Σημείωση malamadre: Μια από τις καλύτερες αναλήψεις ευθυνών που έχω διαβάσει το τελευταίο διάστημα. Πολιτικά σταράτή και δεν κρύβονται τα υποκείμενα πίσω από λέξεις ώστε να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Αναδημοσίευση από: Athens Indymedia
Συντομο link: http://wp.me/pPn6Y-cVi
Την Τετάρτη 8/2/2012 το βράδυ, ξημερώματα προς Πέμπτη, σπάσαμε την τράπεζα Πειραιώς με πέτρες και τσεκούρια στην πόλη της Σητείας. Την Κυριακή 12/2/2012, ξημερώματα προς Δευτέρα, επιτεθήκαμε ξανά στην ίδια τράπεζα αλλά αυτή τη φορά με πέτρες και μπουκάλια μολότοφ γεμάτα βενζίνη και λάδια μηχανής που έσκασαν στο εσωτερικό της. Μετά από λίγο κατέφτασαν οι μπάτσοι κι ένα πυροσβεστικό όχημα για να σβήσει τη φωτιά. Κάποια καθεστωτικά προσπάθησαν να μειώσουν τη δυναμική της επίθεσης παραπληροφορώντας ότι δεν έπιασε φωτιά. Η κάθε πόλη έχει τους καθεστωτικούς λακέδες της. Δεν περιμέναμε κάτι άλλο.
Ζητούμε συγγνώμη που δεν βάλαμε φωτιά ευθύς αμέσως στην τράπεζα από την πρώτη κιόλας επίθεση, αλλά τα πράγματα δεν ήρθαν ακριβώς όπως τα θέλαμε αφού έξω από την τράπεζα κοιμόταν μια οικογένεια τσιγγάνων μέσα σε μία κλούβα.
Στόχος μας την Κυριακή, ήταν η ένταξη της σύγκρουσής μας στις πολλαπλές εστίες αντεπίθεσης εκείνης της νύχτας. Το αμέσως προηγούμενο χτύπημα της Τετάρτης, δείχνει ένα απ’ τα χαρακτηριστικά μας: ότι δεν περιμένουμε τη ‘’κεντρική’’ αγωνιστική συγκυρία ώστε να δράσουμε και ότι για μας ο όρος ‘’ώριμες συνθήκες’’ δεν υφίσταται. Δεν περιμένουμε να αρπάξουμε το ντόμινο μιας μαζικής οργής από τη μητρόπολη ώστε να δράσουμε διότι έτσι θα αντιλαμβανόμασταν την κυριαρχία του καπιταλισμού μονόπλευρα σε γεωγραφικό επίπεδο, θα εξυπηρετούσαμε την ίδια την καταστολή που είναι αφοσιωμένη στη μητρόπολη, η οποία (καταστολή) καταφέρνει να ελέγχει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο και το χρόνο κάποιας μαζικής έκρηξης εκεί . Όμως και το χτύπημα της Κυριακής φανερώνει ξανά μέρος της τακτικής μας: ότι σε περίπτωση ανάλογων εξεγερσιακών διαδηλώσεων στη χώρα, εμείς θα στέλνουμε μηνύματα από άκρη σε άκρη ώστε να προπαγανδίζουμε τον αιφνιδιασμό.



