά να βλέπει το “πλήρωμα” της συλλογικότητας ως μια πρόσοδο, μπορεί και να το ξεπουλήσει στην πρώτη ευκαιρία, για ίδιον όφελος. Ετσι εξάλλου που είναι μια ολιγομελής ολιγαρχική ομάδα, είναι εύκολο να διαφθαρεί από τους επιτήδειους (κεφαλαιούχους, τραπεζίτες, καναλάρχες, αλλοδαπά οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα).

    Θα έχεις παρατηρήσει επίσης πως οι ελεγκτικοί μηχανισμοί στον κοινοβουλευτισμό (πολίτευμα, κόμμα, δήμο, σωματείο, μοτοσυκλετιστικό όμιλο) είτε είναι ελεγχόμενοι πλήρως από την εξουσιαστική ομάδα αυτή, είτε είναι διορισμένοι από την ίδια ομάδα (πχ Αρειος Πάγος, Συμβούλιο της Επικρατείας, Ελεγκτικό Συνέδριο), άρα η εξουσιαστική μας ομάδα δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο.

    Αυτά συντόμως.

    Για το τι έγινε στις πλατείες των αγανακτισμένων έχω γράψει πολλές φορές. Ιδού http://anarmodios.wordpress.com/2011/10/10/1-434/ . Και βασικά πως δημοκρατία χωρίς κατάλογο μελών δεν γίνεται. Το “όποιος περνάει από δω μπορεί και να ψηφίσει στη γενική συνέλευση” μπορεί να είναι καλό ως βασική εκπαίδευση πολίτη (που αμφιβάλλω πολύ), μπορεί να είναι ρομαντικό, αλλά δημοκρατία δεν είναι. Δημοκρατία χωρίς κατάλογο μελών δεν μπορεί να γίνει.

    Κι αν πνίγηκαν σε μια κουταλιά νερό, όπως μάλλον χαιρέκακα λες, δεν πειράζει. Ο πρώτος σπόρος έπεσε. Και οι πλατείες τα πήγαν πολύ καλά, αν θες την γνώμη μου. Υστερα από χιλιάδες χρόνια, δημοσίως για πρώτη φορά, η δημοκρατία ξανακάλεσε τα παιδιά της. Κι εσύ μου λες για κουταλιές.

    Τέλειο σύστημα, ναι, δεν υπάρχει. Η δημοκρατία διακηρύσσει πως είναι και θα παραμείνει πάντα ατελής. Γι’ αυτό και αλλάζει τους θεσμούς, τα όργανα και τους κανονισμούς της ώστε να τους βελτιώσει. Γι’ αυτό πέρα από μια δυο σταθερές, όπως 1) το μόνο εκ της πατέντας προβλεπόμενο σώμα είναι η γενική συνέλευση 2) κλήρωση και όχι εκλογή 3) κοντές θητείες 4) όχι δυο φορές στην ίδια θέση και κάτι τέτοια, δεν υπάρχει δόγμα και μεταφυσική. Ενας είναι ο θεός: η γενική συνέλευση. Κι αυτή αποφασίζει για όλα.

    Και κάτι τελευταίο: Η δημοκρατία είναι μέθοδος αυτοκυβέρνησης-αυτοδιοίκησης. Είναι πολίτευμα. Δεν είναι οικονομικό σύστημα. Η δημοκρατία, εκ πατεντός, δεν έχει οικονομικό δόγμα ή προ-αποφασισμένο οικονομικό σχέδιο να εφαρμόσει, όπως ο φιλελευθερισμός-καπιταλισμός ή ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός. Ούτως ή άλλως στην δημοκρατία οι αποφάσεις παίρνονται, από το σύνολο των πολιτών πάντα, κατά περίπτωση. Για κάθε ζήτημα ξεχωριστά.

    Μακρυγόρησα πάλι ο φλύαρος. Ελπίζω να βρεθεί τουλάχιστον κάνας νέος μερακλής να τα διαβάσει, μήπως τον καλέσει κι αυτόν η δημοκρατία, όπως έκανε και με μένα κάποτε.

    Θραξ Αναρμόδιος

  10. Αναρμόδιε, όρεξη για κουβέντα έχω πάντα, χρόνο δεν έχω . Γι αυτό το μόνο χίτ εντ ραν στο οποίο επιδίδομαι,το ασκώ εδώ.

    Πάντως, δεν απαντησες.
    Λες:
    “…Οσο για τους …”οραματιστές” της κοινοβουλευτικής “δημοκρατίας”, καλύτερα ας μη μιλήσω. Θα παραφερθώ εντελώς..”
    -Ποιοί είναι οι εμπνευστές του κοινοβουλευτισμού και γιατί τους απαξιώνεις;

    -Γιατί κάνεις συνεχώς ένα ιστορικό άλμα από την αρχαία Ελλάδα στο σήμερα; Ηχεί ακρο-δεξιό αυτό.
    Γιατί δεν παρεδέχεσαι οτι , όλες οι επαναστάσεις, τα κινήματα, από το 1200 μέχρι τώρα, (τα ανέφερα, 1789, 1830,1848,1917 κλπ )είναι βήματα προς τη δημοκρατία, που πρέπει να τιμούμε.

    Και γιατί αυτη η απόριψη της αριστερής αγωνιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας;

    Αν δεν φώναζαν στην πλατεία Συντάγματος το σύνθημα “Λαοκρατία” τότε, το ’44, που ο μπαμπάς του Έβερτ, αφού υπηρέτησε τους Γερμανούς, διέταξε τα πολυβόλα του να χτυπήσουν τους Έλληνες στο ψαχνό, δεν θα φώναζε η πλατεία “άμεση δημοκρατία”, σήμερα. Άλλωστε, και τα δύο συνθήματα, πρακτικά ήταν το ίδιο θολά -απλώς σήμαιναν, εντάξει με τη ψευτοδημοκρατία αυτή, τώρα θέλουμε αληθινή δημοκρατία για το λαό.

    -Και αν δεν γινόταν η εξέγερση του Πολυτεχνείου-ή αν δεν είχε πέσει η χούντα- εσύ δεν θα μπορούσες να γράψεις τις ιδέες σου καθόλου.

    Και ρωτάω.
    -Δε θα υπάρχει καμμιά αντιπροσώπευση στο καθεστώς της Άμεσης;
    -Θα απαγορευτούν τα κόμματα και τα σωματεία;

    Το δεύτερο αίτημα είναι ακροδεξιό, όμως, κυρίως, ΔΕΝ γίνεται να εφαρμοστεί. Όπως στη Χούντα, οι οργανώσεις θα βγουν στην παρανομία. Έγινε αυτό που περιγράφω στην πλατεία. Λόγω της απαγόρευσης, ήρθαν τα κόμματα, απλά δε εμφανίστηκαν σαν τέτοια, αλλά δήθεν σαν άτομα, και επηρέασαν τις εξελίξεις.

    Τώρα στην περίπτωση που διωχτήκανε τραπεζάκια με προπαγανδιστικό υλικό, η πλατεία ήταν πιο φασιστική από το αστικό καθεστώς. Και σίγουρα πιο “εξουσιαστική”.

    -Είναι δηλαδή σωστό, κατά τη γνώμη σου, που καταργήθηκε η ελευθεροτυπία, στο Σύνταγμα;

    Νομίζω οτι όλο αυτό το σύστημα της Άμεσης είναι, προς το παρόν, μία ωραία και αγείωτη ουτοπία. Κάποτε ίσως γίνει. Αλλά όχι τώρα και κυρίως όχι με αυτούς τους ανθρώπους. Και σε ρωτάω:

    Γιατί να συθμβεί στην άμεση δημοκρατία τίποτα διαφορετκό από αυτό που γίνεται σε συνέλευση πλουκατοικίας; Η πλειοψηφία θα λουφάρει, πολλοί θα αδιαφορούν και πάλι λίγοι, θα δρουν και τελικά, θα εκμεταλευτούν τους άλλους.

    Ένα οργανωμένο κόμμα-πες το όπως θες, παρέα, μπλογκ, κλπ-, που τα μέλη του να έχουν κοινές αρχές και κοινή ιδεολογία, κοινή οργάνωση και υποχρεώσεις, αποδεικνύεται πιο δυνατό από τον πολτό του αυθόρμητου, που σήμερα είναι ,αύριο δεν είναι.

    • Κόμματα και κάθε άλλου τύπου λόμπι καταστρέφουν τις δημοκρατικές διαδικασίες σε αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις. Η ψήφος πρέπει να είναι ατομική και αποτέλεσμα περισυλλογής, όχι προβατοειδής και αποτέλεσμα συμπόρευσης με την «ομαδάρα».

      Η δική σου είναι η κοινοβουλευτική (δηλαδή ολιγαρχική) αντίληψη περί «δημοκρατίας», η οποία βλέπει το δημοκρατικό διάλογο ως σύγκρουση αντικρουόμενων λόμπι και το κοινοβούλιο ως το φόρουμ όπου επιτελείται αυτή η σύγκρουση, από τους επαγγελματίες «αντιπροσώπους» (δηλαδή τους πολιτικούς ολιγάρχες) της κοινωνίας.

  11. @Σταύρος

    Αντε ρε Σταύρε, ακροδεξιό το ένα, ακροδεξιό το άλλο… Φοβερό. Με το αριστερόμετρο στο χέρι σε φαντάζομαι…

    Και που είδες από μένα “απόρριψη της αριστερής αγωνιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας”; Την κριτική μου για τα κόμματα που δουλεύουν με αντιπροσώπευση την εκλαμβάνεις έτσι; Φαντάσματα και εχθρούς παντού βλέπεις άνθρωπέ μου. Και μου βάζεις λόγια στο στόμα που δεν έχω πει.

    “Θα απαγορευτούν τα κόμματα και τα σωματεία;”

    Εχεις μια νοοτροπία… τι να πω… άμα την πω “καθεστωτική” θα φταίω;

    Κι εμένα μ’ αρέσει η συζήτηση Σταύρε, αλλά αυτή εδώ είναι εντελώς άγονη. Ολόκληρο δοκίμιο (λολ) σου έγραψα κι εσύ παλληκάρι μου “από την πόλη έρχομαι”

    Ψυχραιμία. Δεν είμαι εγώ ο εχθρός.

    Θραξ Αναρμόδιος

  12. άμα την πω “καθεστωτική” θα φταίω;

    Μα αν σκεφτείς λογικά, η άποψή μου ΕΙΝΑΙ καθεστωτική και φυσικά και εξουσιαστική αφου θέλω ο λαός να έχει την εξουσία και απορρίπτω αυτό το καθεστώς που έχουμε γιατί θέλω ένα άλλο.

    Εσύ -και άλλοι- προσπαθείς είσαι υπέρ του να μην υπάρχει καμία εξουσία και κανένα καθεστώς. Ε, αυτό είναι παράλογο.

    Το ερώτημά μου δεν είναι ρητορικό:
    -Σε μία αμεσοδημοκρατική κατάσταση θα επιτρέπονται τα κόμματα;
    -Αν δεν επιτρέπονται, ποια εξουσία θα τα απαγορεύσει.
    -Αν δεν υπάρχει εξουσία που θα τα απαγορεύσει, πως θα διασφαλιστεί η συνέλευση, ότι δε θα υφαρπάξουν την πλειοψηφία;

    Στο Σύνταγμα, είδα ότι διώχνανε αυτούς, που θέλανε να στήσουν τραπεζάκι και να διακινήσουν τις ιδέες τους.
    -Δεν είναι φασισμός να στερείς από ένα τμήμα του πληθυσμού να εκφραστεί συλλογικά, μέσα από ένα κόμμα;
    -Δεν είναι εξουσιαστική μια τέτοια απαγόρευση; Κάθε απαγόρευση;

    Ο Γυψ λέει:

    Κόμματα και κάθε άλλου τύπου λόμπι καταστρέφουν τις δημοκρατικές διαδικασίες σε αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις.

    Αυτή η αναγκαστική ατομοποίηση είναι αντιδημοκρατική .ΕΣΥ το λές αυτό, άλλα “άτομα” θέλουν να οργανώνονται σε παρέες, σωματεία, οργανώσεις, λόμπι και πολιτικά κόμματα. Τι θα κάνεις να το αποτρέψεις αυτό; Δύο επιλογές. Ή χούντα, ή τίποτα. Αν δεν κάνεις τίποτα -σαν αντι-εξουσιαστής που είσαι-, δεν θα το αποτρέψεις.

    Οι οργανωμένες ομάδες συμπήγνυνται για ένα λόγο: Έτσι μόνο μπορούν να έχουν πρακτικά αποτελέσματα.
    Π.χ, στη χούντα του Παπαδόπουλου. Τι θα έλεγες στον κόισμο;
    -ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ,ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΕ ΣΑΝ ΑΤΟΜΑ;

    -Η στην Κατοχή, τι θα πρότεινες;ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΕΑΜ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ;
    Το ότι έπρεπε να λειτουργεί με δημοκρατικές διαδικασίες είναι άλλο. Εννοείται ,ότι έπρεπε. Αλλά η ουσιαστική δημοκρατία είναι και θέμα εσωτερικό του ανθρώπου, άπτεται ακόμα και της ψυχολογίας και δεν ορίζεται με ουκάζια.

    Οι ερωτήσεις μου επαναλαμβάνω,(αυτές που αρχίζουν με -) δεν είναι ρητορικές, χρειάζονται απαντήσεις, Αναρμόδιε, αλλιώς πως να γίνει διάλογος; Έχουμε και τον Πλάτωνα με τη διαλεκτική του, που μας βλέπει από κει πάνω :-)

    • «Αυτή η αναγκαστική ατομοποίηση είναι αντιδημοκρατική .ΕΣΥ το λές αυτό, άλλα “άτομα” θέλουν να οργανώνονται σε παρέες, σωματεία, οργανώσεις, λόμπι και πολιτικά κόμματα……..Οι οργανωμένες ομάδες συμπήγνυνται για ένα λόγο: Έτσι μόνο μπορούν να έχουν πρακτικά αποτελέσματα.Π.χ, στη χούντα του Παπαδόπουλου. Τι θα έλεγες στον κόισμο;-ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ,ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΕ ΣΑΝ ΑΤΟΜΑ;»

      ……………..

      Το ότι «άλλα “άτομα”» θέλουν κομματάκια, λόμπι και κομματίδια, δεν αναιρεί την κατάφωρη αναίρεση της αμεσοδημοκρατικής θέσμισης από τέτοιες προβατοδομές. Και φυσικά δεν το κατέβασα από το μυαλό μου, ούτε είμαι ο πρώτος που το είπε, ούτε διεκδίκησα τέτοιες δάφνες! Το πόσο ύπουλα έχωσες ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ανάμεσα στα λόμπι και τα κόμματα (!), δε νομίζω ότι χρειάζεται να το σχολιάσω: εσύ εκτίθεσαι.

      Η λαϊκή συνέλευση ή η συνέλευση ενός σωματείου είναι μια οργάνωση και μια συλλογικοτητα, όχι απλώς ένα «ανοργάνωτο άθροισμα ατόμων» όπως συκοφαντικά υπονοείς. Δε χρειάζεται ούτε κόμματα ούτε αντικρουόμενα λόμπι στο εσωτερικό της για να λειτουργήσει, μάλλον το αντίθετο. Εσύ βεβαίως στις ρητορείες σου προσπαθείς με το ζόρι σχεδόν να ταυτίσεις τη συνέλευση με κόμματα και λόμπι, για να μας πείσεις για το πόσο «απαραίτητα» δήθεν είναι. Και στην έστω λειψή αμεσοδημοκρατική κλασική Αθήνα, δε θυμάμαι φυσικά να είχανε θεσμισμένα λόμπι ή κομματίδια: ως άτομα ψήφιζαν οι πολίτες.

      Η ίδια η ύπαρξη κομμάτων / λόμπι, έχοντας ως αποτέλεσμα τη συμμετοχή των μελών τους στα κοινά με βάση αδιαφανείς διαδικασίες λήψη αποφάσεων εκτός των αμεσοδημοκρατικών θεσμών, αυτομάτως υποβιβάζει τη λειτουργία των όποιων αμεσοδημοκρατικών λαϊκών και εργατικών συμβουλίων. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι ζήτησε κανείς βίαιη κατάργηση των κομμάτων. Η ίδια η κοινωνία πρέπει να αποφασίσει μόνη της να εγκαταλείψει τέτοιες δομές, ή τουλάχιστον να επικρατήσει κάποιο «δημοκρατικό κόμμα» το οποίο θα προωθεί τη λήψη όλων των αποφάσεων από τις ανοιχτές συνελεύσεις, όπως ήλπιζε και ο Καστοριάδης όταν πραγματευόταν το συγκεκριμένο θέμα.

  13. @Σταύρος

    Σαν και μένα είσαι κι εσύ. “Επίμονο ζώο”. Το εκτιμώ αυτο. Αλλά φίλε μου, επειδή νομίζω πως καταλαβαίνεις τι λεω, υποπτεύομαι πως υποκρίνεσαι πως είσαι περισσότερο βραδύνους κι από μένα, που αποδεδειγμένα έχω τελοσπάντων μια βραδύνοια.

    Αμα θες να με χαρακτηρίσεις αντιεξουσιαστή, δεν θα το αρνηθώ, αν και δεν μου αρέσουν έτσι κι αλλιώς οι χαρακτηρισμοί, αλλά πρέπει να καταλάβεις το πως είμαι “αντιεξουσιαστής”. Διότι δεν αρνούμαι την εξουσία γενικώς. Αρνούμαι εκείνη την εξουσία στην οποία δεν συμμετέχουμε όλοι. Διότι τότε η εξουσία γίνεται …εξουσιαστική, αυτόνομη από το σύνολο, με δικά της συμφέροντα, κλπ κλπ, και γι’ αυτό επικίνδυνη για το σύνολο.

    Διότι δεν αρνούμαι την ανάγκη ύπαρξης της εξουσίας. Πάντα θα έχουμε ανάγκη σε ένα σύνολο να υπάρχουν κάποια όργανα, σώματα, όπως-θες-πες-τα, που θα έχουν κάποια υπηρεσία να κάνουν ή κάποια διένεξη να επιλύσουν ή οτι άλλο. Διότι πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει;

    -Σε μία αμεσοδημοκρατική κατάσταση θα επιτρέπονται τα κόμματα;
    -Αν δεν επιτρέπονται, ποια εξουσία θα τα απαγορεύσει.
    -Αν δεν υπάρχει εξουσία που θα τα απαγορεύσει, πως θα διασφαλιστεί η συνέλευση, ότι δε θα υφαρπάξουν την πλειοψηφία;

    Τα κόμματα δεν μπορεί και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ κανείς να τα απογορέψει. Μόνο ο φασισμός απαγορεύει ενώσεις προσώπων, ομοϊδεατών και άλλες. Οχι η δημοκρατία. Κόμματα και παρατάξεις, ως ομάδες ομοϊδεατών πολιτών, υπήρχαν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας.

    Αλλού είναι το ζήτημα. Και δεν ξέρω, κάνεις οτι δεν το καταλαβαίνεις ή πράγματι δεν το καταλαβαίνεις;

    Το πρόβλημα δεν είναι λοιπόν η ύπαρξη ή μη των κομμάτων. Το πρόβλημα είναι οτι ο κοινοβουλευτισμός επιτρέπει κανονιστικά, δηλαδή ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ, στα κόμματα, δηλαδή σε μια μικρή ομάδα επαγγελματικών στελεχών του κάθε κόμματος, να γίνονται 1) κυβερνήτες μας και 2) νομοθέτες μας. Πάντα οι ίδιοι. Οι ίδιοι και οι ίδιοι. Χωρίς περιορισμό επανεκλογής-επανατοποθέτησης στο χ, ή ψ αξίωμα. Και μάλιστα με παρατεταμένη θητεία. Μακράς θητείας. Κι ακόμα χειρότερα, τα επαγγελματικά αυτά στελέχη, ως κυβερνήτες πια, ΔΙΟΡΙΖΟΥΝ και την κορυφή της δικαιοσύνης.

    Αυτό είναι το πρόβλημα. Αν εσύ δεν το βλέπεις ως πρόβλημα τότε είσαι αντίπαλός μου πολιτικός. Μεγάλος και “θανάσιμος”. Διότι είσαι βέρος ολιγαρχικός.

    Στο Σύνταγμα, είδα ότι διώχνανε αυτούς, που θέλανε να στήσουν τραπεζάκι και να διακινήσουν τις ιδέες τους.
    -Δεν είναι φασισμός να στερείς από ένα τμήμα του πληθυσμού να εκφραστεί συλλογικά, μέσα από ένα κόμμα;
    -Δεν είναι εξουσιαστική μια τέτοια απαγόρευση; Κάθε απαγόρευση;

    Η γνώμη μου είναι πως όχι. Το αντίθετο μάλιστα. Είναι βαθειά υποκριτική η στάση εκείνων των ολιγαρχικών κομμάτων και οργανώσεων, αριστερών και ξε-αριστερών, να θέλουν πρόσβαση στο μικρό σύνολο ανθρώπων που πήγαινε να δημιουργηθεί στην πλατεία, ΑΡΝΟΥΜΕΝΟ ΤΙΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ που αυτά τα κόμματα και οι οργανώσεις πρεσβεύουν. Δεν απαγόρεψε κανείς στα κόμματα και στις οργανώσεις αυτές να διακινούν γενικώς τις ιδέες τους. Αλλά όχι να τις διακινήσουν και μέσα στο δικό μας …”κόμμα”. Είναι αγένεια να το κάνουν πρώτα από όλα. Τι φασισμούς και εξουσιασμούς και ανοησίες μου λες;

    Και γίνεται ακόμα χειρότερο. Ορισμένες από αυτές τις κομματικές ομάδες, στον Λ. Πύργο τουλάχιστον, ήρθαν τελικά στην συνέλευση καλυμμένοι. Κρύβοντας ουσιαστικά την ιδιότητά τους την πολιτική. Και ανέβαζαν ομιλητές που έκαμναν προτάσεις στη συνέλευση, κι από κάτω οι διμοιρίες τους τις ψήφιζαν μονοκουκηδόν. Οι ολιγάρχες οι ξεδιάντροποι. Και το είδα αυτό με τα μάτια μου. Αυτή την ανηθικότητα και την έλλειψη λεβεντιάς.

    Κι αυτό που με έθλιψε περισσότερο από όλα είναι πως εκείνες οι “διμοιρίες” που ψήφιζαν μονοκουκηδόν ήταν νέα παιδιά. Παλληκάρια και κορίτσια. Που κάποιοι έξυπνοι για δικά τους συμφέροντα τα έχουν υποτελή πνευματικά και πολιτικά. Και μάλλον και συναισθηματικά. Εχοντάς τα, αυτά τα νέα παιδιά, να μαθητεύουν καθημερινά, καθημερινά Σταύρε σύντροφε πατριώτη μου, στην ιεράρχηση, στον εξουσιασμό και στην ολιγαρχία. Και τους είδα τους σκύλους. Κάτι σαν και μένα με άσπρα μαλλιά ήτανε και φέρναν βόλτες ολοτρόγυρα το “μαντρί” τους. Με ύφος 10 καρδιναλίων. Οι καθοδηγητάδες της ολιγαρχίας και του κομματικού εξουσιασμού. Και που όλα αυτά; Στην πλατεία που έψαχνε δρόμο προς την “Πραγματική Δημοκρατία Τώρα!” μακριά από τα ολιγαρχικά τους κόλπα. Εκείνα τα κόλπα τους που κάνουν για να διατηρούνται δεκαετίες, ναι δεκαετίες, οι ίδιοι και οι ίδιοι στην ηγεσία των “οργανώσεών” τους. Δημοκρατικά πάντα.

    Αυτά.

    Και μη μου βάζεις ερωτήματα. Φτάνει. Σε βαρέθηκα ρε συ Σταύρε. Ενας ολιγαρχικός είσαι. Δεν θα με κάνεις κι απολογούμενο είτε επειδή δεν καταλαβαίνεις είτε επειδή κάνεις οτι δεν καταλαβαίνεις που είναι και το πιθανώτερο.

    Θραξ Αναρμόδιος

  14. Αναρμόδιε,
    Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ιδιαίτερα έξυπνο, αλλά ευτυχώς για μας, η λογική στον άνθρωπο είναι έμφυτη, κι αν τη χρησιμοποιείς δε χρειάζεται να είσαι “εσύ” έξυπνος, θα κάνει τη δουλειά εκείνη. Και αυτό που βλέπεις σαν υποκρισία μου, ότι δηλαδή κάνω το χαζό, στην πραγματικότητα είναι η διαλεκτική και η μαιευτική μέθοδος, του Σωκράτη :-)

    Δε θα σε ρωτήσω τίποτα, αν δε θέλεις να απαντήσεις. Απλά λέω οτι μέχρι στιγμής σου εκμαίευσα κάτι σημαντικό. Ότι βρίσκεσαι σε λογική αντίφαση, όταν λες από τη μιά :

    “…Τα κόμματα η άμεση δημοκρατία, δεν μπορεί και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ κανείς να τα απογορέψει..”
    και από την άλλη:

    “Αλλά όχι να τις διακινήσουν και μέσα στο δικό μας …”κόμμα”.(εννοώντας την Πλατεία)”.

    Άρα τους διώχνουμε(λέω εγώ) Αντίφαση.

    Αν η συνέλευση είχε καταστατικό-και κάθε οργανωμένος χώρος πρέπει να έχει καταστατικό και προϋποθέσεις εγγραφής και κατάλογο μελών που έχουν δικαίωμα ψήφου- αν ,λοιπόν είχε,Θα έπρεπε να γράφει:

    1. Ή :Απαγορεύεται η είσοδος σε άτομα που ανήκουν σε κόμμα ή
    2. Η: Η είσοδος είναι ελεύθερη σε όλους .

    Στην πρώτη περίπτωση θα έβγαινε το συμπέρασμα, ότι η δομή αυτή είναι όντως κόμμα, που συμμετέχουν μόνο άτομα με τη συγκεκριμένη ιδεολογία.(και εντάξει έχει ένα τρόπο λειτουργίας Χ). Έτσι όμως, δεν έχεις το δικαίωμα να λες ότι είσαι Συνέλευση του Συντάγματος ή του Πύργου κλπ. Θα λές οτι είσαι ΜΙΑ συνέλευση , π.χ. των Αμεσοδημοκρατών του Συντάγματος και δίπλα θα υπάρχει μια Αριστερή Συνέλευση του Συντάγματος και επάνω μια Εθνική Συνέλευση κλπ,

    Αλλιώς, αν δηλαδή πείτε ότι είστε η αυθεντική έκφραση του κινήματος του συντάγματος,και δε θέλετε κόμματα, με ένα τσάκ, μετετρέπεστε σε κνίτες, όπως εκείνοι που ήρθαν να καταλάβουν την πλατεία. Και σε χούντα, που στο συγκεκριμένο πεδίο της εξουσίας σας, απαγορεύετε τα κόμματα.

    Στη δεύτερη περίπτωση, αν όλοι επιτρέπονται, αυτό που έκαναν οι οργανωμένοι δεν μπορεί να αποτραπεί. Και κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει. Αυτό που έγινε ήταν, οτι οι παρατάξεις βγήκαν στην παρανομία και μίλησαν σαν άτομα.Θα έπρεπε να επιτρέπεται να γίνει ανοιχτά. Για να ξέρουν και οι άσχετοι τι είναι αυτός που μιλάει.

    ____________

    Γύπα, στην αρχαία Αθήνα, πάντα υπήρχαν τα κόμματα, όχι όπως σε μας,αλλά με την έννοια της παράταξης, ή καλύτερα του λόμπυ. Ο Αριστείδης, αρχηγός του κόμματος των αριστοκρατών κλπ.

    Και είχανε τους ρήτορες. Ο σπουδαγμένος ρήτορας είχε μεγάλο αβαντάζ απέναντι στον αγρότη ή τον τετχνίτη που κατέβαινε να ψηφίσει και ξαναγύρναγε στις δουλειές του. Είχε την “διαλεκτική των τεχνικών της εξουσίας” που λέει κι ο Νιόνιος στους Αχαρνής.

    Το είδαμε και στις πλατείες. (Ουδεν κενόν υπό τον ήλιον) . Άμα μίλαγε κακός ρήτορας του κάνανε ντισλάικ, άμα τα ίδια πράματα τα έλεγε ένας άλλος, που είχε το χάρισμα, Ώωωω,κωφά παλαμάκια, συνέπαιρνε τα πλήθη.
    Συρφετός και όχλος μπορεί να γίνουν οι άνθρωποι και εντός των οργανώσεων και ως “άτομα”.

    Άσε που όταν κάποιος αρνείται την ελευθερία του λόγου σε κάποιον άλλον επειδή ανήκει σε παράταξη ή κόμμα, αρνείται και την προσωπικότητα του άλλου, αφού αυτή του η ιδιότητα είναι -μέχρι να αλλάξει οπτική- αναπόσπαστο τμήμα της προσωπικότητάς του.Φυσικά κάτι τέτοιο δεν ισχύει ΜΕΣΑ σε ένα κόμμα.

    Συμπέρασμα, από τα λόγια του Αναρμόδιου: Φτιάξτε κόμμα. Ή συλλογικότητα. Ή λόμπυ. Ή παρέα.
    Αλλά να λέτε οτι αντιπροσωπεύετε ΜΟΝΟ τους ομοιδεάτες και όσους συμμετέχουν σ’ αυτό. Όπως τα άλλα κόμματα, οργανώσεις κλπ, αντιπροσωπεύουν ( αν δεν είναι προσωποπαγή) την ιδεολογία τους.

    Και στην πραγματικότητα έτσι είναι. Και οι αντικομματικοί-αμεσοδημοκράτες έχουν τους ηγέτες τους, τους θεωρητικούς τους-καλή ώρα, Αρμόδιε- τους ινστρούχτορες, ακόμα και τα σύμβολα -τα ντισλάικ κλπ και φυσικά και τα πρόβατα. Γιατί πρόβατο δε γενιέσαι, γίνεσαι.

    • Σταύρο, δε θέλει πολύ σκέψη: το κόμμα και το λόμπι μετατρέπει τα μέλη του σε πρόβατα που ψηφίζουν το ίδιο πράγμα χωρίς να το πολυσκεφτούν, επειδή έτσι είπε η «ομαδάρα». Αφαιρεί τον ορθολογικό πυρήνα από τη δημοκρατική θέσμιση και την υπονομεύει, δημιουργώντας παρασκηνιακα και αδιαφανή κέντρα λήψης αποφάσεων, πέρα από το βασικό συλλογικό όργανο των πολιτών όπου λαμβάνει χώρα η πολιτική ζύμωση, δηλαδή τη λαϊκή συνέλευση.

      Τα παραδείγματα περί θερινών Πλατειών και Αγανακτισμένων μάλλον άσχετα είναι, διότι άμεση δημοκρατία στο εσωτερικό του κράτους και του καπιταλισμού προφανώς δεν γίνεται. Η άμεση δημοκρατία δεν είναι απλώς μία διαδικασία λήψης αποφάσεων που μπορούμε αποσπασματικά να την εφαρμόσουμε οπουδήποτε, αλλά ένα ολοκληρωμένο σύνολο κοινωνικών θεσμών που δεν δύναται να συνυπάρχει με κοινοβούλια και ολιγαρχίες — ή το ένα θα επιζήσει ή το άλλο, αφού δεν μπορούν να λαμβάνουν και τα δύο πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις ταυτόχρονα.

      Το ότι είχανε ρήτορες στην κλασική Αθήνα επίσης μάλλον άσχετο είναι: «ρήτορας» δεν σημαίνει «κόμμα», ούτε ο ρήτορας αποφασίζει για λογαριασμό των οπαδών του. Και φυσικά, σε μια αμεσοδημοκρατική κοινωνία, ο καθένας μπορεί να λάβει το λόγο και να μετατραπεί σε ρήτορα. Αυτή ήταν και μία βασική διαφορά της ολιγαρχικής ρωμαϊκής res publica από την ελληνική δημοκρατία.

      Αυτά που λες είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε και αστείες ρητορείες (όπως τότε που εμμέσως ταύτισες ρητορικά τα σωματεία με τα κόμματα!!)

  15. Σταύρε πατριώτη μου πιστεύεις στην αντιπροσώπευση μακράς θητείας χωρίς φραγμό στις επανεκλογές, ναι ή όχι;

    Θραξ Αναρμόδιος

    ΥΓ. Για να μην το πολυ-λιβανίζουμε.

  16. Σταύρε πατριώτη μου πιστεύεις στην αντιπροσώπευση μακράς θητείας χωρίς φραγμό στις επανεκλογές, ναι ή όχι;

    Τι αυτό μόνο είναι η άμεση δημοκρατία;

    Τότε ο Αμερικανός πρόεδρος είναι αμεσοδημοκράτης που δεν μπορεί να ψηφιστεί δεύτερη θεατρική σαιζόν.

    Θα μπορούσε να μπει φραγμός στις επανεκλογές, γιατί όχι. Αλλά πάλι θα μιλάγαμε για αντιπροσωπευτική δημοκρατία.

    Εγώ πιστεύω σε όλα που λέτε οι αμεσοδημοκράτες δεξιοί και αριστεροί και απολίτικοι και αναρχικοί συν αυτά που λέει ο Ιησούς Χριστός .
    Το θέμα είναι πως φτάνουμε εκεί.
    Εκεί θα φτάσουμε κάποτε μόνο με πολιτικό αγώνα, που είναι ο πόλεμος με άλλα μέσα. Και όπως ξανάπα πριν, ο πόλεμος έχει τους νόμους του. Δεν διεξάγεται με ευχέλαια και όνειρα.

    Και με τη λογική. Που από τις προηγούμενες αντιφάσεις , φαίνεται, ότι δεν πολυ-συχνάζει εδώ.

    • @Σταύρος

      Σύντροφε σκας και γάϊδαρο εσύ.

      Τι αυτό μόνο είναι η άμεση δημοκρατία;

      Δεν σου τα ‘γραψα πιο πάνω. Πως γίνονται κυβερνήτες και νομοθέτες μας ένα σύνολο επαγγελματικών στελεχών ενός κόμματος, δηλαδή οι ίδιοι και οι ίδιοι, και αυτοί οι ίδιοι και οι ίδιοι κυβερνούν και νομοθετούν για χρόνια και χρόνια, και ΔΙΟΡΙΖΟΥΝ και την δικαιοσύνη; Δεν σου τα ‘γραψα;

      Αλλα πες μου, αυτό σε ρώτησα εγώ; Αυτό σε ρώτησα; Γιατι δεν απαντάς σε αυτό που σε ρώτησα ρε συ σύντροφε πατριώτη και μετά λες εμένα οτι δεν σου απαντάω;

      Αλλο σε ρώτησα εγώ όμως. Κι άλλο μου απαντάς εσύ. Και απαντάς και με ερώτηση μάλιστα.

      Και μετά μου λες και για την απουσία λογικής “εδώ μέσα”.

      Πλάκα μΕ κάνεις;

      Θραξ Αναρμόδιος

      ΥΓ. Αν πραγματικά σε ενδιαφέρει τι είναι δημοκρατία (άμεση και ξε-άμεση), που μάλλον ΔΕΝ σε ενδιαφέρει καθόλου, πήγαινε στο ιστολόγιό μου. Απάνω απάνω έχω δυο αναρτήσεις σχετικά με το ζήτημα. Κι άμα δεν σε καλύψουνε κάνε και κλικ στο μενού “Τι να διαβάσω πρώτα”. Οταν τελειώσεις πες μου να σου βάλω διαγώνισμα.

      Εδώ: http://anarmodios.wordpress.com/ και εδώ http://anarmodios.wordpress.com/read-me-first/

  17. Γυπα
    λες: δε θέλει πολύ σκέψη: το κόμμα και το λόμπι μετατρέπει τα μέλη του σε πρόβατα που ψηφίζουν το ίδιο πράγμα χωρίς να το πολυσκεφτούν, επειδή έτσι είπε η «ομαδάρα»

    Αυτό μπορεί να γίνεται μέσα σε ένα κόμμα και μπορεί και να μη γίνεται.Το ίδιο και σε μια συνέλευση. Αν είναι πρόβατα θα είναι πρόβατο και στη Συνέλευση. Δεν είδαμε και στο Σύνταγμα πέρα από τους οργανωμένους και πολλούς άλλους που ήρθαν με φιξαρισμένες ιδέες στο μυαλό τους, ψηφίσανε σα πρόβατα και φύγαν με τις ίδιιες ιδέες, χωρίς ο “διάλογος” να τους αλλάξει το μυαλό σε τίποτα;

    Το μεγαλύτερο ερώτημα όμως είναι:
    Πως θα διασφαλίσεις οτι ένας χώρος, σωματείο, πλατεία κλπ, δεν θα έχει οργανωμένους;
    Αυτό δεν απαντήθηκε.
    Μάλλον, ο Αναρμόδιος απάντησε με δυό τρόπους, αντιφατικούς:
    Ο ένας:
    -Δε θα απαγορέψεις .Άρα θα έρθουν οι οργανωμένοι ακόμα και ¨μεταμφιεσμένοι σε “άτομα” και
    Ο άλλος:
    -Θα επιβάλλεις χούντα και θα απαγορέψεις την έκφραση των οργανωμένων, τις κόκκινες σημαίες κλπ.
    Πραγματικά, δεν υπάρχει τρίτη περίπτωση .(μόνο η έκφραση ευχής, αλλά αυτή δεν πιάνει …πάντα:-) )

    Διαλέξτε, λοιπόν.

    • @Σταύρος

      Συζητώντας μαζί σου κατανοεί κανείς ή τέλος πάντων φτάνει σε μια ερμηνεία του φαινομενου: γιατί η αριστερά στη χώρα μας είναι σ’ αυτό το μαύρο χάλι.

      Που βρήκες και αντιφάσεις!

      Θραξ Αναρμόδιος

    • Επαναλαμβάνεσαι, οπότε θα επαναληφθώ κι εγώ:

      Η ίδια η ύπαρξη κομμάτων / λόμπι, έχοντας ως αποτέλεσμα τη συμμετοχή των μελών τους στα κοινά με βάση αδιαφανείς διαδικασίες λήψη αποφάσεων εκτός των αμεσοδημοκρατικών θεσμών, αυτομάτως υποβιβάζει τη λειτουργία των όποιων αμεσοδημοκρατικών λαϊκών και εργατικών συμβουλίων. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι ζήτησε κανείς βίαιη κατάργηση των κομμάτων. Η ίδια η κοινωνία πρέπει να αποφασίσει μόνη της να εγκαταλείψει τέτοιες δομές, ή τουλάχιστον να επικρατήσει κάποιο «δημοκρατικό κόμμα» το οποίο θα προωθεί τη λήψη όλων των αποφάσεων από τις ανοιχτές συνελεύσεις, όπως ήλπιζε και ο Καστοριάδης όταν πραγματευόταν το συγκεκριμένο θέμα.

      Τα παραδείγματα περί θερινών Πλατειών και Αγανακτισμένων μάλλον άσχετα είναι, διότι άμεση δημοκρατία στο εσωτερικό του κράτους και του καπιταλισμού προφανώς δεν γίνεται. Η άμεση δημοκρατία δεν είναι απλώς μία διαδικασία λήψης αποφάσεων που μπορούμε αποσπασματικά να την εφαρμόσουμε οπουδήποτε, αλλά ένα ολοκληρωμένο σύνολο κοινωνικών θεσμών που δεν δύναται να συνυπάρχει με κοινοβούλια και ολιγαρχίες — ή το ένα θα επιζήσει ή το άλλο, αφού δεν μπορούν να λαμβάνουν και τα δύο πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις ταυτόχρονα.

  18. Επαναλαμβάνομαι;
    Για να το κάνουμε πιο Σωκρατικό, λέω αυτό που είπε ο Σωκράτης στον Ιππία όταν εκείνος τον κατηγόρησε οτι λέει τα ίδια λόγια: Κάτι χειρότερο, λέω τα ίδια για τα ίδια πράγματα. Δηλαδή για τις ίδιες μαλακίες, που αυτές επαναλαμβάνονται.

    Αναρμόδιε,
    δεν αντιπροσωπεύω την αριστερά. Μακάρι η αριστερά να είχε τη δική μου συνέπεια ,όπως φαίνεται σ’ αυτόν τον κάπως-με-το-ζόρι διάλογο, όπου εγώ βάζω λογικές φράσεις και συ μου απαντάς από συναισθηματικά και παράλογα ως απαξιωτικά .

    Φυσικά αντιφάσκεις.

    Στη πρώτη περίπτωση ισχυρίζεσαι οτι στην πολιτική σου σκέψη-και στην ιδεατή μελλοντική κοινωνία δεν απαγορεύεις τα κόμματα και στη δεύτερη λες ότι στην Πλατεία απαγορεύονται.

    Είπες:

    “Δεν απαγόρεψε κανείς στα κόμματα και στις οργανώσεις αυτές να διακινούν γενικώς τις ιδέες τους. Αλλά όχι να τις διακινήσουν και μέσα στο δικό μας …”κόμμα”.

    Αποκαλείς την Πλατεία και τη συνέλευση “κόμμα”. Μα δεν είναι τσιφλίκι κανενός,Εσύ το λες.Με ποια εξουσία ορίζεις ποιοι και πως θα συμμετέχουν στην Συνέλευση;
    Φτιάσε ένα κόμμα και εκεί μέσα και απαγόρεψε ότι θες. Αλλιώς είναι χούντα.

    Εκτός αν δεν κατάλαβα. Και το ρηθέν :”Αλλά όχι να τις διακινήσουν και μέσα στο δικό μας ”κόμμα” δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να απαγορευτούν στην πλατεία τα κόμματα και τα τραπεζάκια, αλλά απλώς είναι μια ευχή.
    Άρα:
    1ο. ήταν λάθος που απαγορεύτηκαν.
    2ο.το ζήτημα δεν το λύνεις απαγορεύοντας, ούτε επιτρέποντας.Το λύνεις με μία ευχή: ¨δεν είναι ευγενικό, δεν είναι ντόμπρο κλπ. Αν είναι έτσι, ουουουο, ζήτω που καήκαμε. Άρχιζε να φέρνεις στο φιλότιμο τους χρυσαυγίτες πρώτα.Μετά όσους ψηφίζουν Σαμαρά, μετά Ντόρα, και φτάσε και στους Τροτσκιστές και πες τους να απαρνηθούν τον εαυτό τους.Και γιατί; Για να ασπαστούν απλώς άλλη μιά ιδεολογία, τη δική σου; Θα περιμένεις πολύ.

    Ε,πάντως, από τις τρεις λογικά αλληλο-αποκλειόμενες περιπτώσεις, πες μου (γιατί είμαι βλάκας) ποια διαλέγεις, για να λύσεις το ζήτημα κόμματα ή όχι κόμματα στην πλατεία:

    -Απαγόρευση και χούντα και κατάληψη της Πλατείας αλλά κνε;;
    -Ελευθερία συναθροίζεσθαι και ελεύθερα κομματικά τραπεζάκια;
    -Ευχολόγιο;
    -Άλλο;

    Μη μου δώσεις λινκ, το γνωρίζω το μπλογκ σου. Και μη μου πετάξεις στο κεφάλι κανένα βιβλίο όπως άλλοι, π.χ τον Μαξ Βέμπερ για το επάγγελμα του Πολιτικού, που δήθεν είναι κατά των κομμάτων (!!!) ( παντελώς άστοχο.)

    • «Κάτι χειρότερο, λέω τα ίδια για τα ίδια πράγματα. Δηλαδή για τις ίδιες μαλακίες, που αυτές επαναλαμβάνονται.»

      …………
      Οι «μαλακίες» είναι αυτά τα προφανή που ανέφερα πριν και στα οποία το μόνο που βρήκες να “ανταπαντήσεις” ήταν «μα πρόβατα μπορούν να υπάρξουν και χωρίς κόμματα» (το οποίος φυσικά κανείς δεν αμφισβήτησε, αφού ΠΡΟΦΑΝΩΣ η δημοκρατία απαιτεί δημοκράτες πολίτες);

      Και μην αρχίσεις τώρα να μου λες τι σου είπε ο Αναρμόδιος ή ο ΧΥ, και ότι ανταπαντάς στα δικά τους, διότι αναφερόμενος σε δικό μου σχόλιο είπες μόλις τώρα «για μαλακίες που επαναλαμβάνονται».

      Και ναι: δεν ζήτησε κανείς βίαιη κατάργηση των κομμάτων. Η ίδια η κοινωνία πρέπει να αποφασίσει μόνη της να εγκαταλείψει τέτοιες δομές. Και το ότι στις Πλατείες ο κόσμος έδειξε κατά κύριο λόγο απέχθεια προς τέτοιες δομές αρθρώνοντας ταυτόχρονα αυθεντικά δημοκρατικά αιτήματα, έστω και λειψά, είναι θετικό σημάδι εξέλιξης, ακόμα και αν ζούμε ακόμα σε αστικό κοινοβουλευτισμό και καπιταλισμό.

    • @Σταύρος: “Αποκαλείς την Πλατεία και τη συνέλευση “κόμμα”. Μα δεν είναι τσιφλίκι κανενός,Εσύ το λες.Με ποια εξουσία ορίζεις ποιοι και πως θα συμμετέχουν στην Συνέλευση;
      Φτιάσε ένα κόμμα και εκεί μέσα και απαγόρεψε ότι θες. Αλλιώς είναι χούντα. ”

      Ρε κόλλημα με τα κόμματα… Βαρέθηκα. Τα εξήγησα ήδη. Αν είναι για να περάσει η ώρα, ας πούμε κάτι άλλο…

      Λινκ, παραπομπές και ιδίως προτάσεις για βιβλία, δίνω σπανίως και μόνο όταν νομίζω πως έτσι πραγματικά θα βοηθήσω την συζήτηση. (Και εδώ δεν θέλω να βοηθήσω την συζήτηση. Την κήρυξα ήδη άγονη :-) . Φτάνει τόσο που συζητήσαμε το θέμα… εγώ αποχωρώ…)

      Εξάλλου τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ ήταν τα Αστερίξ, και μετά τα Λούκυ Λουκ (Μπλεκ, Ζαγκόρ, Κάπτεν Μίκυ κλπ). Α, ναι και τα κόμιξ των Ακοκαλίδη-Αποστολίδη με τις κωμωδίες του Αριστοφάνη (έχει κανείς κάνα λίνκ να μου δώσει;). Γενικώς προτιμώ τα κόμιξ. (Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο υπάρχει και σε κόμιξ, ενδιαφέρον μάλιστα. Κόμιξ είναι και το Το κεφάλαιο του Μαρξ για αρχάριους, όπως εγώ)

      Αν προτιμάς πάντως ένα καλό βιβλίο πρόζας δες τα: De profundis, Το μηδέν και το άπειρο, την Πάπισσα Ιωάννα, το Επιστημονικός και ουτοπιστικός σοσιαλισμός (το Σοσιαλιστικός ρεαλισμός του Οφτσαρένκο δέον να αποφεύγεται, βαρύ και δύσπεπτο) το Η στρατιωτικη ζωή εν ελλάδι (επικουρικά την Αλεξιάδα της Αννας …Νταλάρα και την Απόκρυφη ιστορία -του Προκόπιου-), το Η κοινωνική σημασία της ελληνικής επαναστάσεως του 1821 (καλό, πολύ καλό, και στη συνέχεια ως αναψυκτικό Το 21 και η αλήθεια) και το Εγχειρίδιο του αντάρτη πόλεων (του Μαριγκέλα), οπωσδήποτε όμως. Ρεμάλια ήρωες και Σταυροφορίες is a must, plus Ελληνική μυθολογία για τα καλοκαιρινά απογεύματα. Συν όλα του Πετρόπουλου εννοείται. Α, ναι, και τα βίπερ του Πλούταρχου (από την Χαιρώνεια), μην αφήσουμε και παραπονεμένους τους μοναρχικούς-ολιγαρχικούς ανεξαρτήτως πολιτεύματος και οικονομικών απόψεων…

      Τι σκέφτεται κάποιος οτι κάνει κάποιος άλλος ο οποίος δημοσίως κάνει προτάσεις και παραθέσεις βιβλίων, ε;

      Ε, ακριβώς αυτό έλεγα στην αρχή…

      Θραξ Αναρμόδιος

      ΥΓ. Χαιρετίσματα στον Ιππία

  19. Ωραία. Άν όπως λες δεν θα υπάρχει απαγόρευση, τότε ξέχνα τη την Άμεση. Επειδή δεν έχεις δικαίωμα να ιδιοποιείσαι μια πλατεία ή ένα κίνημα, είναι ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ να έρθουν Ακίτες ή συριζαίοι ή τροτσκιστές και να λένε οτι είναι άτομα. Και εγώ σου λέω, γιατί όχι; Όπως εσύ είσαι αυτής της ιδεολογίας, εκείνοι είναι μιας άλλης. Πως θα υπάρξει διάλογος;

    Επίσης, για να είσαι συνεπής με τον εαυτό σου (“δεν ζήτησε κανείς βίαιη κατάργηση των κομμάτων”) πρέπει να παραδεχτείς ότι η απαγόρευση των τραπεζακιών και των σημαιών κόκκινων ή κομματικών (γιατί περί απαγορεύσεως επρόκειτο) ήταν λάθος.

    “Και το ότι στις Πλατείες ο κόσμος έδειξε κατά κύριο λόγο απέχθεια προς τέτοιες δομές…”

    Αποκαλώντας τη δυσφορία των απολίτικων, την αντίδραση των δεξιών και μαζί τη μανία του όχλου : “απέχθεια σε τέτοιες δομές” δεν ξεκαθαρίζεις πολιτικά τίποτα.. Δηλαδή τα φασισταριά της Πάνω Πλατείας του Συντάγματος, τότε που είδαν μια κόκκινη σημαία και μανιάσανε (τις πρώτες μέρες) αυτό θα το πεις “απέχθεια για τέτοιες δομές’”; Έτσι, δουλεύεις για το νέο Γεώργιο Παπαδόπουλο.

    • Τα παραδείγματα περί θερινών Πλατειών και Αγανακτισμένων μάλλον άσχετα είναι, διότι άμεση δημοκρατία στο εσωτερικό του κράτους και του καπιταλισμού προφανώς δεν γίνεται. Η άμεση δημοκρατία δεν είναι απλώς μία διαδικασία λήψης αποφάσεων που μπορούμε αποσπασματικά να την εφαρμόσουμε οπουδήποτε, αλλά ένα ολοκληρωμένο σύνολο κοινωνικών θεσμών. Εσύ, για να προπαγανδίσεις κόμματα και κοινοβούλια, προσπαθείς ρητορικά να ταυτίσεις την άμεση δημοκρατία με απλές διαδικασίες στο παρόν.

      Στο Σύνταγμα δεν υλοποιήθηκε ως εκ θαύματος… άμεση δημοκρατία. Υπήρξε απλώς μία διαδικασία με (λειψά) αμεσοδημοκρατικά χαρακτηριστικά. Στην πλήρη άμεση δημοκρατία δεν υπάρχουν «ΑΚίτες», «τροτσκιστές» και «συριζαίοι». Υπάρχουν ισότιμοι πολίτες, σε μια κοινωνία με συλλογικό έλεγχο της οικονομίας και της πολιτικής από διάσπαρτα λαϊκά συμβούλια. Δεν υπάρχει καν ανάγκη για κόμματα, λόμπι και «αριστερές» συλλογικότητες. Εσύ συγχέεις την άμεση δημοκρατία, η οποία απαιτεί ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό για να επιτευχθεί, με… τους «Αγανακτισμένους» του σήμερα.

      Προσποιούμενος πως το αμεσοδημοκρατικό προφίλ των πλατειών δημιουργήθηκε αποκλειστικά από ένα συνονθύλευμα από «φασισταριά, απολίτικους και δεξιούς» (ναι, υπήρχαν ΚΑΙ τέτοιοι, αλλά το ότι όσοι απεχθάνονται τις κομματικές δομές είναι αναγκαστικά τέτοιοι, απλως το κατεβάζεις από το μυαλό σου!), εσύ μόνο εκτίθεσαι. Με μισές αλήθειες και διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας, αντί για κατάφωρα ψεύδη (που, τουλάχιστον αυτά, προσπαθείς να τα αποφύγεις), δεν μπορείς να κρύψεις την εμμονή σου με τις κοινοβουλευτικές, ολιγαρχικές δομές του παρελθόντος, που στο παρόν έχουν ήδη σαπίσει κι ας μην το πήρες χαμπάρι… Ούτε με τη φτηνή και καθόλου πιστευτή δικαιολογία του «ναι, κάποτε πρέπει να γίνουν όπως τα λέτε τα πράγματα, αλλά το θέμα είναι τι κάνουμε ΤΩΡΑ για να φτάσουμε ΚΑΠΟΤΕ εκεί» δε σώζεσαι.

      Ούτε η εμμονή σου με τους «νεοναζί» και τους «φασίστες» δεν νομίζω να πείθει κανέναν. Πέρασαν οι εποχές του «ψηφίστε ΠΑΣΟΚ για να μη βγει η Δεξιά». Οι απανωτές αναφορές σου στους φασίστες έχουν καταντήσει γραφικές, ιδιες και απαράλλακτες με τις ρητορείες των κεντρώων και των φιλελεύθερων που στηλιτεύουν μέρα νύχτα τους «χριστιανούς», τους «συντηρητικούς» και τις «θεοκρατίες», για να πείσουν τους αφελείς για το πόσο «προοδευτικοί» είναι, κατ’ αντιδιαστολή, αυτοί και ο καπιταλισμός…

  20. Ωωωχ, πρέπει πάλι να ξαναρχίσουμε από το νηπιαγωγείο “έιναι δέκα άνθρωποι σε ένα νησί ” για να αποδειχτεί το ανέφικτο της κοινωνίας χωρίς εξουσία. Και χωρίς δομές εξουσίας και κόμματα.

    Άλλη φορά.

    _______________________

    • @Σταύρος : “Άλλη φορά.”

      Εμ, τι σΕ λέω για;

      Συμφωνήσαμε επιτέλους σε κάτι.

    • Παριστάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις ή διαβάζεις μόνο ό,τι σε συμφέρει από τα σχόλια των άλλων; Διότι όταν πρωτοείπες τα νηπιακά για τους δέκα στο νησί, σου είχα ξεκάθαρα γράψει (αλλά ουδέποτε φυσικά απάντησες στα σοβαρά):

      «
      Σχετικά με τη φανταστική μικροκοινωνία του παραδείγματός σου, όταν ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού προκαλεί συστηματικά πρόβλημα και επιχειρεί να επιβληθεί επί του συνόλου, θέτοντας σε κίνδυνο τη συλλογική ελευθερία της κοινότητας, πρέπει να απομακρυνθεί (εθελούσια διάσπαση) ή να εξουδετερωθεί πολιτικά — π.χ. ακόμα και τώρα, σε κάποιες συνελεύσεις με πάνω από ένα μικρό πλήθος συμμετεχόντων δεν αναγνωρίζεται δικαίωμα ατομικού βέτο, ακριβώς γι’ αυτό το λόγο. Απλή αυτοάμυνα της μικροκοινωνίας. Όποιος επί μονίμου βάσεως δεν νιώθει καλά σε μια συλλογικότητα, μπορεί να φύγει και να φτιάξει κάτι δικό του.

      Η κοινωνική αυτοάμυνα δε συνεπάγεται ότι στο νησί θα υπάρχουν θεσμισμένες ιεραρχίες! Ο Chomsky (όχι ότι τον θεωρώ και πολύ… αναρχικό) έχει περιγράψει περιπτώσεις νόμιμης “εξουσίας” σαν αυτήν. Αυτά είναι υπεραναλυμένα και εξαντλημένα εδώ και πολύ καιρό, σε θεωρητικό επίπεδο, θέματα.»

  21. Πραγματικά, δεν έχω χρόνο. Γύπα, είσαι τόσο είναι βουτηγμένος στο παράλογο, που δεν καταλαβαίνεις το λογικό επιχείρημα.

    “…Όταν ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού προκαλεί συστηματικά πρόβλημα και επιχειρεί να επιβληθεί επί του συνόλου, θέτοντας σε κίνδυνο τη συλλογική ελευθερία της κοινότητας, πρέπει να απομακρυνθεί (εθελούσια διάσπαση) ή να εξουδετερωθεί πολιτικά…”

    Μιλάς σα χουντικός τώρα: “προκαλεί συστηματικά πρόβλημα…”.Σε ποιούς; Στην πλειοψηφία; Κι αν είναι λάθος οι πολλοί και σωστή είναι η μικρή ομάδα που “δημιουργεί πρόβλημα;” Κι αν δεν είναι μικρή; Είναι ίση με την άλλη;
    Και τι θα πεί : “…Όποιος επί μονίμου βάσεως δεν νιώθει καλά σε μια συλλογικότητα, μπορεί να φύγει και να φτιάξει κάτι δικό του…”

    Εγώ, π.χ. νοιώθω πολύ καλά στη μικρή σας κοινότητα. Για την ακρίβεια τη γουστάρω για πάρτη μου. Δε θα φύγω “να φτιάξω κάτι δικό μου”. Και έχω και μερικούς που τους έχω ψήσει οτι θα είναι καλύτερα να κανονίζουμε εμείς τη φάση.

    Ο αντι-εξουσιαστής τότε θα ασκήσει “νόμιμη εξουσία” και ΦΥΣΙΚΑ εκέινη τη στιγμή ΠΑΥΕΙ να είναι αντι-εξουσιαστής. ΄ Αρα όλη η θεωρία πάει περίπατο.Στην πράξη θα ισχύσει κάποια στιγμή το δίκαιο του ισχυροτέρου και η επιβολή . Και ο πόλεμος και η πειθαρχία.

    Ακόμα. Το νησί είναι απομονωμένο, όπως οι κοινωνίες μας πάνω στα εθνικά κράτη. Όταν λες να φύγει, ΝΑ ΠΑΕΙ ΠΟΥ; Στην εξορία; Στην άλλη άκρη; Ωραία. Που τελειώνει η άκρη τους;

    Αυτά έχουν λυθεί, ναι, Από την αστική τάξη.

    Ο λαός όταν ψηφίζει ασκεί την εξουσία τρου. Όταν έχει ψηφίσει, παραχωρεί την εξουσία του στα όργανα που ψήφισε. ΔΕεν γίνεται -πρακτικά- να μην υπάρχει κάποιος βαθμός εκπροσώπησης.

    Και ακόμα και να θες δεν γίνεται να απαγορέψεις-σε μια ιδεατή κοινωνία- τα κόμματα. Ασχέτως αν είναι καλό ή κακό,σίγουρα δε γίνεται να τα εξαφανίσεις.Ακόμα και να τα απαγορεύσεις-σα χούντα ή σαν αναρχικός- θα περάσουν στην παρανομία και θα επιζήσουν σαν αυτό που είναικόμματα.

    Ότι δηλαδή είστε και οι “Αμεσοδημοκράτες”. Κόμμα. Με κάποια χαλαρή οργάνωση, και ιδιαίτερο τρόπο λειτουργίας, με ιδιαίτερη ιδεολογία, με ινσρουχτορες κσι ήρωες, κλπ, κλπ ,πάντως κόμμα.

    • @Σταύρος
      Συστηματικά αποκόπτεις τα λόγια των άλλων από το ευρύτερο πλαίσιο και χαίρεσαι, νομίζοντας ότι κάνεις «αντίλογο». Παράλογο είναι το μυαλό σου και χουντικό το αυτί σου.

      Όταν ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού προκαλεί συστηματικά πρόβλημα και επιχειρεί να επιβληθεί επί του συνόλου, θέτοντας σε κίνδυνο τη συλλογική ελευθερία της κοινότητας, πρέπει να απομακρυνθεί (εθελούσια διάσπαση) ή να εξουδετερωθεί πολιτικά — π.χ. ακόμα και τώρα, σε κάποιες συνελεύσεις με πάνω από ένα μικρό πλήθος συμμετεχόντων δεν αναγνωρίζεται δικαίωμα ατομικού βέτο, ακριβώς γι’ αυτό το λόγο. Απλή αυτοάμυνα της μικροκοινωνίας.

      Η κοινωνική αυτοάμυνα δε συνεπάγεται ότι στο νησί θα υπάρχουν θεσμισμένες ιεραρχίες! Ο Chomsky (όχι ότι τον θεωρώ και πολύ… αναρχικό) έχει περιγράψει περιπτώσεις νόμιμης “εξουσίας” σαν αυτήν.

      Τέλος.

      Τα παραμυθάκια με «αντιεξουσιαστικούς δράκους» που, επειδή δεν κάθονται να τρώνε μπάτσες από μια μικρή ομάδα και προσπαθούν να αμυνθούν, είναι δήθεν «εξουσιαστες», πες τα σε κανένα νήπιο.

      • Δηλαδή, με δυο λόγια: καμία ελευθεριακή «θεωρία» δεν υποστηρίζει πως δεν πρέπει η κοινωνία να αντιστέκεται σε προσπάθειες επιβολής επί αυτής (του τύπου «νοιώθω πολύ καλά στη μικρή σας κοινότητα, τη γουστάρω για πάρτη μου και έχω ψήσει μερικούς οτι θα είναι καλύτερα να κανονίζουμε εμείς τη φάση»), διότι η αντίσταση είναι δήθεν «εξουσιαστική».

        Αυτά εσύ τα φαντάζεσαι, για να κατασκευάζεις ευκόλως καταρριπτόμενα αχυρένια επιχειρήματα (που καμία σχέση δεν έχουν βεβαίως με την πραγματική «θεωρία» που «αντιμάχεσαι») και να χαίρεσαι.

        Το ότι συγχέεις ατέχνως την εκπροσώπηση με την αντιπροσώπευση και μετά αξιωματικά δηλώνεις (άνευ επιχειρήματος) ότι η αντιπροσώπευση είναι (για άγνωστους λόγους) «αναπόφευκτη», δε θα το σχολιάσω καν παραπάνω.

        Που θες να περνιέσαι και ως ο «λογικός» της υπόθεσης…

  22. Ρε έχουμε μπλέξει σας λέω…

    Κόμμα στον ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΤΙΣΜΟ είναι ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ μια ομάδα ΟΛΙΓΩΝ προσώπων (στελεχών του κόμματος) που ο νόμος τους επιτρέπει να γίνονται, ως ομάδα, κυβερνήτες και νομοθέτες. Για όσες δεκαετίες καταφέρνουν να παίρνουν την ψήφο των εκλογέων. Και να διορίζουν και τους δικαστές. Δηλαδή ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ.

    Κόμμα ή παράταξη ή όπως-αλλιώς στην ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ είναι κάθε ένωση προσώπων με ή χωρίς τυπικό και κανονισμό που έχουν παρόμοιες ιδέες για τα πολιτικά ζητήματα. Εκείνη που αποτελούν αυτή την ένωση ομοϊδεατών δεν έχουν καμμία ελπίδα να γίνουν, ως ομάδα, κυβερνήτες και νομοθέτες. Ούτε να διορίσουν και τους δικαστές. Διότι στη δημοκρατία ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΛΠΗ. Εχει κυρίως ΚΛΗΡΩΤΙΔΑ. Και οι επανεκλογές ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ. Γιαυτό τη λένε και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

    Το ότι καταχρηστικά γίνεται χρήση της λέξης κόμμα για να περιγράψει ΚΑΙ το ένα ΚΑΙ το άλλο, δεν πρέπει να μας μπερδεύει, όσο “πονηρός” κιαν είναι αυτός που χρησιμοποιεί τέτοια τεχνάσματα σε μια συζήτηση όπως οι παρούσα.

    Επιγραμματικά:

    Κόμμα στον κοινοβουλευτισμό = κυβερνήτες και νομοθέτες και διοριστές δικαστών, οι ίδιοι και οι ίδιοι, ολίγοι.
    Κόμμα στη δημοκρατία = ένωση ομοϊδεατών χωρίς καμμία πιθανότητα να πάρει συλλογικά την εξουσία.

    Θραξ Αναρμόδιος

Υποβολή σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Αλλαγή )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 543 other followers