Μήπως είμαστε όλοι αναρχικοί ?

από arsenelupin

Αν το ελληνικό πολιτικό σύστημα συνολικά, δεν αποφασίσει να αλλάξει ριζικά τον τρόπο λειτουργίας του και να αποκτήσει σχέσεις με την ειλικρίνεια, τη Δημοκρατία και το λαό…

Αν τα κόμματα που μέχρι τώρα χαρακτηρίζονταν «κόμματα εξουσίας» δεν αποφασίσουν να αλλάξουν το πολιτικό τους προσωπικό και συνεχίζουν με τα ίδια σάπια υλικά να βαφτίζουν «ανανέωση» τις διαδοχές και τα δαχτυλίδια ηγεσίας…

Αν το ΠΑΣΟΚ δεν αποφασίσει να βγάλει το «σοσιαλιστικό» από τον τίτλο του ή να γίνει πραγματικά σοσιαλιστικό…

Αν η Ν.Δ. συνεχίσει την ακροδεξιά της στροφή και δε βρει ένα σοβαρό ηγέτη για να αντικαταστήσει τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος λέγοντας «θα τους βγάλω τις κουκούλες» μάς θύμισε το «θα τους βγάλω το μαλλί τρίχα – τρίχα»…

Αν το ΚΚΕ δεν αποφασίσει να αντιληφθεί την πραγματικότητα και να διατυπώσει ρεαλιστικές προτάσεις, αλλά και να πάψει να αυτοακυρώνεται στην πράξη, όπως έκανε με την υπαγωγή της «Τυποεκδοτικής» στο άρθρο 99…

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποφασίσει να ενηλικιωθεί πολιτικά καταθέτοντας ολοκληρωμένες προτάσεις, σταματώντας να προκαλεί ίλιγγο με τις υποστηρίξεις του σε κλάδους καταδικασμένους πολλάκις από την κοινωνία και δε σταματήσει να βαφτίζει «κακούς κουκουλοφόρους» όσους συμμετέχουν σε επεισόδια, μην τυχόν και χάσει κάνα ποσοστό από το συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας που ούτως ή άλλως δε θα το δει στις εκλογές…

Αν τα κόμματα της Αριστεράς συνεχίσουν να παραμένουν στη Βουλή δίνοντας άλλοθι δημοκρατικότητας και πλουραλισμού σε αυτό το χουντικό έκτρωμα που λειτουργεί εντελώς παράνομα και παρακρατικά…

Αν όλα τα κόμματα δε διαλύσουν άμεσα αυτή τη Βουλή, η οποία στηρίζεται πλέον σε οριακές ερμηνείες του Συντάγματος, κρατώντας στη θέση του ένα διορισμένο πρωθυπουργό ο οποίος έχει τη στήριξη δύο κομμάτων εκ των οποίων κανένα δε διαθέτει αυτοδυναμία και η συνεργασία τους έγινε χωρίς καμία προηγούμενη διερευνητική εντολή…

Αν όλα τα κόμματα της Βουλής επιμένουν ότι η απόπειρα μαζικής δολοφονίας πολιτών που διαμαρτύρονται για ένα κομμάτι ψωμί και μια χαραμάδα στο μέλλον είναι «δημοκρατική λειτουργία και δικαίωμα της αστυνομίας»…

Αν όλα τα κόμματα της Βουλής, συνεχίσουν να θεωρούν ότι μπορούν υποκριτικά να καταγγέλλουν τα μεγάλα ΜΜΕ των εργολάβων δημοσίων έργων ως φερέφωνα του καθεστώτος, αλλά ταυτόχρονα σπεύδουν να στείλουν εκπροσώπους τους στις εκπομπές τους, νομιμοποιώντας ουσιαστικά την ούτως ή άλλως παράνομη λειτουργία τους…

Αν η Δικαιοσύνη και οι διάφορες «ανεξάρτητες αρχές» δεν αποφασίσουν να υπερασπιστούν τη Δημοκρατία, τα δικαιώματα των πολιτών, την εθνική κυριαρχία και συνεχίσουν να λειτουργούν ως τσιράκια και ορντινάτσες των κυβερνώντων…

Αν οι βουλευτές των κομμάτων θεωρούν ότι μπορούν να καταδικάζουν έναν ολόκληρο λαό σε αφανισμό και ύστερα να δικαιούνται να κυκλοφορούν ανενόχλητοι ανάμεσα στα θύματά τους…

Αν οι τράπεζες συνεχίσουν να πιστεύουν ότι μπορούν να βάζουν θηλιές σε λαιμούς δανειοληπτών τους, οι οποίοι δεν έχουν πλέον ν’ αγοράσουν γάλα στα παιδιά τους…

Αν οι εργοδότες συνεχίσουν να κερδοσκοπούν ανεξέλεγκτα σε βάρος καταναλωτών και να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενούς τους αφήνοντάς τους απλήρωτους επειδή βολεύονται από τα αντεργατικά εκτρώματα που κατασκεύασε στα εργαστήριά του ο Βενιζέλος με την Τρόικα…

Αν όλα αυτά τα κόμματα που συμμετέχουν ενεργά στην κατάλυση της Δημοκρατίας και όλοι οι βουλευτές που σιτίζονται από τα ταμεία του Κράτους, συνεχίσουν να αποκαλούν «τρομοκράτες» όσους αντιδρούν…

… τότε όλοι εμείς οι υπόλοιποι είμαστε αναρχικοί. Αυτοί που αντιδρούμε θα γινόμαστε κάθε μέρα και περισσότεροι. Τόσοι, ώστε πια να μη χρειάζεται κανείς να φοράει κουκούλα. Στον αγώνα για επιβίωση δεν υπάρχουν ούτε συναινέσεις, ούτε διαπραγματεύσεις.

Αν τίποτα δεν αλλάξει, τότε η ελληνική Βαστίλη, αυτή η Βουλή που φιλοξενεί ξένα σώματα προς τη Δημοκρατία, δε θα συγκινεί κανέναν. Δε θα τη λυπηθεί κανείς. Αν όλα δεν αλλάξουν, τότε θα είμαστε όλοι αναρχικοί. Αν αυτή είναι η μόνη λύση που μας απέμεινε, τότε τα δύσκολα είναι μπροστά γι’ αυτούς που μας στέρησαν όλες τις υπόλοιπες λύσεις.

Πηγή : Καρτέσιος

10 σχόλια to “Μήπως είμαστε όλοι αναρχικοί ?”

  1. Ετσι κι αλλιώς σαν λαός έχουμε μια ψυχοσύνθεση κάπως …αντάρτικη. Οι περισσότεροι τουλάχιστον. Ακόμα κι αυτοί που με την πρώτη ματιά φαίνονται στοιχισμένοι στη γραμμή. Εξάλλου και η παροιμία του λαού μας “κι ο άγιος φοβέρα θέλει”, κάτι τέτοιο δείχνει.

    Τώρα που όλες οι εξουσίες έπεσαν επάνω μας ή κι αυτές που δεν έπεσαν κάνουν την πάπια, μας βγαίνει και περισσότερο. Κι όσο πάει έτσι το πράγμα…

    Θραξ Αναρμόδιος

  2. Θα έβαζα like στο κείμενο αν δεν διέκρινα μια σαφή τάση του αναρχικού χώρου για αυταρέσκεια και κομπορρημοσύνη. Αυτό είναι κάτι πολύ επικίνδυνο πολιτικά. Ο αναρχικός χώρος ακόμη και αν στο εσωτερικό του έχει ανττιεραρχικές σχέσεις, δεν είναι απαλλαγμένος από την επιθυμία επιβολής και κυριαρχίας στην κοινωνία και τους αγώνες της. Αυτό είναι φυσικό, αφού αυτή είναι η επιθυμία οποιουδήποτε ιδεολογικοπολιτικού χώρου.
    Παρακαλώ επομένως τα αλλεπάληλα σχόλια μου, να διαβασθούν σαν μια σαφή προειδοποίηση απέναντι στους κινδύνους που μπορεί να δημιουργηθούν απ’ αυτή τη τάση.
    Κατά τα άλλα καταλαβαίνω την ανθρώπινη τάση κάποιου, που βασικά έχει ηττηθεί αλλεπάληλα, να θέλει να νοιώσει περηφάνια και ανάταση. Αλλά στους ιδεολογικοπολιτικούς χώρους, αυτά τα απλά αισθήματα γίνονται αίσθηση κυριαρχίας. Πρέπει να το αποφύγουμε γιατί διαφορετικά η συντριβή είναι προ των πυλών. Αυτή τη φορά οφείλουμε να προσπαθήσουμε για να πετύχουμε επιτέλους κάτι περισσότερο και αυτό δεν μπορεί να γίνει με τα μυαλά του παρελθόντος.
    Παύλος

    • Βρε Παύλο αυτό το κείμενο το αντιλαμβάνεσαι ως τάση του αναρχικού χώρου για αυταρέσκεια και κομπορρημοσύνη? Μάλλον το ακριβώς αντίθετο είναι..

      Όσο για τα υπόλοιπα εννοείται πως συμφωνούμε με εξαίρεση τα περί αλλεπάλληλης ήττας(το συζητάμε όποτε θες). Προσωπικά στο ξανάγραψα αν είναι να ξαναγυρίσουν όλοι σε μία μίζερη κανονικότητα την επόμενη φορά η οργή θα είναι καθαρά και μόνο μηδενιστική.

      • Αρσέν, ευθύνη όμως έχει και ο αναρχικός χώρος. Η μόνη στρατηγική του είναι της εξέγερσης, από εκεί και πέρα επεξεργασμένη στρατηγική δεν έχει. Και επειδή δεν έχει, με δική του ευθύνη, εύκολα θα στραφεί στις μηδενιστικές πραχτικές. Η μόνη στρατηγική που έχει παρουσιασθεί από πλευράς αντιεξουσιαστικού χώρου είναι η δική μου : “Για μια ευρεία κοινωνική συμμαχία – Προς μια μεγάλη κοινωνική αλλαγή” (http://wp.me/pPn6Y-cpb). Λυπάμαι, αλλά πρέπει να παραδεχθείς τη μεγάλη πολιτική ανεπάρκεια του αναρχικού χώρου
        Παύλος

        • Πάυλε λυπάμαι αλλά να περάρεις καμμία βόλτα από καμμία κατάληψη αναρχικών ή κανένα αναρχικό καφενείο ή καμμία αναρχική παρέμβαση και μετά μου λες εάν ο αναρχικός χώρος έχει ως μοναδική στρατηγική (λες και είναι καμμιά ιεραρχική οργάνωση ή το ίδιο ενιαίο πρόσωπο) τις μηδενιστικές πρακτικές.

          ΈΛεος δηλαδή…

          • arsenelupin, εγώ δεν είπα ότι ο αναρχικός χώρος έχει μηδενιστικές στρατηγικές. Θα σε παρτακαλούσα να διαβάσεις προσεκτικότερα το σχόλιο μου, γιατί το διαστρεβλώνεις.
            Επί της ουσίας: Υπέδειξε μου κάποια τρέχουσα αναρχική στρατηγική διαχείρισης της συγκεκριμένης πολιτικής κατάσυασης που ζούμε και που θεωρείς εσύ την επαρκέστερη και εγώ είμαι έτοιμος να παραδεχθώ το λάθος μου

            • Για να το συγκεκριμενοποιήσω περισσότερο: Έχουμε από τη μια τη στιγμή της εξέγερσης και από την άλλη έχουμε την αταξική κοινωνία για παράδειγμα. Ενδιάμεσα, τι έχουμε;

              • “Έχουμε από τη μια τη στιγμή της εξέγερσης και από την άλλη έχουμε την αταξική κοινωνία για παράδειγμα. Ενδιάμεσα, τι έχουμε;”

                pauli:
                πλακα πλακα θετεις ενα σοβαρο ζητημα, αυτο του..σταδιου η των σταδιων απο την εξεγερση/επανασταση μεχρι την ιδανικη αταξικη ακρατικη κοινωνια.
                αυτο που πιστευω προσωπικα γι αυτο το απαραιτητο ενδιαμεσο σταδιο, δεν προκειται να στο πει (μαλλον) κανενας κλασικος αναρχικος. ;)

                ενδιαμεσα λοιπον, πολυ απλα εχουμε…δικτατορια του προλεταριατου. :)
                μια δικτατορια του προλεταριατου ομως, που δε θα εχει καμια σχεση με ο,τι (κατ ονομα) παρομοιο εχει συμβει στο παρελθον και που θα ταυτιζεται με την αγνη, καθαρη, αρχικη (“ursprüngliche”) εννοια της.

                ενα απαραιτητο σταδιο, κατα το οποιο θα στερεωθει η οποια αυθορμητη η μη εξεγερση/επανασταση, κατι που θα κρατησει πολυ λιγο, λιγους μηνες το πολυ, κατα τη διαρκεια των οποιων θα γινουν αυτα που πρεπει να γινουν

                (να εξοντωθει δηλαδη πληρως ο εχθρος, να δημιουργηθουν ολες οι απαραιτητες δομες αυτοοργανωσης της νεας κοινωνιας -οσες δε δημιουργηθηκαν προεξεγερσιακα δηλαδη- επισης να περασουν τα μεσα παραγωγης στην κοινωνια κλπ κλπ κλπ :) :) :) )

                avto, pauli! (kai den pistevw na diafwniseis :P )

  3. Κι επειδή τίποτε απ’ όλα αυτά που λες δεν πρόκειται να γίνει από μόνο του, χωρίς τον κόσμο στους δρόμους, καλό κουράγιο σε όλους μας.

Υποβολή σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Αλλαγή )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 543 other followers