Ηλεκτροπληξία.

Λίγα μουσικά ηλεκτροσόκ δεν έβλαψαν ποτέ κανένα.

Υπομονή θα  ξημερώσει και θα νυχτώσει ,για αυτούς που πρέπει και θα τελειώσει για τους άλλους ,για εμένα για εσένα ή για κανένα.

Για τα τέρατα της κλεψιάς, για τους γλείφτες της αρπαχτής τον κάθε λογής κυριλέ καταχραστή επενδύσεων

τον καθεστωτικό βιαστή συνειδήσεων.

Το τέρας που τρώει τις σάρκες των άλλων

για να βγεί κύριος στο βραδυνό δελτίο των πουλημένων ειδήσεων.

Το κτήνος που ξενυχτάει με μετοχές και ξυπνάει χωρίς ενοχές.

Την κυράτσα με την ασφάλεια των ακινήτων

που εύχεται καταστολή κατά δικαίων και αδίκων.

Τον υπηρέτη που κρύβεται σε ένα πολυτελέστατο διαμέρισμα

ευχόμενος, να μη χάσει λεφτά ως το ξημέρωμα.

Τα φασισταριά  που κυνηγάνε τους μαύρους

με συνοδεία μια διμοιρία από μπάτσους.

Αυτούς που υπόσχονται εξευρωπαισμό

αλλά εννοούν τον καταναγκασμό.

Τους χειροκροτητές με τις μεγάλες τις κοιλιές

που ονειρεύονται  εξωτικά ταξίδια γεμάτα από γκουρμέ σκουπίδια.

Σε όλους αυτούς που χαίρονται με τις απολύσεις των υποτακτικών

και τρώνε ταυτόχρονα το σκατό των αφεντικών.

Σε αυτούς που νομίζουν πως καπως τα καταφέρνουνε

αλλά την βγάζουν χωρίς να καταλαβαίνουν πως τους εκμεταλλεύονται.

Αφιερωμένα σε αδέρφια και εχθρούς

οι μέρες είναι κοντά και μακριά από τους οκνηρούς ,που δε ζητάνε τίπατα αλλά πνίγονται στα  λύματα.

Ετικέτες: τέχνες, Ελλάδα, Ζωή, Πολιτισμός, αντίδραση, μουσική