update με βίντεο από την συγκέντρωση!
Κι ενώ η εκλογολογία δείχνει να επιστρέφει δριμύτερη, η οικονομική και πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα έχει φτάσει στο απροχώρητο.
Νέα μνημόνια και εκβιασμοί μεθοδεύονται, η εξαθλίωση καλπάζει και η ανασφάλεια είναι ο κοινός τόπος.
Σε αυτό το ζοφερό τοπίο οι κοινωνικές αντιστάσεις είναι ακόμη καθηλωμένες στο ναδίρ παρά την επική απεργία στην Χαλυβουργία και την αντίστοιχη της στον τηλεοπτικό σταθμό Alter.
Σε τέτοιες μέρες έχει τεράστια σημασία η πρωτοβουλία αναρχικών κυρίως συλλογικοτήτων να καλέσουν σε συγκέντρωση-πορεία το Σάββατο 4 Φλεβάρη στις 12 το μεσημέρι στο Μοναστηράκι.
Ανεξάρτητα αν κάποιος είναι ή όχι αναρχικός έχει πολλούς λόγους να στηρίξει έμπρακτα αυτή την πρωτοβουλία αντίστασης.
Ως τώρα οι αναρχικοί κατηγορούνταν ότι σέρνονται πίσω από τις εξελίξεις και από πρωτοβουλίες δράσης άλλων (είτε της ΓΣΕΕ είτε αριστερών)
Ήταν καιρός επιτέλους να καλέσουν σε δική τους δράση ενάντια στην σημερινή απάνθρωπη πραγματικότητα απευθυνόμενοι σε όλη την κοινωνία που υποφέρει να τους πλαισιώσει.
Ο Αναρχικός Κόσμος άλλωστε από τότε που σε εκείνο το ασύνηθιστο γκάλοπ στις αρχές του 2009 είχε καταγραφεί στο 3% της ελληνικής κοινωνίας βρίσκεται σε διαρκή ανοδική ορμή.
Μέσα στην ποικιλομορφία του, τις διαφορές του και τις αντιφάσεις του εκφράζει όλους τους ανθρώπους που έχουν υπερβεί το ψευτοδίπολο αριστερά-δεξιά, στέκονται αδιάφοροι σε εκλογικά παιχνίδια που διαιωνίζουν την πολιτική αθλιότητα και αντιμετωπίζουν τους εαυτούς τους υπεύθυνα και δραστήρια μέσα στους κοινωνικούς αγώνες χωρίς να αυτοπαγιδεύονται σε κομματικά μαντριά.
Πολλοί ήταν οι αναρχικοί και οι αναρχικές που έδρασαν στα κινήματα των πλατειών και διέδωσαν τα αναρχικά ιδεώδη σε ετερόκλητα ακροατήρια τις περισσότερες φορές με αξιοσημείωτη επιτυχία και παρά τις αντιρρήσεις ιδεολογικών συντρόφων τους που δεν ήθελαν να ανακατευτούν με πολιτικά μπερδεμένο κόσμο.
Η συγκέντρωση και πορεία στο Μοναστηράκι θα κριθεί λοιπόν πολλαπλά.
Και από το πόσο θα μπορέσει να συσπειρώσει τους υπάρχοντες αναρχικούς (και είναι πάρα πολλοί αυτοί!) και από το πόσο κυρίως θα συγκεντρώσει κόσμο που νιώθει την ανάγκη να αντισταθεί στις σημερινές συνθήκες χωρίς να βλέπει τον εαυτό του σαν αναρχικό.
Οι προοπτικές επιτυχίας της είναι σοβαρές και μπορεί η 4 Φλεβάρη να ξεπεράσει την εθιμοτυπική αντίσταση και να γίνει κάτι πολύ περισσότερο από αυτή. Αυτό όμως θα εξαρτηθεί από το πόσο η υπόλοιπη κοινωνία θα την αγκαλιάσει…
Παραθέτω το κείμενο από το κεντρικό του ιντιμίντια:
“Πρόσφατα η Τρόικα (ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ) ανακοίνωσε τα νέα μέτρα που θα πάρει το ελληνικό κράτος: κατάργηση 13ου-14ου μισθού, εξάπλωση των ατομικών συμβάσεων, περαιτέρω μείωση μισθών και συντάξεων είναι μερικά απ αυτά. Πρόκειται για την συνέχεια της σκληρότερης ταξικής επίθεσης που έχει εξαπολύσει η κυριαρχία τις τελευταίες δεκαετίες, με αφετηρία την υπογραφή του Μνημονίου τον Μάη του 2010.
Με τη βαθιά συστημική κρίση στο προσκήνιο, το κεφάλαιο αναζητά σωτηρία μέσα από την βίαιη κοινωνική αναδιάρθρωση, παγιώνοντας το μοντέλο του φτηνού, ευέλικτου και υπάκουου εργατικού δυναμικού. Σαν αποτέλεσμα, όλο και περισσότερα κοινωνικά στρώματα εξωθούνται στην εξαθλίωση και στη φτώχεια, ενώ αυτοί που καταδικάζονται να τρώνε από τα σκουπίδια και να κοιμούνται στους δρόμους συνεχώς πληθαίνουν.
Παράλληλα, με τον διορισμό του τραπεζίτη Λ. Παπαδήμου ως πρωθυπουργό, τη συνεργασία νεοφιλελεύθερων και φασιστών (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ) στην κυβέρνηση, τις πολιτικές διώξεις, την όξυνση τηςκαταστολήςκαι του κοινωνικού ελέγχου, καθώς και την συστράτευση των ιδεολογικών μηχανισμών και των ΜΜΕ, αναδεικνύεται η προσπάθεια του εκμεταλλευτικού συρφετού, να θωρακιστεί πολιτικά και όχι μόνο, με φόντο την ανάγκη για γρήγορη, απρόσκοπτη και αποτελεσματική εφαρμογή των μέτρων που επιτάσσει η επιβίωση της καπιταλιστικής μηχανής, καταλύοντας έτσι και κάθε αυταπάτη περί “δημοκρατίας”. Και όλα αυτά με την ανοχή, αν όχι την απροκάλυπτη στήριξη της καθεστωτικής αριστεράς, η οποία περιορίζεται σε λεκτικές κορώνες και καλλιεργεί εκλογικές αυταπάτες στους καταπιεσμένους, συντηρώντας το κοινοβουλευτικό τηλεοπτικό τσίρκο με την έμμισθη παρουσία της σε αυτό.
Είναι χρέος μας να μην παραμείνουμε ένα άθροισμα ασύνδετων ατομικοτήτων που υπακούν πειθήνια στους σχεδιασμούς κράτους και αφεντικών. Να μην υποκύψουμε στα παραμύθια τους περί “σωτηρίας της πατρίδας”, “των χρεών που μας βαραίνουν”, αλλά και στα εκβιαστικά διλήμματα “συναίνεση ή χρεοκοπία”, “ευρώ ή δραχμή” που χρησιμοποιούν για να διατηρήσουν την κυριαρχία τους.
Με την αυτοοργάνωση σε κάθε εργασιακό χώρο, στους δρόμους και στις γειτονιές, αγωνιζόμενοι συλλογικά και αλληλέγγυα, η αντίστασή μας να γίνει ο σπόρος για την ταξική και κοινωνική απελευθέρωση.
Απέναντι στο εκβιαστικό δίλημμα “συναίνεση ή χρεοκοπία” που χρησιμοποιούν κράτος και αφεντικά για να επιβάλλουν την υποταγή μας, να αντιτάξουμε το πραγματικό δίλημμα των από κάτω: Καπιταλισμός ή Επανάσταση!”
ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ:
Τον Μάη του 2010 υπογράφεται το μνημόνιο στήριξης ανάμεσα στο ελληνικό κράτος και την Τρόϊκα (ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ) και ξεδιπλώνεται η σκληρότερη ταξική επίθεση που έχει εξαπολυθεί από την κυριαρχία απέναντι στο κοινωνικό σώμα τις τελευταίες δεκαετίες. Απολύσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων, διαρκής επιβολή νέων μέτρων, συρρίκνωση δικαιωμάτων και καταστολή είναι τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για τη διάλυση του κοινωνικού σχηματισμού όπως τον γνωρίζαμε. Με φόντο τη βαθύτερη ίσως συστημική κρίση, κράτος και κεφάλαιο αναζητούν σανίδα σωτηρίας, υποτιμώντας με ακόμη μεγαλύτερη ένταση την εργατική μας δύναμη και παγιώνοντας το μοντέλο του φτηνού, ανασφάλιστου, υπάκουου και ευέλικτου εργαζόμενου. Με αποτέλεσμα ολοένα και μεγαλύτερα κοινωνικά στρώματα να εξωθούνται βίαια στη φτώχεια και την εξαθλίωση.
Για να επιτευχθεί αυτή η διαδικασία, και αφού η μονοκομματική διαχείριση έχει απωλέσει κάθε διαπραγματευτική ισχύ εντός και εκτός συνόρων, η δημοκρατία διαστέλλει και κατοχυρώνει θεσμικά το καθεστώς έκτακτης ανάγκης μέσω της νέας συγκυβέρνησης με πρωθυπουργό έναν τραπεζίτη, έτσι ώστε να εφαρμόσει ταχύτατα, επιθετικά και χωρίς προσχήματα όλα εκείνα τα μέτρα που η καπιταλιστική μηχανή επιτάσσει. Σε αυτό το πλαίσιο συστρατεύονται οι ιδεολογικοί μηχανισμοί και τα ΜΜΕ, θέτοντας διαρκώς εκβιαστικά διλήμματα του τύπου «συναίνεση για την εθνική σωτηρία ή χρεοκοπία», «υπακοή ή καταστροφή», «ευρώ ή δραχμή». Με μόνο στόχο να διασπείρουν τον φόβο και τη σύγχυση, να επιβάλλουν την κοινωνική σιωπή και την υποταγή με τους πιο δυσμενείς όρους στις κρατικές επιταγές, επιχειρώντας να εμπεδωθεί ο μονόδρομος της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και να εξοβελιστεί κάθε δυνατότητα κοινωνικής ανατροπής.
Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη είναι ανάγκη να ξεπεράσουμε τις φοβίες και τους εκβιασμούς. Να μην δεχτούμε ούτε την επιστροφή στη μιζέρια που υπήρχε πριν την κρίση, ούτε και την εξαθλίωση που βιώνουμε τώρα και θα χειροτερέψει στο μέλλον. Να αγωνιστούμε συλλογικά, αυτοοργανωμένα και αλληλέγγυα απέναντι στο υπάρχον, δημιουργώντας και ενισχύοντας οριζόντιες αντιιεραρχικές και ακηδεμόνευτες εστίες αντίστασης στους χώρους εργασίας, εκπαίδευσης και στις γειτονιές, συγκρουόμενοι με το κράτος και τον καπιταλισμό. Να σταματήσουμε να μιλάμε τη γλώσσα της εξουσίας, να φανταστούμε και να θέσουμε οι ίδιοι/ες τα περιεχόμενα και τους όρους της ζωής που θέλουμε.
Να ξαναβάλουμε στα χείλη μας τη λέξη ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Στις πραγματικές καθημερινές σχέσεις και όχι στη σφαίρα της ουτοπίας. Να καταστρέψουμε αυτό το σάπιο σύστημα που δομείται πάνω στην εξουσία, την εκμετάλλευση, την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και του κοινωνικού πλούτου, την ιεραρχία και τους κοινωνικούς αποκλεισμούς.
Για να οικοδομήσουμε μια αταξική κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.
Κατάληψη Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά
Αναδημοσίευση από το μπλογκ της Συνέλευσης Αναρχικών για την Κοινωνική Αυτοδιεύθυνση: http://suneleusianarxikwn.blogspot.com/

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΑΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ
ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥΣ
Απέναντι στις βάρβαρες συνθήκες εξαθλίωσης και φόβου που διαμορφώνει η επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου στην κοινωνία, στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό και το φασιστικό Καθεστώς Έκτακτης Ανάγκης καθώς και στις αυταπάτες εξωραϊσμού του συστήματος που καλλιεργεί η καθεστωτική Αριστερά, η μοναδική προοπτική για τους σύγχρονους πληβείους του παρακμασμένου και σε συνολική κρίση καπιταλιστικού κόσμου είναι οι αυτοοργανωμένοι, ριζοσπαστικοί και χειραφετημένοι αγώνες για την κοινωνική – ταξική αντεπίθεση και τη συνολική αμφισβήτηση του συστήματος. Είναι η κοινωνική επανάσταση που θα θέσει ως άμεσο στόχο την ανατροπή του κρατικού – καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας και τη διάλυση των εξουσιαστικών δομών καταπίεσης και εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, προχωρώντας στον συνολικό και ριζικό μετασχηματισμό της, στη βάση της οριζόντιας οργάνωσης κάθε πεδίου της κοινωνικής δραστηριότητας με αδιαπραγμάτευτες αρχές την ισότητα και την ελευθερία όλων.
Σε αυτήν την κατεύθυνση αγωνιζόμαστε ως αναρχικοί σε κάθε μέτωπο του κοινωνικού και ταξικού πολέμου, μαζί με όλους όσοι αγωνίζονται με αξιοπρέπεια «από τα κάτω». Υποστηρίζουμε και συγκροτούμε οριζόντιες συλλογικές δομές αυτοοργάνωσης και αγώνα στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στους εκπαιδευτικούς χώρους, στα πεδία της έκφρασης και δημιουργίας, στους τόπους λεηλασίας της φύσης, δημιουργώντας και συνθέτοντας κύτταρα της αυριανής κοινωνίας που θέλουμε.
Βαδίζουμε στους δρόμους που άνοιξαν άλλοι σύντροφοι στο μακρύ αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση και επιχειρούμε να ανιχνεύσουμε και να ανοίξουμε νέους. Προχωράμε σταθερά και ανυποχώρητα στην κατεύθυνση της σύγκρουσης με τον γερασμένο κόσμο της εξουσίας, της ανατροπής του και της οργάνωσης ενός κόσμου ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης και αρμονικής συμβίωσης με το φυσικό περιβάλλον.
ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ 4 ΦΛΕΒΑΡΗ 2012
ΠΛ. ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙΟΥ, 12μ.μ.
Αναρχική Συλλογικότητα «Κύκλος της Φωτιάς»
Αφίσσα κάλεσμα για την συγκέντρωση – πορεία 4/2/2012
Αφίσσα κάλεσμα για την συγκέντρωση – πορεία 4/2/2012
| ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ |
<del> ΗΣΥΧΙΑ ΤΑΞΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΙΟΙ ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ
ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΕΘΝΙΚΗ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΗ ΜΙΣΘΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ </del>
Η κυριαρχία αναδιαρθρώνεται. Το καθεστώς, στην όψη ενός ενδεχόμενου κοινωνικού αναβρασμού που θα επιφέρει ταραχή στις τάξεις του συστήματος, όρισε την κυβέρνηση του τραπεζίτη Παπαδήμου, προβάλλοντάς τον σαν τον αριστοκράτη-αυθεντία που θα οδηγήσει στη σωτηρία της χώρας. Καλώντας σε εθνική ενότητα προσπαθεί να αποτρέψει κάθε συμπεριφορά εναντίωσης, που θα κλονίσει την υπάρχουσα κανονικότητα των εξουσιαστών και να αποκτήσει όλο και περισσότερους υποτακτικούς που θα διασφαλίσουν τη συντήρηση και τη διαιώνιση της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων, με σκοπό όχι μόνο τη διασφάλιση αυτή καθεαυτή, αλλά ευρύτερα την κοινωνική αποδοχή. Γιατί η εξουσία δε βασίζεται μόνο στις θεσμικές της δυνάμεις όπως: μπάτσοι, δικαστικό σώμα, νομοθεσία, εκπαιδευτικά και σωφρονιστικά ιδρύματα αλλά και στους ψηφοφόρους υποτελείς της. Γιατί σύμφωνα με τη δημοκρατία της αντιπροσώπευσης και της ‘’πολυφωνίας’’ ο λαός αποφασίζει και το κράτος εκτελεί. Έτσι, ο λαός λειτουργεί ως άτυπος θεσμός της εξουσίας.
Η αποδιοργανωμένη μάζα, θολωμένη από τα φαντάσματα του χθες, είναι πρόθυμη να γίνει χειροκροτητής οποιασδήποτε κυβέρνησης, προκειμένου να αναζωπυρώσει κίβδηλες ελπίδες για το πολυπόθητο ιδιοτελές ευ ζην. Το ζήτημα δεν είναι συναίνεση ή χρεωκοπία αλλά μάχη ή υποταγή. Γιατί για κάθε αγωνιστή/αγωνίστρια δεν υφίσταται ειρήνη, όσο υφίσταται εξουσία. Κάθε εξεγερμένη ατομικότητα, που στηρίζεται στις επιθυμίες και διαθέσεις της για κατά μέτωπο σύγκρουση με το καθεστώς, δεν πρέπει να συμμορφώνεται από την εσωτερική καταστολή που ο φόβος και τα συμφέροντα επιτάσσουν. Το κάθε μειοψηφικό κομμάτι ως άτομα ή ομάδες, δεν πρέπει να συνυποτάσσεται από τις κοινωνικές συνθήκες και από ηθικές που περιορίζουν την ατομική σκέψη και δράση. Λες και δεν είμαστε αυτούσιοι αλλά προκαθορισμένα ρομπότ με συγκεκριμένο τρόπο και λειτουργία, κομμένα και ραμμένα στα μέτρα τους, με ημερομηνία λήξης με βάση την παραγωγικότητα μας.
Η μισθωτή εργασία , τα εργασιακά συμφέροντα και η σύνδεση χρόνου- χρήματος θέτουν τη ζωή μας μέσα στα καθορισμένα πλαίσια της νομιμότητας, που επιβάλλεται με διαρκή εποπτεία της εργασίας μας από τα αφεντικά (μη και δεν είμαστε κερδοφόροι για τις επιχειρήσεις τους!) και της ζωής μας από το κράτος, αποτρέποντας τελικά την άμισθη εθελούσια εργασία. Έτσι γκρεμίζονται οι προϋποθέσεις για μια αταξική, αυτοοργανωμένη κοινωνία, χωρίς ιεράρχηση και υλιστικές σχέσεις, που θα βασίζεται στην επικοινωνία και την ανιδιοτέλεια.
Κάθε συντονισμός από εξεγερμένα άτομα, μειοψηφίες και υποσύνολα στους χώρους που κινούνται μπορεί να δημιουργήσει διαδικασίες και συλλογικότητες, που θα στρέφονται έμπρακτα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο και τους έμμισθους και άμισθους στρατιώτες τους και να γίνουν εκφραστές των συνειδήσεων τους. Κάθε δράση από άτομα με ριζοσπαστικά και αντικαθεστωτικά χαρακτηριστικά με κριτήριο τον πολύμορφο, αδιαμεσολάβητο, αντιεραρχικό, αντεθνικό αγώνα επιλογών και συνειδήσεων, γίνεται κομμάτι ενός ευρύτερου συνολικά αγώνα.
Δεν αγωνιζόμαστε με αφορμή την τωρινή κρίση του καπιταλιστικού συστήματος. Δεν χρειαζόμαστε αφορμή για μια ιστορία που επαναλαμβάνεται, εντείνοντας τους διαχωρισμούς μεταξύ του κοινωνικού συνόλου. Υπάρχει η αιτία. Αιτία είναι η ύπαρξη της εξουσίας και τα αποκυήματα της. Δε μας ενδιαφέρει αν είναι επιεικής ή αυταρχική, κοινωνικά αποδεκτή ή κοινωνικά εχθρική, ανθρωπιστική ή απάνθρωπη. Για μας η εξουσία είναι η κατάφωρη παραβίαση κάθε ελεύθερης έκφρασης. Αφαιρεί από τον άνθρωπο την αδιαμεσολάβητη δημιουργία και συμπεριφορά, μοιράζοντας άνισα τα εικονικά της προνόμια, με σκοπό να εξυπηρετήσει την ουσία της καθεαυτή. Κάθε έκφραση ιδιοτελούς τάσης δημιουργεί εξουσιαστικές δομές. Εξ ου και η εναντίωσή μας στη λογική της μάζας και των πράξεων για το ευρύτερο ‘’κοινωνικό και εθνικό καλό’’. Όταν δεν υπάρχει στόχευση παρά μόνο εγωισμός και συνθηκολόγηση, επωφελείται το σύστημα και ξεπετάγονται νέες εξουσιαστικές σχέσεις.
Εξουσία δεν είναι μόνο το κράτος και οι μηχανισμοί του, αλλά κάθε απόπειρα καταστολής, καταπίεσης, εκμετάλλευσης και προσβολής του ατόμου στις καθημερινές ανθρώπινες σχέσεις. Από την ξενοφοβία του κάθε Ελληναρά , το δεσποτισμό στην εργασία που διαχέεται από μεγάλα και μικρά αφεντικά, την πατριαρχία και το σεξισμό για την επιβολή της αρρενωπότητας, τη λεηλασία της φύσης, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια που δημιουργούν συστημικά καθίκια, μέχρι τη θρησκοληψία που περιορίζει τις επιθυμίες και κάθε τάση αμφισβήτησης. Η εξουσία έχει μολύνει κάθε πτυχή της ζωής μας.
ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ Ή ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ – ΔΙΑΛΕΞΕ ΠΛΕΥΡΑ
ΑΣ ΜΗ ΓΕΡΑΣΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΩΡΙΜΑΣΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
Πορεία 4 Φεβρουαρίου 2012 12:00 Μοναστηράκι
ενάντια στο κράτος και κάθε του τσιράκι…
Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου
https://epavlikouvelou.squat.gr
ΔΙΑΔΉΛΩΣΗ 4/2/2012 – ΠΛ. ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙΟΥ – 12 μ.μ. – αφίσα κάλεσμα από αναρχικές συλλογικότητες, στέκια, καταλήψεις, συντρόφισσες-ους

από το site της κατάληψης ΣΙΝΙΑΛΟ http://sinialo.espiv.net
Όταν ο Γιωργάκης Παπανδρέου δήλωνε στα μέσα του 2010 ότι η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης εννοούσε ότι πρέπει να αλλάξουν όλα όσα γνωρίζαμε μέχρι τώρα για τον τρόπο με τον οποίο η Εξουσία παίρνει τις πολιτικές της αποφάσεις. Αυτό που ακολούθησε ήταν η εφαρμογή ενός οικτρού Μνημομίου χωρίς να το έχουν «διαβάσει» βουλευτές και υπουργοί, η ψήφιση διαδοχικών πολυνομοσχεδίων σε καθεστώς ωμών εκβιασμών χωρίς καμία κοινωνική συναίνεση, ένας Παπαδήμος, τραπεζίτης και μη εκλεγμένος από το λαό, ως πρωθυπουργός, και μια διαρκής λεηλασία κοινωνικών, πολιτικών και εργασιακών κεκτημένων με εμφανή ποιοτική και ποσοστική ενίσχυση των κατασταλτικών δυνάμεων.
Αν σκεφτεί κανείς ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα χωρίς καμία ουσιαστική παραγωγική βάση, μια χώρα χαμηλής θέσης στην κλίμακα των «εθνικών οικονομιών», είναι απορίας άξιον το παγκόσμιο ενδιαφέρον για το «πείραμα Ελλάδα». Κι όμως, υπάρχει ένας λόγος που δικαιολογεί το ενδιαφέρον των κυρίαρχων: είναι ο τρόπος με τον οποίο θα υποταχθεί μια ολόκληρη κοινωνία, θα συντριβούν οι αντιστάσεις των υποτελών τάξεων και θα εξανδραποδιστεί η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού. Η κατάσταση λοιπόν έκτακτης ανάγκης δεν είναι παρά το πρόσχημα, εν μέσω κρίσης, για την ανεμπόδιστη λεηλασία των ζωών μας.
Αυτή όμως η στροφή της αστικής δημοκρατίας προς τον ολοκληρωτισμό, με τον ίδιο τρόπο που έχει συμβεί σε πολλές στιγμές του παρελθόντος από τη ναζιστική γερμανία του μεσοπολέμου μέχρι την Αργεντινή της περασμένης δεκαετίας, δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί αν δεν εμφανιστούν στο πολιτικό προσκήνιο οι θιασώτες του ολοκληρωτισμού: από τον ΛΑΟΣ στα υπουργεία μέχρι την Χρυσή Αυγή στους δρόμους και τις γειτονιές. Ο κοινωνικός εκφασισμός θεσμίζεται, αποκτάει πρόσωπο και ηγείται κοινωνικών διεργασιών, κατευθύνει την κοινωνική οργή προς τους μετανάστες, τους «μειονοτικούς», τους διαφορετικούς. Αποπροσανατολίζει τα κοινωνικά αισθητήρια για να μείνουν στο απυρόβλητο οι κυρίαρχεις τάξεις. Οι φασίστες είναι ασπίδα των πλουσίων και ο κοινωνικός κανιβαλισμός ο πιο ακίνδυνος εμφύλιος για τα «χειμερινά ανάκτορα».
Την ίδια στιγμή από τις τηλεοράσεις έως τους διάφορους επιτηδευματίες της «αλληλεγγύης», την εκκλησία, τις «Μη Κυβερνητικές» Οργανώσεις και διάφορους άλλους «μαζικούς φορείς», προωθείται μια κοινωνική «αληλοβοήθεια» που σκόπιμα αφήνει αλώβητες τις αιτίες οι οποίες παράγουν την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό και προτείνει την διαχείριση των συμπτωμάτων. Ψευτοανταλλακτικές οικονομίες, φιλανθρωπικά συσίτια, «κοινωνικά» παντοπωλεία φυτρώνουν παντού αντιμετωπίζοντας την κρίση σαν φυσικό φαινόμενο που θα περάσει «κάποια στιγμή» ματαιώνοντας τον αγώνα για το ξεπέρασμά της. Πρόκειται για ένα στείρο εναλλακτισμό που διορθώνει απλά τις αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού, επιζητάει την αγαστή συμπληρωματικότητα με τους θεσμούς και πειθαρχεί στην πολιτική νομιμότητα.
Όμως, τίποτε δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζει από την αιτία όλων των δεινών που μας επιβάλλονται. Δεν πρόκειται για διεφθαρμένες κυβερνήσεις αλλά για την διαφθορά σε ό,τι επιζητά να μας εξουσιάσει. Δεν πρόκειται για ξεπουλημένα κόμματα αλλά για το ξεπούλημά μας σε ό,τι ζητάει να του αναθέσουμε τις τύχες μας. Δεν πρόκειται για προδομένη πατρίδα αλλά για την προδοσία που υπάρχει σε ό,τι μας διαχωρίζει από άλλους πολιτισμούς. Οι αντιστεκόμενοι βρίσκονται ήδη στους δρόμους χωρίς συνταγές, χωρίς αναθέσεις, χωρίς λάβαρα και αρχηγούς. Με μόνο ένα δρόμο: τον αγώνα για την ελευθερία, τον αγώνα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.
Το μεγάλο στοίχημα είναι να πυκνώνουν οι γραμμές των αντιστεκόμενων. Μετά όλα θα κερδηθούν… μαζί με την ίδια μας τη ζωή.
ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ ΤΗΣ,
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ 4 ΦΛΕΒΑΡΗ 12ΜΜ
Κατάληψη ΣΙΝΙΑΛΟ
από το site του ΡΕΣΑΛΤΟ: http://anarxiko-resalto.blogspot.com/

«ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ Ή ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ»
ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΗΡΥΞΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΜΑΣ ΖΗΤΑΝΕ ΝΑ ΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ
ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ
Αναρχικοί-ες από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά
Θερσίτης (Ίλιον)
Σινιάλο (Αιγάλεω)
Ρεσάλτο (Κερατσίνι)
ΥΓ Το κείμενο θα καρφιτσωθεί για 24 ώρες και φτιάχτηκε νέα κατηγορία “Καρφιτσωμένο στους ΣχΣ” ώστε να μαζεύονται εκεί όλα τα κείμενα που κατά καιρούς καρφιτσώνονται στους ΣΧΣ ώστε να είναι προσιτή η πρόσβαση σε αυτά και μετά το ξεκαρφίτσωμα τους.





